Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 6 czerwca 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o substancjach chemicznych i ich mieszaninach
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Inspektor do spraw Substancji Chemicznych
- Rozdział 3 - Informowanie o mieszaninach niebezpiecznych lub stwarzających zagrożenie
- Rozdział 4 - Badania substancji i mieszanin
- Rozdział 5 - Klasyfikacja, oznakowanie, opakowania, obrót i stosowanie substancji i ich mieszanin
- Rozdział 6 - Przepisy o nadzorze
- Rozdział 7 - Przepisy karne
- Rozdział 8 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 9 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 6 czerwca 2019 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 15 ust. 1 i art. 16 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu
nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w
sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa)
przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem .
”
„
Art. 15.
1.
Przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 3-14 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
stosuje się do oceny stanów faktycznych, zaistniałych po jej wejściu w życie.
”
„
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
odnośników nr 1 i 2 oraz art. 65 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 30 kwietnia 2018 r.,
pod numerem 2018/0186/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania
krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych , które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r.
ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych
oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) .
2) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada
2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (wersja przekształcona) .
”
„
Art. 65.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem art. 62 ust. 1, który
wchodzi w życie z dniem 12 lipca 2020 r.
”
.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:
1) dyrektywy 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania
substancji niebezpiecznych (Dz. Urz. WE L 196 z 16.08.1967, str. 1, z późn. zm.; Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 27);
2) dyrektywy 92/58/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących
znaków bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy (dziewiąta dyrektywa szczegółowa
w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz. WE L 245 z 26.08.1992,
str. 23, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str.
89);
3) dyrektywy 1999/45/WE z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji,
pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz. Urz. WE L 200 z 30.07.1999,
str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 24, str.
109);
4) dyrektywy 2004/9/WE z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie kontroli i weryfikacji dobrej
praktyki laboratoryjnej (DPL) (Dz. Urz. UE L 50 z 20.02.2004, str. 28, z późn. zm.;
Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 65);
5) dyrektywy 2004/10/WE z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie harmonizacji przepisów
ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania zasad dobrej
praktyki laboratoryjnej i weryfikacji jej stosowania na potrzeby badań substancji
chemicznych (Dz. Urz. UE L 50 z 20.02.2004, str. 44, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 82);
6) dyrektywy 2008/112/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniającej dyrektywy Rady 76/768/EWG,
88/378/EWG, 1999/13/WE oraz dyrektywy 2000/53/WE, 2002/96/WE i 2004/42/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w
sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz. Urz. UE
L 345 z 23.12.2008, str. 68).
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa właściwość organów w zakresie wykonywania zadań administracyjnych i
obowiązków wynikających z:
1)
rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia
2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń
w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego
dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie
Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji
91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1907/2006”;
2)
rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r.
w sprawie detergentów , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 648/2004”;
3)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r.
dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 649/2012”;
4)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia
2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego
i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie
(WE) nr 1907/2006 , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1272/2008”.
2.
Ustawa reguluje warunki lub zakazy produkcji, wprowadzania do obrotu lub stosowania
substancji chemicznych, zwanych dalej „substancjami”, w ich postaci własnej, jako
składników mieszanin lub w wyrobach, w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzeń,
o których mowa w ust. 1.
3.
Ustawa nie dotyczy warunków transportu substancji i mieszanin, w tym również warunków
transportu w tranzycie pod dozorem celnym, jeżeli nie są w trakcie tranzytu przetwarzane
lub przepakowywane.
4.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1)
substancji i mieszanin stanowiących źródła promieniotwórcze, w zakresie określonym
w odrębnych przepisach;
2)
odpadów w rozumieniu przepisów o odpadach;
3)
substancji i mieszanin w postaci gotowych produktów przeznaczonych dla końcowego użytkownika,
będących:
a)
produktami leczniczymi w rozumieniu przepisów prawa farmaceutycznego,
b)
środkami spożywczymi w rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia,
c)
paszami w rozumieniu przepisów o paszach,
d)
środkami ochrony roślin w rozumieniu przepisów o ochronie roślin, z wyjątkiem przepisów
dotyczących klasyfikacji tych środków pod względem stwarzanych przez nie zagrożeń,
badań ich właściwości fizykochemicznych, toksyczności i ekotoksyczności, opakowań
i oznakowania tych opakowań, przepisów wydanych na podstawie art. 26 ust. 1, przepisów
art. 36, art. 41, art. 43 i art. 46 oraz przepisów karnych za nieprzestrzeganie przepisów
rozporządzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 oraz 4,
e2)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 58 pkt 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz. U. poz. 2227), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.)
produktami kosmetycznymi w rozumieniu przepisów o produktach kosmetycznych, z wyjątkiem
art. 29, art. 30, art. 36-40, art. 43 ust. 2, art. 49, art. 50, art. 57-60 i art.
64 oraz przepisów wydanych na podstawie art. 16 ust. 15, art. 17 ust. 4 i art. 26,
f)
inwazyjnymi wyrobami medycznymi w rozumieniu przepisów o wyrobach medycznych lub wyrobami
medycznymi przeznaczonymi do stosowania w bezpośrednim kontakcie z ciałem człowieka,
jeżeli te przepisy określają ich klasyfikację i oznakowanie zapewniające taki sam
poziom poinformowania i ochrony człowieka i środowiska jak przepisy ustawy, z wyjątkiem
art. 29, art. 30, art. 36-40, art. 43 ust. 2, art. 49, art. 50, art. 57-61 i art.
64 oraz przepisów wydanych na podstawie art. 26
- o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej;
4)
substancji i mieszanin przywożonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdy ich
ilość i rodzaj wskazują na przeznaczenie wyłącznie do celów osobistych.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
substancjach - rozumie się przez to substancje, o których mowa w art. 3 pkt 1 rozporządzenia
nr 1907/2006;
2)
mieszaninach - rozumie się przez to mieszaniny lub roztwory, o których mowa w art.
3 pkt 2 rozporządzenia nr 1907/2006;
3)
wyrobie - rozumie się przez to przedmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 3 rozporządzenia
nr 1907/2006, o ile ustawa nie stanowi inaczej;
4)
detergencie - rozumie się przez to substancję lub mieszaninę, o której mowa w art.
2 pkt 1 rozporządzenia nr 648/2004;
5)
środku powierzchniowo czynnym - rozumie się przez to substancję lub mieszaninę, o
której mowa w art. 2 pkt 6 rozporządzenia nr 648/2004;
6)
rejestrującym - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 7 rozporządzenia
nr 1907/2006;
7)
produkcji - rozumie się przez to procesy, o których mowa w art. 3 pkt 8 rozporządzenia
nr 1907/2006;
8)
producencie - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 9 rozporządzenia
nr 1907/2006, o ile ustawa nie stanowi inaczej;
9)
wytwórcy wyrobu - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 4 rozporządzenia
nr 1907/2006;
10)
imporcie - rozumie się przez to wprowadzenie, o którym mowa w art. 3 pkt 10 rozporządzenia
nr 1907/2006;
11)
importerze - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 11 rozporządzenia
nr 1907/2006;
12)
dalszym użytkowniku - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 13 rozporządzenia
nr 1907/2006;
13)
dystrybutorze - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 14 rozporządzenia
nr 1907/2006;
14)
dostawcy substancji lub mieszaniny - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art.
3 pkt 32 rozporządzenia nr 1907/2006;
15)
dostawcy wyrobu - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 33 rozporządzenia
nr 1907/2006;
16)
odbiorcy substancji lub mieszaniny - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art.
3 pkt 34 rozporządzenia nr 1907/2006;
17)
odbiorcy wyrobu - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 35 rozporządzenia
nr 1907/2006;
18)
uczestniku łańcucha dostaw - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt
17 rozporządzenia nr 1907/2006;
19)
wprowadzeniu do obrotu - rozumie się przez to procesy, o których mowa w art. 3 pkt
12 rozporządzenia nr 1907/2006, o ile ustawa nie stanowi inaczej;
20)
stosowaniu - rozumie się przez to procesy, o których mowa w art. 3 pkt 24 rozporządzenia
nr 1907/2006;
21)
ograniczeniu - rozumie się przez to ograniczenie, o którym mowa w art. 3 pkt 31 rozporządzenia
nr 1907/2006;
22)
karcie charakterystyki - rozumie się przez to kartę charakterystyki, o której mowa
w art. 31 rozporządzenia nr 1907/2006;
23)
Agencji - rozumie się przez to Europejską Agencję Chemikaliów utworzoną na podstawie
rozporządzenia nr 1907/2006;
24)
alternatywnej nazwie rodzajowej - rozumie się przez to nazwę chemiczną nieidentyfikującą
dokładnie substancji z uwagi na zachowanie tajemnicy handlowej;
25)
Dobrej Praktyce Laboratoryjnej - rozumie się przez to system jakości odnoszący się
do procesu organizacyjnego i warunków planowania, przeprowadzania i monitorowania
nieklinicznych badań substancji i mieszanin pod względem bezpieczeństwa dla zdrowia
człowieka i środowiska naturalnego oraz odnotowywania, archiwizowania i sprawozdawania
ich wyników;
26)
klasie zagrożenia - rozumie się przez to klasę zagrożenia, o której mowa w art. 2
pkt 1 rozporządzenia nr 1272/2008;
27)
kategorii zagrożenia - rozumie się przez to kategorię zagrożenia, o której mowa w
art. 2 pkt 2 rozporządzenia nr 1272/2008;
28)
wywozie - rozumie się przez to wywóz, o którym mowa w art. 3 pkt 16 rozporządzenia
nr 649/2012;
29)
przywozie - rozumie się przez to przywóz, o którym mowa w art. 3 pkt 17 rozporządzenia
nr 649/2012;
30)
chemikaliach - rozumie się przez to chemikalia, o których mowa w art. 3 pkt 1 rozporządzenia
nr 649/2012.
Art. 3.
1.
W odniesieniu do niektórych substancji, w ich postaci własnej, jako składników mieszaniny
lub w wyrobach, niezbędnych na potrzeby obronności państwa, zezwala się na zwolnienie
ze stosowania rozporządzenia nr 1907/2006, z wyłączeniem przepisów tytułu IV tego
rozporządzenia.
2.
W odniesieniu do niektórych substancji, w ich postaci własnej lub jako składników
mieszaniny, niezbędnych na potrzeby obronności państwa, zezwala się na zwolnienie
ze stosowania przepisu art. 40 rozporządzenia nr 1272/2008.
3.
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje, w drodze decyzji, Minister Obrony
Narodowej, po uzyskaniu opinii ministra właściwego do spraw zdrowia i ministra właściwego
do spraw gospodarki.
Art. 4.
1.
Substancjami niebezpiecznymi i mieszaninami niebezpiecznymi są substancje i mieszaniny
zaklasyfikowane co najmniej do jednej z poniższych kategorii:
1)
substancje i mieszaniny o właściwościach wybuchowych;
2)
substancje i mieszaniny o właściwościach utleniających;
3)
substancje i mieszaniny skrajnie łatwopalne;
4)
substancje i mieszaniny wysoce łatwopalne;
5)
substancje i mieszaniny łatwopalne;
6)
substancje i mieszaniny bardzo toksyczne;
7)
substancje i mieszaniny toksyczne;
8)
substancje i mieszaniny szkodliwe;
9)
substancje i mieszaniny żrące;
10)
substancje i mieszaniny drażniące;
11)
substancje i mieszaniny uczulające;
12)
substancje i mieszaniny rakotwórcze;
13)
substancje i mieszaniny mutagenne;
14)
substancje i mieszaniny działające szkodliwie na rozrodczość;
15)
substancje i mieszaniny niebezpieczne dla środowiska.
2.
Substancjami stwarzającymi zagrożenie i mieszaninami stwarzającymi zagrożenie są substancje
i mieszaniny należące co najmniej do jednej z klas zagrożenia wymienionych w częściach
2-5 załącznika I do rozporządzenia nr 1272/2008.
Rozdział 2
Inspektor do spraw Substancji Chemicznych
Art. 5.
Tworzy się centralny organ administracji rządowej właściwy w sprawach substancji i
ich mieszanin, którym jest Inspektor do spraw Substancji Chemicznych, zwany dalej
„Inspektorem”.
Art. 6.
1.
Inspektora powołuje minister właściwy do spraw zdrowia spośród osób wyłonionych w
drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego
do spraw gospodarki i opinii ministra właściwego do spraw środowiska.
2.
Nadzór nad Inspektorem sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia.
3.
Inspektora odwołuje minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii ministra
właściwego do spraw gospodarki i opinii ministra właściwego do spraw środowiska.
Art. 7.
Stanowisko Inspektora może zajmować osoba, która:
1)
posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2)
jest obywatelem polskim;
3)
korzysta z pełni praw publicznych;
4)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe;
5)
posiada kompetencje kierownicze;
6)
posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku
kierowniczym;
7)
posiada doświadczenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Inspektora.
Art. 8.
1.
Informację o naborze na stanowisko Inspektora udostępnia się przez umieszczenie ogłoszenia
w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Biura do spraw Substancji Chemicznych,
zwanego dalej „Biurem”, oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Biura i Biuletynie
Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:
1)
nazwę i adres Biura;
2)
określenie stanowiska;
3)
określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, wynikających z przepisów prawa;
4)
określenie zakresu zadań wykonywanych na stanowisku;
5)
wskazanie wymaganych dokumentów;
6)
określenie terminu i miejsca składania dokumentów;
7)
informację o metodach i technikach naboru.
2.
Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania
ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Art. 9.
1.
Nabór na stanowisko Inspektora przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego
do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają
rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów, zwany dalej „zespołem”.
2.
W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania
zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.
3.
Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2, może być dokonana
na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie
kwalifikacje do dokonania tej oceny.
4.
Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3, są obowiązani do zachowania w
tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w
trakcie naboru.
5.
W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi
właściwemu do spraw zdrowia.
Art. 10.
1.
Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:
1)
nazwę i adres Biura;
2)
określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;
3)
imiona, nazwiska oraz miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania
przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze albo informację o niewyłonieniu
kandydata;
4)
informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
5)
uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
6)
skład zespołu: imię, nazwisko, zajmowane stanowisko służbowe, służbowy numer telefonu
i służbowy adres poczty elektronicznej.
2.
Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji
Publicznej Biura i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Informacja o wyniku naboru zawiera:
1)
nazwę i adres Biura;
2)
określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
3)
imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny albo informację o niewyłonieniu kandydata.
3.
Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.
Art. 11.
Do decyzji i postanowień wydawanych przez Inspektora stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego , z tym że organem odwoławczym w stosunku do Inspektora jest minister właściwy do
spraw zdrowia.
Art. 12.
1.
Do zadań Inspektora należy:
1)
gromadzenie danych dotyczących mieszanin niebezpiecznych lub mieszanin stwarzających
zagrożenie oraz dostarczanych przez Agencję informacji dotyczących substancji;
2)
udostępnianie danych dotyczących substancji niebezpiecznych i mieszanin niebezpiecznych
lub substancji stwarzających zagrożenie i mieszanin stwarzających zagrożenie służbom
medycznym i ratowniczym;
3)
pełnienie funkcji:
a)
właściwego organu wyznaczonego do wykonywania, określonych w przepisach Unii Europejskiej,
zadań administracyjnych dotyczących wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów
i współpraca w tym zakresie z innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz
z Komisją Europejską,
b)
właściwego organu wyznaczonego do wykonywania, określonych w przepisach Unii Europejskiej,
zadań administracyjnych dotyczących detergentów i współpraca w tym zakresie z innymi
państwami członkowskimi Unii Europejskiej, Konfederacją Szwajcarską lub państwami
członkowskimi Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronami umowy o
Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Komisją Europejską,
c)
właściwego organu określonego w art. 8 rozporządzenia nr 648/2004, w art. 121 rozporządzenia
nr 1907/2006, w art. 43 rozporządzenia nr 1272/2008 oraz wyznaczonego organu krajowego
określonego w art. 4 rozporządzenia nr 649/2012,
d)
właściwego organu wyznaczonego do wykonywania zadań z zakresu dokonywania rejestracji,
o której mowa w art. 3 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
11 lutego 2004 r. w sprawie prekursorów narkotykowych ;
4)
utworzenie w Biurze i prowadzenie Krajowego Centrum Informacyjnego, o którym mowa
w art. 124 rozporządzenia nr 1907/2006 i w art. 44 rozporządzenia nr 1272/2008;
5)
współpraca z organizacjami międzynarodowymi w zakresie substancji i mieszanin;
6)
wykonywanie zadań, o których mowa w przepisach o przeciwdziałaniu narkomanii;
7)
wykonywanie innych zadań nałożonych przez ministra właściwego do spraw zdrowia;
8)
upowszechnianie wiedzy na temat szkodliwego oddziaływania substancji chemicznych i
ich mieszanin na zdrowie człowieka i środowisko oraz wiedzy na temat zapobiegania
takim oddziaływaniom;
9)
coroczne przekazywanie Komisji Europejskiej i Organizacji Współpracy Gospodarczej
i Rozwoju (OECD), zwanej dalej „OECD”, nie później niż do dnia 31 marca następnego
roku, informacji za poprzedni rok w zakresie funkcjonowania Dobrej Praktyki Laboratoryjnej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Inspektor realizuje swoje zadania przy pomocy Biura, którym kieruje i które reprezentuje
na zewnątrz.
Art. 13.
1.
Szczegółowe zadania Inspektora, organizację Biura oraz zasady współpracy Inspektora
z Komisją Europejską oraz OECD w zakresie Dobrej Praktyki Laboratoryjnej określa statut
Biura.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia nadaje, w drodze rozporządzenia, statut Biura,
mając na względzie właściwą realizację zadań nałożonych na Inspektora.
Art. 14.
Minister właściwy do spraw zdrowia, minister właściwy do spraw gospodarki, minister
właściwy do spraw pracy i minister właściwy do spraw środowiska, każdy w zakresie
swojego działania, mogą wskazać instytuty naukowe lub inne podległe im jednostki organizacyjne
właściwe do współpracy z Inspektorem przy wykonywaniu zadań dotyczących oceny substancji
i ich mieszanin, określonych w ustawie.
Rozdział 3
Informowanie o mieszaninach niebezpiecznych lub stwarzających zagrożenie
Art. 15.
1.
Osoba fizyczna lub prawna wytwarzająca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mieszaninę
niebezpieczną lub mieszaninę stwarzającą zagrożenie i wprowadzająca taką mieszaninę
do obrotu oraz osoba fizyczna lub prawna, która sprowadza taką mieszaninę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, przekazują Inspektorowi informację o takiej mieszaninie.
Informację tę przekazuje się poprzez transmisję danych w formie dokumentu elektronicznego
z systemu wykorzystującego oprogramowanie, którego zgodność z wymaganiami określonymi
przez Biuro na podstawie art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne została potwierdzona w sposób określony w art. 21 i art. 22 tej ustawy. Informacja
jest przekazywana w przypadku wytworzenia mieszaniny na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej najpóźniej w dniu jej wprowadzenia do obrotu, a w przypadku sprowadzenia
mieszaniny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w dniu jej sprowadzenia.
2.
Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz adres miejsca wykonywania działalności albo nazwę (firmę) i adres
siedziby, numer telefonu i adres elektroniczny podmiotu przekazującego informację;
2)
nazwę handlową mieszaniny;
3)
zastosowanie mieszaniny;
4)
datę przekazania lub aktualizacji informacji;
5)
informację o substancjach zawartych w mieszaninie:
a)
szczegółowe informacje umożliwiające identyfikację zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia
nr 1272/2008,
b)
o stężeniach substancji w mieszaninie zgodnie z pkt 3.2 załącznika II do rozporządzenia
nr 1907/2006;
6)
klasyfikację mieszaniny zgodnie z art. 19 lub przepisami rozporządzenia nr 1272/2008;
7)
kartę charakterystyki mieszaniny albo w przypadku braku obowiązku dostarczenia karty
charakterystyki, gdy nie została sporządzona, informacje określone w pkt 2 i 3 załącznika
II do rozporządzenia nr 1907/2006.
3.
Przepis ust. 1 stosuje się także w przypadku zmiany nazwy handlowej mieszaniny.
4.
W przypadku aktualizacji informacji, o której mowa w ust. 1, osoby wskazane w ust.
1 są obowiązane przekazać ją Inspektorowi w terminie 14 dni od dnia jej aktualizacji.
5.
Informacja, o której mowa w ust. 1, wychodząca poza zakres informacji wymaganej dla
sporządzenia karty charakterystyki mieszaniny, określonej w załączniku II do rozporządzenia
nr 1907/2006, stanowi tajemnicę prawnie chronioną i może zostać wykorzystana wyłącznie
w celach medycznych do zapobiegania zagrożeniom stwarzanym przez te mieszaniny oraz
w postępowaniu leczniczym, w szczególności w nagłych przypadkach zagrożenia zdrowia,
lub w celach statystycznych do przeprowadzenia analizy określenia obszarów, w których
może istnieć potrzeba wprowadzenia ulepszonych środków kontroli ryzyka.
6.
Jeżeli Inspektor uzna, że istnieją uzasadnione podstawy, aby przypuszczać, że mieszanina
stwarza niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia człowieka lub środowiska, może zażądać,
w drodze decyzji, od osoby określonej w ust. 1 ujawnienia szczegółowego składu chemicznego
mieszaniny.
Rozdział 4
Badania substancji i mieszanin
Art. 16.
1.
W przypadku gdy przepisy wydane na podstawie ustawy, przepisy rozporządzeń wymienionych
w art. 1 ust. 1 albo przepisy odrębne wymagają wykonania badań substancji lub ich
mieszanin zgodnie z zasadami Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, badania takie są wykonywane
w jednostkach organizacyjnych wykonujących badania substancji lub ich mieszanin, posiadających
certyfikat Dobrej Praktyki Laboratoryjnej i wpisanych do wykazu jednostek badawczych
certyfikowanych w zakresie Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, zwanych dalej „certyfikowanymi
jednostkami badawczymi”.
2.
Kontrola i weryfikacja spełniania przez jednostkę organizacyjną wykonującą badania
substancji i ich mieszanin, zwaną dalej „jednostką badawczą”, zasad Dobrej Praktyki
Laboratoryjnej w celu uzyskania przez tę jednostkę certyfikatu Dobrej Praktyki Laboratoryjnej
i wpisu jej do wykazu certyfikowanych jednostek badawczych następują na wniosek tej
jednostki.
3.
Jednostką właściwą do kontroli i weryfikacji spełniania zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej
przez jednostki badawcze jest Biuro. Kontroli i weryfikacji dokonują inspektorzy Dobrej
Praktyki Laboratoryjnej, każdorazowo wyznaczeni przez Inspektora spośród pracowników
Biura, którym Inspektor zapewnia okresowe szkolenia, w tym szkolenia organizowane
przez OECD. W uzasadnionych przypadkach, gdy wymaga tego specyfika jednostki badawczej
lub wykonywanych badań, w kontroli i weryfikacji spełniania zasad Dobrej Praktyki
Laboratoryjnej przez jednostkę badawczą mogą wziąć udział inne osoby wyznaczone przez
Inspektora.
4.
Na wniosek inspektorów Dobrej Praktyki Laboratoryjnej Inspektor, w drodze decyzji,
stwierdza spełnianie albo niespełnianie przez jednostkę badawczą zasad Dobrej Praktyki
Laboratoryjnej. Spełnianie zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej Inspektor potwierdza
wydaniem certyfikatu Dobrej Praktyki Laboratoryjnej oraz wpisem do wykazu certyfikowanych
jednostek badawczych. W certyfikacie oraz wykazie certyfikowanych jednostek badawczych
określa się zakres badań wykonywanych przez certyfikowaną jednostkę badawczą zgodnie
z zasadami Dobrej Praktyki Laboratoryjnej.
4a.
Certyfikat, o którym mowa w ust. 4, zawiera także:
1)
numer certyfikatu;
2)
wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia kontroli i weryfikacji;
3)
datę przeprowadzonej kontroli i weryfikacji;
4)
nazwę certyfikowanej jednostki badawczej;
5)
określenie daty wydania certyfikatu;
6)
imiona, nazwiska oraz podpisy inspektorów Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, którzy przeprowadzali
kontrolę i weryfikację;
7)
imię, nazwisko oraz podpis Inspektora.
5.
Aktualny wykaz certyfikowanych jednostek badawczych oraz krajowy program monitorowania
zgodności z zasadami Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, o którym mowa w dyrektywie 2004/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie
kontroli i weryfikacji dobrej praktyki laboratoryjnej (DPL) , Inspektor zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej Biura.
6.
W przypadku jednostki badawczej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej uznaje się, że jednostka ta spełnia zasady Dobrej Praktyki Laboratoryjnej,
po przedstawieniu ważnego certyfikatu lub innego właściwego dokumentu nadanego tej
jednostce przez jednostkę właściwą do kontroli i weryfikacji spełniania zasad Dobrej
Praktyki Laboratoryjnej w państwach OECD lub w innych państwach, w których ustanowiono
w porozumieniu z OECD takie jednostki.
7.
Certyfikowane jednostki badawcze podlegają okresowej lub doraźnej kontroli i weryfikacji
spełniania zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, do której stosuje się przepisy ust.
3 i 4. Kontrola i weryfikacja mogą również następować na wniosek jednostek właściwych
do spraw kontroli i weryfikacji spełniania zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej w
państwach, o których mowa w ust. 6, lub jednostek właściwych do spraw Dobrej Praktyki
Laboratoryjnej w Komisji Europejskiej i w OECD.
8.
W przypadku niespełniania zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej przez certyfikowaną
jednostkę badawczą Inspektor, w drodze decyzji, cofa wydany certyfikat i wykreśla
jednostkę z wykazu certyfikowanych jednostek badawczych.
8a.
W przypadku stwierdzenia, że określone badanie lub badania zostały wykonane niezgodnie
z zasadami Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, Inspektor, w drodze decyzji, stwierdza
niespełnianie zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej w odniesieniu do określonego badania
lub badań.
9.
Kontrolę i weryfikację spełniania zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, o których
mowa w ust. 2 i 7, przeprowadza się na podstawie pisemnego upoważnienia wydanego przez
Inspektora, które zawiera:
1)
nazwisko i imię oraz numer dokumentu potwierdzającego tożsamość inspektora Dobrej
Praktyki Laboratoryjnej lub osoby, o której mowa w ust. 3, dokonującej kontroli i
weryfikacji;
2)
nazwę jednostki badawczej albo certyfikowanej jednostki badawczej, w której jest dokonywana
kontrola i weryfikacja;
3)
datę przeprowadzenia kontroli i weryfikacji, określenie ich zakresu i przewidywanego
czasu trwania.
10.
Inspektorzy Dobrej Praktyki Laboratoryjnej oraz osoby, o których mowa w ust. 3, dokonujący
kontroli i weryfikacji są uprawnieni do:
1)
wstępu na teren nieruchomości, obiektów i lokali jednostki badawczej albo certyfikowanej
jednostki badawczej, w której jest dokonywana kontrola i weryfikacja, w dniach i godzinach
jej pracy;
2)
wglądu do dokumentacji, w tym do danych źródłowych, oraz żądania informacji i wyjaśnień
dotyczących wykonywanych przez jednostkę badawczą albo certyfikowaną jednostkę badawczą
badań substancji lub ich mieszanin.
11.
Czynności kontroli i weryfikacji są dokonywane w obecności upoważnionego przedstawiciela
jednostki badawczej albo certyfikowanej jednostki badawczej, w której jest dokonywana
kontrola i weryfikacja.
11a.
Inspektorzy Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, a także inne osoby wyznaczone przez Inspektora
do przeprowadzenia kontroli i weryfikacji przed przystąpieniem do wykonywania swoich
obowiązków składają pisemne oświadczenie, że pomiędzy nimi a kontrolowaną jednostką
badawczą lub certyfikowaną jednostką badawczą, a także jednostką organizacyjną zlecającą
jednostce badawczej lub certyfikowanej jednostce badawczej przeprowadzenie badań nie
istnieją żadne powiązania mogące mieć wpływ na bezstronność ich oceny. Inspektorzy
Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, a także inne osoby wyznaczone przez Inspektora do
przeprowadzenia kontroli i weryfikacji, informują Inspektora o powstaniu okoliczności
mogących mieć wpływ na bezstronność ich oceny, także w przypadku zaistnienia takich
okoliczności w trakcie postępowania.
11b3)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 8 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1637), która weszła w życie z dniem 4 września 2018 r..
W przypadku gdy w trakcie kontroli i weryfikacji inspektorzy Dobrej Praktyki Laboratoryjnej
lub inne osoby wyznaczone przez Inspektora do przeprowadzenia kontroli i weryfikacji
mają dostęp do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji , informacje takie nie mogą zostać ujawnione. W przypadku gdy takie informacje są
zawarte w protokole z przeprowadzonej kontroli i weryfikacji, protokół może zostać
ujawniony na wniosek odpowiednich władz krajowych, Komisji Europejskiej, jednostek
badawczych lub certyfikowanych jednostek badawczych, w których przeprowadzono kontrolę
i weryfikację, oraz gdy dotyczy to określonego badania - zlecającego to badanie.
12.
Z przeprowadzonej kontroli i weryfikacji sporządza się protokół i przedstawia go do
podpisu upoważnionemu przedstawicielowi jednostki badawczej albo certyfikowanej jednostki
badawczej, w której była dokonywana kontrola i weryfikacja. Protokół z kontroli i
weryfikacji certyfikowanej jednostki badawczej może zawierać zalecenia pokontrolne.
13.
Jednostka badawcza albo certyfikowana jednostka badawcza, w terminie 14 dni od dnia
otrzymania protokołu, może wnieść zastrzeżenia do protokołu wraz z ich uzasadnieniem.
Inspektor rozpatruje zastrzeżenia w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania i zajmuje
stanowisko w sprawie. Stanowisko Inspektora jest ostateczne i wraz z uzasadnieniem
jest doręczane jednostce badawczej albo certyfikowanej jednostce badawczej.
14.
Certyfikowana jednostka badawcza, co do której w protokole kontroli i weryfikacji
zawarto zalecenia pokontrolne, jest obowiązana do ich realizacji pod rygorem cofnięcia
certyfikatu i wykreślenia z wykazu certyfikowanych jednostek badawczych.
15.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki,
ministrem właściwym do spraw środowiska oraz ministrem właściwym do spraw rolnictwa
określi, w drodze rozporządzenia:
1)
zasady Dobrej Praktyki Laboratoryjnej,
2)
sposób dokonywania kontroli i weryfikacji, o których mowa w ust. 2 i 7,
3)
procedurę uzyskiwania i cofania certyfikatu Dobrej Praktyki Laboratoryjnej oraz wykreślania
z wykazu certyfikowanych jednostek badawczych
- uwzględniając obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej i OECD oraz
mając na celu zapewnienie właściwej jakości badań.
Art. 17.
1.
Kontrola i weryfikacja spełniania zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej przez jednostki
badawcze w przypadku, o którym mowa w:
1)
art. 16 ust. 2 - podlegają opłacie jednorazowej, której dowód uiszczenia jednostka
badawcza przedkłada wraz z wnioskiem o wydanie certyfikatu i wpis do wykazu certyfikowanych
jednostek badawczych;
2)
art. 16 ust. 7 - podlegają stałej opłacie rocznej.
2.
W przypadku uzyskania certyfikatu i wpisu do wykazu certyfikowanych jednostek badawczych
opłata jednorazowa, o której mowa w ust. 1 pkt 1, staje się opłatą roczną, o której
mowa w ust. 1 pkt 2, za rok, w którym jednostka badawcza uzyskała certyfikat.
3.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyższe niż rzeczywiste koszty ponoszone
przez Biuro w związku z przeprowadzeniem odpowiedniej kontroli i weryfikacji lub wydaniem
certyfikatu.
3a.
W przypadku nieuiszczenia stałej opłaty rocznej, o której mowa w ust. 1 pkt 2, Inspektor,
w drodze decyzji, cofa wydany certyfikat i wykreśla certyfikowaną jednostkę badawczą
z wykazu, o którym mowa w art. 16 ust. 4.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób
wnoszenia opłat, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności zakres czynności
wykonywanych przez inspektorów Dobrej Praktyki Laboratoryjnej oraz pracowników Biura
w związku z kontrolą i weryfikacją spełniania zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej
przez jednostki badawcze lub wydaniem certyfikatu.
Rozdział 5
Klasyfikacja, oznakowanie, opakowania, obrót i stosowanie substancji i ich mieszanin
Art. 18.
Producenci, importerzy i dystrybutorzy substancji, które nie zostały umieszczone w
tabeli 3.2 załącznika VI do rozporządzenia nr 1272/2008, są obowiązani do zebrania
wiarygodnych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń dla zdrowia człowieka lub
dla środowiska, wynikających z ich swoistych właściwości fizykochemicznych i biologicznych,
oraz do udostępniania tych informacji odbiorcom tych substancji na zasadach określonych
w rozporządzeniu nr 1907/2006.
Art. 19.
1.
Substancje i mieszaniny podlegają procedurze klasyfikacji w celu określenia przynależności
do kategorii, o których mowa w art. 4 ust. 1. W przypadku środków ochrony roślin stwarzających
zagrożenie dla zdrowia człowieka lub dla środowiska przypisuje się ponadto zwroty
wskazujące na rodzaj tego zagrożenia.
2.
Klasyfikacji dokonuje w przypadku:
1)
substancji lub mieszanin wprowadzanych do obrotu - osoba dokonująca takiego wprowadzenia;
2)
substancji, które nie zostały wprowadzone do obrotu, a art. 6, art. 7 ust. 1 lub 5,
art. 17 lub art. 18 rozporządzenia nr 1907/2006 przewiduje obowiązek rejestracji substancji
- osoba dokonująca takiej rejestracji;
3)
substancji, które nie zostały wprowadzone do obrotu, a art. 7 ust. 2 lub art. 9 ust.
2 rozporządzenia nr 1907/2006 przewiduje obowiązek przekazania informacji - osoba
dokonująca takiego przekazania.
3.
Substancje zamieszczone w tabeli 3.2 załącznika VI do rozporządzenia nr 1272/2008
klasyfikuje się zgodnie z tą tabelą, z zastrzeżeniem, że klasyfikacja określona dla
poszczególnych pozycji w tej tabeli dotyczy kategorii zagrożenia określonych w tych
pozycjach. Wszystkie pozostałe zagrożenia stwarzane przez taką substancję, jeżeli
takie istnieją, stwierdza się na podstawie klasyfikacji dokonanej zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie ust. 5.
4.
Klasyfikacji substancji niezamieszczonych w tabeli 3.2 załącznika VI do rozporządzenia
nr 1272/2008 oraz mieszanin dokonuje się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
ust. 5.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki,
ministrem właściwym do spraw środowiska, ministrem właściwym do spraw pracy oraz ministrem
właściwym do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
kryteria i sposób klasyfikacji substancji i mieszanin na podstawie właściwości fizykochemicznych,
toksyczności, analizy skutków specyficznych dla zdrowia człowieka oraz analizy skutków
oddziaływania na środowisko,
2)
sposób klasyfikacji mieszanin na podstawie zawartości niebezpiecznych składników,
3)
stężenia substancji niebezpiecznych w mieszaninie wymagające uwzględnienia tych substancji
w klasyfikacji mieszaniny,
4)
(uchylony)
5)
zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia (zwroty R) oraz ich numery
6)
(uchylony)
- uwzględniając przepisy obowiązujące w Unii Europejskiej oraz mając na uwadze ochronę
zdrowia ludzi i środowiska.
6.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się zgodnie z art. 61 ust. 1-5 rozporządzenia nr 1272/2008,
z zastrzeżeniem, że odwołania do dyrektyw 67/548/EWG i 1999/45/WE w tym rozporządzeniu
oznaczają odwołania do ust. 1-4, przepisów wydanych na podstawie ust. 5 oraz do art.
4 ust. 1.
Art. 20.
1.
Opakowania substancji niebezpiecznych i mieszanin niebezpiecznych oraz niektórych
mieszanin wprowadzanych do obrotu muszą być odpowiednio oznakowane.
2.
Oznakowanie opakowania substancji niebezpiecznej i mieszaniny niebezpiecznej zawiera:
1)
nazwę umożliwiającą jednoznaczną identyfikację substancji niebezpiecznej lub mieszaniny
niebezpiecznej;
2)
nazwę, adres siedziby i numer telefonu przedsiębiorcy, a w przypadku osoby fizycznej
- imię i nazwisko, adres miejsca wykonywania działalności i numer telefonu osoby wprowadzającej
substancję lub mieszaninę do obrotu;
3)
w przypadku mieszanin niebezpiecznych:
a)
nazwy substancji niebezpiecznych,
b)
alternatywne nazwy rodzajowe substancji niebezpiecznych
- jeżeli dotyczy;
4)
znak lub znaki ostrzegawcze i napisy określające ich znaczenie;
5)
zwrot lub zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia (zwroty R), a w przypadku środków ochrony
roślin dodatkowe zwroty wskazujące szczególny rodzaj zagrożenia dla zdrowia człowieka
lub dla środowiska, umieszczone zgodnie z przepisami o klasyfikacji substancji i ich
mieszanin;
6)
zwrot lub zwroty bezpiecznego stosowania (zwroty S), a w przypadku środków ochrony
roślin dodatkowe zwroty określające warunki bezpiecznego stosowania.
3.
(utracił moc)
4.
W przypadku niektórych rodzajów lub kategorii substancji niebezpiecznych lub mieszanin
niebezpiecznych oraz niektórych rodzajów opakowań, oznakowanie opakowania może nie
zawierać wszystkich elementów, o których mowa w ust. 2.
5.
W przypadku mieszanin niebezpiecznych dostępnych dla ogółu społeczeństwa oznakowanie
opakowania zawiera informację o nominalnej ilości mieszaniny w opakowaniu, jeżeli
informacja ta nie jest podana w innym miejscu na opakowaniu.
6.
W przypadku substancji zamieszczonej w tabeli 3.2 załącznika VI do rozporządzenia
nr 1272/2008 oznakowanie opakowania zawiera numer WE, jeżeli został przypisany danej
substancji, oraz wyrazy „Oznakowanie WE”.
7.
Oznakowanie opakowania substancji niebezpiecznej lub mieszaniny niebezpiecznej ma
odpowiednie wymiary zależne od pojemności opakowania.
8.
Oznakowanie opakowania substancji niebezpiecznej lub mieszaniny niebezpiecznej, wprowadzanych
do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powinno być sporządzone w języku
polskim, zgodnie z wymogami określonymi w przepisach o języku polskim.
9.
Na opakowaniach substancji niebezpiecznych i mieszanin niebezpiecznych nie wolno umieszczać
oznaczeń wskazujących, że taka substancja lub taka mieszanina nie są niebezpieczne.
10.
W przypadku niektórych mieszanin, w tym także niezaklasyfikowanych jako niebezpieczne,
oznakowanie opakowania zawiera dodatkowe napisy mające znaczenie dla użytkownika.
11.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki,
ministrem właściwym do spraw pracy, ministrem właściwym do spraw rolnictwa oraz ministrem
właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób oznakowania opakowań substancji niebezpiecznych i mieszanin niebezpiecznych,
2)
sposób tworzenia nazwy umożliwiającej jednoznaczną identyfikację substancji niebezpiecznej
i mieszaniny niebezpiecznej,
3)
kategorie substancji niebezpiecznych, których nazwy są umieszczane na oznakowaniu
opakowania mieszanin niebezpiecznych,
4)
(utracił moc)
5)
wzory znaków ostrzegawczych i napisy określające ich znaczenie oraz kryteria zamieszczania
na oznakowaniu opakowań substancji niebezpiecznych lub mieszanin niebezpiecznych tych
znaków,
6)
brzmienie zwrotów bezpiecznego stosowania (zwrotów S) oraz dodatkowych zwrotów określających
warunki bezpiecznego stosowania, używanych na oznakowaniu opakowań środków ochrony
roślin, oraz kryteria przypisywania tych zwrotów,
7)
rodzaje i kategorie substancji niebezpiecznych i mieszanin niebezpiecznych oraz rodzaje
opakowań, których etykieta może nie zawierać wszystkich elementów, o których mowa
w ust. 2, wraz ze wskazaniem tych elementów,
8)
treści dodatkowych napisów, a także kryteria ich umieszczania na oznakowaniu opakowania
niektórych mieszanin,
9)
wymiary oznakowania w zależności od pojemności opakowania
- mając na uwadze ochronę zdrowia ludzi i środowiska.
12.
Przepisy ust. 1-11 stosuje się zgodnie z art. 61 ust. 1-5 rozporządzenia nr 1272/2008,
z zastrzeżeniem, że odwołania do dyrektyw 67/548/EWG i 1999/45/WE w tym rozporządzeniu
oznaczają odwołania do ust. 1-10, przepisów wydanych na podstawie ust. 11 oraz do
art. 4 ust. 1.
Art. 21.
1.
Pojemniki i zbiorniki służące do przechowywania substancji stwarzających zagrożenie
lub mieszanin stwarzających zagrożenie oraz pojemniki i zbiorniki służące do pracy
z tymi substancjami lub mieszaninami, rurociągi zawierające substancje stwarzające
zagrożenie lub mieszaniny stwarzające zagrożenie lub służące do ich transportowania
oraz miejsca, w których są składowane znaczące ilości substancji stwarzających zagrożenie
lub mieszanin stwarzających zagrożenie, powinny być należycie oznakowane, w tym opatrzone
znakami ostrzegawczymi.
2.
Odstąpienie od oznakowania, o którym mowa w ust. 1, jest możliwe w przypadku pojemników
i zbiorników służących do pracy przez krótki czas z substancjami i mieszaninami zaklasyfikowanymi
zgodnie z rozporządzeniem nr 1272/2008 jako stwarzające zagrożenie ze względu na zagrożenie
dla zdrowia lub ze względu na właściwości fizyczne lub gdy zawartość pojemnika lub
zbiornika ulega częstym zmianom.
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki,
ministrem właściwym do spraw pracy oraz ministrem właściwym do spraw środowiska określi,
w drodze rozporządzenia:
1)
sposób oznakowania pojemników i zbiorników służących do przechowywania substancji
stwarzających zagrożenie lub mieszanin stwarzających zagrożenie oraz pojemników i
zbiorników służących do pracy z tymi substancjami lub mieszaninami, rurociągów zawierających
substancje stwarzające zagrożenie lub mieszaniny stwarzające zagrożenie lub służących
do ich transportowania oraz miejsc, w których są składowane znaczące ilości substancji
stwarzających zagrożenie lub mieszanin stwarzających zagrożenie,
2)
warunki, które należy spełnić w przypadku odstąpienia od oznakowania, o którym mowa
w ust. 2
- uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy.
Art. 22.
1.
Opakowania substancji niebezpiecznych i mieszanin niebezpiecznych wprowadzanych do
obrotu:
1)
powinny mieć konstrukcję uniemożliwiającą wydostanie się zawartości z opakowania w
sposób przypadkowy; wymóg ten nie ma zastosowania, jeżeli w stosunku do opakowań są
wymagane szczególne techniczne środki bezpieczeństwa;
2)
powinny być wykonane z materiałów odpornych na niszczące działanie ich zawartości
i uniemożliwiających tworzenie się substancji niebezpiecznych w wyniku oddziaływania
zawartości na materiał opakowania;
3)
powinny zachowywać szczelność w warunkach działających na opakowanie obciążeń i napięć
w trakcie jego normalnej eksploatacji;
4)
w przypadku opakowań z zamknięciami wielokrotnego użytku - powinny one gwarantować
zachowanie szczelności podczas wielokrotnego otwierania i zamykania w warunkach normalnej
eksploatacji;
5)
w przypadku opakowań, które zawierają mieszaniny niebezpieczne przeznaczone do sprzedaży
dla konsumentów, nie mogą one mieć:
a)
kształtu lub dekoracji graficznej, które mogą przyciągać uwagę i ciekawość dzieci
lub wprowadzać konsumentów w błąd,
b4)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 58 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wyglądu lub oznaczenia stosowanego dla środków spożywczych lub pasz, leków lub produktów
kosmetycznych.
2.
Spełnienie przez opakowania transportowe wymagań określonych w przepisach o transporcie
towarów niebezpiecznych jest równoznaczne ze spełnieniem wymagań, o których mowa w
ust. 1 pkt 1-3.
3.
Opakowania niektórych substancji niebezpiecznych lub mieszanin niebezpiecznych oferowane
lub sprzedawane konsumentom wyposaża się, niezależnie od pojemności opakowania, w
zamknięcia utrudniające otwarcie przez dzieci lub wyczuwalne dotykiem ostrzeżenie
o niebezpieczeństwie.
4.
Zamknięcia utrudniające otwarcie przez dzieci lub wyczuwalne dotykiem ostrzeżenie
o niebezpieczeństwie muszą spełniać wymagania norm określonych w przepisach wydanych
na podstawie ust. 7.
5.
Zgodność z normami, o których mowa w ust. 4, może być potwierdzona wyłącznie przez
jednostki organizacyjne spełniające wymagania normy serii EN 45 000 lub jednostki
równoważne przez wydanie świadectwa.
6.
Wykonywanie badań dotyczących zamknięć utrudniających otwarcie przez dzieci przewidzianych
w normach, o których mowa w ust. 4, nie jest obowiązkowe, jeżeli wydaje się oczywiste,
że opakowanie jest wystarczająco bezpieczne dla dzieci, ponieważ otwarcie opakowania
nie jest możliwe bez użycia narzędzi. We wszystkich innych przypadkach oraz jeżeli
istnieją obawy, że opakowanie substancji niebezpiecznej lub mieszaniny niebezpiecznej,
dla którego jest wymagane zamknięcie utrudniające jego otwarcie przez dzieci, nie
jest wystarczająco bezpieczne dla dzieci, właściwe organy nadzoru mogą wymagać od
osoby odpowiedzialnej za wprowadzanie produktu do obrotu okazania im świadectwa wydanego
przez jednostkę, o której mowa w ust. 5, stwierdzającego, że:
1)
typ zamknięcia jest taki, że przeprowadzanie badania dotyczącego zamknięć utrudniających
otwarcie przez dzieci w opakowaniach wielokrotnego zamykania lub w opakowaniach bez
zamknięć wielokrotnego zamykania nie jest konieczne, lub
2)
zamknięcie zostało zbadane i stwierdzono, że jest ono zgodne z normami, o których
mowa w ust. 4.
7.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki
określi, w drodze rozporządzenia:
1)
kategorie substancji niebezpiecznych i mieszanin niebezpiecznych, których opakowania
wyposaża się w zamknięcia utrudniające ich otwarcie przez dzieci i wyczuwalne dotykiem
ostrzeżenie o niebezpieczeństwie,
2)
wymagania dotyczące zamknięć i ostrzeżeń, o których mowa w pkt 1, oraz normy, które
muszą spełniać takie zamknięcia, a także wyczuwalne dotykiem ostrzeżenia
- mając na celu zapewnienie ochrony zdrowia człowieka i środowiska oraz obowiązujące
w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.
8.
Przepisy ust. 1-7 stosuje się zgodnie z art. 61 ust. 1-4 rozporządzenia nr 1272/2008,
z zastrzeżeniem, że odwołania do dyrektyw 67/548/EWG i 1999/45/WE w tym rozporządzeniu
oznaczają odwołania do przepisów ust. 1-6 oraz przepisów wydanych na podstawie ust.
7.
Art. 23.
W przypadku uznania, że obrót określonymi kategoriami substancji niebezpiecznych i
mieszanin niebezpiecznych lub substancji stwarzających zagrożenie i mieszanin stwarzających
zagrożenie może spowodować niedopuszczalne zagrożenie dla ogółu społeczeństwa, minister
właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki
może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
kategorie tych substancji niebezpiecznych i mieszanin niebezpiecznych lub substancji
stwarzających zagrożenie i mieszanin stwarzających zagrożenie,
2)
wymagania dotyczące kwalifikacji, które muszą posiadać osoby prowadzące na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej obrót tymi substancjami niebezpiecznymi i mieszaninami niebezpiecznymi
lub substancjami stwarzającymi zagrożenie i mieszaninami stwarzającymi zagrożenie,
3)
sposób potwierdzania kwalifikacji, o których mowa w pkt 2, posiadanych przez obywateli
państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw członkowskich Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji
Szwajcarskiej
- biorąc pod uwagę konieczność ochrony zdrowia ludzi i ochrony środowiska przed zagrożeniami
stwarzanymi przez substancje niebezpieczne i mieszaniny niebezpieczne lub substancje
stwarzające zagrożenie i mieszaniny stwarzające zagrożenie.
Art. 24.
1.
Zabroniona jest reklama substancji niebezpiecznej bez wymienienia kategorii, do której
albo do których substancja ta została zaklasyfikowana.
2.
Każda reklama mieszaniny niebezpiecznej lub mieszaniny, dla której w przepisach wydanych
na podstawie art. 20 ust. 11 jest wymagane oznakowanie, a która umożliwia nabycie
takiej mieszaniny konsumentom bez uprzedniego obejrzenia oznakowania opakowania, zawiera
informację o rodzaju lub rodzajach zagrożeń wymienionych na oznakowaniu opakowania.
Art. 25.
Producent, importer oraz dalszy użytkownik są obowiązani ustanowić, prowadzić i aktualizować
na bieżąco spis produkowanych, importowanych lub stosowanych substancji niebezpiecznych,
mieszanin niebezpiecznych, substancji stwarzających zagrożenie lub mieszanin stwarzających
zagrożenie.
Art. 26.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia,
ministra właściwego do spraw środowiska lub ministra właściwego do spraw rolnictwa,
w przypadku stwierdzenia, że produkcja, obrót lub stosowanie substancji niebezpiecznej,
mieszaniny niebezpiecznej, substancji stwarzającej zagrożenie lub mieszaniny stwarzającej
zagrożenie stwarzają nieuzasadnione ryzyko dla zdrowia człowieka lub środowiska, lub
gdy wynika to z porozumień międzynarodowych, określi, w drodze rozporządzenia, ograniczenia:
1)
produkcji, obrotu lub stosowania takiej substancji lub mieszaniny,
2)
wprowadzania do obrotu lub stosowania wyrobów zawierających taką substancję lub mieszaninę
- uwzględniając w szczególności zastosowania takiej substancji lub mieszaniny, stosowanie
w stężeniu lub proporcjach przewyższających określony poziom, występowanie w określonych
stężeniach lub ilościach w określonych wyrobach.
2.
W przypadkach określonych w załączniku XVII do rozporządzenia nr 1907/2006 minister
właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, sposób stosowania
ograniczeń wyszczególnionych w tym załączniku, uwzględniając cele tych ograniczeń.
Art. 27.
1.
Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy, aby przypuszczać, że mieszanina stwarza niedopuszczalne
zagrożenie dla zdrowia człowieka lub środowiska, nawet w przypadku gdy osoba wprowadzająca
taką mieszaninę do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spełnia wszystkie
wymogi ustawy, Inspektor może, na czas określony, nie dłuższy niż 3 miesiące, zakazać,
w drodze decyzji, wprowadzania takiej mieszaniny do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub określić warunki, jakie muszą zostać spełnione podczas wprowadzania jej
do obrotu.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, może być wydana także na wniosek Głównego Inspektora
Sanitarnego lub Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
Art. 27a.
W przypadku gdy dalszy użytkownik substancji w jej postaci własnej lub jako składnika
mieszaniny wbrew przepisom art. 37 ust. 4 rozporządzenia nr 1907/2006 nie sporządza
wymaganego raportu bezpieczeństwa chemicznego, Inspektor może, na wniosek państwowego
powiatowego inspektora sanitarnego składany za pośrednictwem Głównego Inspektora Sanitarnego
lub na wniosek Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, zakazać, w drodze decyzji,
wprowadzania takiej substancji do obrotu lub stosowania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej do czasu sporządzenia wymaganego raportu bezpieczeństwa chemicznego lub określić
termin, po którym taka decyzja zostanie wydana, w przypadku gdy wymagany raport bezpieczeństwa
chemicznego nie zostanie sporządzony w tym terminie.
Art. 28.
1.
Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy, aby przypuszczać, że detergent, mimo że spełnia
wymagania określone w rozporządzeniu nr 648/2004, stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa
lub zdrowia człowieka, lub zagrożenie dla środowiska, Inspektor, po uzyskaniu opinii
Głównego Inspektora Sanitarnego i opinii Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, może,
na czas określony, nie dłuższy niż 6 miesięcy, zakazać, w drodze decyzji, wprowadzania
takiego detergentu do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub określić
warunki, jakie muszą zostać spełnione podczas wprowadzania go do obrotu, spełniając
jednocześnie wymagania, o których mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 648/2004.
2.
Inspektor, w drodze decyzji, uchyla albo przedłuża o następne 6 miesięcy zakaz, o
którym mowa w ust. 1, stosownie do wyników konsultacji przewidzianych w art. 15 ust.
2 rozporządzenia nr 648/2004.
3.
Inspektor, w drodze decyzji, uchyla zakaz, o którym mowa w ust. 1, po podjęciu decyzji
przewidzianej w art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 648/2004.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, może być wydana także na wniosek Głównego Inspektora
Sanitarnego, Głównego Inspektora Ochrony Środowiska lub Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji
i Konsumentów.
Rozdział 6
Przepisy o nadzorze
Art. 29.
Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy oraz przepisów rozporządzeń, o których
mowa w art. 1 ust. 1, sprawują, w zakresie swojej właściwości, Państwowa Inspekcja
Sanitarna, Państwowa Inspekcja Sanitarna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji
oraz Wojskowa Inspekcja Sanitarna, a także:
1)
Inspekcja Ochrony Środowiska - w zakresie zagrożeń dla środowiska dotyczących:
a)
prawidłowości kart charakterystyki w zakresie:
-
-postępowania w przypadku niezamierzonego uwolnienia substancji lub mieszaniny do środowiska,
-
-magazynowania substancji lub mieszaniny,
-
-postępowania z odpadami,
-
-informacji ekologicznych,
b)
spełnienia przez dalszych użytkowników obowiązków określonych w art. 37 ust. 5 i 6
rozporządzenia nr 1907/2006, dotyczących stosowania środków kontroli ryzyka - w zakresie
niezbędnym do zapewnienia, że ryzyko dla środowiska jest odpowiednio kontrolowane,
c)
przestrzegania warunków zezwolenia wydanego zgodnie z przepisami tytułu VII rozporządzenia
nr 1907/2006 na stosowanie substancji chemicznych, zawartych w załączniku XIV do rozporządzenia
nr 1907/2006,
d)
przestrzegania przez dalszych użytkowników przepisów dotyczących ograniczeń produkcji,
obrotu i stosowania substancji chemicznych i ich mieszanin, zgodnie z art. 26 ustawy,
lub przepisów, o których mowa w art. 67 rozporządzenia nr 1907/2006 - w zakresie swoich
kompetencji,
e)
przestrzegania przepisów rozporządzenia nr 1907/2006 dotyczących substancji odzyskiwanych
w postaci własnej lub jako składnik mieszaniny;
2)
Państwowa Inspekcja Pracy - w zakresie nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem przepisów
ustawy - w zakresie swoich kompetencji;
3)
Inspekcja Handlowa - w zakresie przestrzegania:
a)
obowiązku dokonania wymaganej rejestracji substancji oraz obowiązku dostarczenia odbiorcy
substancji lub mieszaniny wymaganej karty charakterystyki,
b)
przepisów, o których mowa w art. 26 ustawy, lub przepisów, o których mowa w art. 67
rozporządzenia nr 1907/2006 - w zakresie swoich kompetencji,
c)
przepisów art. 11 rozporządzenia nr 648/2004 - w zakresie oznakowania detergentów
w handlu hurtowym i detalicznym,
d)
art. 20 i art. 22 ustawy oraz przepisów tytułu III i IV rozporządzenia nr 1272/2008
- w odniesieniu do handlu hurtowego i detalicznego;
4)
Państwowa Straż Pożarna - w zakresie właściwego oznakowania miejsc składowania substancji
i mieszanin, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-5 ustawy oraz w części 2 załącznika
I do rozporządzenia nr 1272/2008;
5)
organy celne - w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących:
a)
wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów, określonych w rozporządzeniu nr 649/2012,
b)
substancji, mieszaniny lub wyrobu, których import jest zakazany lub które podlegają
ograniczeniom w imporcie, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 26,
c)
importu substancji, mieszaniny lub wyrobu, określonych w tytule VII rozporządzenia
nr 1907/2006,
d)
importu substancji, mieszaniny lub wyrobu wymienionego w załączniku XVII do rozporządzenia
nr 1907/2006; o przypadkach importu substancji, mieszanin lub wyrobów, które budzą
wątpliwości organu celnego co do przestrzegania przez importerów warunków określonych
w tym załączniku, organy celne informują właściwego państwowego inspektora sanitarnego.
Art. 30.
Organy wymienione w art. 29 sprawują nadzór na zasadach i w trybie określonych w odrębnych
przepisach.
Rozdział 7
Przepisy karne
Art. 31.
Kto wbrew decyzji Inspektora, o której mowa w art. 27 ust. 1, art. 27a lub art. 28
ust. 1, wprowadza do obrotu mieszaninę stwarzającą niedopuszczalne zagrożenie dla
zdrowia człowieka lub zagrożenie dla środowiska lub substancję bez wymaganego raportu
bezpieczeństwa chemicznego lub wprowadza do obrotu detergent, co do którego istnieją
uzasadnione podstawy, aby przypuszczać, że stwarza zagrożenie dla zdrowia człowieka
lub zagrożenie dla środowiska,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat
2.
Art. 32.
1.
Kto wbrew przepisowi art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 649/2012 dokonuje wywozu chemikaliów
lub wyrobu w rozumieniu art. 3 pkt 4 tego rozporządzenia, wymienionych w załączniku
V do tego rozporządzenia,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat
2.
2.
Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom art. 14 ust. 6 rozporządzenia nr 649/2012
dokonuje wywozu chemikaliów wymienionych w załączniku I część 2 lub 3 do tego rozporządzenia
bez otrzymania informacji od Inspektora, że wyznaczone władze krajowe strony przywozu
lub właściwe organy innego kraju przywozu wyrażają zgodę na ten przywóz lub że wywóz
może nastąpić zgodnie z przepisami art. 14 ust. 7 tego rozporządzenia.
Art. 33.
1.
Kto wbrew przepisowi art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 649/2012 nie zgłasza Inspektorowi
wywozu chemikaliów wymienionych w załączniku I część 1 do tego rozporządzenia, nie
później niż 35 dni przed pierwszym wywozem i nie później niż 35 dni przed pierwszym
wywozem w każdym następnym roku kalendarzowym,
podlega grzywnie.
2.
Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 649/2012
nie informuje w pierwszym kwartale każdego roku Inspektora o wielkości wywozu i przywozu
w roku poprzednim chemikaliów w postaci substancji lub substancji zawartych w mieszaninach
lub wyrobach wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia.
3.
Karze określonej w ust. 1 podlega, kto wbrew przepisom art. 17 rozporządzenia nr 649/2012
dokonuje wywozu chemikaliów bez stosowanego w Unii Europejskiej oznakowania lub bez
wymaganej karty charakterystyki.
Art. 34.
1.
Kto bez uzyskania wymaganej zgody na odstępstwo, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia
nr 648/2004, wprowadza do obrotu środek powierzchniowo czynny przeznaczony do stosowania
w detergentach lub detergent zawierający środek powierzchniowo czynny, niespełniający
warunków określonych w art. 4 ust. 3 tego rozporządzenia,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat
2.
2.
Tej samej karze podlega, kto wbrew warunkom odstępstwa udzielonego na podstawie art.
5 rozporządzenia nr 648/2004 wprowadza do obrotu lub stosuje środek powierzchniowo
czynny przeznaczony do stosowania w detergentach lub detergent zawierający środek
powierzchniowo czynny.
3.
Karze określonej w ust. 1 podlega, kto wbrew przepisowi art. 4a rozporządzenia nr
648/2004 wprowadza do obrotu detergenty niespełniające wymagań dotyczących ograniczeń
zawartości fosforanów i innych związków fosforu, o których mowa w załączniku VIa do
tego rozporządzenia.
Art. 35.
1.
Producent w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia nr 648/2004, który wbrew przepisom
art. 11 ust. 2-6 tego rozporządzenia wprowadza do obrotu detergent bez wymaganego
oznakowania albo niewłaściwie oznakowany, w szczególności nie umieszcza wymaganych
informacji na opakowaniach detergentów lub w dokumentacji towarzyszącej detergentom
transportowanym luzem,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega producent w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia nr 648/2004,
który wbrew przepisowi art. 9 tego rozporządzenia nie udostępnia na żądanie Inspektora
albo personelu medycznego wymaganych informacji.
3.
Karze określonej w ust. 1 podlega producent w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia
nr 648/2004, który wbrew przepisowi załącznika VII D do tego rozporządzenia nie udostępnia
wymaganych informacji na stronie internetowej.
Art. 36.
1.
Kto wbrew ograniczeniom określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust.
1 produkuje, wprowadza do obrotu lub stosuje substancję niebezpieczną, substancję
stwarzającą zagrożenie, mieszaninę niebezpieczną, mieszaninę stwarzającą zagrożenie
lub wyrób zawierający taką substancję lub mieszaninę,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat
2.
2.
Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom art. 67 rozporządzenia nr 1907/2006 produkuje,
wprowadza do obrotu lub stosuje substancję, w jej postaci własnej, jako składnik mieszaniny
lub w wyrobie, w stosunku do której w załączniku XVII do tego rozporządzenia zostało
określone ograniczenie, albo czyni to wbrew ograniczeniu ustalonemu w tym załączniku
lub w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy.
Art. 37.
Producent, importer lub dalszy użytkownik, który wbrew przepisom art. 56 ust. 1-6
rozporządzenia nr 1907/2006 lub wbrew warunkom zezwolenia wprowadza do obrotu lub
stosuje substancję, wymienioną w załączniku XIV do tego rozporządzenia,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku.
Art. 38.
Rejestrujący, który wykonuje lub zleca wykonanie badania na zwierzętach kręgowych
wbrew przepisowi art. 26 ust. 3 rozporządzenia nr 1907/2006,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku.
Art. 39.
Producent, importer lub wytwórca wyrobu, który wbrew przepisowi art. 9 ust. 6 rozporządzenia
nr 1907/2006 nie stosuje się do warunków nałożonych przez Agencję zgodnie z art. 9
ust. 4 tego rozporządzenia,
podlega grzywnie.
Art. 40.
Dalszy użytkownik, który wbrew przepisowi art. 37 ust. 5 rozporządzenia nr 1907/2006
nie określa, nie stosuje i, w stosownych przypadkach, nie zaleca odpowiednich środków
w celu właściwej kontroli ryzyka,
podlega grzywnie.
Art. 41.
Producent, importer lub dalszy użytkownik, który wbrew przepisowi art. 19 ust. 1 ustawy
albo art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 1272/2008 wprowadza do obrotu substancję lub
mieszaninę bez dokonania klasyfikacji tej substancji lub mieszaniny, sporządzonej
zgodnie z przepisami, odpowiednio, tej ustawy albo tego rozporządzenia,
podlega karze grzywny.
Art. 42.
Kto wbrew przepisowi art. 19 ust. 2 ustawy albo art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1272/2008
nie klasyfikuje substancji, która nie została jeszcze wprowadzona do obrotu, lub klasyfikuje
ją w sposób niespełniający wymagań określonych, odpowiednio, w przepisach tej ustawy
albo tego rozporządzenia,
podlega karze grzywny.
Art. 43.
1.
Kto wprowadza do obrotu substancję niebezpieczną lub mieszaninę niebezpieczną, lub
mieszaninę wymagającą szczególnego sposobu oznakowania, bez oznakowania wymaganego
przepisami art. 20 lub z oznakowaniem niespełniającym tych wymagań,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art. 65 rozporządzenia nr 1907/2006
nie umieszcza na etykiecie substancji lub mieszaniny wymaganego numeru zezwolenia
przed ich wprowadzeniem do obrotu.
Art. 44.
1.
Dostawca substancji lub mieszaniny, który wbrew przepisowi art. 4 ust. 4 rozporządzenia
nr 1272/2008 wprowadza do obrotu substancję lub mieszaninę stwarzającą zagrożenie
bez oznakowania sporządzonego zgodnie z tytułem III tego rozporządzenia,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega dostawca substancji lub mieszaniny, który wbrew przepisowi
art. 30 rozporządzenia nr 1272/2008 nie aktualizuje informacji zawartych na etykiecie.
Art. 45.
Kto wbrew przepisowi art. 21 nie zapewnia należytego oznakowania pojemników i zbiorników
służących do przechowywania substancji stwarzających zagrożenie lub mieszanin stwarzających
zagrożenie oraz do pracy z nimi, rurociągów zawierających substancje stwarzające zagrożenie
lub mieszaniny stwarzające zagrożenie lub służących do ich transportowania oraz miejsc,
w których są składowane znaczące ilości substancji stwarzających zagrożenie lub mieszanin
stwarzających zagrożenie,
podlega karze grzywny.
Art. 46.
1.
Kto wbrew przepisowi art. 22 nie zapewnia wymaganych opakowań substancji niebezpiecznych
i mieszanin niebezpiecznych,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega dostawca substancji lub mieszaniny, który wbrew przepisowi
art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr 1272/2008 wprowadza do obrotu substancję lub mieszaninę
stwarzającą zagrożenie bez opakowania spełniającego wymagania tytułu IV tego rozporządzenia.
Art. 47.
1.
Kto reklamuje substancję niebezpieczną bez wymienienia kategorii, o których mowa w
art. 4 ust. 1, do której lub których jest ona zaklasyfikowana,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto zamieszcza reklamę mieszaniny niebezpiecznej lub mieszaniny,
w odniesieniu do której w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 11 jest wymagane
oznakowanie, jeżeli reklama ta nie zawiera informacji o rodzaju lub rodzajach zagrożeń
wymienionych na oznakowaniu opakowania takiej mieszaniny, a umożliwia konsumentom
nabycie takiej mieszaniny bez uprzedniego obejrzenia oznakowania na jej opakowaniu.
Art. 48.
1.
Kto reklamuje substancję stwarzającą zagrożenie bez wymienienia klas i kategorii zagrożenia
związanych z tą substancją,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto bez wymienienia rodzaju lub rodzajów zagrożeń określonych
na etykiecie reklamuje mieszaninę stwarzającą zagrożenie lub mieszaninę, o której
mowa w art. 25 ust. 6 rozporządzenia nr 1272/2008, umożliwiając konsumentom zawarcie
umowy kupna bez uprzedniego obejrzenia etykiety.
Art. 49.
Rejestrujący, który wbrew przepisom art. 22 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia nr 1907/2006
nie dopełnia obowiązku wprowadzenia do dokumentów rejestracyjnych wymaganych nowych
informacji i nie przedkłada ich Agencji lub nie dokonuje wymaganej aktualizacji dokumentów
rejestracyjnych,
podlega karze grzywny.
Art. 50.
Właściciel wyników badania, który wbrew przepisom art. 30 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia
nr 1907/2006 odmawia uczestnikom forum wymiany informacji o substancjach (SIEF) przedstawienia
w terminie dokumentów stanowiących dowód poniesienia kosztów tego badania lub udostępnienia
w terminie dokumentacji tego badania,
podlega grzywnie do 50 000 zł.
Art. 51.
1.
Kto wbrew przepisowi art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 1272/2008 przeprowadza nowe badania
na zwierzętach,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku.
2.
Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1272/2008
przeprowadza badania na naczelnych innych niż ludzie albo badania na ludziach.
3.
Karze określonej w ust. 1 podlega, kto przeprowadza nowe badania na zwierzętach kręgowych
w celu uzyskania informacji dotyczących substancji i mieszanin wbrew art. 8 ust. 1
rozporządzenia nr 1272/2008.
Art. 52.
1.
Dostawca substancji lub mieszaniny, który wbrew przepisom art. 31 ust. 1 i 3-8 rozporządzenia
nr 1907/2006 nie dostarcza wymaganej karty charakterystyki sporządzonej zgodnie z
załącznikiem II do tego rozporządzenia,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega dostawca substancji lub mieszaniny, który wbrew przepisowi
art. 31 ust. 9 rozporządzenia nr 1907/2006 dostarcza niezaktualizowaną kartę charakterystyki.
Art. 53.
1.
Dostawca substancji lub mieszaniny, który wbrew przepisom art. 32 rozporządzenia nr
1907/2006 nie przekazuje wymaganej informacji,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega dostawca substancji lub mieszaniny, który nie dokonuje wymaganej
aktualizacji informacji, o której mowa w ust. 1.
Art. 54.
1.
Dostawca wyrobu zawierającego w stężeniu powyżej 0,1% wagowego substancji spełniającej
kryteria zawarte w art. 57 rozporządzenia nr 1907/2006 i zidentyfikowanej zgodnie
z art. 59 ust. 1 tego rozporządzenia, który wbrew przepisowi art. 33 ust. 1 tego rozporządzenia
nie przekazuje odbiorcy wyrobu wymaganej informacji,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega dostawca wyrobu, który wbrew przepisowi art. 33 ust. 2 rozporządzenia
nr 1907/2006 nie przekazuje konsumentowi, na jego żądanie, wymaganej informacji.
Art. 55.
1.
Uczestnik łańcucha dostaw substancji lub mieszaniny, który wbrew przepisowi art. 34
rozporządzenia nr 1907/2006 nie przekazuje uczestnikowi lub dystrybutorowi stanowiącemu
poprzednie ogniwo łańcucha dostaw wymaganych informacji,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega dystrybutor, który wbrew przepisowi art. 34 rozporządzenia
nr 1907/2006 nie przekazuje otrzymanych zgodnie z ust. 1 informacji osobie stanowiącej
poprzednie ogniwo łańcucha dostaw.
Art. 56.
1.
Kto wbrew przepisowi art. 36 rozporządzenia nr 1907/2006 nie przechowuje lub nie udostępnia
informacji wymaganych od niego w celu wypełnienia obowiązków wynikających z przepisów
tego rozporządzenia,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art. 49 rozporządzenia nr 1272/2008
nie przechowuje lub nie udostępnia informacji, które wykorzystał do celów klasyfikacji
i oznakowania na mocy przepisów tego rozporządzenia.
Art. 57.
1.
Dalszy użytkownik, który wbrew przepisom art. 37 ust. 4 i 7 rozporządzenia nr 1907/2006,
w terminach określonych w art. 39 ust. 1 tego rozporządzenia, nie sporządza lub nie
aktualizuje wymaganego raportu bezpieczeństwa chemicznego,
podlega karze grzywny nie niższej niż 2000 zł.
2.
Tej samej karze podlega dalszy użytkownik, który wbrew przepisowi art. 38 rozporządzenia
nr 1907/2006, w terminach określonych w art. 39 ust. 2 tego rozporządzenia, nie przekazuje
do Agencji lub nie aktualizuje wymaganych informacji.
3.
Karze określonej w ust. 1 podlega dystrybutor, który wbrew przepisowi art. 37 ust.
2 rozporządzenia nr 1907/2006 nie przekazuje wymaganych informacji uczestnikowi lub
dystrybutorowi stanowiącemu poprzednie ogniwo łańcucha dostaw.
Art. 58.
Rejestrujący lub dalszy użytkownik, który wbrew decyzji Agencji podjętej na podstawie
art. 40 ust. 3 rozporządzenia nr 1907/2006 nie dostarcza Agencji w ustalonym terminie
wymaganych informacji,
podlega karze grzywny.
Art. 59.
1.
Rejestrujący, który wbrew decyzji Agencji podjętej na podstawie art. 41 ust. 3 rozporządzenia
nr 1907/2006 nie przedstawia w ustalonym terminie informacji wymaganych do zapewnienia
zgodności dokumentów rejestracyjnych z przepisami tego rozporządzenia,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega rejestrujący, który wbrew decyzji Agencji podjętej na podstawie
art. 46 ust. 1 rozporządzenia nr 1907/2006 nie dostarcza Agencji w ustalonym terminie
wymaganych dalszych informacji.
Art. 60.
Dalszy użytkownik, który wbrew przepisowi art. 66 ust. 1 rozporządzenia nr 1907/2006
i w terminie określonym w tym przepisie nie zgłasza do Agencji stosowania substancji,
o której mowa w art. 56 ust. 2 tego rozporządzenia,
podlega karze grzywny.
Art. 61.
1.
Kto wbrew przepisom art. 40 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 1272/2008 wprowadza do obrotu
substancję, o której mowa w art. 39 tego rozporządzenia, bez zgłoszenia Agencji wymaganych
informacji,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto nie przekazuje Inspektorowi informacji, o których mowa
w art. 15 ustawy, lub wbrew przepisowi art. 40 ust. 2 rozporządzenia nr 1272/2008
nie uaktualnia zgłoszonych informacji.
Art. 62.
Kto wbrew obowiązkowi nie zapewnia swoim pracownikom i ich przedstawicielom dostępu
do informacji dostarczanych zgodnie z przepisami art. 31 i art. 32 rozporządzenia
nr 1907/2006 w odniesieniu do substancji lub mieszanin, które stosują lub na które
mogą być narażeni w trakcie swojej pracy,
podlega karze grzywny.
Art. 63.
1.
Kto, nie będąc do tego uprawnionym, uiszcza ulgową opłatę lub należność na podstawie
art. 3-10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 340/2008 z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie
opłat i należności wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Chemikaliów na mocy rozporządzenia
(WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania
zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) albo korzysta ze zwolnienia z opłaty na podstawie art. 74 ust. 2 rozporządzenia nr
1907/2006,
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto, nie będąc do tego uprawnionym, uiszcza obniżoną opłatę
na podstawie art. 3 i 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 440/2010 z dnia 21 maja 2010 r. w sprawie
opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Chemikaliów na mocy rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania
i pakowania substancji i mieszanin .
Art. 64.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 35, art. 41-49 i art. 52-63, następuje
w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia .
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 65-84.
(pominięte)
Rozdział 9
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 85.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych
powołany na podstawie dotychczasowych przepisów staje się Inspektorem do spraw Substancji
Chemicznych.
2.
Z dniem wejścia w życie ustawy Biuro do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych
utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów staje się Biurem do spraw Substancji
Chemicznych.
3.
Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Biura do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych
utworzonego na podstawie dotychczasowych przepisów stają się pracownikami Biura do
spraw Substancji Chemicznych.
4.
Statut Biura do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych utworzonego na podstawie
dotychczasowych przepisów zachowuje moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy
od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 86.
Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o Inspektorze do Spraw Substancji i Preparatów
Chemicznych lub Biurze do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych, rozumie się przez
to, odpowiednio, Inspektora do spraw Substancji Chemicznych lub Biuro do spraw Substancji
Chemicznych.
Art. 87.
1.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Opłatę, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2, po raz pierwszy wnosi się po upływie
czasu, na jaki została wniesiona opłata pobierana na podstawie dotychczasowych przepisów.
3.
Certyfikaty potwierdzające spełnianie przez jednostkę badawczą zasad Dobrej Praktyki
Laboratoryjnej, wydane na podstawie decyzji Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów
Chemicznych przed dniem wejścia w życie ustawy, zachowują ważność na czas, na jaki
zostały wydane.
4.
Pierwszy wykaz certyfikowanych jednostek badawczych, o którym mowa w art. 16 ust.
1, obejmuje jednostki, które uzyskały certyfikaty potwierdzające spełnianie zasad
Dobrej Praktyki Laboratoryjnej przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 88.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 4 ust. 2, art. 24 ust. 2 i 5, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 3 i art.
31 ustawy, o której mowa w art. 89, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 16 ust. 15, art. 17 ust. 4, art. 19 ust. 5,
art. 20 ust. 11, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 7 i art. 26 niniejszej ustawy,
2)
art. 33c ustawy, o której mowa w art. 89, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 27b ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 66,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
3)
art. 222 § 3 ustawy, o której mowa w art. 65, zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 222 § 3 ustawy, o której mowa w
art. 65, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
4)
art. 27b ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 66, zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 27b ust. 4 ustawy, o której mowa
w art. 66, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
- nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 89.
Traci moc ustawa z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych .
Art. 90.
Przepisy art. 20 ust. 3 i ust. 11 pkt 4 tracą moc z dniem 1 czerwca 2015 r.
Art. 91.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia6)Ustawa została ogłoszona w dniu 24 marca 2011 r..
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:
1) dyrektywy 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz. Urz. WE L 196 z 16.08.1967, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 27);
2) dyrektywy 92/58/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących znaków bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy (dziewiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz. WE L 245 z 26.08.1992, str. 23, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 89);
3) dyrektywy 1999/45/WE z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz. Urz. WE L 200 z 30.07.1999, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 24, str. 109);
4) dyrektywy 2004/9/WE z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie kontroli i weryfikacji dobrej praktyki laboratoryjnej (DPL) (Dz. Urz. UE L 50 z 20.02.2004, str. 28, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 65);
5) dyrektywy 2004/10/WE z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie harmonizacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania zasad dobrej praktyki laboratoryjnej i weryfikacji jej stosowania na potrzeby badań substancji chemicznych (Dz. Urz. UE L 50 z 20.02.2004, str. 44, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 82);
6) dyrektywy 2008/112/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniającej dyrektywy Rady 76/768/EWG, 88/378/EWG, 1999/13/WE oraz dyrektywy 2000/53/WE, 2002/96/WE i 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz. Urz. UE L 345 z 23.12.2008, str. 68).
1) dyrektywy 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz. Urz. WE L 196 z 16.08.1967, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 27);
2) dyrektywy 92/58/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących znaków bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy (dziewiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz. WE L 245 z 26.08.1992, str. 23, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 89);
3) dyrektywy 1999/45/WE z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz. Urz. WE L 200 z 30.07.1999, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 24, str. 109);
4) dyrektywy 2004/9/WE z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie kontroli i weryfikacji dobrej praktyki laboratoryjnej (DPL) (Dz. Urz. UE L 50 z 20.02.2004, str. 28, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 65);
5) dyrektywy 2004/10/WE z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie harmonizacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania zasad dobrej praktyki laboratoryjnej i weryfikacji jej stosowania na potrzeby badań substancji chemicznych (Dz. Urz. UE L 50 z 20.02.2004, str. 44, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 82);
6) dyrektywy 2008/112/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniającej dyrektywy Rady 76/768/EWG, 88/378/EWG, 1999/13/WE oraz dyrektywy 2000/53/WE, 2002/96/WE i 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz. Urz. UE L 345 z 23.12.2008, str. 68).
2)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 58 pkt 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach
kosmetycznych (Dz. U. poz. 2227), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.
3)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 8 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy
o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1637),
która weszła w życie z dniem 4 września 2018 r.
4)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 58 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 1039, 1387, 1467, 1481 i 2077 oraz z 2019 r. poz. 76.
6)
Ustawa została ogłoszona w dniu 24 marca 2011 r.