Rozporządzenie Ministra Energiiz dnia 6 września 2019 r.w sprawie metodyki rozstrzygania naboru na premię kogeneracyjną indywidualną oraz
wartości współczynników uwzględnianych przy naborze 1)Minister Energii kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie §
1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 2314).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 49 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej
z wysokosprawnej kogeneracji zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
metodykę rozstrzygania naborów na podstawie parametrów, o których mowa w art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej
z wysokosprawnej kogeneracji, zwanej dalej „ustawą”;
2)
wartości współczynników, o których mowa w art. 49 ust. 4 ustawy.
§ 2.
Wartość punktową, o której mowa w art. 49 ust. 1 ustawy, oblicza się zgodnie z wzorem:
[wzór]
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Pki - wysokość premii kogeneracyjnej indywidualnej, o której mowa w art. 48 ust. 1 ustawy,
bez uwzględnienia wartości pomocy inwestycyjnej, dla nowej lub znacznie zmodernizowanej
jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwanej dalej „nową
lub znacznie zmodernizowaną jednostką”, w zł/MWh,
L - współczynnik przypisany parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy,
ustalony zgodnie z § 3,
F - współczynnik przypisany parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 3 ustawy,
ustalony zgodnie z § 4.
§ 3.
Wartość współczynnika przypisanego parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt
2 ustawy, dla nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki, wynosi:
1)
0,7 - w przypadku gdy jednostka ta zastępuje co najmniej jedną lub więcej jednostek
kogeneracji zasilających publiczną sieć ciepłowniczą;
2)
0,6 - w przypadku gdy jednostka ta:
a)
zastępuje co najmniej jedno urządzenie wytwórcze służące do wytwarzania ciepła, niebędące
jednostką kogeneracji, zasilające publiczną sieć ciepłowniczą, lub
b)
stanowi niezbędną rozbudowę istniejących jednostek wytwórczych, w celu zapewnienia
dostarczania ciepła do publicznej sieci ciepłowniczej;
3)
0,5 - w przypadku gdy jednostka ta jest zlokalizowana bądź dostarcza ciepło do obiektów
znajdujących się na obszarze, na którym w roku przeprowadzenia naboru nie funkcjonowała
publiczna sieć ciepłownicza;
4)
1,0 - w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1-3.
§ 4.
1.
Wartość współczynnika przypisanego parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt
3 ustawy, dla nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki, wynosi:
1)
0,2 - w przypadku gdy jednostka ta jest opalana paliwami gazowymi;
2)
0,7 - w przypadku gdy jednostka ta jest opalana paliwami stałymi;
3)
0,1 - w przypadku gdy jednostka ta jest opalana biomasą;
4)
0,2 - w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1-3.
2.
W przypadku nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki, w której do wytworzenia
energii elektrycznej i ciepła zużywa się więcej niż jeden rodzaj paliwa, wartość współczynnika
przypisanego parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 3 ustawy, jest sumą jednostkowych
współczynników obliczonych dla poszczególnych paliw jako iloczyn wartości wskazanej
w ust. 1 dla danego paliwa oraz udziału energii chemicznej tego paliwa w łącznej ilości
energii chemicznej paliw zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w
tej jednostce.
§ 5.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Minister Energii kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie §
1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 2314).