Ustawaz dnia 19 lipca 2019 r.o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej
Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych
innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę
z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia 24 sierpnia 1991 r.
o Państwowej Straży Pożarnej, ustawę z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym
żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawę z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej,
ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa, ustawę z dnia 26 stycznia
2018 r. o Straży Marszałkowskiej oraz ustawę z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby
Więziennej oraz ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5:
a)
w ust. 1a wyrazy „art. 18f ust. 2-5” zastępuje się wyrazami „art. 18f ust. 2, 3 i 5”,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej nie uwzględnia się
zmniejszenia wysokości uposażenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w związku z przebywaniem
na zwolnieniu lekarskim, urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego,
urlopie rodzicielskim oraz urlopie wychowawczym.
”
;
2)
w art. 12:
a)
w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
W przypadku funkcjonariuszy Służby Celnej lub funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej
dodatkowo wymagane jest posiadanie stażu służby co najmniej 5 lat:
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Funkcjonariusz Służby Celnej lub funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej, który w dniu
zwolnienia ze służby, przekształcenia albo wygaśnięcia stosunku służbowego osiągnął
staż służby 15 lat, w tym co najmniej 5 lat, o których mowa w ust. 2, nabywa prawo
do emerytury w dniu osiągnięcia tego stażu niezależnie od przyczyny zwolnienia ze
służby, wygaśnięcia czy przekształcenia stosunku służbowego.
”
;
3)
w art. 13 w ust. 1 po pkt 1c dodaje się pkt 1d w brzmieniu:
„
1d)
okresy zatrudnienia funkcjonariuszy od dnia 15 września 1999 r. do dnia przekształcenia
stosunku pracy w stosunek służby w przypadku, gdy osoba, która wykonywała zadania
przypisane dla Służby Celnej, otrzymała akt mianowania skutkujący tym przekształceniem;
”
;
4)
w art. 18b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Emerytura przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który w dniu zwolnienia
posiada co najmniej 25 lat służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej Straży
Pożarnej, Służbie Celnej, Służbie Celno-Skarbowej lub Służbie Więziennej.
”
;
5)
uchyla się art. 18d;
6)
w art. 18f uchyla się ust. 4.
Art. 2.
W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 33:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Zadania służbowe policjanta powinny być ustalone w sposób pozwalający na ich wykonanie
w ramach 40-godzinnego tygodnia służby, w okresach rozliczeniowych od dnia 1 stycznia
do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„
2a.
Liczba godzin służby przekraczających normę określoną w ust. 2 nie może przekraczać
8 godzin tygodniowo w okresie rozliczeniowym.
2b.
Przepisu ust. 2a nie stosuje się do realizacji zadań o szczególnym charakterze dla
ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego,
w szczególności mających na celu zapobieżenie zdarzeniom, o których mowa w art. 18
ust. 1.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 policjantowi przysługuje
w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo po zakończeniu
okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10 dni od zakończenia
okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie czasu wolnego od służby
w tym samym wymiarze.
”
,
d)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3d w brzmieniu:
„
3a.
Rekompensatę pieniężną, o której mowa w ust. 3, przyznaje się w wysokości 1/172 części
miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego
policjantowi na stanowisku zajmowanym w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego za każdą
godzinę służby przekraczającą normę określoną w ust. 2. Łączny czas służby przekraczający
normę w danym okresie rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.
3b.
Przyznanie rekompensaty pieniężnej, o której mowa w ust. 3, może nastąpić także na
podstawie porozumienia, o którym mowa w art. 13 ust. 4a pkt 1, jeżeli przekroczenie
normy określonej w ust. 2 nastąpiło w związku z realizacją tego porozumienia. Rekompensata
pieniężna przysługuje policjantowi za każdą pełną godzinę służby przekraczającą normę
określoną w ust. 2.
3c.
W razie śmierci lub zaginięcia policjanta należną mu rekompensatę pieniężną, o której
mowa w ust. 3, wypłaca się małżonkowi policjanta, który pozostawał z nim we wspólności
małżeńskiej, a w dalszej kolejności jego dzieciom oraz rodzicom, jeżeli w dniu śmierci
policjanta spełniali warunki do uzyskania renty rodzinnej na podstawie przepisów o
zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży
Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
3d.
Rekompensatę pieniężną, o której mowa w ust. 3, wypłaca się:
1)
do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 33
ust. 2, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby;
2)
w przypadku śmierci albo zaginięcia policjanta - niezwłocznie po wydaniu rozkazu personalnego
o wygaśnięciu stosunku służbowego.
”
,
e)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, podstawowy
i zmianowy rozkład czasu służby, dzienny i tygodniowy wymiar czasu służby, przypadki
przedłużenia czasu służby ponad ustaloną normę, sposób ewidencjonowania i rozliczania
czasu służby, tryb oraz warunki przyznawania i termin wypłaty rekompensaty pieniężnej,
o której mowa w art. 13 ust. 4a pkt 1, sposób pełnienia przez policjantów dyżurów
domowych oraz grupy policjantów zwolnionych z pełnienia służby w porze nocnej, niedziele
i święta, mając na względzie zapewnienie całodobowej i sprawnej realizacji zadań przez
Policję.
”
;
2)
w art. 108 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„
4a)
rekompensata pieniężna w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art.
33 ust. 2;
”
;
3)
w art. 114 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe;
”
;
4)
w art. 115a po wyrazie „dodatkowego” skreśla się wyrazy „oraz za każde rozpoczęte 8 godzin niewykorzystanego czasu wolnego przysługującego
na podstawie art. 33 ust. 3”;
5)
art. 121h otrzymuje brzmienie:
„
Art. 121h.
Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym
za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy
wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 1, 3, 4a i 6 i ust. 2 pkt
2 oraz art. 117.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 37:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Czas pełnienia służby funkcjonariusza wynosi przeciętnie 40 godzin tygodniowo w przyjętym
okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia
1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.
”
,
b)
po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu:
„
2b.
Przedłużenie czasu służby funkcjonariusza ponad przeciętną normę określoną w ust.
2 nie może spowodować przekroczenia 48-godzinnego tygodniowego wymiaru czasu służby
w okresie rozliczeniowym.
”
,
c)
ust. 3 i 3a otrzymują brzmienie:
„
3.
W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 funkcjonariuszowi
przysługuje w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo
po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10
dni od zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie czasu
wolnego od służby w tym samym wymiarze.
3a.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do funkcjonariusza uprawnionego do dodatku funkcyjnego.
”
,
d)
po ust. 3a dodaje się ust. 3b w brzmieniu:
„
3b.
Funkcjonariuszowi uprawnionemu do dodatku funkcyjnego przysługuje:
1)
czas wolny od służby w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust.
2 albo
2)
rekompensata pieniężna, o której mowa w ust. 3
- za czas służby pełnionej przed dniem uzyskania uprawnienia do tego dodatku.
”
;
2)
w art. 112 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
„
5a)
rekompensata pieniężna w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art.
37 ust. 2;
”
;
3)
po art. 117b dodaje się art. 117c w brzmieniu:
„
Art. 117c.
1.
W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 37 ust. 2 funkcjonariuszowi
przyznaje się rekompensatę pieniężną w wysokości 1/172 uposażenia zasadniczego wraz
z dodatkami o charakterze stałym należnego funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym
w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego za każdą godzinę służby przekraczającą normę
określoną w art. 37 ust. 2. Łączny czas służby przekraczający normę w danym okresie
rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.
2.
Rekompensatę pieniężną oblicza i wypłaca komórka finansowa jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej właściwa w sprawach wypłaty uposażenia.
3.
Rekompensatę pieniężną wypłaca się:
1)
do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 37
ust. 2, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby;
2)
w przypadku śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza - niezwłocznie po wydaniu rozkazu
personalnego o wygaśnięciu stosunku służbowego.
”
;
4)
w art. 118:
a)
w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane przed zwolnieniem ze służby urlopy wypoczynkowe
lub dodatkowe oraz rekompensatę pieniężną w zamian za czas służby przekraczający normę
określoną w art. 37 ust. 2;
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3-5 i ust. 2 pkt
2 oraz 9-11 otrzymuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane przed dniem zwolnienia
ze służby urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz rekompensatę pieniężną w zamian za
czas służby przekraczający normę określoną w art. 37 ust. 2.
”
,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania
i wypłacania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane przez funkcjonariusza urlopy
wypoczynkowe i dodatkowe, podmioty właściwe w tych sprawach, a także terminy wypłaty,
uwzględniając składniki uposażenia stanowiące podstawę ekwiwalentu oraz powiązanie
jego wysokości z liczbą dni niewykorzystanego urlopu.
”
;
5)
art. 125h otrzymuje brzmienie:
„
Art. 125h.
Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym
za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy
wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 112 ust. 1 pkt 1, 3, 5a i 6 i ust. 2 pkt
2 oraz art. 121.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 97c ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4a, za jedną godzinę służby
stanowi 1/172 średniego miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze
stałym należnego strażakowi w okresie rozliczeniowym. Za okres rozliczeniowy uważa
się terminy od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca
do dnia 31 grudnia danego roku. Łączny czas służby przekraczający normę w danym okresie
rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.
”
;
2)
w art. 100 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W razie śmierci strażaka lub uznania go za zmarłego pozostałej po nim rodzinie przysługuje
odprawa pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałaby temu strażakowi odprawa,
gdyby był zwolniony ze służby, oraz świadczenie określone w art. 97c ust. 1 i art.
98 ust. 1 pkt 2 i 3.
”
;
3)
art. 105h otrzymuje brzmienie:
„
Art. 105h.
Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym
za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy
wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 93 ust. 1 pkt 1, 3, 4a i 6, art. 100 ust.
1 oraz art. 101 ust. 1.
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
oraz ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 18b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Emerytura przysługuje żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, który
w dniu zwolnienia posiada co najmniej 25 lat służby wojskowej w Wojsku Polskim.
”
;
2)
uchyla się art. 18d;
3)
w art. 18f uchyla się ust. 5.
Art. 6.
W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 60i otrzymuje brzmienie:
„
Art. 60i.
Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym
za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy
wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 100, art. 101 ust. 1, art. 102 ust. 1 oraz
art. 193 ust. 1 pkt 1, 4 i 7.
”
;
2)
w art. 121 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Czas służby wynosi przeciętnie 40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym
od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31
grudnia danego roku.
”
;
3)
art. 131 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 131.
W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 121 ust. 1 funkcjonariuszowi
przysługuje:
1)
w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo
2)
po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10
dni od dnia zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie
czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze.
”
;
4)
uchyla się art. 137;
5)
w art. 193 w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
„
7)
rekompensata pieniężna za czas służby przekraczający normę, o której mowa w art. 121
ust. 1.
”
;
6)
po art. 195a dodaje się art. 195b w brzmieniu:
„
Art. 195b.
1.
Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 193 ust. 1 pkt 7, za jedną godzinę służby
stanowi 1/172 miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze
stałym należnego funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym w ostatnim dniu okresu
rozliczeniowego, o którym mowa w art. 121 ust. 1, lub w ostatnim dniu służby za każdą
godzinę służby przekraczającą normę, o której mowa w art. 121 ust. 1. Łączny czas
służby przekraczający normę w danym okresie rozliczeniowym zaokrągla się w górę do
pełnej godziny.
2.
Należną rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 193 ust. 1 pkt 7, wypłaca się
do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, lecz nie później niż do
dnia ustania stosunku służbowego funkcjonariusza.
3.
Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 193 ust. 1 pkt 7, należną zmarłemu lub
zaginionemu funkcjonariuszowi wypłaca się jego małżonkowi lub członkom rodziny uprawnionym
do policyjnej renty rodzinnej. Wypłata rekompensaty pieniężnej następuje niezwłocznie
po wydaniu rozkazu personalnego o wygaśnięciu stosunku służbowego.
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 81:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Czas pełnienia służby funkcjonariusza wynosi 40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie
rozliczeniowym, od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca
do dnia 31 grudnia danego roku.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Przedłużenie czasu służby funkcjonariusza ponad normę określoną w ust. 2 nie może
spowodować przekroczenia przeciętnego 48-godzinnego tygodniowego wymiaru czasu służby
w przyjętym okresie rozliczeniowym.
”
,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 funkcjonariuszowi
przysługuje:
1)
w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo
2)
po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10
dni od zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie czasu
wolnego od służby w tym samym wymiarze.
”
;
2)
w art. 172 w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu:
„
6)
rekompensata pieniężna za czas służby przekraczający normę, o której mowa w art. 81
ust. 2.
”
;
3)
po art. 172 dodaje się art. 172a w brzmieniu:
„
Art. 172a.
1.
Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6, za jedną godzinę służby
stanowi 1/172 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego
funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego,
o którym mowa w art. 81 ust. 2, lub ostatnim dniu służby za każdą godzinę służby przekraczającą
normę, o której mowa w art. 81 ust. 2. Łączny czas służby przekraczający normę w danym
okresie rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.
2.
Należną rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6, wypłaca się
do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, lecz nie później niż do
dnia zwolnienia ze służby.
3.
Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6, należną zmarłemu lub
zaginionemu funkcjonariuszowi wypłaca się jego małżonkowi lub członkom rodziny uprawnionym
do policyjnej renty rodzinnej. Wypłata rekompensaty pieniężnej następuje niezwłocznie
po stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego.
”
;
4)
w art. 174:
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby nagrodę roczną wypłaca się w terminie 14 dni
od dnia zwolnienia.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Nagroda roczna przysługuje funkcjonariuszowi mianowanemu do służby w trakcie poprzedniego
roku kalendarzowego, jeżeli pełnił służbę w roku mianowania przez okres co najmniej
3 miesięcy kalendarzowych, w wysokości proporcjonalnej do liczby rozpoczętych miesięcy
służby w danym roku.
”
,
c)
w ust. 6 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:
„
Wypłata nagrody rocznej następuje niezwłocznie po stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku
służbowego.
”
;
5)
art. 200 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 200.
Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym
za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy
wymiaru należności, o których mowa w art. 172 ust. 1 pkt 1-4 i 6 i ust. 2 oraz art.
173.
”
.
Art. 8.
W ustawie z dnia 26 stycznia 2018 r. o Straży Marszałkowskiej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 23:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Czas pełnienia służby funkcjonariusza Straży Marszałkowskiej wynosi przeciętnie 40
godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia do dnia 30
czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.
”
,
b)
ust. 4-7 otrzymują brzmienie:
„
4.
W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 funkcjonariuszowi
Straży Marszałkowskiej przysługuje w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w
tym samym wymiarze albo po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna,
o ile w terminie 10 dni od dnia zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem
o udzielenie czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze.
5.
Rekompensatę pieniężną, o której mowa w ust. 4, przyznaje się w wysokości 1/172 części
miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego
funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej na stanowisku zajmowanym w ostatnim dniu
okresu rozliczeniowego za każdą godzinę służby przekraczającą normę, o której mowa
w ust. 2. Łączny czas służby przekraczający normę w danym okresie rozliczeniowym zaokrągla
się w górę do pełnej godziny.
6.
Rekompensatę pieniężną, o której mowa w ust. 4, wypłaca się do końca kwartału następującego
po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 2, lecz nie później niż w dniu zwolnienia
ze służby.
7.
Marszałek Sejmu określi, w drodze zarządzenia, podstawowy i zmianowy rozkład czasu
służby, dzienny i tygodniowy wymiar czasu służby, przypadki przedłużenia czasu służby
ponad ustaloną normę, sposób ewidencjonowania i rozliczania czasu służby, tryb przyznawania
i termin wypłaty rekompensaty pieniężnej, o której mowa w ust. 4, sposób pełnienia
przez funkcjonariuszy Straży Marszałkowskiej dyżurów domowych oraz grupę funkcjonariuszy
Straży Marszałkowskiej zwolnionych z pełnienia służby w porze nocnej, niedziele i
święta.
”
;
2)
w art. 67 w ust. 15 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
„
5a)
rekompensata pieniężna w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art.
23 ust. 2;
”
;
3)
w art. 82 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
rekompensata pieniężna w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art.
23 ust. 2.
”
;
4)
art. 93 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 93.
Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym
za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy
wymiaru należności, o których mowa w art. 67 ust. 15 pkt 1, 4, 5a i 6 oraz art. 82
ust. 1.
”
.
Art. 9.
W ustawie z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
w art. 33 w ust. 3c po wyrazach „Straży Granicznej,” dodaje się wyrazy „Straży Marszałkowskiej,”;
”
;
2)
w art. 9:
a)
w pkt 4 w lit. b w ust. 3 po wyrazach „Biurze Ochrony Rządu,” dodaje się wyrazy „Służbie Ochrony Państwa,”,
b)
w pkt 5:
-
-w lit. a wyrazy „art. 18f ust. 2-5” zastępuje się wyrazami „art. 18f ust. 2, 3 i 5”,
-
-uchyla się lit. b,
c)
w pkt 10 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Emerytura przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który w dniu zwolnienia
posiada co najmniej 25 lat służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony
Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Celnej, Służbie Celno-Skarbowej lub Służbie
Więziennej.”,
”
,
”
,
d)
uchyla się pkt 11;
3)
w art. 47 w pkt 1 wyrazy „art. 3 pkt 4 i 5” zastępuje się wyrazami „art. 3 pkt 1a, 4 i 5”.
Art. 10.
Do udzielania czasu wolnego w zamian za czas służby przekraczający normę określoną
w art. 33 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, pełnionej
w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 11.
Policjantowi zwalnianemu ze służby ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany czas wolny
od służby udzielany na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu
dotychczasowym, wypracowany w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
wypłaca się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Art. 12.
Do wypłaty rekompensaty pieniężnej, o której mowa w art. 13 ust. 4a pkt 1 ustawy zmienianej
w art. 2, przyznanej za czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust.
2 tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym wokresie przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 13.
Do udzielania czasu wolnego w zamian za czas służby przekraczający normę określoną
w art. 37 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym, pełnionej
w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 14.
Funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany czas
wolny od służby udzielany na podstawie art. 37 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3,
przysługujący za służbę pełnioną w okresie od dnia 24 sierpnia 2005 r. do dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy, wypłaca się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Art. 15.
Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4a ustawy zmienianej w
art. 4, za czas służby w okresie rozliczeniowym poprzedzającym dzień wejścia w życie
niniejszej ustawy przyznaje się w wysokości określonej w art. 97c ust. 1 tej ustawy
w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 16.
1.
Do udzielania czasu wolnego w zamian za czas służby przekraczający normę określoną
w art. 121 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu dotychczasowym, pełnionej
w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Funkcjonariuszowi Służby Więziennej zwalnianemu ze służby ekwiwalent pieniężny za
niewykorzystany czas wolny od służby udzielany na podstawie art. 131 ustawy zmienianej
w art. 6 w brzmieniu dotychczasowym, wypracowany w okresie przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, wypłaca się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Art. 17.
Do udzielania czasu wolnego w zamian za czas służby przekraczający normę określoną
w art. 81 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 7 w brzmieniu dotychczasowym, pełnionej
w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 18.
Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 23 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 8
w brzmieniu dotychczasowym, za czas służby w okresie rozliczeniowym poprzedzającym
dzień wejścia w życie niniejszej ustawy przyznaje się w wysokości określonej w art.
23 ust. 4 tej ustawy, w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 19.
1.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 33 ust. 6 ustawy zmienianej
w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 33 ust. 6 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej
jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 118 ust. 4 ustawy zmienianej
w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 118 ust. 4 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej
jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 7 ustawy zmienianej
w art. 8 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 23 ust. 7 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej
jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 20.
1.
W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków Komendanta Głównego Policji będących
skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 1 523 700 tys. zł, w
tym w:
1)
2019 r. - 0 tys. zł;
2)
2020 r. - 147 300 tys. zł;
3)
2021 r. - 157 600 tys. zł;
4)
2022 r. - 161 500 tys. zł;
5)
2023 r. - 165 400 tys. zł;
6)
2024 r. - 169 600 tys. zł;
7)
2025 r. - 174 000 tys. zł;
8)
2026 r. - 178 200 tys. zł;
9)
2027 r. - 182 700 tys. zł;
10)
2028 r. - 187 400 tys. zł.
2.
Komendant Główny Policji monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa
w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec pierwszego
kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.
3.
W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy
maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm
korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym
niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczających
przyjętą normę.
4.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest
Komendant Główny Policji.
Art. 21.
1.
W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków Komendanta Głównego Straży Granicznej
będących skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 144 400 tys.
zł, w tym w:
1)
2019 r. - 0 tys. zł;
2)
2020 r. - 14 000 tys. zł;
3)
2021 r. - 14 900 tys. zł;
4)
2022 r. - 15 300 tys. zł;
5)
2023 r. - 15 700 tys. zł;
6)
2024 r. - 16 100 tys. zł;
7)
2025 r. - 16 500 tys. zł;
8)
2026 r. - 16 900 tys. zł;
9)
2027 r. - 17 300 tys. zł;
10)
2028 r. - 17 700 tys. zł.
2.
Komendant Główny Straży Granicznej monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których
mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec pierwszego
kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.
3.
W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy
maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm
korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym
niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczających
przyjętą normę.
4.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest
Komendant Główny Straży Granicznej.
Art. 22.
1.
W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków Komendanta Głównego Państwowej Straży
Pożarnej będących skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 27
000 tys. zł, w tym w:
1)
2019 r. - 0 tys. zł;
2)
2020 r. - 2 600 tys. zł;
3)
2021 r. - 2 800 tys. zł;
4)
2022 r. - 2 800 tys. zł;
5)
2023 r. - 3 000 tys. zł;
6)
2024 r. - 3 000 tys. zł;
7)
2025 r. - 3 100 tys. zł;
8)
2026 r. - 3 200 tys. zł;
9)
2027 r. - 3 200 tys. zł;
10)
2028 r. - 3 300 tys. zł.
2.
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,
o których mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na
koniec pierwszego kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.
3.
W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy
maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm
korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym
niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczających
przyjętą normę.
4.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.
Art. 23.
1.
W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków wojewodów będących skutkiem finansowym
wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 977 100 zł, w tym w:
1)
2019 r. - 0 tys. zł;
2)
2020 r. - 94 500 tys. zł;
3)
2021 r. - 101 000 tys. zł;
4)
2022 r. - 103 600 tys. zł;
5)
2023 r. - 106 100 tys. zł;
6)
2024 r. - 108 800 tys. zł;
7)
2025 r. - 111 500 tys. zł;
8)
2026 r. - 114 300 tys. zł;
9)
2027 r. - 117 200 tys. zł;
10)
2028 r. - 120 100 tys. zł.
2.
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,
o których mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na
koniec pierwszego kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.
3.
W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy
maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm
korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym
niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczających
przyjętą normę.
4.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.
Art. 24.
1.
W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków Dyrektora Generalnego Służby Więziennej
będących skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 189 500 tys.
zł, w tym w:
1)
2019 r. - 0 tys. zł;
2)
2020 r. - 18 300 tys. zł;
3)
2021 r. - 19 600 tys. zł;
4)
2022 r. - 20 100 tys. zł;
5)
2023 r. - 20 600 tys. zł;
6)
2024 r. - 21 100 tys. zł;
7)
2025 r. - 21 600 tys. zł;
8)
2026 r. - 22 200 tys. zł;
9)
2027 r. - 22 700 tys. zł;
10)
2028 r. - 23 300 tys. zł.
2.
Dyrektor Generalny Służby Więziennej monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których
mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec pierwszego
kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.
3.
W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy
maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm
korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym
niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczający
przyjętą normę.
4.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest
Dyrektor Generalny Służby Więziennej.
Art. 25.
1.
W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków Komendanta Służby Ochrony Państwa będących
skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 28 400 tys. zł, w tym
w:
1)
2019 r. - 0 tys. zł;
2)
2020 r. - 2 800 tys. zł;
3)
2021 r. - 2 900 tys. zł;
4)
2022 r. - 3 000 tys. zł;
5)
2023 r. - 3 100 tys. zł;
6)
2024 r. - 3 200 tys. zł;
7)
2025 r. - 3 200 tys. zł;
8)
2026 r. - 3 300 tys. zł;
9)
2027 r. - 3 400 tys. zł;
10)
2028 r. - 3 500 tys. zł.
2.
Komendant Służby Ochrony Państwa monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których
mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec pierwszego
kwartału oraz trzeciego kwartału danego roku budżetowego.
3.
W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy
maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm
korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym
niniejszej ustawy, w szczególności przez zmniejszenie liczby godzin służby przekraczających
przyjętą normę.
4.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest
Komendant Służby Ochrony Państwa.
Art. 26.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z mocą od dnia 1 lipca
2019 r.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę
z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia 24 sierpnia 1991 r.
o Państwowej Straży Pożarnej, ustawę z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym
żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawę z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej,
ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa, ustawę z dnia 26 stycznia
2018 r. o Straży Marszałkowskiej oraz ustawę z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej.