Ustawaz dnia 22 marca 2018 r.o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 pkt 28 otrzymuje brzmienie:
„
28)
udogodnieniem dla osób niepełnosprawnych jest element dźwiękowy lub graficzny zawarty
w audycji lub rozpowszechniany równocześnie z nią, którego celem jest zapewnienie
osobom niepełnosprawnym z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osobom niepełnosprawnym
z powodu dysfunkcji narządu słuchu możliwości zapoznania się z audycją w szczególności
w formie napisów dla niesłyszących lub audiodeskrypcji, a także tłumaczenia na język
migowy;
”
;
2)
art. 18a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 18a.
1.
Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do zapewniania dostępności audycji dla
osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych
z powodu dysfunkcji narządu słuchu, przez wprowadzanie udogodnień dla osób niepełnosprawnych,
tak aby co najmniej 50% kwartalnego czasu nadawania programu, z wyłączeniem reklam
i telesprzedaży, posiadało takie udogodnienia. Nadawcy są obowiązani do informowania
odbiorców o terminie, czasie emisji i czasie trwania audycji zawierającej udogodnienia
dla osób niepełnosprawnych oraz rodzaju tych udogodnień.
2.
Krajowa Rada określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje udogodnień dla osób niepełnosprawnych oraz udział poszczególnych rodzajów
tych udogodnień w łącznym czasie nadawania, w zależności od pory emisji, charakteru
i rodzaju programu, uwzględniając przy tym potrzeby osób niepełnosprawnych z powodu
dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu
słuchu i możliwości nadawców w tym zakresie, jak również rozwój technik przekazu i
udogodnień dla osób niepełnosprawnych;
2)
rodzaj programów, w których nadawcy nie są obowiązani do wprowadzania udogodnień dla
osób niepełnosprawnych, uwzględniając liczbę mieszkańców w zasięgu programu;
3)
niższy niż określony w ust. 1 udział w programie telewizyjnym audycji zawierających
udogodnienia dla osób niepełnosprawnych, uwzględniając liczbę mieszkańców w zasięgu
programu, udział programu w widowni, rodzaje stosowanych udogodnień dla osób niepełnosprawnych,
sposób rozpowszechniania i specjalizację programu, uwzględniając potrzeby odbiorców
i możliwości nadawców;
4)
sposób informowania odbiorców o terminie, czasie emisji i czasie trwania audycji zawierających
udogodnienia dla osób niepełnosprawnych oraz rodzaju tych udogodnień, uwzględniając
potrzeby odbiorców i możliwości nadawców.
”
;
3)
w art. 45 w ust. 3 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
w programie tym operator nie dostarcza odbiorcom rozpowszechnianych w audycji udogodnień
dla osób niepełnosprawnych;
”
;
4)
art. 47g otrzymuje brzmienie:
„
Art. 47g.
Podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na żądanie dążą do stopniowego
zapewniania dostępności dostarczanych audycji dla osób niepełnosprawnych z powodu
dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu
słuchu, poprzez wprowadzanie odpowiednich udogodnień dla osób niepełnosprawnych.
”
.
Art. 2.
Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do zapewnienia dostępności audycji dla
osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych
z powodu dysfunkcji narządu słuchu, poprzez wprowadzenie udogodnień dla osób niepełnosprawnych,
o których mowa w art. 18a ustawy zmienianej w art. 1, tak aby:
1)
w 2019 r. co najmniej 15% kwartalnego czasu nadawania programu,
2)
w 2020 r. i 2021 r. co najmniej 25% kwartalnego czasu nadawania programu,
3)
w 2022 r. i 2023 r. co najmniej 35% kwartalnego czasu nadawania programu,
4)
od 2024 r. co najmniej 50% kwartalnego czasu nadawania programu
- z wyłączeniem reklam i telesprzedaży, posiadało takie udogodnienia.
Art. 3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 18a ust. 2 ustawy zmienianej
w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 18a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 31 marca 2019 r.
Art. 4.
Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji przedstawi w roku 2025 Sejmowi,
Senatowi oraz ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
informację o realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 18a ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, oraz o możliwości zwiększenia poziomu udogodnień dla osób niepełnosprawnych
w kwartalnym czasie nadawania programu.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
2 i art. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.