Rozporządzenie Ministra Infrastrukturyz dnia 1 sierpnia 2019 r.zmieniające rozporządzenie w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących
autostrad płatnych 1)Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 stycznia 2018 r.
w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. poz. 101
i 176).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o
Krajowym Funduszu Drogowym oraz art. 7 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane zarządza się, co następuje:
§ 1.
W rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 16 stycznia 2002 r. w sprawie przepisów
techniczno-budowlanych dotyczących autostrad płatnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w § 1 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
W przypadku autostrad, dla których wojewódzki konserwator zabytków określił w pozwoleniu
na prowadzenie robót budowlanych zakres i sposób ich prowadzenia powodujący niemożność
zastosowania wybranych przepisów niniejszego rozporządzenia, a projektant potwierdził
możliwość spełnienia wymagań, określonych w ust. 3, warunki wojewódzkiego konserwatora
zabytków w tym zakresie uznaje się za przepisy techniczno-budowlane dotyczące autostrad
płatnych.
”
;
2)
w § 8:
a)
w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
tylko z drogami publicznymi klasy A, S, GP i G, zgodnie z przepisami w sprawie warunków
technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, które koncentrują
ruch z sieci dróg o znaczeniu krajowym, oraz wyjątkowo z innymi drogami, w szczególności
pełniącymi ważne funkcje ponadregionalne,
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
Odstępy między węzłami na autostradzie, rozumiane jako odległość między punktami przecięć
osi dróg na sąsiednich węzłach, nie powinny być mniejsze niż 15 km, a w granicach
lub sąsiedztwie dużego miasta lub zespołu miast - nie mniejsze niż 5 km. Dopuszcza
się wyjątkowo pojedyncze odstępy nie mniejsze niż 5 km, a w granicach lub sąsiedztwie
dużego miasta lub zespołu miast - nie mniejsze niż 3 km, jeżeli potrzeby funkcjonalno-ruchowe
takie odstępy uzasadniają.
1b.
Stosowanie zjazdów z autostrady jest zabronione.
”
;
3)
w § 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Szerokość zasadniczych pasów ruchu na autostradzie powinna wynosić 3,75 m, przy czym
szerokość pasa ruchu kolejnego względem pasa skrajnego może być zmniejszona do minimalnie
3,50 m.
”
;
4)
§ 35 otrzymuje brzmienie:
„
§ 35.
Poszczególne elementy autostrady i urządzenia z nią związane umieszcza się w pasie
drogowym.
”
;
5)
w § 37:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Zakres stosowania węzłów, o których mowa w ust. 1, określa tabela:
|
Użyte w tabeli symbole oznaczają: A, S, GP, G - klasy dróg w rozumieniu przepisów
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie,
WA, WB - typy węzłów, (WA) - rozwiązanie dopuszczalne wyjątkowo w uzasadnionych przypadkach.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Przejazd drogowy stosuje się w przypadku, gdy w § 8 ust. 1 pkt 1 nie przewidziano
możliwości połączenia autostrady z drogą danej klasy albo gdy nie zachodzi potrzeba
wykonania węzła.
”
;
6)
w § 63:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Dopuszcza się wyposażenie:
1)
MOP I - w punkty ładowania, stacje ładowania oraz ogólnodostępne stacje ładowania,
2)
MOP II i MOP III - w punkty ładowania, stacje ładowania, ogólnodostępne stacje ładowania,
punkty tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG), punkty tankowania skroplonego gazu
ziemnego (LNG), stacje gazu ziemnego oraz punkty tankowania wodoru
- w rozumieniu przepisów o elektromobilności i paliwach alternatywnych.
”
,
b)
uchyla się ust. 5;
7)
w § 64:
a)
w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
dla samochodów osobowych:
|
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Nawierzchnię stanowisk postojowych dla samochodów dla osób niepełnosprawnych wykonuje
się jako twardą ulepszoną. Zabrania się stosowania nawierzchni twardych nieulepszonych,
gruntowych i ażurowych.
”
;
8)
w § 81:
a)
w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
urządzenia telekomunikacyjne, oprócz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, oraz
w szczególności linie, kanalizacje kablowe, słupy, wieże, maszty, kable, przewody
oraz osprzęt, wykorzystywane do zapewnienia telekomunikacji,
2)
urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu lub energii
elektrycznej, w tym elementy sieci elektroenergetycznej, gazowej, ciepłowniczej, wodociągowej,
kanalizacji sanitarnej oraz elementy sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej
niesłużące odwodnieniu drogi,
”
,
b)
uchyla się ust. 9;
9)
§ 93 otrzymuje brzmienie:
„
§ 93.
Nawierzchnia autostrady powinna spełniać wymagania, o których mowa w § 84 ust. 1,
w warunkach prognozowanego ruchu, w okresie eksploatacji nie krótszym niż 30 lat.
Okresem eksploatacji nazywa się czas między oddaniem nawierzchni do użytku a osiągnięciem
przez tę nawierzchnię stanu granicznego nośności lub przydatności do użytkowania.
”
;
10)
w § 102 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Jezdnia wjazdu awaryjnego powinna umożliwiać przejazd pojazdów o nacisku osi co najmniej
115 kN, przy czym jej szerokość nie może być mniejsza niż 4,0 m, a promień zewnętrznego
łuku nie może być mniejszy niż 11,0 m.
”
;
11)
w § 103:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
MOP II i MOP III powinny być wyposażone w parkingi ze stanowiskami postojowymi przeznaczonymi
dla pojazdów przewożących towary niebezpieczne. Liczba miejsc postojowych powinna
stanowić co najmniej 10% liczby wszystkich stanowisk postojowych dla samochodów ciężarowych,
przy czym nie mniej niż dwa.
2.
Stanowiska postojowe dla pojazdów przewożących towary niebezpieczne nie mogą być usytuowane:
1)
w odległości mniejszej niż 30 m od budynków lub urządzeń przeznaczonych dla uczestników
ruchu,
2)
w odległości mniejszej niż 15 m od hydrantów lub stanowisk postojowych dla innych
pojazdów,
3)
w zagłębieniach terenu, w terenie podmokłym oraz w odległości mniejszej niż 10 m od
rowów, studzienek lub urządzeń melioracyjnych.
”
,
b)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Do stanowisk postojowych dla pojazdów przewożących towary niebezpieczne doprowadza
się dojazd co najmniej o parametrach technicznych określonych w § 102 ust. 2.
”
,
c)
dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
„
7.
Wyposażenie w zakresie przeciwpożarowym parkingu, o którym mowa w ust. 1, oraz jego
zaopatrzenie wodne dla celów ratowniczych powinny spełniać wymagania określone w przepisach
dotyczących warunków technicznych parkingów, na które są usuwane pojazdy przewożące
towary niebezpieczne.
”
;
12)
w § 104:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W ogrodzeniu autostrady umieszcza się bramy awaryjne o szerokości nie mniejszej niż
3,6 m, usytuowane w miejscach przydatnych dla służb ratowniczych i utrzymania autostrady.
Bramy awaryjne powinny być w szczególności usytuowane w miejscach zapewniających dostęp
do zaopatrzenia wodnego dla celów ratowniczych i dróg pożarowych.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Do bramy awaryjnej należy doprowadzić dojazd co najmniej o parametrach technicznych
określonych w § 102 ust. 2.
”
;
13)
§ 105 otrzymuje brzmienie:
„
§ 105.
1.
Drogowe urządzenia przeciwhałasowe o długości większej niż 400 m powinny mieć wyjścia
awaryjne, każde o szerokości w świetle ościeżnicy nie mniejszej niż 1,4 m i wysokości
w świetle ościeżnicy nie mniejszej niż 2,5 m, w odstępach nie mniejszych niż co 200
m.
2.
Między wyjściami awaryjnymi należy umieścić, w odstępach nie rzadziej niż co 50 m,
widoczne dla uczestników ruchu informacje wskazujące kierunek, w którym znajduje się
najbliższe wyjście awaryjne.
3.
Do wyjścia awaryjnego należy doprowadzić utwardzone dojścia.
”
;
14)
po § 105 dodaje się § 105a w brzmieniu:
„
§ 105a.
1.
Drogowe urządzenia przeciwhałasowe powinny, z zastrzeżeniem ust. 2, spełniać wymagania
co najmniej klasy 2 odporności na pożar zarośli, zgodnie z Polską Normą dotyczącą
wymagań pozaakustycznych w zakresie ogólnego bezpieczeństwa.
2.
Urządzenia, o których mowa w ust. 1, wykonuje się z materiałów klasy reakcji na ogień,
zgodnie z Polską Normą dotyczącą klasyfikacji ogniowej wyrobów budowlanych:
1)
w przypadku ekranów całkowicie przekrywających drogę - co najmniej klasy B-s1, d0,
2)
w przypadku ekranów, które częściowo przekrywają pas ruchu lub są usytuowane w odległości
mniejszej niż 8 m od budynków - co najmniej klasy D.
”
;
15)
w § 121:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Nowe i remontowane nawierzchnie autostrady podlegają technicznemu odbiorowi robót
zanikających, odbiorowi przed oddaniem do użytkowania oraz przed upływem gwarancji.
Odbiór robót zanikających oraz odbiór przed oddaniem do użytkowania dotyczą oceny
parametrów technicznych podłoża nawierzchni i warstw konstrukcyjnych. Odbiór przed
upływem gwarancji dotyczy oceny parametrów technicznych konstrukcji nawierzchni autostrady.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Nośność uznaje się za dobrą, jeżeli:
1)
nawierzchnia uzyskuje pozytywne oceny następujących badań, wykonywanych zgodnie z
Polskimi Normami:
a)
zagęszczenia podłoża gruntowego,
b)
jakości surowców,
c)
jakości materiałów i mieszanek,
d)
jakości wykonania warstw nawierzchni,
2)
grubości warstw określone na podstawie rzędnych wysokościowych podłoża gruntowego,
podbudowy i warstwy ścieralnej lub warstwy nawierzchniowej z betonu cementowego są
zgodne z wymaganiami, o których mowa w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
”
;
16)
w § 122 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Warunki bezpiecznego użytkowania nawierzchni autostrady uważa się za spełnione, jeżeli
kwalifikuje się ona do klasy C lub wyższej ze względu na ocenę jej parametrów technicznych,
o których mowa w załączniku nr 5 do rozporządzenia.
3.
Warunki bezpiecznego użytkowania nawierzchni autostrady uważa się za przekroczone,
jeżeli nawierzchnia kwalifikuje się do klasy D ze względu na ocenę co najmniej jednego
z parametrów technicznych, o których mowa w załączniku nr 5 do rozporządzenia.
”
;
17)
załącznik nr 4 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do
niniejszego rozporządzenia;
18)
załącznik nr 5 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 2 do
niniejszego rozporządzenia.
§ 2.
Do inwestycji drogowej, dla której przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
minister właściwy do spraw transportu zawarł umowę o budowę i eksploatację albo wyłącznie
eksploatację autostrady, stosuje się przepisy dotychczasowe.
§ 3.
Do inwestycji drogowej, dla której przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
zostało wszczęte postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na projekt, wykonawstwo
lub projekt i wykonawstwo, stosuje się przepisy rozporządzenia, o którym mowa w §
1, w brzmieniu dotychczasowym, z wyjątkiem § 8 ust. 1 pkt 1, ust. 1a i 1b, § 9 ust.
2 oraz § 35 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, które stosuje się w brzmieniu nadanym
niniejszym rozporządzeniem.
§ 4.
Do inwestycji drogowej, dla której przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia:
1)
został złożony wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę lub decyzji o zezwoleniu
na realizację inwestycji drogowej, a także odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu
budowlanego,
2)
zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonywania robót budowlanych w przypadku,
gdy nie jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę lub decyzja o zezwoleniu na realizację
inwestycji drogowej
- stosuje się przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu dotychczasowym,
z wyjątkiem § 8 ust. 1 pkt 1, ust. 1a i 1b, § 9 ust. 2 oraz § 35 rozporządzenia, o
którym mowa w § 1, które stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.
§ 5.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem §
1 pkt 14, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 stycznia 2018 r.
w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. poz. 101
i 176).
2)
Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 5 kwietnia
2019 r. pod numerem 2019/159/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji
norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę
(UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą
procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących
usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1).
Załącznik nr 1 - Warunki prowadzenia odbiorów nawierzchni autostrady
1.
Rzędne wysokościowe
Przy wykonywaniu nowych oraz przy przebudowie autostrad powinny być badane rzędne
wysokościowe podłoża, podbudowy zasadniczej i powierzchni nawierzchni. Pomiar wykonuje
się na siatce o rozmiarach 10 m x 10 m wraz ze sprawdzeniem rzędnych osi podłużnej
jezdni i obu krawędzi. Na drogach o jezdni węższej niż 10 m sprawdza się rzędne osi
podłużnej i obu krawędzi. Wartości dopuszczalnych odchyleń w stosunku do rzędnych
projektowych określone zostały w tabeli:
|
Wymaga się, aby 95% zmierzonych rzędnych danej warstwy nie przekraczało przedziału
dopuszczalnych odchyleń. 2. Ocena równości podłużnej
2.1.
W pomiarach równości podłużnej warstw konstrukcji nawierzchni należy stosować metody:
1)
profilometryczną bazującą na wskaźnikach równości IRI;
2)
pomiaru ciągłego równoważną użyciu łaty i klina, np. z wykorzystaniem planografu (w
miejscach niedostępnych dla planografu pomiar z użyciem łaty i klina).
Długość łaty w pomiarze równości podłużnej powinna wynosić 4 m.
2.2.
Do oceny równości podłużnej warstwy ścieralnej lub warstwy nawierzchniowej z betonu
cementowego autostrady należy stosować metodę profilometryczną bazującą na wskaźnikach
równości IRI [mm/m]. Wartość IRI standardowo należy wyznaczać z krokiem co 50 m. Długość ocenianego odcinka nawierzchni
nie powinna być większa niż 1000 m. Odcinek końcowy o długości mniejszej niż 500 m
należy oceniać łącznie z odcinkiem poprzedzającym.
Do oceny równości odcinka nawierzchni ustala się minimalną liczbę wskaźników IRI równą 5. W przypadku odbioru robót na krótkich odcinkach nawierzchni, których całkowita
długość jest mniejsza niż 250 m, dopuszcza się wyznaczanie wskaźników IRI z krokiem mniejszym niż 50 m, przy czym należy ustalać maksymalną możliwą długość
kroku pomiarowego, z uwzględnieniem minimalnej wymaganej liczby wskaźników IRI równej 5.
Wymagana równość podłużna jest określona przez dopuszczalną wartość średnią wyników
pomiaru IRIśr oraz dopuszczalną wartość maksymalną pojedynczego pomiaru IRImax, których nie można przekroczyć na długości ocenianego odcinka nawierzchni.
Wartości dopuszczalne przy odbiorze warstwy ścieralnej lub warstwy nawierzchniowej
z betonu cementowego metodą profilometryczną określne zostały w tabeli:
|
|||||||||||||||||||||||
*) W przypadku:
a)
odbioru odcinków warstwy nawierzchni o całkowitej długości mniejszej niż 500 m,
b)
odbioru robót polegających na ułożeniu na istniejącej nawierzchni jedynie warstwy
ścieralnej (niezależnie od długości odcinka robót)
- dopuszczalną wartość IRIśrwg tabeli należy zwiększyć o 0,2 mm/m.
W przypadku odbioru odcinków warstwy nawierzchni autostrady, na których występują
dylatacje mostowe, dopuszcza się ocenę równości podłużnej z użyciem łaty (o długości
4 m) i klina. Wówczas dopuszczalna odbiorcza wartość odchyleń równości podłużnej wynosi
4.
2.3.
Do oceny równości podłużnej warstwy wiążącej i podbudowy autostrady należy stosować
metodę pomiaru ciągłego równoważną użyciu łaty i klina, np. z wykorzystaniem planografu,
umożliwiającego wyznaczanie odchyleń równości podłużnej jako największej odległości
(prześwitu) pomiędzy teoretyczną linią łączącą spody kółek jezdnych urządzenia a mierzoną
powierzchnią warstwy [mm]. W miejscach niedostępnych dla planografu pomiar równości
podłużnej warstw nawierzchni należy wykonać z użyciem łaty i klina.
Wartości dopuszczalne odchyleń równości podłużnej przy odbiorze warstwy planografem
(łatą i klinem) określone zostały w tabeli:
|
|||||||||||||||||||||||||||||
3.
Ocena równości poprzecznej
3.1.
W pomiarach równości poprzecznej warstw konstrukcji nawierzchni należy stosować metody:
1)
profilometryczną równoważną użyciu łaty i klina;
2)
łaty i klina.
3.2.
Do oceny równości poprzecznej warstwy ścieralnej lub warstwy nawierzchniowej z betonu
cementowego autostrady należy stosować metodę profilometryczną umożliwiającą wyznaczenie
odchylenia równości w przekroju poprzecznym pasa ruchu lub elementu nawierzchni. Odchylenie
to jest obliczane jako największa odległość (prześwit) pomiędzy teoretyczną łatą (o
długości 2 m) a zarejestrowanym profilem poprzecznym warstwy. Efektywna szerokość
pomiarowa jest równa szerokości mierzonego pasa ruchu (elementu nawierzchni) z tolerancją
±15%. Wartość odchylenia równości poprzecznej należy wyznaczać z krokiem colą natomiast
ocenie podlega wartość średnia z kolejnych 5 metrów.
3.3.
Do oceny równości poprzecznej warstw wiążącej i podbudowy nawierzchni autostrady oraz
w miejscach niedostępnych dla profilografu dopuszcza się stosowanie metody pomiaru
z użyciem łaty i klina. Długość łaty w pomiarze równości poprzecznej powinna wynosić
2 m. Pomiar powinien być wykonywany nie rzadziej niż co 5 m.
Wartości dopuszczalne odchyleń równości poprzecznej przy odbiorze warstwy określone
zostały w tabeli:
|
|||||||||||||||||||||||||||||
4.
Ocena właściwości przeciwpoślizgowych
4.1.
Przy ocenie właściwości przeciwpoślizgowych nawierzchni autostrady powinien być określony
współczynnik tarcia na mokrej nawierzchni przy całkowitym poślizgu opony testowej.
4.2.
Pomiar wykonuje się urządzeniem o pełnej blokadzie koła nie rzadziej niż co 50 m na
nawierzchni zwilżanej wodą w ilości 0,5 l/m2, przy 100% poślizgu opony testowej rowkowanej (ribbed tyre) rozmiaru 165 R 15 - zalecanej przez Światową Organizację Drogową (PIARC). Dopuszcza
się inną wiarygodną metodę równoważną, jeśli dysponuje się sprawdzoną zależnością
korelacyjną umożliwiającą przeliczenie wyników pomiarów na wartości uzyskiwane zestawem
o pełnej blokadzie koła. Pomiary powinny być wykonywane w temperaturze otoczenia od
5°C do 30°C, na czystej nawierzchni. Badanie
należy wykonać przed dopuszczeniem nawierzchni do ruchu drogowego oraz powtórnie w
okresie od 4 do 8 tygodni od oddania nawierzchni do eksploatacji. Badanie powtórne
należy wykonać w śladzie koła. Jeżeli warunki atmosferyczne uniemożliwiają wykonanie
pomiaru w wymienionym terminie, powinien być on zrealizowany z najmniejszym możliwym
opóźnieniem. Uzyskane wartości współczynnika tarcia należy rejestrować z dokładnością
do trzech miejsc po przecinku. Miarą właściwości przeciwpoślizgowych jest miarodajny
współczynnik tarcia. Za miarodajny współczynnik tarcia przyjmuje się różnicę wartości
średniej E(m) i odchylenia standardowego D: E(m) - D. Wyniki podaje się z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Długość ocenianego
odcinka nawierzchni nie powinna być większa niż 1000 m, a liczba pomiarów nie mniejsza
niż 10. Odcinek końcowy o długości mniejszej niż 500 m należy oceniać łącznie z odcinkiem
poprzedzającym.
4.3.
Minimalne wartości miarodajnego współczynnika tarcia nawierzchni dla konkretnej prędkości
zablokowanej opony względem nawierzchni określone zostały w tabeli:
|
|||||||||||||||||||||||
*) W przypadku pasów awaryjnych wykonywanych w jednym ciągu technologicznym wymagania
można uznać za spełnione na podstawie pozytywnych parametrów nawierzchni pasów ruchu.
**) Wartości wymagań dla odcinków nawierzchni, na których nie można wykonać pomiarów
z prędkością 60 km/h.
Załącznik nr 2 - Ocena stanu technicznego nawierzchni autostrady
1.
Na podstawie oceny następujących parametrów techniczno-eksploatacyjnych: równości
podłużnej, równości poprzecznej, stanu powierzchni nawierzchni, stanu nośności oraz
oceny właściwości przeciwpoślizgowych wyróżnia się cztery klasy stanu technicznego
nawierzchni autostrady:
1)
klasa A - stan dobry: pożądany stan nawierzchni, w którym nie planuje się żadnych
przedsięwzięć utrzymaniowych. Ocenę parametrów technicznych należy wykonywać nie rzadziej
niż co trzy lata;
2)
klasa B - stan zadowalający: własności użytkowe nawierzchni, jak i jej nośność są
obniżone, nie stwarzają jednak niebezpieczeństwa dla użytkowników. Ocenę właściwości
przeciwpoślizgowych i równości poprzecznej należy wykonywać nie rzadziej niż co dwa
lata, natomiast ocenę pozostałych parametrów nie rzadziej niż co trzy lata;
3)
klasa C - stan niezadowalający: własności użytkowe nawierzchni, jak i jej nośność
są obniżone. Wymagana jest coroczna ocena parametrów technicznych oraz włączenie nawierzchni
do planu remontów;
4)
klasa D - stan zły: nawierzchnia przekroczyła stan graniczny nośności lub przydatności
do użytkowania i niezwłocznie powinna być poddana naprawie.
W przypadkach szczególnych, to jest przy zanotowaniu wartości równości poprzecznej
lub podłużnej w klasie C lub wystąpieniu spękań świadczących o potencjalnej utracie
nośności, wymagane jest wykonanie pomiarów ugięć nawierzchni na wskazanych odcinkach.
2.
Do oceny równości podłużnej nawierzchni autostrady należy stosować metodę profilometryczną
bazującą na wskaźnikach równości IRI [mm/m]. Profil nierówności warstwy nawierzchni należy rejestrować z krokiem co 10
cm. Wartość IRI standardowo należy wyznaczać z krokiem co 50 m. Pomiary należy wykonywać w śladzie
prawego koła, na każdym z pasów ruchu, z wyłączeniem pasów awaryjnych i jezdni MOP.
Wymagana równość podłużna jest określona przez wartość średnią wyników pomiaru IRIśr, których nie można przekroczyć na długości ocenianego odcinka nawierzchni nie dłuższego
niż 1000 m. Odcinek końcowy o długości mniejszej niż 500 m należy oceniać łącznie
z odcinkiem poprzedzającym.
Dopuszcza się stosowanie równoważnej, wiarygodnej aparatury pomiarowej, jeśli dysponuje
się sprawdzoną zależnością korelacyjną umożliwiającą przeliczenie wyników pomiarów
na wartości uzyskiwane profilografem laserowym.
3.
Do oceny równości poprzecznej nawierzchni autostrady należy stosować metodę profilometryczną.
Równość poprzeczna nawierzchni autostrady jest wyrażana przez miarodajną głębokość
koleiny. Pomiary powinny być wykonywane z ustalonym krokiem pomiarowym równym 1 m
z dokładnością nie mniejszą niż 1 mm. Długość ocenianego odcinka nie powinna być większa
niż 1000 m. Odcinek końcowy o długości mniejszej niż 500 m należy oceniać łącznie
z odcinkiem poprzedzającym. Pomiar należy wykonywać na każdym z pasów ruchu, z wyłączeniem
pasów awaryjnych i jezdni MOP.
Miarodajna głębokość koleiny wyznaczona dla 50 m odcinka drogi Hmjest równa sumie wartości średniej E[h] i dwóch odchyleń standardowych Dh, które oblicza się dla zbioru 50 wyników z automatycznego pomiaru głębokości koleiny
z ustalonym krokiem pomiarowym (h) równym 1 m.
Miarodajna głębokość koleiny wyznaczona dla kilometrowego odcinka drogi Hpjest równa sumie wartości średniej E[Hm] i połowy odchylenia standardowego DHm, które oblicza się dla zbioru 20 wartości miarodajnej głębokości koleiny wyznaczonej
dla 50 m odcinka drogi Hm.
4.
Stan powierzchni nawierzchni autostrady określa się w trakcie automatycznej lub półautomatycznej
inwentaryzacji uszkodzeń powierzchniowych. Długość ocenianego odcinka nie powinna
być większa niż 100 m.
5.
Przy ocenie właściwości przeciwpoślizgowych nawierzchni autostrady powinien być określony
współczynnik tarcia na mokrej nawierzchni przy całkowitym poślizgu opony testowej.
Właściwości przeciwpoślizgowe powinny być określane zgodnie z punktem 4.2 załącznika
nr 4 do rozporządzenia.
6.
Stan nośności warstw konstrukcyjnych nawierzchni jest wyrażony przez miarodajny wskaźnik
ugięcia i jest oceniany w oparciu o pomiary ugięć aparatem FWD (Falling Weight Deflectometer). Dopuszcza się inną wiarygodną metodę równoważną, jeśli dysponuje się sprawdzoną zależnością
korelacyjną umożliwiającą przeliczenie wyników pomiarów na wartości uzyskiwane aparatem
FWD.
Miarodajny wskaźnik ugięcia jest obliczany jako suma wartości średniej i odchylenia
standardowego wskaźników ugięć dla wyników z kilometrowego odcinka drogi, krok pomiarowy
co 50 m.
Standaryzowana wartość pojedynczego pomiaru ugięcia jest to ugięcie maksymalne sprowadzone
do standardowych warunków nacisku 50 kN na kołowej powierzchni o średnicy 300 mm przy
temperaturze warstw asfaltowych 20°C uwzględniające sezon i rodzaj materiału podbudowy.
7.
Kryteria klasyfikacji równości podłużnej [mm/m], mierzonej zgodnie z ust. 2, określone
zostały w tabeli:
|
||||||||||||||||||||||||||||||
8.
Kryteria klasyfikacji głębokości kolein [mm], mierzonych zgodnie z ust. 3, określone
zostały w tabeli:
|
||||||||||||||||||||||||||||||
9.
Kryteria klasyfikacji właściwości przeciwpoślizgowych, mierzonych zgodnie z ust. 5,
określone zostały w tabeli:
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
*) Pomiary wykonywane na wskazanych odcinkach w przypadkach szczególnych, świadczących
o potencjalnej utracie właściwości przeciwpoślizgowych.
10.
Kryteria klasyfikacji dla nośności, mierzonej zgodnie z ust. 6, określone zostały
w tabeli:
|
||||||||||||||||||||||||||||||
Nośność nawierzchni betonowych należy oceniać indywidualnie. Jeżeli w nawierzchni
występują połączenia, należy także badać ich stan.