Ustawaz dnia 16 października 2019 r.o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz ustawy o
bezpieczeństwie morskim
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 w pkt 1 w lit. d średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. e w
brzmieniu:
„
e)
Międzynarodowej konwencji o kontroli i postępowaniu ze statkowymi wodami balastowymi
i osadami, 2004, sporządzonej w dniu 13 lutego 2004 r. w Londynie, zwanej dalej „Konwencją
BWM”;
”
;
2)
w art. 2 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
statków o polskiej przynależności znajdujących się poza granicami polskich obszarów
morskich.
”
;
3)
w art. 4:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
statek - oznacza urządzenie pływające używane w środowisku morskim, w tym również
wodoloty, poduszkowce, statki podwodne, oraz umocowane i pływające platformy wiertnicze,
chyba że powołane w ustawie umowy międzynarodowe stanowią inaczej;
”
,
b)
pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
zanieczyszczenie - oznacza jakąkolwiek emisję lub zrzut ze statku substancji, energii,
lub wprowadzenie szkodliwych organizmów wodnych lub patogenów do morza lub atmosfery,
podlegających kontroli na podstawie niniejszej ustawy, które mogą spowodować pogorszenie
stanu środowiska lub powstanie niebezpieczeństwa dla zdrowia ludzkiego albo zagrożenie
dla żywych zasobów i życia w morzu, pogarszać walory rekreacyjne lub też utrudniać
inne zgodne z prawem użytkowanie morza;
”
,
c)
w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10-13 w brzmieniu:
„
10)
wody balastowe - oznaczają wody wraz z zawiesiną pobrane przez statek w celu kontrolowania
przegłębienia, przechyłu, zanurzenia, stateczności lub naprężeń statku;
11)
osady - oznaczają materię wytrąconą w wodach balastowych statku;
12)
postępowanie z wodami balastowymi - oznacza procesy mechaniczne, fizyczne, chemiczne
i biologiczne stosowane pojedynczo bądź w kombinacjach w celu usunięcia, unieszkodliwienia
lub uniknięcia poboru bądź zrzutu szkodliwych organizmów wodnych i patogenów w wodach
balastowych i osadach;
13)
szkodliwe organizmy wodne i patogeny - oznaczają organizmy wodne i patogeny, które
po wprowadzeniu do morza, wliczając w to ujścia rzek lub do cieków wody słodkiej,
mogą stwarzać zagrożenie dla środowiska, zdrowia ludzkiego, mienia lub zasobów, niekorzystnie
wpływać na różnorodność biologiczną lub utrudniać inne zgodne z prawem sposoby wykorzystywania
morza.
”
;
4)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5.
Do zapobiegania zanieczyszczaniu morza związanemu z uprawianiem żeglugi lub prowadzeniem
innej działalności morskiej przez statki stosuje się postanowienia Konwencji MARPOL,
Konwencji o zatapianiu, Konwencji AFS, Konwencji BWM, a na Morzu Bałtyckim - również
postanowienia Konwencji Helsińskiej 1992.
”
;
5)
w art. 6 w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu:
„
8)
dla statków objętych Konwencją BWM - w postanowieniach tej Konwencji.
”
;
6)
w art. 8:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
Konwencji MARPOL, ważne na najdłuższy dopuszczalny okres wynikający z tej Konwencji, oraz potwierdza ich ważność na podstawie inspekcji rocznych i pośrednich stosownie do wymogów Konwencji;”, -
-w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu:„
3)
Konwencji BWM, ważne na okres 5 lat, oraz potwierdza ich ważność na podstawie inspekcji rocznych i pośrednich;4)
rozporządzeniu 1257/2013, ważne na najdłuższy dopuszczalny okres wynikający z tego rozporządzenia, oraz potwierdza ich ważność na podstawie przeglądów, o których mowa w art. 8 tego rozporządzenia.”,
b)
w ust. 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
Konwencji BWM, statkowi o obcej przynależności - na wniosek właściwego organu państwa
przynależności statku, będącego stroną tej Konwencji.
”
,
c)
w ust. 4 wyrazy „w załączniku do ustawy” zastępuje się wyrazami „w załączniku nr 1 do ustawy”,
d)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Za zatwierdzanie dokumentacji technicznej i planów oraz zatwierdzanie systemów obróbki
wód balastowych pobiera się opłaty określone w załączniku nr 2 do ustawy.
”
,
e)
ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
5.
Opłaty, o których mowa w ust. 4 i 4a, stanowią dochód budżetu państwa.
6.
W przypadku gdy czynności, o których mowa w ust. 4 i 4a, wykonuje uznana organizacja
upoważniona do wykonywania zadań administracji morskiej, dochód budżetu państwa stanowi
10% opłaty określonej w załącznikach nr 1 i 2 do ustawy.
”
;
7)
w art. 8a w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
informowanie do dnia 31 stycznia każdego roku ministra właściwego do spraw gospodarki
morskiej oraz dyrektorów urzędów morskich o liczbie inspekcji koniecznych do przeprowadzenia
przez organy inspekcyjne w danym roku kalendarzowym w ramach THETIS-EU;
”
;
8)
w art. 9 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
prowadzono na bieżąco wymagane zapisy olejowe, zapisy ładunkowe, zapisy o postępowaniu
z odpadami, zapisy o postępowaniu z wodami balastowymi oraz zapisy dotyczące każdorazowego
przejścia na zasilanie paliwem innym niż aktualnie używane;
”
;
9)
w art. 10:
a)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej mogą uzależnić przyjęcie odpadów ze statków
od wyniku przeprowadzonej przez nie kontroli.
”
,
b)
ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„
8.
Dyrektor właściwego urzędu morskiego może udzielić, w drodze decyzji, zwolnienia od
obowiązku każdorazowego zdawania odpadów i pozostałości ładunkowych przed opuszczeniem
portu statkowi uprawiającemu żeglugę na linii regularnej:
1)
między portem polskim a portem innego państwa położonym w obszarze Morza Bałtyckiego
lub Morza Północnego;
2)
między portami polskimi;
3)
opuszczającemu port i powracającemu do niego bez zawijania do innego portu.
”
;
10)
art. 13b otrzymuje brzmienie:
„
Art. 13b.
Do dnia 31 stycznia każdego roku dyrektorzy urzędów morskich przedstawiają ministrowi
właściwemu do spraw środowiska raport w sprawie oceny stanu przestrzegania w roku
poprzednim przepisów dotyczących stosowania oraz eksploatacji urządzeń chłodniczych,
klimatyzacyjnych, rozdzielnic elektrycznych oraz systemów ochrony przeciwpożarowej
i gaśnic zawierających substancje kontrolowane, nowe substancje, fluorowane gazy cieplarniane
i pozostałe fluorowane gazy cieplarniane, o których mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o
niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych , na statkach.
”
;
11)
art. 13e otrzymuje brzmienie:
„
Art. 13e.
1.
Dyrektorzy urzędów morskich prowadzą ewidencję działających w polskich obszarach morskich
dostawców paliwa przeznaczonego do użycia przez statki, zwanych dalej „dostawcami”.
2.
Przed dokonaniem pierwszej dostawy dostawca jest obowiązany do zgłoszenia właściwemu
dla miejsca dostawy dyrektorowi urzędu morskiego informacji dotyczących działalności
w zakresie dostaw paliwa w polskich obszarach morskich.
3.
Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 2, zawiera nazwę, siedzibę, adres korespondencyjny
oraz numer telefonu dostawcy, a także określa rodzaje dostarczanych paliw z użyciem
nomenklatury scalonej (kodów CN) oraz nazwy portów i przystani morskich, w których
planowane jest dostarczanie poszczególnych paliw. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust.
2, załącza się kopię koncesji na obrót paliwami oraz kopię pisemnego potwierdzenia
zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym .
4.
Dostawca informuje właściwego dla miejsca dostaw dyrektora urzędu morskiego o zmianie
danych, o których mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia dokonania zmiany.
5.
Do ostatniego dnia miesiąca następującego po każdym kwartale dostawca jest obowiązany
do złożenia właściwemu dla miejsca dostaw dyrektorowi urzędu morskiego sprawozdania
z działalności za dany kwartał, zawierającego co najmniej informację o ilości i rodzaju
paliwa sprzedanego w poszczególnych portach i przystaniach morskich, z uwzględnieniem
zawartości siarki i kodów CN.
6.
W przypadku zakończenia działalności w zakresie dostaw paliwa w polskich obszarach
morskich dostawca jest obowiązany do pisemnego poinformowania o tym właściwego dla
miejsca dostaw dyrektora urzędu morskiego w terminie 7 dni od dnia zakończenia tej
działalności.
7.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej na podstawie informacji przekazanych
przez dyrektora urzędu morskiego udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronie urzędu obsługującego tego ministra aktualną listę dostawców działających na
obszarze właściwości dyrektora urzędu morskiego.
8.
Lista, o której mowa w ust. 7, zawiera:
1)
nazwy dostawców;
2)
siedziby dostawców;
3)
adresy korespondencyjne dostawców;
4)
numery telefonów dostawców;
5)
określenie rodzajów dostarczanych przez dostawców paliw z użyciem kodów CN;
6)
nazwy portów i przystani morskich, w których poszczególne paliwa mogą być dostarczane.
9.
Dyrektor urzędu morskiego przekazuje informacje, o których mowa w ust. 2, 4 i 6, ministrowi
właściwemu do spraw gospodarki morskiej nie później niż w terminie 7 dni od dnia,
w którym uzyskał informacje od dostawcy.
10.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej zapewnia na bieżąco aktualizację listy,
o której mowa w ust. 7.
11.
Do dnia 30 czerwca każdego roku minister właściwy do spraw gospodarki morskiej udostępnia
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych urzędu obsługującego tego
ministra roczne podsumowanie informacji o ilości i rodzajach paliw żeglugowych dostarczonych
w poszczególnych portach i przystaniach morskich w roku poprzednim.
”
;
12)
w art. 13f dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:
„
5.
Jednostki pływające Marynarki Wojennej, Straży Granicznej i Policji obowiązane są
stosować paliwa żeglugowe spełniające wymagania, o których mowa w przepisach wydanych
na podstawie ust. 3, lub zatwierdzone metody redukcji emisji dwutlenku siarki, o ile
nie zagraża to obronności lub bezpieczeństwu państwa.
6.
Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych, każdy w zakresie
swojego działania, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej,
mogą określić, w drodze rozporządzenia, warunki, w jakich jednostki pływające, o których
mowa w ust. 5, mogą nie stosować paliw żeglugowych spełniających wymagania, o których
mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 3, lub zatwierdzonych metod redukcji
emisji dwutlenku siarki, mając na względzie charakter zadań wykonywanych przez te
jednostki oraz konieczność zapewnienia należytej ochrony środowiska morskiego.
”
;
13)
w art. 13g po ust. 6 dodaje się ust. 6a-6e w brzmieniu:
„
6a.
W przypadku uzasadnionego podejrzenia użycia przez statek paliwa żeglugowego o zawartości
siarki większej niż dopuszczalna na danym obszarze morskim lub spowodowania zanieczyszczenia
dyrektor urzędu morskiego właściwy dla obszaru położenia portu wydaje kapitanowi statku,
w drodze decyzji, zakaz wyjścia statku z portu oraz określa wysokość kaucji lub innego
odpowiedniego zabezpieczenia finansowego na poczet ewentualnej kary. Decyzja zawiera
pouczenie o treści ust. 6b.
6b.
Statkowi, w stosunku do którego wydano zakaz, o którym mowa w ust. 6a, dyrektor urzędu
morskiego właściwy dla obszaru położenia portu może udzielić, w drodze decyzji, zgody
na opuszczenie portu, w przypadku gdy nie są jeszcze znane wyniki badań pobranej ze
statku próbki paliwa lub próbki substancji ropopochodnych pobranych z powierzchni
wody wokół statku lub ze statku, pod warunkiem wpłacenia kaucji lub złożenia innego
odpowiedniego zabezpieczenia finansowego na poczet ewentualnej kary dyrektorowi urzędu
morskiego właściwemu dla obszaru położenia portu.
6c.
Decyzja, o której mowa w ust. 6a, traci moc w zakresie zakazu wyjścia statku z portu
z chwilą wydania decyzji, o której mowa w ust. 6b.
6d.
W przypadku uzyskania wyników badań próbek niepotwierdzających podejrzenia użycia
przez statek paliwa żeglugowego o zawartości siarki większej niż dopuszczalna na danym
obszarze morskim lub spowodowania zanieczyszczenia, o których mowa w ust. 6b, dyrektor
urzędu morskiego właściwy dla obszaru położenia portu, w drodze decyzji, cofa zakaz
wyjścia statku z portu oraz niezwłocznie zwraca kaucję lub inne zabezpieczenie finansowe
armatorowi statku, o którym mowa w ust. 6a.
6e.
Kaucja lub inne odpowiednie zabezpieczenie finansowe, o których mowa w ust. 6b, są
zwracane nie później niż w terminie 10 dni od końca miesiąca, w którym uzyskano wyniki
badań próbek, o których mowa w ust. 6d. Zwrot kaucji następuje na rachunek podmiotu,
o którym mowa w ust. 6d.
”
;
14)
art. 13i otrzymuje brzmienie:
„
Art. 13i.
Podmiot, który nakłada lub usuwa szkodliwe pokrycia przeciwporostowe, ma obowiązek
zapewnić, aby odpady powstałe podczas prac zostały zebrane i poddane procesom przetwarzania
zgodnie z ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach .
”
;
15)
po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu:
„
Rozdział 3a
Postępowanie z wodami balastowymi i osadami
Art. 20a.
Przepisów dotyczących postępowania z wodami balastowymi i osadami nie stosuje się
do statków wymienionych w art. 3 ust. 2 Konwencji BWM.
Art. 20b.
1.
Zabroniony jest zrzut do morza wód balastowych niespełniających wymogów Konwencji
BWM oraz osadów, z uwzględnieniem art. 20c.
2.
W przypadku statku wskazanego w prawidle A-5 załącznika do Konwencji BWM, jeżeli:
1)
cechy konstrukcyjne tego statku nie pozwalają na zastosowanie wymagań określonych
w Konwencji BWM,
2)
jest to uzasadnione ze względu na rejon lub warunki żeglugi
- możliwe jest, na wniosek armatora złożony do dyrektora urzędu morskiego właściwego
ze względu na port macierzysty statku, zwolnienie tego statku z obowiązku spełniania
wymagań określonych w Konwencji BWM i wyrażenie zgody na zastosowanie rozwiązań równoważnych
z wymaganiami Konwencji BWM, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1)
podstawowe dane o statku i armatorze:
a)
nazwę i numer indentyfikacyjny statku,
b)
nazwę portu macierzystego statku,
c)
pojemność brutto GT, długość kadłuba [m],
d)
pojemność balastową statku [m3] (w odniesieniu do wszelkich zbiorników, przestrzeni lub przedziałów na statku używanych
dla przewozu, załadunku lub zrzutu wód balastowych),
e)
nazwę armatora;
2)
informację o przyczynie wnioskowania o zwolnienie;
3)
informację na temat przewidywanych obszarów żeglugi;
4)
informację o rozwiązaniach równoważnych z wymaganiami Konwencji BWM, które zostaną
wdrożone na statku.
4.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
kopię planu postępowania z wodami balastowymi;
2)
kopię książki zapisów balastowych.
5.
Zwolnienie statku z obowiązku spełniania wymagań określonych w Konwencji BWM i wyrażenie
zgody na zastosowanie rozwiązań równoważnych z wymaganiami Konwencji BWM, określonych
w przepisach wydanych na podstawie ust. 7, lub odmowa wydania zwolnienia i wyrażenia
zgody następuje w drodze decyzji właściwego dyrektora urzędu morskiego.
6.
Statek, który został zwolniony z wymagań określonych w Konwencji BWM i który otrzymał
zgodę na zastosowanie rozwiązań równoważnych z wymaganiami Konwencji BWM, otrzymuje
odpowiedni wpis w książce zapisów balastowych.
7.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, rozwiązania
równoważne z wymaganiami Konwencji BWM dla statków wskazanych w prawidle A-5 załącznika
do Konwencji BWM, mając na uwadze potrzebę zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony
środowiska morskiego.
8.
Za udzielenie zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, pobiera się opłatę określoną w załączniku
nr 2 do ustawy.
9.
Opłata, o której mowa w ust. 8, stanowi dochód budżetu państwa.
Art. 20c.
Do statków uprawiających żeglugę wyłącznie pomiędzy portami Morza Bałtyckiego nie
ma zastosowania prawidło D-1 załącznika do Konwencji BWM.
Art. 20d.
1.
Dyrektor urzędu morskiego właściwy dla portu zawinięcia statku na wniosek armatora
złożony w formie pisemnej może, w drodze decyzji, udzielić statkowi podróżującemu
pomiędzy określonymi portami lub miejscami lub statkowi eksploatowanemu wyłącznie
pomiędzy określonymi portami lub miejscami zwolnienia, o którym mowa w prawidle A-4
załącznika do Konwencji BWM.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
podstawowe dane o statku i armatorze:
a)
nazwę i numer identyfikacyjny statku,
b)
nazwę portu macierzystego statku,
c)
pojemność brutto GT,
d)
nazwę armatora,
e)
znak wywoławczy statku;
2)
informacje o stosowanej metodzie postępowania z wodami balastowymi, w tym informacje
o systemie obróbki wód balastowych, jeżeli został zainstalowany;
3)
informację o terminie, na jaki wymagane jest zwolnienie (od MM-RRRR do MM-RRRR);
4)
informację o przyczynie wnioskowania o zwolnienie;
5)
informację o trasie objętej zwolnieniem (podanie nazwy portu/portów, w których pobierane
będą wody balastowe, oraz nazwy portu, gdzie zrzucane będą wody balastowe);
6)
datę oraz godzinę rozpoczęcia i zakończenia podróży - w przypadku jednorazowej podróży;
7)
informację o częstotliwości rejsów, regularności oraz przewidywanych ilościach wód
balastowych, które będą zrzucane w okresie zwolnienia - w przypadku wielokrotnych
podróży;
8)
przewidywany czas oraz daty rozpoczęcia i zakończenia rejsów;
9)
informację o wszystkich portach, które statek planuje odwiedzić w okresie zwolnienia,
poza portami objętymi zwolnieniem;
10)
informację na temat przewidywanej łącznej liczby podróży oraz ilości wód balastowych,
które zostaną zrzucone w ciągu okresu trwania zwolnienia - w przypadku wielokrotnych
podróży.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1)
kopię planu postępowania z wodami balastowymi;
2)
kopię książki zapisów balastowych;
3)
informację z internetowego narzędzia wspomagania decyzji, o którym mowa w ust. 9,
o poziomie ryzyka introdukcji szkodliwych organizmów wodnych lub patogenów w związku
z usunięciem w polskich obszarach morskich wód balastowych ze statku, którego dotyczy
zwolnienie, lub dane niezbędne do oceny poziomu ryzyka za pomocą internetowego narzędzia
wspomagania decyzji w przypadku ich braku w internetowym narzędziu.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za
złożenie fałszywego oświadczenia. Składający wniosek zamieszcza w nim klauzulę następującej
treści:
„
Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
”
.
Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia.
5.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana po zasięgnięciu opinii o wniosku, o
którym mowa w ust. 1, właściwych dla portu zawinięcia statku organów Państwowej Inspekcji
Sanitarnej i regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz na podstawie oceny poziomu
ryzyka introdukcji szkodliwych organizmów wodnych lub patogenów w związku z usunięciem
w polskich obszarach morskich wód balastowych ze statku, którego dotyczy zwolnienie.
6.
Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej wydają w terminie 14 dni opinię w zakresie
zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych wynikających z usunięcia wód balastowych statku,
którego dotyczy zwolnienie.
7.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska wydaje w terminie 14 dni opinię w zakresie
zagrożenia dla środowiska wynikającego z usunięcia wód balastowych statku, którego
dotyczy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1.
8.
Organy, o których mowa w ust. 5, wydają negatywną opinię w przypadku stwierdzenia,
że usunięcie wód balastowych ze statku, którego dotyczy zwolnienie, może spowodować
zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne lub zagrożenie inwazją gatunków obcych w polskich
obszarach morskich.
9.
Poziom ryzyka introdukcji szkodliwych organizmów wodnych lub patogenów, o którym mowa
w ust. 5, ustala się za pomocą internetowego narzędzia wspomagania decyzji opracowanego
przez Komisję Ochrony Środowiska Morza Bałtyckiego (HELCOM) i Komisję Ochrony Środowiska
Morskiego Obszaru Północno-Wschodniego Atlantyku (OSPAR) w ramach „Wspólnej Zharmonizowanej
Procedury dla państw-Stron HELCOM i OSPAR w zakresie udzielania zwolnień w ramach
Międzynarodowej konwencji o kontroli i postępowaniu ze statkowymi wodami balastowymi
i osadami, Prawidło A-4”.
10.
Dyrektor urzędu morskiego wydaje decyzję o udzieleniu zwolnienia, o której mowa w
ust. 1, w przypadku poziomu ryzyka introdukcji szkodliwych organizmów wodnych lub
patogenów, o którym mowa w ust. 5, ustalonego jako „niski”.
11.
Dyrektor urzędu morskiego odmawia udzielenia zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli
poziom ryzyka introdukcji szkodliwych organizmów wodnych lub patogenów, o którym mowa
w ust. 5, jest ustalony jako „wysoki” albo „średni”, lub na podstawie negatywnej opinii
przynajmniej jednego z organów, o których mowa w ust. 5.
12.
Za udzielenie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, pobiera się opłatę określoną w załączniku
nr 2 do ustawy.
13.
Opłata, o której mowa w ust. 12, stanowi dochód budżetu państwa.
14.
Dyrektor urzędu morskiego dokonuje wpisu o udzielonym zwolnieniu, o którym mowa w
ust. 1, do książki zapisów balastowych statku.
15.
Kopię decyzji, o której mowa w ust. 1, dyrektor właściwego urzędu morskiego niezwłocznie
doręcza ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej.
16.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej niezwłocznie przekazuje informację
o udzielonym zwolnieniu, o którym mowa w ust. 1:
1)
władzom państwa bandery statku;
2)
państwom-stronom Konwencji Helsińskiej 1992 i OSPAR;
3)
Międzynarodowej Organizacji Morskiej.
17.
Dyrektor urzędu morskiego, który udzielił zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, cofa
je, w drodze decyzji:
1)
w przypadku gdy statek przestał spełniać warunki, o których mowa w prawidle A-4 załącznika
do Konwencji BWM, lub
2)
na wniosek organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub Regionalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska, w przypadku stwierdzenia przez te organy, że stan wód morskich może spowodować
zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne lub zagrożenie dla środowiska, w przypadku ich
pobrania i zrzutu jako wody balastowe przez statek.
18.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, wzór
wniosku o udzielenie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, kierując się potrzebą zapewnienia
kompletności i przejrzystości informacji.
Art. 20e.
1.
Podmiot, który dokonuje czyszczenia lub naprawy zbiorników wód balastowych, ma obowiązek
zapewnić urządzenia do odbioru osadów powstających podczas czyszczenia lub naprawy
zbiorników, spełniające potrzeby korzystających z nich statków w zakresie wydajności
oraz zapewnienia, że działanie tych urządzeń nie powoduje bezpodstawnych opóźnień
statków, a także, że osady usuwane są w sposób bezpieczny dla środowiska, zdrowia
ludzkiego, mienia oraz zasobów.
2.
Odpady powstałe podczas czyszczenia lub naprawy zbiorników wód balastowych są zbierane
i poddawane procesom przetwarzania zgodnie z ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
Art. 20f.
1.
Kapitan statku przed zawinięciem do portu znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest obowiązany do przekazania kapitanowi tego portu informacji na temat
aktualnej ilości wód balastowych na statku oraz przeprowadzonych operacji balastowych
na statku.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazywane są nie później niż na 24 godziny
przed zawinięciem statku do portu za pomocą systemu kontrolno-informacyjnego dla portów
polskich (PHICS) na formularzu, którego wzór określają przepisy wydane na podstawie
ust. 3.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, wzór
formularza dotyczącego przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1, kierując
się koniecznością ujednolicenia zakresu przekazywanych informacji oraz potrzebą zapewnienia
kontroli w odniesieniu do operacji balastowych na statkach przebywających w polskich
obszarach morskich.
4.
W przypadku gdy podróż statku trwa krócej niż 24 godziny, informacje, o których mowa
w ust. 1, są przekazywane nie później niż w chwili opuszczenia przez statek portu
poprzedniego.
5.
Jeżeli port przeznaczenia nie jest znany lub zmienia się podczas podróży, informacje
są przekazywane niezwłocznie po uzyskaniu informacji o porcie przeznaczenia.
”
;
16)
po art. 23a dodaje się art. 23b w brzmieniu:
„
Art. 23b.
1.
Podmiot zarządzający portem lub przystanią morską oraz podmiot prowadzący działalność
i użytkujący nabrzeże w granicach portu morskiego lub przystani morskiej, którego
działalność może powodować zagrożenie zanieczyszczenia wód portowych, jest obowiązany
do opracowania i aktualizacji planów zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń wód portowych.
2.
Plany, o których mowa w ust. 1, podlegają uzgodnieniu z dyrektorem Morskiej Służby
Poszukiwania i Ratownictwa oraz właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży
Pożarnej.
3.
Uzgodnione plany, o których mowa w ust. 1, zatwierdza, w drodze decyzji, dyrektor
urzędu morskiego właściwy dla obszaru położenia portu. Dyrektor urzędu morskiego prowadzi
ewidencję tych planów.
4.
W portach wojennych plany, o których mowa w ust. 1, są opracowywane, aktualizowane
i uzgadniane przez komendanta portu wojennego.
5.
Kompetencje dyrektora urzędu morskiego, o którym mowa w ust. 3, w stosunku do planów,
o których mowa w ust. 4, wykonuje Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych.
6.
Na pisemny wniosek podmiotu prowadzącego działalność i użytkującego nabrzeże w granicach
portu morskiego lub przystani morskiej, dyrektor urzędu morskiego właściwy dla obszaru
położenia portu lub przystani morskiej może udzielić, w drodze decyzji, zwolnienia
z obowiązku opracowania planu zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń wód portowych.
7.
Wniosek, o którym mowa w ust. 6, zawiera:
1)
nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy;
2)
siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy oraz numer identyfikacyjny w krajowym
rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) lub numer w Centralnej
Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), jeżeli zostały nadane.
8.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 6, dołącza się:
1)
dokument nabycia lub użytkowania nieruchomości;
2)
kopię mapy zasadniczej z zaznaczonym obrysem działki lub działek oraz nabrzeża, na
których użytkownik portu lub przystani morskiej prowadzi działalność;
3)
informację o stosowanych rozwiązaniach chroniących środowisko.
9.
W przypadku każdej zmiany w zakresie działalności podmiotu prowadzącego działalność
i użytkującego nabrzeże w granicach portu morskiego lub przystani morskiej, podmiot
ten obowiązany jest poinformować o tych zmianach w terminie 7 dni od ich wystąpienia
dyrektora urzędu morskiego właściwego dla obszaru położenia portu lub przystani morskiej.
10.
Jeżeli zmiana zakresu działalności podmiotu prowadzącego działalność i użytkującego
nabrzeże w granicach portu morskiego lub przystani morskiej powoduje zagrożenie zanieczyszczenia
wód portowych, dyrektor urzędu morskiego właściwy dla obszaru położenia portu lub
przystani morskiej, w terminie 7 dni od otrzymania informacji o zmianie, o której
mowa w ust. 9, w drodze decyzji, cofa zwolnienie, o którym mowa w ust. 6, określając
termin na sporządzenie planu zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń wód portowych przez
ten podmiot.
11.
Termin na opracowanie przez podmiot, o którym mowa w ust. 9, planu zwalczania zagrożeń
i zanieczyszczeń wód portowych nie może być krótszy niż 14 dni.
12.
Kopię decyzji, o której mowa w ust. 6 oraz w ust. 10, dyrektor urzędu morskiego właściwy
dla obszaru położenia portu lub przystani morskiej przekazuje podmiotowi zarządzającemu
portem lub przystanią morską, w granicach których podmiot prowadzi działalność i użytkuje
nabrzeże.
13.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podmiotu prowadzącego działalność i użytkującego
nabrzeże w granicach portu morskiego lub przystani morskiej, w przypadku gdy zagrożenia
i działania związane z likwidacją zanieczyszczeń wynikających z działalności tego
podmiotu zostały ujęte w planie zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń wód portowych
opracowanym przez podmiot zarządzający portem lub przystanią morską, na terenie których
prowadzona jest działalność i użytkowane jest nabrzeże.
”
;
17)
w art. 26:
a)
w pkt 1:
-
-wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:„w stosunku do statku o przynależności do państwa strony Konwencji MARPOL, Konwencji Helsińskiej 1992 lub Konwencji BWM:”,
-
-lit. a i b otrzymują brzmienie:„
a)
przeprowadzić, na statku w porcie lub bazie przeładunkowej na morzu, inspekcje w zakresie i trybie przewidzianym w art. 28 oraz kontrole książek zapisów olejowych, ładunkowych, odpadów powstających na statku, zapisów balastowych oraz zapisów o każdorazowym przejściu na zasilanie paliwem innym niż aktualnie używane, w celu ustalenia, czy ze statku nie dokonano zanieczyszczenia, z naruszeniem postanowień tych konwencji; wyniki inspekcji ujmuje się w sprawozdaniu, które przekazuje się kapitanowi statku,b)
odmówić statkowi o obcej przynależności zezwolenia na wejście do portu lub do bazy przeładunkowej na morzu albo podjąć działania zapewniające, że uprawianie żeglugi tym statkiem nie będzie stanowiło istotnego zagrożenia dla środowiska morskiego, jeżeli statek nie odpowiada wymaganiom określonym w tych konwencjach; o odmowie dyrektor urzędu morskiego powiadamia konsula lub przedstawiciela dyplomatycznego państwa przynależności statku, a gdy jest to niemożliwe - inny właściwy organ tego państwa,”,
b)
w pkt 3:
-
-wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:„w stosunku do statków o przynależności do obcego państwa niebędącego stroną Konwencji MARPOL lub Konwencji BWM:”,
-
-lit. a otrzymuje brzmienie:„
a)
przeprowadzić inspekcję statku w celu sprawdzenia, czy stan statku odpowiada wymaganiom określonym w tych konwencjach; w razie stwierdzenia, że stan statku nie odpowiada tym wymaganiom, a uprawianie żeglugi tym statkiem stanowi istotne zagrożenie dla środowiska morskiego, może odmówić statkowi zezwolenia na wejście do portu lub do bazy przeładunkowej,”;
18)
w art. 28:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Inspekcja statku o przynależności do państwa strony Konwencji MARPOL lub Konwencji
BWM ogranicza się do sprawdzenia świadectw i innych dokumentów przewidzianych w tych
konwencjach.
”
,
b)
w ust. 2:
-
-pkt 2 otrzymuje brzmienie:„
2)
treść dokumentów nie jest wystarczająca do potwierdzenia lub sprawdzenia podejrzanego naruszenia;”, -
-w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:„
4)
na statku nie wdrożono procedur postępowania z wodami balastowymi i osadami wymaganych Konwencją BWM.”;
19)
w art. 28a:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Jeżeli przeprowadzona inspekcja wykaże, że wody balastowe statku stanowią zagrożenie
dla środowiska, zdrowia ludzkiego, zasobów lub mienia, właściwy dyrektor urzędu morskiego
zakazuje zrzutu wód balastowych do czasu usunięcia zagrożenia.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli dyrektor urzędu morskiego otrzyma informację, że do portu morskiego znajdującego
się w terytorialnym zakresie jego działania zmierza statek, który opuścił inny port
z naruszeniem przepisów w zakresie informowania oraz zdawania odpadów i pozostałości
ładunkowych lub był eksploatowany z naruszeniem postanowień Konwencji BWM, zapewnia
przeprowadzenie inspekcji tego statku przed udzieleniem pozwolenia na jego wyjście
w morze.
”
;
20)
w art. 30 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
organu państwa strony Konwencji MARPOL lub Konwencji BWM w sprawie zrzutu, o którym
mowa w pkt 1, niezależnie od miejsca jego dokonania.
”
;
21)
art. 35 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 35.
1.
Do postępowania określonego w przepisach niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego .
2.
W przypadku konieczności natychmiastowego opuszczenia portu przez statek, w stosunku
do którego powzięto podejrzenie używania paliwa żeglugowego o zawartości siarki większej
niż dopuszczalna na danym obszarze morskim, a znane są już wyniki badania laboratoryjnego
próbki paliwa potwierdzające używanie przez ten statek takiego paliwa żeglugowego,
nie stosuje się przepisów art. 10 § 1, art. 391, art. 392, art. 45, art. 49b, art. 79 i art. 79a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks
postępowania administracyjnego.
3.
Decyzję dyrektora urzędu morskiego właściwego dla obszaru położenia portu zawierającą
sankcję karną za używanie paliwa żeglugowego o zawartości siarki większej niż dopuszczalna
na danym obszarze morskim doręcza się bezpośrednio kapitanowi statku lub jego przedstawicielowi
na podstawie art. 39 i art. 40 § 1 lub 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania
administracyjnego.
”
;
22)
w art. 35a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kto usuwa ze statku substancje objęte załącznikami I (olej) i II (szkodliwe substancje
ciekłe) do Konwencji MARPOL w takiej ilości lub takiej postaci, że może to doprowadzić
do pogorszenia jakości wody, zagrażać życiu lub zdrowiu wielu osób lub spowodować
zniszczenie fauny i flory morskiej w znacznych rozmiarach, podlega karze pozbawienia
wolności od 3 miesięcy do lat 5.
”
;
23)
art. 36 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 36.
1.
Armatorowi statku, z którego podczas przebywania w polskich obszarach morskich dokonano,
z naruszeniem przepisów ustawy, zanieczyszczenia, w związku z eksploatacją statku
lub zatopieniem w morzu odpadów i innych substancji - wymierza się karę pieniężną
o równowartości do 1 000 000 jednostek obliczeniowych, zwanych Specjalnym Prawem Ciągnienia
(SDR), określanych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy.
2.
Tej samej karze podlega również armator statku o polskiej przynależności, z którego
dokonano, z naruszeniem przepisów ustawy, zanieczyszczenia poza polskimi obszarami
morskimi, w związku z eksploatacją statku lub zatopieniem w morzu odpadów lub innych
substancji, bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom.
”
;
24)
w art. 36aa:
a)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Jeżeli armator statku niezgodnie z prawidłem 14 załącznika VI do Konwencji MARPOL
przewozi do celów spalania paliwo olejowe przeznaczone do napędu lub obsługi statku
niespełniające wymogów dotyczących zawartości siarki, podlega karze pieniężnej do
wysokości 600 000 SDR.
”
,
b)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Jeżeli armator statku nie wykonuje obowiązków w zakresie gromadzenia i przekazywania
danych o zużyciu paliwa, w sposób zgodny z wymogami prawidła 22A załącznika VI do
Konwencji MARPOL, podlega karze pieniężnej do wysokości 50 000 SDR.
”
;
25)
w art. 36c wyrazy „w art. 13e ust. 2-5” zastępuje się wyrazami „art. 13e ust. 2-6”;
26)
w art. 37:
a)
po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
nie prowadzi zapisów balastowych w sposób zgodny z wymogami prawidła B-2 załącznika
do Konwencji BWM,
”
,
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
nie zgłasza statku do przeglądu lub inspekcji, utrudnia bądź uniemożliwia przegląd
lub inspekcję w zakresie przewidzianym w Konwencji MARPOL lub Konwencji BWM,
”
,
c)
w pkt 18 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 19-22 w brzmieniu:
„
19)
nie posiada na statku dokumentów, wymaganych zgodnie z Konwencją BWM,
20)
nie stosuje procedur dotyczących postępowania z wodami balastowymi i osadami określonych
w planie postępowania z wodami balastowymi,
21)
użytkuje niesprawny system obróbki wód balastowych lub system, w którym dokonano zmian
niezatwierdzonych przez administrację,
22)
nie przekazuje kapitanowi portu informacji na temat aktualnej ilości wód balastowych
na statku oraz przeprowadzonych operacji balastowych na statku
”
;
27)
po art. 37a dodaje się art. 37b i art. 37c w brzmieniu:
„
Art. 37b.
Armator albo kapitan statku, który nie przestrzega warunków określonych w decyzji
w sprawie zwolnienia, o którym mowa w art. 20d ust. 1, podlega karze pieniężnej do
wysokości 200 000 SDR.
Art. 37c.
Podmiot zarządzający portem lub przystanią morską albo podmiot prowadzący działalność
i użytkujący nabrzeże w granicach portu morskiego lub przystani morskiej, który nie
wykonuje obowiązków sporządzania nowych lub aktualizacji istniejących planów, zgodnie
z art. 23b, podlega karze pieniężnej do wysokości 50 000 SDR.
”
;
28)
załącznik do ustawy oznacza się jako załącznik nr 1 do ustawy z dnia 16 marca 1995 r. ;
29)
w załączniku nr 1 dodaje się pkt 30-35 w brzmieniu:
„
30.
Za inspekcję wstępną przed oddaniem statku do eksploatacji i wydanie międzynarodowego
świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy Certyfikat Postępowania z Wodami Balastowymi”
- 4000 PLN.
31.
Za inspekcję wstępną statku eksploatowanego i wydanie międzynarodowego świadectwa
pod nazwą „Międzynarodowy Certyfikat Postępowania z Wodami Balastowymi” - 4800 PLN.
32.
Za inspekcję i odnowienie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy Certyfikat
Postępowania z Wodami Balastowymi” - 2000 PLN.
33.
Za inspekcję pośrednią i za potwierdzenie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
Certyfikat Postępowania z Wodami Balastowymi” - 1200 PLN.
34.
Za inspekcję roczną i za potwierdzenie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
Certyfikat Postępowania z Wodami Balastowymi” - 800 PLN.
35.
Za inspekcję dodatkową, ogólną lub częściową, po zmianie, wymianie lub znacznej naprawie
konstrukcji kadłuba, wyposażenia, systemów, armatury, środków i materiałów niezbędnych
do osiągnięcia pełnej zgodności z postanowieniami Konwencji BWM i wydanie świadectwa
- 180 PLN za każdą godzinę przeprowadzonej inspekcji.
”
;
30)
dodaje się załącznik nr 2 do ustawy w brzmieniu:
„
Załącznik nr 2 do ustawy z dnia 16 marca 1995 r.
OPŁATY ZA ZATWIERDZANIE DOKUMENTACJI TECHNICZNEJ I PLANÓW, ZATWIERDZANIE SYSTEMÓW
OBRÓBKI WÓD BALASTOWYCH ORAZ WYDAWANIE ZWOLNIEŃ, O KTÓRYCH MOWA W ROZDZIALE 3A
1.
Za zatwierdzenie „Planu postępowania z wodami balastowymi bez wymiany wód balastowych”
zgodnie z postanowieniami Konwencji BWM - 2000 PLN.
2.
Za zatwierdzenie „Planu postępowania z wodami balastowymi z wymianą wód balastowych”
zgodnie z postanowieniami Konwencji BWM - 6000 PLN.
3.
Za zatwierdzenie systemu obróbki wód balastowych zgodnie z postanowieniami Konwencji
BWM oraz wydanie świadectwa pod nazwą „Certyfikat Zatwierdzenia Typu Systemu Obróbki
Wód Balastowych” - 150 000 PLN.
4.
Za zatwierdzenie systemu obróbki wód balastowych, który wykorzystuje substancje aktywne
zgodnie z postanowieniami Konwencji BWM - 300 000 PLN.
5.
Za zatwierdzenie zmian do systemu obróbki wód balastowych - 3000 PLN.
6.
Za udzielenie zwolnienia na podstawie prawidła A-4 załącznika do Konwencji BWM - 2000
PLN.
7.
Za udzielenie zwolnienia, o którym mowa w art. 20b ust. 2, i wyrażenie zgody na zastosowanie
rozwiązań równoważnych z wymaganiami Konwencji BWM - 300 PLN.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim w art. 5 w pkt 33 w lit. i średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. j
w brzmieniu:
„
j)
Międzynarodową konwencję o kontroli i postępowaniu ze statkowymi wodami balastowymi
i osadami, 2004, sporządzoną w dniu 13 lutego 2004 r. w Londynie;
”
.
Art. 3.
1.
Do statków o pojemności brutto (GT) poniżej 400 standardy określone w prawidle D-2
załącznika do Międzynarodowej konwencji o kontroli i postępowaniu ze statkowymi wodami
balastowymi i osadami, 2004, sporządzonej w dniu 13 lutego 2004 r. w Londynie, zwanej
dalej „Konwencją BWM”, stosuje się od dnia 8 września 2024 r.
2.
Dla statków, o których mowa w art. 20c ustawy zmienianej w art. 1, standardy określone
w prawidle D-2 załącznika do Konwencji BWM stosuje się zgodnie z harmonogramem określonym
w prawidle B-3 załącznika do Konwencji BWM.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 16, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 24 lit. a, który wchodzi w życie z dniem 1 marca 2020 r.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1123, 1495, 1501, 1520, 1556 i 2116.