Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 19 września 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju
Wsi w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych
niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie
minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla
których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Minimalne warunki utrzymywania bydła
- Rozdział 3 - Minimalne warunki utrzymywania koni
- Rozdział 4 - Minimalne warunki utrzymywania owiec
- Rozdział 5 - Minimalne warunki utrzymywania kóz
- Rozdział 6 - Minimalne warunki utrzymywania indyków, gęsi, kaczek, strusi, przepiórek i perlic
- Rozdział 7 - Minimalne warunki utrzymywania zwierząt futerkowych
- Rozdział 8 - Minimalne warunki utrzymywania jeleni i danieli
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie
minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla
których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej , z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 grudnia 2017 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich
innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 grudnia 2017 r.
zmieniającego rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków
zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone
w przepisach Unii Europejskiej , które stanowią:
„
§ 2.
Do gospodarstw, w których w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są utrzymywane
lisy polarne, lisy pospolite lub jenoty, stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego
w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2018 r.
”
.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej1)Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1250).
Na podstawie art. 12 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa minimalne warunki utrzymywania:
1)
bydła, z wyjątkiem cieląt,
2)
koni, owiec, kóz, strusi, przepiórek, perlic, lisów polarnych, lisów pospolitych,
jenotów, norek, tchórzy, królików, szynszyli, nutrii, jeleni i danieli,
3)
indyków, gęsi i kaczek, w gospodarstwach utrzymujących co najmniej 100 sztuk tych
ptaków
- odrębnie dla każdego gatunku, w tym obsadę zwierząt w zależności od systemów utrzymywania.
§ 2.
1.
Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się:
1)
w pomieszczeniu przeznaczonym do ich utrzymywania, z wyjątkiem lisów polarnych, lisów
pospolitych, jenotów, norek i tchórzy;
2)
w systemie otwartym, z wyjątkiem:
a)
indyków i strusi do ukończenia 6. tygodnia życia,
b)
gęsi i kaczek do ukończenia 3. tygodnia życia,
c)
przepiórek do ukończenia 20. dnia życia,
d)
zwierząt futerkowych.
2.
Zwierzętom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość
ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi,
w szczególności przez zakrzewienie lub zadrzewienie miejsc ich utrzymywania albo przez
budowę w tych miejscach niezwiązanych trwale z podłożem zadaszeń, wiat lub innych
osłon chroniących przed wiatrem.
§ 3.
1.
Zwierzętom wymienionym w § 1 zapewnia się opiekę i właściwe warunki utrzymywania uwzględniające
minimalne normy powierzchni w zależności od systemów utrzymywania.
2.
Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się w warunkach:
1)
nieszkodliwych dla ich zdrowia oraz niepowodujących urazów, uszkodzeń ciała lub cierpień;
2)
zapewniających im swobodę ruchu, a w szczególności możliwość kładzenia się, wstawania
oraz leżenia;
3)
umożliwiających kontakt wzrokowy z innymi zwierzętami.
§ 4.
Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, oświetla się przystosowanym
dla danego gatunku zwierząt światłem sztucznym lub zapewnia dostęp światła naturalnego.
§ 5.
1.
Zwierzęta wymienione w § 1 dogląda się co najmniej raz dziennie.
2.
W celu umożliwienia kontroli pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione
w § 1, i doglądania umieszczonych w nich zwierząt o każdej porze pomieszczenia te
wyposaża się w stałe lub przenośne oświetlenie sztuczne.
§ 6.
1.
Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, ich wyposażenie
oraz sprzęt używany przy utrzymywaniu tych zwierząt:
1)
wykonuje się z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia zwierząt oraz nadających się
do czyszczenia i odkażania;
2)
czyści się i odkaża.
2.
Odchody zwierząt wymienionych w § 1 oraz niezjedzone resztki paszy usuwa się z pomieszczeń,
w których utrzymuje się te zwierzęta, tak często, aby uniknąć wydzielania się nieprzyjemnych
woni i zanieczyszczenia paszy lub wody. Pomieszczenia te zabezpiecza się przed muchami
i gryzoniami.
3.
Wyposażenie i sprzęt przeznaczone do karmienia i pojenia zwierząt wymienionych w §
1 umieszcza się w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia paszy lub
wody oraz ułatwić bezkonfliktowy dostęp tych zwierząt do paszy i wody.
4.
Wyposażenie i sprzęt, o którym mowa w ust. 1:
1)
powinny być tak skonstruowane, umieszczone, obsługiwane i utrzymywane, aby nie powodowały
nadmiernego hałasu;
2)
sprawdza się co najmniej raz dziennie, a wykryte usterki niezwłocznie usuwa.
5.
Podłoga w pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, powinna
być twarda, równa i stabilna, a jej powierzchnia gładka i nieśliska.
§ 7.
1.
W pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, obieg powietrza,
stopień zapylenia, temperaturę, względną wilgotność powietrza i stężenie gazów utrzymuje
się na poziomie nieszkodliwym dla zwierząt.
2.
W przypadku wyposażenia pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione
w § 1, w mechaniczny lub automatyczny system wentylacji system ten łączy się z:
1)
systemem alarmowym sygnalizującym awarię systemu wentylacyjnego;
2)
systemem wentylacji awaryjnej.
§ 8.
1.
Bydłu, owcom, kozom, indykom, gęsiom, kaczkom, strusiom, przepiórkom, perlicom, lisom
polarnym, lisom pospolitym, jenotom, norkom, tchórzom, królikom, szynszylom, nutriom,
jeleniom i danielom zapewnia się stały dostęp do wody.
2.
Konie poi się wodą co najmniej trzy razy dziennie.
3.
Urządzenia do pojenia instaluje się w sposób zabezpieczający wodę przed wylewaniem
się.
§ 9.
1.
Bydło, konie, owce, kozy, króliki, szynszyle, nutrie karmi się co najmniej dwa razy
dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego.
2.
Jelenie, daniele, indyki, gęsi, kaczki, strusie, przepiórki, perlice, lisy polarne,
lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze karmi się co najmniej raz dziennie paszą dostosowaną
do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego.
§ 10.
1.
Chore lub ranne zwierzęta wymienione w § 1 niezwłocznie otacza się opieką, a w razie
potrzeby izoluje.
2.
Jeżeli wymaga tego stan zdrowia chorego lub rannego zwierzęcia wymienionego w § 1,
zwierzę to utrzymuje się na ściółce.
Rozdział 2
Minimalne warunki utrzymywania bydła
§ 11.
1.
Bydło, z wyjątkiem cieląt, utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt
1, utrzymuje się:
1)
na uwięzi;
2)
bez uwięzi wolnostanowiskowo:
a)
z wydzielonymi legowiskami, z wyjątkiem bydła opasowego i buhajów,
b)
bez wydzielonych legowisk na ściółce,
c)
bez wydzielonych legowisk i ściółki, z wyjątkiem buhajów, krów i jałówek cielnych
powyżej 7. miesiąca ciąży.
2.
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wymiary stanowiska powinny
wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży:
a)
długość - co najmniej 1,6 m,
b)
szerokość - co najmniej 1,1 m;
2)
jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży:
a)
długość - co najmniej 1,5 m,
b)
szerokość - co najmniej 1 m;
3)
buhajów:
a)
długość - co najmniej 2,4 m,
b)
szerokość - co najmniej 1,4 m;
4)
bydła opasowego o masie ciała do 300 kg:
a)
długość - co najmniej 1,3 m,
b)
szerokość - co najmniej 0,8 m;
5)
bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg:
a)
długość - co najmniej 1,45 m,
b)
szerokość - co najmniej 0,95 m.
3.
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, wymiary wydzielonego
legowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży:
a)
długość - co najmniej 2,1 m,
b)
szerokość - co najmniej 1,1 m;
2)
jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży:
a)
długość - co najmniej 1,9 m,
b)
szerokość - co najmniej 0,9 m.
4.
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, powierzchnia,
w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży - co najmniej 4,5 m2;
2)
jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży - co
najmniej 2,2 m2;
3)
bydła opasowego o masie ciała do 300 kg - co najmniej 1,6 m2;
4)
bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg - co najmniej 2,2 m2;
5)
buhajów - co najmniej 9 m2.
5.
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, powierzchnia,
w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
jałówek powyżej 19. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży - co
najmniej 2 m2;
2)
jałówek powyżej 6. miesiąca życia do 19. miesiąca życia - co najmniej 1,6 m2;
3)
bydła opasowego o masie ciała do 300 kg - co najmniej 1,3 m2;
4)
bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg - co najmniej 1,8 m2.
§ 12.
W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, na
której jest utrzymywane bydło, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku
utrzymywania:
1)
jałówek - co najmniej 10 m2;
2)
krów - co najmniej 15 m2;
3)
buhajów - co najmniej 20 m2.
Rozdział 3
Minimalne warunki utrzymywania koni
§ 13.
1.
Konie utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, powinny być utrzymywane
na ściółce:
1)
w boksie;
2)
na stanowisku na uwięzi;
3)
w systemie wolnostanowiskowym bez uwięzi.
2.
Ogiery i klacze powyżej roku życia utrzymuje się oddzielnie.
§ 14.
1.
Powierzchnia boksu, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 1, powinna wynosić w przypadku
utrzymywania:
1)
koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m - co najmniej 6 m2;
2)
koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m - co najmniej 9 m2;
3)
klaczy ze źrebięciem - co najmniej 12 m2.
2.
Wymiary stanowiska, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 2, powinny wynosić w przypadku
utrzymywania:
1)
koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m:
a)
szerokość - co najmniej 1,6 m,
b)
długość - co najmniej 2,1 m;
2)
koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m:
a)
szerokość - co najmniej 1,8 m,
b)
długość - co najmniej 3,1 m.
3.
W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 3, powierzchnia
powinna wynosić dla:
1)
koni dorosłych lub młodzieży po odsadzeniu od matki, w przeliczeniu na jednego konia
- co najmniej 10 m2;
2)
klaczy ze źrebięciem - co najmniej 12 m2.
§ 15.
1.
W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia
utrzymywania, w przeliczeniu na jednego dorosłego konia, powinna wynosić co najmniej
0,1 ha.
2.
Powierzchnię, o której mowa w ust. 1, zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający ucieczkę
koni, chyba że są to konie żyjące w dzikich lub półdzikich warunkach, w tym konie
żyjące na obszarach, na których utworzono, ustanowiono lub wyznaczono formy ochrony
przyrody, o których mowa w przepisach o ochronie przyrody.
Rozdział 4
Minimalne warunki utrzymywania owiec
§ 16.
1.
Owce utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się:
1)
pojedynczo;
2)
grupowo.
2.
Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych pojedynczo powinna wynosić w przypadku
utrzymywania:
1)
tryka - co najmniej 3 m2;
2)
matki z jagnięciem - co najmniej 2,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,7 m2 dla każdego następnego jagnięcia ssącego;
3)
jarki - co najmniej 1,5 m2;
4)
tryczka - co najmniej 2 m2;
5)
skopka - co najmniej 0,8 m2.
3.
Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną
sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
tryków - co najmniej 2 m2;
2)
matek z jagniętami - co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,5 m2 dla każdego jagnięcia ssącego;
3)
jarek - co najmniej 0,8 m2;
4)
tryczków - co najmniej 1,5 m2;
5)
skopków - co najmniej 0,6 m2.
Rozdział 5
Minimalne warunki utrzymywania kóz
§ 17.
1.
Kozy utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się:
1)
na stanowisku na uwięzi;
2)
w kojcu bez uwięzi:
a)
pojedynczo, z wyjątkiem koźląt, lub
b)
grupowo.
2.
Na uwięzi utrzymuje się wyłącznie dorosłe samice, z wyjątkiem samic w okresie porodu
i odchowu koźląt.
3.
Kozom zapewnia się możliwość korzystania z wybiegów.
§ 18.
1.
W przypadku utrzymywania kóz na stanowisku na uwięzi wymiary stanowiska powinny wynosić:
1)
szerokość - co najmniej 0,75 m;
2)
długość - co najmniej 1,35 m.
2.
W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi pojedynczo powierzchnia kojca powinna
wynosić dla:
1)
kozy dorosłej - co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,3 m2 dla koźlęcia ssącego;
2)
kozła - co najmniej 1,5 m2;
3)
kozła reproduktora - co najmniej 3 m2.
3.
W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi grupowo powierzchnia kojca, w przeliczeniu
na jedną sztukę, powinna wynosić dla:
1)
kóz dorosłych - co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,3 m2 dla koźlęcia ssącego;
2)
kozłów - co najmniej 1,5 m2;
3)
kozłów reproduktorów - co najmniej 3 m2;
4)
koźląt - co najmniej 1 m2.
4.
Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w § 17 ust. 3, w przeliczeniu na jedną kozę, powinna
wynosić co najmniej 4 m2, a w przypadku kozłów - co najmniej 6 m2.
Rozdział 6
Minimalne warunki utrzymywania indyków, gęsi, kaczek, strusi, przepiórek i perlic
§ 19.
1.
Indyki utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się bez
klatek.
2.
Maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni pomieszczenia powinno wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
indyków - 40 kg;
2)
indyków utrzymywanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa - 57 kg.
§ 20.
W celu przeciwdziałania wydziobywaniu piór i kanibalizmowi u indyków lekarz weterynarii,
technik weterynarii lub pod ich nadzorem osoba obsługująca te indyki może przycinać
im, przed ukończeniem 9. dnia życia, dzioby.
§ 21.
1.
W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt
1, maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni pomieszczenia powinno wynosić dla:
1)
gęsi - 19 kg;
2)
kaczek - 17 kg.
2.
W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt
2:
1)
powierzchnię utrzymywania zabezpiecza się trwałym ogrodzeniem;
2)
maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni powinno wynosić dla:
a)
gęsi - 6,5 kg,
b)
kaczek - 10,5 kg.
§ 22.
1.
Strusie utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami:
1)
na ściółce;
2)
bez ściółki.
2.
Pomieszczenie dla strusi:
1)
ogrzewa się do ukończenia przez strusia 6. miesiąca życia;
2)
dzieli się na sektory, w których utrzymuje się strusie w różnym wieku.
3.
Z każdego sektora pomieszczenia zapewnia się strusiom wyjście na oddzielny wybieg.
4.
W sektorach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną
sztukę, powinna wynosić w przypadku:
1)
strusi młodych - co najmniej 0,3 m2, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 5 m2;
2)
strusi dorosłych - co najmniej 3,5 m2, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 15 m2.
5.
Wysokość pomieszczenia powinna wynosić w przypadku:
1)
strusi młodych - co najmniej 2,2 m;
2)
strusi dorosłych - co najmniej 3 m.
§ 23.
1.
Wybieg dla strusi powinien:
1)
przylegać bezpośrednio do pomieszczenia, w którym są one utrzymywane;
2)
posiadać wydzielone miejsce wysypane piaskiem;
3)
być zabezpieczony trwałym ogrodzeniem.
2.
Strusiom na wybiegu zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami
atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi.
3.
Powierzchnia wybiegu, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku:
1)
strusi młodych - co najmniej 5 m2, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 30 m2;
2)
strusi dorosłych - co najmniej 100 m2, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 400 m2.
§ 24.
Przepiórki w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się w klatkach
jednopoziomowych lub wielopoziomowych:
1)
pojedynczo;
2)
grupowo.
§ 25.
1.
W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych
pojedynczo wymiary klatki powinny wynosić:
1)
długość - co najmniej 0,21 m;
2)
szerokość - co najmniej 0,1 m;
3)
wysokość - co najmniej 0,2 m.
2.
W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych
grupowo powierzchnia podłogi w klatkach, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić
dla:
1)
przepiórek nieśnych - co najmniej 0,025 m2, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m;
2)
przepiórek mięsnych - co najmniej 0,006 m2, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m.
§ 26.
1.
W przypadku utrzymywania przepiórek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2,
powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 0,04 m2.
2.
Powierzchnię, na której utrzymuje się przepiórki, trwale zabezpiecza się ogrodzeniem
o wysokości co najmniej 2 m i przykrywa siatką.
§ 27.
1.
Perlice utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami.
2.
Pomieszczenie dla perlic wyposaża się w:
1)
grzędy noclegowe;
2)
gniazda.
3.
Wymiary gniazda dla perlic powinny wynosić co najmniej:
1)
szerokość - 0,4 m;
2)
długość - 0,4 m.
4.
Maksymalna obsada na m2 powierzchni pomieszczenia powinna wynosić 6 sztuk.
5.
Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna
wynosić co najmniej 20 m2.
§ 28.
1.
W przypadku utrzymywania perlic w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, perlicom
zapewnia się miejsce wyposażone w grzędy noclegowe i gniazda. Przepis § 27 ust. 3
stosuje się odpowiednio.
2.
Maksymalna obsada na m2 powierzchni powinna wynosić 15 sztuk.
Rozdział 7
Minimalne warunki utrzymywania zwierząt futerkowych
§ 29.
1.
Lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze utrzymuje się pojedynczo lub
grupowo na wolnym powietrzu, w zadaszonych klatkach uniemożliwiających tym zwierzętom
wydostawanie się na zewnątrz.
1a.
Norki i tchórze mogą być utrzymywane w klatkach piętrowych, w których mogą swobodnie
przemieszczać się pomiędzy częścią dolną i górną. Powierzchnię górnej części klatki
piętrowej wlicza się do ogólnej powierzchni klatki.
1b.
Parterowe i piętrowe klatki dla norek i tchórzy wyposaża się w półkę spoczynkową.
1c.
Powierzchnię gospodarstwa, na której są umieszczone klatki, w których utrzymuje się
norki lub tchórze, zabezpiecza się podwójnym, trwałym ogrodzeniem, przy czym jedno
z ogrodzeń wykonuje się z litego materiału bez szczelin, o wysokości co najmniej 2
m, a drugie - z siatki lub innego materiału odpornego na przegryzienie przez norki
i tchórze, o otworach, których średnica uniemożliwia przedostanie się tych zwierząt,
i umieszcza się to ogrodzenie w podłożu co najmniej na 50 cm na całej długości.
1d.
W każdym rogu wewnętrznego ogrodzenia umieszcza się pułapkę żywołowną, którą sprawdza
się co najmniej raz dziennie.
1e.
Parterowych i piętrowych klatek dla norek i tchórzy nie ustawia się jedna na drugiej.
1f.
Klatkę dla kotnych i odchowujących młode samic norek i tchórzy oraz odsadzonych młodych
wyposaża się w domek wykotowy ze ściółką.
1g.
Pod klatkami umieszcza się materiał ułatwiający usuwanie odchodów.
1h3)Dodany przez § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 grudnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 116), które weszło w życie z dniem 1 czerwca 2018 r..
Powierzchnię gospodarstwa, na której są umieszczone klatki, w których utrzymuje się
lisy polarne, lisy pospolite lub jenoty, zabezpiecza się trwałym ogrodzeniem o wysokości
co najmniej 2 m, wykonanym z siatki lub innego materiału odpornego na przegryzienie,
o otworach, których średnica uniemożliwia przedostanie się tych zwierząt, i umieszcza
się to ogrodzenie w podłożu co najmniej na 50 cm na całej długości.
2.
Zwierzęta futerkowe stada podstawowego gatunków, o których mowa w ust. 1, utrzymuje
się pojedynczo.
3.
Wymiary klatki powinny wynosić w przypadku:
1)
lisów i jenotów utrzymywanych pojedynczo:
a)
wysokość - co najmniej 0,5 m,
b)
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,6 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,6 m, a długość co najmniej
0,9 m;
2)
samic lisów i jenotów z młodymi:
a)
wysokość - co najmniej 0,5 m,
b)
powierzchnia podłogi - co najmniej 1,2 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,75 m, a długość co najmniej
0,8 m;
3)
norek i tchórzy utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi:
a)
wysokość - co najmniej 0,45 m,
b)
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,255 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, wyłączając domek wykotowy,
a długość co najmniej 0,7 m, wyłączając domek wykotowy;
4)
lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu 2 sztuk w klatce:
a)
wysokość - co najmniej 0,5 m,
b)
powierzchnia podłogi - co najmniej 1 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,8 m, a długość co najmniej
0,9 m;
5)
norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu 2 sztuk w klatce:
a)
wysokość - co najmniej 0,45 m,
b)
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,255 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, wyłączając domek wykotowy,
a długość co najmniej 0,7 m, wyłączając domek wykotowy;
6)
lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce:
a)
wysokość - co najmniej 0,5 m,
b)
powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 4 lit. b, powiększa się o co najmniej 0,4
m2 na każdego dodatkowego lisa lub jenota, przy czym jej szerokość powinna wynosić co
najmniej 0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m;
7)
norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce:
a)
wysokość - co najmniej 0,45 m,
b)
powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 5 lit. b, powiększa się co najmniej o 0,085
m2 na każdą dodatkową norkę lub tchórza, przy czym szerokość tej podłogi powinna wynosić
co najmniej 0,3 m, wyłączając domek wykotowy, a długość co najmniej 0,7 m, wyłączając
domek wykotowy
- z tym, że w przypadku klatek piętrowych wysokość klatki oraz długość i szerokość
podłogi mierzy się u podstawy dolnej części tej klatki.
4.
Klatki dla kotnych i odchowujących młode samic lisów i jenotów wyposaża się w domek
wykotowy.
§ 30.
1.
Króliki utrzymuje się na wolnym powietrzu pod zadaszeniem lub w systemie, o którym
mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w:
1)
klatkach;
2)
kojcach.
2.
Króliki utrzymuje się pojedynczo lub grupowo, przy czym króliki stada podstawowego
utrzymuje się pojedynczo.
3.
Samce i samice królików po osiągnięciu dojrzałości płciowej utrzymuje się oddzielnie.
4.
Wymiary klatki dla królików utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi powinny
wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
królików o masie ciała do 2,5 kg:
a)
wysokość - co najmniej 0,28 m,
b)
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,18 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,38 m, a długość - co najmniej 0,45 m;
2)
królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg:
a)
wysokość - co najmniej 0,32 m,
b)
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,24 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,38 m, a długość - co najmniej 0,6 m;
3)
królików o masie ciała powyżej 6 kg:
a)
wysokość - co najmniej 0,43 m,
b)
powierzchnia podłogi - co najmniej 0,315 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,45 m, a długość - co najmniej 0,7 m.
5.
Powierzchnia podłogi w klatce dla królików utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na
jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
królików o masie ciała do 2,5 kg - co najmniej 0,06 m2;
2)
królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg - co najmniej 0,08 m2;
3)
królików o masie ciała powyżej 6 kg - co najmniej 0,1 m2.
6.
Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi
powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
królików o masie ciała do 2,5 kg - co najmniej 0,18 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,4 m, a długość - co najmniej 0,45 m;
2)
królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg - co najmniej 0,24 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,4 m, a długość - co najmniej 0,6 m;
3)
królików o masie ciała powyżej 6 kg - co najmniej 0,315 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,45 m, a długość - co najmniej 0,7 m.
7.
Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na
jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
królików o masie ciała do 2,5 kg - co najmniej 0,06 m2;
2)
królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg - co najmniej 0,08 m2;
3)
królików o masie ciała powyżej 6 kg - co najmniej 0,1 m2.
8.
Klatkę i kojec dla samic królików, z wyjątkiem samic utrzymywanych na ściółce, wyposaża
się w domek wykotowy.
§ 31.
1.
Szynszyle utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, pojedynczo w
klatkach.
2.
Dopuszcza się utrzymywanie w tej samej klatce samca i samicy, z wyjątkiem okresu odchowu
młodych przez samicę.
3.
Wymiary klatki, o której mowa w ust. 1, powinny wynosić:
1)
długość - co najmniej 0,4 m;
2)
szerokość - co najmniej 0,45 m, a w przypadku utrzymywania samca i samicy w jednej
klatce - co najmniej 0,6 m;
3)
wysokość - co najmniej 0,34 m.
§ 32.
1.
Nutrie utrzymuje się na wolnym powietrzu lub w systemie, o którym mowa w § 2 ust.
1 pkt 1, w:
1)
klatkach;
2)
kojcach.
2.
Powierzchnia klatki lub kojca, o których mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę,
powinna wynosić co najmniej 0,4 m2, a dla samicy z młodymi - co najmniej 1,5 m2.
3.
Klatkę lub kojec dla nutrii wyposaża się w domek wykotowy.
Rozdział 8
Minimalne warunki utrzymywania jeleni i danieli
§ 33.
1.
Jeleniom i danielom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia
się w okresie pastwiskowym stały dostęp do pastwiska o powierzchni nie mniejszej niż
1 ha.
2.
Obsada na ha powierzchni pastwiska powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
jeleni - nie więcej niż 7 sztuk;
2)
danieli - nie więcej niż 15 sztuk.
3.
Powierzchnię pastwiska zabezpiecza się trwałym i wytrzymałym ogrodzeniem o wysokości
co najmniej 2 m, wykonanym z siatki, uniemożliwiającym wydostawanie się jeleni i danieli
na zewnątrz.
4.
Gospodarstwo, w którym są utrzymywane jelenie lub daniele, wyposaża się w zagrodę
umożliwiającą wykonywanie zabiegów weterynaryjnych lub zootechnicznych.
5.
Jeleniom lub danielom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia
się możliwość korzystania z zacienionych miejsc.
§ 34.
1.
Dopuszcza się czasowe utrzymywanie jeleni lub danieli w systemie, o którym mowa w
§ 2 ust. 1 pkt 1, w boksach:
1)
pojedynczo;
2)
grupowo.
2.
W pomieszczeniu jelenie lub daniele utrzymuje się:
1)
poza okresem pastwiskowym lub
2)
w przypadku choroby, lub
3)
w przypadku kwarantanny.
3.
Powierzchnia boksu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna
wynosić w przypadku utrzymywania:
1)
jeleni do 12. miesiąca życia - co najmniej 2 m2;
2)
jeleni powyżej 12. miesiąca życia - co najmniej 3 m2;
3)
danieli do 12. miesiąca życia - co najmniej 1 m2;
4)
danieli powyżej 12. miesiąca życia - co najmniej 1,5 m2.
§ 35.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2010 r.
1)
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 czerwca
2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
(Dz. U. poz. 1250).
2)
Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają w zakresie w nim określonym postanowienia
dyrektywy Rady 98/58/WE z dnia 20 lipca 1998 r. dotyczącej ochrony zwierząt gospodarskich
(Dz. Urz. WE L 221 z 08.08.1998, str. 23 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 3, t. 23, str. 316).
3)
Dodany przez § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 grudnia
2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków
zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone
w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 116), które weszło w życie z
dniem 1 czerwca 2018 r.