Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 26 października 2020 r.w sprawie zaleceń dotyczących standardu rachunku kosztów u świadczeniodawców 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie §
1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 2020 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 1470 i 1541).
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Załącznik nr 1 - Kody funkcji ośrodków powstawania kosztów
- Załącznik nr 2 - Zasady wyodrębniania OPK
- Załącznik nr 3 - Zasady przypisywania kodów charakteryzujących funkcje i specjalność komórki organizacyjnej do rodzajów działalności
- Załącznik nr 4 - Wzór przypisania OPK świadczeniodawcy w układzie podmiotowo-funkcjonalnym (konta zespołu 5) do kodów funkcji oraz kodów charakteryzujących specjalności komórki organizacyjnej
- Załącznik nr 5 - Ewidencja kosztów według kryterium rodzajowego - zespół kont 4
- Załącznik nr 6 - Standardowe rozdzielniki kosztów wspólnych
- Załącznik nr 7 - Standardowe klucze podziałowe służące rozliczaniu kosztów działalności pomocniczej
- Załącznik nr 8 - Standardowe klucze podziałowe służące rozliczaniu kosztów działalności podstawowej, w tym opk proceduralnych
- Załącznik nr 9 - Sposoby wyceny procedur medycznych
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 31lc ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa zalecenia dotyczące standardu rachunku kosztów u świadczeniodawców,
o których mowa w art. 31lc ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, zwanych dalej „świadczeniodawcami”.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
Agencja - Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji;
2)
działalność komercyjna - działalność gospodarcza finansowana ze środków innych niż
publiczne;
3)
działalność podstawowa - działalność lecznicza świadczeniodawcy lub inna działalność
świadczeniodawcy wynikająca z celu działalności świadczeniodawcy;
4)
działalność pomocnicza - działalność wspomagająca działalność podstawową świadczeniodawcy;
5)
jednostka kalkulacyjna - wartość kosztów pośrednich procedury medycznej przypadająca
na jednostkę kosztu normatywnego tej procedury;
6)
klucz podziałowy - wielkość wyrażona ilościowo lub wartościowo służąca jako podstawa
rozliczania kosztów OPK, przy uwzględnieniu zależności przyczynowo-skutkowej;
7)
koszty bezpośrednie OPK:
a)
koszty poniesione w okresie rozliczeniowym, które w sposób jednoznaczny, na podstawie
dowodów księgowych, można przypisać do OPK, oraz
b)
pozostałe koszty bezpośrednie, przypisane do OPK według przyjętych rozdzielników kosztów
wspólnych;
8)
koszt bezpośredni procedury medycznej - łączny koszt zasobów zużywanych podczas wykonywania
procedury medycznej, zgodnie z przyjętym przez świadczeniodawcę sposobem wyceny;
9)
koszty pośrednie OPK - alokowane koszty innych OPK działalności podstawowej i pomocniczej,
rozliczone według przyjętych kluczy podziałowych;
10)
koszt pośredni procedury medycznej - pozostałe koszty OPK proceduralnego niebędące
kosztem bezpośrednim procedury medycznej, przypadające na jedną procedurę medyczną;
11)
koszty wytworzenia OPK - suma kosztów bezpośrednich i pośrednich, o których mowa w
pkt 7 i 9;
12)
koszt wytworzenia procedury medycznej - suma kosztów bezpośrednich i pośrednich, o
których mowa w pkt 8 i 10;
13)
OPK (ośrodek powstawania kosztów) - wyodrębniona przez świadczeniodawcę jednostka
organizacyjna lub komórka organizacyjna, zespół jednostek organizacyjnych lub komórek
organizacyjnych, ich część lub wyodrębniony zakres działalności świadczeniodawcy,
dla których jest prowadzona ewidencja kosztów;
14)
OPK proceduralny - OPK działalności podstawowej, w którym są realizowane wyłącznie
procedury medyczne;
15)
procedura medyczna - procedura medyczna w rozumieniu art. 5 pkt 42 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, zwanej dalej „ustawą”, wyodrębniona na potrzeby kalkulacji kosztów;
16)
rozdzielnik kosztów wspólnych - jednostka miary umożliwiająca przypisanie pierwotnie
zgrupowanych kosztów bezpośrednich do OPK;
17)
świadczenie zdrowotne rzeczowe - świadczenie w rozumieniu art. 5 pkt 37 ustawy;
18)
zarząd - działalność generująca koszty związane z zarządzaniem podmiotem leczniczym
jako całością.
§ 3.
1.
U świadczeniodawcy wyodrębnia się OPK działalności podstawowej, działalności pomocniczej
i zarządu, zgodnie z kodami funkcji ośrodków powstawania kosztów określonymi w załączniku
nr 1 do rozporządzenia.
2.
Szczegółowy wykaz OPK ustala świadczeniodawca, biorąc pod uwagę swoją strukturę organizacyjną
i zasady wyodrębniania OPK określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
3.
W celu rozdzielenia poszczególnych rodzajów działalności świadczeniodawcy, świadczeniodawca
prowadzi ewidencję kosztów OPK w układzie podmiotowo-funkcjonalnym.
4.
Przekazując do Agencji dane, o których mowa w art. 31lc ust. 2 ustawy, dla każdego
wyodrębnionego OPK świadczeniodawca przypisuje właściwy kod funkcji zgodnie z kodami
funkcji ośrodków powstawania kosztów, o których mowa w ust. 1, oraz kody charakteryzujące
specjalność komórki organizacyjnej zakładu leczniczego zawarte w zasadach przypisywania
kodów charakteryzujących funkcje i specjalność komórki organizacyjnej do rodzajów
działalności, określonymi w załączniku nr 3 do rozporządzenia, w układzie zgodnym
ze wzorem przypisania OPK świadczeniodawcy w układzie podmiotowo-funkcjonalnym (konta
zespołu 5) do kodów funkcji oraz kodów charakteryzujących specjalności komórki organizacyjnej,
określonym w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
5.
Kod syntetyczny konta OPK w systemie finansowo-księgowym może być tożsamy z kodem
funkcji.
§ 4.
1.
Kalkulacja kosztu wytworzenia OPK, z uwzględnieniem rodzajów prowadzonych działalności,
obejmuje następujące etapy:
1)
etap I - ewidencja kosztów bezpośrednich OPK, prowadzona zgodnie z § 5;
2)
etap II - alokacja kosztów pośrednich, wynikająca z kosztów OPK działalności pomocniczej
na rzecz innych OPK, prowadzona zgodnie z § 6;
3)
etap III - alokacja pozostałych kosztów pośrednich, wynikająca z kosztów OPK działalności
podstawowej, w tym kosztów OPK proceduralnych na rzecz OPK, dla których realizowały
usługi, prowadzona zgodnie z § 7.
2.
Poszczególne etapy alokacji kosztów między OPK mogą być przeprowadzane w jednym lub
kilku podetapach, w zależności od złożoności zidentyfikowanych relacji między OPK.
§ 5.
1.
W celu ustalenia kosztów OPK dokonuje się ewidencji kosztów bezpośrednich tego OPK.
2.
Ewidencją kosztów obejmuje się wszystkie ponoszone przez świadczeniodawcę koszty,
z uwzględnieniem kryterium rodzajowego.
3.
Ewidencja kosztów według kryterium rodzajowego - zespół kont 4 jest prowadzona zgodnie
z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia. Szczegółowa ewidencja kosztów w układzie rodzajowym
jest prowadzona na kolejnych poziomach kont analitycznych.
4.
Ewidencjonowanie kosztów świadczeń zdrowotnych rzeczowych następuje w momencie najbliższym
rzeczywistemu ich zużyciu.
5.
Wszystkie koszty przypisuje się do tych OPK, w których są realizowane świadczenia
opieki zdrowotnej lub czynności, z którymi koszty te są związane. Koszty osobowe są
ujmowane proporcjonalnie do pracy wykonywanej na rzecz poszczególnych OPK.
6.
Koszty bezpośrednie, których nie można przypisać do OPK w sposób jednoznaczny na podstawie
dokumentów źródłowych, są przypisywane według standardowych rozdzielników kosztów
wspólnych, określonych w załączniku nr 6 do rozporządzenia.
7.
Dopuszcza się stosowanie u świadczeniodawcy rozdzielnika kosztów innego niż określony
w załączniku nr 6 do rozporządzenia, jeżeli zasadność jego zastosowania jest uzasadniona
możliwością dokładniejszej alokacji kosztów.
8.
W przypadku grup kosztów wspólnych niewyszczególnionych w załączniku nr 6 do rozporządzenia
świadczeniodawca stosuje własne rozdzielniki kosztów.
9.
Świadczeniodawca przekazuje Agencji wykaz stosowanych rozdzielników kosztów w ramach
udostępnienia danych, o których mowa w art. 31lc ust. 2 ustawy.
§ 6.
1.
W celu określenia kosztów pośrednich OPK dokonuje się alokacji kosztów OPK działalności
pomocniczej.
2.
Na koszty OPK działalności pomocniczej składają się:
1)
koszty bezpośrednie poniesione w tym OPK;
2)
koszty pośrednie przypisane z innych OPK działalności podstawowej i pomocniczej, wykonujących
usługi na rzecz tego OPK.
3.
Alokacja kosztów OPK działalności pomocniczej, o których mowa w ust. 2, na rzecz innych
OPK, dla których świadczy usługi, jest dokonywana w taki sposób, aby wszystkie koszty
działalności pomocniczej zostały alokowane na te OPK.
4.
Dla każdego OPK działalności pomocniczej ustala się klucz podziałowy, zgodnie ze standardowymi
kluczami podziałowymi służącymi rozliczaniu kosztów działalności pomocniczej, które
zostały określone w załączniku nr 7 do rozporządzenia.
5.
Dopuszcza się stosowanie przez świadczeniodawcę klucza podziałowego innego niż określony
w załączniku nr 7 do rozporządzenia, jeżeli jest to uzasadnione możliwością dokładniejszej
alokacji kosztów OPK działalności pomocniczej.
6.
W przypadku rodzajów działalności pomocniczej niewyszczególnionej w załączniku nr
7 do rozporządzenia świadczeniodawca stosuje własne klucze podziałowe, które odzwierciedlają
zależność przyczynowo-skutkową powstawania kosztów w OPK działalności pomocniczej
i umożliwiają dokładniejszą alokację kosztów niż przy zastosowaniu kluczy podziałowych
wskazanych w załączniku nr 7 do rozporządzenia.
7.
Świadczeniodawca przekazuje Agencji wykaz stosowanych kluczy podziałowych w ramach
udostępnienia danych, o których mowa w art. 31lc ust. 2 ustawy.
8.
Stawka kosztów na jednostkę przyjętą jako klucz podziałowy stanowi iloraz całkowitych
kosztów OPK działalności pomocniczej i całkowitej liczby jednostek przyjętego klucza
podziałowego.
9.
Wysokość kosztów usług realizowanych przez OPK działalności pomocniczej na rzecz innych
OPK ustala się jako iloczyn liczby jednostek klucza podziałowego przypisanych do danego
OPK i ustalonej stawki kosztów na jednostkę przyjętego klucza podziałowego.
§ 7.
1.
Alokacja kosztów OPK działalności podstawowej, w tym OPK proceduralnych, świadczących
usługi na rzecz innych OPK, jest dokonywana w taki sposób, aby wszystkie koszty OPK
zostały alokowane na rzecz OPK, dla których były świadczone usługi, przy zastosowaniu
kluczy podziałowych zgodnych ze standardowymi kluczami podziałowymi służącymi rozliczaniu
kosztów działalności podstawowej, w tym OPK proceduralnych, określonymi w załączniku
nr 8 do rozporządzenia.
2.
Na koszty OPK proceduralnego składają się:
1)
koszty bezpośrednie poniesione w tym OPK;
2)
koszty pośrednie przypisane z innych OPK działalności pomocniczej i podstawowej, wykonujących
usługi na rzecz tego OPK.
3.
Do alokacji kosztów OPK proceduralnych stosuje się koszty wytworzenia procedur medycznych,
które wycenia się według rzeczywistych kosztów zużytych zasobów. W przypadku braku
możliwości zastosowania wyceny według rzeczywistych kosztów zużytych zasobów stosuje
się wycenę na podstawie kosztów typowo zużywanych zasobów materiałowych i osobowych.
4.
Sposób wyceny procedur medycznych na podstawie kosztów typowo zużywanych zasobów materiałowych
i osobowych jest uzależniony od sposobu naliczania kosztów pośrednich procedury medycznej:
1)
proporcjonalnie do czasu trwania procedur medycznych lub
2)
na podstawie jednostki kalkulacyjnej.
5.
Sposoby wyceny procedur medycznych zostały określone w załączniku nr 9 do rozporządzenia.
6.
Dla każdego OPK proceduralnego świadczeniodawca sporządza wykaz procedur w nim wykonywanych,
w sposób wyczerpujący całokształt jego działalności, przy wykorzystaniu aktualnego
Słownika Procedur Medycznych (ICD-9 PL) ogłaszanego w formie komunikatu przez Narodowy
Fundusz Zdrowia. W przypadku procedur, które nie posiadają kodu w klasyfikacji ICD-9
PL lub jeżeli kod własny doprecyzowuje informacje o procedurze, jest dopuszczalne
użycie własnego kodu. W przypadku wykazania kodów własnych świadczeniodawca przekazuje
Agencji słownik kodów własnych z przyporządkowaniem kodu ze słownika ICD-9 PL, w ramach
udostępnienia danych, o których mowa w art. 31lc ust. 2 ustawy.
7.
Dla wszystkich procedur realizowanych w OPK proceduralnym świadczeniodawca prowadzi
ilościową ewidencję ich wykonań.
8.
Dla każdej z procedur umieszczonych w wykazie OPK proceduralnego świadczeniodawca
sporządza ilościowe zestawienie zasobów materiałowych zużywanych podczas jej wykonywania,
zgodnie z przyjętym przez świadczeniodawcę sposobem wyceny, o którym mowa w ust. 3.
9.
Przy alokacji kosztów OPK proceduralnego przyjmuje się, że przypisane bezpośrednio
do świadczeniobiorcy koszty świadczeń zdrowotnych rzeczowych przenosi się na OPK odpowiednio
do miejsca ujęcia przychodu i nie stanowią one kosztu wytworzenia procedury medycznej.
10.
Koszty osobowe personelu zaangażowanego w wykonanie procedury medycznej ustala się
na podstawie czasu trwania procedury oraz stawki wynagrodzeń tego personelu wraz z
pochodnymi od wynagrodzeń, zgodnie z metodyką określoną w pkt 3 załącznika nr 9 do
rozporządzenia.
11.
Koszt pośredni procedury medycznej jest wyliczany zgodnie z przyjętym sposobem wyceny
wskazanym w ust. 4.
12.
Jednostkowy koszt wytworzenia procedury medycznej stanowi suma jego jednostkowego
kosztu bezpośredniego oraz kosztu pośredniego.
13.
Świadczeniodawca przekazuje Agencji informacje o przyjętym sposobie wyceny procedur
medycznych w ramach udostępnienia danych, o których mowa w art. 31lc ust. 2 ustawy.
§ 8.
1.
Koszty zarządu gromadzi się na OPK zarządu i stanowią one sumę kosztów bezpośrednich
tych OPK i kosztów alokowanych z innych OPK.
2.
Do kosztów zarządu zalicza się koszty komórek organizacyjnych realizujących działalność
o następującym charakterze:
1)
kierownictwo świadczeniodawcy;
2)
kancelaria (w tym dziennik podawczy i kancelaria tajna);
3)
dział finansowo-księgowy;
4)
dział ekonomiczny, kontroli, controllingu, statystyki, rozliczeń;
5)
dział kadr i płac;
6)
dział organizacyjny, dział prawny - radcowie prawni, dział inwentaryzacji;
7)
dział bezpieczeństwa i higieny pracy, przeciwpożarowy;
8)
kontrola wewnętrzna, kontrola zarządcza, audyt;
9)
pełnomocnicy, rzecznicy;
10)
dział zamówień publicznych;
11)
dział marketingu i promocji;
12)
ubezpieczenie od odpowiedzialności z tytułu cyberprzestępstw;
13)
ubezpieczenie odpowiedzialności zarządu;
14)
kaplica, kapelan.
3.
Do kosztów zarządu nie zalicza się kosztów:
1)
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej i majątkowej;
2)
całkowitej wartości amortyzacji budynków;
3)
całkowitych energii elektrycznej, cieplnej i innych mediów;
4)
usług sprzątania;
5)
usług dozoru;
6)
wywozu odpadów;
7)
działu informatyki.
4.
Koszty, o których mowa w ust. 3, są alokowane na OPK rozdzielnikiem kosztów, zgodnie
z warunkami określonymi w § 5.
§ 9.
Koszt własny sprzedaży OPK stanowi suma kosztu wytworzenia OPK działalności podstawowej
ustalonego zgodnie z § 4 rozporządzenia oraz alokowanych kosztów zarządu.
§ 10.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.
1)
Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie §
1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 2020 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 1470 i 1541).
Załącznik nr 1 - Kody funkcji ośrodków powstawania kosztów
|
Załącznik nr 2 - Zasady wyodrębniania OPK
1.
OPK działalności leczniczej wyodrębnia się zgodnie z poniższymi zasadami:
1.1.
Struktura OPK działalności podstawowej odpowiada zakresowi prowadzonej w nich działalności,
zachowując jej jednorodność oraz strukturę organizacyjną, biorąc pod uwagę, określony
w przepisach wydanych na podstawie art. 31d oraz art. 146 ust. 1 ustawy z dnia 27
sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,
sposób rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej oraz rodzaj świadczeń opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych.
1.2.
W przypadku świadczeniodawcy, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
ze środków publicznych w szpitalnym oddziale ratunkowym (SOR) lub w izbie przyjęć
w ramach ryczałtu dobowego, wydziela się OPK, które mają na celu oddzielenie kosztów
zaopatrzenia świadczeniobiorców w SOR lub w izbie przyjęć rozliczanych w ramach ryczałtu
dobowego od kosztów zaopatrzenia świadczeniobiorców w SOR lub izbie przyjęć rozliczanych
(po przekazaniu na oddziały szpitalne) w ramach Jednorodnych Grup Pacjentów (JGP),
osobodni, punktów w ramach Terapeutycznej Skali Interwencji Medycznych (TISS) lub
innych świadczeń.
W SOR lub w izbie przyjęć wydziela się OPK działalności pomocniczej, na którym będą
ewidencjonowane koszty związane z rejestracją, przyjęciem i segregacją medyczną wszystkich
świadczeniobiorców SOR lub izby przyjęć, następnie koszty tego OPK będą rozliczane
na OPK związany z ryczałtem dobowym oraz na oddziały szpitalne (jeśli świadczeniobiorcy
zostaną przekazani do dalszej hospitalizacji u tego samego świadczeniodawcy) proporcjonalnie
do liczby świadczeniobiorców.
Analogiczne rozwiązanie przyjmuje się w odniesieniu do OPK proceduralnego, na którym
będą gromadzone koszty związane z udzielaniem procedur medycznych w SOR lub w izbie
przyjęć. Koszty tego OPK będą rozliczane na OPK związany z ryczałtem dobowym oraz
na oddziały szpitalne proporcjonalnie do liczby i wartości wykonanych procedur medycznych.
Na OPK działalności podstawowej (503) gromadzone są koszty związane tylko z leczeniem
świadczeniobiorców rozliczanych w ramach ryczałtu dobowego.
1.3.
OPK działalności podstawowej scharakteryzowanej kodami charakteryzującymi specjalność
komórki organizacyjnej, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 105 ust. 5
ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz.
295, z późn. zm.), przypisanymi do kodów funkcji 500-506 nie może być łączony kosztowo
w jeden OPK z OPK proceduralnymi scharakteryzowanymi kodami charakteryzującymi specjalność
komórki organizacyjnej przypisanymi do kodu funkcji 507, wskazanymi w załączniku nr
3 do rozporządzenia. Wydziela się odrębne, szczegółowe OPK proceduralne w sposób umożliwiający
jednoznaczne ewidencyjne rozdzielenie kosztów ponoszonych w związku z wykonywaniem
procedur medycznych od rzeczywistych kosztów pobytu świadczeniobiorcy na oddziale,
w szczególności:
1.3.1.
4950 Oddział anestezjologii (z Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii),
1.3.2.
4910 Blok operacyjny (z oddziałów zabiegowych),
1.3.3.
4912 Sala porodowa, sala cesarskich cięć (z oddziałów położniczych),
1.3.4.
4106 Oddział intensywnego nadzoru kardiologicznego (OINK) (z oddziałów kardiologicznych),
1.3.5.
7230 Pracownia radiologii zabiegowej,
1.3.6.
7232 Pracownia hemodynamiki,
1.3.7.
7234 Pracownia elektrofizjologii,
1.3.8.
7910 Pracownia endoskopii,
1.3.9.
7950 Pracownia lub zakład medycyny nuklearnej,
1.3.10.
7960 Pracownia lub zakład teleradioterapii,
1.3.11.
7962 Pracownia lub zakład brachyterapii.
1.4.
W OPK proceduralnym typu centralny blok operacyjny wydziela się poszczególne bloki
według odrębnego kryterium np. specjalności, wyposażenia lub istotności kosztowej
poszczególnych grup sal operacyjnych w ramach centralnego bloku operacyjnego.
2.
Zasady dotyczące wyodrębniania OPK działalności pomocniczej:
2.1.
OPK, których działalność w przeważającym stopniu wspiera działalność OPK działalności
podstawowej, są ujmowane jako OPK działalności pomocniczej,
2.2.
OPK działalności pomocniczej wyodrębnia się zwłaszcza dla tych usług, które są świadczone
jednocześnie dla różnych OPK działalności podstawowej.
Załącznik nr 3 - Zasady przypisywania kodów charakteryzujących funkcje i specjalność komórki organizacyjnej do rodzajów działalności
Podział działalności leczniczej i działalności pomocniczej o charakterze medycznym
wynikający z niżej wymienionej tabeli przy zastosowaniu kodów resortowych porządkuje
OPK, przypisując niektóre z nich do innych grup charakteryzujących specjalność komórki
organizacyjnej niż wynika to z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2012 r.
w sprawie systemu resortowych kodów identyfikacyjnych oraz szczegółowego sposobu ich
nadawania (Dz. U. z 2019 r. poz. 173).
|
Celem właściwego ulokowania kodów funkcji z uwagi na ich rolę i charakter w stosowanym
rachunku kosztów:
1)
Kod funkcji 500 grupuje OPK związane z podstawową opieką zdrowotną, zgodnie z grupą kodów resortowych
0. Podstawowa opieka zdrowotna;
2)
Kod funkcji 501 obejmuje:
a)
poradnie specjalistyczne zgodnie z grupą kodów resortowych 1. Poradnie specjalistyczne,
b)
oraz poradnię promocji zdrowia, która znajduje się w grupie kodów resortowych 9. Inne
komórki organizacyjne działalności medycznej;
3)
Kod funkcji 502 obejmuje OPK wymienione w grupie kodów resortowych 2. Ośrodki (zespoły) opieki pozaszpitalnej;
4)
Kod funkcji 503 obejmuje OPK związane z:
a)
pomocą doraźną i ratownictwem medycznym, wymienione w grupie kodów resortowych 3.
Pomoc doraźna i ratownictwo medyczne,
b)
izbą przyjęć szpitala, szpitalnym oddziałem ratunkowym, znajdujące się w grupie kodów
resortowych 4. Oddziały szpitalne i inne komórki opieki szpitalnej oraz
c)
zespołem transportu medycznego, znajdującym się w grupie kodów resortowych 9. Inne
komórki organizacyjne działalności medycznej;
5)
Kod funkcji 504 obejmuje OPK będące szpitalnymi oddziałami stacjonarnymi zgodnie z grupą kodów resortowych
4. Oddziały szpitalne i inne komórki opieki szpitalnej z wyłączeniem OPK wymienionych
w grupie kodów resortowych 4., takich jak:
a)
izba przyjęć szpitala, szpitalny oddział ratunkowy, ujętych na koncie syntetycznym
503,
b)
stacja dializ, blok operacyjny, sala porodowa, oddział anestezjologii, oddział intensywnego
nadzoru kardiologicznego (OINK) ujętych na koncie syntetycznym 507,
c)
apteka, dział farmacji, ujętych na koncie syntetycznym 530;
6)
Kod funkcji 505 obejmuje OPK będące oddziałami opiekuńczo-leczniczymi oraz pielęgnacyjno-opiekuńczymi
wymienionymi w grupie kodów resortowych 5. Zakłady opiekuńczo-lecznicze i pielęgnacyjno-opiekuńcze;
7)
Kod funkcji 506 obejmuje OPK będące oddziałami uzdrowiskowymi wymienionymi w grupie kodów resortowych
6. Jednostki lecznictwa uzdrowiskowego;
8)
Kod funkcji 507 obejmuje pracownie lub zakłady diagnostyczne i zabiegowe oraz sale operacyjne i inne
proceduralne OPK wymienione w grupie kodów resortowych 7. Pracownie diagnostyczne
lub zabiegowe; dodatkowo konto obejmuje następujące OPK:
a)
działy lub pracownie rehabilitacyjne (o kodach resortowych 1310-1330) wymienione w
grupie kodów resortowych 1. Poradnie specjalistyczne,
b)
stacja dializ, blok operacyjny, sala porodowa, zespół lub oddział anestezjologii,
oddział intensywnego nadzoru kardiologicznego (OINK) ujęte w grupie kodów resortowych
4. Oddziały szpitalne i inne komórki opieki szpitalnej,
c)
pracownia protetyki dentystycznej, punkt pobrań krwi oraz punkt pobrań tkanek i szpiku
kostnego ujęte w grupie kodów resortowych 8. Pracownie protetyczne, przedmiotów ortopedycznych,
środków pomocniczych, krwi i tkanek,
d)
pracownię akupresury i akupunktury, gabinet diagnostyczno-zabiegowy oraz punkt szczepień,
ujęte w grupie kodów resortowych 9. Inne komórki organizacyjne działalności medycznej;
9)
Kod funkcji 530 obejmuje OPK działalności pomocniczej o charakterze medycznym, związane z działalnością
leczniczą, mające jedynie charakter działalności pomocniczej, niewykonujące świadczeń
zdrowotnych, choć niezbędne do ich wykonywania:
a)
niektóre OPK wymienione w grupie kodów resortowych 4. Oddziały szpitalne i inne komórki
opieki szpitalnej, takie jak:
-
-apteka szpitalna,
-
-dział farmacji,
b)
niektóre OPK wymienione w grupie kodów resortowych 8. Pracownie protetyczne, przedmiotów
ortopedycznych, środków pomocniczych, krwi i tkanek, takie jak:
-
-pracownia lub punkt zaopatrzenia w środki pomocnicze,
-
-pracownia lub punkt zaopatrzenia w środki wspomagania słuchu,
-
-pracownia lub punkt zaopatrzenia w środki optyczne,
-
-pracownia lub punkt zaopatrzenia w wyroby medyczne będące przedmiotami ortopedycznymi,
-
-bank krwi,
-
-bank tkanek i komórek,
-
-dział krwiodawstwa i krwiolecznictwa,
c)
niektóre OPK wymienione w grupie kodów resortowych 9. Inne komórki organizacyjne działalności
medycznej, takie jak:
-
-inna i nieokreślona komórka działalności medycznej,
-
-pracownia ziołolecznictwa,
-
-dział higieny i epidemiologii,
-
-dział nadzoru radiologicznego,
-
-dział nadzoru sanitarnego,
-
-dział nadzoru zapobiegawczego,
-
-dział oświaty i promocji zdrowia,
-
-dział żywności, żywienia i przedmiotów użytku,
-
-dział orzecznictwa o stanie zdrowia,
-
-szpitalny zespół wspierający opieki paliatywnej,
-
-dyspozytornia medyczna,
d)
planowa izba przyjęć, rejestracja, inne o zbliżonym charakterze zgodnie ze strukturą
organizacyjną świadczeniodawcy.
Załącznik nr 4 - Wzór przypisania OPK świadczeniodawcy w układzie podmiotowo-funkcjonalnym (konta zespołu 5) do kodów funkcji oraz kodów charakteryzujących specjalności komórki organizacyjnej
|
Załącznik nr 5 - Ewidencja kosztów według kryterium rodzajowego - zespół kont 4
1.
Układ i nazwy kont zespołu 4.
|
2.
Objaśnienia skrótów używanych w nazwie kont zespołu 4.
|
3.
Objaśnienie dla wybranych kont.
|
4.
Zasady tworzenia kont NKUP i refaktury - jeśli dotyczy.
4.1.
Zasady wydzielania kont do ewidencji kosztów podlegających refakturowaniu na inne
podmioty - dla kont 401 i 402.
W przypadku konieczności wydzielenia materiałów, energii lub usług, które podlegają
refakturowaniu innym podmiotom - zaleca się dla kont 401 (zużycie materiałów i energii)
i 402 (usługi obce) przyjąć zasadę wydzielenia ich na II poziomie analitycznym i oznaczenia
dwucyfrowym symbolem „00”. Pozwoli to zachować jednolitość zasad budowy segmentowej
kont 401 i 402 oraz pozwoli wykorzystać III poziom analityczny i dalsze, do dodatkowego
uszczegółowienia przez świadczeniodawcę rodzaju materiałów czy usług podlegających
refakturowaniu. Zasady te zostały zastosowane w poniższych wzorach:
Wzór 1.
|
Wzór 2.
|
4.2.
Zasady wydzielania kont do ewidencji kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów
do podatku dochodowego (NKUP) - dla kont 401 i 402.
W przypadku konieczności wydzielenia materiałów lub usług, które nie stanowią kosztów
uzyskania przychodu do podatku dochodowego (NKUP) -zaleca się dla kont 401 (zużycie
materiałów i energii) i 402 (usługi obce) przyjąć zasadę wydzielenia ich na III poziomie
analitycznym i oznaczenie dwucyfrowym symbolem „00”. Pozwoli to zachować jednolitość
zasad budowy segmentowej kont 401 i 402 oraz pozwoli wykorzystać IV poziom analityczny
i dalsze poziomy, do dodatkowego uszczegółowienia, przez świadczeniodawcę, rodzaju
materiałów lub usług niestanowiących kosztów uzyskania przychodów do podatku dochodowego
(NKUP). Zasady te zostały zastosowane w poniższych wzorach:
Wzór 1.
|
Wzór 2.
|
4.3.
Zasady wydzielania kont do ewidencji kosztów podlegających refakturowaniu na inne
podmioty - dla konta 406.
W przypadku konieczności wydzielenia pozostałych kosztów, które podlegają refakturowaniu
innym podmiotom - zaleca się dla konta 406 (pozostałe koszty) przyjąć zasadę wydzielenia
ich na I poziomie analitycznym i oznaczenie dwucyfrowym symbolem „00”. Pozwoli to
zachować jednolitość zasad budowy segmentowej konta 406 oraz pozwoli wykorzystać II
poziom analityczny i dalsze, do dodatkowego uszczegółowienia przez świadczeniodawcę
rodzajów pozostałych kosztów podlegających refakturowaniu. Zasady te zostały zastosowane
w poniższym wzorze:
Wzór 1.
|
4.
4 Zasady wydzielania kont do ewidencji kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów
do podatku dochodowego (NKUP) - dla konta 406.
W przypadku konieczności wydzielenia pozostałych kosztów, które nie stanowią kosztów
uzyskania przychodu do podatku dochodowego (NKUP) -zaleca się dla konta 406 (pozostałe
koszty) przyjąć zasadę wydzielenia ich na II poziomie analitycznym i oznaczenie dwucyfrowym
symbolem „00”. Pozwoli to zachować jednolitość zasad budowy segmentowej konta 406
oraz na tym koncie pozwoli wykorzystać III poziom analityczny i dalsze, do dodatkowego
uszczegółowienia przez świadczeniodawcę rodzajów materiałów czy usług niestanowiących
kosztów uzyskania przychodu do podatku dochodowego (NKUP). Zasady te zostały zastosowane
w poniższym wzorze.
Wzór 1.
|
W przypadku konieczności wydzielenia innych kosztów, które nie stanowią kosztów uzyskania
przychodu do podatku dochodowego (NKUP), należy stosować powyższe zasady.
Załącznik nr 6 - Standardowe rozdzielniki kosztów wspólnych
W przypadku kosztów bezpośrednich OPK opomiarowanych wewnętrznie u świadczeniodawcy,
w tym wskazania podliczników, billingi - koszt taki jest przypisywany bezpośrednio
do OPK zgodnie ze zużyciem według opomiarowania.
Jeśli usługę świadczy podmiot zewnętrzny, rozdzielnik wynika z faktury lub umowy albo
załącznika do faktury lub umowy, chyba że na fakturze lub umowie brak jest wskazania
rozdzielnika, wówczas stosuje się poniższe. Pozostałe koszty bezpośrednie, których
nie można przypisać do OPK w sposób jednoznaczny na podstawie dokumentów źródłowych,
rozdziela się zgodnie z poniższymi zasadami:
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Załącznik nr 7 - Standardowe klucze podziałowe służące rozliczaniu kosztów działalności pomocniczej
Klucze podziałowe dla OPK działalności pomocniczej medycznej.
|
Klucze podziałowe dla OPK działalności pomocnicze] niemedycznej.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Załącznik nr 8 - Standardowe klucze podziałowe służące rozliczaniu kosztów działalności podstawowej, w tym opk proceduralnych
|
Załącznik nr 9 - Sposoby wyceny procedur medycznych
W etapie III alokacji kosztów OPK proceduralne rozlicza się wartością kosztów wytworzenia
procedur medycznych, które zostały zrealizowane na rzecz oddziału, poradni, lub innego
OPK działalności podstawowej.
Koszt wytworzenia procedury medycznej wycenia się zgodnie z rzeczywistymi kosztami
zużytych zasobów. W przypadku braku możliwości wyceny zgodnie z rzeczywistymi kosztami
zużytych zasobów stosuje się wycenę w oparciu o koszty typowo zużywanych zasobów.
1.
ZASADY USTALANIA KOSZTÓW BEZPOŚREDNICH PROCEDUR MEDYCZNYCH
1.1.
Metoda oparta na rzeczywistych kosztach zużytych zasobów
Wartość zasobów zużywanych bezpośrednio do wykonania procedury medycznej ustala się
na bazie zewidencjonowanego zużycia, czyli koszty materiałowe w oparciu o rzeczywiste
ich zużycie i bieżące ceny materiałów, a koszty osobowe w oparciu o rzeczywisty czas
pracy personelu medycznego należącego do poszczególnych grup personelu, wykonujących
daną procedurę medyczną i stawek ich wynagrodzeń obliczonych zgodnie z zasadami wskazanymi
w pkt 3.
1.2.
Metody oparte na kosztach typowo zużywanych zasobów
Jednostkowe koszty normatywne procedury medycznej są ustalane na podstawie jej typowego
wykonania, w oparciu o:
a)
typowo stosowane materiały, przeciętne ilościowe ich zużycie i bieżące ceny materiałów,
oraz
b)
koszty osobowe ustalone na podstawie przeciętnego nakładu czasu pracy osób wykonujących
procedurę medyczną i stawek ich wynagrodzeń obliczonych zgodnie z zasadami wskazanymi
w pkt 3.
W przypadku wyceny procedur według typowego zużywania zasobów tworzy się tabele do
ewidencji i wyceny zasobów zużywanych podczas typowego wykonania procedury medycznej,
których wzór przedstawiają tabele 1 i 2.
Tabela 1.
Tabela zużycia materiałów, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych (koszty materiałowe)
|
Tabela 2.
Tabela nakładu czasu pracy osób wykonujących procedurę (koszty osobowe)
|
W przypadku gdy procedura jest wykonywana na różne sposoby, dla każdego z nich sporządza
się odrębny opis.
Odmienny sposób wyceny procedury medycznej jest uzasadniony, gdy są używane inne materiały,
sprzęt medyczny, inna technologia wykonania, w szczególności gdy ze względu na użycie
innego sprzętu medycznego albo też gdy czas wykonania procedury medycznej jest znacząco
różny.
Do opisu typowych materiałów zużywanych podczas typowego wykonania procedury medycznej
stosuje się tabelę 1. Określenie stopnia zużywalności materiałów i sprzętu medycznego
odnosi się do obserwacji pochodzących z dłuższych okresów czasu, tak aby można było
dokonać uśrednień.
Do opisu nakładu czasu pracy osób wykonujących procedurę medyczną, a w konsekwencji
do ustalenia kosztu osobowego, stosuje się tabelę 2. Kolumna „Grupa personelu” zawiera
wykaz personelu medycznego wykonującego procedurę medyczną z podziałem na grupy zawodowe,
tj. lekarzy, pielęgniarki, techników i inny personel biorący udział w realizacji procedury.
Należy wymienić wszystkie osoby wykonujące procedurę medyczną, biorąc pod uwagę każdy
jej etap: przygotowanie, przeprowadzenie i przedstawienie (opisanie) wyników.
Suma kosztów wszystkich zużywanych materiałów oraz kosztów osobowych stanowi jednostkowy
koszt bezpośredni procedury medycznej będący jednocześnie normatywnym jednostkowym
kosztem tej procedury medycznej.
Zastosowanie powyższej metody wymaga co najmniej corocznej aktualizacji wyceny procedur
medycznych lub każdorazowo, gdy zmieniła się technologia wykonywania danej procedury
medycznej.
2.
ZASADY USTALANIA KOSZTÓW POŚREDNICH PROCEDUR MEDYCZNYCH
2.1.
Metoda oparta na rzeczywistych kosztach zużytych zasobów (§ 7 ust. 3 rozporządzenia)
Wartość kosztów pośrednich procedur medycznych oblicza się jako różnicę między całkowitym
kosztem OPK proceduralnego a całkowitymi kosztami bezpośrednimi procedur medycznych
wykonanych w tym OPK. Koszty pośrednie przypisuje się do procedury medycznej na podstawie
rzeczywistego czasu wykonywania tej procedury medycznej i stawki kosztów pośrednich
przypadających na jednostkę czasu.
Stawkę kosztów pośrednich procedury medycznej przypadających na jednostkę czasu w
OPK proceduralnym ustala się w okresie rozliczeniowym, dzieląc koszty pośrednie OPK
proceduralnego przez całkowity, rzeczywisty czas realizacji wszystkich procedur medycznych
w tym OPK.
2.2.
Metoda oparta na kosztach typowo zużywanych zasobów - proporcjonalnie do czasu trwania
procedur medycznych (§ 7 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia)
Wartość kosztów pośrednich procedur medycznych oblicza się jako różnicę między całkowitym
kosztem OPK proceduralnego a całkowitymi kosztami normatywnymi procedur medycznych
(suma iloczynów: liczby wykonanych procedur medycznych i ich jednostkowych kosztów
normatywnych) wykonanych w tym OPK. Koszty pośrednie przypisuje się do procedury medycznej
na podstawie typowego czasu wykonywania tej procedury medycznej i stawki kosztów pośrednich
przypadających na jednostkę czasu.
Stawkę kosztów pośrednich procedury medycznej przypadających na jednostkę czasu w
OPK proceduralnym ustala się cyklicznie, dzieląc koszty pośrednie OPK proceduralnego
przez całkowity, typowy czas realizacji wszystkich procedur medycznych, w tym OPK.
2.3.
Metoda oparta na kosztach typowo zużywanych zasobów - w oparciu o jednostkę kalkulacyjną
(§ 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia)
Koszt pośredni procedury medycznej wycenionej według tej metody stanowi różnicę między
kosztem wytworzenia a kosztem normatywnym bezpośrednim danej procedury medycznej.
Do wyliczenia kosztów wytworzenia procedury medycznej stosuje się narzut jednostki
kalkulacyjnej na jednostkowy koszt normatywny danej procedury medycznej, który jest
iloczynem kosztu wytworzenia jednostki kalkulacyjnej i jednostkowego kosztu normatywnego
procedury medycznej.
Koszt wytworzenia jednostki kalkulacyjnej dla OPK proceduralnego wylicza się przez
podzielenie całkowitych kosztów OPK poniesionych w okresie sprawozdawczym przez sumę
kosztów normatywnych poniesionych w tym OPK w tym okresie.
3.
METODYKA WYLICZANIA KOSZTU GODZINY PRACY PERSONELU WYKONUJĄCEGO PROCEDURĘ
Koszty osobowe poszczególnych grup personelu obejmują koszty wynagrodzeń niezależnie
od form zatrudnienia. W przypadku umów o pracę są to koszty wynagrodzeń (z wyłączeniem
kosztów nagród jubileuszowych oraz odpraw emerytalnych lub rentowych) wraz z pochodnymi
- składki ZUS emerytalne, rentowe, wypadkowe, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy,
Fundusz Emerytur Pomostowych, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Pracowniczy
Plan Kapitałowy. W przypadku pozostałych form zatrudnienia są to ponoszone przez świadczeniodawcę
koszty podwykonawstwa medycznego, kontraktów lub umów (zlecenie, o dzieło, innych).
Koszty analizuje się dla poszczególnych grup zawodowych personelu medycznego, biorącego
udział w wykonywaniu procedur medycznych: lekarza, pielęgniarki, technika oraz pozostałego
personelu medycznego, odrębnie dla każdego OPK proceduralnego.
Koszty wynagrodzeń przypadające na jedną godzinę pracy oblicza się na podstawie całościowego
zatrudnienia pracownika w podmiocie w przyjętym okresie (np. jednego roku). Liczba
etatów przeliczeniowych uwzględnia tylko godziny pracy wynikające z wymiaru etatu,
jak również pracę w ramach innych form zatrudnienia przeliczoną na rzeczywisty czas
jej trwania przy założeniu, że jeden etat obejmuje przeciętnie 160 godzin pracy miesięcznie.