Wymaz ze śluzówki policzków pobiera się z wewnętrznej strony policzka, przy użyciu pakietów kryminalistycznych przeznaczonych specjalnie do tego celu, oznakowanych niepowtarzalnym kodem kreskowym.

Wymaz pobrany ze śluzówki policzków umieszcza się w pojemniku oznaczonym tym samym kodem kreskowym, jakim został oznaczony pakiet kryminalistyczny, i przechowuje się w warunkach zapewniających jego integralność oraz ochronę przed utratą lub zniszczeniem.

Sporządza się protokół pobrania wymazu ze śluzówki policzków, którego wzór jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Protokół oznacza się tym samym kodem kreskowym, jakim został oznaczony pakiet kryminalistyczny użyty do pobrania wymazu ze śluzówki policzków.

Wymaz ze śluzówki policzków pobrany przy użyciu pakietu kryminalistycznego oraz protokół pobrania wymazu ze śluzówki policzków przekazuje się za pośrednictwem poczty specjalnej lub dostarcza się osobiście Komendantowi Głównemu Policji razem z dołączonym zarządzeniem wydanym w celu wprowadzenia tych danych i informacji do zbioru danych zawierającego informacje o wynikach analizy kwasu deoksyrybonukleinowego prowadzonego przez Komendanta Głównego Policji, zwanego dalej „zbiorem danych DNA”. Kopie protokołu i zarządzenia pozostawia się w aktach postępowania przygotowawczego.

Wzór zarządzenia jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Prawidłowo zabezpieczony i nieuszkodzony wymaz ze śluzówki policzków wykorzystuje się w celu jego oznaczenia i rejestracji w zbiorze danych DNA.

W przypadku pobierania, w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego, w celu prowadzenia czynności wykrywczych lub identyfikacyjnych, odcisków linii papilarnych na karcie daktyloskopijnej palców lub na karcie daktyloskopijnej dłoni pierwszy egzemplarz karty przesyła się niezwłocznie, pocztą specjalną lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, albo dostarcza się osobiście do Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji w celu rejestracji w zbiorach danych daktyloskopijnych prowadzonych przez Komendanta Głównego Policji.

Drugi egzemplarz karty daktyloskopijnej dołącza się do akt postępowania przygotowawczego i przechowuje w jednostce organizacyjnej Straży Granicznej właściwej ze względu na miejsce prowadzenia postępowania przygotowawczego w warunkach uniemożliwiających dostęp do niej osób nieuprawnionych. Kartę można wykorzystać do celów procesowych.

W przypadku przekazania akt postępowania przygotowawczego innemu organowi drugi egzemplarz karty daktyloskopijnej jest przechowywany przez ten organ.

Warunkiem wykorzystania odcisków linii papilarnych jest ich dostępność oraz czytelność.

Pierwszy egzemplarz karty niezidentyfikowanych śladów linii papilarnych palców i dłoni ujawnionych w toku czynności procesowych przekazuje się i gromadzi się w zbiorach danych, o których mowa w § 3 ust. 1.

Drugi egzemplarz karty gromadzi się w aktach postępowania przygotowawczego i przechowuje w jednostce organizacyjnej Straży Granicznej właściwej ze względu na miejsce prowadzenia postępowania przygotowawczego.

W przypadku przekazania akt postępowania przygotowawczego innemu organowi drugi egzemplarz karty jest przechowywany przez ten organ.

Karta daktyloskopijna, na której pobrano odciski linii papilarnych palców lub dłoni w celu przeprowadzenia wywiadu daktyloskopijnego, nie podlega rejestracji w zbiorach danych, o których mowa w § 3 ust. 1.

Po uzyskaniu wywiadu daktyloskopijnego zwrócona karta daktyloskopijna zostaje niezwłocznie protokolarnie zniszczona w jednostce organizacyjnej Straży Granicznej, dla której przeprowadzono wywiad, albo przekazana osobie daktyloskopowanej, na jej ustne żądanie wyrażone przy pobraniu odcisków linii papilarnych.

Funkcjonariusz Straży Granicznej odnotowuje w notatce służbowej fakt przekazania karty daktyloskopijnej, o której mowa w ust. 1, osobie, której tożsamość była ustalana lub potwierdzana.

Zdjęcia sygnalityczne osób podejrzanych lub podejrzanych o popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, osób o nieustalonej tożsamości lub osób usiłujących ukryć swoją tożsamość gromadzi się w zbiorach kart albumowych lub w postaci elektronicznej w zbiorach danych przetwarzanych na informatycznych nośnikach danych.

Warunkiem wykorzystania zdjęć sygnalitycznych do sporządzania tablic do okazania wizerunków osób w prowadzonych postępowaniach przygotowawczych jest czytelność wykonania tych zdjęć i możliwość ich odczytu.

Zdjęcia sygnalityczne można przekazać w postaci papierowej lub elektronicznej na wniosek innych organów uprawnionych na podstawie przepisów odrębnych.

Zdjęcia sygnalityczne przechowuje się w sposób uniemożliwiający ich zniszczenie oraz dostęp do nich osób nieuprawnionych.