Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 16 maja 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
oraz niektórych innych ustaw oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 14 maja 2019 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
odnośnika nr 1 oraz art. 15 i art. 16 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w
sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa)
przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem .
”
„
Art. 15.
1.
Przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 3-14 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
stosuje się do oceny stanów faktycznych, zaistniałych po jej wejściu w życie.
2.
Przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się
także do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących reklamy wprowadzającej w błąd (Dz. Urz. WE L 250 z 19.09.1984), 2) dyrektywy 97/55/WE z dnia 6 października 1997 r. zmieniającej dyrektywę 84/450/EWG dotyczącą reklamy wprowadzającej w błąd w celu włączenia do niej reklamy porównawczej (Dz. Urz. WE L 290 z 23.10.1997). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej,
w szczególności produkcji przemysłowej i rolnej, budownictwie, handlu i usługach -
w interesie publicznym, przedsiębiorców oraz klientów.
Art. 2.
Przedsiębiorcami, w rozumieniu ustawy, są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki
organizacyjne niemające osobowości prawnej, które prowadząc, chociażby ubocznie, działalność
zarobkową lub zawodową uczestniczą w działalności gospodarczej.
Art. 3.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami,
jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta.
2.
Czynami nieuczciwej konkurencji są w szczególności: wprowadzające w błąd oznaczenie
przedsiębiorstwa, fałszywe lub oszukańcze oznaczenie pochodzenia geograficznego towarów
albo usług, wprowadzające w błąd oznaczenie towarów lub usług, naruszenie tajemnicy
przedsiębiorstwa, nakłanianie do rozwiązania lub niewykonania umowy, naśladownictwo
produktów, pomawianie lub nieuczciwe zachwalanie, utrudnianie dostępu do rynku, przekupstwo
osoby pełniącej funkcję publiczną, a także nieuczciwa lub zakazana reklama, organizowanie
systemu sprzedaży lawinowej oraz prowadzenie lub organizowanie działalności w systemie
konsorcyjnym.
Art. 4.
Zagraniczne osoby fizyczne i prawne korzystają z uprawnień wynikających z przepisów
ustawy na podstawie umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską lub
na zasadzie wzajemności.
Rozdział 2
Czyny nieuczciwej konkurencji
Art. 5.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie przedsiębiorstwa, które może
wprowadzić klientów w błąd co do jego tożsamości, przez używanie firmy, nazwy, godła,
skrótu literowego lub innego charakterystycznego symbolu wcześniej używanego, zgodnie
z prawem, do oznaczenia innego przedsiębiorstwa.
Art. 6.
1.
Jeżeli oznaczenie przedsiębiorstwa nazwiskiem przedsiębiorcy może wprowadzić klientów
w błąd co do tożsamości z innym przedsiębiorstwem, które wcześniej używało podobnego
oznaczenia, przedsiębiorca ten powinien podjąć środki mające na celu usunięcie niebezpieczeństwa
wprowadzenia w błąd osób trzecich.
2.
Na żądanie zainteresowanego sąd wyda orzeczenie nakazujące przedsiębiorcy, który później
zaczął używać tego oznaczenia, podjęcie stosownych środków zapobiegających, polegających
w szczególności na wprowadzeniu zmian w oznaczeniu przedsiębiorstwa, ograniczeniu
zakresu terytorialnego używania oznaczenia lub jego używaniu w określony sposób.
Art. 7.
1.
Jeżeli wskutek likwidacji, podziału lub przekształcenia przedsiębiorstwa powstanie
wątpliwość, który z przedsiębiorców ma prawo używać oznaczenia przedsiębiorstwa zlikwidowanego,
podzielonego lub przekształconego, należy ustalić takie oznaczenia, które zapobiegną
wprowadzeniu w błąd osób trzecich.
2.
W razie sporu sąd, na żądanie zainteresowanego przedsiębiorcy, ustali oznaczenia przedsiębiorstw,
uwzględniając interesy stron oraz inne okoliczności sprawy.
Art. 8.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest opatrywanie towarów lub usług fałszywym lub oszukańczym
oznaczeniem geograficznym wskazującym bezpośrednio albo pośrednio na kraj, region
lub miejscowość ich pochodzenia albo używanie takiego oznaczenia w działalności handlowej,
reklamie, listach handlowych, rachunkach lub innych dokumentach.
Art. 9.
1.
Jeżeli towar lub usługa w miejscu pochodzenia korzysta z ochrony, a z pochodzeniem
z określonego regionu lub miejscowości są związane ich szczególne cechy lub właściwości,
czynem nieuczciwej konkurencji jest fałszywe lub oszukańcze używanie takich chronionych
oznaczeń geograficznych i chronionych nazw pochodzenia.
2.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest także używanie oznaczeń i nazw, o których mowa
w ust. 1, nawet z dodatkiem „rodzaj”, „typ”, „metoda” albo równoznacznym.
Art. 10.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie towarów lub usług albo jego brak,
które może wprowadzić klientów w błąd co do pochodzenia, ilości, jakości, składników,
sposobu wykonania, przydatności, możliwości zastosowania, naprawy, konserwacji lub
innych istotnych cech towarów albo usług, a także zatajenie ryzyka, jakie wiąże się
z korzystaniem z nich.
2.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest również wprowadzenie do obrotu towarów w opakowaniu
mogącym wywołać skutki określone w ust. 1, chyba że zastosowanie takiego opakowania
jest uzasadnione względami technicznymi.
Art. 112)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1637), która weszła w życie z dniem 4 września 2018 r..
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie cudzych
informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.
2.
Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne,
organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą,
które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie
znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne
dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi
podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.
3.
Pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej
konkurencji, w szczególności gdy następuje bez zgody uprawnionego do korzystania z
informacji lub rozporządzania nimi i wynika z nieuprawnionego dostępu, przywłaszczenia,
kopiowania dokumentów, przedmiotów, materiałów, substancji, plików elektronicznych
obejmujących te informacje lub umożliwiających wnioskowanie o ich treści.
4.
Wykorzystanie lub ujawnienie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi
czyn nieuczciwej konkurencji, w szczególności gdy następuje bez zgody uprawnionego
do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi i narusza obowiązek ograniczenia
ich wykorzystywania lub ujawniania wynikający z ustawy, czynności prawnej lub z innego
aktu albo gdy zostało dokonane przez osobę, która pozyskała te informacje, dokonując
czynu nieuczciwej konkurencji.
5.
Ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa
stanowi czyn nieuczciwej konkurencji także wówczas, gdy w chwili ich ujawnienia, wykorzystania
lub pozyskania osoba wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła wiedzieć,
że informacje zostały pozyskane bezpośrednio lub pośrednio od tego, kto wykorzystał
lub ujawnił je w okolicznościach określonych w ust. 4.
6.
Wykorzystywanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa polegające na produkowaniu,
oferowaniu, wprowadzaniu do obrotu, a także przywozie, wywozie i przechowywaniu w
tych celach towarów stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, jeżeli osoba dokonująca
wskazanej czynności wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła wiedzieć
o tym, że właściwości towarów, w tym estetyczne lub funkcjonalne, proces ich wytwarzania
lub zbywania zostały w znacznym stopniu ukształtowane w następstwie czynu określonego
w ust. 1, dokonanego w okolicznościach określonych w ust. 4.
7.
Pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie stanowi czynu nieuczciwej
konkurencji, jeżeli nastąpiło w wyniku niezależnego odkrycia lub wytworzenia albo
obserwacji, badania, rozłożenia na części, testowania przedmiotu dostępnego publicznie
lub posiadanego zgodnie z prawem przez osobę, która pozyskała informacje i której
uprawnienie do pozyskania informacji nie było ograniczone w chwili ich pozyskania.
8.
Ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa
nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji, gdy nastąpiło w celu ochrony uzasadnionego
interesu chronionego prawem, w ramach korzystania ze swobody wypowiedzi lub w celu
ujawnienia nieprawidłowości, uchybienia, działania z naruszeniem prawa dla ochrony
interesu publicznego, lub gdy ujawnienie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa
wobec przedstawicieli pracowników w związku z pełnieniem przez nich funkcji na podstawie
przepisów prawa było niezbędne dla prawidłowego wykonywania tych funkcji.
Art. 12.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest nakłanianie osoby świadczącej na rzecz przedsiębiorcy
pracę, na podstawie stosunku pracy lub innego stosunku prawnego, do niewykonania lub
nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych albo innych obowiązków umownych,
w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom trzecim albo szkodzenia przedsiębiorcy.
2.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest także nakłanianie klientów przedsiębiorcy lub
innych osób do rozwiązania z nim umowy albo niewykonania lub nienależytego wykonania
umowy, w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom trzecim albo szkodzenia przedsiębiorcy.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do, podejmowanych przez związki zawodowe, działań
zgodnych z przepisami o rozwiązywaniu sporów zbiorowych.
Art. 13.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest naśladowanie gotowego produktu, polegające na
tym, że za pomocą technicznych środków reprodukcji jest kopiowana zewnętrzna postać
produktu, jeżeli może wprowadzić klientów w błąd co do tożsamości producenta lub produktu.
2.
Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji naśladowanie cech funkcjonalnych produktu,
w szczególności budowy, konstrukcji i formy zapewniającej jego użyteczność. Jeżeli
naśladowanie cech funkcjonalnych gotowego produktu wymaga uwzględnienia jego charakterystycznej
formy, co może wprowadzić klientów w błąd co do tożsamości producenta lub produktu,
naśladowca jest zobowiązany odpowiednio oznaczyć produkt.
Art. 14.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzających
w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie, w celu
przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody.
2.
Wiadomościami, o których mowa w ust. 1, są nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje,
w szczególności o:
1)
osobach kierujących przedsiębiorstwem;
2)
wytwarzanych towarach lub świadczonych usługach;
3)
stosowanych cenach;
4)
sytuacji gospodarczej lub prawnej.
3.
Rozpowszechnianiem wiadomości, o których mowa w ust. 1, jest również posługiwanie
się:
1)
nieprzysługującymi lub nieścisłymi tytułami, stopniami albo innymi informacjami o
kwalifikacjach pracowników;
2)
nieprawdziwymi atestami;
3)
nierzetelnymi wynikami badań;
4)
nierzetelnymi informacjami o wyróżnieniach lub oznaczeniach produktów lub usług.
Art. 15.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest utrudnianie innym przedsiębiorcom dostępu do rynku,
w szczególności przez:
1)
sprzedaż towarów lub usług poniżej kosztów ich wytworzenia lub świadczenia albo ich
odprzedaż poniżej kosztów zakupu w celu eliminacji innych przedsiębiorców;
2)
nakłanianie osób trzecich do odmowy sprzedaży innym przedsiębiorcom albo niedokonywania
zakupu towarów lub usług od innych przedsiębiorców;
3)
rzeczowo nieuzasadnione, zróżnicowane traktowanie niektórych klientów;
4)
pobieranie innych niż marża handlowa opłat za przyjęcie towaru do sprzedaży;
5)
działanie mające na celu wymuszenie na klientach wyboru jako kontrahenta określonego
przedsiębiorcy lub stwarzanie warunków umożliwiających podmiotom trzecim wymuszanie
zakupu towaru lub usługi u określonego przedsiębiorcy.
2.
Czyn, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, może polegać w szczególności na:
1)
ograniczeniu w istotny sposób lub wyłączeniu możliwości dokonywania przez klienta
zakupu u innego przedsiębiorcy;
2)
stworzeniu sytuacji powodujących pośrednio lub bezpośrednio narzucenie klientom przez
podmioty trzecie konieczności dokonania zakupu u danego przedsiębiorcy lub u przedsiębiorcy,
z którym dany przedsiębiorca pozostaje w związku gospodarczym;
3)
emisji, oferowaniu oraz realizacji znaków legitymacyjnych podlegających wymianie na
towary lub usługi oferowane przez jednego przedsiębiorcę lub grupę przedsiębiorców
pozostających w związku gospodarczym, w okolicznościach wskazanych w pkt 1 lub 2.
3.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest także utrudnianie małym przedsiębiorcom, w rozumieniu
ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej 4)Ustawa utraciła moc na podstawie art. 66 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 1808, z 2006 r.
poz. 1636, z 2008 r. poz. 888, z 2009 r. poz. 97 oraz z 2011 r. poz. 764), która weszła
w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r., z tym że art. 54 tej ustawy utracił moc z dniem
31 grudnia 2004 r. Do dnia 30 kwietnia 2018 r., na podstawie art. 86 ustawy wymienionej
w zdaniu pierwszym, definicja małego przedsiębiorcy była określona w ustawie z dnia
2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2168,
2290 i 2486 oraz z 2018 r. poz. 107 i 398)., dostępu do rynku przez sprzedaż towarów lub usług w obiektach handlowych o powierzchni
sprzedaży powyżej 400 m2 po cenie nieuwzględniającej marży handlowej, z zastrzeżeniem ust. 5.
4.
Utrudnianiem dostępu do rynku, o którym mowa w ust. 3, jest również:
1)
emitowanie oraz realizacja znaków legitymacyjnych podlegających wymianie na towary
lub usługi, oferowanych poniżej ich wartości nominalnej;
2)
emitowanie oraz realizacja znaków legitymacyjnych podlegających wymianie na towary
lub usługi o cenie przewyższającej wartość nominalną znaku.
5.
Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji sprzedaż, o której mowa w ust. 3, jeżeli
jest dokonywana w ramach:
1)
wyprzedaży posezonowej, dokonywanej dwa razy w roku na koniec sezonu letniego i zimowego,
trwającej każdorazowo nie dłużej niż miesiąc;
2)
wyprzedaży ze względu na upływający termin przydatności towarów do spożycia lub upływającą
datę minimalnej trwałości;
3)
likwidacji obiektu handlowego, o ile sprzedaż taka trwa nie dłużej niż 3 miesiące
od dnia podania do publicznej wiadomości informacji o likwidacji tego obiektu, a w
przypadku likwidacji wszystkich obiektów handlowych przedsiębiorcy w związku z zaprzestaniem
przez niego działalności handlowej - nie dłużej niż rok.
Art. 15a.
Czynem nieuczciwej konkurencji polegającym na przekupstwie osoby pełniącej funkcję
publiczną jest określone w art. 229 Kodeksu karnego zachowanie osoby fizycznej:
1)
będącej przedsiębiorcą;
2)
działającej na rzecz przedsiębiorcy w ramach uprawnienia do jego reprezentowania albo
podejmowania w jego imieniu decyzji lub wykonywania nad nim kontroli;
3)
działającej na rzecz przedsiębiorcy, za zgodą osoby, o której mowa w pkt 2.
Art. 15b.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest wytwarzanie, import, dystrybucja, sprzedaż, najem
lub oddawanie do używania pod innym tytułem prawnym oraz posiadanie, w celach zarobkowych,
urządzeń niedozwolonych, w rozumieniu przepisów o ochronie niektórych usług świadczonych
drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym.
2.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest także instalacja, serwis lub wymiana urządzeń
niedozwolonych, w celach zarobkowych, oraz wykorzystywanie przekazu informacji handlowej
do promocji tych urządzeń lub związanych z nimi usług.
Art. 16.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy jest w szczególności:
1)
reklama sprzeczna z przepisami prawa, dobrymi obyczajami lub uchybiająca godności
człowieka;
2)
reklama wprowadzająca klienta w błąd i mogąca przez to wpłynąć na jego decyzję co
do nabycia towaru lub usługi;
3)
reklama odwołująca się do uczuć klientów przez wywoływanie lęku, wykorzystywanie przesądów
lub łatwowierności dzieci;
4)
wypowiedź, która, zachęcając do nabywania towarów lub usług, sprawia wrażenie neutralnej
informacji;
5)
reklama, która stanowi istotną ingerencję w sferę prywatności, w szczególności przez
uciążliwe dla klientów nagabywanie w miejscach publicznych, przesyłanie na koszt klienta
niezamówionych towarów lub nadużywanie technicznych środków przekazu informacji.
6)
(uchylony)
2.
Przy ocenie reklamy wprowadzającej w błąd należy uwzględnić wszystkie jej elementy,
zwłaszcza dotyczące ilości, jakości, składników, sposobu wykonania, przydatności,
możliwości zastosowania, naprawy lub konserwacji reklamowanych towarów lub usług,
a także zachowania się klienta.
3.
Reklama umożliwiająca bezpośrednio lub pośrednio rozpoznanie konkurenta albo towarów
lub usług oferowanych przez konkurenta, zwana dalej „reklamą porównawczą”, stanowi
czyn nieuczciwej konkurencji, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami. Reklama
porównawcza nie jest sprzeczna z dobrymi obyczajami, jeżeli łącznie spełnia następujące
przesłanki:
1)
nie jest reklamą wprowadzającą w błąd, o której mowa w ust. 1 pkt 2;
2)
w sposób rzetelny i dający się zweryfikować na podstawie obiektywnych kryteriów porównuje
towary lub usługi zaspokajające te same potrzeby lub przeznaczone do tego samego celu;
3)
w sposób obiektywny porównuje jedną lub kilka istotnych, charakterystycznych, sprawdzalnych
i typowych cech tych towarów i usług, do których może należeć także cena;
4)
nie powoduje na rynku pomyłek w rozróżnieniu między reklamującym a jego konkurentem,
ani między ich towarami albo usługami, znakami towarowymi, oznaczeniami przedsiębiorstwa
lub innymi oznaczeniami odróżniającymi;
5)
nie dyskredytuje towarów, usług, działalności, znaków towarowych, oznaczeń przedsiębiorstwa
lub innych oznaczeń odróżniających, a także okoliczności dotyczących konkurenta;
6)
w odniesieniu do towarów z chronionym oznaczeniem geograficznym lub chronioną nazwą
pochodzenia odnosi się zawsze do towarów z takim samym oznaczeniem;
7)
nie wykorzystuje w nieuczciwy sposób renomy znaku towarowego, oznaczenia przedsiębiorstwa
lub innego oznaczenia odróżniającego konkurenta ani też chronionego oznaczenia geograficznego
lub chronionej nazwy pochodzenia produktów konkurencyjnych;
8)
nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji czy naśladownictwa towaru lub usługi
opatrzonych chronionym znakiem towarowym, chronionym oznaczeniem geograficznym lub
chronioną nazwą pochodzenia albo innym oznaczeniem odróżniającym.
4.
Reklama porównawcza związana z ofertą specjalną powinna, w zależności od jej warunków,
jasno i jednoznacznie wskazywać datę wygaśnięcia tej oferty lub zawierać informację,
że oferta jest ważna do czasu wyczerpania zapasu towarów bądź zaprzestania wykonywania
usług, a jeżeli oferta specjalna jeszcze nie obowiązuje, powinna wskazywać również
datę, od której specjalna cena lub inne szczególne warunki oferty będą obowiązywały.
Art. 17.
Czynu nieuczciwej konkurencji, w rozumieniu art. 16, dopuszcza się również agencja
reklamowa albo inny przedsiębiorca, który reklamę opracował.
Art. 17a.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest sprzedaż konsumentom towarów lub usług połączona
z przyznaniem wszystkim albo niektórym nabywcom towarów lub usług nieodpłatnej premii,
w postaci towarów lub usług odmiennych od stanowiących przedmiot sprzedaży, z zastrzeżeniem
ust. 2.
2.
Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji sprzedaż, o której mowa w ust. 1, jeżeli
premie stanowią towary lub usługi:
1)
o niewielkiej wartości lub próbki towaru;
2)
wygrane w loteriach promocyjnych, organizowanych na podstawie przepisów o grach hazardowych,
lub konkursach, których wynik nie zależy od przypadku.
Art. 17b.
(uchylony)
Art. 17c.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest organizowanie systemu sprzedaży lawinowej, polegającego
na proponowaniu nabywania towarów lub usług poprzez składanie nabywcom tych towarów
lub usług obietnicy uzyskania korzyści materialnych w zamian za nakłonienie innych
osób do dokonania takich samych transakcji, które to osoby uzyskałyby podobne korzyści
materialne wskutek nakłonienia kolejnych osób do udziału w systemie.
2.
Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji organizowanie systemu sprzedaży, o którym
mowa w ust. 1, jeśli spełnione zostaną następujące warunki:
1)
korzyści materialne uzyskiwane z uczestnictwa w systemie sprzedaży pochodzą ze środków
uzyskiwanych z zakupu lub ze sprzedaży dóbr i usług po cenie, której wartość nie może
rażąco przekraczać rzeczywistej wartości rynkowej tych dóbr i usług;
2)
osoba rezygnująca z udziału w systemie sprzedaży ma prawo do odprzedaży organizatorowi
systemu za co najmniej 90% ceny zakupu wszystkich nabytych od organizatora nadających
się do sprzedaży towarów, materiałów informacyjno-instruktażowych, próbek towarów
lub zestawów prezentacyjnych zakupionych w przeciągu 6 miesięcy poprzedzających datę
złożenia rezygnacji organizatorowi systemu sprzedaży.
Art. 17d.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest wprowadzanie do obrotu przez sieci sklepów dyskontowych
towarów w ilości przewyższającej 20% wartości obrotów z markami stanowiącymi własność
właściciela sieci lub podmiotów zależnych.
Art. 17e.
(uchylony)
Art. 17f.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie przez wierzyciela informacji gospodarczej
do biura informacji gospodarczej z naruszeniem ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych albo niezażądanie przez wierzyciela aktualizacji albo usunięcia informacji gospodarczej
mimo zaistnienia obowiązku jej aktualizacji albo usunięcia zgodnie z tą ustawą.
2.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest nieusunięcie albo niedokonanie przez biuro informacji
gospodarczej aktualizacji informacji gospodarczej w przypadkach, gdy ustawa, o której
mowa w ust. 1, nakłada na biuro obowiązek usunięcia albo aktualizacji tej informacji.
Rozdział 3
Odpowiedzialność cywilna
Art. 18.
1.
W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca, którego interes został
zagrożony lub naruszony, może żądać:
1)
zaniechania niedozwolonych działań;
2)
usunięcia skutków niedozwolonych działań;
3)
złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej
formie;
4)
naprawienia wyrządzonej szkody, na zasadach ogólnych;
5)
wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, na zasadach ogólnych;
6)
zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem
kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego - jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji
był zawiniony.
1a.
Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji stanowiących
naruszenie prawa konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej
przez naruszenie prawa konkurencji , do których stosuje się przepisy wymienionej ustawy.
2.
Sąd, na wniosek uprawnionego, może orzec również o wyrobach, ich opakowaniach, materiałach
reklamowych i innych przedmiotach bezpośrednio związanych z popełnieniem czynu nieuczciwej
konkurencji. W szczególności sąd może orzec ich zniszczenie lub zaliczenie na poczet
odszkodowania.
35)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy
przedsiębiorstwa sąd, na wniosek uprawnionego, może zobowiązać pozwanego do podania
do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści wyroku, w oznaczony sposób
i w oznaczonym zakresie, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na okoliczności dokonania
czynu nieuczciwej konkurencji, w szczególności sposób dokonania czynu, wartość informacji,
których dotyczył czyn, skutek czynu oraz prawdopodobieństwo dokonania czynu nieuczciwej
konkurencji w przyszłości, a w przypadku, jeżeli pozwanym jest osoba fizyczna - jeżeli
dodatkowo nie sprzeciwia się temu uzasadniony interes pozwanego, w szczególności wzgląd
na ochronę jego dóbr osobistych. Sposób i zakres podania do publicznej wiadomości
informacji o wyroku albo treści wyroku nie może prowadzić do ujawnienia tajemnicy
przedsiębiorstwa.
45)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy
przedsiębiorstwa sąd, zamiast uwzględnienia żądania określonego w ust. 1 pkt 1 lub
2 lub ust. 2, może, na wniosek pozwanego, zobowiązać go do zapłaty na rzecz powoda
stosownego wynagrodzenia, w wysokości nie wyższej niż wynagrodzenie, które w chwili
jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie
z informacji, przez czas nie dłuższy niż do ustania stanu tajemnicy, jeżeli:
1)
pozwany w chwili wykorzystywania lub ujawniania informacji stanowiących tajemnicę
przedsiębiorstwa nie wiedział ani przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć,
że informacje te pozyskano od osoby, która je wykorzystała lub ujawniła w okolicznościach
określonych w art. 11 ust. 4;
2)
uwzględnienie żądania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, spowodowałoby dla pozwanego niewspółmierne
szkody;
3)
zobowiązanie do zapłaty wynagrodzenia nie narusza uzasadnionego interesu powoda.
55)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy
przedsiębiorstwa uprawniony może żądać, zamiast odszkodowania określonego w ust. 1
pkt 4, naprawienia szkody przez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej
wynagrodzeniu, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez
uprawnionego zgody na korzystanie z informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.
Art. 18a.
Ciężar dowodu prawdziwości oznaczeń lub informacji umieszczanych na towarach albo
ich opakowaniach lub wypowiedzi zawartych w reklamie spoczywa na osobie, której zarzuca
się czyn nieuczciwej konkurencji związany z wprowadzeniem w błąd.
Art. 19.
1.
Z roszczeniami wymienionymi w art. 18 ust. 1 pkt 1-3 i 6 mogą wystąpić:
1)
(uchylony)
2)
krajowa lub regionalna organizacja, której celem statutowym jest ochrona interesów
przedsiębiorców.
3)
(uchylony)
4)
(uchylony)
2.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji określonych w
art. 5-7, art. 11, art. 14 i art. 15a.
Art. 20.
1.
Roszczenia z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji ulegają przedawnieniu z upływem
trzech lat. Bieg przedawnienia rozpoczyna się oddzielnie co do każdego naruszenia.
2.
Do przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem nieuczciwej konkurencji
stosuje się przepis art. 4421 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny .
3.
Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do roszczeń o naprawienie szkody z tytułu czynów
nieuczciwej konkurencji stanowiących naruszenie prawa konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej
przez naruszenie prawa konkurencji, do których stosuje się przepisy wymienionej ustawy.
46)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji polegający na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa
stanowi jednocześnie zbrodnię albo występek, art. 4421 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nie stosuje się. W takim przypadku termin przedawnienia roszczenia o naprawienie
szkody nie może skończyć się później niż z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia
przestępstwa.
Art. 21.
(uchylony)
Art. 22.
1.
W razie wniesienia oczywiście bezzasadnego powództwa z tytułu nieuczciwej konkurencji,
sąd, na wniosek pozwanego, może nakazać powodowi złożenie jednokrotnego lub wielokrotnego
oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie.
2.
Pozwany, u którego na skutek wniesienia powództwa, o którym mowa w ust. 1, powstała
szkoda, może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.
Rozdział 3a
(uchylony)
Rozdział 4
Przepisy karne
Art. 23.
1.
Kto, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi w stosunku do przedsiębiorcy, ujawnia innej
osobie lub wykorzystuje we własnej działalności gospodarczej informację stanowiącą
tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli wyrządza to poważną szkodę przedsiębiorcy,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2.
Tej samej karze podlega, kto, uzyskawszy bezprawnie informację stanowiącą tajemnicę
przedsiębiorstwa, ujawnia ją innej osobie lub wykorzystuje we własnej działalności
gospodarczej.
37)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Karze określonej w ust. 1 podlega, kto ujawnia lub wykorzystuje informację stanowiącą
tajemnicę przedsiębiorstwa, z którą zapoznał się, biorąc udział w rozprawie lub w
innych czynnościach postępowania sądowego dotyczącego roszczeń z tytułu czynu nieuczciwej
konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa albo przez dostęp
do akt takiego postępowania, jeżeli w postępowaniu tym została wyłączona jawność rozprawy.
Art. 24.
Kto, za pomocą technicznych środków reprodukcji, kopiuje zewnętrzną postać produktu
lub tak skopiowany wprowadza do obrotu, stwarzając tym możliwość wprowadzenia klientów
w błąd co do tożsamości producenta lub produktu, czym wyrządza poważną szkodę przedsiębiorcy,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Art. 24a.
Kto organizuje system sprzedaży lawinowej lub takim systemem kieruje, podlega karze
pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Art. 24b.
(uchylony)
Art. 25.
1.
Kto, oznaczając lub wbrew obowiązkowi nie oznaczając towarów albo usług, wprowadza
klientów w błąd co do pochodzenia, ilości, jakości, składników, sposobu wykonania,
przydatności, możliwości zastosowania, naprawy, konserwacji lub innych istotnych cech
towarów lub usług albo nie informuje o ryzyku, jakie wiąże się z korzystaniem z nich,
i naraża w ten sposób klientów na szkodę, podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu nieuczciwej konkurencji w zakresie
reklamy lub sprzedaży, o której mowa w art. 17a.
Art. 26.
1.
Kto rozpowszechnia nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd wiadomości o przedsiębiorstwie,
w szczególności o osobach kierujących przedsiębiorstwem, wytwarzanych towarach, świadczonych
usługach lub stosowanych cenach albo o sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorstwa,
w celu szkodzenia przedsiębiorcy,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto, w celu przysporzenia korzyści majątkowej lub osobistej
sobie, swojemu przedsiębiorstwu lub osobom trzecim, rozpowszechnia nieprawdziwe lub
wprowadzające w błąd wiadomości o swoim przedsiębiorstwie lub przedsiębiorcy, w szczególności
o osobach kierujących przedsiębiorstwem, wytwarzanych towarach, świadczonych usługach
lub stosowanych cenach albo o sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorcy lub
przedsiębiorstwa.
Art. 27.
1.
Ściganie przewidzianych w niniejszej ustawie przestępstw następuje na wniosek pokrzywdzonego,
a wykroczeń - na żądanie pokrzywdzonego.
1a.
(uchylony)
2.
Z żądaniem ścigania wykroczenia przewidzianego w art. 25 mogą wystąpić także podmioty,
o których mowa w art. 19 ust. 1.
Rozdział 5
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 28.
(pominięty)
Art. 29.
(pominięty)
Rozdział 6
Przepisy końcowe
Art. 30.
Traci moc ustawa z dnia 2 sierpnia 1926 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji .
Art. 31.
Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia8)Ustawa została ogłoszona w dniu 8 czerwca 1993 r., z wyjątkiem art. 28, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. w sprawie
zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich
dotyczących reklamy wprowadzającej w błąd (Dz. Urz. WE L 250 z 19.09.1984), 2) dyrektywy
97/55/WE z dnia 6 października 1997 r. zmieniającej dyrektywę 84/450/EWG dotyczącą
reklamy wprowadzającej w błąd w celu włączenia do niej reklamy porównawczej (Dz. Urz.
WE L 290 z 23.10.1997). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone
w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
- wydanie specjalne.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy
o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1637),
która weszła w życie z dniem 4 września 2018 r.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. poz. 958 i 1193, z
2001 r. poz. 509, 679, 1115 i 1643, z 2002 r. poz. 2, 995 i 1112, z 2003 r. poz. 789,
1176 i 2125 oraz z 2004 r. poz. 535 i 870.
4)
Ustawa utraciła moc na podstawie art. 66 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 1808, z 2006 r.
poz. 1636, z 2008 r. poz. 888, z 2009 r. poz. 97 oraz z 2011 r. poz. 764), która weszła
w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r., z tym że art. 54 tej ustawy utracił moc z dniem
31 grudnia 2004 r. Do dnia 30 kwietnia 2018 r., na podstawie art. 86 ustawy wymienionej
w zdaniu pierwszym, definicja małego przedsiębiorcy była określona w ustawie z dnia
2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2168,
2290 i 2486 oraz z 2018 r. poz. 107 i 398).
5)
Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
6)
Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
7)
Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
8)
Ustawa została ogłoszona w dniu 8 czerwca 1993 r.