Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 8 stycznia 2019 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Małgorzata Pyziak-Szafnicka - przewodniczący,
Leon Kieres,
Piotr Pszczółkowski - sprawozdawca,
Piotr Tuleja,
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz,
po rozpoznaniu w trybie art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania
przed Trybunałem Konstytucyjnym , na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2019 r., skargi konstytucyjnej Onno de
Jonga o zbadanie zgodności:
1)
art. 47 § 1 w związku z art. 33 w związku z art. 38 § 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania
w sprawach o wykroczenia w zakresie, w jakim nie gwarantuje osobie zatrzymanej prawa do udziału w posiedzeniu
sądu rozpatrującego zażalenie na zatrzymanie, z art. 45 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 Konstytucji,
2)
art. 47 § 2 w związku z art. 33 w związku z art. 38 § 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie gwarantuje osobie zatrzymanej prawa do udziału w
posiedzeniu sądu rozpatrującego zażalenie na zatrzymanie, z art. 45 ust. 1 oraz art.
42 ust. 2 Konstytucji,
3)
art. 109 § 2 w związku z art. 33 w związku z art. 38 § 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie gwarantuje osobie zatrzymanej prawa do udziału w
posiedzeniu sądu rozpatrującego zażalenie na zatrzymanie, z art. 45 ust. 1 oraz art.
42 ust. 2 Konstytucji,
4)
art. 47 § 1 w związku z art. 103 § 3 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości zaskarżenia orzeczenia sądu
wydanego na skutek wniesienia zażalenia na zatrzymanie, z art. 78 oraz art. 176 ust.
1 Konstytucji,
5)
art. 45 § 1 pkt 1 w związku z art. 90 § 2 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim umożliwia zatrzymanie osoby, której tożsamość została
ustalona, a której zarzuca się popełnienie wykroczenia zagrożonego jedynie karą grzywny
przewidzianą przez ustawę z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń , z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
orzeka:
1.
Art. 45 § 1 pkt 1 w związku z art. 90 § 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia w zakresie, w jakim dopuszcza zatrzymanie osoby przebywającej jedynie czasowo na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, której tożsamość została ustalona, a której
zarzuca się popełnienie wykroczenia zagrożonego wyłącznie grzywną przewidzianą w art. 18 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń , jest niezgodny z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Art. 47 § 2 w związku z art. 33 i art. 109 § 2 ustawy - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia w zakresie, w jakim nie gwarantuje osobie zatrzymanej prawa do udziału w posiedzeniu
sądu rozpatrującego zażalenie na zatrzymanie, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku
z art. 42 ust. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania
przed Trybunałem Konstytucyjnym umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
Orzeczenie zapadło jednogłośnie.