Rozporządzenie Ministra Klimatuz dnia 27 sierpnia 2020 r.w sprawie sposobu obliczania współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej
przez odbiorcę przemysłowego 1)Minister Klimatu kieruje działem administracji rządowej - klimat, na podstawie § 1
ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu (Dz. U. poz. 495).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii zarządza się, co następuje:
§ 1.
1.
Współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej określony w sposób wskazany
w art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, zwanej dalej „ustawą”, oznaczony symbolem „Ei”, oblicza się według wzoru:
\(
Ei = \left( {{C \over {GVA}}} \right) \cdot 100\%
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
C - koszty energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby w trzech ostatnich latach
poprzedzających rok realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, a
w przypadku gdy działalność gospodarcza, o której mowa w art. 52 ust. 6 pkt 1 ustawy,
jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, w okresie wykonywania tej działalności,
wyrażone w złotych,
GVA - wartość dodaną brutto w trzech ostatnich latach poprzedzających rok realizacji
obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, a w przypadku gdy działalność gospodarcza,
o której mowa w art. 52 ust. 6 pkt 1 ustawy, jest wykonywana w okresie krótszym niż
trzy lata, w okresie wykonywania tej działalności, wyrażoną w złotych.
2.
Do kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby, oznaczonych symbolem „C”,
o którym mowa w ust. 1, zalicza się koszty:
1)
zakupu lub wytworzenia energii elektrycznej na własne potrzeby przez odbiorcę przemysłowego,
w tym także:
a)
uiszczoną opłatę, o której mowa w art. 95 ust. 1 ustawy, zwaną dalej „opłatą OZE”,
b)
koszty realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy,
c)
opłaty za usługi dystrybucji lub przesyłania energii elektrycznej,
d)
uiszczoną opłatę kogeneracyjną, o której mowa w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej
z wysokosprawnej kogeneracji ;
2)
udziału w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii w danym roku, oznaczone symbolem
„Ui”, o którym mowa w ust. 3, które odbiorca przemysłowy poniósłby, gdyby nie skorzystał
z ulg, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy;
3)
udziału w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii w danym roku, oznaczone symbolem
„Uoi”, o którym mowa w ust. 4, które odbiorca przemysłowy poniósłby, gdyby nie skorzystał
z ulg, o których mowa w art. 96 ust. 2 ustawy;
4)
udziału w systemie wsparcia wysokosprawnej kogeneracji w danym roku, oznaczone symbolem
„Uki”, o którym mowa w ust. 5, które odbiorca przemysłowy poniósłby, gdyby nie skorzystał
z ulg, o których mowa w art. 62 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej
kogeneracji;
5)
akcyzy od energii elektrycznej, które odbiorca przemysłowy poniósłby, gdyby nie skorzystał
ze zwolnienia, o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ;
6)
akcyzy od energii elektrycznej, które odbiorca przemysłowy poniósłby, gdyby nie skorzystał
ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31d ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.
3.
Koszty udziału w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii w danym roku, oznaczone
symbolem „Ui”, oblicza się według wzoru:
\(
Ui = {{{{100\% - Eui} \over {100\% }} \cdot Z_{oi - z} \cdot Ozjoi \cdot Eoi} \over
{100\% }} + {{{{100\% - Eui} \over {100\% }} \cdot Z_{oi - b} \cdot Ozjbi \cdot
Eoi} \over {100\% }}
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Eui - udział ilości energii elektrycznej określony w art. 53 ust. 1 ustawy, w odniesieniu
do którego został dla danego odbiorcy przemysłowego wykonany obowiązek, o którym mowa
w art. 52 ust. 1 ustawy, w danym roku „i”, wyrażony w procentach,
Zoi-z - udział, o którym mowa w art. 59 pkt 1 ustawy albo w przepisach wydanych na podstawie
art. 60 ustawy, w danym roku „i”, wyrażony w procentach,
Zoi-b - udział, o którym mowa w art. 59 pkt 2 ustawy albo w przepisach wydanych na podstawie
art. 60 ustawy, w danym roku „i”, wyrażony w procentach,
Ozjoi - jednostkową opłatę zastępczą oznaczoną symbolem Ozjo, o której mowa w art.
56 ust. 1 ustawy, obowiązującą w danym roku „i”, wyrażoną w zł/MWh,
Ozjbi - jednostkową opłatę zastępczą, oznaczoną symbolem Ozjb, o której mowa w art.
56 ust. 1 ustawy, obowiązującą w danym roku „i”, wyrażoną w zł/MWh,
Eoi - ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego
w danym roku „i”, wyrażoną w MWh.
4.
Koszty udziału w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii w danym roku, oznaczone
symbolem „Uoi”, oblicza się według wzoru:
\(
Uoi = {{(100\% - Eui) \cdot SRi \cdot Eoi} \over {100\% }}
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Eui - udział ilości energii elektrycznej określony zgodnie z art. 96 ust. 2 ustawy,
w odniesieniu do której została od danego odbiorcy przemysłowego pobrana opłata OZE,
w danym roku „i”, wyrażony w procentach,
SRi - stawkę opłaty OZE, o której mowa w art. 98 ust. 1 ustawy, obowiązującą w danym
roku „i”, wyrażoną w zł/MWh,
Eoi - ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego
w danym roku „i”, wyrażoną w MWh.
5.
Koszty udziału w systemie wsparcia wysokosprawnej kogeneracji w danym roku, oznaczone
symbolem „Uki”, oblicza się według wzoru:
\(
Uki = {{(100\% - Eui) \cdot SRki \cdot Eoi} \over {100\% }}
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Eui - udział ilości energii elektrycznej, określony zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej
z wysokosprawnej kogeneracji, w odniesieniu do której została od danego odbiorcy przemysłowego pobrana opłata
kogeneracyjna, o której mowa w art. 60 ust. 1 tej ustawy, w danym roku „i”, wyrażony
w procentach,
SRki - stawkę opłaty kogeneracyjnej, określoną w przepisach wydanych na podstawie
art. 64 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej
z wysokosprawnej kogeneracji, obowiązującą w danym roku „i”, wyrażoną w zł/MWh,
Eoi - ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego
w danym roku „i”, wyrażoną w MWh.
6.
Wartość dodaną brutto, oznaczoną symbolem „GVA”, o którym mowa w ust. 1, oblicza się
dla:
1)
jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie porównawczym - jako przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi pomniejszone
o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz
ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń pracowniczych, powiększone o pozostałe
przychody operacyjne oraz pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
2)
jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie kalkulacyjnym - jako przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów
i materiałów pomniejszone o koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, koszty
sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń
oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń pracowniczych, powiększone o pozostałe
przychody operacyjne oraz pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
3)
jednostek sporządzających sprawozdania finansowe jednostki zgodnie z Międzynarodowymi
Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - jako przychody ze sprzedaży powiększone o pozostałe przychody, pomniejszone o koszty
działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji oraz kosztów świadczeń
pracowniczych, w tym kosztów wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń
pracowniczych, oraz pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
4)
jednostek niesporządzających sprawozdań finansowych jednostki zgodnie z Międzynarodowymi
Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - w sposób określony dla jednostek, o których mowa w pkt 1 albo 2.
7.
Do obliczania współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej stosuje się
dane rzeczywiste, a dla okresu od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego
rok realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim
danych tych nie da się jeszcze ustalić, dane oszacowane na podstawie dostępnych wielkości
z analogicznego okresu dwóch lat poprzedzających ten rok, przy uwzględnieniu okoliczności
mających wpływ na zmianę warunków wykonywania działalności gospodarczej przez odbiorcę
przemysłowego.
§ 2.
Do obliczania kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby, oznaczonych
symbolem „C”, o którym mowa w § 1 ust. 1, oraz wartości dodanej brutto, oznaczonej
symbolem „GVA”, o którym mowa w § 1 ust. 1, nie wlicza się wartości pomocy publicznej
uzyskanej z tytułu rekompensat, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów
energochłonnych , za dany rok kalendarzowy.
§ 3.
W przypadku gdy wartość dodana brutto, o której mowa w § 1 ust. 1, jest mniejsza
lub równa zero, przyjmuje się, że wartość współczynnika intensywności zużycia energii
elektrycznej, oznaczonego symbolem „Ei”, o którym mowa w § 1 ust. 1, wynosi więcej
niż 40%.
§ 4.
1.
Do oświadczeń, o których mowa w art. 52 ust. 3 ustawy, złożonych do Prezesa Urzędu
Regulacji Energetyki przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia nie stosuje
się § 1 ust. 2 pkt 1 lit. d i pkt 4-6 oraz nie uwzględnia się w nich wartości pomocy
publicznej uzyskanej z tytułu rekompensat, o których mowa w § 2.
2.
Do informacji, o których mowa w art. 54 pkt 1 ustawy, które zostaną złożone do Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki odpowiednio do dnia 31 sierpnia 2020 r. oraz do dnia 31
sierpnia 2021 r., nie stosuje się § 1 ust. 2 pkt 1 lit. d i pkt 4-6 oraz nie uwzględnia
się w nich wartości pomocy publicznej uzyskanej z tytułu rekompensat, o których mowa
w § 2.
§ 5.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Energii z dnia
9 grudnia 2016 r. w sprawie sposobu obliczania współczynnika intensywności zużycia
energii elektrycznej przez odbiorcę przemysłowego (Dz. U. poz. 2054), które utraciło
moc z dniem 19 stycznia 2020 r. zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.
o rynku mocy (Dz. U. z 2020 r. poz. 247).
1)
Minister Klimatu kieruje działem administracji rządowej - klimat, na podstawie § 1
ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu (Dz. U. poz. 495).
2)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Energii z dnia
9 grudnia 2016 r. w sprawie sposobu obliczania współczynnika intensywności zużycia
energii elektrycznej przez odbiorcę przemysłowego (Dz. U. poz. 2054), które utraciło
moc z dniem 19 stycznia 2020 r. zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.
o rynku mocy (Dz. U. z 2020 r. poz. 247).