Rozporządzenie Ministra Energiiz dnia 15 marca 2018 r.w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie
paliwami gazowymi 1)Minister Energii kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie §
1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 2314).
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Szczegółowe zasady kształtowania taryf
- Rozdział 3 - Szczegółowe zasady kalkulacji cen i stawek opłat
- Rozdział 4 - Szczegółowe zasady rozliczenia z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi
- Rozdział 5 - Przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 46 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowe zasady:
1)
kształtowania taryf dla paliw gazowych;
2)
kalkulacji cen i stawek opłat;
3)
rozliczeń z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
charakterystyka poboru lub zatłaczania paliw gazowych - określone w umowie lub rzeczywiste
wielkości określające w szczególności:
a)
roczną ilość energii zawartej w odbieranych lub w zatłaczanych paliwach gazowych i
nierównomierność ich odbioru lub zatłaczania w czasie,
b)
godzinową lub dobową ilość energii zawartej w odbieranych lub w zatłaczanych paliwach
gazowych,
c)
ciśnienie w miejscu dostarczania lub zatłaczania paliwa gazowego;
2)
grupa przyłączeniowa - grupę w rozumieniu § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowych
warunków funkcjonowania systemu gazowego ;
3)
grupa taryfowa - grupę odbiorców dostarczających lub odbierających paliwa gazowe z
systemu gazowego lub korzystających z usług związanych z zaopatrzeniem w te paliwa,
dla których określa się jeden zestaw cen lub stawek opłat i warunków ich stosowania;
4)
moc odbioru - maksymalną ilość energii zawartej w paliwie gazowym odbieranym z instalacji
magazynowej w ciągu jednej godziny;
5)
moc przyłączeniowa - moc w rozumieniu § 2 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w pkt
2;
6)
moc umowna - maksymalną ilość energii zawartej w paliwie gazowym, którą w okresie
godziny lub doby można dostarczyć do lub odebrać z systemu gazowego lub instalacji
skroplonego gazu ziemnego, określoną w umowie:
a)
sprzedaży paliw gazowych,
b)
o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych,
c)
o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego,
d)
kompleksowej
- na okres od godziny 600 dnia 1 października danego roku do godziny 600 dnia 1 października kolejnego roku, w przypadku umowy zawartej na czas nieokreślony
lub umowy zawartej na czas określony co najmniej jednego roku, albo na czas trwania
umowy w przypadku umowy krótkookresowej;
7)
moc zatłaczania - maksymalną ilość energii zawartej w paliwie gazowym, którą można
zatłoczyć do instalacji magazynowej w ciągu jednej godziny;
8)
odbiorca - odbiorcę w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, zwanej dalej „ustawą”;
9)
okres regulacji - okres, na jaki zostały ustalone wartości współczynników korekcyjnych,
o których mowa w § 9 ust. 1;
10)
okres rozliczeniowy - okres przyjęty do rozliczeń za dostarczane paliwo gazowe;
11)
pojemność czynna - pojemność instalacji magazynowej stanowiącą różnicę między jej
całkowitą pojemnością a pojemnością niezbędną dla zapewnienia bezpieczeństwa pracy
instalacji magazynowej oraz minimalnego ciśnienia paliw gazowych w okresie ich odbioru;
12)
pozyskanie paliw gazowych - zakup paliw gazowych, ich wydobywanie, wytwarzanie i przetwarzanie;
13)
procesowe składowanie - przechowywanie skroplonego gazu ziemnego w zbiorniku magazynowym
zainstalowanym w instalacji skroplonego gazu ziemnego w okresie od rozładunku dostawy
skroplonego gazu ziemnego do momentu jego odbioru z instalacji po przeładunku, załadunku
lub po jego regazyfikacji;
14)
przedłużone procesowe składowanie - przechowywanie skroplonego gazu ziemnego w zbiorniku
magazynowym zainstalowanym w instalacji skroplonego gazu ziemnego przez okres dłuższy
niż planowany w harmonogramie na przeprowadzenie procesu regazyfikacji tej ilości
gazu ziemnego z mocą określoną w umowie;
15)
przedpłatowy układ pomiarowy - układ w rozumieniu § 2 pkt 8 rozporządzenia, o którym
mowa w pkt 2, umożliwiający pobór paliwa gazowego przez odbiorcę tego paliwa w ilości
z góry opłaconej;
16)
przyłącze do sieci gazowej - przyłącze w rozumieniu § 2 pkt 5 rozporządzenia, o którym
mowa w pkt 2;
17)
punkt wejścia - miejsce dostarczania paliw gazowych do sieci gazowej, w tym z instalacji
magazynowej, o określonej lokalizacji fizycznej;
18)
punkt wyjścia - miejsce odbioru paliw gazowych z sieci gazowej, w tym miejsce dostarczenia
paliw gazowych do instalacji magazynowej, o określonej lokalizacji fizycznej;
19)
punkt wirtualny - punkt w rozumieniu § 2 pkt 10 rozporządzenia, o którym mowa w pkt
2;
20)
układ pomiarowy - układ w rozumieniu § 2 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w pkt
2;
21)
umowa krótkoterminowa - umowę, o której mowa w art. 5 ust. 2 lub 3 ustawy, zawartą
na okres krótszy niż rok;
22)
usługa krótkoterminowa - usługę świadczoną w okresie krótszym niż rok;
23)
usługa wirtualnej dystrybucji zwrotnej - usługę świadczoną przez przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się dystrybucją paliw gazowych, polegającą na umownym transporcie
paliw gazowych z miejsca ich wydobycia lub wytwarzania lub z instalacji skroplonego
gazu ziemnego, przyłączonych do sieci dystrybucyjnej, do punktu wirtualnego w sieci
przesyłowej;
24)
usługa wirtualnego przesyłania zwrotnego - usługę świadczoną przez przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych, polegającą na umownym przesyłaniu
paliw gazowych w kierunku przeciwnym do fizycznego przepływu paliw gazowych w fizycznych
punktach wejścia do sieci przesyłowej lub punktów wyjścia z sieci przesyłowej.
Rozdział 2
Szczegółowe zasady kształtowania taryf
§ 3.
1.
Określone w taryfie ceny lub stawki opłat dla poszczególnych grup taryfowych różnicuje
się odpowiednio do kosztów uzasadnionych wykonywanej działalności gospodarczej związanej
z dostarczaniem paliw gazowych, z uwzględnieniem eliminowania subsydiowania skrośnego.
2.
Taryfę kształtuje się w taki sposób, aby odbiorca mógł na jej podstawie obliczyć należności
odpowiadające zakresowi usług związanych z zaopatrzeniem w paliwa gazowe, określonemu
w umowie sprzedaży paliw gazowych lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub
dystrybucji paliw gazowych, lub w umowie o świadczenie usług magazynowania paliw gazowych,
lub w umowie o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego
gazu ziemnego, lub w umowie kompleksowej.
§ 4.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania
paliw gazowych ustala w taryfie:
1)
stawki opłat za świadczenie usług przesyłania paliw gazowych, zwane dalej „stawkami
opłat przesyłowych”;
2)
sposób ustalania stawek opłat przesyłowych pobieranych:
a)
na podstawie umów krótkoterminowych,
b)
za usługi świadczone na zasadach przerywanych,
c)
w ramach usługi wirtualnego przesyłania zwrotnego;
3)
sposób ustalania opłaty za przyłączenie do sieci przesyłowej;
4)
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw gazowych;
5)
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług przesyłania
paliw gazowych;
6)
bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;
7)
sposób ustalania opłat za:
a)
przekroczenie mocy umownej,
b)
nielegalny pobór paliw gazowych;
8)
stawkę opłaty za wstrzymanie dostarczania paliw gazowych, jeżeli wstrzymanie dostarczania
spowodowane było przyczynami, o których mowa w art. 6b ust. 1 i 2 ustawy;
9)
stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie
odbiorcy.
2.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji
paliw gazowych ustala w taryfie:
1)
grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;
2)
stawki opłat za świadczenie usług dystrybucji paliw gazowych, zwane dalej „stawkami
opłat dystrybucyjnych”;
3)
sposób ustalania stawek opłat dystrybucyjnych pobieranych:
a)
na podstawie umów krótkoterminowych,
b)
za usługi świadczone na zasadach przerywanych,
c)
w ramach usługi wirtualnej dystrybucji zwrotnej;
4)
sposób ustalania opłaty za przyłączenie do sieci wysokich ciśnień oraz stawki opłat
za przyłączenie do sieci niskich, średnich lub podwyższonych średnich ciśnień;
5)
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw gazowych;
6)
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług dystrybucji
paliw gazowych;
7)
bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;
8)
sposób ustalania opłat za:
a)
przekroczenie mocy umownej,
b)
nielegalny pobór paliw gazowych;
9)
stawkę opłaty za wstrzymanie dostarczania paliw gazowych, jeżeli wstrzymanie dostarczania
spowodowane było przyczynami, o których mowa w art. 6b ust. 1 i 2 ustawy;
10)
stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie
odbiorców.
3.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu
paliwami gazowymi ustala w taryfie:
1)
grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;
2)
ceny paliw gazowych;
3)
stawki opłat abonamentowych;
4)
bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców.
4.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu
paliwami gazowymi, które zawiera z odbiorcami umowy kompleksowe, o których mowa w
art. 5 ust. 4 ustawy, dodatkowo podaje w umowie informację o stosowaniu taryfy przedsiębiorstwa
energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji
paliw gazowych, do którego sieci jest przyłączony odbiorca.
5.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania
paliw gazowych ustala w taryfie:
1)
grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;
2)
stawki opłat za świadczenie usług magazynowania paliw gazowych, zwane dalej „stawkami
opłat magazynowych”;
3)
sposób ustalania stawek opłat magazynowych pobieranych:
a)
na podstawie umów krótkoterminowych,
b)
za usługi świadczone na zasadach przerywanych;
4)
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług magazynowania
paliw gazowych;
5)
bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;
6)
stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie
odbiorcy.
6.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie skraplania
gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego ustala w taryfie:
1)
grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;
2)
stawki opłat za świadczenie usług skraplania gazu ziemnego lub usług regazyfikacji
skroplonego gazu ziemnego;
3)
sposób ustalania stawek opłat za świadczenie usług skraplania gazu ziemnego lub usług
regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego na podstawie umów krótkoterminowych;
4)
stawkę opłaty za przedłużone procesowe składowanie skroplonego gazu ziemnego;
5)
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług skraplania
gazu ziemnego lub usług regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego;
6)
bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;
7)
stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie
odbiorcy.
§ 5.
1.
Podział odbiorców na grupy taryfowe jest dokonywany w zależności od poziomu kosztów
uzasadnionych, ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z dostarczaniem
paliw gazowych, na podstawie następujących kryteriów:
1)
rodzaju paliw gazowych;
2)
charakterystyki technicznej punktów wejścia lub punktów wyjścia;
3)
charakterystyki funkcjonalnej punktów wejścia lub punktów wyjścia;
4)
wielkości i charakterystyki zatłaczania lub odbioru paliw gazowych z instalacji magazynowej;
5)
wielkości i charakterystyki dostarczania lub odbioru paliw gazowych w miejscach ich
dostarczania lub odbioru;
6)
zakresu świadczonych usług;
7)
miejsc dostarczania lub odbioru paliw gazowych;
8)
systemu rozliczeń;
9)
zużycia paliw gazowych na potrzeby odbiorców w gospodarstwach domowych;
10)
ilości energii zawartej w paliwie gazowym nabywanym w punkcie wirtualnym;
11)
odbioru paliw gazowych z użyciem przedpłatowego układu pomiarowego.
2.
Odbiorca, który z sieci gazowej odbiera paliwa gazowe z kilku miejsc, jest zaliczany
do grup taryfowych oddzielnie w każdym z tych miejsc odbioru, o ile umowa nie stanowi
inaczej.
Rozdział 3
Szczegółowe zasady kalkulacji cen i stawek opłat
§ 6.
1.
Ceny lub stawki opłat zawarte w taryfie kalkuluje się na okres 12 miesięcy kalendarzowych.
2.
Koszty uzasadnione będące podstawą kalkulacji cen lub stawek opłat, o których mowa
w ust. 1, dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie:
1)
przesyłania, dystrybucji, magazynowania i skraplania gazu ziemnego oraz regazyfikacji
skroplonego gazu ziemnego - stanowią planowane, dla danego roku, koszty uzasadnione
przedsiębiorstwa energetycznego, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego
w wykonywaną działalność gospodarczą;
2)
obrotu paliwami gazowymi - stanowią planowane, dla danego roku, koszty uzasadnione
związane z wykonywaną działalnością gospodarczą oraz marża na uzasadnionym poziomie.
§ 7.
1.
Koszty, o których mowa w § 6 ust. 2, ustala się zgodnie z art. 44 i art. 45 ustawy
oraz zasadami ewidencji kosztów określonymi w przepisach o rachunkowości, w sposób
umożliwiający ustalenie kosztów stałych i kosztów zmiennych, planowanych przez przedsiębiorstwo
energetyczne dla poszczególnych rodzajów działalności gospodarczej, z uwzględnieniem
źródeł tych kosztów.
2.
Podstawą ustalania i oceny kosztów, o których mowa w § 6 ust. 2, są porównywalne koszty
poniesione przez przedsiębiorstwo energetyczne w roku kalendarzowym poprzedzającym
rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia, określone na podstawie sprawozdań finansowych
zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy.
3.
Podstawą oceny kosztów, o których mowa w § 6 ust. 2, mogą być porównywalne koszty
działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych wykonujących - w porównywalnych
warunkach - działalność gospodarczą tego samego rodzaju.
4.
Koszty, o których mowa w § 6 ust. 2, ustala się, przyjmując, dla każdego roku okresu
regulacji, ilość energii zawartej w paliwach gazowych planowanych do sprzedaży, przesyłania,
dystrybucji, magazynowania, skraplania lub regazyfikacji, planowane wielkości mocy
umownych, mocy zatłaczania i mocy odbioru oraz planowaną liczbę pakietów, układów
pomiarowych i zawieranych umów.
5.
Podstawą oceny ilości energii zawartej w paliwach gazowych planowanych do sprzedaży,
przesyłania, dystrybucji, magazynowania, skraplania lub regazyfikacji, wielkości mocy
umownych, mocy zatłaczania i mocy odbioru, liczby pakietów, układów pomiarowych i
zawieranych umów, są odpowiednie dane z roku kalendarzowego poprzedzającego rok przedłożenia
taryfy do zatwierdzenia.
6.
W przypadku nowo tworzonych przedsiębiorstw energetycznych lub podejmowania przez
istniejące przedsiębiorstwa energetyczne nowego rodzaju działalności gospodarczej
w zakresie dostarczania paliw gazowych wysokość cen lub stawek opłat kalkuluje się
na podstawie planowanych kosztów i wielkości sprzedaży dla pierwszego roku prowadzenia
nowej działalności gospodarczej.
7.
Przy ocenie wysokości cen i stawek opłat ustalonych przez podmioty, o których mowa
w ust. 6, uwzględnia się analizy porównawcze w zakresie zaplanowanych przez te podmioty
kosztów jednostkowych z kosztami przyjętymi do kalkulacji cen i stawek opłat przez
inne przedsiębiorstwa energetyczne prowadzące ten sam rodzaj działalności gospodarczej
w podobnej skali.
§ 8.
1.
Koszty wspólne dla wszystkich lub kilku grup taryfowych oraz koszty wspólne dla wszystkich
lub kilku rodzajów wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej
dzieli się na poszczególne grupy taryfowe i poszczególne rodzaje wykonywanej działalności
gospodarczej, zgodnie z przyjętą w przedsiębiorstwie metodą podziału kosztów.
2.
Metoda podziału kosztów, zasady ewidencji kosztów oraz podział odbiorców na grupy
taryfowe nie mogą ulec zmianie w okresie regulacji.
§ 9.
1.
W celu określenia stopnia poprawy efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego
w okresie regulacji ustala się na poszczególne lata współczynniki korekcyjne, oznaczone
symbolem „X”, w taki sposób, aby spełniony był warunek określony wzorem:
\(
K_{wn} \le K_{wn - 1} \cdot [1 + {{(RPI - X_n )} \over {100\% }}]
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Kwn, Kwn-1- uzasadnione koszty własne przedsiębiorstwa energetycznego związane z wykonywaną
przez to przedsiębiorstwo działalnością gospodarczą, uwzględniające zależne od przedsiębiorstwa
energetycznego warunki wykonywania tej działalności, wyznaczane w szczególności z
zastosowaniem metod porównawczych, o których mowa w art. 47 ust. 2e ustawy, na poszczególne
lata okresu regulacji; w pierwszym roku okresu regulacji koszty, oznaczone symbolem
„Kwn-1”, są równe kosztom z roku poprzedzającego rok wyznaczenia współczynników korekcyjnych,
oznaczonych symbolem „X”,
Xn - współczynniki korekcyjne, określające projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania
przedsiębiorstwa energetycznego, ustalane jednorazowo dla poszczególnych lat okresu
regulacji, w roku zatwierdzenia taryfy dla pierwszego roku okresu regulacji [w %];
współczynnik korekcyjny na pierwszy rok okresu regulacji, w zależności od wykonywanej
przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, uwzględnia się w cenach
paliw gazowych albo w stawkach opłat za świadczenie usług związanych z zaopatrzeniem
w te paliwa, zawartych w taryfach,
RPI - średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, w roku kalendarzowym
poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia, ogłoszony przez Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
w [%].
2.
W celu określenia dopuszczalnych zmian cen lub stawek opłat na dany rok okresu regulacji,
będących wynikiem zmiany warunków zewnętrznych funkcjonowania przedsiębiorstwa lub
poprawy efektywności gospodarowania w przedsiębiorstwie, ustala się, dla poszczególnych
rodzajów wykonywanej działalności gospodarczej, współczynniki korekcyjne, oznaczone
symbolem „Y”, w taki sposób, aby przychody, oznaczone symbolem „Pn”, spełniały warunek określony wzorem:
\(
P_n \le P_{n - 1} \cdot [1 + {{Y_n } \over {100\% }}]
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Pn, Pn-1- przychody dla danego rodzaju działalności gospodarczej, wyznaczone w sposób określony
w ust. 3,
Yn - współczynniki korekcyjne, ustalane corocznie i uwzględniane w cenach paliw gazowych
albo w stawkach opłat za świadczenie usług związanych z zaopatrzeniem w te paliwa
zawartych w taryfach, określające zmianę niezależnych od przedsiębiorstwa warunków
wykonywania danego rodzaju działalności gospodarczej, w szczególności zmianę kosztów
zakupu paliw gazowych i usług związanych z zaopatrzeniem odbiorców w te paliwa, wielkości
i struktury jego sprzedaży oraz obciążeń podatkowych lub projektowaną poprawę efektywności
funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego w [%].
3.
Przychody „Pn”, o których mowa w ust. 2, w zakresie:
1)
przesyłania paliw gazowych - oblicza się jako iloczyn stawek opłat planowanych w taryfie
na dany rok jej obowiązywania oraz zamówionych mocy w roku kalendarzowym poprzedzającym
rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia;
2)
dystrybucji paliw gazowych - oblicza się jako iloczyn stawek opłat planowanych w taryfie
na dany rok jej obowiązywania i ilości energii zawartej w paliwach gazowych oraz zamówionych
mocy w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia;
3)
magazynowania paliw gazowych - oblicza się jako iloczyn stawek opłat planowanych w
taryfie na dany rok jej obowiązywania oraz odpowiednio liczby pakietów, zamówionych
pojemności czynnych, mocy zatłaczania i mocy odbioru w roku kalendarzowym poprzedzającym
rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia;
4)
skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego - oblicza się
jako iloczyn stawek opłat planowanych w taryfie na dany rok jej obowiązywania i ilości
energii zawartej w skroplonym gazie ziemnym lub zregazyfikowanym gazie ziemnym oraz
zamówionych mocy w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia;
5)
obrotu paliwami gazowymi - oblicza się jako iloczyn cen i stawek opłat planowanych
w taryfie na dany rok jej obowiązywania i ilości energii zawartej w paliwach gazowych
oraz liczby układów pomiarowych w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia
taryfy do zatwierdzenia.
4.
Przychody „Pn-1” dla roku poprzedzającego dany rok obowiązywania taryfy, o których mowa w ust. 2,
oblicza się odpowiednio w sposób określony w ust. 3, na podstawie cen i stawek opłat
ustalonych w obowiązującej taryfie oraz wielkości i struktury sprzedaży paliw gazowych
i usług w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia.
5.
Przepis ust. 2 stosuje się w przypadku udokumentowanej zmiany zewnętrznych warunków
wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, uzasadniających
zmianę tej taryfy w trakcie okresu jej obowiązywania. W takim przypadku przychody
dla danego rodzaju działalności gospodarczej, oznaczone symbolami „Pn” i „Pn-1”, oznaczają odpowiednio przychody kalkulacyjne ustalone na podstawie cen i stawek
opłat po zmianie taryfy (Pn) i przed jej zmianą (Pn-1) kalkulowane na podstawie ilości energii zawartej w paliwach gazowych, mocy umownych,
mocy zatłaczania i mocy odbioru, liczby pakietów i liczby układów pomiarowych przyjętych
do kalkulacji taryfy.
§ 10.
1.
Przychody pokrywające koszty uzasadnione, ustalane dla każdego roku okresu regulacji,
uwzględniają, odpowiednio dla rodzaju działalności, przychody uzyskane z:
1)
cen i stawek opłat;
2)
opłat za przekroczenia mocy umownej;
3)
opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie odbiorcy;
4)
tytułu wykonywania umowy, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2 ustawy, a także wykonywania
czynności wynikających z decyzji, o której mowa w art. 9h ust. 9 ustawy;
5)
opłat za bilansowanie systemu i zarządzanie ograniczeniami systemowymi.
2.
Przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 4, są pomniejszane o koszty ponoszone w związku
z wykonywaniem umowy i czynnościami wynikającymi z decyzji.
3.
Przychody uzyskane z opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, uwzględniają przychody
osiągnięte z tych opłat w okresie, o którym mowa w § 7 ust. 2.
4.
W przychodach, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się przychodów:
1)
uzyskanych z opłat za:
a)
nielegalny pobór paliw gazowych,
b)
wstrzymanie dostarczania paliw gazowych, jeżeli wstrzymanie dostarczania było spowodowane
przyczynami, o których mowa w art. 6b ust. 1 i 2 ustawy;
2)
stanowiących różnicę między przychodami ze sprzedaży mocy umownych na połączeniach
międzysystemowych lub sprzedaży usług magazynowych oferowanych w trybie aukcji a przychodami,
które przedsiębiorstwo energetyczne uzyskałoby w przypadku prowadzenia rozliczeń odpowiednio
za sprzedane moce umowne lub sprzedane usługi magazynowe na podstawie stawek opłat
ustalonych w taryfie.
5.
Ustalając koszty, o których mowa w § 6 ust. 2, i przychody pokrywające koszty uzasadnione
dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie przesyłania paliw gazowych, uwzględnia
się saldo konta regulacyjnego, o którym mowa w art. 3 pkt 24 oraz art. 19 i art. 20 rozporządzenia Komisji (UE) 2017/460 z dnia 16
marca 2017 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący zharmonizowanych struktur taryf
przesyłowych dla gazu .
§ 11.
W przypadku nieprzewidzianej istotnej zmiany warunków wykonywania przez przedsiębiorstwo
energetyczne działalności gospodarczej przedsiębiorstwo to może wystąpić z wnioskiem
o korektę cen lub stawek opłat ustalonych w taryfie wprowadzonej do stosowania w trybie
określonym w art. 47 ustawy, po dokonaniu analizy i oceny skutków ekonomicznych tej
zmiany.
§ 12.
1.
Stawki opłaty przesyłowej kalkuluje się dla punktów wejścia i punktów wyjścia jako
stawki opłaty stałej.
2.
Stawki opłaty stałej ustalone w taryfie dla punktów zlokalizowanych na połączeniach
międzysystemowych, w przypadku oferowania przepustowości w tych punktach w trybie
aukcji, są stawkami minimalnymi.
§ 13.
1.
Stawki opłaty stałej kalkuluje się dla punktów wejścia i punktów wyjścia na jednostkę
mocy umownej na podstawie kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne
w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych.
2.
Stawki opłaty przesyłowej mogą być różnicowane w zależności od kosztów uzasadnionych
określonych dla punktów wejścia lub punktów wyjścia.
§ 14.
W przypadku świadczenia usług wirtualnego przesyłania zwrotnego stawki opłaty stałej
za te usługi stanowią iloczyn ustalonych w taryfie stawek opłaty stałej, o których
mowa w § 12, oraz współczynnika, którego wartość wynosi 0,2.
§ 15.
Opłatę za świadczoną usługę przesyłania paliw gazowych:
1)
dla punktów wejścia oblicza się według wzoru:
\(
O_{p(we)} = S_{s(we)} \cdot M_{(we)} \cdot T
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Op(we) - opłatę za świadczoną usługę przesyłania paliw gazowych w punkcie wejścia w [zł],
Ss(we) - stawkę opłaty stałej w punkcie wejścia za każdą godzinę lub dobę okresu rozliczeniowego
w [zł/MWh/h] lub [zł/MWh/dobę],
M(we) - moc umowną w punkcie wejścia w [MWh/h] lub [MWh/dobę],
T - liczbę godzin lub dób w okresie rozliczeniowym;
2)
dla punktów wyjścia oblicza się według wzoru:
\(
O_{p(wy)} = S_{s(wy)} \cdot M_{(wy)} \cdot T
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Op(wy) - opłatę za świadczoną usługę przesyłania paliw gazowych w punkcie wyjścia [w zł],
Ss(wy) - stawkę opłaty stałej w punkcie wyjścia za każdą godzinę lub dobę okresu rozliczeniowego
w [zł/MWh/h] lub [zł/MWh/dobę],
M(wy) - moc umowną w punkcie wyjścia w [MWh/h] lub [MWh/dobę],
T - liczbę godzin lub dób w okresie rozliczeniowym.
§ 16.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania
paliw gazowych wykonuje, na dodatkowe zlecenie odbiorcy, następujące usługi:
1)
wstrzymanie lub wznowienie dostarczania paliw gazowych;
2)
nawanianie paliw gazowych;
3)
badanie jakości dostarczanych paliw gazowych.
2.
Zawarte w taryfie stawki opłat za usługi, o których mowa w ust. 1, kalkuluje się na
podstawie planowanych kosztów uzasadnionych realizacji tych usług.
3.
Opłaty za badanie jakości dostarczanych paliw gazowych nie pobiera się w przypadku
stwierdzenia niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne parametrów jakościowych
dostarczanych paliw gazowych.
§ 17.
1.
Stawki opłat dystrybucyjnych kalkuluje się jako stawki grupowe.
2.
Stawki opłat dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe z wykorzystaniem przedpłatowego
układu pomiarowego, kalkuluje się jako stawki zmienne.
3.
Stawki grupowe kalkuluje się jako stawki opłaty stałej i stawki opłaty zmiennej na
podstawie kosztów uzasadnionych świadczenia usług dystrybucji paliw gazowych odbiorcom
zaliczanym do poszczególnych grup taryfowych.
4.
Stawki opłaty stałej dystrybucyjnej kalkuluje się na jednostkę mocy umownej lub na
układ pomiarowy w odniesieniu do danej grupy taryfowej, na podstawie kosztów stałych:
1)
ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z wykonywaną działalnością
gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych;
2)
regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego we własnych instalacjach;
3)
zakupu usług przesyłania lub zakupu usług dystrybucji od innego przedsiębiorstwa zajmującego
się dystrybucją paliw.
5.
Dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości nie większej niż 110 [kWh/h],
stawki opłaty stałej dystrybucyjnej różnicuje się ze względu na długość okresu między
dwoma kolejnymi odczytami układu pomiarowego.
6.
Stawki opłaty zmiennej dystrybucyjnej kalkuluje się na jednostkę dystrybuowanych paliw
gazowych na podstawie kosztów zmiennych oraz tej części kosztów stałych, które nie
zostały uwzględnione w kalkulacji stawki opłaty stałej dystrybucyjnej:
1)
ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z wykonywaną działalnością
gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych;
2)
regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego we własnych instalacjach;
3)
zakupu usług przesyłania lub zakupu usług dystrybucji od innego przedsiębiorstwa zajmującego
się dystrybucją paliw.
7.
W przypadku świadczenia usługi dystrybucji paliw gazowych dla odbiorców, którzy pobierają
te paliwa z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowego, stawki opłaty zmiennej
dystrybucyjnej kalkuluje się na jednostkę dystrybuowanych paliw gazowych na podstawie
kosztów zmiennych oraz kosztów stałych:
1)
ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z wykonywaną działalnością
gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych;
2)
regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego we własnych instalacjach;
3)
zakupu usług przesyłania lub zakupu usług dystrybucji od innego przedsiębiorstwa zajmującego
się dystrybucją paliw.
§ 18.
1.
W przypadku świadczenia usług krótkoterminowych dystrybucji, stawki opłaty stałej
za te usługi stanowią iloczyn ustalonych w taryfie stawek opłaty stałej oraz współczynnika
oznaczonego symbolem „K”. Maksymalna wartość współczynnika „K” nie może przekroczyć:
1)
1,7 - dla umów zawieranych na kwartał;
2)
2,2 - dla umów zawieranych na okres miesiąca.
2.
Dla umów krótkoterminowych zawieranych na okres jednego dnia opłata stała, zależna
od zamówionej mocy, nie może przekroczyć 1/20 opłaty za świadczenie usług dystrybucji,
ustalonej na okres miesiąca i dotyczącej danego miesiąca.
3.
Dla umów krótkoterminowych zawieranych na okres inny niż określony w ust. 1 i 2 opłatę
stałą, zależną od zamówionej mocy, ustala się z uwzględnieniem współczynników odpowiadających
okresom, o których mowa w ust. 1, oraz opłaty stałej za każdy dzień poza tymi okresami,
ustalanej zgodnie z ust. 2.
§ 19.
1.
W przypadku świadczenia usług dystrybucji paliw gazowych na zasadach przerywanych
stawki opłat stałych za te usługi stanowią iloczyn ustalonych w taryfie stawek opłaty
stałej, o których mowa w § 17, oraz współczynnika oznaczonego symbolem „D”, obliczanego
według wzoru:
\(
D = {{t - t_o } \over t}
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
t - liczbę godzin w okresie rozliczeniowym,
to - liczbę godzin w okresie rozliczeniowym, w której usługa dystrybucji była świadczona
na zasadach przerywanych.
2.
W przypadku gdy wartość współczynnika obliczona zgodnie z wzorem określonym w ust.
1 jest mniejsza niż 0,05, przyjmuje się, że jego wartość wynosi 0,05.
§ 20.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji
paliw gazowych wykonuje na dodatkowe zlecenie odbiorcy następujące usługi:
1)
wstrzymanie lub wznowienie dostarczania paliw gazowych;
2)
sprawdzenie prawidłowości wskazań układu pomiarowego;
3)
laboratoryjne sprawdzenie prawidłowości wskazań układu pomiarowego;
4)
wykonanie dodatkowej ekspertyzy badanego wcześniej układu pomiarowego;
5)
założenie plomby na urządzenia podlegające oplombowaniu, w szczególności po naprawie,
konserwacji i remoncie instalacji;
6)
wymianę uszkodzonego układu pomiarowego;
7)
badanie jakości dostarczanych paliw gazowych;
8)
dodatkowy odczyt niewynikający z harmonogramu odczytowego ustalonego dla danej grupy
taryfowej;
9)
instalowanie przedpłatowego układu pomiarowego służącego do rozliczeń za dostarczane
paliwa gazowe dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości nie większej
niż 110 [kWh/h].
2.
Stawki opłat za usługi, o których mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych
do poniesienia kosztów uzasadnionych realizacji tych usług.
3.
Opłat za usługi, o których mowa w ust. 1:
1)
pkt 2-6 - nie pobiera się w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu układu
pomiarowego;
2)
pkt 7 - nie pobiera się w przypadku stwierdzenia niedotrzymania przez przedsiębiorstwo
energetyczne parametrów jakościowych dostarczonych paliw gazowych;
3)
pkt 9 - nie pobiera się w przypadkach, o których mowa w art. 6a ust. 1 oraz w art.
6f ust. 1 ustawy.
§ 21.
1.
Opłatę dystrybucyjną dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości większej
niż 110 [kWh/h], oblicza się według wzoru:
\(
O_d = (S_{zd} \cdot Q + S_{sd} \cdot M \cdot T)/100
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Od - opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych w [zł],
Szd - stawkę opłaty zmiennej w [gr/kWh],
Q - ilość energii zawartej w dystrybuowanych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym
w [kWh] obliczaną zgodnie z wzorem określonym w ust. 2,
Ssd - stawkę opłaty stałej za każdą godzinę okresu rozliczeniowego w [gr/kWh/h],
M - moc umowną w [kWh/h],
T - liczbę godzin w okresie rozliczeniowym.
2.
Ilość energii zawartej w dystrybuowanych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym
Q w [kWh], o której mowa w ust. 1, oblicza się według wzoru:
\(
Q = \sum\limits_{n = 1}^i {(Q_{m_n^3 } \cdot W_k )}
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Qn3 - ilość dystrybuowanych paliw gazowych zmierzona w n-tej dobie w [m3],
Wk - współczynnik konwersji odpowiadający ilorazowi wartości ciepła spalania paliwa
gazowego dla okresu rozliczeniowego i liczby 3,6,
i - liczba dób w okresie rozliczeniowym.
3.
Wynik uzyskany zgodnie z ust. 2 zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku, przy czym
końcówki poniżej 0,005 pomija się, a końcówki 0,005 i wyższe zaokrągla się do 0,01.
4.
Opłatę dystrybucyjną dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości nie większej
niż 110 [kWh/h], oblicza się według wzoru:
\(
O_d = S_{zd} \cdot Q/100 + S_{sdd} \cdot k
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Od - opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych w [zł],
Szd - stawkę opłaty zmiennej w [gr/kWh],
Q - ilość energii zawartej w dystrybuowanych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym
w [kWh], którą oblicza się zgodnie z wzorem określonym w ust. 5,
Ssdd - stawkę opłaty stałej w [zł/miesiąc],
k - liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym.
5.
Ilość energii zawartej w dystrybuowanych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym
Q w [kWh], o której mowa w ust. 4, oblicza się według wzoru:
\(
Q = Q_{m^3 } \cdot W_k
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Qm3 - ilość dystrybuowanych paliw gazowych zmierzona w okresie rozliczeniowym w jednostkach
objętości[m3],
Wk - współczynnik konwersji odpowiadający ilorazowi wartości ciepła spalania paliwa
gazowego dla okresu rozliczeniowego i liczby 3,6.
6.
Opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych dla odbiorców, którzy pobierają
paliwa z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowego, oblicza się według wzoru:
1)
\(
O_d = S_{zd} \cdot Q/100
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Od - opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych w [zł],
Szd - stawkę opłaty zmiennej w [gr/kWh],
Q - ilość energii zawartej w dystrybuowanych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym
w [kWh] obliczaną zgodnie z wzorem określonym w ust. 5
albo
2)
\(
O_d = S_{zd} \cdot Q
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Od - opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych w [zł],
Szd - stawkę opłaty zmiennej w [zł/MWh],
Q - ilość energii zawartej w dystrybuowanych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym
w [MWh] obliczaną zgodnie z wzorem określonym w ust. 5.
§ 22.
Opłatę za usługę wirtualnej dystrybucji zwrotnej stanowi iloczyn średniej stawki opłaty
dystrybucyjnej ustalonej w taryfie przedsiębiorstwa zajmującego się dystrybucją paliw
gazowych, wyrażonej w [gr/kWh], ilości energii zawartej w paliwach gazowych [kWh],
która objęta jest tą usługą, i współczynnika korekcyjnego, którego wartość wynosi
0,2.
§ 23.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania
paliw gazowych kalkuluje stawki opłat magazynowych jako stawki opłaty stałej na podstawie
planowanych kosztów uzasadnionych eksploatacji poszczególnych rodzajów instalacji
magazynowych, uwzględniających charakterystykę zatłaczania lub odbioru paliw gazowych
z instalacji magazynowych, oraz kosztów zakupu usług przesyłania lub dystrybucji paliw
gazowych w punktach wejścia do i wyjścia z instalacji magazynowych, dla usług świadczonych
w formie:
1)
pakietu, w którym moc zatłaczania, pojemność czynna oraz moc odbioru są udostępniane
odbiorcy łącznie, a ich wielkości oraz wzajemny stosunek są określone w specyfikacjach
technicznych poszczególnych instalacji magazynowych;
2)
pakietu elastycznego, w którym pojemność czynna oraz zakres mocy zatłaczania i mocy
odbioru są udostępniane odbiorcy łącznie w ramach ustalonych wzajemnych proporcji,
których wielkość oraz wzajemny stosunek są określone w specyfikacjach technicznych
poszczególnych instalacji magazynowych;
3)
usługi rozdzielonej, w której moc zatłaczania, pojemność czynna lub moc odbioru są
udostępniane odbiorcy oddzielnie, stosownie do specyfikacji technicznych poszczególnych
instalacji magazynowych.
2.
Stawki opłat magazynowych ustalone w taryfie, w przypadku oferowania usług magazynowania
w trybie aukcji, są stawkami minimalnymi.
§ 24.
Opłatę za świadczoną usługę magazynowania paliw gazowych:
1)
polegającą na udostępnieniu pakietów oblicza się według wzoru:
\(
O_m = S_p \cdot N_p \cdot k
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Om - opłatę za usługę magazynowania w [zł],
Sp - stawkę opłaty za zamówiony pakiet w [zł/miesiąc],
Np - liczbę zamówionych pakietów w okresie rozliczeniowym,
k - liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym;
2)
polegającą na udostępnieniu pakietów elastycznych oblicza się według wzoru:
\(
O_m = S_v \cdot V_c \cdot k + S_{mz} \cdot M_z \cdot T + S_{mo} \cdot M_o \cdot
T
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Om - opłatę za usługę magazynowania w [zł],
Sv - stawkę opłaty za zamówioną pojemność czynną w okresie rozliczeniowym [zł/MWh],
Vc - zamówioną pojemność czynną w okresie rozliczeniowym w [MWh],
k - liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym,
Smz - stawkę opłaty za zamówioną moc zatłaczania za każdą godzinę okresu rozliczeniowego
w [zł/MWh/h],
Mz - zamówioną moc zatłaczania w okresie rozliczeniowym w [MWh/h],
Smo - stawkę opłaty za zamówioną moc odbioru za każdą godzinę okresu rozliczeniowego
w [zł/MWh/h],
Mo - zamówioną moc odbioru w okresie rozliczeniowym w [MWh/h],
T - liczbę godzin w okresie rozliczeniowym;
3)
świadczoną w formie usługi rozdzielonej oblicza się w zależności od zamówionej:
a)
pojemności czynnej w okresie rozliczeniowym albo
b)
mocy zatłaczania, albo
c)
mocy odbioru
- według wzoru:
Om = Sv · Vc · k - w przypadku umowy polegającej na udostępnieniu pojemności czynnej,
Om = Smz · Mz · T - w przypadku umowy polegającej na udostępnieniu mocy zatłaczania,
Om = Smo · Mo · T - w przypadku umowy polegającej na udostępnieniu mocy odbioru,
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Om - opłatę za usługę magazynowania w [zł],
Sv - stawkę opłaty za zamówioną pojemność czynną w okresie rozliczeniowym w [zł/MWh],
Vc - zamówioną pojemność czynną w okresie rozliczeniowym w [MWh],
k - liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym,
Smz - stawkę opłaty za zamówioną moc zatłaczania za każdą godzinę okresu rozliczeniowego
w [zł/MWh/h],
Mz - zamówioną moc zatłaczania w okresie rozliczeniowym w [MWh/h],
Smo - stawkę opłaty za zamówioną moc odbioru za każdą godzinę okresu rozliczeniowego
w [zł/MWh/h],
Mo - zamówioną moc odbioru w okresie rozliczeniowym w [MWh/h],
T - liczbę godzin w okresie rozliczeniowym.
§ 25.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania
paliw gazowych wykonuje na dodatkowe zlecenie odbiorcy usługę badania jakości paliw
gazowych.
2.
Stawkę opłaty za usługę, o której mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych
kosztów uzasadnionych realizacji tej usługi.
3.
W przypadku stwierdzenia niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne parametrów
jakościowych magazynowanych paliw gazowych nie pobiera się opłaty za wykonanie usługi,
o której mowa w ust. 1.
§ 26.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie skraplania
gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego kalkuluje stawki opłat za
te usługi jako:
1)
stawki opłaty stałej - na podstawie uzasadnionych kosztów stałych zależnych od zamówionej
mocy odbioru gazu ziemnego z instalacji skroplonego gazu ziemnego;
2)
stawki opłaty zmiennej - na podstawie uzasadnionych kosztów zmiennych zależnych od
ilości energii zawartej w skroplonym gazie ziemnym lub zregazyfikowanym gazie ziemnym,
w instalacji skroplonego gazu ziemnego.
§ 27.
Opłatę za świadczoną usługę skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego
gazu ziemnego oblicza się według wzoru:
1)
Or = Ssr · Mr · T + Szr · Qr
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Or- opłatę za usługę skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego
w [zł],
Ssr - stawkę opłaty stałej za moc umowną w [zł/MWh/h],
Mr - zamówioną moc umowną instalacji skroplonego gazu ziemnego w okresie rozliczeniowym
w [MWh/h],
T - liczbę godzin w okresie rozliczeniowym,
Szr - stawkę opłaty zmiennej w [zł/MWh],
Qr - ilość skroplonego gazu ziemnego lub zregazyfikowanego gazu ziemnego w okresie rozliczeniowym
w [MWh]
albo
2)
Or = (Ssr · Mr · T + Szr · Qr)/100
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Or - opłatę za usługę skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego
w [zł],
Ssr - stawkę opłaty stałej za moc umowną w [gr/kWh/h],
Mr - zamówioną moc umowną instalacji skroplonego gazu ziemnego w okresie rozliczeniowym
w [kWh/h],
T - liczbę godzin w okresie rozliczeniowym,
Szr - stawkę opłaty zmiennej w [gr/kWh],
Qr - ilość skroplonego gazu ziemnego lub zregazyfikowanego gazu ziemnego, w okresie
rozliczeniowym w [kWh].
§ 28.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie skraplania
gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wykonuje na dodatkowe zlecenie
odbiorcy następujące usługi:
1)
uzdatnianie gazu ziemnego w celu uzyskania pożądanych parametrów jakościowych;
2)
badanie jakości skroplonego gazu ziemnego;
3)
załadunek oraz przeładunek skroplonego gazu ziemnego;
4)
rozdzielone procesowe składowanie skroplonego gazu ziemnego;
5)
udostępnianie rozdzielonej mocy umownej instalacji skroplonego gazu.
2.
Stawki opłat za usługi, o których mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych
kosztów uzasadnionych realizacji tych usług.
§ 29.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu
paliwami gazowymi kalkuluje:
1)
ceny paliw gazowych - na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych obejmujących
w szczególności koszty:
a)
wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami gazowymi, z wyłączeniem
kosztów stanowiących podstawę kalkulacji stawek opłat abonamentowych, o których mowa
w pkt 2,
b)
pozyskanych lub planowanych do pozyskania paliw gazowych,
c)
zakupu usług skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego,
d)
zakupu usług przesyłania w punktach wejścia do systemu przesyłowego, z wyłączeniem
punktów wejścia z instalacji magazynowej, oraz w punktach wyjścia z systemu przesyłowego
zlokalizowanych na połączeniu z innym systemem przesyłowym,
e)
transportu skroplonego gazu ziemnego, w tym transportu kołowego,
f)
tworzenia i utrzymywania zapasów, w tym zapasów obowiązkowych, o których mowa w odrębnych
przepisach,
g)
poniesione w związku z niedotrzymaniem zgłoszeń zapotrzebowania na paliwa gazowe w
miejscach ich dostarczania,
h)
poniesione w związku z realizacją obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej ;
2)
stawki opłat abonamentowych - na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych wystawiania
i dostarczania faktur, obliczania i pobierania należności, a także czynności związanych
z uzasadnioną kontrolą wskazań układów pomiarowych, z zawieraniem i dotrzymywaniem
warunków umów i prawidłowości rozliczeń, obliczane jako iloraz tych kosztów i liczby
układów pomiarowych albo liczby zawieranych umów.
2.
Stawki opłat abonamentowych kalkuluje się jako stawki miesięczne, w złotych na układ
pomiarowy, i różnicuje ze względu na standardową dla danej grupy taryfowej długość
okresu rozliczeniowego, określoną w taryfie.
3.
Przedsiębiorstwo energetyczne pobiera opłatę dodatkową w przypadku, gdy na zlecenie
odbiorcy dokona dodatkowego, wykraczającego poza standard właściwy dla danej grupy
taryfowej lub okresu rozliczeniowego, według którego rozliczany jest odbiorca, rozliczenia
z tytułu sprzedaży paliw gazowych lub świadczenia usługi kompleksowej. Stawkę opłaty
za dokonane rozliczenie kalkuluje się na podstawie kosztów uzasadnionych realizacji
usługi.
4.
Ustalone w taryfie ceny paliw gazowych i stawki opłat abonamentowych mają charakter
odpowiednio cen i stawek maksymalnych. Stosowanie cen i stawek niższych od zatwierdzonych
możliwe jest pod warunkiem równoprawnego traktowania odbiorców w grupach taryfowych
polegającego na zapewnieniu każdemu odbiorcy z danej grupy taryfowej możliwości skorzystania
z niższych cen i stawek opłat na takich samych zasadach.
5.
Dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe z wykorzystaniem przedpłatowego układu
pomiarowego, ceny paliw gazowych są kalkulowane na podstawie kosztów uzasadnionych,
o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, a stawki opłat abonamentowych nie są kalkulowane.
§ 30.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu
paliwami gazowymi, które zawiera z odbiorcami umowy kompleksowe, o których mowa w
art. 5 ust. 3 ustawy, stosuje w rozliczeniach z odbiorcami w zakresie:
1)
obrotu paliwami gazowymi - ceny tych paliw i stawki opłat abonamentowych ustalone
zgodnie z § 29;
2)
przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych - stawki opłat oraz warunki ich stosowania
wynikające z taryfy przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą
w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, do którego sieci jest przyłączony
dany odbiorca.
§ 31.
1.
W przypadku sprzedaży paliw gazowych przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące
działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi opłatę za pobrane paliwa
gazowe ustala się według wzoru:
\(
O = C \cdot Q/100 + S_a \cdot k
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
O - opłatę za pobrane paliwa gazowe w [zł],
C - cenę paliw gazowych w [gr/kWh],
Q - ilość energii zawartą w paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną
zgodnie z wzorem określonym w § 21 ust. 5,
Sa - stawkę opłaty abonamentowej w [zł/miesiąc],
k - liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym.
2.
W przypadku sprzedaży paliw gazowych odbiorcom, którzy pobierają paliwa gazowe z wykorzystaniem
przedpłatowego układu pomiarowego, opłatę za pobrane paliwa gazowe ustala się według
wzoru:
\(
O = C \cdot Q/100
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
O - opłatę za pobrane paliwa gazowe w [zł],
C - cenę paliw gazowych w [gr/kWh],
Q - ilość energii zawartą w paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną
zgodnie z wzorem określonym w § 21 ust. 5.
3.
W przypadku sprzedaży paliw gazowych na podstawie umowy kompleksowej opłatę za świadczoną
usługę kompleksową ustala się jako sumę opłaty wynikającej z ust. 1 oraz opłaty za
przesyłanie lub dystrybucję paliw gazowych wynikającej z obowiązującej taryfy przedsiębiorstwa
energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji
paliw gazowych, do którego sieci odbiorca jest przyłączony.
§ 32.
Przedsiębiorstwo energetyczne ustala wysokość opłaty za przyłączenie do sieci gazowej
dla podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej:
1)
A - na podstawie jednej czwartej rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację
przyłączenia;
2)
B - na podstawie ustalonych w taryfie stawek opłat kalkulowanych w zależności od:
a)
wielkości mocy przyłączeniowej,
b)
długości odcinka sieci służącego do przyłączenia podmiotów ubiegających się o przyłączenie;
3)
C - na podstawie rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia.
§ 33.
1.
Stawki opłat za przyłączenie do sieci gazowej podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej
B kalkuluje się na podstawie jednej czwartej średniorocznych nakładów inwestycyjnych
na budowę odcinków sieci służących do przyłączenia tych podmiotów, określonych w planie
rozwoju, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy.
2.
W nakładach, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się w szczególności wydatki ponoszone
na:
1)
wykonanie prac projektowych oraz geodezyjnych;
2)
uzgodnienia dokumentacji;
3)
uzyskanie decyzji lokalizacyjnej oraz pozwolenia na budowę;
4)
uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego;
5)
roboty budowlano-montażowe wraz z niezbędnymi próbami;
6)
opłaty za zajęcie terenu, w tym opłaty publicznoprawne i odszkodowania dla właścicieli
nieruchomości, których zajęcie było niezbędne dla budowy odcinka sieci i przyłącza;
7)
zakup lub budowę standardowych elementów odcinków sieci oraz przyłączy;
8)
zakup i montaż szafki przeznaczonej na kurek główny lub urządzenie pomiarowe dla grupy
przyłączeniowej B podgrupy I;
9)
zakup i montaż układu pomiarowego dla grupy przyłączeniowej B podgrupy I.
3.
Do standardowych elementów przyłącza, o których mowa w ust. 2 pkt 7, zalicza się w
szczególności układ włączeniowy, rurę przewodową, zawór odcinający, złącze izolacyjne
lub połączenia typu polietylen - stal na przyłączu polietylenowym, kurek główny, reduktor
ciśnienia gazu o przepustowości nie większej niż 10 m3/h oraz układ pomiarowy dla
grupy przyłączeniowej B podgrupy I oraz rury osłonowe na skrzyżowaniu z innym uzbrojeniem
podziemnym.
4.
Za elementy sieci gazowej i urządzenia niewymienione w ust. 3, które są niezbędne
do realizacji przyłączenia podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej B, pobierane
są opłaty w wysokości jednej czwartej nakładów poniesionych na ich zakup i budowę.
§ 34.
1.
Opłata za przyłączenie do sieci gazowej podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej
B, kalkulowana na podstawie ustalonych w taryfie stawek opłat za przyłączenie do sieci,
stanowi sumę:
1)
opłaty ryczałtowej za budowę odcinka przyłącza o długości nie większej niż 15 m;
2)
opłaty za budowę odcinka przyłącza o długości powyżej 15 m, stanowiącej iloczyn stawki
opłaty za każdy metr przyłącza do sieci gazowej i długości przyłącza powyżej 15 m.
2.
Opłatę za przyłączenie do sieci gazowej, o której mowa w ust. 1, oblicza się według
wzoru:
\(
O_p = O_R + S_p \cdot L_p
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Op - opłatę za przyłączenie do sieci gazowej w [zł],
OR - opłatę ryczałtową za budowę przyłącza o długości nie większej niż 15 m w [zł],
Sp - stawkę opłaty za każdy metr przyłącza powyżej 15 m w [zł/m],
Lp - długość przyłącza powyżej 15 m w [m] z zaokrągleniem do 1 m.
3.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji
paliw gazowych może ustalić na zasadach określonych w taryfie niższą stawkę opłat
za przyłączenie do sieci gazowej podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej B
podgrupy I, będących odbiorcami paliw gazowych w gospodarstwach domowych do sieci
gazowej, na obszarze, dla którego na podstawie art. 91 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska uchwalono program ochrony powietrza.
§ 35.
1.
Sposób wnoszenia opłat za przyłączenie określa umowa.
2.
Za przebudowę przyłącza, zmianę lokalizacji lub przebudowę punktu albo zespołu gazowego
albo stacji gazowej bez zwiększenia dotychczasowej mocy przyłączeniowej, dokonaną
na wniosek przyłączonego podmiotu, pobiera się opłatę w wysokości rzeczywistych nakładów
poniesionych z tego tytułu.
3.
Za przebudowę przyłącza, zmianę lokalizacji, rozbudowę sieci lub przebudowę punktu
albo zespołu gazowego albo stacji gazowej spowodowaną zwiększeniem mocy przyłączeniowej,
dokonaną na wniosek przyłączonego podmiotu, pobiera się opłatę w wysokości równej:
1)
1/4 rzeczywistych nakładów poniesionych z tego tytułu - w przypadku grupy przyłączeniowej
A i B;
2)
rzeczywistych nakładów poniesionych z tego tytułu - w przypadku grupy przyłączeniowej
C.
4.
Za montaż reduktora ciśnienia gazu i układu pomiarowego w istniejącym przyłączu, przy
wykorzystaniu którego nie było dotychczas dostarczane paliwo gazowe, w celu uruchomienia
odbioru paliw gazowych przez odbiorcę zaliczanego do grupy przyłączeniowej B podgrupy
I, nie pobiera się opłaty za przyłączenie, o ile nie zachodzi konieczność przebudowy
przyłącza lub budowy albo przebudowy punktu lub zespołu gazowego lub stacji gazowej.
Rozdział 4
Szczegółowe zasady rozliczenia z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi
§ 36.
1.
W przypadku zmiany sprzedawcy oraz na potrzeby dokonania rozliczeń lub ich korekt
w standardowych okresach między kolejnymi odczytami układu pomiarowego przedsiębiorstwo
energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji
paliw gazowych przekazuje nieodpłatnie przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu
działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi lub odbiorcy tych paliw
dane dotyczące wykonania tej usługi, w szczególności dane dotyczące odczytów układów
pomiarowych lub ich korekty.
2.
Dane, o których mowa w ust. 1, są przekazywane odpłatnie w przypadkach innych niż
określone w ust. 1.
3.
W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu układu pomiarowego lub przyjęcia
do rozliczeń błędnych odczytów wskazań tego układu, które spowodowały zawyżenie lub
zaniżenie należności za pobrane paliwa gazowe i wykonane usługi związane z jego dostarczeniem,
przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje korekty uprzednio wystawionych faktur.
4.
W przypadku braku możliwości ustalenia wielkości korekty na podstawie odczytów wskazań
układu pomiarowego, do wyliczenia korekty przyjmuje się średniodobowe zużycie paliwa
gazowego przez odbiorcę, ustalone na podstawie prawidłowo zmierzonego poboru tego
paliwa w porównywalnym okresie, pomnożone przez liczbę dni w okresie, którego dotyczy
korekta.
5.
W wyliczaniu wielkości korekty uwzględnia się sezonowość poboru paliw gazowych oraz
inne udokumentowane okoliczności mające wpływ na wielkość zużycia paliw gazowych.
6.
Korekta, o której mowa w ust. 3-5, w przypadku:
1)
zawyżenia lub zaniżenia należności - obejmuje cały okres rozliczeniowy lub okres,
w którym występowały stwierdzone nieprawidłowości lub błędy, z wyjątkiem pkt 2;
2)
zaniżenia należności w stosunku do odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości
nie większej niż 110 kWh/h - obejmuje ostatni okres rozliczeniowy.
§ 37.
1.
Przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane
usługi związane z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie odczytu wskazań układu
pomiarowego, w okresach rozliczeniowych ustalonych w taryfie:
1)
nie dłuższych niż 12 miesięcy - w przypadku odbiorców pobierających paliwa gazowe
w ilości nie większej niż 110 [kWh/h];
2)
co miesiąc - w przypadku odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości większej niż
110 [kWh/h].
2.
W okresach, o których mowa w ust. 1, mogą być pobierane opłaty za pobrane paliwa gazowe
lub wykonane usługi związane z ich dostarczaniem w wysokości określonej na podstawie
prognozowanego zużycia tych paliw, wyrażonego w jednostkach energii i wyznaczonego
według zasad szczegółowo określonych w taryfie.
3.
W prognozach, o których mowa w ust. 2, uwzględnia się zgłoszone przez odbiorcę istotne
zmiany w poborze paliw gazowych.
4.
W przypadku powstania nadpłaty lub niedopłaty za pobrane paliwa gazowe lub wykonane
usługi:
1)
nadpłata podlega zaliczeniu na poczet płatności ustalonych na najbliższy okres rozliczeniowy,
o ile odbiorca nie zażąda jej zwrotu;
2)
niedopłata jest doliczana do pierwszej faktury wystawianej za najbliższy okres rozliczeniowy.
5.
W przypadku braku możliwości dokonania odczytu wskazania układu pomiarowego, o którym
mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne ustala wielkość zużycia paliw gazowych
na podstawie szacunku wyznaczonego zgodnie z zasadami, o których mowa w § 36 ust.
4 i 5.
6.
W przypadku odbiorców, u których zainstalowano przedpłatowy układ pomiarowy, przedsiębiorstwo
energetyczne dokonuje rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane
z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie z góry wniesionej opłaty za dostarczenie
paliw gazowych.
§ 38.
1.
Rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z ich dostarczaniem
dokonuje się na podstawie iloczynu wielkości zużycia tych paliw, ustalonej w jednostkach
objętości, oraz współczynnika konwersji, o którym mowa w ust. 2.
2.
Współczynnik konwersji stanowi wartość ciepła spalania wyrażoną w kWh/m3 w następujących warunkach odniesienia dla:
1)
objętości - temperatura T2(t2) = 273,15 [K] (0 [oC]), ciśnienie p2= 101,325 [kPa];
2)
spalania - temperatura T1(t1) = 298,15 [K] (25 [oC]), ciśnienie p1= 101,325 [kPa].
3.
Operator systemu przesyłowego publikuje na swojej stronie internetowej, dla każdego
miesiąca i każdej doby tego miesiąca najpóźniej do godziny 1100 drugiego dnia następnego miesiąca średnią ważoną wartości ciepła spalania paliw gazowych
w systemie przesyłowym albo w obszarze określonym w § 40 rozporządzenia, o którym
mowa w § 2 pkt 2. Operator ten przechowuje przez okres 5 lat i udostępnia nieodpłatnie
użytkownikowi systemu lub odbiorcy dane dotyczące średniej ważonej wartości ciepła
spalania.
4.
Operatorzy systemów dystrybucyjnych publikują na swoich stronach internetowych, dla
każdego miesiąca, najpóźniej do godziny 1500 trzeciego dnia następnego miesiąca średnią ważoną wartość ciepła spalania paliw gazowych
w systemie dystrybucyjnym albo w obszarze określonym w § 40 rozporządzenia, o którym
mowa w § 2 pkt 2. Operatorzy ci przechowują przez okres 5 lat i udostępniają nieodpłatnie
użytkownikowi systemu lub odbiorcy dane dotyczące średniej ważonej wartości ciepła
spalania.
5.
Współczynnik konwersji jest ustalany w odniesieniu do odbiorców pobierających paliwa
gazowe w ilości:
1)
nie większej niż 110 [kWh/h] - na podstawie średniej arytmetycznej z wartości ciepła
spalania ostatnio opublikowanych przez operatora, do sieci którego odbiorca jest przyłączony,
z liczby miesięcy odpowiadającej liczbie miesięcy okresu rozliczeniowego;
2)
większej niż 110 [kWh/h] - na podstawie wartości ciepła spalania, opublikowanych przez
operatora, do sieci którego odbiorca jest przyłączony, dla okresu rozliczeniowego.
6.
W odniesieniu do rozliczeń paliw gazowych za pomocą przedpłatowego układu pomiarowego
współczynnik konwersji jest ustalany na podstawie wartości ciepła spalania opublikowanej
przez operatora, do sieci którego odbiorca jest przyłączony, przed dniem wniesienia
opłaty za dostarczenie paliwa.
7.
W przypadku odbiorców, u których w uzgodnieniu z właściwym operatorem zainstalowano
urządzenie umożliwiające określenie ciepła spalania w okresie rozliczeniowym, współczynnik
konwersji ustala się na podstawie średniej ważonej wartości tego ciepła spalania.
8.
Przedsiębiorstwo energetyczne, dokonujące rozliczenia z tytułu odebranych paliw gazowych
lub wykonanych usług związanych z ich dostarczaniem, podaje odbiorcy, wraz z rozliczeniem
odpowiednio dla rodzaju rozliczeń, następujące informacje:
1)
stany wskazań układu pomiarowego na początku i na końcu okresu rozliczeniowego, określone
w [ m3] - w przypadku odbiorców, o których mowa w § 37 ust. 1 pkt 1;
2)
zużycie paliw gazowych w okresie rozliczeniowym, wyrażone w [m3];
3)
wartość współczynnika konwersji, o którym mowa w ust. 2;
4)
zużycie paliw gazowych w okresie rozliczeniowym, wyrażone w [kWh];
5)
czy wskazane zużycie jest zużyciem rzeczywistym, czy prognozowanym;
6)
ilość pozostałego do zużycia paliwa gazowego lub kwotę, jaka pozostała do wykorzystania
z uprzednio wniesionej opłaty - w przypadku odbiorców, u których zainstalowano przedpłatowy
układ pomiarowy;
7)
porównanie zużycia paliw gazowych przez odbiorcę końcowego, o którym mowa w § 37 ust.
1 pkt 1, w okresie, którego dotyczy rozliczenie, z zużyciem paliw gazowych w analogicznym
okresie w roku poprzednim;
8)
cenę paliw gazowych, stawki opłat przesyłowych lub dystrybucyjnych oraz stawkę opłaty
abonamentowej aktualnie stosowane w rozliczeniach za dostawę paliw gazowych do odbiorcy
końcowego;
9)
miejsce publikacji analiz w zakresie przeciętnego zużycia paliw gazowych przez odbiorców,
o których mowa w § 37 ust. 1 pkt 1, oraz informacji o środkach poprawy efektywności
energetycznej w rozumieniu ustawy, o której mowa w § 29 ust. 1 pkt 1 lit. h.
9.
W okresie między dwoma kolejnymi odczytami rzeczywistymi podstawą rozliczenia za paliwa
gazowe może być wielkość zużycia tych paliw ustalona na podstawie wskazań urządzenia
pomiarowego, zgłoszonych przez odbiorcę osobiście, telefonicznie, faksem lub za pośrednictwem
udostępnianych przez przedsiębiorstwo energetyczne elektronicznych kanałów komunikacji.
10.
Przedsiębiorstwo energetyczne zapewnia odbiorcy końcowemu dostęp do elektronicznej
formy informacji w zakresie rozliczeń i wystawionych mu faktur.
11.
Operator, na wniosek odbiorcy końcowego, udostępnia nieodpłatnie wskazanemu sprzedawcy
paliw gazowych informacje na temat rozliczeń oraz zużycia, za okres nie dłuższy niż
5 lat.
§ 39.
Przedsiębiorstwo energetyczne obniża odbiorcy wysokość opłat za usługi przesyłania,
dystrybucji, magazynowania, skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego
gazu ziemnego proporcjonalnie do wielkości faktycznego ograniczenia mocy umownej i
liczby godzin trwania przerwy lub zakłócenia, w szczególności w przypadku przerw lub
zakłóceń wynikających z:
1)
awarii, zagrożenia wybuchem lub wybuchu;
2)
zagrożenia pożarem lub pożaru;
3)
prowadzenia prac związanych z usuwaniem awarii;
4)
wykonywania planowanych prac konserwacyjnych lub remontowych sieci;
5)
wykonywania prac związanych z przyłączaniem do sieci gazowej odbiorców;
6)
prac związanych ze zmianą rodzaju dostarczanych paliw gazowych.
§ 40.
1.
Odbiorcy przysługują bonifikaty od przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się
działalnością gospodarczą w zakresie dystrybucji lub przesyłania paliw gazowych w
przypadku:
1)
ograniczenia ciśnienia dostarczanych paliw gazowych poniżej wielkości gwarantowanych
przez operatora systemu przesyłowego lub określonych w umowach o świadczenie usług
dystrybucji;
2)
niespełniania przez paliwa gazowe parametrów jakościowych określonych w odrębnych
przepisach.
2.
Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, ustala w taryfie wysokość bonifikaty
proporcjonalnie do wielkości ograniczenia ciśnienia dostarczonych paliw gazowych oraz
liczby godzin trwania tego ograniczenia albo niespełniania przez paliwa gazowe parametrów
jakościowych.
3.
Przedsiębiorstwo energetyczne udziela bonifikaty, w terminie 30 dni od dnia ustania
zdarzenia, o którym mowa w ust. 1.
§ 41.
1.
W przypadku niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne standardów jakościowych
obsługi odbiorców, o ile umowa nie stanowi inaczej, odbiorcom przysługują bonifikaty:
1)
za odmowę udzielenia odbiorcy, na jego żądanie, informacji o przewidywanym terminie
wznowienia przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, przerwanego z powodu awarii
sieci - w wysokości 1/50 przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku
kalendarzowym poprzedzającym rok zatwierdzenia taryfy, ogłoszonego przez Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;
2)
za odmowę udzielenia odbiorcy, na jego żądanie, informacji o przewidywanym terminie
likwidacji awarii i usunięcia zakłócenia w pracy instalacji magazynowej lub instalacji
skroplonego gazu ziemnego - w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
3)
za nieprzyjęcie zgłoszenia dotyczącego awarii lub zakłócenia w dostarczaniu paliw
gazowych - w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
4)
za nieuzasadnioną zwłokę w likwidacji awarii, która wystąpiła w sieci gazowej lub
w instalacji magazynowej, lub w instalacji skroplonego gazu ziemnego, i usuwaniu zakłóceń
w dostarczaniu paliw gazowych lub w pracy instalacji magazynowej lub w instalacji
skroplonego gazu ziemnego - w wysokości 1/15 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
5)
za niepowiadomienie odbiorców zaliczanych do grupy przyłączeniowej B podgrupy I, z
co najmniej siedmiodniowym wyprzedzeniem, o terminach i czasie trwania planowanych
przerw w dostarczaniu paliw gazowych, w formie ogłoszeń prasowych, internetowych,
komunikatów radiowych lub telewizyjnych, w inny sposób przyjęty na danym terenie lub
w drodze indywidualnych zawiadomień przekazanych na piśmie, telefonicznie bądź za
pomocą innego środka telekomunikacji - w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa
w pkt 1;
6)
za niepowiadomienie odbiorców innych niż określeni w pkt 5, z co najmniej czternastodniowym
wyprzedzeniem, o terminach i czasie trwania planowanych przerw w dostarczaniu paliw
gazowych, w formie ogłoszeń prasowych, internetowych, komunikatów radiowych lub telewizyjnych,
w inny sposób przyjęty na danym terenie lub w drodze indywidualnych zawiadomień przekazanych
na piśmie, telefonicznie bądź za pomocą innego środka telekomunikacji - w wysokości
1/10 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
7)
w przypadku niepowiadomienia w formie pisemnej, telefonicznej lub za pomocą innego
środka telekomunikacji o terminach i czasie trwania planowanych przerw w pracy instalacji
magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego - w wysokości 1/10 wynagrodzenia,
o którym mowa w pkt 1;
8)
za niepowiadomienie z tygodniowym wyprzedzeniem odbiorców zasilanych z sieci przesyłowej,
w formie, o której mowa w pkt 6, o terminie zamierzonej zmiany ciśnienia i innych
parametrów paliw gazowych mających wpływ na współpracę ruchową z siecią - w wysokości
1/30 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
9)
za odmowę odpłatnego podjęcia stosownych czynności w sieci gazowej lub instalacji
magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego, w celu umożliwienia bezpiecznego
wykonania przez odbiorcę lub inny podmiot prac w obszarze oddziaływania tej sieci
lub instalacji - w wysokości 1/30 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
10)
za odmowę udzielenia na żądanie odbiorcy informacji o zasadach rozliczeń oraz o aktualnych
taryfach - w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
11)
za przedłużenie czternastodniowego terminu rozpatrzenia wniosku lub reklamacji w sprawie
zasad rozliczeń i udzielenia odpowiedzi, za każdy dzień zwłoki - w wysokości 1/250
wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1; w przypadku wniosku lub reklamacji wymagających
przeprowadzenia kontroli lub dokonania pomiarów termin czternastodniowy jest liczony
od dnia zakończenia tych kontroli lub pomiarów;
12)
za przedłużenie czternastodniowego terminu sprawdzenia prawidłowości działania układu
pomiarowego, którego przedsiębiorstwo energetyczne jest właścicielem, za każdy dzień
zwłoki - w wysokości 1/250 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
13)
za przedłużenie siedmiodniowego terminu przekazania układu pomiarowego, którego przedsiębiorstwo
energetyczne jest właścicielem, do badania laboratoryjnego, od dnia zgłoszenia takiego
żądania przez odbiorcę, za każdy dzień zwłoki - w wysokości 1/250 wynagrodzenia, o
którym mowa w pkt 1;
14)
za uniemożliwienie wykonania dodatkowej ekspertyzy badanego uprzednio układu pomiarowego
- w wysokości 1/15 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
15)
za niewydanie przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą
w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych po zakończeniu jego dostarczania
oraz w przypadku wymiany układu pomiarowego w trakcie dostarczania tych paliw, na
wniosek odbiorcy, dokumentu zawierającego dane identyfikujące ten układ lub za nieudostępnienie
danych pomiarowych na dzień zakończenia dostarczania tych paliw lub demontażu układu
pomiarowego - w wysokości 1/200 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1.
2.
Przedsiębiorstwo energetyczne udziela bonifikaty w terminie 30 dni od dnia wystąpienia
zdarzenia, o którym mowa w ust. 1.
§ 42.
1.
Odbiorca, który:
1)
przekroczył moc umowną w miejscach odbioru paliw gazowych z sieci przesyłowej lub
dystrybucyjnej bez zgody przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługę przesyłania
lub dystrybucji paliw gazowych,
2)
nie dostosował się do ograniczenia wprowadzonego przez przedsiębiorstwo energetyczne
w związku z prowadzonymi pracami przyłączeniowymi, remontowo-konserwacyjnymi lub związanymi
ze zmianą paliw gazowych lub usuwaniem awarii
- jest obciążany opłatami, które są obliczane jako iloczyn mocy maksymalnej zarejestrowanej
w okresie rozliczeniowym przez układ pomiarowy ponad moc umowną lub moc wynikającą
z ograniczenia, liczby godzin w okresie rozliczeniowym i trzykrotnej stałej stawki
opłaty przesyłowej lub dystrybucyjnej, określonej w taryfie dla grupy taryfowej, do
której odbiorca jest zakwalifikowany.
2.
Opłaty za przekroczenie mocy umownej nie są naliczane w przypadku, gdy odbiorca nie
został powiadomiony o ograniczeniach wprowadzonych przez przedsiębiorstwo energetyczne,
o których mowa w ust. 1 pkt 2.
3.
W przypadku wystąpienia przekroczenia mocy umownej w punktach wyjścia z systemu gazowego
na skutek:
1)
awarii w sieci dystrybucyjnej lub uszkodzenia tej sieci spowodowanego działaniem strony
trzeciej,
2)
prac prowadzonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w obrębie sieci dystrybucyjnej,
których termin został wcześniej przez strony uzgodniony,
3)
udokumentowanego przypadku wystąpienia siły wyższej
- opłaty za przekroczenia mocy nie są naliczane.
4.
Za przedłużone procesowe składowanie odbiorca ponosi opłatę w wysokości stanowiącej
iloczyn trzykrotności stawki za rozdzielone procesowe składowanie i ilości gazu ziemnego
składowanego niezgodnie z harmonogramem określającym minimalną i maksymalną ilość
tego gazu w określonych dobach.
§ 43.
1.
W przypadku nielegalnego pobierania paliw gazowych przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące
działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych może
obciążyć odbiorcę lub podmiot nielegalnie pobierający paliwa gazowe opłatami, które
są obliczane jako iloczyn trzykrotnej ceny referencyjnej paliw gazowych obowiązującej
w miesiącu stwierdzenia nielegalnego poboru oraz ryczałtowych ilości energii zawartej
w tych paliwach, na zasadach określonych w taryfie.
2.
Ryczałtowe ilości energii zawartej w paliwach, o których mowa w ust. 1, określane
w taryfie są ilościami maksymalnymi i przedsiębiorstwo energetyczne przy ustalaniu
opłat może zastosować ilości mniejsze, z uwzględnieniem rzeczywistych możliwości pobierania
paliw gazowych przez odbiorcę lub podmiot.
3.
Przez cenę referencyjną paliw gazowych, o której mowa w ust. 1, rozumie się średnioważoną
cenę zakupu tych paliw, podawaną przez operatora systemu przesyłowego lub operatora
systemu dystrybucyjnego na jego stronie internetowej w miesiącu poprzedzającym miesiąc,
w którym cena ta będzie miała zastosowanie.
§ 44.
Przedsiębiorstwo energetyczne może ustalić w taryfie opłaty za wykonywanie następujących
czynności związanych ze stwierdzeniem nielegalnego pobierania paliw gazowych:
1)
wymianę, montaż lub demontaż uszkodzonego lub zniszczonego przez odbiorcę urządzenia
będącego częścią układu pomiarowego;
2)
założenie nowych plomb na urządzeniu mierzącym moc lub innym urządzeniu pomiarowym
w miejsce plomb zerwanych przez odbiorcę lub przez niego uszkodzonych;
3)
sprawdzenie stanu technicznego układu pomiarowego i założenie nowych plomb na kurku
głównym, w układzie pomiarowym lub na innym elemencie podlegającym oplombowaniu w
miejsce plomb zerwanych przez odbiorcę lub przez niego uszkodzonych;
4)
poddanie urządzenia pomiarowego ponownej legalizacji lub wzorcowaniu z powodu zerwania
przez odbiorcę plomb legalizacyjnych lub plomb nałożonych po wzorcowaniu;
5)
odcięcie dopływu paliw gazowych, gdy odbiorca uniemożliwia dostęp do armatury odcinającej,
pomimo pisemnego wezwania do zapewnienia dostępu do niej.
§ 45.
Przedsiębiorstwo energetyczne powstałe w wyniku dokonanych przekształceń organizacyjnych,
polegających w szczególności na łączeniu, podziale lub wydzieleniu z tego przedsiębiorstwa
innego przedsiębiorstwa, zachowuje prawo do prowadzenia rozliczeń z odbiorcami na
podstawie cen i stawek opłat ustalonych w taryfach przedsiębiorstw, które uległy przekształceniom
organizacyjnym, przez okres, na jaki taryfy te zostały zatwierdzone przez Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki, lecz nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia dokonania
tych przekształceń.
§ 46.
1.
W przypadku nabycia sieci gazowej przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność
gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych od przedsiębiorstwa energetycznego
wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych, stawki
opłat dystrybucyjnych dla odbiorców przyłączonych do tej sieci przed dniem jej nabycia
odpowiadają iloczynowi odpowiednio stawki opłaty stałej oraz stawki opłaty zmiennej,
o których mowa w § 21 ust. 1, i współczynnika wynoszącego nie mniej niż:
1)
0,3 - w okresie 48 miesięcy od dnia rozpoczęcia świadczenia usługi dystrybucji paliw
gazowych przez podmiot, który nabył sieć gazową;
2)
0,6 - w okresie kolejnych 12 miesięcy po upływie okresu, o którym mowa w pkt 1.
2.
Wysokość stawki opłaty dystrybucyjnej obliczanej w sposób określony w ust. 1 nie może
być niższa niż wysokość stawki opłaty przesyłowej, która obowiązywała w dniu nabycia
sieci.
§ 47.
1.
W przypadku gdy upłynął okres ważności cech legalizacyjnych układu pomiarowego należącego
do odbiorcy paliw gazowych i odbiorca ten nie poddał go ponownej legalizacji, przedsiębiorstwo
energetyczne, jako podstawę do prowadzonych rozliczeń z tym odbiorcą przyjmuje oszacowane
ilości paliw gazowych oraz moc umowną wynikającą z umowy.
2.
W przypadku uniemożliwienia, przez odbiorcę paliw gazowych, przedsiębiorstwu energetycznemu
dostępu do układu pomiarowego stanowiącego własność tego przedsiębiorstwa przepis
ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 5
Przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe
§ 48.
1.
Do dnia 30 maja 2019 r. stawki opłat przesyłowych za usługi krótkoterminowe stanowią
iloczyn ustalonych w taryfie stawek opłaty stałej, o których mowa w § 12, oraz współczynnika
korekcyjnego. Maksymalna wartość współczynnika korekcyjnego nie może przekroczyć:
1)
1,6 - dla umów zawieranych na kwartał;
2)
1,7 - dla umów zawieranych na miesiąc.
2.
Dla umów krótkoterminowych zawieranych na okres jednego dnia opłata stała, zależna
od zamówionej mocy, nie może przekroczyć 1/20 opłaty za świadczenie usług przesyłania
paliw gazowych ustalonej na okres miesiąca i dotyczącej danego miesiąca.
§ 49.
1.
Do dnia 30 maja 2019 r. dla usług przesyłania paliw gazowych na zasadach przerywanych
stawki opłaty stałej za te usługi stanowią iloczyn ustalonych w taryfie stawek opłaty
stałej, o których mowa w § 12, oraz współczynnika, oznaczonego symbolem „D”, obliczanego
według wzoru:
\(
D = {{t - t_o } \over t}
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
t - liczbę godzin w okresie rozliczeniowym,
to - liczbę godzin w okresie rozliczeniowym, w którym usługa przesyłania świadczona
była na zasadach przerywanych.
2.
W przypadku gdy wartość współczynnika obliczona zgodnie z wzorem określonym w ust.
1 jest mniejsza niż 0,05, przyjmuje się, że jego wartość wynosi 0,05.
§ 50.
Do dnia 31 grudnia 2020 r. bonifikat, o których mowa w § 40 i § 41, przedsiębiorstwo
energetyczne udziela lub odmawia ich udzielenia w terminie 30 dni od dnia złożenia
wniosku przez odbiorcę.
§ 51.
W przypadku gdy układ pomiarowy zainstalowany przed dniem dnia wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia u odbiorcy, który pobiera paliwa gazowe w ilości większej niż 110 [kWh/h],
nie umożliwia pomiaru ilości paliw gazowych dla każdej doby, w okresie do dnia zainstalowania
takiego układu przez przedsiębiorstwo energetyczne, do obliczania ilości energii zawartej
w dystrybuowanych paliwach gazowych na potrzeby obliczenia opłaty dystrybucyjnej,
stosuje się wzór określony w § 21 ust. 5.
§ 52.
Taryfy ustalone przez przedsiębiorstwa energetyczne, obowiązujące w dniu wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia, obowiązują przez okres określony w decyzjach Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki zatwierdzających te taryfy.
§ 53.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
stosuje się przepisy tego rozporządzenia.
§ 54.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
§ 38 ust. 8 pkt 7 i 9, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2019 r.;
2)
§ 10 ust. 5, który wchodzi w życie z dniem 31 maja 2019 r. 5)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia
28 czerwca 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf
oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi (Dz. U. poz. 820), które traci moc z dniem
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 58 ust. 2 ustawy z dnia
20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. poz. 831).
1)
Minister Energii kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie §
1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 2314).
2)
Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego
gazu ziemnego i uchylającą dyrektywę 2003/55/WE (Dz. Urz. UE L 211 z 14.08.2009, str.
94).
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r.
poz. 791, 1089, 1387 i 1566 oraz z 2018 r. poz. 9, 138 i 317.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r.
poz. 785, 898, 1089, 1529, 1566, 1888, 1999, 2056, 2180 i 2290 oraz z 2018 r. poz.
9, 88 i 534.
5)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia
28 czerwca 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf
oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi (Dz. U. poz. 820), które traci moc z dniem
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 58 ust. 2 ustawy z dnia
20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. poz. 831).