Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrówz dnia 8 lipca 2020 r.w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec
funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Zasady i tryb udzielania wyróżnień
- Rozdział 3 - Postępowanie dyscyplinarne
- Rozdział 4 - Wymierzanie kar dyscyplinarnych
- Rozdział 5 - Postępowanie odwoławcze
- Rozdział 6 - Wykonywanie kar dyscyplinarnych
- Rozdział 7 - Zatarcie i darowanie kar dyscyplinarnych
- Rozdział 8 - Wznowienie postępowania dyscyplinarnego
- Rozdział 9 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
oraz Agencji Wywiadu zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
szczegółowe zasady i tryb:
a)
udzielania wyróżnień funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanym
dalej „funkcjonariuszami”,
b)
przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy,
c)
wymierzania i wykonywania kar dyscyplinarnych,
d)
odwoływania się od wymierzonych kar dyscyplinarnych;
2)
właściwość Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanej dalej „ABW”, oraz kierowników
jednostek organizacyjnych ABW, zwanych dalej „przełożonymi”, w sprawach wymienionych
w pkt 1.
§ 2.
Zakres władzy dyscyplinarnej obejmuje:
1)
udzielanie wyróżnień;
2)
wszczynanie postępowań dyscyplinarnych;
3)
rozstrzyganie spraw dyscyplinarnych w drodze wydawania orzeczeń w tych sprawach;
4)
wymierzanie kar dyscyplinarnych i ich wykonywanie.
§ 3.
1.
Szef ABW posiada władzę dyscyplinarną wobec wszystkich funkcjonariuszy.
2.
Kierownik jednostki organizacyjnej ABW posiada władzę dyscyplinarną wobec funkcjonariuszy
pełniących służbę w podległej mu jednostce organizacyjnej ABW, z wyłączeniem funkcjonariuszy
zajmujących stanowisko zastępcy kierownika jednostki organizacyjnej ABW.
§ 4.
1.
Funkcjonariusz:
1)
zajmujący stanowisko służbowe zastępcy Szefa ABW lub doradcy Szefa ABW, kierownika
lub zastępcy kierownika jednostki organizacyjnej ABW,
2)
będący rzecznikiem dyscyplinarnym, w zakresie określonym w § 2 pkt 2-4,
3)
przeniesiony do dyspozycji Szefa ABW,
4)
oddelegowany do wykonywania zadań służbowych poza ABW
- podlega władzy dyscyplinarnej Szefa ABW.
2.
Funkcjonariusz przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany do czasowego pełnienia
służby w innej miejscowości lub funkcjonariusz, któremu powierzono pełnienie obowiązków
służbowych na innym stanowisku w innej jednostce organizacyjnej ABW, z dniem przeniesienia,
delegowania lub powierzenia pełnienia obowiązków służbowych podlega władzy dyscyplinarnej
kierownika jednostki organizacyjnej ABW, do której został przeniesiony albo delegowany
lub w której powierzono mu pełnienie obowiązków służbowych.
3.
Funkcjonariusz odbywający szkolenie w systemie skoszarowanym w Centralnym Ośrodku
Szkolenia i Edukacji ABW podlega władzy dyscyplinarnej kierownika tego ośrodka.
§ 5.
1.
Funkcjonariusz, któremu powierzono pełnienie obowiązków służbowych na danym stanowisku
służbowym, posiada władzę dyscyplinarną przysługującą funkcjonariuszowi powołanemu
lub mianowanemu na to stanowisko.
2.
Funkcjonariusz, który w zastępstwie pełni obowiązki służbowe na danym stanowisku służbowym,
posiada władzę dyscyplinarną przysługującą zastępowanemu funkcjonariuszowi.
§ 6.
Przełożony może, w formie pisemnej, upoważnić swoich zastępców do wykonywania w jego
imieniu władzy dyscyplinarnej w określonym zakresie.
§ 7.
Do postępowań dyscyplinarnych w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu stosuje
się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego , z wyłączeniem działu VI oraz działów X-XV.
Rozdział 2
Zasady i tryb udzielania wyróżnień
§ 8.
1.
Przełożony udziela funkcjonariuszowi wyróżnienia z własnej inicjatywy lub na wniosek.
2.
Z wnioskiem o udzielenie funkcjonariuszowi wyróżnienia występuje:
1)
bezpośredni przełożony funkcjonariusza - do kierownika jednostki organizacyjnej ABW;
2)
kierownik jednostki organizacyjnej ABW, w której funkcjonariusz pełni służbę - do
Szefa ABW.
§ 9.
1.
Przełożony niebędący Szefem ABW może udzielić funkcjonariuszowi wyróżnienia, o którym
mowa w art. 101 pkt 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
oraz Agencji Wywiadu, zwanej dalej „ustawą”.
2.
Szef ABW może udzielić funkcjonariuszowi wyróżnienia, o którym mowa w art. 101 pkt
1-3 ustawy.
3.
Do udzielania wyróżnienia, o którym mowa w art. 101 pkt 4 ustawy, stosuje się odpowiednio
zasady i tryb określone w art. 67-69 ustawy oraz przepisach wydanych na podstawie
art. 78 ustawy.
4.
Do udzielania wyróżnienia, o którym mowa w art. 101 pkt 5 ustawy, stosuje się odpowiednio
zasady i tryb określone w przepisach dotyczących mianowania na stanowisko służbowe
wydanych na podstawie art. 94 ustawy oraz przepisach wydanych na podstawie art. 116
ust. 3 ustawy.
5.
Szef ABW przedstawia funkcjonariusza do orderu lub odznaczenia z zachowaniem zasad
i trybu określonych w szczególności w ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach .
§ 10.
1.
Wyróżnienia udziela się funkcjonariuszowi w sposób uroczysty.
2.
Informację o wyróżnieniu udzielonym funkcjonariuszowi można podać do wiadomości funkcjonariuszom
jednostki organizacyjnej ABW, w której pełni on służbę, a na polecenie Szefa ABW -
wszystkim funkcjonariuszom.
3.
Wyróżnienia, o których mowa w art. 101 pkt 1-3 ustawy, są udzielane w formie rozkazu
personalnego, który nie jest decyzją administracyjną.
4.
Rozkaz personalny, o którym mowa w ust. 3, zawiera w szczególności:
1)
podstawę prawną udzielenia wyróżnienia;
2)
stopień, imię i nazwisko wyróżnionego funkcjonariusza oraz imię jego ojca;
3)
numer identyfikacyjny;
4)
stanowisko służbowe;
5)
nazwę jednostki organizacyjnej ABW;
6)
rodzaj wyróżnienia oraz uzasadnienie jego udzielenia;
7)
podpis z podaniem stopnia, imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego przełożonego.
5.
Rozkaz personalny, o którym mowa w ust. 3, oraz dokument potwierdzający otrzymanie
wyróżnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 4-6 ustawy, podlegają włączeniu do akt
osobowych wyróżnionego funkcjonariusza.
§ 11.
Wyróżnienia mogą być udzielane funkcjonariuszowi:
1)
przeciwko któremu nie jest prowadzone postępowanie karne lub dyscyplinarne, a w przypadku
warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec tego funkcjonariusza dopiero po okresie,
w którym postępowanie to może być podjęte;
2)
który nie jest zawieszony w czynnościach służbowych;
3)
który nie został ukarany karą dyscyplinarną, a w przypadku ukarania taką karą dopiero
po zatarciu tej kary;
4)
który nie został skazany prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo, a w przypadku
skazania takim orzeczeniem dopiero po zatarciu tego skazania.
Rozdział 3
Postępowanie dyscyplinarne
§ 12.
1.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się niezwłocznie, jeżeli zachodzi uzasadnione
podejrzenie naruszenia dyscypliny służbowej przez funkcjonariusza oraz w innych przypadkach
określonych w ustawie.
2.
Naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności:
1)
odmowa wykonania albo niewykonanie rozkazu lub polecenia służbowego, z wyjątkiem przypadku,
o którym mowa w art. 79 ust. 2 ustawy, oraz przypadku, gdy odmowa dotyczy wykonania
polecenia, które nie pozostaje w związku z pełnieniem służby;
2)
zaniechanie wykonania czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób niedbały lub
niezgodny z rozkazem lub poleceniem służbowym;
3)
niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach
prawa;
4)
świadome wprowadzenie w błąd, w szczególności przełożonego lub innego funkcjonariusza,
jeżeli spowodowało to lub mogło spowodować szkodę dla służby albo określonej osobie;
5)
postępowanie przełożonego w sposób przyczyniający się do rozluźnienia dyscypliny służbowej
w podległej jednostce lub komórce organizacyjnej ABW;
6)
umyślne naruszenie dóbr osobistych innego funkcjonariusza albo innej osoby w czasie
pełnienia służby lub w związku z pełnieniem służby;
7)
wprowadzenie się w stan ograniczający zdolność wykonywania obowiązków służbowych albo
uniemożliwiający wykonywanie obowiązków służbowych;
8)
zawiniona utrata broni służbowej lub amunicji, legitymacji służbowej, a także materiału
zawierającego informacje niejawne lub tajemnice prawnie chronione;
9)
zawiniona utrata przedmiotu stanowiącego wyposażenie służbowe, którego wykorzystanie
przez osoby nieuprawnione wyrządziło szkodę innej osobie lub stworzyło zagrożenie
dla porządku publicznego lub bezpieczeństwa powszechnego;
10)
nadużycie zajmowanego stanowiska lub pełnionej służby dla osiągnięcia korzyści majątkowej
lub osobistej przez funkcjonariusza lub inną osobę;
11)
samowolne oddalenie się funkcjonariusza z rejonu zakwaterowania, jeżeli pełni służbę
w systemie skoszarowanym, a także nieusprawiedliwione niestawienie się w miejscu pełnienia
służby lub jego opuszczenie;
12)
porzucenie służby.
§ 13.
Celem postępowania dyscyplinarnego jest:
1)
ustalenie, czy został popełniony czyn, za który funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność
dyscyplinarną, zwany dalej „czynem”;
2)
ustalenie, czy sprawcą czynu jest funkcjonariusz, przeciwko któremu zostało wszczęte
postępowanie dyscyplinarne, zwany dalej „obwinionym”;
3)
wyjaśnienie okoliczności i przyczyn popełnienia czynu w zakresie niezbędnym do ustalenia
odpowiedzialności dyscyplinarnej obwinionego;
4)
zebranie i utrwalenie dowodów w sprawie;
5)
wymierzenie obwinionemu kary dyscyplinarnej współmiernej do popełnionego przez niego
czynu.
§ 14.
Postępowanie dyscyplinarne jest postępowaniem dwuinstancyjnym.
§ 15.
1.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna przełożony:
1)
z urzędu;
2)
na polecenie Szefa ABW;
3)
na wniosek:
a)
bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza,
b)
sądu lub prokuratora.
2.
Przełożony może wszcząć postępowanie dyscyplinarne na wniosek osoby, której dobro
prawne zostało bezpośrednio naruszone zachowaniem funkcjonariusza naruszającego dyscyplinę
służbową, zwanej dalej „pokrzywdzonym”.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b i ust. 2, przełożony zawiadamia składającego
wniosek o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego albo o wszczęciu postępowania
dyscyplinarnego i jego wyniku.
4.
Materiały sprawy przekazane przez sąd, prokuratora albo pokrzywdzonego włącza się
do akt czynności wyjaśniających lub postępowania dyscyplinarnego.
§ 16.
1.
Przełożony zwraca się do kierownika jednostki organizacyjnej ABW właściwej w sprawach
osobowych o wyznaczenie rzecznika dyscyplinarnego do prowadzenia czynności wyjaśniających,
o których mowa w § 17 ust. 1, oraz postępowania dyscyplinarnego.
2.
Kierownik jednostki organizacyjnej ABW właściwej w sprawach osobowych albo jego zastępca
w formie pisemnej wyznacza rzecznika dyscyplinarnego.
3.
Czynności wyjaśniające, o których mowa w § 17 ust. 1, oraz postępowanie dyscyplinarne
wobec zastępcy Szefa ABW lub doradcy Szefa ABW, kierownika oraz zastępcy kierownika
jednostki organizacyjnej ABW prowadzi rzecznik dyscyplinarny wyznaczony przez Szefa
ABW.
§ 17.
1.
Przełożony przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego może polecić podjęcie czynności
wyjaśniających w niezbędnym zakresie, jeżeli wiadomość o popełnieniu czynu budzi wątpliwości,
w szczególności co do faktu jego popełnienia, charakteru naruszenia dyscypliny służbowej
lub osoby sprawcy.
2.
Czynności wyjaśniające, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w terminie 30 dni
kalendarzowych od dnia ich podjęcia, przy czym w każdym przypadku powinny one zostać
zakończone najpóźniej w dniu upływu terminu, o którym mowa w art. 147 ust. 1 ustawy.
3.
Z przeprowadzonych czynności wyjaśniających, o których mowa w ust. 1, sporządza się
sprawozdanie.
§ 18.
1.
Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza, gdy:
1)
czynu nie popełniono albo czyn nie zawiera znamion czynu, za który funkcjonariusz
ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną;
2)
sprawca czynu nie ponosi odpowiedzialności dyscyplinarnej;
3)
sprawca czynu zmarł;
4)
nastąpiło przedawnienie, o którym mowa w art. 147 ustawy;
5)
postępowanie co do tego samego czynu tego samego funkcjonariusza zostało ostatecznie
ukończone lub się toczy.
2.
Postępowania dyscyplinarnego można nie wszczynać, a wszczęte należy umorzyć, gdy okoliczności
popełnienia czynu nie budzą wątpliwości, a naruszenie dyscypliny służbowej przez funkcjonariusza
jest znikome.
3.
Postanowienie o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje
przełożony.
4.
Na postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego obwinionemu przysługuje
zażalenie. Przepisy § 28, § 41, § 43 i § 45 stosuje się odpowiednio.
5.
Odpis postanowienia, o którym mowa w ust. 3, doręcza się niezwłocznie kierownikowi
jednostki organizacyjnej ABW właściwej w sprawach osobowych.
6.
W przypadku popełnienia przez funkcjonariusza wykroczenia, w przypadku mniejszej wagi,
ukarania grzywną lub zastosowania środka oddziaływania wychowawczego można nie wszczynać
postępowania dyscyplinarnego, jeżeli wymierzenie najniższej kary dyscyplinarnej byłoby
niewspółmierne do wagi popełnionego wykroczenia.
§ 19.
Jeżeli w toku postępowania dyscyplinarnego zostanie ustalone, że okoliczności popełnienia
czynu nie budzą wątpliwości, a nie zachodzi potrzeba wymierzenia kary surowszej niż
nagana z ostrzeżeniem, obwiniony może wyrazić pisemną zgodę na dobrowolne poddanie
się takiej karze. W tym przypadku postępowanie dyscyplinarne kończy się wydaniem orzeczenia
o ukaraniu. Przepis § 41 stosuje się odpowiednio.
§ 20.
1.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się z dniem wydania postanowienia o wszczęciu
postępowania dyscyplinarnego.
2.
Odpis postanowienia, o którym mowa w ust. 1, doręcza się niezwłocznie obwinionemu
oraz kierownikowi jednostki organizacyjnej ABW właściwej w sprawach osobowych.
3.
Postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego zawiera:
1)
oznaczenie przełożonego wydającego postanowienie;
2)
datę i miejsce wydania;
3)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego;
4)
wskazanie podstawy prawnej;
5)
określenie czynu zarzucanego obwinionemu wraz z jego kwalifikacją prawną;
6)
stopień, imię i nazwisko rzecznika dyscyplinarnego wyznaczonego do przeprowadzenia
postępowania dyscyplinarnego;
7)
uzasadnienie;
8)
informację o pouczeniu obwinionego o uprawnieniach przysługujących mu w toku postępowania
dyscyplinarnego;
9)
podpis przełożonego z podaniem stopnia, imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego
przełożonego.
4.
Jeżeli w toku postępowania dyscyplinarnego okaże się, że obwinionemu należy zarzucić
czyn nieobjęty postanowieniem o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego albo czyn w
postaci zmienionej w istotny sposób, przełożony wydaje postanowienie o zmianie postanowienia
o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
§ 21.
1.
W ABW działa zespół rzeczników dyscyplinarnych, zwany dalej „zespołem”, podległy kierownikowi
jednostki organizacyjnej ABW właściwej w sprawach osobowych lub jego zastępcy.
2.
Rzecznik dyscyplinarny powołany w skład zespołu prowadzi czynności wyjaśniające, o
których mowa w § 17 ust. 1, oraz postępowanie dyscyplinarne.
§ 22.
1.
Rzecznika dyscyplinarnego powołuje w skład zespołu Szef ABW na okres 5 lat.
2.
Informację o powołaniu doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu oraz włącza się do
jego akt osobowych.
3.
Rzecznikiem dyscyplinarnym może być funkcjonariusz, który spełnia łącznie następujące
przesłanki:
1)
posiada stopień oficerski;
2)
jest w służbie stałej;
3)
nie był karany dyscyplinarnie;
4)
nie był skazany za popełnienie przestępstwa;
5)
nie zostało wobec niego warunkowo umorzone postępowanie karne;
6)
posiada opinię służbową ze stwierdzoną przydatnością do służby;
7)
nie zajmuje stanowiska służbowego zastępcy Szefa ABW lub doradcy Szefa ABW ani kierownika
lub zastępcy kierownika jednostki organizacyjnej ABW.
4.
Warunki określone w ust. 3 pkt 3-5 uważa się za spełnione, jeżeli funkcjonariusz:
1)
nie posiada niezatartej kary:
a)
dyscyplinarnej,
b)
za popełnienie przestępstwa;
2)
nie pozostaje w okresie, w którym może być podjęte warunkowo umorzone postępowanie
karne.
§ 23.
1.
Szef ABW odwołuje rzecznika dyscyplinarnego ze składu zespołu w przypadku:
1)
zaistnienia okoliczności, które stanowią podstawę jego zwolnienia ze służby w ABW;
2)
utraty przesłanki, o której mowa w § 22 ust. 3;
3)
oddelegowania do pełnienia służby poza ABW;
4)
zaistnienia innych okoliczności uniemożliwiających wykonywanie funkcji rzecznika dyscyplinarnego.
2.
Szef ABW może odwołać rzecznika dyscyplinarnego ze składu zespołu w przypadku złożenia
przez niego pisemnego wniosku.
§ 24.
1.
Przełożonego lub rzecznika dyscyplinarnego wyłącza się od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym,
jeżeli:
1)
sprawa dotyczy go bezpośrednio;
2)
jest małżonkiem obwinionego, jego obrońcy lub pokrzywdzonego albo pozostaje we wspólnym
pożyciu z jedną z tych osób;
3)
jest krewnym lub powinowatym obwinionego lub pokrzywdzonego w linii prostej, a w linii
bocznej aż do stopnia między dziećmi rodzeństwa osób wymienionych w pkt 2, albo jest
związany z jedną z tych osób węzłem przysposobienia, opieki lub kurateli;
4)
był świadkiem czynu lub został przesłuchany w charakterze świadka w tej sprawie;
5)
między nim a obwinionym lub pokrzywdzonym zachodzi stosunek osobisty mogący wywołać
wątpliwości co do jego bezstronności.
2.
Przełożonego i rzecznika dyscyplinarnego można wyłączyć od udziału w postępowaniu
dyscyplinarnym także z innych uzasadnionych przyczyn.
3.
Rzecznika dyscyplinarnego wyłącza się od prowadzenia postępowania dyscyplinarnego,
jeżeli jest podwładnym obwinionego, jego obrońcy lub pokrzywdzonego.
4.
Przełożony i rzecznik dyscyplinarny badają z urzędu, czy nie zachodzą okoliczności
uzasadniające ich wyłączenie od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.
5.
Rzecznik dyscyplinarny niezwłocznie zawiadamia w formie pisemnej przełożonego o zaistnieniu
okoliczności wymienionych w ust. 1-3.
6.
Obwiniony może złożyć przełożonemu, który wszczął postępowanie dyscyplinarne, uzasadniony
wniosek o wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego.
7.
Przełożony wydaje postanowienie o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego.
8.
Odpis postanowienia o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego
doręcza się niezwłocznie:
1)
obwinionemu;
2)
kierownikowi jednostki organizacyjnej ABW właściwej w sprawach osobowych.
9.
Na postanowienie o odmowie wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego obwinionemu przysługuje
zażalenie.
10.
Do czasu wydania przez przełożonego postanowienia o wyłączeniu rzecznika dyscyplinarnego
rzecznik dyscyplinarny podejmuje wyłącznie czynności niecierpiące zwłoki.
11.
Przełożony niezwłocznie zawiadamia w formie pisemnej Szefa ABW o zaistnieniu okoliczności
wymienionych w ust. 1 i 3. Przepisy ust. 6-10 stosuje się odpowiednio.
12.
W przypadku wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego § 16 stosuje się odpowiednio.
13.
W postanowieniu o wyłączeniu przełożonego Szef ABW wskazuje nowego przełożonego, który
będzie brał udział w postępowaniu dyscyplinarnym.
14.
Przepisy ust. 1-13 stosuje się odpowiednio w przypadku podjęcia czynności wyjaśniających,
o których mowa w § 17 ust. 1.
§ 25.
Jeżeli po wszczęciu postępowania dyscyplinarnego w stosunku służbowym obwinionego
zajdą zmiany mające wpływ na właściwość przełożonego, w szczególności takie jak mianowanie
lub przeniesienie obwinionego na stanowisko służbowe w innej jednostce organizacyjnej
ABW albo odwołanie z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesienie do dyspozycji
Szefa ABW, postępowanie dyscyplinarne prowadzi dotychczasowy przełożony.
§ 26.
W przypadkach uzasadnionych dobrem służby lub dobrem postępowania dyscyplinarnego
Szef ABW może z urzędu wyłączyć przełożonego i wyznaczyć do prowadzenia czynności
wyjaśniających, o których mowa w § 17 ust. 1, lub postępowania dyscyplinarnego nowego
przełożonego. Przepis § 24 ust. 13 stosuje się odpowiednio.
§ 27.
1.
Rzecznik dyscyplinarny zbiera dowody i podejmuje czynności niezbędne do wyjaśnienia
sprawy, w szczególności:
1)
przesłuchuje pokrzywdzonego, obwinionego i świadków;
2)
występuje do przełożonego z wnioskiem o zlecenie przeprowadzenia odpowiednich badań
i ekspertyz;
3)
zasięga niezbędnych opinii.
2.
Rzecznik dyscyplinarny może skorzystać za zgodą przełożonego z pomocy innego rzecznika
dyscyplinarnego przy przeprowadzaniu czynności dowodowych.
3.
Z przesłuchania pokrzywdzonego, obwinionego, świadków i biegłych sporządza się protokół.
4.
Rzecznik dyscyplinarny przed przesłuchaniem pokrzywdzonego, świadka i biegłego uprzedza
ich o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Fakt uprzedzenia o
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań odnotowuje się w protokole
z przesłuchania.
§ 28.
1.
W toku postępowania dyscyplinarnego postanowienia wydaje rzecznik dyscyplinarny, o
ile ich wydanie nie jest zastrzeżone dla przełożonego. Przepis § 20 ust. 3 stosuje
się odpowiednio.
2.
Na postanowienia wydane w toku postępowania dyscyplinarnego obwinionemu i jego obrońcy
przysługuje zażalenie, jeżeli rozporządzenie tak stanowi.
3.
Zażalenie, o którym mowa w ust. 2, wnosi się do przełożonego za pośrednictwem wydającego
postanowienie, w terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia, a jeżeli postanowienie
wydał przełożony - do Szefa ABW.
4.
Jeżeli postanowienie wydał Szef ABW, zażalenie nie przysługuje, a obwiniony może złożyć
do Szefa ABW wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepisy ust. 2 i 5 stosuje się
odpowiednio.
5.
Przełożony po rozpatrzeniu zażalenia wydaje, w terminie 7 dni od dnia wniesienia zażalenia,
postanowienie o:
1)
utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy albo
2)
uchyleniu zaskarżonego postanowienia i jego zmianie lub zwrocie do ponownego rozpatrzenia
w całości lub w części.
6.
Postanowienia wydane w toku postępowania dyscyplinarnego niezwłocznie doręcza się
w formie pisemnej obwinionemu i jego obrońcy, jeżeli został ustanowiony w sprawie.
§ 29.
Obwiniony ma prawo do:
1)
odmowy składania wyjaśnień;
2)
zgłaszania wniosków dowodowych, w tym o przesłuchanie świadków;
3)
ustanowienia jednego obrońcy, którym może być funkcjonariusz, adwokat lub radca prawny;
4)
przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego oraz sporządzania z nich notatek;
5)
wnoszenia zażaleń na postanowienia, jeżeli rozporządzenie tak stanowi.
§ 30.
1.
Wnioski dowodowe zgłasza się w formie pisemnej rzecznikowi dyscyplinarnemu ze wskazaniem
okoliczności, które mają być udowodnione.
2.
Rzecznik dyscyplinarny nie może odmówić przeprowadzenia dowodów mających istotne znaczenie
dla wyjaśnienia sprawy.
3.
Rzecznik dyscyplinarny odmawia uwzględnienia wniosku dowodowego, jeżeli:
1)
przeprowadzenie dowodu jest sprzeczne z prawem;
2)
okoliczność, która ma zostać udowodniona, jest już udowodniona zgodnie z twierdzeniem
wnioskodawcy;
3)
okoliczność, która ma zostać udowodniona, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy
lub dowodu nie da się przeprowadzić;
4)
wniosek dowodowy w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania dyscyplinarnego.
4.
Oddalenie wniosku dowodowego następuje w drodze postanowienia.
5.
Jeżeli obwiniony lub jego obrońca ponowią wniosek dowodowy, mimo że został on oddalony,
można go pozostawić bez rozpoznania.
§ 31.
1.
Obwiniony może w formie pisemnej ustanowić jednego obrońcę na każdym etapie postępowania
dyscyplinarnego.
2.
Obrońcy przysługują:
1)
uprawnienia obwinionego;
2)
prawo do uczestniczenia w czynnościach przeprowadzanych z udziałem obwinionego.
§ 32.
1.
Postępowanie dyscyplinarne powinno być ukończone w terminie 30 dni od dnia jego wszczęcia.
2.
W uzasadnionych przypadkach przełożony może, w drodze postanowienia, przedłużyć postępowanie
dyscyplinarne na dalszy czas oznaczony, niezbędny do jego zakończenia, nieprzekraczający
3 miesięcy.
3.
Jeżeli postępowanie dyscyplinarne nie zostało zakończone w terminie określonym w ust.
2, przełożony może je przedłużyć w drodze postanowienia na dalszy czas oznaczony.
§ 33.
1.
Jeżeli zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania dyscyplinarnego,
postępowanie dyscyplinarne zawiesza się na czas trwania przeszkody.
2.
Jeżeli czyn stanowi jednocześnie przestępstwo, postępowanie dyscyplinarne można zawiesić
- do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego, zwłaszcza gdy wymierzenie
funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej zależy od wyników postępowania karnego i czyn
nie stanowi naruszenia dyscypliny służbowej.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy popełnienie przez funkcjonariusza przestępstwa
jest oczywiste, a pozostawienie funkcjonariusza w służbie godzi w jej interes.
4.
Postępowanie dyscyplinarne zawiesza przełożony w drodze postanowienia, na które przysługuje
zażalenie.
5.
Przełożony wydaje postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania niezwłocznie
po ustaniu przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania dyscyplinarnego.
§ 34.
1.
Jeżeli rzecznik dyscyplinarny uzna, że cele postępowania dyscyplinarnego, o których
mowa w § 13 pkt 1-4, zostały osiągnięte, zaznajamia obwinionego z materiałami postępowania
dyscyplinarnego.
2.
Obwiniony ma prawo, w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z materiałami postępowania
dyscyplinarnego, złożyć pisemny wniosek o uzupełnienie postępowania dyscyplinarnego,
o czym poucza się obwinionego, a wzmiankę o pouczeniu zamieszcza się w protokole.
3.
Wniosek o uzupełnienie postępowania dyscyplinarnego rozpatruje rzecznik dyscyplinarny.
4.
W przypadku nieuwzględnienia wniosku, o którym mowa w ust. 3, rzecznik dyscyplinarny
wydaje postanowienie o odmowie uwzględnienia wniosku o uzupełnienie postępowania dyscyplinarnego.
5.
Z czynności zaznajomienia obwinionego z aktami postępowania dyscyplinarnego sporządza
się protokół.
§ 35.
1.
Rzecznik dyscyplinarny po zapoznaniu obwinionego z materiałami postępowania dyscyplinarnego,
jeżeli nie zachodzi potrzeba ich uzupełnienia:
1)
wydaje postanowienie o zamknięciu postępowania dyscyplinarnego;
2)
sporządza, w terminie 3 dni od dnia zamknięcia postępowania dyscyplinarnego, sprawozdanie
z jego przebiegu, które niezwłocznie przekazuje przełożonemu.
2.
Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera:
1)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe rzecznika dyscyplinarnego;
2)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe przełożonego, który wydał postanowienie
o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego;
3)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego;
4)
określenie czynu zarzucanego obwinionemu wraz z jego kwalifikacją prawną;
5)
opis stanu faktycznego ustalonego na podstawie zebranych dowodów;
6)
wnioski dotyczące orzeczenia dyscyplinarnego co do umorzenia postępowania dyscyplinarnego
lub wymiaru kary dla obwinionego z uzasadnieniem i wskazaniem okoliczności łagodzących
i obciążających.
3.
Przełożony uchyla postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przekazuje akta
sprawy rzecznikowi dyscyplinarnemu do uzupełnienia w przypadku stwierdzenia, że nie
zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy.
Rozdział 4
Wymierzanie kar dyscyplinarnych
§ 36.
1.
Na podstawie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu dyscyplinarnym przełożony
orzeka o:
1)
uniewinnieniu obwinionego, jeżeli dowody zebrane w toku postępowania dyscyplinarnego
nie potwierdziły zarzutów stawianych obwinionemu lub obwiniony w toku postępowania
karnego, postępowania w sprawie o wykroczenie lub postępowania w sprawie o przestępstwo
albo wykroczenie skarbowe został uniewinniony w trakcie postępowania lub postępowanie
to umorzono, a czyn nie stanowi naruszenia dyscypliny służbowej, albo
2)
umorzeniu postępowania, jeżeli zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 147 ust. 1
lub 2 ustawy lub w § 18 ust. 1 pkt 3 lub 5, albo
3)
uznaniu obwinionego winnym popełnienia czynu i wymierzeniu kary dyscyplinarnej, albo
4)
uznaniu obwinionego winnym popełnienia czynu i odstąpieniu od wymierzenia kary.
2.
Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, przełożony wydaje w terminie 14 dni od dnia otrzymania
sprawozdania, o którym mowa w § 35 ust. 1 pkt 2.
§ 37.
1.
Przełożony wymierza funkcjonariuszowi kary dyscyplinarne, o których mowa w art. 146
ust. 1 ustawy, przy czym właściwy do wymierzenia kar dyscyplinarnych określonych w
art. 146 ust. 1:
1)
pkt 7 i 8 ustawy - jest przełożony właściwy do mianowania na stopień, o którym mowa
w art. 75 ustawy;
2)
pkt 6, 9 i 10 ustawy - jest Szef ABW.
2.
W przypadku funkcjonariusza, o którym mowa w § 4 ust. 3, kierownik Centralnego Ośrodka
Szkolenia ABW jest uprawniony do wymierzania kar dyscyplinarnych, o których mowa w
art. 146 ust. 1 i 2 ustawy. Do pozostałych kar dyscyplinarnych stosuje się przepis
ust. 1.
§ 38.
1.
Przy wymiarze kary dyscyplinarnej oraz w przypadku odstąpienia od jej wymierzenia
przełożony uwzględnia w szczególności:
1)
rodzaj i wagę czynu, a zwłaszcza charakter obowiązków służbowych, które obwiniony
naruszył lub których nie dopełnił;
2)
okoliczności, w jakich został popełniony czyn;
3)
pobudki popełnienia czynu;
4)
stopień winy;
5)
zachowanie się obwinionego przed popełnieniem czynu i po jego popełnieniu;
6)
okres pozostawania obwinionego w służbie;
7)
opinię służbową obwinionego.
2.
Na zaostrzenie wymiaru kary dyscyplinarnej wpływa:
1)
popełnienie czynu pod wpływem alkoholu lub innego środka odurzającego;
2)
uprzednia karalność sądowa lub dyscyplinarna;
3)
popełnienie czynu z motywacji zasługującej na szczególne potępienie lub w obecności
podwładnego, wspólnie z nim lub na jego szkodę.
§ 39.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, za jeden czyn wymierza się tylko jedną karę dyscyplinarną.
§ 40.
1.
Jeżeli przełożony uzna, że obwinionemu należy wymierzyć karę, do której wymierzenia
nie jest uprawniony, niezwłocznie przesyła akta postępowania dyscyplinarnego Szefowi
ABW z wnioskiem o wymierzenie określonej kary. Wniosek nie wiąże Szefa ABW. W przypadku
uznania, że wystarczającą karą byłaby kara wymierzona przez przełożonego, który wystąpił
z wnioskiem, Szef ABW zwraca akta postępowania dyscyplinarnego temu przełożonemu z
poleceniem orzeczenia kary, do której wymierzenia jest uprawniony przełożony.
2.
Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, zostaną stwierdzone istotne uchybienia
lub braki dowodowe w przeprowadzonym postępowaniu dyscyplinarnym, Szef ABW zwraca
akta w drodze postanowienia przełożonemu, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania,
w celu usunięcia uchybień albo uzupełnienia braków oraz określa termin usunięcia tych
uchybień albo uzupełnienia tych braków. Postanowienie, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
wskazuje, w jakim kierunku ma nastąpić uzupełnienie postępowania dyscyplinarnego i
jakie braki należy usunąć.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku określonym w § 37 ust. 2.
§ 41.
1.
Orzeczenie o ukaraniu, odstąpieniu od wymierzenia kary, umorzeniu postępowania albo
uniewinnieniu, o którym mowa w § 36 ust. 1, zawiera:
1)
oznaczenie przełożonego wydającego orzeczenie;
2)
datę i miejsce wydania;
3)
stopień, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;
4)
określenie czynu zarzucanego obwinionemu wraz z jego kwalifikacją prawną;
5)
rozstrzygnięcie w sprawie;
6)
uzasadnienie faktyczne i prawne ze wskazaniem przepisów i obowiązków, które obwiniony
naruszył lub których nie dopełnił;
7)
pouczenie o prawie wniesienia odwołania;
8)
podpis przełożonego z podaniem stopnia, imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego
przełożonego.
2.
Orzeczenie doręcza się niezwłocznie obwinionemu oraz kierownikowi jednostki organizacyjnej
ABW właściwej w sprawach osobowych.
3.
W przypadku gdy uzasadnienie orzeczenia zawiera informacje niejawne obwinionemu doręcza
się orzeczenie bez uzasadnienia, z zawiadomieniem, że uzasadnienie orzeczenia zostało
sporządzone.
4.
Obwiniony ma prawo zapoznać się z uzasadnieniem, o którym mowa w ust. 3. Przed udostępnieniem
uzasadnienia przełożony lub rzecznik dyscyplinarny poucza obwinionego o obowiązku
zachowania w tajemnicy informacji niejawnych zawartych w uzasadnieniu i uprzedza o
skutkach niedopełnienia tego obowiązku. Fakt pouczenia obwiniony potwierdza własnoręcznie
podpisem.
Rozdział 5
Postępowanie odwoławcze
§ 42.
1.
Odwołanie od orzeczenia składa się w formie pisemnej Szefowi ABW, w terminie 7 dni
od dnia doręczenia orzeczenia, za pośrednictwem przełożonego, który wydał orzeczenie.
2.
Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie orzeczenia.
3.
Orzeczenie, od którego nie wniesiono odwołania w terminie, po upływie tego terminu
staje się ostateczne i podlega wykonaniu.
4.
Od orzeczenia wydanego przez Szefa ABW odwołanie nie przysługuje, jednakże obwiniony,
w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia, może zwrócić się do Szefa ABW z wnioskiem
o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis § 45 stosuje się odpowiednio.
§ 43.
Przełożony, który wydał orzeczenie, w terminie 7 dni od dnia złożenia odwołania przesyła
odwołanie wraz z aktami postępowania dyscyplinarnego Szefowi ABW.
§ 44.
1.
W postępowaniu odwoławczym nie przeprowadza się postępowania dowodowego co do istoty
sprawy.
2.
W wyjątkowych przypadkach przy rozpatrywaniu odwołania Szef ABW, uznając potrzebę
uzupełnienia materiałów postępowania dyscyplinarnego, może zlecić ich uzupełnienie
przez rzecznika dyscyplinarnego i nakazać przeprowadzenie określonego dowodu.
§ 45.
Szef ABW po rozpoznaniu odwołania wydaje orzeczenie o:
1)
utrzymaniu w mocy orzeczenia wydanego w pierwszej instancji albo
2)
zmianie orzeczenia wydanego w pierwszej instancji co do istoty, albo
3)
uchyleniu orzeczenia wydanego w pierwszej instancji i skierowaniu sprawy do ponownego
rozpoznania, wskazując uchybienia, które należy usunąć, i dowody, które należy przeprowadzić,
albo
4)
uchyleniu orzeczenia wydanego w pierwszej instancji i umorzeniu postępowania dyscyplinarnego.
§ 46.
Orzeczenie, o którym mowa w § 45, zawiera:
1)
oznaczenie organu wydającego orzeczenie;
2)
datę i miejsce wydania;
3)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego;
4)
wskazanie orzeczenia, od którego zostało złożone odwołanie;
5)
rozstrzygnięcie wydane po rozpoznaniu odwołania;
6)
uzasadnienie faktyczne i prawne;
7)
pouczenie o prawie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego;
8)
podpis Szefa ABW.
§ 47.
Przepisy dotyczące postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio w postępowaniu
odwoławczym, z wyłączeniem przepisów § 17, § 20, § 32 ust. 2 i § 35.
§ 48.
W orzeczeniu, o którym mowa w § 45 pkt 2, nie można wymierzyć obwinionemu kary surowszej
niż kara wymierzona w zaskarżonym orzeczeniu o ukaraniu.
Rozdział 6
Wykonywanie kar dyscyplinarnych
§ 49.
Orzeczenie o ukaraniu, o którym mowa w § 42 ust. 3 i § 45 pkt 1 i 2, jest ostateczne
i podlega niezwłocznemu wykonaniu przez przełożonego.
§ 50.
1.
Orzeczenie o ukaraniu włącza się do akt osobowych ukaranego funkcjonariusza.
2.
Przełożony, który wydał orzeczenie o ukaraniu, mając na uwadze względy wychowawcze
lub prewencyjne wydania orzeczenia, może podać treść orzeczenia do wiadomości wszystkim
lub niektórym funkcjonariuszom jednostki organizacyjnej ABW, w której ukarany funkcjonariusz
pełni służbę.
§ 51.
Wykonanie kar dyscyplinarnych polega na:
1)
przeprowadzeniu rozmowy i wytknięciu niewłaściwego postępowania - przy wymierzeniu
kary upomnienia, nagany i surowej nagany;
2)
przeprowadzeniu rozmowy, wytknięciu niewłaściwego postępowania i uprzedzeniu ukaranego
funkcjonariusza o możliwości wymierzenia kary przeniesienia na niższe stanowisko służbowe
lub kary surowszej, jeżeli ponownie popełni czyn - przy wymierzeniu kary nagany z
ostrzeżeniem lub kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym
stanowisku służbowym;
3)
wydaniu rozkazu personalnego o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe - przy
wymierzeniu kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe;
4)
wydaniu rozkazu personalnego o utracie posiadanego stopnia i powrocie do stopnia bezpośrednio
niższego - przy wymierzeniu kary obniżenia stopnia;
5)
wydaniu rozkazu personalnego o utracie stopnia oficerskiego i powrocie do stopnia
szeregowego - przy wymierzeniu kary pozbawienia stopnia oficerskiego;
6)
przeprowadzeniu rozmowy, wytknięciu niewłaściwego postępowania i ostrzeżeniu, że za
ponowne popełnienie czynu ukarany funkcjonariusz może zostać wydalony ze służby -
przy wymierzeniu kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby;
7)
wydaniu rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby - przy wymierzeniu kary wydalenia
ze służby.
Rozdział 7
Zatarcie i darowanie kar dyscyplinarnych
§ 52.
1.
Zatarcie kary dyscyplinarnej oznacza uznanie kary za niebyłą.
2.
Wskutek zatarcia kary dyscyplinarnej następuje usunięcie orzeczenia o ukaraniu z akt
osobowych ukaranego funkcjonariusza i uczynienie informacji o ukaraniu nieczytelną.
3.
Zatarcie kary dyscyplinarnej nie usuwa skutków wykonania kary.
4.
Jeżeli ukarany funkcjonariusz popełnił czyn, za który została mu wymierzona kara dyscyplinarna,
przed upływem okresu wymaganego do zatarcia poprzednio wymierzonej kary dyscyplinarnej,
dopuszcza się tylko jednoczesne zatarcie wszystkich kar dyscyplinarnych.
§ 53.
Zatarcie kary dyscyplinarnej następuje z mocy prawa po upływie:
1)
3 miesięcy od dnia, w którym orzeczenie kary upomnienia stało się ostateczne;
2)
6 miesięcy od dnia, w którym orzeczenie kary nagany stało się ostateczne;
3)
9 miesięcy od dnia, w którym orzeczenie kary surowej nagany i nagany z ostrzeżeniem
stało się ostateczne;
4)
12 miesięcy od dnia, w którym orzeczenie kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności
do służby na zajmowanym stanowisku stało się ostateczne;
5)
15 miesięcy od dnia, w którym orzeczenie kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe
oraz obniżenia stopnia stało się ostateczne;
6)
18 miesięcy od dnia, w którym orzeczenie kary pozbawienia stopnia oficerskiego stało
się ostateczne;
7)
24 miesięcy od dnia, w którym orzeczenie kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności
do służby stało się ostateczne.
§ 54.
Zatarcie kary dyscyplinarnej nie następuje w przypadku wymierzenia ukaranemu funkcjonariuszowi
kary:
1)
wydalenia ze służby;
2)
obniżenia stopnia połączonej z karą wydalenia ze służby.
§ 55.
Zatarcie kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 146 ust. 1 pkt 1-4 ustawy, może
nastąpić w każdym czasie, a kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 146 ust. 1 pkt
5-9 ustawy, może nastąpić po upływie połowy terminów określonych w § 53 pkt 4-7 -
w przypadku nienagannego przebiegu służby potwierdzonego w opinii służbowej ukaranego
funkcjonariusza.
§ 56.
Kara dyscyplinarna może być w każdym czasie darowana lub zatarta za męstwo lub odwagę
albo istotne osiągnięcia w służbie, wykazane przez ukaranego funkcjonariusza po dniu,
w którym orzeczenie o ukaraniu stało się ostateczne.
§ 57.
1.
W przypadkach, o których mowa w § 55 i § 56, postanowienie o darowaniu lub zatarciu
kary dyscyplinarnej wydaje przełożony, który wymierzył karę dyscyplinarną.
2.
Postanowienie o darowaniu lub zatarciu kary dyscyplinarnej:
1)
doręcza się niezwłocznie ukaranemu funkcjonariuszowi;
2)
dołącza się do akt osobowych ukaranego funkcjonariusza na czas nie dłuższy niż przewidziany
do zatarcia danej kary dyscyplinarnej, jednak nie dłużej niż na 3 miesiące.
Rozdział 8
Wznowienie postępowania dyscyplinarnego
§ 58.
Wznowienie postępowania dyscyplinarnego następuje:
1)
z urzędu;
2)
na wniosek obwinionego;
3)
na wniosek krewnego w linii prostej, przysposabiającego lub przysposobionego, rodzeństwa
albo małżonka obwinionego - w przypadku śmierci obwinionego.
§ 59.
1.
Przełożony, który wydał orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne, wznawia postępowanie
dyscyplinarne lub odmawia wznowienia tego postępowania w drodze postanowienia.
2.
Na postanowienie w przedmiocie wznowienia postępowania dyscyplinarnego obwinionemu
lub osobie, która złożyła wniosek o wznowienie tego postępowania, przysługuje zażalenie.
3.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się niezwłocznie obwinionemu lub osobie,
która złożyła wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego.
4.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydane przez:
1)
przełożonego niebędącego Szefem ABW - przysługuje zażalenie do Szefa ABW,
2)
Szefa ABW - przysługuje wniosek do Szefa ABW o ponowne rozpatrzenie sprawy
- w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
§ 60.
1.
Postanowienie o wznowieniu postępowania dyscyplinarnego stanowi podstawę do przeprowadzenia
postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
2.
Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, prowadzi rzecznik dyscyplinarny wyznaczony przez
kierownika jednostki organizacyjnej ABW właściwej w sprawach osobowych. Przepisy o
postępowaniu dyscyplinarnym stosuje się odpowiednio.
3.
Po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w ust. 1, przełożony wydaje orzeczenie,
w którym:
1)
odmawia uchylenia dotychczasowego orzeczenia albo
2)
uchyla dotychczasowe orzeczenie i rozstrzyga o istocie sprawy.
Przepis § 41 stosuje się odpowiednio.
4.
Na orzeczenie wydane w trybie wznowienia postępowania dyscyplinarnego obwinionemu
lub osobie, która złożyła wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, służy
odwołanie. Przepisy o postępowaniu odwoławczym stosuje się odpowiednio.
Rozdział 9
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 61.
Przepisy rozporządzenia stosuje się do postępowań dyscyplinarnych wszczętych i niezakończonych
do dnia jego wejścia w życie.
§ 62.
Czynności realizowane w ramach wszczętych i niezakończonych postępowań dyscyplinarnych
podjęte przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pozostają w mocy.
§ 63.
Rzecznik dyscyplinarny powołany na podstawie dotychczasowych przepisów staje się rzecznikiem
dyscyplinarnym w rozumieniu niniejszego rozporządzenia. Jego powołanie kończy się
z upływem 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
§ 64.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.1)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z
dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań
dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U.
z 2014 r. poz. 60), które na podstawie art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 16 maja 2019 r.
o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1091) utraciło
moc z dniem 27 czerwca 2020 r.
1)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z
dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań
dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U.
z 2014 r. poz. 60), które na podstawie art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 16 maja 2019 r.
o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1091) utraciło
moc z dniem 27 czerwca 2020 r.