Ustawaz dnia 12 kwietnia 2019 r.o zmianie ustawy o informowaniu o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię
oraz o kontroli realizacji programu znakowania urządzeń biurowych oraz niektórych
innych ustaw 1)Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2017/1369 z dnia 4 lipca 2017 r. ustanawiającego ramy etykietowania energetycznego
i uchylającego dyrektywę 2010/30/UE (Dz. Urz. UE L 198 z 28.07.2017, str. 1).
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 14 września 2012 r. o informowaniu o zużyciu energii przez produkty
wykorzystujące energię oraz o kontroli realizacji programu znakowania urządzeń biurowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł ustawy otrzymuje brzmienie:
„
o etykietowaniu energetycznym produktów związanych z energią
”
;
2)
w art. 1:
a)
uchyla się pkt 1,
b)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
zasady organizacji i działania systemu kontroli etykietowania energetycznego produktów
związanych z energią, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2017/1369 z dnia 4 lipca 2017 r. ustanawiającym ramy etykietowania energetycznego
i uchylającym dyrektywę 2010/30/UE (Dz. Urz. UE L 198 z 28.07.2017, str. 1), zwanym
dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/1369”;
”
;
3)
w art. 2:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przepisy ustawy stosuje się do produktów związanych z energią, dla których wymagania
dotyczące sporządzania dokumentacji technicznej oraz stosowania etykiet i kart informacyjnych
produktów określają akty Komisji Europejskiej wydane na podstawie kompetencji delegowanych
przez Parlament Europejski i Radę, zwane dalej „aktami delegowanymi”.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Przepisów ustawy nie stosuje się do produktów i środków transportu, o których mowa
w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1369.
”
;
4)
po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu:
„
Art. 2a.
Minister właściwy do spraw energii prowadzi działania edukacyjno-informacyjne na temat
etykietowania energetycznego produktów związanych z energią w rozumieniu rozporządzenia
(UE) 2017/1369.
”
;
5)
uchyla się art. 3;
6)
uchyla się rozdział 2;
7)
tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie:
„
Kontrola etykietowania energetycznego produktów związanych z energią
”
;
8)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9.
1.
Tworzy się system kontroli etykietowania energetycznego produktów związanych z energią,
zwany dalej „systemem kontroli”, w celu przeciwdziałania wprowadzaniu do obrotu lub
oddawaniu do użytku produktów związanych z energią, które nie spełniają wymagań określonych
w rozporządzeniu (UE) 2017/1369 lub aktach delegowanych.
2.
Do zadań systemu kontroli należy kontrolowanie wykonywania obowiązków:
1)
o których mowa w art. 3 ust. 1-3 i 5, art. 4 ust. 1, 2, 4 i 6, art. 5 ust. 1 i art.
6 lit. a oraz c-e rozporządzenia (UE) 2017/1369 oraz
2)
w zakresie projektu i treści etykiety, karty informacyjnej produktu oraz dokumentacji
technicznej, sposobu eksponowania etykiety na produkcie w punkcie sprzedaży, w tym
sprzedaży na odległość, sposobu, w jaki klasę energetyczną oraz zakres klas efektywności
energetycznej dostępnych na etykiecie należy podawać w reklamach wizualnych i w technicznych
materiałach promocyjnych - wynikających z aktów delegowanych wydanych na podstawie
art. 16 rozporządzenia (UE) 2017/1369.
”
;
9)
użyte w art. 10 w ust. 2 w pkt 1 w lit. b, w art. 11 w ust. 2 w pkt 1 i 3 oraz w art.
13 w ust. 2, w różnej liczbie i przypadku, wyrazy „wykorzystujące energię” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „związane z energią”;
10)
w art. 11 w ust. 3 wyrazy „w ustawie” zastępuje się wyrazami „w rozporządzeniu (UE) 2017/1369”;
11)
art. 12 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 12.
Kontrola może być prowadzona u dostawcy lub sprzedawcy.
”
;
12)
art. 14 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 14.
1.
W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 3 ust. 1-3
i 5, art. 4 ust. 1, 2, 4 i 6, art. 5 ust. 1 i art. 6 lit. a oraz c-e rozporządzenia
(UE) 2017/1369, lub obowiązków, o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 2, organ kontrolujący
zwraca się do dostawcy lub sprzedawcy o:
1)
usunięcie niezgodności lub
2)
wstrzymanie sprzedaży produktu związanego z energią, lub
3)
wycofanie produktu związanego z energią z obrotu lub z użytku, lub
4)
wycofanie produktu związanego z energią od użytkowników, lub
5)
wstrzymanie się z udostępnianiem produktu związanego z energią, lub
6)
zaprzestanie reklamowania produktu związanego z energią
- oraz przedstawienie dowodów podjętych działań w terminie określonym przez organ
kontrolujący.
2.
Jeżeli dostawca lub sprzedawca nie przedstawi, w terminie ustalonym przez organ kontrolujący,
dowodów podjętych działań lub w wyniku kontroli stwierdzono, że działania takie nie
zostały podjęte, organ kontrolujący wydaje decyzję:
1)
nakazującą sprzedawcy wstrzymanie sprzedaży produktu związanego z energią,
2)
nakazującą dostawcy wycofanie z obrotu lub użytku produktu związanego z energią,
3)
nakazującą usunięcie niezgodności,
4)
nakazującą wycofanie produktu związanego z energią od użytkowników,
5)
zakazującą udostępniania produktu związanego z energią,
6)
zakazującą reklamowania produktu związanego z energią
- w terminie określonym przez organ kontrolujący.
3.
Organ kontrolujący może przeprowadzić kontrolę w celu ustalenia, czy dostawca lub
sprzedawca wykonał decyzję, o której mowa w ust. 2.
”
;
13)
w art. 16 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
W przypadku stwierdzenia, że produkt związany z energią nie spełnia wymagań określonych
w etykiecie lub w karcie informacyjnej produktu, opłaty związane z badaniami, o których
mowa w art. 13 ust. 2 lub 3, oraz oceną dokumentacji ponosi dostawca.
2.
Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, organ kontrolujący ustala, w drodze decyzji,
na podstawie kosztów poniesionych w związku z badaniami produktu związanego z energią
oraz oceną jego dokumentacji.
”
;
14)
w art. 17 ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
Karze pieniężnej podlega ten, kto:
1)
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust. 1-3 i 5, art. 4 ust. 1, 2, 4 i
6, art. 5 ust. 1 i art. 6 lit. a oraz c-e rozporządzenia (UE) 2017/1369, lub obowiązków,
o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 2;
2)
uniemożliwia lub utrudnia organowi kontrolującemu przeprowadzenie kontroli, o której
mowa w art. 12;
3)
nie wykonał decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 2, w terminie określonym przez organ
kontrolujący.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, kara pieniężna wynosi od jednokrotnego
do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej
za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego do
dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej w art. 3 w ust. 1 pkt 1d otrzymuje brzmienie:
„
1d)
kontrola produktów związanych z energią wprowadzonych do obrotu lub oddawanych do
użytku, o których mowa w aktach delegowanych określonych w wykazie ogłaszanym na podstawie
art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów
związanych z energią , z wyłączeniem produktów, o których mowa w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniającym
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności
energetycznej dla telewizorów 3)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 147 z 17.05.2014,
str. 1, Dz. Urz. UE L 38 z 15.02.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 55 z 02.03.2017,
str. 38.;
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne w art. 199 ust. 1b otrzymuje brzmienie:
„
1b.
Prezes UKE jako organ:
1)
kontrolujący w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów związanych
z energią jest uprawniony do kontroli wprowadzanych do obrotu lub oddawanych do użytku produktów
związanych z energią, o których mowa w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniającym
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności
energetycznej dla telewizorów 4)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 147 z 17.05.2014,
str. 1, Dz. Urz. UE L 38 z 15.02.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 55 z 02.03.2017,
str. 38.;
2)
przeprowadzający kontrolę realizacji programu znakowania efektywności energetycznej
urządzeń biurowych w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt 1, jest uprawniony
do kontroli realizacji programu znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych,
o którym mowa w art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 106/2008 z dnia 15 stycznia
2008 r. w sprawie unijnego programu znakowania efektywności energetycznej urządzeń
biurowych .
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 8 w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
kryterium zaliczania do najwyższej klasy efektywności energetycznej, jaka jest możliwa
do osiągnięcia - w przypadku produktów związanych z energią, określonych w aktach
delegowanych w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów
związanych z energią ,
”
;
2)
w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister właściwy do spraw energii, w ramach promowania środków poprawy efektywności
energetycznej, prowadzi działania informacyjno-edukacyjne o zużyciu energii przez
produkty związane z energią w rozumieniu ustawy z dnia 14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów związanych
z energią.
”
.
Art. 5.
W przypadku produktów związanych z energią wprowadzonych do obrotu i oddanych do użytku
przed dniem 1 sierpnia 2017 r. dostawca przechowuje dokumentację techniczną produktu
związanego z energią przez okres 5 lat po zakończeniu produkcji danego egzemplarza
produktu i udostępnia ją w postaci elektronicznej na wniosek organu kontrolującego
lub Komisji Europejskiej w terminie 10 dni od dnia otrzymania tego wniosku.
Art. 6.
1.
Do kontroli wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
3.
Do wszczęcia i prowadzenia postępowań w wyniku kontroli wszczętych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 7.
1.
Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra
właściwego do spraw energii wynikających z ustawy wynosi w roku:
1)
2019 - 73 tys. zł;
2)
2020 - 123 tys. zł;
3)
2021 - 129 tys. zł;
4)
2022 - 132 tys. zł;
5)
2023 - 136 tys. zł;
6)
2024 - 139 tys. zł;
7)
2025 - 142 tys. zł;
8)
2026 - 146 tys. zł;
9)
2027 - 149 tys. zł;
10)
2028 - 153 tys. zł.
2.
Minister właściwy do spraw energii monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym
mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.
3.
W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie
więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża
wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę
między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.
4.
W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem
finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.
Art. 8.
1.
Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań z
zakresu kontroli i monitorowania systemu kontroli etykietowania energetycznego produktów
związanych z energią, wynikających z ustawy, wynosi w roku:
1)
2019 - 0 zł;
2)
2020 - 0 zł;
3)
2021 - 0 zł;
4)
2022 - 0 zł;
5)
2023 - 2 930 tys. zł;
6)
2024 - 2 930 tys. zł;
7)
2025 - 2 930 tys. zł;
8)
2026 - 2 930 tys. zł;
9)
2027 - 2 930 tys. zł;
10)
2028 - 2 930 tys. zł.
2.
W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, na dany
rok budżetowy zastosowany zostanie mechanizm korygujący polegający na racjonalizacji
częstotliwości wykonywania czynności w ramach kontroli sprawowanej przez organy kontrolujące.
3.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, jest
odpowiednio Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub Prezes Urzędu Komunikacji
Elektronicznej.
4.
Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w
ust. 1, jest odpowiednio Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub Prezes
Urzędu Komunikacji Elektronicznej.
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2017/1369 z dnia 4 lipca 2017 r. ustanawiającego ramy etykietowania energetycznego
i uchylającego dyrektywę 2010/30/UE (Dz. Urz. UE L 198 z 28.07.2017, str. 1).
2)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji
Handlowej, ustawę z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne oraz ustawę z
dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.
3)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 147 z 17.05.2014,
str. 1, Dz. Urz. UE L 38 z 15.02.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 55 z 02.03.2017,
str. 38.
4)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 147 z 17.05.2014,
str. 1, Dz. Urz. UE L 38 z 15.02.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 55 z 02.03.2017,
str. 38.
5)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 63 z 06.03.2013,
str. 1.