Oświadczenie Rządowez dnia 18 grudnia 2018 r.w sprawie wypowiedzenia przez Rzeczpospolitą Polską Umowy między Rzecząpospolitą Polską
i Królestwem Holandii o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji, sporządzonej w
Warszawie dnia 7 września 1992 r.
Treść oświadczenia
Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o wypowiedzeniu Umowy między Rzecząpospolitą Polską
i Królestwem Holandii o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji, sporządzonej w
Warszawie dnia 7 września 1992 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 29 czerwca 2018 r. wypowiedział Umowę między Rzecząpospolitą Polską i Królestwem Holandii o popieraniu i wzajemnej
ochronie inwestycji, sporządzoną w Warszawie dnia 7 września 1992 r.1)Tekst Umowy między Rzecząpospolitą Polską i Królestwem Holandii o popieraniu i wzajemnej
ochronie inwestycji, sporządzonej w Warszawie dnia 7 września 1992 r., został ogłoszony
w Dz. U. z 1994 r. poz. 235., co zostało notyfikowane Rządowi Królestwa Niderlandów dnia 19 lipca 2018 r.2)W notyfikacji Rzeczpospolita Polska oświadczyła również, że zgodnie z art. 30 ust.
3 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, sporządzonej w Wiedniu dnia 23 maja 1969 r.,
oraz międzynarodowym prawem zwyczajowym klauzula arbitrażowa zawarta w art. 8 Umowy
między Rzecząpospolitą Polską i Królestwem Holandii o popieraniu i wzajemnej ochronie
inwestycji, która jest traktatem wcześniejszym, nie może być stosowana od 1 maja 2004 r.,
to jest od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, ponieważ
nie jest zgodna z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który jest traktatem
późniejszym. Brak zgodności klauzul arbitrażowych zawartych w porozumieniach o popieraniu
i wzajemnej ochronie inwestycji pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej
z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej został potwierdzony w wyroku Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 6 marca 2018 r. w sprawie C-284/16 Achmea.
W świetle powyższego, trybunały arbitrażowe ustanowione na podstawie Umowy między
Rzecząpospolitą Polską i Królestwem Holandii o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji
nie posiadają jurysdykcji do rozpoznania spraw z uwagi na brak ważnej zgody na arbitraż..
Zgodnie z art. 13 ust. 2 umowy traci ona moc obowiązującą dnia 2 lutego 2019 r.
Zgodnie z art. 13 ust. 3 umowy jej postanowienia zachowują moc do dnia 2 lutego 2034 r.
w odniesieniu do inwestycji dokonanych przed datą wypowiedzenia umowy, tj. przed dniem
2 lutego 2019 r.
1)
Tekst Umowy między Rzecząpospolitą Polską i Królestwem Holandii o popieraniu i wzajemnej
ochronie inwestycji, sporządzonej w Warszawie dnia 7 września 1992 r., został ogłoszony
w Dz. U. z 1994 r. poz. 235.
2)
W notyfikacji Rzeczpospolita Polska oświadczyła również, że zgodnie z art. 30 ust.
3 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, sporządzonej w Wiedniu dnia 23 maja 1969 r.,
oraz międzynarodowym prawem zwyczajowym klauzula arbitrażowa zawarta w art. 8 Umowy
między Rzecząpospolitą Polską i Królestwem Holandii o popieraniu i wzajemnej ochronie
inwestycji, która jest traktatem wcześniejszym, nie może być stosowana od 1 maja 2004 r.,
to jest od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, ponieważ
nie jest zgodna z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który jest traktatem
późniejszym. Brak zgodności klauzul arbitrażowych zawartych w porozumieniach o popieraniu
i wzajemnej ochronie inwestycji pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej
z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej został potwierdzony w wyroku Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 6 marca 2018 r. w sprawie C-284/16 Achmea.
W świetle powyższego, trybunały arbitrażowe ustanowione na podstawie Umowy między
Rzecząpospolitą Polską i Królestwem Holandii o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji
nie posiadają jurysdykcji do rozpoznania spraw z uwagi na brak ważnej zgody na arbitraż.