Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższegoz dnia 17 lipca 2019 r.w sprawie standardu kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza weterynarii 1)Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego kieruje działem administracji rządowej - szkolnictwo
wyższe i nauka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia
13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Nauki i Szkolnictwa
Wyższego (Dz. U. poz. 2317, z 2018 r. poz. 1998 oraz z 2019 r. poz. 715).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 68 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym
i nauce zarządza się, co następuje:
§ 1.
Określa się standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza weterynarii,
stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia.
§ 2.
Na studiach na kierunku weterynaria, które rozpoczynają się w roku akademickim 2019/2020,
uczelnia może stosować standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu
lekarza weterynarii, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.4)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa
Wyższego z dnia 29 września 2011 r. w sprawie standardów kształcenia dla kierunków
studiów weterynarii i architektury (Dz. U. poz. 1233), które traci moc z dniem wejścia
w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 349 pkt 6 ustawy z dnia 3 lipca
2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.
U. poz. 1669 oraz z 2019 r. poz. 39 i 534).
1)
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego kieruje działem administracji rządowej - szkolnictwo
wyższe i nauka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia
13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Nauki i Szkolnictwa
Wyższego (Dz. U. poz. 2317, z 2018 r. poz. 1998 oraz z 2019 r. poz. 715).
2)
Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych
(Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 141-237,
Dz. Urz. UE L 320 z 06.12.2007, str. 3-11, Dz. Urz. UE L 205 z 01.08.2008, str. 10-12,
Dz. Urz. UE L 93 z 07.04.2009, str. 11-12, Dz. Urz. UE L 59 z 04.03.2011, str. 4-7,
Dz. Urz. UE L 180 z 12.07.2012, str. 9-11, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 368-375
oraz Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 132-170).
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2024 i 2245 oraz
z 2019 r. poz. 276, 447, 534, 577, 730 i 823.
4)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa
Wyższego z dnia 29 września 2011 r. w sprawie standardów kształcenia dla kierunków
studiów weterynarii i architektury (Dz. U. poz. 1233), które traci moc z dniem wejścia
w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 349 pkt 6 ustawy z dnia 3 lipca
2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.
U. poz. 1669 oraz z 2019 r. poz. 39 i 534).
Załącznik nr 1 - Standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza weterynarii
I.
SPOSÓB ORGANIZACJI KSZTAŁCENIA
1.
WYMAGANIA OGÓLNE
1.1.
Standard ma zastosowanie do kształcenia na kierunku weterynaria prowadzonym na poziomie
jednolitych studiów magisterskich, zwanych dalej „studiami”.
1.2.
Studia stacjonarne trwają 11 albo 12 semestrów. Studia niestacjonarne mogą trwać dłużej
niż studia stacjonarne.
1.3.
Liczba godzin zajęć realizowanych w ramach studiów, w tym praktyk zawodowych, nie
może być mniejsza niż 5200.
1.4.
Liczba punktów ECTS konieczna do ukończenia studiów nie może być mniejsza niż 360.
1.5.
Kierunek weterynaria jest przyporządkowany do dyscypliny naukowej - weterynaria jako
dyscypliny wiodącej.
2.
ZAJĘCIA I GRUPY ZAJĘĆ
Kształcenie jest realizowane w postaci zajęć lub grup zajęć przygotowujących do wykonywania
zawodu lekarza weterynarii w ramach grup zajęć A-E:
A.
zajęcia w zakresie nauk podstawowych (fizyka, chemia, biochemia, biologia świata zwierząt
i roślin, mikrobiologia, anatomia z histologią i embriologią, fizjologia, genetyka,
farmakologia, farmacja, toksykologia, immunologia, epidemiologia, matematyka stosowana
nauk biologicznych, etyka zawodowa);
B.
zajęcia w zakresie kierunkowym:
1)
nauki kliniczne (położnictwo, patologia z anatomią patologiczną, parazytologia, chirurgia
ogólna z anestezjologią, diagnostyka laboratoryjna i kliniczna, zajęcia kliniczne
dotyczące chorób wewnętrznych, zakaźnych, chirurgii i rozrodu zwierząt domowych, chorób
drobiu i innych zwierząt, profilaktyka, radiologia, rozród i zaburzenia rozrodu, organizacja
i funkcjonowanie Inspekcji Weterynaryjnej, zdrowie publiczne, prawodawstwo weterynaryjne,
medycyna sądowa, postępowanie terapeutyczne, propedeutyka),
2)
produkcja zwierzęca (technologie w produkcji zwierzęcej, żywienie zwierząt, agronomia,
ekonomika rolnictwa, chów i hodowla zwierząt, higiena weterynaryjna, etologia i ochrona
zwierząt),
3)
higiena żywności (inspekcja i kontrola pasz oraz środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego,
higiena i technologia żywności, kształcenie praktyczne, w tym w rzeźniach i zakładach
przetwórczych środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego);
C.
zajęcia uzupełniające (w szczególności języki obce i informatyka);
D.
staże kliniczne;
E.
praktyki zawodowe.
Kształcenie teoretyczne i praktyczne w poszczególnych grupach zajęć jest rozłożone,
zrównoważone i skoordynowane w taki sposób, że nabyte wiadomości i umiejętności pozwalają
lekarzowi weterynarii na realizację wszystkich powierzonych mu zadań.
W przypadku studiów o profilu:
1)
ogólnoakademickim - program studiów obejmuje zajęcia lub grupy zajęć, związane z prowadzoną
w uczelni działalnością naukową w dyscyplinie naukowej, do której jest przyporządkowany
kierunek, którym przypisano punkty ECTS w wymiarze większym niż 50% liczby punktów
ECTS koniecznej do ukończenia studiów, i uwzględnia udział studentów w zajęciach przygotowujących
do prowadzenia działalności naukowej lub udział w tej działalności;
2)
praktycznym - program studiów obejmuje zajęcia lub grupy zajęć kształtujące umiejętności
praktyczne, którym przypisano punkty ECTS w wymiarze większym niż 50% liczby punktów
ECTS koniecznej do ukończenia studiów.
3.
MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJĘĆ ZORGANIZOWANYCH I PUNKTÓW ECTS
|
Do dyspozycji uczelni pozostawia się 1090 godzin zajęć (83 punkty ECTS), które mogą
być realizowane jako zajęcia uzupełniające wiedzę, umiejętności lub kompetencje społeczne,
z tym że program studiów umożliwia studentowi wybór zajęć, którym przypisano punkty
ECTS w wymiarze nie mniejszym niż 5% liczby punktów ECTS koniecznej do ukończenia
studiów.
Wychowanie fizyczne jest przedmiotem obowiązkowym na studiach stacjonarnych, prowadzonym
w wymiarze nie mniejszym niż 60 godzin. Zajęciom tym nie przypisuje się punktów ECTS.
Program studiów umożliwia studentom uzyskanie nie mniej niż 5 punktów ECTS w ramach
zajęć z dziedziny nauk humanistycznych i nauk społecznych.
Liczba punktów ECTS, jaka może być uzyskana w ramach kształcenia z wykorzystaniem
metod i technik kształcenia na odległość, nie może być większa niż 10% liczby punktów
ECTS koniecznej do ukończenia studiów.
4.
STAŻE KLINICZNE
Staż kliniczny jest realizowany pod bezpośrednim nadzorem nauczyciela akademickiego
lub innej osoby prowadzącej zajęcia, posiadających prawo wykonywania zawodu lekarza
weterynarii.
|
5.
PRAKTYKI ZAWODOWE
Praktyki zawodowe obejmują poznanie praktycznych aspektów postępowania lekarsko-weterynaryjnego
w gospodarstwach, w zakładach leczniczych dla zwierząt, rzeźniach oraz zakładach przetwórstwa
produktów pochodzenia zwierzęcego i produkcji pasz, a także w zakresie unasienniania
zwierząt.
|
Praktyki zawodowe służą osiągnięciu wymaganych efektów uczenia się. Program praktyk
i sposób weryfikacji oraz oceny osiągniętych efektów uczenia się ustalają uczelnie.
6.
INFRASTRUKTURA NIEZBĘDNA DO PROWADZENIA KSZTAŁCENIA
Kształcenie jest prowadzone z wykorzystaniem infrastruktury umożliwiającej osiągnięcie
wymaganych efektów uczenia się, która obejmuje bazę dydaktyczną, naukową oraz infrastrukturę
uczelni lub podmiotów zewnętrznych, w tym leczniczych. Do realizacji zajęć w zakresie
kierunkowym jest wymagana specjalistyczna infrastruktura, w tym sale prosektoryjne,
sale sekcyjne, sale operacyjne z niezbędnym wyposażeniem do przeprowadzania zabiegów
chirurgicznych u zwierząt poszczególnych gatunków, ambulatoria oraz izolatki dla małych
i dużych zwierząt, szpital dla małych i dużych zwierząt, pracownie diagnostyki obrazowej
wyposażone w aparaty ultrasonograficzne, aparaty radiologiczne i sprzęt do diagnostyki
endoskopowej, laboratoria diagnostyczne (hematologiczne, histopatologiczne, biochemiczne,
parazytologiczne, mikrobiologiczne, immunologiczne, badania nasienia), sale ćwiczeniowe
przystosowane do zajęć z małymi i dużymi zwierzętami wyposażone w poskrom i sprzęt
do poskramiania zwierząt, pomieszczenia przystosowane do różnych gatunków zwierząt
wykorzystywanych do celów dydaktycznych, apteka wyposażona w sejf i lodówki służące
do przechowywania weterynaryjnych produktów leczniczych, a także materiały służące
ograniczeniu liczby zwierząt wykorzystywanych w ramach kształcenia.
II.
OSOBY PROWADZĄCE KSZTAŁCENIE
Kształcenie służące osiągnięciu efektów uczenia się jest prowadzone przez osoby posiadające
kompetencje zawodowe lub naukowe oraz doświadczenie w zakresie właściwym dla prowadzonych
zajęć.
Kształcenie służące osiągnięciu efektów uczenia się w grupie zajęć B jest prowadzone
przez osoby posiadające dorobek naukowy lub prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii
oraz wiedzę i doświadczenie w dziedzinie nauk rolniczych, adekwatne do problematyki
prowadzonych zajęć, przy współudziale innych osób posiadających dorobek naukowy lub
doświadczenie w dziedzinie nauk rolniczych, adekwatne do problematyki prowadzonych
zajęć.
III.
EFEKTY UCZENIA SIĘ
1.
OGÓLNE EFEKTY UCZENIA SIĘ
1.1.
W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie:
1)
zasady i mechanizmy leżące u podstaw zdrowia zwierząt, a także powstawania chorób
i ich terapii - od poziomu komórki przez narząd, zwierzę do całej populacji zwierząt;
2)
rozwój, budowę, funkcjonowanie, zachowania i mechanizmy fizjologiczne zwierząt w warunkach
prawidłowych i mechanizmy zaburzeń w warunkach patologicznych;
3)
etiologię, patogenezę i objawy kliniczne chorób występujących u poszczególnych gatunków
zwierząt oraz zasady postępowania terapeutycznego;
4)
sposoby postępowania diagnostycznego i terapeutycznego właściwe dla stanów chorobowych
występujących u zwierząt;
5)
sposoby wykorzystania weterynaryjnych produktów leczniczych w celu profilaktyki i
leczenia zwierząt, a także w celu zagwarantowania bezpieczeństwa łańcucha żywnościowego
i ochrony środowiska;
6)
biologię czynników zakaźnych powodujących choroby przenoszone między zwierzętami oraz
antropozoonozy, z uwzględnieniem mechanizmów przenoszenia choroby oraz mechanizmów
obronnych makroorganizmu;
7)
zasady przeprowadzania badania klinicznego zgodnie z planem badania klinicznego, analizy
objawów klinicznych i zmian anatomopatologicznych;
8)
zasady chowu i hodowli zwierząt, z uwzględnieniem zasad żywienia zwierząt, zasad zachowania
ich dobrostanu oraz zasad ekonomiki produkcji;
9)
zasady zagospodarowywania i utylizacji produktów ubocznych i odpadów związanych z
produkcją zwierzęcą;
10)
zasady badania zwierząt rzeźnych, mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego;
11)
zasady ochrony zdrowia konsumenta;
12)
zasady właściwego nadzoru nad produkcją środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego;
13)
normy, zasady i uwarunkowania technologii produkcji zwierzęcej i utrzymania higieny
procesu technologicznego;
14)
normy prawne związane z działalnością lekarzy weterynarii;
15)
podstawowe metody informatyczne i biostatystyczne wykorzystywane w medycynie weterynaryjnej.
1.2.
W zakresie umiejętności absolwent potrafi:
1)
przeprowadzić badanie kliniczne zwierzęcia zgodnie z zasadami sztuki lekarskiej;
2)
analizować i interpretować objawy kliniczne, zmiany anatomopatologiczne oraz wyniki
badań laboratoryjnych i dodatkowych, formułować rozpoznanie stanu chorobowego, z uwzględnieniem
diagnostyki różnicowej, oraz podejmować czynności terapeutyczne lub profilaktyczne;
3)
zaplanować postępowanie diagnostyczne;
4)
monitorować stan zdrowia stada, a także podejmować działania w przypadku stwierdzenia
choroby podlegającej obowiązkowi zwalczania lub rejestracji;
5)
przeprowadzić badanie przed- i poubojowe zwierząt rzeźnych oraz badanie mięsa i innych
produktów pochodzenia zwierzęcego;
6)
wykonać czynności, które są związane z nadzorem weterynaryjnym, w tym nad obrotem
zwierzętami, oraz warunkami sanitarno-weterynaryjnymi miejsc gromadzenia zwierząt
i przetwarzania produktów pochodzenia zwierzęcego;
7)
wydać opinię i orzeczenie lekarsko-weterynaryjne;
8)
posługiwać się lekarską nomenklaturą łacińską w stopniu niezbędnym do rozumienia i
opisywania czynności lekarskich, stanu zdrowia zwierząt, chorób oraz stanów i zmian
patologicznych;
9)
korzystać z systemów informatycznych stosowanych do obsługi zakładu leczniczego dla
zwierząt, stada oraz do analizy sytuacji epizootycznej;
10)
przeprowadzać podstawowe analizy statystyczne i posługiwać się odpowiednimi metodami
przedstawiania wyników;
11)
posługiwać się słownictwem i strukturami gramatycznymi języka obcego będącego językiem
komunikacji międzynarodowej w zakresie tworzenia i rozumienia wypowiedzi pisemnych
i ustnych zarówno ogólnych, jak i specjalistycznych z zakresu weterynarii;
12)
utrzymać sprawność fizyczną wymaganą do pracy z niektórymi gatunkami zwierząt.
1.3.
W zakresie kompetencji społecznych absolwent jest gotów do:
1)
wykazywania odpowiedzialności za podejmowane decyzje wobec ludzi, zwierząt i środowiska
przyrodniczego;
2)
prezentowania postawy zgodnej z zasadami etycznymi i podejmowania działań w oparciu
o kodeks etyki w praktyce zawodowej oraz do wykazywania tolerancji dla postaw i zachowań
wynikających z odmiennych uwarunkowań społecznych i kulturowych;
3)
udziału w rozwiązywaniu konfliktów, a także wykazywania się elastycznością w reakcjach
na zmiany społeczne;
4)
korzystania z obiektywnych źródeł informacji;
5)
formułowania wniosków z własnych pomiarów lub obserwacji;
6)
formułowania opinii dotyczących różnych aspektów działalności zawodowej;
7)
rzetelnej samooceny, formułowania konstruktywnej krytyki w zakresie praktyki weterynaryjnej,
przyjmowania krytyki prezentowanych przez siebie rozwiązań, ustosunkowywania się do
niej w sposób jasny i rzeczowy, także przy użyciu argumentów odwołujących się do dostępnego
dorobku naukowego w dyscyplinie;
8)
pogłębiania wiedzy i doskonalenia umiejętności;
9)
komunikowania się ze współpracownikami i dzielenia się wiedzą;
10)
działania w warunkach niepewności i stresu;
11)
współpracy z przedstawicielami innych zawodów w zakresie ochrony zdrowia publicznego;
12)
angażowania się w działalność organizacji zawodowych i samorządowych.
2.
SZCZEGÓŁOWE EFEKTY UCZENIA SIĘ
A.
ZAJĘCIA W ZAKRESIE NAUK PODSTAWOWYCH
W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie:
A.W1. strukturę organizmu zwierzęcego: komórek, tkanek, narządów i układów;
A.W2. budowę, czynność i mechanizmy regulacji narządów i układów organizmu zwierzęcego
(oddechowego, pokarmowego, krążenia, wydalniczego, nerwowego, rozrodczego, hormonalnego,
immunologicznego i powłok skórnych) oraz ich integracji na poziomie organizmu;
A.W3. rozwój narządów i całego organizmu zwierzęcego w relacji do organizmu dojrzałego;
A.W4. procesy metaboliczne na poziomie molekularnym, komórkowym, narządowym i ustrojowym;
A.W5. zasady działania gospodarki wodno-elektrolitowej, równowagi kwasowo-zasadowej
organizmu zwierzęcego oraz mechanizm działania homeostazy ustrojowej;
A.W6. podstawowe reakcje związków organicznych i nieorganicznych w roztworach wodnych;
A.W7. prawa fizyczne opisujące przepływ cieczy oraz czynniki wpływające na opór naczyniowy
przepływu krwi;
A.W8. fizykochemiczne i molekularne podstawy działania narządów zmysłów;
A.W9. mechanizm regulacji neurohormonalnej, reprodukcji, starzenia się i śmierci;
A.W10. zasady i mechanizmy leżące u podstaw zdrowia zwierząt, powstawania chorób i
ich terapii - od poziomu komórki, przez narząd, zwierzę, stado zwierząt do całej populacji
zwierząt;
A.W11. związek pomiędzy czynnikami zaburzającymi stan równowagi procesów biologicznych
organizmu zwierzęcego a zmianami fizjologicznymi i patofizjologicznymi;
A.W12. zmiany patofizjologiczne komórek, tkanek, narządów i układów zwierząt oraz
mechanizmy biologiczne, w tym immunologiczne, a także możliwości terapeutyczne umożliwiające
powrót do zdrowia;
A.W13. biologię czynników zakaźnych wywołujących choroby przenoszone między zwierzętami
oraz antropozoonozy, z uwzględnieniem mechanizmów przenoszenia choroby oraz mechanizmów
obronnych organizmu;
A.W14. zasady i procesy dziedziczenia oraz zaburzenia genetyczne i podstawy inżynierii
genetycznej;
A.W15. podstawy diagnostyki mikrobiologicznej;
A.W16. mechanizmy działania, losy w ustroju, działania niepożądane oraz wzajemne interakcje
grup weterynaryjnych produktów leczniczych stosowanych u docelowych gatunków zwierząt;
A.W17. zastosowanie chemioterapii przeciwbakteryjnej i przeciwpasożytniczej;
A.W18. mechanizmy nabywania lekooporności, w tym oporności wielolekowej przez drobnoustroje
oraz komórki nowotworowe;
A.W19. procedury i elementy niezbędne do wystawienia recepty na weterynaryjne produkty
lecznicze;
A.W20. polską i łacińską nomenklaturę medyczną;
A.W21. rodzaje zatruć występujących u zwierząt oraz zasady postępowania diagnostycznego
i terapeutycznego w zatruciach;
A.W22. kodeks etyki lekarza weterynarii;
A.W23. pojęcia z zakresu ochrony własności intelektualnej.
W zakresie umiejętności absolwent potrafi:
A.U1. wykorzystywać znajomość praw fizyki do wyjaśnienia wpływu czynników zewnętrznych
(temperatury, ciśnienia, pola elektromagnetycznego, promieniowania jonizującego) na
organizm zwierzęcy;
A.U2. posługiwać się podstawowymi technikami laboratoryjnymi, takimi jak: analiza
jakościowa, miareczkowanie, kolorymetria, pehametria, chromatografia oraz elektroforeza
białek i kwasów nukleinowych;
A.U3. obliczyć stężenie molowe i procentowe substancji i związków w roztworach izoosmotycznych;
A.U4. opisać zmiany funkcjonowania organizmu w sytuacji zaburzeń homeostazy;
A.U5. przewidywać kierunek procesów biochemicznych w zależności od stanu energetycznego
komórek;
A.U6. wyjaśniać anatomiczne podstawy badania przedmiotowego, z uwzględnieniem poszczególnych
gatunków zwierząt;
A.U7. definiować stan fizjologiczny jako adaptację zwierzęcia do zmieniających się
czynników środowiska;
A.U8. rozpoznawać w obrazach z mikroskopu optycznego struktury histologiczne odpowiadające
narządom, tkankom i komórkom, dokonywać ich opisu, interpretować ich budowę oraz relacje
między ich budową a czynnością, uwzględniając gatunek zwierzęcia, z którego pochodzą;
A.U9. analizować krzyżówki genetyczne i rodowody cech osobników z poszczególnych gatunków;
A.U10. przeprowadzić podstawową diagnostykę mikrobiologiczną;
A.U11. wybrać i zastosować racjonalną chemioterapię przeciwbakteryjną empiryczną i
celowaną, z uwzględnieniem docelowego gatunku zwierzęcia;
A.U12. komunikować się z klientami i z innymi lekarzami weterynarii;
A.U13. słuchać i udzielać odpowiedzi językiem zrozumiałym, odpowiednim do sytuacji;
A.U14. sporządzać przejrzyste opisy przypadków oraz prowadzić dokumentację, zgodnie
z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, w formie zrozumiałej dla właściciela zwierzęcia
i czytelnej dla innych lekarzy weterynarii;
A.U15. pracować w zespole multidyscyplinarnym;
A.U16. interpretować odpowiedzialność lekarza weterynarii w stosunku do zwierzęcia
i jego właściciela oraz w stosunku do społeczeństwa i środowiska przyrodniczego;
A.U17. szacować niebezpieczeństwo toksykologiczne w określonych grupach technologicznych
zwierząt gospodarskich;
A.U18. oceniać ekonomiczne i społeczne uwarunkowania, w jakich jest wykonywany zawód
lekarza weterynarii;
A.U19. wykorzystywać umiejętności zawodowe w celu podwyższania jakości opieki weterynaryjnej,
dobrostanu zwierząt i zdrowia publicznego;
A.U20. organizować i prowadzić praktykę weterynaryjną, w tym dokonywać kalkulacji
opłat i wystawiać faktury, prowadzić dokumentację finansową i lekarską oraz wykorzystywać
systemy informatyczne do efektywnej komunikacji, zbierania, przetwarzania, przekazywania
i analizy informacji;
A.U21. zrozumieć potrzebę kształcenia ustawicznego w celu ciągłego rozwoju zawodowego;
A.U22. dostosować się do zmieniającej się sytuacji na rynku pracy;
A.U23. korzystać z rady i pomocy wyspecjalizowanych jednostek organizacyjnych lub
osób w rozwiązywaniu problemów.
B.
ZAJĘCIA W ZAKRESIE KIERUNKOWYM
W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie:
B.W1. zaburzenia na poziomie komórki, tkanki, narządu, układu i organizmu w przebiegu
choroby;
B.W2. mechanizmy patologii narządowych i ustrojowych;
B.W3. przyczyny i objawy zmian anatomopatologicznych, zasady leczenia i zapobiegania
w poszczególnych jednostkach chorobowych;
B.W4. zasady postępowania diagnostycznego, z uwzględnieniem diagnostyki różnicowej,
oraz postępowania terapeutycznego;
B.W5. zasady przeprowadzania badania klinicznego i monitorowania stanu zdrowia zwierząt;
B.W6. sposób postępowania z danymi klinicznymi i wynikami badań laboratoryjnych i
dodatkowych;
B.W7. przepisy prawa, zasady wydawania orzeczeń i sporządzania opinii na potrzeby
sądów, organów administracji państwowej i samorządowej oraz samorządu zawodowego;
B.W8. sposób postępowania w przypadku podejrzenia lub stwierdzenia chorób podlegających
obowiązkowi zwalczania lub rejestracji;
B.W9. zasady zapewniania dobrostanu zwierząt;
B.W10. zasadę funkcjonowania układu pasożyt-żywiciel i podstawowe objawy chorobowe
i zmiany anatomopatologiczne wywołane przez pasożyty w organizmie gospodarza;
B.W11. rasy w obrębie gatunków zwierząt oraz zasady chowu i hodowli zwierząt;
B.W12. założenia doboru zwierząt do kojarzeń, metody zapładniania i biotechnologii
rozrodu oraz selekcji hodowlanej;
B.W13. zasady żywienia zwierząt z uwzględnieniem różnic gatunkowych i wieku;
B.W14. zasady układania i analizowania dawek pokarmowych;
B.W15. sposoby zagospodarowywania i utylizacji produktów ubocznych i odpadów związanych
z produkcją zwierzęcą;
B.W16. zasady funkcjonowania Inspekcji Weterynaryjnej, także w aspekcie zdrowia publicznego;
B.W17. zasady ochrony zdrowia konsumenta zapewniane przez właściwy nadzór nad produkcją
środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego;
B.W18. systemy kontroli zgodne z procedurami HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points) - Systemu Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli;
B.W19. procedury badania przed- i poubojowego;
B.W20. warunki higieny i technologii produkcji zwierzęcej;
B.W21. zasady prawa żywnościowego;
B.W22. zasady ekonomiki produkcji zwierzęcej.
W zakresie umiejętności absolwent potrafi:
B.U1. bezpiecznie i humanitarnie postępować ze zwierzętami oraz instruować innych
w tym zakresie;
B.U2. przeprowadzić wywiad lekarsko-weterynaryjny w celu uzyskania dokładnej informacji
o pojedynczym zwierzęciu lub grupie zwierząt oraz jego lub ich środowisku bytowania;
B.U3. przeprowadzać pełne badanie kliniczne zwierzęcia;
B.U4. udzielać pierwszej pomocy zwierzętom w przypadku krwotoku, ran, zaburzeń oddechowych,
urazów oka i ucha, utraty przytomności, wyniszczenia, oparzenia, uszkodzenia tkanek,
obrażeń wewnętrznych i zatrzymania pracy serca;
B.U5. oceniać stan odżywienia zwierzęcia oraz udzielać porad w tym zakresie;
B.U6. pobierać i zabezpieczać próbki do badań oraz wykonywać standardowe testy laboratoryjne,
a także prawidłowo analizować i interpretować wyniki badań laboratoryjnych;
B.U7. stosować aparaturę diagnostyczną, w tym radiologiczną, ultrasonograficzną i
endoskopową, zgodnie z jej przeznaczeniem i zasadami bezpieczeństwa dla zwierząt i
ludzi oraz interpretować wyniki badań uzyskane po jej zastosowaniu;
B.U8. wdrażać właściwe procedury w przypadku stwierdzenia choroby podlegającej obowiązkowi
zwalczania lub rejestracji;
B.U9. pozyskiwać i wykorzystywać informacje o weterynaryjnych produktach leczniczych
dopuszczonych do obrotu;
B.U10. przepisywać i stosować weterynaryjne produkty lecznicze oraz materiały medyczne,
z uwzględnieniem ich bezpiecznego przechowywania i utylizacji;
B.U11. stosować metody bezpiecznej sedacji, ogólnego i miejscowego znieczulenia oraz
oceny i łagodzenia bólu;
B.U12. monitorować stan pacjenta w okresie śród- i pooperacyjnym w oparciu o podstawowe
parametry życiowe;
B.U13. dobierać i stosować właściwe leczenie;
B.U14. wdrożyć zasady aseptyki i antyseptyki chirurgicznej oraz stosować właściwe
metody sterylizacji sprzętu;
B.U15. ocenić konieczność przeprowadzenia eutanazji zwierzęcia i we właściwy sposób
poinformować o tym jego właściciela, a także przeprowadzić eutanazję zwierzęcia zgodnie
z zasadami etyki zawodowej oraz właściwego postępowania ze zwłokami;
B.U16. wykonać sekcję zwłok zwierzęcia wraz z opisem, pobrać próbki i zabezpieczyć
je do transportu;
B.U17. wykonać badanie przed- i poubojowe;
B.U18. ocenić jakość produktów pochodzenia zwierzęcego;
B.U19. przeprowadzić dochodzenie epizootyczne w celu ustalenia okresu, w którym choroba
zakaźna zwierząt mogła rozwijać się w gospodarstwie przed podejrzeniem lub stwierdzeniem
jej wystąpienia, miejsca pochodzenia źródła choroby zakaźnej zwierząt wraz z ustaleniem
innych gospodarstw oraz dróg przemieszczania się ludzi, zwierząt i przedmiotów, które
mogły być przyczyną szerzenia się choroby zakaźnej do lub z gospodarstwa;
B.U20. korzystać ze zgromadzonych informacji związanych ze zdrowiem i dobrostanem
zwierząt, a w wybranych przypadkach również z produkcyjnością stada;
B.U21. opracowywać i wprowadzać programy profilaktyczne właściwe dla poszczególnych
gatunków zwierząt;
B.U22. oszacować ryzyko wystąpienia zagrożeń chemicznych i biologicznych w żywności
pochodzenia zwierzęcego;
B.U23. pobrać próby do badań monitoringowych na obecność substancji niedozwolonych,
pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych i skażeń promieniotwórczych
u zwierząt, w ich wydzielinach, wydalinach, w tkankach lub narządach zwierząt, w produktach
pochodzenia zwierzęcego, żywności, w wodzie przeznaczonej do pojenia zwierząt i w
paszach;
B.U24. ocenić spełnienie wymagań ochrony zwierząt rzeźnych z uwzględnieniem różnych
sposobów ubojów;
B.U25. ocenić ryzyko skażenia, zakażenia krzyżowego i akumulacji czynników chorobotwórczych
w obiektach weterynaryjnych i w środowisku przyrodniczym oraz wprowadzić zalecenia
minimalizujące to ryzyko.
C.
ZAJĘCIA UZUPEŁNIAJĄCE
W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie:
C.W1. słownictwo i struktury gramatyczne co najmniej jednego języka obcego będącego
językiem komunikacji międzynarodowej na poziomie B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia
Językowego oraz specjalistyczną terminologię z zakresu weterynarii niezbędną w działalności
zawodowej; C.W2. funkcjonowanie instytucji powiązanych z działalnością weterynaryjną
oraz społeczną rolę lekarza weterynarii;
C.W3. zasady bezpieczeństwa i higieny pracy w działalności weterynaryjnej.
W zakresie umiejętności absolwent potrafi:
C.U1. posługiwać się co najmniej jednym językiem obcym będącym językiem komunikacji
międzynarodowej na poziomie B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego,
w tym specjalistyczną terminologią z zakresu weterynarii niezbędną w działalności
zawodowej;
C.U2. krytycznie analizować piśmiennictwo weterynaryjne oraz wyciągać wnioski w oparciu
o dostępną literaturę;
C.U3. wykorzystywać i przetwarzać informacje, stosując narzędzia informatyczne i korzystając
z nowoczesnych źródeł wiedzy weterynaryjnej;
C.U4. efektywnie komunikować się z pracownikami organów i urzędów kontroli, administracji
rządowej i samorządowej.
IV.
SPOSÓB WERYFIKACJI OSIĄGNIĘTYCH EFEKTÓW UCZENIA SIĘ
Weryfikacja osiągniętych efektów uczenia się wymaga zastosowania zróżnicowanych form
sprawdzania, adekwatnych do kategorii wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych,
których dotyczą te efekty.
Osiągnięcie efektów uczenia się w zakresie wiedzy można sprawdzać za pomocą egzaminów
pisemnych lub ustnych, prac przeglądowych, elaboratów i prezentacji.
Jako formy egzaminów pisemnych można stosować: eseje, raporty, krótkie ustrukturyzowane
pytania, testy wielokrotnego wyboru, testy wielokrotnej odpowiedzi, testy wyboru tak/nie
lub testy dopasowania odpowiedzi.
Egzaminy ustne są ukierunkowane na sprawdzenie wiedzy na poziomie wyższym niż sama
znajomość zagadnień (poziom zrozumienia zagadnień, umiejętność analizy i syntezy informacji
oraz rozwiązywania problemów).
Weryfikacja osiągnięcia efektów uczenia się w zakresie umiejętności, które dotyczą
komunikowania się i umiejętności proceduralnych (manualnych), wymaga bezpośredniej
obserwacji studenta demonstrującego umiejętność w czasie egzaminu.
Załącznik nr 2 - Standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza weterynarii
A.
SPOSÓB ORGANIZACJI KSZTAŁCENIA
I.
WYMAGANIA OGÓLNE
1.
Jednolite studia magisterskie na kierunku weterynaria trwają 11 albo 12 semestrów.
Studia niestacjonarne mogą trwać dłużej niż studia stacjonarne. Liczba godzin zajęć
i praktyk nie może być mniejsza niż 5100. Liczba punktów ECTS konieczna do ukończenia
studiów nie może być mniejsza niż 360.
2.
Kształcenie na kierunku weterynaria obejmuje:
1)
zajęcia z zakresu podstawowego (fizyka, chemia, biologia, matematyka stosowana w naukach
biologicznych);
2)
zajęcia z zakresu kierunkowego:
a)
nauki podstawowe (anatomia z histologią i embriologią, fizjologia, biochemia, genetyka,
farmakologia, farmacja, toksykologia, mikrobiologia, immunologia, epidemiologia, etyka
zawodowa),
b)
nauki kliniczne (położnictwo, patologia z anatomią patologiczną, parazytologia, chirurgia
ogólna z anestezjologią, diagnostyka laboratoryjna i kliniczna, zajęcia kliniczne
dotyczące chorób wewnętrznych, zakaźnych, chirurgii i rozrodu zwierząt domowych, chorób
drobiu i innych zwierząt, profilaktyka, radiologia, rozród i zaburzenia rozrodu, państwowa
służba weterynaryjna i ochrona zdrowia publicznego, ustawodawstwo weterynaryjne i
medycyna sądowa, postępowanie terapeutyczne, propedeutyka),
c)
produkcja zwierzęca (technologie w produkcji zwierzęcej, żywienie zwierząt, agronomia,
ekonomika rolnictwa, chów i hodowla zwierząt, higiena weterynaryjna, etologia i ochrona
zwierząt),
d)
higiena żywności (inspekcja i kontrola środków żywienia zwierząt oraz środków spożywczych
pochodzenia zwierzęcego, higiena i technologia żywności, kształcenie praktyczne, w
tym w ubojniach i zakładach przetwórczych środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego);
3)
zajęcia dodatkowe:
a)
języka łacińskiego, języka obcego nowożytnego i przedmiotów humanistycznych,
b)
podstaw informatyki,
c)
wychowania fizycznego.
Kształcenie może odbywać się w ramach lub w związku z innymi zajęciami.
Kształcenie praktyczne może przybierać formę stażu realizowanego pod bezpośrednim
nadzorem nauczyciela akademickiego lub innej osoby prowadzącej zajęcia.
Kształcenie teoretyczne i praktyczne w poszczególnych grupach zajęć jest rozłożone,
zrównoważone i skoordynowane w taki sposób, aby nabyte wiadomości i umiejętności pozwalały
lekarzowi weterynarii na realizację wszystkich powierzonych zadań.
Kierunek weterynaria jest przyporządkowany do dyscypliny naukowej - weterynaria jako
dyscypliny wiodącej.
II.
ZAJĘCIA I GRUPY ZAJĘĆ
1.
ZAJĘCIA I GRUPY ZAJĘĆ, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJĘĆ ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA
LICZBA PUNKTÓW ECTS
|
2.
SKŁADNIKI ZAJĘĆ W GRUPACH, MINIMALNA LICZBA GODZIN ZAJĘĆ ZORGANIZOWANYCH ORAZ MINIMALNA
LICZBA PUNKTÓW ECTS
|
3.
STAŻE KLINICZNE
Ostatnie dwa semestry studiów są ukierunkowane na kształcenie praktyczne, realizowane
w ramach staży klinicznych pod nadzorem nauczyciela akademickiego lub innej osoby
prowadzącej zajęcia.
|
4.
PRAKTYKI ZAWODOWE
Praktyki zawodowe obejmują swym zakresem poznanie praktycznych aspektów postępowania
lekarsko-weterynaryjnego na fermach produkcji zwierzęcej, w zakładach leczniczych
dla zwierząt, rzeźniach oraz zakładach przetwórstwa produktów pochodzenia zwierzęcego
i produkcji środków żywienia zwierząt, a także w zakresie unasienniania zwierząt.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Praktykom zawodowym należy przypisać 15 punktów ECTS. Zasady i formę odbywania praktyk
ustala uczelnia prowadząca kształcenie.
Godziny niezapisane w minimalnej liczbie godzin zajęć zorganizowanych pozostają w
dyspozycji uczelni prowadzących kształcenie i mogą być przeznaczone na zwiększenie
liczby godzin w grupach zajęć z zakresu podstawowego, kierunkowego (w tym zajęć do
wyboru) oraz na zajęcia z zakresu zajęć dodatkowych, a także zajęć z zakresu przedmiotów
humanistycznych, własności intelektualnej, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii.
B.
OSOBY PROWADZĄCE KSZTAŁCENIE
Zajęcia są prowadzone przez nauczycieli akademickich zatrudnionych w danej uczelni
posiadających kompetencje i doświadczenie pozwalające na prawidłową realizację zajęć
oraz przez inne osoby, które posiadają takie kompetencje i doświadczenie. Kompetencjami
lub doświadczeniem pozwalającym na prawidłową realizację zajęć może być w szczególności
prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii.
C.
EFEKTY UCZENIA SIĘ
Efekty uczenia się są nabywane w ramach osiągania zasadniczych celów uczenia się,
do których należą:
1)
zdobycie wiedzy niezbędnej do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, dotyczącej:
a)
struktury i funkcjonowania organizmów zwierzęcych;
b)
chowu i hodowli zwierząt,
c)
istoty czynników chorobotwórczych i patogenezy chorób,
d)
działania i zasad stosowania leków,
e)
diagnostyki i terapii chorób zakaźnych i niezakaźnych,
f)
stosowanych technik chirurgicznych,
g)
weterynaryjnych aspektów ochrony zdrowia konsumenta według zasady „od pola do stołu”
(from stable to table),
h)
uregulowań prawnych związanych z wykonywaniem tego zawodu;
2)
zdobycie umiejętności praktycznego stosowania nabytej wiedzy;
3)
przygotowanie się do pracy samodzielnej i w zespole, komunikacji z właścicielami zwierząt,
formułowania opinii oraz prowadzenia odpowiedniej dokumentacji;
4)
wykształcenie poczucia odpowiedzialności za innych członków zespołu, w tym podwładnych,
oraz za pacjentów;
5)
nabycie nawyku i poczucia konieczności ustawicznego kształcenia i korzystania z umiejętności
doświadczonych lekarzy weterynarii.
I.
OGÓLNE EFEKTY UCZENIA SIĘ
1.
Nabyte w procesie uczenia się efekty w zakresie zajęć z grupy zajęć podstawowych:
fizyki, chemii, biologii i matematyki stosowanej w naukach biologicznych dają absolwentowi
przygotowanie do wykorzystania nabytej wiedzy przy rozwiązywaniu problemów występujących
w procesie dalszej nauki.
2.
W ramach nabytych w procesie uczenia się efektów w zakresie zajęć z grupy zajęć kierunkowych:
1)
nauk podstawowych: anatomia (z histologią i embriologią), fizjologia, biochemia, genetyka,
farmakologia, farmacja, toksykologia, mikrobiologia, immunologia, epidemiologia i
etyka zawodowa - absolwent opisuje i interpretuje podstawowe zasady i mechanizmy leżące
u podstaw zdrowia zwierząt, chorób i terapii, od poziomu komórki przez narząd i od
zwierzęcia do całej populacji zwierząt, a także wykazuje się wiedzą z zakresu prawidłowej
struktury i funkcji, mechanizmów regulujących homeostazę, zmian patofizjologicznych
w narządach i układach oraz mechanizmów biologicznych i farmakologicznych umożliwiających
powrót do zdrowia, a także z zakresu biologii czynników zakaźnych powodujących choroby
przenoszone między zwierzętami oraz antropozoonozy, z uwzględnieniem mechanizmów przenoszenia
choroby oraz mechanizmów obronnych makroorganizmu;
2)
nauk klinicznych: położnictwo, patologia (z anatomią patologiczną), parazytologia,
chirurgia ogólna z anestezjologią, zajęcia kliniczne dotyczące chorób wewnętrznych,
zakaźnych, chirurgii i rozrodu zwierząt domowych, chorób drobiu i innych zwierząt,
profilaktyka, radiologia, rozród i zaburzenia rozrodu, państwowa służba weterynaryjna
i ochrona zdrowia publicznego, ustawodawstwo weterynaryjne i medycyna sądowa, postępowanie
terapeutyczne i propedeutyka - absolwent wykazuje się wiedzą i umiejętnościami niezbędnymi
do: przeprowadzania klinicznego badania pacjentów zgodnie z planem badania klinicznego,
wnikliwej analizy objawów klinicznych i zmian anatomopatologicznych, zbierania, analizy
i właściwej interpretacji danych klinicznych oraz wyników badań laboratoryjnych i
dodatkowych, formułowania rozpoznania, z uwzględnieniem diagnostyki różnicowej, podejmowania
czynności terapeutycznych lub profilaktycznych, monitorowania stanu zdrowia stada
w hodowli wielkotowarowej, podejmowania właściwych działań w przypadku stwierdzenia
choroby podlegającej obowiązkowi zgłaszania;
3)
produkcji zwierzęcej: technologie w produkcji zwierzęcej, żywienie zwierząt, agronomia,
ekonomika rolnictwa, chów i hodowla zwierząt, higiena weterynaryjna, etologia i ochrona
zwierząt - absolwent wykazuje się wiedzą z zakresu chowu i hodowli zwierząt, z uwzględnieniem
zasad żywienia zwierząt, zasad zachowania ich dobrostanu oraz zasad ekonomiki produkcji,
zna sposoby zagospodarowywania i utylizacji produktów ubocznych i odpadów związanych
z produkcją zwierzęcą;
4)
higieny żywności: inspekcja i kontrola środków żywienia zwierząt oraz środków spożywczych
pochodzenia zwierzęcego, higiena i technologia żywności, kształcenie praktyczne (w
tym w ubojniach i zakładach przetwórczych środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego)
- absolwent: rozumie zasady ochrony zdrowia konsumenta, posiada umiejętność właściwego
nadzoru nad produkcją środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego, zna normy, zasady
i uwarunkowania technologii produkcji i utrzymania higieny procesu technologicznego
oraz potrafi dokonywać interpretacji aktów prawnych regulujących właściwy nadzór weterynaryjny,
potrafi przeprowadzać badania przed- i poubojowe oraz stosować systemy kontroli zgodne
z procedurami HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points) - Systemu Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli; umiejętności te wymagają
zaawansowanej, specjalistycznej wiedzy z zakresu patologii, mikrobiologii, parazytologii,
farmakologii, toksykologii i epidemiologii.
3.
W ramach nabytych w procesie uczenia się efektów w zakresie zajęć dodatkowych:
1)
języka łacińskiego, języka obcego nowożytnego i przedmiotów humanistycznych -absolwent
potrafi umiejętnie biernie i czynnie posługiwać się lekarską nomenklaturą łacińską
w stopniu niezbędnym do rozumienia i opisywania czynności lekarskich, stanu zdrowia
zwierząt, chorób oraz stanów i zmian patologicznych oraz ma opanowaną bierną i czynną
znajomość nowożytnego języka obcego w stopniu pozwalającym na komunikację i konsultacje
na zaawansowanym poziomie z lekarzami weterynarii i innymi specjalistami z dyscyplin
pokrewnych, w tym specjalistami z zagranicy;
2)
podstaw informatyki - absolwent zna i potrafi używać systemów informatycznych stosowanych
do obsługi lecznicy, stada oraz do analizy sytuacji epizootycznej;
3)
wychowania fizycznego - absolwent posiada niezbędną sprawność fizyczną konieczną do
pracy z niektórymi gatunkami zwierząt.
II.
SZCZEGÓŁOWE EFEKTY UCZENIA SIĘ
1.
Absolwent w ramach nabytych w procesie uczenia się efektów w zakresie wiedzy z grupy
zajęć kierunkowych:
1)
nauki podstawowe:
a)
zna i opisuje prawidłowe struktury organizmu zwierzęcego: komórek, tkanek, narządów
i układów,
b)
zna budowę, opisuje i wyjaśnia funkcje poszczególnych układów organizmu zwierzęcego
(oddechowego, pokarmowego, krążenia, wydalniczego, nerwowego, ruchu, rozrodczego,
hormonalnego, immunologicznego) oraz skóry,
c)
opisuje i interpretuje rozwój narządów i całego organizmu w relacji do organizmu dorosłego,
d)
opisuje i wyjaśnia procesy metaboliczne na poziomie molekularnym, komórkowym, narządowym
i ustrojowym,
e)
opisuje i wyjaśnia zjawiska homeostazy, regulacji neurohormonalnej, reprodukcji, starzenia
się i śmierci,
f)
opisuje, wyjaśnia i interpretuje zasady i mechanizmy leżące u podstaw zdrowia zwierząt,
powstawania chorób i ich terapii - od poziomu komórki, przez narząd, zwierzę, stado
zwierząt do całej populacji zwierząt,
g)
zna i interpretuje zmiany patofizjologiczne w narządach i układach oraz mechanizmy
biologiczne (w tym immunologiczne) i farmakologiczne umożliwiające powrót do zdrowia,
h)
identyfikuje i opisuje biologię czynników zakaźnych wywołujących choroby przenoszone
między zwierzętami oraz antropozoonozy, z uwzględnieniem mechanizmów przenoszenia
choroby oraz mechanizmów obronnych organizmu,
i)
definiuje i opisuje zasady i procesy dziedziczenia, rozpoznaje zaburzenia genetyczne
i zna podstawy inżynierii genetycznej,
j)
definiuje i opisuje mechanizmy działania określonych grup leków, ich losy w ustroju
i wzajemne interakcje,
k)
stosuje antybiotykoterapię,
l)
zapisuje leki na recepcie,
m)
posługuje się polską i łacińską nomenklaturą medyczną,
n)
posługuje się językiem obcym nowożytnym w stopniu umożliwiającym komunikację ze specjalistami
w obszarze nauk weterynaryjnych i pokrewnych oraz korzysta z obcojęzycznych materiałów
źródłowych;
2)
nauki kliniczne:
a)
opisuje, wyjaśnia i interpretuje zaburzenia na poziomie komórki, tkanki, narządu,
układu i organizmu w przebiegu choroby,
b)
opisuje, wyjaśnia i interpretuje mechanizmy patologii narządowych i ustrojowych,
c)
opisuje i interpretuje przyczyny i objawy, opisuje i interpretuje zmiany anatomopatologiczne,
stosuje zasady leczenia i zapobiegania w poszczególnych jednostkach chorobowych,
d)
wdraża zasady postępowania diagnostycznego (z uwzględnieniem diagnostyki różnicowej)
i terapeutycznego,
e)
przeprowadza badanie kliniczne pacjenta oraz monitoruje stan zdrowia zwierząt w hodowli
wielkotowarowej,
f)
stosuje właściwy tryb postępowania w przypadku stwierdzenia chorób podlegających obowiązkowi
zgłaszania,
g)
zbiera, analizuje i właściwie interpretuje dane kliniczne oraz wyniki badań laboratoryjnych
i dodatkowych,
h)
wskazuje i interpretuje właściwe przepisy prawa, zna zasady wydawania orzeczeń i sporządza
opinie na potrzeby sądów, organów administracji państwowej, samorządowej i zawodowej,
i)
zna zasady funkcjonowania państwowej służby weterynaryjnej, także w aspekcie ochrony
zdrowia publicznego;
3)
produkcja zwierzęca:
a)
opisuje rasy w obrębie gatunków zwierząt i wyjaśnia zasady chowu i hodowli zwierząt,
b)
opisuje założenia doboru zwierząt do kojarzeń, metody rozmnażania i selekcji zwierząt,
c)
opisuje zasady żywienia zwierząt (z uwzględnieniem różnic gatunkowych), układa i analizuje
dawki pokarmowe,
d)
opisuje i ocenia warunki zapewniające dobrostan zwierząt,
e)
opisuje i interpretuje zasady ekonomiki produkcji,
f)
opisuje warunki właściwego zagospodarowywania i utylizacji produktów ubocznych i odpadów
związanych z produkcją zwierzęcą;
4)
higiena żywności:
a)
opisuje i interpretuje zasady ochrony zdrowia konsumenta przez właściwy nadzór nad
produkcją środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego,
b)
opisuje, interpretuje i ocenia warunki higieny i technologii produkcji oraz bezpieczeństwa
żywności, a także posługuje się właściwymi aktami prawnymi regulującymi nadzór weterynaryjny,
c)
przeprowadza badanie przed- i poubojowe zwierząt,
d)
opisuje i wdraża procedury związane z HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points) - Systemem Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli.
2.
W ramach nabytych w procesie uczenia się efektów w zakresie umiejętności absolwent
wykazuje:
1)
ogólne umiejętności zawodowe:
a)
efektywnie komunikuje się z klientami, innymi lekarzami weterynarii oraz pracownikami
organów i urzędów kontroli, administracji rządowej i samorządowej,
b)
wykazuje umiejętność słuchania i udzielania odpowiedzi językiem zrozumiałym, odpowiednim
do sytuacji,
c)
sporządza przejrzyste opisy przypadków oraz prowadzi dokumentację, zgodnie z obowiązującymi
w tym zakresie przepisami, w formie zrozumiałej dla właściciela zwierzęcia i czytelnej
dla innych lekarzy,
d)
wykazuje umiejętność pracy w zespole multidyscyplinarnym,
e)
właściwie interpretuje odpowiedzialność lekarza weterynarii w stosunku do zwierzęcia
i jego właściciela oraz w stosunku do społeczeństwa i środowiska,
f)
ocenia ekonomiczne i społeczne uwarunkowania, w jakich jest wykonywany zawód lekarza
weterynarii,
g)
ma świadomość konieczności maksymalnego wykorzystania umiejętności zawodowych w celu
podwyższania jakości opieki weterynaryjnej, dobrostanu zwierząt i zdrowia publicznego,
h)
posiada umiejętność organizacji i prowadzenia praktyki weterynaryjnej, w tym:
-
-ma świadomość odpowiedzialności własnej i pracodawcy za znajomość i przestrzeganie przepisów prawa pracy oraz bezpieczeństwa i higieny pracy,
-
-potrafi dokonywać kalkulacji opłat i wystawiać faktury oraz ma świadomość znaczenia prawidłowego prowadzenia dokumentacji finansowej i lekarskiej,
-
-wykorzystuje systemy informatyczne do efektywnej komunikacji, zbierania, przetwarzania, przekazywania i analizy informacji,
-
-potrafi działać zgodnie z obowiązującymi standardami i zasadami etycznymi,
i)
wykazuje zrozumienie potrzeby i konieczności kształcenia ustawicznego dla ciągłego
rozwoju zawodowego,
j)
potrafi dostosować swoją ofertę pracy do zmieniającej się sytuacji na rynku pracy,
k)
jest świadomy własnych ograniczeń oraz potrafi korzystać z rady i pomocy wyspecjalizowanych
jednostek lub osób w rozwiązywaniu trudnych problemów,
l)
posługuje się polską i łacińską nomenklaturą medyczną,
m)
potrafi komunikować się w języku obcym nowożytnym oraz korzystać z obcojęzycznych
materiałów źródłowych;
2)
praktyczne umiejętności zawodowe:
a)
przeprowadza wywiad lekarsko-weterynaryjny w celu uzyskania dokładnej informacji o
pojedynczym zwierzęciu lub grupie zwierząt oraz jego lub ich środowisku bytowania,
b)
bezpiecznie i humanitarnie postępuje ze zwierzętami oraz instruuje innych w tym zakresie,
c)
przeprowadza pełne badanie kliniczne zwierzęcia,
d)
udziela pierwszej pomocy wszystkim gatunkom zwierząt w przypadku krwotoku, ran, zaburzeń
oddechowych, urazów oka i ucha, utraty przytomności, wyniszczenia, oparzenia, uszkodzenia
tkanek, obrażeń wewnętrznych i zatrzymania pracy serca,
e)
ocenia właściwy stan odżywienia zwierzęcia oraz udziela porad w tym zakresie,
f)
pobiera, zabezpiecza i zna zasady transportu próbek oraz wykonywania standardowych
testów laboratoryjnych, a także prawidłowo analizuje i interpretuje wyniki badań laboratoryjnych,
g)
stosuje aparaturę diagnostyczną, w tym radiograficzną, ultrasonograficzną i inną,
zgodnie z jej przeznaczeniem i zasadami bezpieczeństwa dla zwierząt i ludzi,
h)
wdraża właściwe procedury w przypadku stwierdzenia choroby podlegającej obowiązkowi
zgłaszania,
i)
pozyskuje i wykorzystuje informacje o dopuszczonych do obrotu lekach,
j)
przepisuje i stosuje leki oraz materiały medyczne zgodnie z obowiązującymi przepisami,
z uwzględnieniem ich bezpiecznego przechowywania i utylizacji,
k)
stosuje metody bezpiecznej sedacji, ogólnego i miejscowego znieczulenia oraz oceny
i łagodzenia bólu,
l)
dobiera i stosuje właściwe leczenie,
m)
wdraża zasady aseptyki i antyseptyki chirurgicznej oraz stosuje właściwe metody sterylizacji
sprzętu,
n)
ocenia konieczność przeprowadzenia eutanazji, o czym odpowiednio informuje właściciela
zwierzęcia, i przeprowadza eutanazję zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz właściwego
postępowania ze zwłokami,
o)
wykonuje sekcję zwłok wraz z opisem, pobiera próbki i zabezpiecza je do transportu,
p)
wykonuje badanie przed- i poubojowe oraz ocenia jakość produktów pochodzenia zwierzęcego,
q)
dokumentuje i korzysta ze zgromadzonych informacji związanych ze zdrowiem i dobrostanem,
a w niektórych przypadkach również z produkcyjnością stada,
r)
opracowuje i wprowadza programy profilaktyczne właściwe dla poszczególnych gatunków
zwierząt,
s)
ocenia i wprowadza zalecenia minimalizujące ryzyko skażenia, zakażenia krzyżowego
i akumulacji czynników chorobotwórczych w obiektach weterynaryjnych i w środowisku.
3.
W ramach nabytych w procesie uczenia się efektów w zakresie kompetencji społecznych
absolwent:
1)
wykazuje odpowiedzialność za podejmowane decyzje wobec ludzi i zwierząt;
2)
przestrzega zasad etycznych;
3)
wykazuje tolerancję dla postaw i zachowań wynikających z odmiennych uwarunkowań społecznych
i kulturowych;
4)
posiada zdolność rozwiązywania konfliktów i elastyczność w reakcjach na zmiany społeczne;
5)
potrafi krytycznie oceniać własne i cudze działania oraz doskonalić proponowane rozwiązania;
6)
posiada nawyk ustawicznego pogłębiania wiedzy i doskonalenia umiejętności;
7)
posiada świadomość własnych ograniczeń;
8)
stawia dobro pacjenta na pierwszym miejscu;
9)
potrafi współpracować z przedstawicielami innych zawodów w zakresie ochrony zdrowia
publicznego;
10)
posiada umiejętność działania w warunkach niepewności i stresu;
11)
potrafi organizować pracę zespołu;
12)
ma świadomość konieczności zaangażowania w działalność organizacji zawodowych i samorządowych;
13)
ma świadomość skutków podejmowanych decyzji, szczególnie tych, które ingerują w środowisko
przyrodnicze;
14)
zna podstawy prawne i zasady ochrony własności intelektualnej.
D.
SPOSÓB WERYFIKACJI OSIĄGNIĘTYCH EFEKTÓW UCZENIA SIĘ
Weryfikacja osiągniętych efektów uczenia się wymaga zastosowania zróżnicowanych form
sprawdzania, adekwatnych do kategorii wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych,
których dotyczą te efekty.
Osiągnięcie efektów uczenia się w zakresie wiedzy można sprawdzać za pomocą egzaminów
pisemnych lub ustnych, prac przeglądowych, elaboratów i prezentacji.
Weryfikacja osiągnięcia efektów uczenia się w zakresie umiejętności, które dotyczą
komunikowania się i umiejętności proceduralnych (manualnych), wymaga bezpośredniej
obserwacji studenta demonstrującego umiejętność w czasie egzaminu.