Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 25 maja 2020 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju
Wsi w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu
się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek
sosnowiec)
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2013 r. w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec)
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2013 r. w sprawie
szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu
się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 maja 2018 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu
rozprzestrzenianiu się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje odnośnika nr 2 oraz § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 maja 2018 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu
rozprzestrzenianiu się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) , które stanowią:
„
2) Niniejsze rozporządzenie wdraża decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2017/427 z dnia 8 marca 2017 r. zmieniającą decyzję
wykonawczą 2012/535/UE w odniesieniu do środków zapobiegających rozprzestrzenianiu
się w Unii organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) .
”
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2013 r. w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec)1)Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 2258).
Na podstawie art. 10 ust. 1. art. 15 ust. 3 oraz art. 20 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 18 grudnia
2003 r. o ochronie roślin zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
szczegółowe sposoby postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu
się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec), zwanego dalej „organizmem
szkodliwym”, w tym:
a)
metody zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego,
b)
metody wykrywania i identyfikacji organizmu szkodliwego,
c)
sposób wyznaczania stref, w których powinny być stosowane środki w celu zwalczania
lub zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego,
d)
warunki przemieszczania roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów,
e)
sposób postępowania z roślinami, produktami roślinnymi lub przedmiotami w przypadku
niespełnienia warunków, o których mowa w lit. d;
3)
rośliny, produkty roślinne i przedmioty podatne na porażenie przez organizm szkodliwy,
które zaopatruje się w paszport roślin i poddaje kontroli zdrowotności.
§ 2.
1.
Metoda wykrywania i identyfikacji organizmu szkodliwego polega na przeprowadzaniu
corocznych kontroli, w ramach których przeprowadza się badania na obecność organizmu
szkodliwego:
1)
roślin, innych niż owoce i nasiona, rodzajów: Abies. Cedrus. Larix. Picea. Pinus. Pseudotsuga i Tsuga , zwanych dalej „roślinami podatnymi”;
2)
drewna roślin iglastych ( Coniferales ):
a)
które zachowało w całości lub w części naturalnie zaokrągloną powierzchnię, z korą
lub bez kory, lub nie zachowało naturalnie zaokrąglonej powierzchni, lub
b)
w postaci zrębów, wiórów, trocin, odpadów i ścinków lub uli i budek lęgowych dla ptaków
- innego niż tarcica i dłużyca pozyskane z roślin rodzaju Taxus i Thuja oraz drewno, które poddano zabiegom zwalczającym organizm szkodliwy, zwanego dalej
„drewnem podatnym”;
3)
kory roślin iglastych ( Coniferales ), zwanej dalej „korą podatną”;
4)
chrząszcza rodzaju Monochamus Megerle in Dejean 1821, zwanego dalej „wektorem”.
2.
Badanie na obecność organizmu szkodliwego przeprowadza się zgodnie z protokołem diagnostycznym
dla Bursaphelenchus xylophilus określonym w standardzie Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin
PM 7/4(2)4)Standard Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin PM 7/4(2) określający
protokół diagnostyczny dla Bursaphelenchus xylophilus został wydany na podstawie Konwencji
w sprawie utworzenia Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin,
podpisanej w Paryżu dnia 18 kwietnia 1951 r. (Dz. U. z 1959 r. poz. 191 oraz z 1963 r.
poz. 219).; dopuszcza się zastosowanie w badaniu metod innych niż określone w standardzie PM
7/4(2), jeżeli ich czułość i wiarygodność nie jest mniejsza niż określona w tym standardzie.
3.
Jeżeli obecność organizmu szkodliwego zostanie stwierdzona w wektorze lub w przesyłce
zawierającej:
1)
drewno podatne lub
2)
korę podatną, lub
3)
drewno lub produkty z drewna używane do podpierania, ochrony lub przenoszenia towarów,
w formie skrzyń, pudeł, klatek, bębnów lub innych podobnych opakowań, palet, palet
skrzyniowych lub innych platform załadunkowych lub nadstawek do palet płaskich do
transportu towarów, z wyjątkiem drewna surowego o grubości 6 mm lub mniejszej oraz
drewna przetworzonego uzyskanego za pomocą klejów, wysokiej temperatury i ciśnienia
lub przy dowolnej kombinacji tych czynników, zwane dalej „drewnianym materiałem opakowaniowym”
- przeprowadza się badania na obecność organizmu szkodliwego w roślinach podatnych
rosnących w pobliżu miejsca odłowienia wektora lub miejsca, w którym znajdowała się
przesyłka.
§ 3.
1.
W przypadku stwierdzenia występowania organizmu szkodliwego w roślinach podatnych
na obszarze, na którym organizm ten dotychczas nie występował, lub w przesyłce zawierającej:
rośliny podatne, drewno podatne, korę podatną lub drewniany materiał opakowaniowy,
pochodzące z tego obszaru:
1)
wyznacza się:
a)
strefę porażenia obejmującą zasięgiem obszar, na którym stwierdzono występowanie organizmu
szkodliwego, przy czym na obszarze o promieniu co najmniej 500 m wokół każdej rośliny
podatnej, w której stwierdzono obecność organizmu szkodliwego, wyznacza się strefę
bezpośrednią,
b)
strefę bezpieczeństwa wokół strefy porażenia, której granica przebiega w odległości
co najmniej 20 km od granicy strefy porażenia;
2)
informuje się o zagrożeniach, jakie stwarza organizm szkodliwy, w szczególności na
stronie internetowej administrowanej przez wojewódzkiego inspektora ochrony roślin
i nasiennictwa, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”.
2.
Jeżeli wyznaczenie strefy bezpośredniej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, z zastosowaniem
promienia 500 m wokół rośliny podatnej, w której stwierdzono obecność organizmu szkodliwego,
spowoduje niedopuszczalne skutki społeczne lub środowiskowe, można wyznaczyć tę strefę
na obszarze o promieniu 100 m od każdej rośliny podatnej, w której stwierdzono obecność
organizmu szkodliwego.
3.
Jeżeli zostaną zastosowane metody zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się
organizmu szkodliwego w strefie porażenia i strefie bezpieczeństwa, o których mowa
w § 4, i nie utrudni to zwalczania organizmu szkodliwego, granica strefy bezpieczeństwa
może być ograniczona nie mniej niż do 6 km od granicy strefy porażenia.
4.
Jeżeli wyznaczona w innym państwie członkowskim, przez służbę ochrony roślin tego
państwa, strefa porażenia wymaga wyznaczenia strefy bezpieczeństwa lub jej części
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się przepis ust. 1 pkt 1 lit. b.
§ 4.
1.
Metody zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego w strefie
porażenia i strefie bezpieczeństwa obejmują:
15)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 maja 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) (Dz. U. poz. 1038), które weszło w życie z dniem 14 czerwca 2018 r.)
przeprowadzanie kontroli w celu ustalenia występowania organizmu szkodliwego w okresie
lotów wektora, jak i poza tym okresem; w ramach tych kontroli przeprowadza się regularne
badania na obecność organizmu szkodliwego w:
a)
roślinach podatnych, przy czym w pierwszej kolejności bada się rośliny martwe, w słabej
kondycji zdrowotnej lub rośliny uszkodzone w wyniku pożaru lub burzy w sposób umożliwiający
wektorowi złożenie jaj, zwanych dalej „roślinami dotkniętymi pożarem lub burzą”; próby
do badań na obecność organizmu szkodliwego pobiera się z kilku części każdej rośliny,
w tym z korony,
b)
wektorze,
c)
ściętych gałęziach, pozostałościach po cięciu roślin oraz naturalnie występującym
martwym drewnie roślin podatnych, wykazujących objawy występowania wektora, w szczególności
w części strefy porażenia lub strefy bezpieczeństwa, w której istnieje niskie prawdopodobieństwo
wystąpienia na roślinach objawów porażenia przez organizm szkodliwy lub objawy takie
mogą wystąpić po długim czasie od porażenia roślin
- przy czym intensywność badań w promieniu do 3000 m wokół każdej rośliny podatnej,
w której stwierdzono obecność organizmu szkodliwego, jest co najmniej cztery razy
większa niż na obszarze od ponad 3000 m od tej rośliny do zewnętrznej granicy strefy
bezpieczeństwa;
25)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 maja 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) (Dz. U. poz. 1038), które weszło w życie z dniem 14 czerwca 2018 r.)
oznaczenie roślin podatnych, w których stwierdzono obecność organizmu szkodliwego,
oraz roślin podatnych: martwych, w słabej kondycji zdrowotnej lub roślin dotkniętych
pożarem lub burzą;
3)
wycinanie wszystkich roślin, o których mowa w pkt 2;
4)
unieszkodliwianie wyciętych roślin w miejscu ich wycinki albo wywożenie ich z miejsca
wycinki oraz poddawanie obróbce drewna i kory pochodzących z tych roślin, zgodnie
z wymaganiami określonymi w § 8 ust. 2 pkt 1, albo przetwarzanie drewna i kory pochodzących
z tych roślin, zgodnie z wymaganiami określonymi w § 9 ust. 2 pkt 2.
2.
Jeżeli oznaczenie roślin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przeprowadzono poza okresem
lotów wektora, metody określone w ust. 1 pkt 3 i 4 stosuje się przed następnym okresem
lotów wektora.
3.
Jeżeli oznaczenie roślin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przeprowadzono podczas okresu
lotów wektora:
1)
metody określone w ust. 1 pkt 3 i 4 stosuje się niezwłocznie;
2)
bezpośrednio po wycince tych roślin okorowuje się dłużyce wyciętych roślin albo poddaje
się zabiegom chemicznym zwalczającym wektor, albo osłania siatką zatrzymującą owady
nasączoną środkiem zwalczającym wektor;
3)
drewno pochodzące z wyciętych roślin przemieszcza się do miejsca składowania lub zakładu
spełniającego warunki produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie
w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485)., po poinformowaniu wojewódzkiego inspektora;
47)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.)
nieokorowane dłużyce wyciętych roślin w miejscu składowania lub w zakładzie spełniającym
warunki produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie
Środków Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485). poddaje się zabiegom chemicznym zwalczającym wektor albo osłania siatką zatrzymującą
owady nasączoną środkiem zwalczającym wektor lub niszczy się je w miejscu wycięcia
roślin przez rozdrobnienie na części o krawędziach krótszych niż 3 cm;
5)
pozostałości drewna powstałe w wyniku wycinki lub korowania rozdrabnia się na części
o krawędziach krótszych niż 3 cm.
3a8)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
W przypadku roślin dotkniętych pożarem lub burzą, dopuszcza się podjęcie działań,
o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, po zakończeniu okresu lotów wektora, jeżeli:
1)
działania te zostaną przeprowadzone przed rozpoczęciem kolejnego okresu lotów wektora;
2)
w okresie lotów wektora poprzedzającym te działania oraz następującym po tych działaniach,
na obszarach, na których występują rośliny dotknięte pożarem lub burzą, przeprowadza
się kontrole występowania organizmu szkodliwego, obejmujące badania laboratoryjne
wektora, a w przypadku stwierdzenia występowania organizmu szkodliwego - kontrole
obejmujące badania laboratoryjne roślin podatnych wykazujących objawy porażenia przez
organizm szkodliwy lub wektora.
49)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
Rośliny podatne: martwe, w słabej kondycji zdrowotnej i rośliny dotknięte pożarem
lub burzą, wycięte zgodnie z ust. 1 pkt 3, poddaje się badaniom na obecność organizmu
szkodliwego, do których pobiera się próby w sposób umożliwiający wykrycie u badanych
roślin 0,1% stopnia porażenia z 99% prawdopodobieństwem wykrycia organizmu szkodliwego.
5.
Jeżeli w miejscu produkcji roślin przeznaczonych do sadzenia, znajdującym się na obszarze
strefy porażenia lub strefy bezpieczeństwa, zostanie stwierdzone występowanie organizmu
szkodliwego, wszystkie rośliny podatne uprawiane w tym miejscu usuwa się i unieszkodliwia.
5a.
W strefie bezpieczeństwa usuwa się wszystkie wycięte i powalone rośliny podatne, a
także ich pozostałości, które mogą wabić organizm szkodliwy lub jego wektory, w sposób
zapobiegający rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego.
6.
Wszystkie pojazdy i maszyny wykorzystywane do transportu i obróbki drewna, przy każdym
wyjeździe ze strefy bezpieczeństwa poza strefy wyznaczone zgodnie z § 3, dezynfekuje
się lub poddaje zabiegom chemicznym zwalczającym wektor.
7.
W strefie bezpośredniej:
1)
wycina się, unieszkodliwia i usuwa wszystkie rośliny podatne w sposób zapobiegający
rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego, w tym poprzez wycinanie roślin podatnych,
począwszy od granicy strefy bezpośredniej w kierunku jej środka;
2)
po wycince, o której mowa w pkt 1, pobiera się próby do badań na obecność organizmu
szkodliwego z:
a)
wszystkich martwych roślin,
b)
roślin w słabej kondycji zdrowotnej,
c)
roślin niewykazujących objawów chorobowych, wybranych na podstawie analizy ryzyka
wystąpienia organizmu szkodliwego;
310)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.)
próby do badań, o których mowa w pkt 2, pobiera się:
a)
z kilku części każdej rośliny, w tym z korony, przy czym w pierwszej kolejności próby
pobiera się z tych części roślin, na których są widoczne objawy żerowania wektora,
b)
ze ściętych gałęzi, pozostałości po cięciu roślin oraz naturalnie występującego martwego
drewna roślin podatnych, wykazujących objawy występowania wektora, które znajdują
się w części strefy porażenia lub strefy bezpieczeństwa, w której istnieje niskie
prawdopodobieństwo wystąpienia na roślinach objawów porażenia przez organizm szkodliwy
lub objawy takie mogą wystąpić po długim czasie od porażenia roślin.
8.
Przepisu ust. 7 pkt 1 nie stosuje się do pojedynczych roślin o szczególnym znaczeniu,
w tym będących pomnikami przyrody, jeżeli zostanie stwierdzone, że jest możliwe zastosowanie
innego zabiegu zwalczającego o takiej samej skuteczności.
911)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
Jeżeli strefa bezpośrednia została wyznaczona zgodnie z § 3 ust. 2, wszystkie rośliny
znajdujące się w odległości od 100 m do 500 m od rośliny podatnej, w której stwierdzono
obecność organizmu szkodliwego, niepodlegające obowiązkowi wycinki zgodnie z ust.
7 pkt 1:
1)
poddaje się kontrolom na obecność objawów porażenia przez organizm szkodliwy przed,
w trakcie i po zakończeniu okresu lotów wektora oraz
2)
w przypadku stwierdzenia na roślinach objawów występowania organizmu szkodliwego,
pobiera się próby do badań na obecność organizmu szkodliwego:
a)
z kilku części tych roślin, w tym z korony,
b)
z wektora w okresie jego lotów
- z uwzględnieniem § 5 ust. 1.
§ 5.
1.
Jeżeli w okresie co najmniej czterech kolejnych lat w wyniku kontroli, o których mowa
w § 4 ust. 1 pkt 1, zostanie potwierdzone występowanie organizmu szkodliwego na obszarze
strefy porażenia i strefy bezpieczeństwa, a ze zgromadzonych danych wynika, że nie
może on zostać zwalczony, na tym obszarze:
1)
nie stosuje się metod zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego
w strefie porażenia i strefie bezpieczeństwa, o których mowa w § 4;
2)
stosuje się metody zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego poza
obszar strefy porażenia i strefy bezpieczeństwa, o których mowa w § 6.
2.
Jeżeli średnica strefy porażenia przekracza 20 km i zostanie potwierdzone występowanie
organizmu szkodliwego na obszarze tej strefy, a ze zgromadzonych danych wynika, że
nie może on zostać zwalczony, metody zapobiegania rozprzestrzenianiu się tego organizmu
poza obszar strefy porażenia i strefy bezpieczeństwa, o których mowa w § 6, stosuje
się niezależnie od tego, czy upłynął okres określony w ust. 1.
§ 6.
1.
Metody zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego poza obszar strefy
porażenia i strefy bezpieczeństwa obejmują:
1)
w strefie porażenia:
a12)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.)
przeprowadzanie corocznych kontroli w celu ustalenia występowania organizmu szkodliwego;
w ramach tych kontroli przeprowadza się regularne badania roślin podatnych oraz wektora
na obecność organizmu szkodliwego, przy czym w pierwszej kolejności bada się rośliny
martwe, w słabej kondycji zdrowotnej lub rośliny dotknięte pożarem lub burzą, a kontrole
przeprowadza się zwłaszcza w części stref porażenia przylegających do strefy bezpieczeństwa,
b)
wycinanie wszystkich roślin podatnych, w których stwierdzono obecność organizmu szkodliwego,
a następnie usuwanie i unieszkodliwianie wyciętych roślin i pozostałości dłużycy,
w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenianie się organizmu szkodliwego oraz wektora;
213)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.)
w strefie bezpieczeństwa:
a)
przeprowadzanie kontroli w celu ustalenia występowania organizmu szkodliwego w okresie
lotów wektora, jak i poza tym okresem; w ramach tych kontroli przeprowadza się regularne
badania na obecność organizmu szkodliwego w:
-
-roślinach podatnych, przy czym w pierwszej kolejności bada się rośliny martwe, w słabej kondycji zdrowotnej lub rośliny dotknięte pożarem lub burzą; próby do badań pobiera się z kilku części każdej rośliny, w tym z korony,
-
-wektorze, przy czym w pierwszej kolejności bada się wektora na obszarach, na których istnieje wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia na roślinach objawów porażenia przez organizm szkodliwy lub objawy takie mogą wystąpić po długim czasie od porażenia roślin,
-
-ściętych gałęziach, pozostałościach po cięciu roślin oraz naturalnie występującym martwym drewnie roślin podatnych, wykazujących objawy występowania wektora, które znajdują się w części strefy bezpieczeństwa, w której istnieje niskie prawdopodobieństwo wystąpienia na roślinach objawów porażenia przez organizm szkodliwy lub objawy takie mogą wystąpić po długim czasie od porażenia roślin,
b)
oznaczenie roślin podatnych: martwych, w słabej kondycji zdrowotnej lub roślin dotkniętych
pożarem lub burzą, wycinanie i unieszkodliwianie tych roślin w sposób uniemożliwiający
rozprzestrzenianie się organizmu szkodliwego oraz wektora przed wycinką i podczas
wycinki.
2.
Jeżeli oznaczenie roślin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, przeprowadzono poza
okresem lotów wektora przed następnym okresem lotów wektora, wycięte rośliny:
1)
niszczy się w miejscu ich wycinki albo
2)
przemieszcza się do strefy porażenia, po poinformowaniu wojewódzkiego inspektora,
albo
3)
przemieszcza się do miejsca składowania lub do zakładu spełniającego warunki produkcji
wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków Fitosanitarnych
Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485)., po poinformowaniu wojewódzkiego inspektora, a ich drewno i korę poddaje się obróbce
zgodnie z wymaganiami określonymi w § 8 ust. 2 pkt 1 albo przetwarza zgodnie z wymaganiami
określonymi w § 9 ust. 2 pkt 2.
3.
Jeżeli oznaczenie roślin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, przeprowadzono podczas
okresu lotów wektora, wycięte rośliny:
114)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.)
niszczy się w miejscu ich wycinki przez rozdrobnienie na części o krawędziach krótszych
niż 3 cm albo
2)
przemieszcza się do strefy porażenia, po poinformowaniu wojewódzkiego inspektora,
albo
3)
przemieszcza się do miejsca składowania lub do zakładu spełniającego warunki produkcji
wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków Fitosanitarnych
Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485)., po poinformowaniu wojewódzkiego inspektora, a ich drewno i korę poddaje się obróbce
zgodnie z wymaganiami określonymi w § 8 ust. 2 pkt 1 albo przetwarza zgodnie z wymaganiami
określonymi w § 9 ust. 2 pkt 2.
3a15)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
W przypadku roślin dotkniętych pożarem lub burzą, dopuszcza się wycinkę roślin po
zakończeniu okresu lotów wektora, jeżeli:
1)
wycinka ta zostanie przeprowadzona przed rozpoczęciem kolejnego okresu lotów wektora;
2)
w okresie lotów wektora poprzedzającym wycinkę oraz następującym po wycince, na obszarach,
na których występują rośliny dotknięte pożarem lub burzą, przeprowadza się kontrole
występowania organizmu szkodliwego, obejmujące badania laboratoryjne wektora, a w
przypadku stwierdzenia występowania organizmu szkodliwego - kontrole obejmujące badania
laboratoryjne, roślin podatnych wykazujących objawy porażenia przez organizm szkodliwy
oraz wektora.
4.
W przypadku przemieszczania wyciętych roślin do miejsca składowania lub do zakładu
spełniającego warunki produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie
w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485). podczas okresu lotów wektora, bezpośrednio po wycince okorowuje się dłużyce wyciętych
roślin albo poddaje się je zabiegom chemicznym zwalczającym wektora, albo osłania
siatką zatrzymującą owady nasączoną środkiem zwalczającym wektor. Nieokorowane dłużyce
w miejscu składowania lub w zakładzie spełniającym warunki produkcji wyrobów z drewna
określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485). ponownie poddaje się zabiegom chemicznym zwalczającym wektor albo osłania siatką
zatrzymującą owady nasączoną środkiem zwalczającym wektor.
5.
Pozostałości drewna powstałe w wyniku wycinki lub korowania rozdrabnia się na części
o krawędziach krótszych niż 3 cm.
616)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
Rośliny wycięte zgodnie z ust. 1 pkt 2 lit. b, z wyłączeniem roślin uszkodzonych w
sposób uniemożliwiający żerowanie wektora organizmu szkodliwego, poddaje się badaniom
na obecność organizmu szkodliwego, do których pobiera się próby w sposób umożliwiający
wykrycie u badanych roślin 0,02% stopnia porażenia z 99% prawdopodobieństwem wykrycia
organizmu szkodliwego.
6a.
W strefie bezpieczeństwa usuwa się wszystkie wycięte i powalone rośliny podatne, a
także ich pozostałości, które mogą wabić organizm szkodliwy lub jego wektory, w sposób
zapobiegający rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego.
7.
Wszystkie pojazdy i maszyny wykorzystywane do transportu i obróbki drewna, przy każdym
wyjeździe ze strefy bezpieczeństwa poza strefy wyznaczone zgodnie z § 3, dezynfekuje
się lub poddaje zabiegom chemicznym zwalczającym wektor.
§ 7.
Jeżeli podczas przeprowadzania kontroli, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, w okresie
obejmującym co najmniej cztery kolejne lata od dnia stwierdzenia wystąpienia organizmu
szkodliwego nie zostanie stwierdzone występowanie tego organizmu, wojewódzki inspektor
może uznać, że organizm szkodliwy został zwalczony; w tym przypadku, począwszy od
piątego roku, nie stosuje się metod zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się
organizmu szkodliwego w strefie porażenia i strefie bezpieczeństwa, o których mowa
w § 4.
§ 8.
1.
Rośliny podatne mogą być przemieszczane ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa
oraz ze strefy bezpieczeństwa poza tę strefę, jeżeli są spełnione następujące warunki:
1)
były one uprawiane w miejscach produkcji, w których nie stwierdzono występowania wektora
oraz objawów jego występowania od początku ostatniego pełnego cyklu wegetacyjnego;
2)
od początku uprawy tych roślin stosowano izolację fizyczną zatrzymującą wektor;
3)
zostały one poddane kontroli, w wyniku której stwierdzono, że są one wolne od organizmu
szkodliwego oraz wektora;
4)
zostały one zaopatrzone w paszport roślin;
5)
przemieszczanie to odbywa się poza okresem lotów wektora lub przy zastosowaniu opakowań
zatrzymujących organizm szkodliwy oraz wektora.
2.
Drewno podatne, z wyjątkiem drewnianego materiału opakowaniowego, i kora podatna mogą
być przemieszczane ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa oraz ze strefy bezpieczeństwa
poza tę strefę, jeżeli są spełnione następujące warunki:
1)
zostały one poddane obróbce termicznej, w czasie której osiągnięto, przez co najmniej
30 minut, minimalną temperaturę rdzenia wynoszącą 56°C, w zakładzie spełniającym warunki
produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków
Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485).;
2)
zostały one zaopatrzone w paszport roślin, a w przypadku drewna w postaci uli i budek
lęgowych dla ptaków zostały zaopatrzone w paszport roślin lub oznakowane w sposób
określony w załączniku II do Międzynarodowego Standardu w zakresie Środków Fitosanitarnych
Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485).;
3)
przemieszczanie to odbywa się poza okresem lotów wektora lub przy zastosowaniu izolacji
uniemożliwiającej porażenie przez wektor i organizm szkodliwy - w przypadku drewna
nieokorowanego.
3.
Drewno podatne w postaci drewnianego materiału opakowaniowego może być przemieszczane
ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa oraz ze strefy bezpieczeństwa poza tę
strefę, jeżeli są spełnione następujące warunki:
1)
zostało ono poddane jednemu z zabiegów określonych w załączniku I do Międzynarodowego
Standardu w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485). w zakładzie spełniającym warunki produkcji wyrobów z drewna określone w tym standardzie
oraz
2)
zostało ono oznakowane w sposób określony w załączniku II do Międzynarodowego Standardu
w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485)., potwierdzający wykonanie zabiegu, o którym mowa w pkt 1.
4.
Dopuszcza się przemieszczanie drewna podatnego, niespełniającego warunków określonych
w ust. 2 lub 3, ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa oraz ze strefy bezpieczeństwa
poza tę strefę, do zakładu spełniającego warunki produkcji wyrobów z drewna określone
w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485). i znajdującego się w możliwie najkrótszej odległości od tych stref, jeżeli:
1)
na obszarze strefy porażenia lub strefy bezpieczeństwa nie ma zakładu spełniającego
warunki produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie
Środków Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485).;
2)
zastosowane zabiegi, przechowywanie oraz transport drewna podatnego są zgodne z wymaganiami
określonymi w § 4 ust. 3 pkt 2-5 i ust. 6 oraz w § 6 ust. 4, 5 i 7 i gwarantują, że
drewno uzyskane z tych roślin jest wolne od wektora lub wektor nie może się rozprzestrzenić;
3)
przemieszczanie to odbywa się poza okresem lotów wektora albo przy zastosowaniu izolacji
uniemożliwiającej porażenie przez wektor i organizm szkodliwy innych roślin;
4)
przemieszczanie to jest poddawane regularnym kontrolom.
5.
Dopuszcza się przemieszczanie drewna podatnego i kory podatnej, rozdrobnionych na
kawałki o krawędziach krótszych niż 3 cm, niespełniających warunków określonych w
ust. 2 lub 3, ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa oraz ze strefy bezpieczeństwa
poza tę strefę, do zakładu spełniającego warunki produkcji wyrobów z drewna określone
w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485). i znajdującego się w możliwie najkrótszej odległości od tych stref, jeżeli są spełnione
następujące warunki:
1)
drewno podatne i kora podatna zostaną wykorzystane jako paliwo;
2)
przemieszczanie to odbywa się poza okresem lotów wektora albo przy zastosowaniu izolacji
uniemożliwiającej porażenie przez wektor i organizm szkodliwy innych roślin;
3)
przemieszczanie to jest poddawane regularnym kontrolom.
§ 9.
1.
Rośliny podatne przeznaczone do sadzenia mogą być przemieszczane wewnątrz strefy porażenia,
jeżeli spełniają warunki określone w § 8 ust. 1.
2.
Drewno podatne, z wyjątkiem drewnianego materiału opakowaniowego, i kora podatna mogą
być przemieszczane wewnątrz strefy porażenia w celu:
1)
spalenia lub
2)
wykorzystania jako paliwo w procesie przetwórczym, w sposób zapewniający zniszczenie
drewna i kory oraz gwarantujący zniszczenie organizmu szkodliwego oraz wektora, lub
3)
poddania obróbce termicznej, w czasie której zostanie osiągnięta, przez co najmniej
30 minut, minimalna temperatura rdzenia wynosząca 56°C, w zakładzie spełniającym warunki
produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie Środków
Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485)..
3.
Przemieszczanie, o którym mowa w ust. 2, odbywa się poza okresem lotów wektora albo
przy zastosowaniu opakowań zatrzymujących organizm szkodliwy oraz wektor, po poinformowaniu
wojewódzkiego inspektora.
4.
Drewno podatne i korę podatną poddane obróbce, o której mowa w ust. 2 pkt 3, zaopatruje
się w paszport roślin.
5.
Drewno podatne w postaci drewnianego materiału opakowaniowego może być przemieszczane
wewnątrz strefy porażenia, jeżeli spełnia warunki określone w § 8 ust. 3.
§ 10.
1.
Wyrywkowe kontrole roślin podatnych, drewna podatnego oraz kory podatnej, przemieszczanych
ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa oraz ze strefy bezpieczeństwa poza tę
strefę, przeprowadza się co najmniej w miejscach:
1)
wyprowadzania ze strefy porażenia do strefy bezpieczeństwa;
2)
wyprowadzania ze strefy bezpieczeństwa poza strefy, o których mowa w § 3;
3)
przeznaczenia w strefie bezpieczeństwa;
4)
pochodzenia w strefie porażenia.
2.
Planując kontrole, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się pochodzenie przesyłki,
stopień podatności i prawdopodobieństwo porażenia przemieszczanych roślin podatnych,
drewna podatnego i kory podatnej oraz przestrzeganie w przeszłości przez podmiot odpowiedzialny
za przemieszczanie przesyłki przepisów w zakresie zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu
się organizmu szkodliwego.
3.
Kontrole, o których mowa w ust. 1, obejmują:
1)
kontrole dokumentów i kontrole tożsamości;
2)
kontrole zdrowotności, w tym badania laboratoryjne na obecność organizmu szkodliwego,
w przypadku stwierdzenia niezgodności w czasie kontroli, o których mowa w pkt 1.
§ 11.
1.
Przeprowadza się kontrole wyrywkowe roślin podatnych, drewna podatnego oraz kory podatnej,
przemieszczanych ze stref porażenia lub bezpieczeństwa, wyznaczonych na terytorium
innych państw członkowskich, na obszar terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na którym
nie zostały wyznaczone strefy, o których mowa w § 3.
2.
Kontrole, o których mowa w ust. 1, obejmują kontrole dokumentów, kontrole tożsamości
i kontrole zdrowotności, w tym badania laboratoryjne na obecność organizmu szkodliwego.
§ 12.
Jeżeli w wyniku kontroli, o których mowa w § 10 i 11, zostanie stwierdzone, że przemieszczane
rośliny podatne, drewno podatne lub kora podatna nie spełniają wymagań niniejszego
rozporządzenia lub przepisów wdrażających decyzję wykonawczą Komisji 2012/535/UE z dnia 26 września 2012 r. w sprawie środków
nadzwyczajnych zapobiegających rozprzestrzenianiu się w Unii organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) obowiązujących w innym państwie członkowskim, nakazuje się ich:
1)
zniszczenie lub
2)
przemieszczenie, po poinformowaniu wojewódzkiego inspektora, do zakładu spełniającego
warunki produkcji wyrobów z drewna określone w Międzynarodowym Standardzie w zakresie
Środków Fitosanitarnych Nr 156)Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485)., w którym zostaną poddane obróbce termicznej, w czasie której zostanie osiągnięta,
przez co najmniej 30 minut, minimalna temperatura rdzenia wynosząca 56°C, lub
3)
w przypadku drewnianego materiału opakowaniowego będącego w użyciu - zwrot, po poinformowaniu
wojewódzkiego inspektora, do miejsca wysyłki lub do miejsca położonego w pobliżu miejsca
kontroli, w celu przepakowania przewożonych towarów, a następnie zniszczenia skontrolowanego
drewnianego materiału opakowaniowego.
§ 13.
Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2009 r. w sprawie
wymagań dotyczących roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów pochodzących z Republiki
Portugalskiej podatnych na porażenie przez Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorka sosnowca), przemieszczanych lub wprowadzanych
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej .
§ 14.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia18)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 18 listopada 2013 r..
1)
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada
2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
(Dz. U. poz. 2258).
2)
Przepisy rozporządzenia wdrażają postanowienia decyzji wykonawczej Komisji 2012/535/UE
z dnia 26 września 2012 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zapobiegających rozprzestrzenianiu
się w Unii organizmu Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al.
(węgorek sosnowiec) (Dz. Urz. UE L 266 z 02.10.2012, str. 42).
3)
Ustawa utraciła moc na podstawie art. 84 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie
roślin przed agrofagami (Dz. U. poz. 424 i 695), która weszła w życie z dniem 14 marca
2020 r. Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie
roślin przed agrofagami dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art.
10 ust. 1, art. 20 ust. 1-3, art. 22 ust. 1b, art. 23 ust. 5 oraz art. 30 ust. 1 i
3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2019 r. poz. 972 i
2020) zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 81 ust. 1-7 i 9 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami,
nie dłużej jednak niż do dnia 14 grudnia 2029 r., i mogą być zmieniane lub uchylane
na podstawie art. 81 ust. 1-7 i 9 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin
przed agrofagami. Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o
ochronie roślin przed agrofagami dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
art. 8 ust. 5, art. 13 ust. 6, art. 15 ust. 3, 4 i 6, art. 18 ust. 6e, art. 20 ust.
4, art. 21 ust. 2, art. 22 ust. 2, art. 23 ust. 2, art. 24 ust. 11, art. 30 ust. 6,
art. 32 ust. 2, art. 33 ust. 6, art. 34 ust. 8 oraz art. 36 ust. 3 i 6 ustawy z dnia
18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zachowują moc do dnia 14 grudnia 2029 r. Zgodnie
z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami
minister właściwy do spraw rolnictwa może uchylić przepisy wydane na podstawie przepisów
wymienionych w art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin
przed agrofagami przed upływem terminu określonego w tym przepisie, mając na uwadze
zagrożenie fitosanitarne stwarzane przez określone agrofagi lub zapewnienie prawidłowego
przebiegu kontroli występowania agrofagów lub kontroli urzędowych, w obszarze, o którym
mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625
z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych
przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz
zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony
roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001,
(WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr
652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE)
nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE,
oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004
i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG,
96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie
kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.).
4)
Standard Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin PM 7/4(2) określający
protokół diagnostyczny dla Bursaphelenchus xylophilus został wydany na podstawie Konwencji
w sprawie utworzenia Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin,
podpisanej w Paryżu dnia 18 kwietnia 1951 r. (Dz. U. z 1959 r. poz. 191 oraz z 1963 r.
poz. 219).
5)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju
Wsi z dnia 10 maja 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych sposobów
postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się organizmu Bursaphelenchus
xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) (Dz. U. poz. 1038),
które weszło w życie z dniem 14 czerwca 2018 r.
6)
Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych Nr 15 Wytyczne dla regulowania
międzynarodowego obrotu drewnianym materiałem opakowaniowym (International Standards
for Phytosanitary Measures, ISPM 15, Regulation of wood packaging material in international
trade) przyjęty na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej
w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485).
7)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
5.
8)
Dodany przez § 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.
9)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
5.
10)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
5.
11)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
5.
12)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze rozporządzenia, o którym
mowa w odnośniku 5.
13)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a tiret drugie rozporządzenia, o którym
mowa w odnośniku 5.
14)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
5.
15)
Dodany przez § 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.
16)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
5.
17)
Zmiana wymienionej decyzji wykonawczej została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 37 z 13.02.2015,
str. 21.
18)
Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 18 listopada 2013 r.