Ustawaz dnia 12 kwietnia 2018 r.o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 7 dodaje się § 5 i 6 w brzmieniu:
„
§ 5.
Przeniesienia wydatków skutkujące zmniejszeniem wydatków związanych z funkcjonowaniem
Izby Dyscyplinarnej wymagają zgody Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby
Dyscyplinarnej.
§ 6.
Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej wykonuje budżet Sądu Najwyższego
w zakresie związanym z funkcjonowaniem Izby Dyscyplinarnej.
”
;
2)
w art. 13 § 5 otrzymuje brzmienie:
„
§ 5.
Niezwłocznie po wybraniu kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego,
sędzia przewodniczący Zgromadzeniu Ogólnemu Sędziów Sądu Najwyższego albo inna osoba
wskazana przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego przekazuje Prezydentowi
Rzeczypospolitej Polskiej uchwałę, o której mowa w § 2, wraz z protokołem głosowania.
”
;
3)
w art. 14 w § 1 w pkt 3 wyraz „przedstawia” zastępuje się wyrazami „opiniuje i przedstawia”;
4)
w art. 15 w § 2 wyraz „przedstawionych” zastępuje się wyrazem „wybranych”;
5)
w art. 61 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Ławników wybiera Senat w głosowaniu jawnym.
”
;
6)
w art. 73 uchyla się § 2;
7)
w art. 91 w § 1 wyraz „rozprawy” zastępuje się wyrazem „postępowania”;
8)
w art. 111:
a)
§ 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Jeżeli stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Sądu Najwyższego
zostanie zwolnione po wejściu w życie niniejszej ustawy, Prezydent Rzeczypospolitej
Polskiej powierzy kierowanie Sądem Najwyższym lub izbą wskazanemu sędziemu Sądu Najwyższego
do czasu powołania Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Sądu Najwyższego
spośród kandydatów wybranych w trybie § 5.
”
,
b)
dodaje się § 5 w brzmieniu:
„
§ 5.
Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego wybiera i przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej
Polskiej kandydatów, o których mowa w art. 12 § 1, niezwłocznie po obsadzeniu 110
stanowisk sędziów Sądu Najwyższego. Zgromadzenie sędziów izby Sądu Najwyższego wybiera
i przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej kandydatów, o których mowa w
art. 15 § 2, po powołaniu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Pierwszego Prezesa
Sądu Najwyższego.
”
;
9)
po art. 111 dodaje się art. 111a w brzmieniu:
„
Art. 111a.
Sędzia Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111 § 4 Prezydent Rzeczypospolitej
Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym lub izbą, wykonuje obowiązki i uprawnienia
Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Sądu Najwyższego określone w ustawie.
”
;
10)
art. 112 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 112.
W okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy wydane na
podstawie art. 4 nie wymagają zaopiniowania przez Kolegium Sądu Najwyższego.
”
;
11)
po art. 112 dodaje się art. 112a w brzmieniu:
„
Art. 112a.
W okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezydent Rzeczypospolitej
Polskiej może obwieszczać w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski” liczbę wolnych stanowisk sędziów przewidzianych do objęcia w poszczególnych
izbach Sądu Najwyższego bez zasięgnięcia opinii Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.
”
;
12)
w art. 113 po wyrazach „wniosek o powołanie” skreśla się wyraz „sędziego”;
13)
w art. 127:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Do dnia rozpoczęcia pierwszej kadencji ławników Sądu Najwyższego obowiązki ławników
Sądu Najwyższego wykonują ławnicy wskazani przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego
albo sędziego Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111 § 4 Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym, spośród ławników
Sądu Okręgowego w Warszawie oraz Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, którzy
zgłosili gotowość orzekania w Sądzie Najwyższym. Uprawnienia Pierwszego Prezesa Sądu
Najwyższego albo sędziego Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111
§ 4 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym w zakresie
wskazania ławników orzekających w postępowaniach określonych w art. 27 § 1 pkt 1 wykonuje
sędzia, o którym mowa w art. 130.
”
,
b)
w § 2 po wyrazach „Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego” dodaje się wyrazy „albo sędziemu Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111 § 4 Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym”,
c)
w § 3 wyrazy „Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego współdziała” zastępuje się wyrazami „Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego albo sędzia Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym
w art. 111 § 4 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym,
oraz sędzia, o którym mowa w art. 130, współdziałają”;
14)
art. 131 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 131.
Sędziowie zajmujący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stanowiska w innych izbach
Sądu Najwyższego mogą zostać przeniesieni na stanowiska w Izbie Dyscyplinarnej. Do
dnia obsadzenia po raz pierwszy wszystkich stanowisk sędziów Sądu Najwyższego w Izbie
Dyscyplinarnej, sędzia zajmujący stanowisko w innej izbie Sądu Najwyższego składa
wniosek o przeniesienie na stanowisko w Izbie Dyscyplinarnej do Krajowej Rady Sądownictwa,
po uzyskaniu zgody Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego oraz Prezesa Sądu Najwyższego
kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej oraz izby, w której zajmuje stanowisko sędzia
składający wniosek o przeniesienie. Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu
Najwyższego w Izbie Dyscyplinarnej, do dnia obsadzenia po raz pierwszy wszystkich
stanowisk w tej izbie, powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej
Rady Sądownictwa.
”
.
Art. 2.
1.
Przepisy art. 111 § 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, stosuje się również w przypadku, gdy stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego
lub Prezesa Sądu Najwyższego jest nieobsadzone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Postępowania w przedmiocie wyboru, przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej
kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Sądu Najwyższego
oraz powołania na te stanowiska wszczęte i niezakończone powołaniem na te stanowiska
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają umorzeniu.
Art. 3.
1.
W terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Sądu Okręgowego
w Warszawie oraz Prezes Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie zawiadamiają ławników
Sądu Okręgowego w Warszawie oraz Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie o możliwości
orzekania przez nich w Sądzie Najwyższym. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy ławnicy sądów okręgowych wskazani w zdaniu pierwszym mogą zgłosić
gotowość orzekania w Sądzie Najwyższym Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego albo
sędziemu Sądu Najwyższego, któremu w trybie określonym w art. 111 § 4 Prezydent Rzeczypospolitej
Polskiej powierzył kierowanie Sądem Najwyższym.
2.
Ławnik, który zgłosił gotowość orzekania w Sądzie Najwyższym na podstawie art. 127
§ 2 ustawy zmienianej w art. 1 i nie zgłosił gotowości orzekania w Sądzie Najwyższym
na podstawie ust. 1, może zostać wskazany, za jego zgodą, do wykonywania obowiązków
ławnika Sądu Najwyższego w sprawach innych niż dyscyplinarne.
Art. 4.
Jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego
dokonał, bez zgody Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej
albo sędziego, o którym mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1, przeniesienia
wydatków skutkującego zmniejszeniem wydatków związanych z funkcjonowaniem Izby Dyscyplinarnej,
Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej albo sędzia, o którym
mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1, może dokonać w budżecie Sądu Najwyższego
przeniesienia wydatków w zakresie niezbędnym do ustalenia wydatków związanych z funkcjonowaniem
Izby Dyscyplinarnej na poziomie sprzed przeniesienia wydatków dokonanego przez Pierwszego
Prezesa Sądu Najwyższego.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.