Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 17 stycznia 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wyrobach budowlanych
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Wprowadzenie do obrotu lub udostępnianie na rynku krajowym wyrobów budowlanych
- Rozdział 2a - Obowiązki producentów, upoważnionych przedstawicieli producentów, importerów i sprzedawców w zakresie wyrobów budowlanych znakowanych znakiem budowlanym
- Rozdział 3 - Organy właściwe w zakresie kontroli i postępowania administracyjnego w sprawie wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym oraz obowiązki tych organów
- Rozdział 4 - Kontrola i postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym wyrobów budowlanych
- Rozdział 6 - Przepisy karne
- Rozdział 6a - Kary pieniężne
- Rozdział 7 - Przepisy zmieniające, przepisy przejściowe i końcowe
- Załącznik nr 1 - Wzór znaku budowlanego
- Załącznik nr 2 -
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców
oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 16 stycznia 2019 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
art. 236 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców
oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej , który stanowi:
„
Art. 236.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;
2)
art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;
3)
art. 188, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych1)Niniejsza ustawa wdraża postanowienia dyrektywy 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustaw i aktów wykonawczych Państw Członkowskich dotyczących wyrobów budowlanych. Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady wprowadzania do obrotu lub udostępniania na rynku krajowym wyrobów
budowlanych, zasady kontroli wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych
na rynku oraz określa właściwość organów w zakresie wykonywania zadań administracyjnych
i obowiązków wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r.
ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych
i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG , zwanego dalej „rozporządzeniem Nr 305/2011”.
2.
Do akredytacji, autoryzacji i notyfikacji jednostek uczestniczących w procesie oceny
i weryfikacji stałości właściwości użytkowych stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 4 i 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru
rynku .
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
wyrobie budowlanym - należy przez to rozumieć wyrób budowlany, o którym mowa w art.
2 pkt 1 rozporządzenia Nr 305/2011;
2)
(uchylony)
3)
(uchylony)
4)
(uchylony)
5)
znaku budowlanym - należy przez to rozumieć znak wskazujący, że wyrób budowlany oznaczony
tym znakiem może być udostępniany na rynku krajowym i stosowany przy wykonywaniu robót
budowlanych;
6)
producencie - należy przez to rozumieć także upoważnionego przedstawiciela producenta;
7)
sprzedawcy - należy przez to rozumieć dystrybutora, o którym mowa w art. 2 pkt 20
rozporządzenia Nr 305/2011;
8)
właściwym organie - należy przez to rozumieć organy nadzoru budowlanego, stosownie
do ich właściwości, określonej w art. 11, 13 i 14;
92)W brzmieniu ustalonym przez art. 97 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650), która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r.)
kontrolowanym - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców lub osobę prowadzącą działalność, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, u których prowadzi się kontrolę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu;
10)
wprowadzeniu do obrotu - należy przez to rozumieć wprowadzenie do obrotu, o którym
mowa w art. 2 pkt 17 rozporządzenia Nr 305/2011;
11)
wycofaniu z obrotu - należy przez to rozumieć wycofanie z obrotu, o którym mowa w
art. 2 pkt 23 rozporządzenia Nr 305/2011;
12)
udostępnianiu na rynku krajowym - należy przez to rozumieć każde dostarczanie wyrobu
budowlanego w celu dystrybucji lub zastosowania na rynku krajowym w ramach działalności
handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie;
13)
zasadniczych charakterystykach - należy przez to rozumieć zasadnicze charakterystyki,
o których mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia Nr 305/2011;
14)
właściwościach użytkowych wyrobu budowlanego - należy przez to rozumieć właściwości
użytkowe wyrobu budowlanego, o których mowa w art. 2 pkt 5 rozporządzenia Nr 305/2011;
15)
krajowej ocenie technicznej - należy przez to rozumieć udokumentowaną, pozytywną ocenę
właściwości użytkowych tych zasadniczych charakterystyk wyrobu budowlanego, które
zgodnie z zamierzonym zastosowaniem mają wpływ na spełnienie podstawowych wymagań,
o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane , przez obiekty budowlane, w których wyrób będzie zastosowany;
16)
zamierzonym zastosowaniu - należy przez to rozumieć zamierzone zastosowanie, o którym
mowa w art. 2 pkt 14 rozporządzenia Nr 305/2011, albo zamierzone zastosowanie wyrobu
budowlanego określone w Polskiej Normie wyrobu lub krajowej ocenie technicznej.
Art. 3.
1.
Organem opiniodawczo-doradczym Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawach
wyrobów budowlanych jest Rada Wyrobów Budowlanych.
2.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego:
1)
powołuje i odwołuje członków Rady Wyrobów Budowlanych spośród osób:
a)
rekomendowanych przez izby samorządów zawodowych architektów i inżynierów budownictwa,
organizacje zrzeszające producentów wyrobów budowlanych oraz osób wskazanych przez
jednostki oceny technicznej lub
b)
dysponujących szczególną wiedzą techniczną, ekonomiczną lub prawną w sprawach wyrobów
budowlanych;
2)
powołuje przewodniczącego Rady Wyrobów Budowlanych spośród jej członków;
3)
nadaje regulamin określający organizację i tryb działania Rady Wyrobów Budowlanych;
4)
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa roczne sprawozdanie z działalności Rady Wyrobów
Budowlanych.
3.
W posiedzeniach Rady Wyrobów Budowlanych bierze udział przedstawiciel ministra właściwego
do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
4.
Członkom Rady Wyrobów Budowlanych nie przysługuje wynagrodzenie z tytułu udziału w
pracach i w posiedzeniach Rady Wyrobów Budowlanych oraz zwrot kosztów przejazdu i
noclegów.
Rozdział 2
Wprowadzenie do obrotu lub udostępnianie na rynku krajowym wyrobów budowlanych
Art. 4.
Wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym,
jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającym
jego właściwościom użytkowym i zamierzonemu zastosowaniu co oznacza, że jego właściwości
użytkowe umożliwiają prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym, w
których ma on być zastosowany w sposób trwały, spełnienie podstawowych wymagań, o
których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Art. 5.
1.
Wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską
oceną techniczną, może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym
wyłącznie zgodnie z rozporządzeniem Nr 305/2011. Wzór oznakowania CE określa załącznik
II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r.
ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do
warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 .
2.
Wyrób budowlany nieobjęty normą zharmonizowaną, dla której zakończył się okres koegzystencji,
o którym mowa w art. 17 ust. 5 rozporządzenia Nr 305/2011, i dla którego nie została
wydana europejska ocena techniczna, może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany
na rynku krajowym, jeżeli został oznakowany znakiem budowlanym, którego wzór określa
załącznik nr 1 do ustawy.
3.
Wyrób budowlany nieobjęty zakresem przedmiotowym zharmonizowanych specyfikacji technicznych,
o których mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia Nr 305/2011, może być udostępniany na
rynku krajowym, jeżeli został legalnie wprowadzony do obrotu w innym państwie członkowskim
Unii Europejskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz w Turcji, a
jego właściwości użytkowe umożliwiają spełnienie podstawowych wymagań przez obiekty
budowlane zaprojektowane i budowane w sposób określony w przepisach techniczno-budowlanych,
oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Wraz z wyrobem budowlanym udostępnianym
na rynku krajowym dostarcza się informacje o jego właściwościach użytkowych oznaczonych
zgodnie z przepisami państwa, w którym wyrób budowlany został wprowadzony do obrotu,
instrukcje stosowania, instrukcje obsługi oraz informacje dotyczące zagrożenia dla
zdrowia i bezpieczeństwa, jakie ten wyrób stwarza podczas stosowania i użytkowania.
Art. 6.
(uchylony)
Art. 6a.
Ocenę i monitorowanie jednostek notyfikowanych prowadzi Polskie Centrum Akredytacji.
Art. 6b.
1.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa wyznaczy, w drodze decyzji, jednostki oceny technicznej (JOT),
o których mowa w art. 29 rozporządzenia Nr 305/2011, upoważnione do wydawania europejskich
ocen technicznych dla grup wyrobów budowlanych wymienionych w Załączniku IV Tabela
1 do tego rozporządzenia, oraz monitoruje działania i kompetencje wyznaczonych jednostek,
w tym spełnienie obowiązku określonego w art. 30 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana na wniosek instytutu badawczego w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych spełniającej wymagania dla jednostek oceny technicznej, określone w Załączniku IV
Tabela 2 do rozporządzenia Nr 305/2011.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1)
oznaczenie instytutu badawczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych składającego wniosek, jego siedzibę i adres;
2)
określenie zakresu przedmiotowego wniosku poprzez wskazanie grup wyrobów budowlanych
wymienionych w załączniku IV Tabela 1 do rozporządzenia Nr 305/2011.
4.
Do wniosku dołącza się informacje i dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o
których mowa w ust. 2, stosownie do zakresu przedmiotowego wniosku.
5.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1)
oznaczenie jednostki oceny technicznej oraz siedzibę i adres tej jednostki;
2)
zakres właściwości jednostki oceny technicznej poprzez wskazanie grup wyrobów budowlanych,
o których mowa w ust. 1.
6.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa, w drodze decyzji, ogranicza zakres właściwości albo uchyla decyzję,
o której mowa w ust. 1, w przypadku stwierdzenia, że jednostka oceny technicznej przestała
spełniać wymagania, o których mowa w ust. 2.
Art. 7.
(uchylony)
Art. 8.
1.
Oznakowanie znakiem budowlanym umieszcza się na wyrobie budowlanym, dla którego producent
sporządził, na swoją wyłączną odpowiedzialność, krajową deklarację właściwości użytkowych
wyrobu budowlanego, zwaną dalej „krajową deklaracją”. Właściwości użytkowe wyrobu
budowlanego, zadeklarowane w krajowej deklaracji zgodnie z właściwą przedmiotowo Polską
Normą wyrobu lub krajową oceną techniczną, należy odnieść do tych zasadniczych charakterystyk,
które mają wpływ na spełnienie podstawowych wymagań przez obiekty budowlane, zgodnie
z zamierzonym zastosowaniem tego wyrobu. Informacje o właściwościach użytkowych wyrobu
budowlanego w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk tego wyrobu można podać wyłącznie,
o ile zostały określone w krajowej deklaracji.
1a.
Przez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia znaku budowlanego na wyrobie budowlanym
producent ponosi odpowiedzialność za zgodność tego wyrobu z deklarowanymi właściwościami
użytkowymi, wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych,
mającymi zastosowanie do tego wyrobu.
2.
Wyrób budowlany wytwarzany tradycyjnie, na określonym terenie przy użyciu metod sprawdzonych
w wieloletniej praktyce, przeznaczony do lokalnego stosowania, zwany dalej „regionalnym
wyrobem budowlanym”, może być oznakowany znakiem budowlanym, na wyłączną odpowiedzialność
producenta.
3.
O uznaniu, że dany wyrób budowlany jest regionalnym wyrobem budowlanym, orzeka, w
drodze decyzji, na wniosek producenta, właściwy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.
4.
Oznakowanie znakiem budowlanym regionalnego wyrobu budowlanego jest dopuszczalne wyłącznie
po uzyskaniu decyzji, o której mowa w ust. 3, oraz wydaniu, przez producenta, na jego
wyłączną odpowiedzialność, oświadczenia, że wyrób budowlany został wytworzony w sposób,
o którym mowa w ust. 2, i nadaje się do stosowania zgodnie z przeznaczeniem.
5.
(uchylony)
5a.
Kopię krajowej deklaracji dostarcza się lub udostępnia w wersji papierowej lub elektronicznej
odbiorcy z każdym wyrobem udostępnianym na rynku krajowym.
5b.
Wraz z krajową deklaracją dostarcza się lub udostępnia kartę charakterystyki lub informacje
o substancjach zawartych w wyrobie budowlanym, o których mowa odpowiednio w art. 31 lub art. 33 rozporządzenia (WE) Nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych
ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów,
zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr
793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG
i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE , zwanego dalej „rozporządzeniem REACH”.
5c.
Producent, deklarując właściwości użytkowe wyrobu budowlanego w krajowej deklaracji
stosuje krajowe systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu
budowlanego określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 8.
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
8.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób deklarowania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych oraz krajowe systemy
oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, biorąc pod
uwagę Załącznik V do rozporządzenia Nr 305/2011 oraz art. 36 i art. 37 tego rozporządzenia;
2)
grupy wyrobów budowlanych objętych obowiązkiem sporządzania krajowej deklaracji oraz
właściwe dla tych grup krajowe systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych
wyrobów budowlanych, biorąc pod uwagę Tabelę 1 Załącznika IV do rozporządzenia Nr
305/2011 oraz inne wyroby budowlane o szczególnym znaczeniu dla spełniania podstawowych
wymagań przez obiekty budowlane, a także wpływ wyrobu budowlanego lub grupy wyrobów
budowlanych na spełnienie podstawowych wymagań przez obiekt budowlany, w którym te
wyroby są stosowane, oraz ustalenia Komisji Europejskiej dotyczące systemów oceny
i weryfikacji stałości właściwości użytkowych dla poszczególnych grup wyrobów budowlanych
i ich zastosowań;
3)
wzór i treść krajowej deklaracji oraz sposób jej dostarczania lub udostępniania odbiorcy,
biorąc pod uwagę zawartość deklaracji właściwości użytkowych oraz zasady jej dostarczania
określone w art. 6 oraz w art. 7 rozporządzenia Nr 305/2011;
4)
sposób znakowania wyrobów budowlanych znakiem budowlanym oraz zakres informacji towarzyszących
temu znakowi, biorąc pod uwagę zasady i warunki umieszczania oznakowania CE określone
w rozporządzeniu Nr 305/2011.
Art. 9.
1.
Krajową ocenę techniczną wydaje się dla wyrobu budowlanego:
1)
nieobjętego zakresem przedmiotowym Polskiej Normy wyrobu, albo
2)
jeżeli w odniesieniu do co najmniej jednej zasadniczej charakterystyki wyrobu budowlanego
metoda oceny przewidziana w Polskiej Normie wyrobu nie jest właściwa, albo
3)
jeżeli Polska Norma wyrobu nie przewiduje metody oceny w odniesieniu do co najmniej
jednej zasadniczej charakterystyki wyrobu budowlanego.
2.
Krajowe oceny techniczne są wydawane, zmieniane, przedłużane i uchylane na wniosek
producenta przez:
1)
jednostki oceny technicznej, o których mowa w art. 6b ust. 1, zgodnie z zakresem ich
właściwości albo
2)
wyznaczone przez ministra właściwego do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa 3)Obecnie minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa, na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 1a i art. 9a ustawy z
dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 762,
810, 1090, 1467, 1544, 1560, 1669, 1693, 2227 i 2340), która weszła w życie z dniem
1 kwietnia 1999 r. instytuty badawcze w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych, zwane dalej „krajowymi jednostkami oceny technicznej”.
3.
Krajową ocenę techniczną wydaje się na okres 5 lat. Okres ten może być przedłużany
na kolejne okresy nie dłuższe niż 5 lat. Krajowa ocena techniczna obowiązuje od dnia
jej wydania.
4.
Wydanie krajowej oceny technicznej, jej zmiana lub przedłużenie terminu ważności następuje
na koszt wnioskodawcy. Odpłatność za te czynności określa się na podstawie iloczynu
stawki godzinowej i liczby godzin pracy wykonanej w ramach tych czynności. Wysokość
stawki godzinowej nie może być wyższa niż 120 zł.
5.
Krajową ocenę techniczną wydaje się, zmienia i przedłuża po przeprowadzeniu postępowania
w sprawie wydania krajowej oceny technicznej na podstawie oceny właściwości użytkowych
wyrobu budowlanego i przewidywanej trwałości zidentyfikowanego wyrobu budowlanego,
potwierdzonych, w zależności od potrzeb, badaniami i obliczeniami z uwzględnieniem
zharmonizowanych metod badań i obliczeń, oględzinami, opiniami ekspertów lub innymi
dokumentami, uwzględniając w tej ocenie mające zastosowanie przepisy, w tym przepisy
techniczno-budowlane, oraz zasady wiedzy technicznej.
6.
Postępowanie, o którym mowa w ust. 5, obejmuje w szczególności:
1)
przeprowadzenie analizy ryzyka przez określenie możliwych zagrożeń i korzyści związanych
ze stosowaniem ocenianego wyrobu budowlanego przy wykonywaniu robót budowlanych;
2)
ustalenie, na podstawie analizy ryzyka, kryteriów technicznych do oceny właściwości
użytkowych wyrobu budowlanego w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk wynikających
z przepisów techniczno-budowlanych i zasad wiedzy technicznej;
3)
określenie metod oceny wyrobu budowlanego przez zaprojektowanie i walidację odpowiednich
metod badań i obliczeń do oceny właściwości użytkowych odnoszących się do zasadniczych
charakterystyk, z uwzględnieniem aktualnego stanu wiedzy technicznej;
4)
określenie, na podstawie analizy i oceny procesu produkcyjnego wyrobu budowlanego,
wymagań w odniesieniu do zakładowej kontroli produkcji w celu zapewnienia stałości
właściwości użytkowych wyrobu budowlanego w procesie produkcyjnym tego wyrobu.
7.
Krajową ocenę techniczną uchyla jednostka, która ją wydała, z własnej inicjatywy albo
na wniosek Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, po przeprowadzeniu postępowania
wyjaśniającego z udziałem wnioskodawcy, w przypadku niepotwierdzenia w trakcie stosowania
wyrobu budowlanego pozytywnej oceny jego właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych
charakterystyk, określonych w wydanej krajowej ocenie technicznej lub dokonania zmiany
przepisów w tym zakresie.
8.
Jednostki, o których mowa w ust. 2, prowadzą wykaz wydanych i wykaz uchylonych krajowych
ocen technicznych oraz przekazują niezwłocznie Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego
informację o wydanej oraz uchylonej krajowej ocenie technicznej, która zawiera:
1)
numer krajowej oceny technicznej;
2)
nazwę wyrobu budowlanego;
3)
określenie wnioskodawcy;
4)
określenie rodzaju wyrobu budowlanego, jego typu i zamierzonego zastosowania;
5)
wskazanie okresu ważności krajowej oceny technicznej lub datę jej uchylenia.
9.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór wniosku o wydanie krajowej oceny technicznej;
2)
tryb wydawania, zmiany lub przedłużenia terminu ważności krajowej oceny technicznej;
3)
zawartość krajowej oceny technicznej;
4)
sposób ustalania liczby godzin pracy niezbędnych do wydania, zmiany lub przedłużenia
terminu ważności krajowej oceny technicznej;
5)
sposób prowadzenia wykazu wydanych i wykazu uchylonych krajowych ocen technicznych
oraz zakres umieszczonych w nich danych.
10.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 9, zapewnia się, aby:
1)
wzór wniosku o wydanie krajowej oceny technicznej zawierał w szczególności określenie
i adres wnioskodawcy oraz miejsce produkcji wyrobu budowlanego, nazwę techniczną i
nazwę handlową, opis techniczny wyrobu budowlanego, określenie zamierzonego zastosowania
lub zastosowań wyrobu budowlanego, dane dotyczące właściwości użytkowych wyrobu budowlanego;
2)
zawartość krajowej oceny technicznej zapewniała podstawę do określenia przez producenta
właściwości użytkowych wyrobu budowlanego w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk;
3)
sposób ustalania liczby godzin pracy niezbędnych do wydania, zmiany lub przedłużenia
terminu ważności krajowej oceny technicznej odnosił się do rzeczywistej liczby godzin
pracy potrzebnych do wykonania tych czynności;
4)
postępowanie w sprawie wydania, zmiany lub przedłużenia terminu ważności krajowej
oceny technicznej prowadzone było w sposób możliwie najmniej uciążliwy dla wnioskodawcy
oraz uwzględniało innowacyjność wyrobu budowlanego objętego krajową oceną techniczną,
podstawy naukowe i wiedzę praktyczną związaną z oceną właściwości użytkowych wyrobu
budowlanego;
5)
prowadzone wykazy zapewniały jednolitą informację o wydanych i uchylonych krajowych
ocenach technicznych.
11.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa, mając na uwadze konieczność zapewnienia wydawania krajowych ocen
technicznych dla wyrobów budowlanych określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 8 ust. 8, wyznacza, w drodze decyzji, krajowe jednostki oceny technicznej, upoważnione
do wydawania krajowych ocen technicznych, oraz monitoruje działania i kompetencje
jednostek upoważnionych do wydawania tych ocen.
12.
Decyzję, o której mowa w ust. 11, wydaje się na wniosek instytutu badawczego, jeżeli
spełnia wymagania dotyczące jednostek do spraw oceny technicznej określone w Tabeli
2 Załącznika IV do rozporządzenia Nr 305/2011. Ponadto, instytut badawczy powinien
wykazać się znajomością Polskich Norm wyrobów w zakresie wnioskowanej właściwości
oraz metod badań i obliczeń dla wyrobów budowlanych.
13.
Wniosek, o którym mowa w ust. 12, zawiera:
1)
oznaczenie instytutu badawczego składającego wniosek, jego siedzibę i adres;
2)
określenie zakresu przedmiotowego wniosku przez wskazanie wyrobów budowlanych określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 8.
14.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 12, dołącza się oświadczenie o spełnieniu wymagań
określonych dla krajowej jednostki oceny technicznej oraz dokumenty potwierdzające
spełnienie tych wymagań.
15.
Decyzja, o której mowa w ust. 11, zawiera w szczególności:
1)
oznaczenie krajowej jednostki oceny technicznej, jej siedzibę i adres;
2)
określenie zakresu właściwości przez wskazanie wyrobów budowlanych określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 8 ust. 8.
16.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa, w drodze decyzji, ogranicza zakres właściwości krajowej jednostki
oceny technicznej albo uchyla decyzję, o której mowa w ust. 11, w przypadku stwierdzenia,
że jednostka przestała spełniać w części albo w całości wymagania niezbędne do uzyskania
upoważnienia do wydawania krajowych ocen technicznych.
17.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa prowadzi wykaz jednostek upoważnionych do wydawania krajowych
ocen technicznych oraz zamieszcza go w Biuletynie Informacji Publicznej.
Art. 10.
1.
Dopuszczone do jednostkowego zastosowania w obiekcie budowlanym są wyroby budowlane,
z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w art. 5 ust. 1, wykonane według indywidualnej
dokumentacji technicznej, sporządzonej przez projektanta obiektu lub z nim uzgodnionej,
dla których producent wydał oświadczenie, że zapewniono zgodność wyrobu budowlanego
z tą dokumentacją oraz z przepisami.
2.
Indywidualna dokumentacja techniczna, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać opis
rozwiązania konstrukcyjnego, charakterystykę materiałową i informację dotyczącą projektowanych
właściwości użytkowych wyrobu budowlanego oraz określać warunki jego zastosowania
w danym obiekcie budowlanym, a także, w miarę potrzeb, instrukcję obsługi i eksploatacji.
3.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:
1)
nazwę i adres wydającego oświadczenie;
2)
nazwę wyrobu budowlanego i miejsce jego wytworzenia;
3)
identyfikację dokumentacji technicznej;
4)
stwierdzenie zgodności wyrobu budowlanego z dokumentacją techniczną oraz przepisami;
5)
adres obiektu budowlanego (budowy), w którym wyrób budowlany ma być zastosowany;
6)
miejsce i datę wydania oraz podpis wydającego oświadczenie.
Rozdział 2a
Obowiązki producentów, upoważnionych przedstawicieli producentów, importerów i sprzedawców w zakresie wyrobów budowlanych znakowanych znakiem budowlanym
Art. 10a.
1.
Producent sporządza krajową deklarację oraz dokumentację techniczną zawierającą istotne
elementy związane z wymaganym krajowym systemem oceny i weryfikacji stałości właściwości
użytkowych wyrobu budowlanego.
2.
Producent umieszcza na wyrobie budowlanym lub jego etykiecie znak budowlany, informacje
towarzyszące, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 8, oraz dodatkową
informację umożliwiającą identyfikację wyrobu budowlanego.
3.
W przypadku gdy wielkość lub charakter wyrobu budowlanego uniemożliwiają umieszczenie
na nim informacji, o których mowa w ust. 2, informacje te producent umieszcza na opakowaniu
lub w dokumentach towarzyszących temu wyrobowi.
4.
Producent wraz z wyrobem budowlanym udostępnianym na rynku krajowym dostarcza lub
udostępnia dokumenty określone w art. 8 ust. 5a i 5b, a także w stosownych przypadkach
dostarcza instrukcje stosowania, instrukcje obsługi lub informacje dotyczące zagrożenia
dla zdrowia i bezpieczeństwa, jakie wyrób budowlany stwarza podczas stosowania i użytkowania.
5.
Informacje, dokumenty i instrukcje, o których mowa w ust. 2-4, sporządza się w języku
polskim.
6.
Producent w odniesieniu do wprowadzonych do obrotu wyrobów budowlanych:
1)
prowadzi ewidencję:
a)
skarg,
b)
wyrobów budowlanych niespełniających wymagań określonych w niniejszej ustawie,
c)
wyrobów budowlanych wycofanych z obrotu lub z użytkowania;
2)
informuje sprzedawców o wyrobach budowlanych wycofanych z obrotu lub z użytkowania.
7.
Producent stosuje procedury zapewniające utrzymanie przy produkcji wyrobu budowlanego
deklarowanych właściwości użytkowych, w tym w uzasadnionych przypadkach, prowadzi
badania próbek wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku
krajowym.
8.
Producent przechowuje krajową deklarację oraz związaną z nią dokumentację techniczną
przez okres co najmniej 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego.
Art. 10b.
1.
Producent może wyznaczyć, w formie pisemnej, upoważnionego przedstawiciela mającego
siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
W przypadku gdy producent ma siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej lub państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o
Europejskim Obszarze Gospodarczym - lub Turcji, wyznacza upoważnionego przedstawiciela,
o którym mowa w ust. 1.
3.
Zakres udzielonego pełnomocnictwa powinien umożliwić upoważnionemu przedstawicielowi
wykonywanie co najmniej następujących zadań:
1)
przechowywanie krajowej deklaracji i dokumentacji technicznej do dyspozycji właściwego
organu przez okres co najmniej 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego;
2)
na uzasadnione żądanie właściwego organu - dostarczanie organowi informacji i dokumentacji,
niezbędnych do wykazania zgodności danego wyrobu budowlanego z deklaracją właściwości
użytkowych i z innymi mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie;
3)
na żądanie właściwego organu - współpracę z organem w działaniach podjętych w celu
usunięcia zagrożeń, jakie stwarzają wyroby budowlane objęte udzielonym pełnomocnictwem.
4.
Zakres udzielonego pełnomocnictwa nie może obejmować sporządzania dokumentacji technicznej.
Art. 10c.
1.
Importer wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 2 i 3, może wprowadzić
do obrotu lub udostępniać na rynku krajowym wyłącznie wyroby budowlane, które spełniają
wymagania określone w niniejszej ustawie.
2.
Importer zapewnia, aby w czasie, gdy ponosi on odpowiedzialność za wyrób budowlany,
warunki jego przechowywania lub transportu nie wpływały niekorzystnie na jego zgodność
z krajową deklaracją i z innymi wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie.
3.
Importer umieszcza na wyrobie budowlanym swoją nazwę lub zastrzeżony znak towarowy
oraz swój adres kontaktowy.
4.
W przypadku gdy wielkość lub charakter wyrobu budowlanego uniemożliwiają umieszczenie
na nim informacji, o których mowa w ust. 3, importer umieszcza wymagane informacje
na opakowaniu lub w dokumentach towarzyszących temu wyrobowi.
5.
Importer przechowuje kopię krajowej deklaracji przez okres co najmniej 10 lat od dnia
wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego i zapewnia przez ten okres udostępnianie
właściwemu organowi, na jego żądanie, dokumentacji technicznej.
6.
Na żądanie właściwego organu importer współpracuje z tym organem w działaniach, które
organ podejmuje w celu usunięcia zagrożeń, jakie stwarzają wyroby budowlane udostępniane
przez niego na rynku krajowym.
7.
Przepisy art. 10a ust. 4-6 stosuje się odpowiednio do importera.
Art. 10d.
1.
Sprzedawca może udostępnić na rynku krajowym wyroby budowlane, o których mowa w art.
5 ust. 2, jeżeli są one oznakowane znakiem budowlanym i towarzyszą im dokumenty, informacje
i instrukcje, o których mowa w art. 10a ust. 2 i 4.
2.
Na żądanie właściwego organu sprzedawca współpracuje z tym organem w działaniach,
które organ podejmuje w celu usunięcia zagrożeń, jakie stwarzają wyroby budowlane
udostępniane przez niego na rynku krajowym.
3.
Przepis art. 10c ust. 2 stosuje się odpowiednio do sprzedawcy.
Rozdział 3
Organy właściwe w zakresie kontroli i postępowania administracyjnego w sprawie wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym oraz obowiązki tych organów
Art. 11.
Organami właściwymi w sprawach wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych
na rynku krajowym, w zakresie uregulowanym w niniejszej ustawie, oraz organami nadzoru
rynku, w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, są:
1)
wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego;
2)
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Art. 12.
Do podstawowych obowiązków właściwych organów należy kontrola wprowadzonych do obrotu
lub udostępnianych na rynku krajowym wyrobów budowlanych, prowadzenie postępowań administracyjnych
w tym zakresie oraz wykonywanie zadań, o których mowa w art. 59 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 i 3 oraz art. 62 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o
systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.
Art. 13.
1.
Do obowiązków wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego należy:
1)
prowadzenie kontroli planowych i doraźnych;
2)
prowadzenie postępowań administracyjnych w pierwszej instancji, z zastrzeżeniem art.
14 ust. 3a;
3)
udział w kontrolach prowadzonych przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego - na
jego wezwanie;
4)
zlecanie badań pobranych w toku kontroli próbek wyrobów budowlanych;
5)
przekazywanie Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego informacji o wynikach zleconych
badań próbek, przeprowadzonych kontrolach wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu
lub udostępnianych na rynku krajowym oraz wydanych postanowieniach i decyzjach, a
także o wydanych opiniach, o których mowa w pkt 6;
6)
wydawanie dla organów celnych opinii o wyrobach budowlanych.
2.
Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego sporządza wojewódzki roczny plan kontroli
i przedkłada go do zatwierdzenia Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, do dnia
15 listopada roku poprzedzającego rok objęty planem.
3.
Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wprowadza do planu, o którym mowa w ust.
2, zadania wskazane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
4.
Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego sporządza sprawozdanie z wykonania planu,
o którym mowa w ust. 2, uwzględniając kontrole doraźne, i przekazuje je do końca marca
roku następnego Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. W sprawozdaniu należy zawrzeć
informacje sprawozdawcze przekazywane Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,
zwanemu dalej „Prezesem UOKiK”.
5.
Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego może wezwać powiatowego inspektora nadzoru
budowlanego do przeprowadzenia kontroli wskazanej budowy lub robót budowlanych w zakresie
stosowania określonych wyrobów budowlanych.
Art. 14.
1.
Do obowiązków Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy:
1)
prowadzenie Krajowego Wykazu Zakwestionowanych Wyrobów Budowlanych;
2)
zatwierdzanie wojewódzkich rocznych planów kontroli;
3)
przedstawianie Prezesowi UOKiK do zaopiniowania okresowych planów kontroli wprowadzonych
do obrotu wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1;
4)
sporządzanie i przekazywanie Prezesowi UOKiK rocznych sprawozdań z przeprowadzonych
kontroli wprowadzonych do obrotu wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust.
1;
5)
gromadzenie informacji o wynikach zleconych badań próbek, przeprowadzonych kontrolach
wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym,
wydanych postanowieniach, decyzjach i opiniach;
6)
kontrola działania wojewódzkich organów nadzoru budowlanego;
7)
prowadzenie punktu kontaktowego do spraw wyrobów budowlanych, o którym mowa w art.
10 rozporządzenia Nr 305/2011.
2.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może:
1)
sporządzać roczne plany kontroli;
2)
prowadzić kontrole planowe i doraźne;
3)
zlecać badania pobranych, w toku kontroli, próbek wyrobów budowlanych;
4)
wydawać wojewódzkim inspektorom nadzoru budowlanego wytyczne i zalecenia dotyczące
kontroli wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym
oraz sprawować nadzór nad ich realizacją;
5)
wydawać wojewódzkim inspektorom nadzoru budowlanego wytyczne i zalecenia, zapewniające
jednolitość postępowań w sprawach wyrobów budowlanych.
3.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może wezwać wojewódzkiego inspektora nadzoru
budowlanego do:
1)
udziału w prowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 2;
2)
przeprowadzenia doraźnej kontroli w określonym zakresie;
3)
wprowadzenia do wojewódzkiego rocznego planu kontroli określonych zadań.
3a.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może prowadzić postępowania administracyjne w
pierwszej instancji na podstawie ustaleń dokonanych w wyniku kontroli. W takim przypadku
wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego nie wszczyna postępowania administracyjnego.
4.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
zakres informacji o wynikach zleconych badań próbek, przeprowadzonych kontrolach wyrobów
budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym, wydanych
postanowieniach, decyzjach i opiniach, przekazywanych przez wojewódzkich inspektorów
nadzoru budowlanego Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego,
2)
sposób i termin przekazywania tych informacji
- mając na uwadze potrzebę monitorowania systemu kontroli wyrobów budowlanych wprowadzonych
do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym.
Art. 14a.
Organy administracji publicznej w zakresie swojej właściwości są obowiązane do współdziałania
z organami nadzoru budowlanego w sprawach kontroli wyrobów budowlanych.
Art. 15.
1.
W Krajowym Wykazie Zakwestionowanych Wyrobów Budowlanych, zwanym dalej „Wykazem”,
są gromadzone dane i informacje dotyczące wyrobów budowlanych podlegających oznakowaniu
znakiem budowlanym, niezgodnych z wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie, a
w szczególności:
1)
dane umożliwiające identyfikację zakwestionowanego wyrobu budowlanego;
2)
informacje o:
a)
rodzaju i zakresie niezgodności zakwestionowanego wyrobu budowlanego,
b)
środkach, jakie zastosowano w odniesieniu do zakwestionowanego wyrobu budowlanego,
c)
zagrożeniach, jakie może spowodować zakwestionowany wyrób budowlany, wraz z określeniem
tych zagrożeń.
2.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonuje wpisów do Wykazu w przypadku wydania
decyzji ostatecznych, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz w art.
31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.
3.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru
budowlanego lub z urzędu:
1)
usuwa wpis w Wykazie, w przypadku gdy producent, importer lub sprzedawca udowodni,
że wycofał z obrotu wszystkie egzemplarze zakwestionowanego wyrobu budowlanego, lub
w przypadku gdy niezgodności zakwestionowanego wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi
w niniejszej ustawie zostały usunięte, nie wcześniej jednak niż w terminie 6 miesięcy
od dnia, w którym decyzje, na podstawie których dokonano wpisu, stały się ostateczne;
2)
może usunąć wpis w Wykazie, w przypadku gdy producent, importer lub sprzedawca zaprzestał
prowadzenia działalności gospodarczej, nie wcześniej jednak niż po upływie 24 miesięcy
od dnia dokonania wpisu;
3)
może usunąć wpis w Wykazie po upływie 5 lat od dnia dokonania wpisu.
4.
Wykaz jest publicznie dostępny.
5.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może, w każdym czasie, podać do publicznej wiadomości
informacje zawarte w Wykazie.
6.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia Wykazu.
7.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, powinno określać w szczególności:
1)
wzór Wykazu;
2)
sposób dokonywania i usuwania wpisów w tym Wykazie;
3)
niezbędne informacje o decyzjach, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust.
2 oraz w art. 31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.
Art. 15a.
1.
Właściwy organ niezwłocznie przekazuje Prezesowi UOKiK kopie decyzji ostatecznych,
o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust.
2 oraz art. 31a ust. 3, dotyczących wyrobów budowlanych podlegających oznakowaniu
CE.
2.
Prezes UOKiK na podstawie kopii decyzji ostatecznych, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a
ust. 3, dotyczących wyrobów budowlanych podlegających oznakowaniu CE, dokonuje wpisu
do rejestru wyrobów niezgodnych z wymaganiami lub stwarzających zagrożenie, o którym
mowa w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności
i nadzoru rynku, zwanego dalej „rejestrem”.
3.
Prezes UOKiK, na wniosek właściwego organu usuwa wpis z rejestru, w przypadku gdy
producent, importer lub sprzedawca:
1)
wykaże, że wykonał decyzje, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art.
31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a ust. 3, dotyczące wyrobów budowlanych podlegających
oznakowaniu CE, nie wcześniej jednak niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzje,
na podstawie których dokonano wpisu, stały się ostateczne;
2)
zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, nie wcześniej jednak niż po upływie
24 miesięcy od dnia dokonania wpisu.
Rozdział 4
Kontrola i postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym wyrobów budowlanych
Art. 16.
1.
Właściwy organ wszczyna kontrolę z urzędu, a w przypadku wyrobów budowlanych, o których
mowa w art. 5 ust. 1, również na wniosek Prezesa UOKiK.
1a.
Postępowanie w sprawie wyrobów budowlanych niespełniających wymagań określonych w
niniejszej ustawie wszczyna się z urzędu, na podstawie ustaleń kontroli.
2.
Właściwy organ lub osoba działająca z jego upoważnienia, zwane dalej „kontrolującym”,
mają prawo wstępu na teren budowy, teren obiektów i do pomieszczeń, w których znajdują
się wyroby budowlane i dokumenty objęte zakresem kontroli.
2a.
Właściwy organ, na zasadach określonych w art. 25 ust. 2-6, w celu ustalenia czy wyrób
budowlany posiada deklarowane właściwości użytkowe, może pobierać nieodpłatnie próbki
wyrobu budowlanego u sprzedawcy oraz z wyrobów budowlanych składowanych na terenie
budowy, jeżeli budowa jest prowadzona w ramach działalności gospodarczej inwestora
lub obiekt budowlany jest wznoszony w celu wprowadzenia go do obrotu, a także budowy
prowadzonej z wykorzystaniem środków publicznych oraz zlecać ich badanie. Wyniki badań
próbek wyrobu budowlanego mogą stanowić podstawę wszczęcia kontroli.
3.
W kontroli prowadzonej przez właściwy organ, a dotyczącej wyrobów budowlanych, o których
mowa w art. 5 ust. 1, może uczestniczyć pracownik Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,
upoważniony przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za zgodą organu
prowadzącego kontrolę, lub przedstawiciel właściwego organu państwa członkowskiego
Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Turcji, do czynności
którego stosuje się przepisy niniejszego rozdziału dotyczące osoby kontrolującej.
Art. 17.
1.
Kontrole wyrobów budowlanych przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego lub w miejscu
wykonywania jego działalności, w czasie jej wykonywania oraz w obecności kontrolowanego
lub osoby przez niego upoważnionej.
1a.
Czynności kontrolne są prowadzone po okazaniu kontrolowanemu albo osobie przez niego
upoważnionej legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia
kontroli.
2.
Kontrola lub poszczególne czynności kontrolne, za zgodą kontrolowanego, mogą być przeprowadzane
również w siedzibie organu jeżeli może to usprawnić prowadzenie kontroli.
3.
Kontrola dotyczy wyłącznie wyrobu budowlanego, prawidłowości jego oznakowania, oceny
i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu budowlanego oraz jego zamierzonego
zastosowania.
3a.
Kontrolę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym
prowadzi się zgodnie z programem kontroli albo jako kontrolę doraźną.
3b.
Kontrolę prowadzą co najmniej dwie osoby.
3c.
Kontrolę należy prowadzić, stosując najprostsze metody i w sposób najmniej uciążliwy
dla kontrolowanego.
4.
Kontrolowany oraz inne podmioty posiadające dowody lub informacje niezbędne do ustalenia,
czy wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą, są obowiązani do
przekazania tych dowodów i udzielenia informacji na żądanie organu prowadzącego kontrolę.
5.
Żądanie, o którym mowa w ust. 4, powinno zawierać:
1)
określenie rodzaju dowodów oraz rodzaju i zakresu informacji, którego dotyczy;
2)
wskazanie celu żądania;
3)
określenie terminu udostępnienia dowodów lub udzielenia informacji;
4)
pouczenie o skutkach nieudostępnienia żądanych dowodów lub informacji albo udostępnienia
dowodów lub informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd.
Art. 18.
1.
W trakcie kontroli kontrolujący może żądać od kontrolowanego producenta albo importera
przedstawienia:
1)
deklaracji właściwości użytkowych lub krajowej deklaracji;
2)
nazwy i adresu zakładu, w którym wyrób budowlany jest wytwarzany, a w przypadku wyrobów
importowanych nazwy i adresu producenta;
3)
karty charakterystyki lub informacji o substancjach zawartych w wyrobie budowlanym,
o których mowa odpowiednio w art. 31 lub art. 33 rozporządzenia REACH;
4)
ogólnego opisu wyrobu budowlanego, schematów, instrukcji stosowania, instrukcji obsługi
oraz informacji dotyczących zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa, jakie wyrób budowlany
stwarza podczas stosowania i użytkowania.
2.
Kontrolujący może dodatkowo żądać od producenta dokumentacji technicznej, o której
mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Nr 305/2011 oraz w art. 10a ust. 1, a w przypadku
importera wyznaczyć termin udostępnienia tej dokumentacji.
3.
W trakcie kontroli kontrolujący może żądać od kontrolowanego sprzedawcy:
1)
wskazania nazwy i adresu producenta, importera lub sprzedawcy, od którego nabył wyrób
budowlany;
2)
dokumentów, instrukcji, informacji i opisów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4.
3)
(uchylony)
4.
W przypadku gdy kontrolowany wyrób budowlany może stwarzać zagrożenie dla życia, zdrowia,
mienia lub środowiska, kontrolujący może żądać od kontrolowanego sprzedawcy, jeżeli
producent lub importer ma siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawienia,
w wyznaczonym terminie, dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia
Nr 305/2011 oraz w art. 10a ust. 1.
5.
W trakcie kontroli kontrolujący może ponadto:
1)
badać dokumenty w zakresie objętym kontrolą oraz żądać od kontrolowanego sporządzenia
ich kopii oraz tłumaczeń na język polski, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia
kontroli;
2)
dokonywać oględzin wyrobów budowlanych w zakresie objętym kontrolą;
3)
legitymować osoby w celu stwierdzenia ich tożsamości, jeżeli jest to niezbędne na
potrzeby kontroli;
4)
żądać od kontrolowanego udzielenia w wyznaczonym terminie pisemnych lub ustnych wyjaśnień
w sprawach objętych zakresem kontroli;
5)
przesłuchiwać osoby w charakterze strony, świadka lub biegłego, jeżeli jest to niezbędne
do wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności sprawy;
6)
zasięgać opinii biegłych, jeżeli jest to niezbędne na potrzeby kontroli;
7)
zabezpieczać dowody, wyroby budowlane, pomieszczenia lub środki przewozowe;
8)
pobierać nieodpłatnie próbki wyrobów budowlanych do badań.
6.
Kontrolowany jest obowiązany:
1)
umożliwić kontrolującemu dokonanie czynności kontrolnych, o których mowa w ust. 5;
2)
potwierdzić zgodność kopii dokumentów z oryginałami.
Art. 19.
1.
Informacje uzyskane przez właściwy organ w trakcie kontroli lub postępowania administracyjnego
nie podlegają ujawnieniu, jeżeli przekazujący je wskaże przyczynę, z powodu której
wnioskuje o ich nieujawnienie.
2.
Informacje uzyskane w trakcie kontroli lub postępowania administracyjnego, objęte
tajemnicą producenta, importera lub sprzedawcy, rozumiane jako nieujawnione do wiadomości
publicznej informacje techniczne, technologiczne oraz organizacyjne producenta, importera
lub sprzedawcy bądź inne informacje, co do których producent, importer lub sprzedawca
podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, mogą być wykorzystane
wyłącznie do celów, dla których zostały zgromadzone.
3.
Jeżeli zachodzi potrzeba ujawnienia informacji, o których mowa w ust. 1 lub 2, oraz
dowodów uzyskanych w trakcie kontroli lub postępowania administracyjnego, właściwy
organ lub Prezes UOKiK - w przypadku wyrobów, o których mowa w art. 5 ust. 1, ujawni
je w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia podjętych rozstrzygnięć.
Art. 20.
1.
Kontrolujący jest uprawniony, za okazaniem legitymacji służbowej, do wstępu na teren
jednostki kontrolowanej, poruszania się po tym terenie oraz znajdujących się tam obiektach
i pomieszczeniach.
2.
Do kontrolującego stosuje się przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązujące
w jednostce kontrolowanej.
Art. 21.
1.
Wyniki kontroli kontrolujący dokumentuje w protokole kontroli.
2.
Kontrolujący jest obowiązany zapoznać kontrolowanego lub osobę przez niego upoważnioną
z treścią protokołu.
3.
Protokół podpisują kontrolujący oraz kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona,
w której obecności przeprowadzono kontrolę.
4.
Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się, za pokwitowaniem, kontrolowanemu lub osobie
przez niego upoważnionej, w której obecności przeprowadzono kontrolę, a drugi pozostawia
się w aktach sprawy.
5.
W razie odmowy podpisania lub odbioru protokołu kontrolujący sporządzający protokół
powinien zrobić o tym adnotację w protokole, podając, jeżeli jest to możliwe, przyczynę
odmowy.
6.
Kontrolowany może zgłosić uwagi bezpośrednio do protokołu kontroli lub wnieść je na
piśmie, w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu.
7.
Właściwy organ jest obowiązany ustosunkować się do uwag zgłoszonych do protokołu kontroli
niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania.
8.
O braku uwag do protokołu należy zrobić adnotację w protokole.
Art. 21a.
1.
W przypadku dokonania oględzin lub przeprowadzenia innych dowodów kontrolujący sporządza
odrębne protokoły. Przepisy art. 21 stosuje się odpowiednio.
2.
O sporządzeniu odrębnego protokołu należy zrobić adnotację w protokole kontroli.
Art. 21b.
Kontrolujący mogą, z urzędu lub na wniosek kontrolowanego, prostować błędy pisarskie
i rachunkowe bądź inne oczywiste pomyłki przez dokonanie adnotacji w protokole kontroli
lub odrębnym protokole, o którym mowa w art. 21a ust. 1, opatrzonej datą i podpisem
osoby dokonującej adnotacji.
Art. 22.
1.
Właściwy organ może, w drodze postanowienia, dokonać zabezpieczenia dowodów na czas
niezbędny do realizacji zadań kontroli. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
2.
Zabezpieczeniu, o którym mowa w ust. 1, podlegają w szczególności dokumenty, informacje
oraz wyroby budowlane, jeżeli stanowią lub mogą stanowić dowód nieprawidłowości stwierdzonych
w toku kontroli.
3.
Właściwy organ, który wydał w I instancji postanowienie, o którym mowa w ust. 1, stwierdza
jego wygaśnięcie, jeżeli ustały przyczyny powodujące konieczność zabezpieczenia dowodów.
Art. 22a.
Zabezpieczenia dowodów wykonuje się w odniesieniu do:
1)
wyrobów budowlanych - przez opatrzenie plombami, pieczęciami lub innymi znakami urzędowymi
oraz przekazanie ich do przechowania kontrolowanemu lub jego przedstawicielowi, z
zastrzeżeniem pkt 2, albo przez ich przechowywanie w zabezpieczonym pomieszczeniu
kontrolowanego lub właściwego organu, w warunkach właściwych dla poszczególnych rodzajów
wyrobów budowlanych;
2)
dokumentów, ewidencji, informacji i innych rzeczy niebędących wyrobami budowlanymi
oraz wyrobów budowlanych, które mogą być dowodami w sprawach - przez:
a)
oddanie na przechowanie kontrolowanemu lub osobie go reprezentującej w zamkniętym
i zabezpieczonym pomieszczeniu,
b)
opieczętowanie lub nałożenie innych znaków urzędowych i oddanie na przechowanie osobom,
o których mowa w lit. a,
c)
złożenie na przechowanie w pomieszczeniu właściwego organu;
3)
pomieszczeń - przez ich zamknięcie oraz nałożenie plomb, pieczęci lub innych znaków
urzędowych;
4)
produktów niebezpiecznych - przez ich umieszczenie w pomieszczeniach i w warunkach
spełniających wymagania określone w przepisach odrębnych;
5)
środków przewozowych - przez opieczętowanie lub nałożenie innych znaków urzędowych.
Art. 22b.
1.
Postanowienie dotyczące zabezpieczenia dowodów, o którym mowa w art. 22, powinno zawierać
określenie terminu zabezpieczenia.
2.
Jeżeli jest to możliwe, termin zabezpieczenia wyrobów powinien być określany z uwzględnieniem
terminów gwarancji oraz innych terminów określających ważność lub trwałość wyrobu
budowlanego.
Art. 22c.
1.
Właściwy organ może, w drodze postanowienia, dokonać zabezpieczenia wyrobu budowlanego
przed dalszym przekazywaniem, jeżeli:
1)
kontrolowany nie przedstawi deklaracji, informacji oraz dokumentacji technicznej,
związanych z kontrolowanym wyrobem budowlanym, o których mowa w art. 18 ust. 1-4,
albo
2)
dokumenty wskazują, że wyrób budowlany może nie spełniać wymagań określonych niniejszą
ustawą, albo
3)
dokonane przez kontrolującego oględziny wyrobu budowlanego wskazują, że wyrób budowlany
może nie spełniać wymagań określonych niniejszą ustawą, albo
4)
posiadane przez organ (kontrolującego) dowody, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazują, że właściwości użytkowe wyrobu są niezgodne z deklarowanymi.
2.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie.
3.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia
doręczenia kontrolowanemu.
4.
Organ, który wydał w pierwszej instancji postanowienie, o którym mowa w ust. 1, stwierdza,
w drodze postanowienia, jego wygaśnięcie przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia,
jeżeli ustały przyczyny uzasadniające zabezpieczenie wyrobu budowlanego.
5.
Zabezpieczenia wyrobu budowlanego dokonuje się przez opieczętowanie oraz sporządzenie
inwentaryzacji w formie protokołu. Przepis art. 22a stosuje się odpowiednio.
Art. 23.
1.
W związku z wykonywaniem czynności kontrolnych kontrolujący korzysta z ochrony przewidzianej
w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.
2.
Właściwy miejscowo komendant Policji jest obowiązany, na wniosek właściwego organu,
do zapewnienia kontrolującemu pomocy Policji w trakcie wykonywania kontroli.
Art. 23a4)W brzmieniu ustalonym przez art. 97 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, z wyłączeniem pobierania próbek
wyrobu budowlanego, o którym mowa w art. 16 ust. 2a, stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
Art. 24.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób przygotowania kontroli,
wzór upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, wzory protokołów kontroli oraz oględzin
uwzględniając zakres i rodzaj przeprowadzanej kontroli oraz zapewniając możliwość
identyfikacji organu kontroli i osób wykonujących czynności kontrolne oraz możliwość
identyfikacji kontrolowanego i identyfikacji wyrobu budowlanego objętego kontrolą.
Art. 25.
1.
Właściwy organ może poddać wyrób budowlany, zabezpieczony zgodnie z art. 22c, badaniom
lub zlecić ich przeprowadzenie w zakresie wynikającym z dokumentów i dowodów określonych
w art. 22c ust. 1, w celu ustalenia, czy posiada on deklarowane przez producenta właściwości
użytkowe.
2.
W celu ustalenia, czy wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą,
można pobierać próbki wyrobu budowlanego, w ilościach niezbędnych do przeprowadzenia
badań.
3.
Pobranie próbki wyrobu budowlanego stwierdza się przez sporządzenie protokołu.
4.
Równocześnie z pobraniem próbki wyrobu budowlanego należy, z zastrzeżeniem ust. 6,
pobrać i zabezpieczyć dodatkową próbkę kontrolną wyrobu budowlanego z tej samej partii
w ilości odpowiadającej ilości pobranej do badań.
5.
Próbka kontrolna jest przechowywana przez kontrolowanego, do czasu jej zwolnienia
przez właściwy organ, w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych
wyrobu budowlanego.
6.
Próbki kontrolnej nie pobiera się, jeżeli:
1)
pobranie próbki byłoby utrudnione z uwagi na wartość, rodzaj lub niewielką ilość wyrobu
budowlanego;
2)
przechowanie próbki w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych
wyrobu budowlanego jest niemożliwe.
Art. 26.
1.
Właściwy organ może zlecić badanie pobranych próbek wyrobu budowlanego lub próbek
kontrolnych akredytowanemu laboratorium, albo - w przypadku, gdy żadne laboratorium
nie posiada akredytacji w zakresie kontrolowanego wyrobu budowlanego - laboratorium
właściwej przedmiotowo jednostki oceny technicznej lub laboratorium właściwej przedmiotowo
krajowej jednostki oceny technicznej. Badanie próbki kontrolnej przeprowadza się na
wniosek kontrolowanego.
2.
Po przeprowadzeniu badań sporządza się sprawozdanie z badań, które dołącza się do
protokołu kontroli.
3.
Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych
niniejszą ustawą, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia opłaty stanowiącej równowartość
kosztów przeprowadzonych badań. Do kosztów tych zalicza się koszty badań przeprowadzonych
przez laboratoria, o których mowa w ust. 1, oraz koszty transportu i przechowywania
próbki.
4.
Opłatę, o której mowa w ust. 3, właściwy organ ustala, w drodze postanowienia, na
które przysługuje zażalenie. Opłatę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia
postanowienia. W przypadku nieuiszczenia jej w terminie podlega ona ściągnięciu w
trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
5.
Opłata, o której mowa w ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.
6.
W przypadku gdy przeprowadzone badania wykazały, że wyrób budowlany spełnia wymagania
określone niniejszą ustawą, koszty przeprowadzonych badań ponosi Skarb Państwa.
7.
Wyniki badań próbek, o których mowa w ust. 1, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego
publikuje, w formie komunikatu, w Biuletynie Informacji Publicznej Głównego Urzędu
Nadzoru Budowlanego.
Art. 27.
1.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób pobierania oraz badania próbki wyrobu budowlanego;
2)
wzór protokołu pobrania próbki wyrobu budowlanego lub próbki kontrolnej;
3)
sposób zabezpieczenia próbek wyrobu budowlanego i próbek kontrolnych;
4)
wzór sprawozdania z badań;
5)
sposób postępowania z pozostałościami po próbkach;
6)
sposób ustalania, uiszczania i zwrotu opłaty, o której mowa w art. 26 ust. 3.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić, że sposób pobierania
próbki nie może stanowić nadmiernego utrudnienia dla kontrolowanego, sposób zabezpieczenia
próbki powinien zapewnić jej ochronę przed zniszczeniem lub uszkodzeniem, a koszty
badań powinny odpowiadać rzeczywistym kosztom pobrania, badania, transportu i przechowywania
próbki.
(oznaczenie i tytuł rozdziału 5 - uchylone)
Art. 28.
(uchylony)
Art. 29.
(uchylony)
Art. 30.
1.
Właściwy organ, w wyniku kontroli u sprzedawcy, w przypadku stwierdzenia, że wyrób
budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej ustawie, wydaje:
1)
postanowienie zakazujące dalszego udostępniania wyrobu budowlanego przez sprzedawcę,
wyznaczając termin usunięcia określonych nieprawidłowości, albo
2)
decyzję zakazującą dalszego udostępniania wyrobu budowlanego przez sprzedawcę oraz
decyzję nakazującą wycofanie z obrotu tego wyrobu przez producenta lub importera,
albo
3)
decyzję nakazującą wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego przez sprzedawcę, jeżeli
producent lub importer ma siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
1a.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje zażalenie.
2.
W przypadku nieusunięcia w terminie nieprawidłowości określonych w postanowieniu,
o którym mowa w ust. 1 pkt 1, właściwy organ zakazuje, w drodze decyzji, obrotu wyrobem
budowlanym.
3.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
4.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przekazuje się niezwłocznie organowi
właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania producenta lub importera
wyrobu budowlanego, stanowiącego przedmiot decyzji. Organ ten jest obowiązany do przeprowadzenia
niezwłocznie kontroli tego wyrobu u producenta lub importera.
Art. 31.
1.
Właściwy organ, w wyniku kontroli u producenta albo importera, w przypadku stwierdzenia,
że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej ustawie, wydaje:
1)
postanowienie zakazujące dalszego udostępniania wyrobu budowlanego, wyznaczając termin
usunięcia określonych nieprawidłowości, albo
2)
decyzję nakazującą wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego, albo
3)
decyzję nakazującą ograniczenie udostępniania wyrobu budowlanego użytkownikowi, konsumentowi
i sprzedawcy.
1a.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje zażalenie.
2.
W przypadku nieusunięcia w terminie nieprawidłowości określonych w postanowieniu,
o którym mowa w ust. 1 pkt 1, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, wycofanie
z obrotu wyrobu budowlanego.
3.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
Art. 31a.
1.
W decyzjach nakazujących wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego, o których mowa w art.
30 ust. 1 pkt 2 i art. 31 ust. 1 pkt 2, właściwy organ może nakazać producentowi,
importerowi lub sprzedawcy odkupienie wyrobu budowlanego na żądanie osób, które faktycznie
nim władają.
2.
W decyzjach, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może nakazać powiadomienie przez
stronę postępowania konsumentów lub użytkowników wyrobu budowlanego o stwierdzonych
niezgodnościach z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą, określając termin i sposób
ich powiadomienia.
3.
W przypadku wydania decyzji stwierdzającej, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań
określonych niniejszą ustawą, właściwy organ może nakazać, w drodze decyzji, zniszczenie
wyrobu budowlanego na koszt producenta, importera lub sprzedawcy, jeżeli producent
lub importer mają siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o ile w inny
sposób nie można usunąć zagrożeń spowodowanych przez ten wyrób.
4.
Postanowienia i decyzje, o których mowa w art. 30 i art. 31, wydaje się w zależności
od rodzaju stwierdzonych niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi
niniejszą ustawą oraz od stopnia zagrożenia powodowanego przez wyrób budowlany, mając
na celu, w szczególności, zapobieżenie powstaniu zagrożenia lub usunięcie już istniejącego
oraz zapewnienie bezpieczeństwa, zdrowia i życia użytkowników obiektów budowlanych,
a także ochronę środowiska.
5.
W przypadku stwierdzenia niezgodności, o których mowa w art. 59 rozporządzenia Nr
305/2011, albo w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w oznakowaniu znakiem budowlanym,
braku oznakowania znakiem budowlanym, braku krajowej deklaracji lub jej nieprawidłowego
sporządzenia oraz w przypadku, gdy dokumentacja techniczna jest niekompletna lub niedostępna
u kontrolowanego, właściwy organ wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 30 ust.
1 pkt 1 albo w art. 31 ust. 1 pkt 1, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.
Art. 32.
Właściwy organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli:
1)
stwierdzi, że wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą;
2)
niezgodność wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą została
usunięta albo wyrób ten został wycofany z obrotu;
3)
postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Art. 32a.
W przypadku gdy po wydaniu decyzji, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust.
2 oraz w art. 31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami
określonymi niniejszą ustawą zostały usunięte lub wyrób budowlany został wycofany
z obrotu, właściwy organ na wniosek producenta, importera lub sprzedawcy, w drodze
decyzji, stwierdza:
1)
usunięcie niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą
albo
2)
wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego.
Art. 33.
1.
Stronami w postępowaniu administracyjnym są: producent, importer lub sprzedawca wyrobu
budowlanego.
2.
Organizacja społeczna może występować z żądaniem dopuszczenia do udziału w postępowaniu
administracyjnym tylko w przypadku, gdy strona postępowania jest członkiem tej organizacji.
Przepisów art. 31 § 1, 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się w postępowaniach prowadzonych na podstawie niniejszej ustawy.
Rozdział 6
Przepisy karne
Art. 34.
(uchylony)
Art. 35.
Kto utrudnia lub udaremnia wykonywanie czynności kontrolnych właściwego organu lub
pobieranie próbek wyrobów budowlanych przez ten organ, podlega karze grzywny.
Art. 35a.
(uchylony)
Art. 36.
Orzekanie w sprawach określonych w art. 35 następuje na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 6a
Kary pieniężne
Art. 36a.
Producent albo importer, który wprowadza do obrotu wyrób budowlany nienadający się
do zamierzonego zastosowania w zakresie zadeklarowanych właściwości użytkowych, podlega
karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.
Art. 36b.
Producent, który umieszcza oznakowanie CE albo znak budowlany na wyrobie budowlanym,
który nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych
lub krajowej deklaracji, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.
Art. 36c.
Producent albo importer, który wprowadza do obrotu wyrób budowlany podlegający obowiązkowi
oznakowania CE lub znakiem budowlanym bez tego oznakowania, podlega karze pieniężnej
w wysokości do 20 000 zł.
Art. 36d.
Producent, który nie dopełnia obowiązku sporządzenia i przechowywania deklaracji właściwości
użytkowych, krajowej deklaracji, dokumentacji technicznej, lub sporządza je niezgodnie
z wymaganiami określonymi odpowiednio w przepisach rozporządzenia nr 305/2011 albo
przepisach niniejszej ustawy, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20 000 zł.
Art. 36e.
Producent, który nie dopełnia obowiązków dołączania lub udostępniania wraz z wyrobem
budowlanym, podlegającym obowiązkowi oznakowania CE lub znakiem budowlanym:
1)
informacji towarzyszącej temu oznakowaniu wraz z informacją umożliwiającą identyfikację
wyrobu budowlanego lub
2)
kopii deklaracji właściwości użytkowych albo krajowej deklaracji, lub
3)
instrukcji stosowania, instrukcji obsługi lub informacji dotyczących bezpieczeństwa
użytkowania
- podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
Art. 36f.
Importer, który nie dopełnia obowiązku umieszczenia informacji umożliwiających jego
identyfikację na wyrobie budowlanym podlegającym obowiązkowi oznakowania CE lub znakiem
budowlanym, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
Art. 36g.
Importer, który nie dopełnia obowiązku zapewnienia udostępnienia dokumentacji technicznej
właściwemu organowi, lub przechowywania kopii deklaracji właściwości użytkowych albo
krajowej deklaracji, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
Art. 36h.
Sprzedawca, który udostępnia na rynku krajowym wyrób budowlany, podlegający obowiązkowi
oznakowania CE lub znakiem budowlanym bez tego oznakowania lub bez informacji towarzyszącej
temu oznakowaniu, lub do którego nie jest dołączona lub udostępniona deklaracja właściwości
użytkowych albo krajowa deklaracja, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000
zł.
Art. 36i.
Producent, importer albo sprzedawca obowiązany do przechowywania próbki kontrolnej,
który niszczy ją, usuwa spod zabezpieczenia, lub przechowuje ją w warunkach niezgodnych
z wymaganiami określonymi w art. 25 ust. 5, podlega karze pieniężnej w wysokości do
20 000 zł.
Art. 36j.
1.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 36a-36h, nakłada, w drodze decyzji, właściwy
organ prowadzący postępowanie.
2.
Karę pieniężną, o której mowa w art. 36i, nakłada, w drodze decyzji, właściwy organ
prowadzący postępowanie.
3.
Ustalając wysokość kar pieniężnych, właściwy organ uwzględnia w szczególności stopień,
okoliczności naruszenia przepisów ustawy, liczbę wyrobów budowlanych wprowadzonych
do obrotu lub udostępnionych na rynku krajowym niezgodnych z wymaganiami ustawy, uprzednie
naruszenie przepisów ustawy, a także współpracę z właściwym organem prowadzącym postępowanie,
w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania.
4.
Właściwy organ odstępuje od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli producent, importer
lub sprzedawca podlegający karze przedstawił dowody potwierdzające wykonanie postanowień,
o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 i art. 31 ust. 1 pkt 1.
Art. 36k.
1.
Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
2.
Karę pieniężną wnosi się na rachunek bankowy organu, który ją nałożył.
3.
Nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, jeżeli od dnia
popełnienia czynu, o którym mowa w art. 36c-36i, upłynęły 3 lata, licząc od końca
roku, w którym czyn został popełniony.
4.
Kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 3 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji
o nałożeniu kary.
5.
Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
6.
Do kar pieniężnych, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio
przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa .
7.
Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.
Rozdział 7
Przepisy zmieniające, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 37-39.
(pominięte)
Art. 40.
Wyroby budowlane dopuszczone do obrotu i powszechnego stosowania w budownictwie na
podstawie przepisów dotychczasowych i na zasadach w tych przepisach określonych nadają
się do stosowania, w rozumieniu niniejszej ustawy, przy wykonywaniu robót budowlanych.
Art. 41.
(pominięty)
Art. 42.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej6)Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r..
1)
Niniejsza ustawa wdraża postanowienia dyrektywy 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r.
w sprawie zbliżenia ustaw i aktów wykonawczych Państw Członkowskich dotyczących wyrobów
budowlanych. Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 7 lipca 1994 r. -
Prawo budowlane, ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 97 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności
gospodarczej (Dz. U. poz. 650), która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r.
3)
Obecnie minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa, na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 1a i art. 9a ustawy z
dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 762,
810, 1090, 1467, 1544, 1560, 1669, 1693, 2227 i 2340), która weszła w życie z dniem
1 kwietnia 1999 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 97 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 650, 723, 771, 1000, 1039, 1075, 1499, 1540, 1544, 1629, 1693, 2126, 2193, 2244
i 2354 oraz z 2019 r. poz. 60.
6)
Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r.
Załącznik nr 1 - Wzór znaku budowlanego
Objaśnienia:
1.
Znak jest zbudowany na proporcjach zbliżonych do kwadratu z przesuniętym lewym bokiem.
2.
W kwadrat jest wpisana litera B wykreślona w perspektywie równoległej.
3.
Wysokość znaku budowlanego (wymiar a) nie może być mniejsza niż 10 mm.
4.
Przy zmniejszaniu lub powiększaniu wzoru znaku budowlanego należy zachować jego proporcje.
5.
Ramka z nazwą „WYRÓB REGIONALNY WOJEWÓDZTWO.................... „ stosowana wyłącznie
w przypadku oznakowania wyrobu budowlanego, o którym mowa w art. 8 ust. 2. W miejsce
kropek należy wpisać nazwę województwa, w którym wyrób budowlany został wytworzony.
Załącznik nr 2 -
(uchylony)