Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 9 lutego 2018 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku
z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej ,
2)
ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
oraz ustawy o kredycie konsumenckim ,
3)
ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz
niektórych innych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów
rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych ,
5)
ustawą z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ,
6)
ustawą z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych ,
7)
ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia
wierzytelności ,
8)
ustawą z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej
przez naruszenie prawa konkurencji
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 7 lutego 2018 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 113 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw
w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej , który stanowi:
„
Art. 113.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem:
1)
art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art.
97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem
30 kwietnia 2004 r.;
2)
art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem
2 maja 2004 r.
”
;
2)
art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji oraz ustawy o kredycie konsumenckim , które stanowią:
„
Art. 3.
Przedsiębiorcy prowadzący działalność określoną w art. 17e ustawy, o której mowa w
art. 1, nie mogą po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy zawierać nowych umów w
ramach systemu konsorcyjnego. Do umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 13 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 13.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy
art. 47912, art. 47931a, art. 47932, art. 47935, art. 47947, art. 47954, art. 47956, art. 47958, art. 47965, art. 47967, art. 47969, art. 47976 i art. 47978 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz art. 2,
art. 9-12 niniejszej ustawy, wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
4)
art. 64 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń
produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych , który stanowi:
„
Art. 64.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
odnośnika nr 1 oraz art. 21 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom
rynkowym , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej
nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów
na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE,
98/27/WE, 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004
Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) .
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji, z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz
Rzeczniku Ubezpieczonych i z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów.
”
„
Art. 21.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
art. 145 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych , który stanowi:
„
Art. 145.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca
od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 95, w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 6,
2)
art. 102, art. 106 pkt 1 i pkt 4 lit. a, art. 111 oraz art. 116 pkt 4
- które wchodzą w życie po upływie 6 lat od pierwszego dnia miesiąca następującego
po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia.
”
;
7)
art. 22 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia
dochodzenia wierzytelności , który stanowi:
„
Art. 22.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., z wyjątkiem:
1)
art. 4, art. 11, art. 17-20 oraz art. 21 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie po upływie
6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 3, art. 5, art. 6, art. 16 ust. 1 i art. 21 ust. 3, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2018 r.;
3)
art. 16 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2018 r.
”
;
8)
odnośnika nr 1 oraz art. 40 ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej
przez naruszenie prawa konkurencji , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z dnia 26 listopada 2014 r.
w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych
z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte
przepisami prawa krajowego .
”
„
Art. 40.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących reklamy wprowadzającej w błąd (Dz. Urz. WE L 250 z 19.09.1984), 2) dyrektywy 97/55/WE z dnia 6 października 1997 r. zmieniającej dyrektywę 84/450/EWG dotyczącą reklamy wprowadzającej w błąd w celu włączenia do niej reklamy porównawczej (Dz. Urz. WE L 290 z 23.10.1997). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 12)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. poz. 1206), która weszła w życie z dniem 21 grudnia 2007 r..
Ustawa reguluje zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej,
w szczególności produkcji przemysłowej i rolnej, budownictwie, handlu i usługach -
w interesie publicznym, przedsiębiorców oraz klientów.
Art. 2.
Przedsiębiorcami, w rozumieniu ustawy, są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki
organizacyjne niemające osobowości prawnej, które prowadząc, chociażby ubocznie, działalność
zarobkową lub zawodową uczestniczą w działalności gospodarczej.
Art. 3.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami,
jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta.
23)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz ustawy o kredycie konsumenckim (Dz. U. poz. 1693), która weszła w życie z dniem 3 sierpnia 2004 r..
Czynami nieuczciwej konkurencji są w szczególności: wprowadzające w błąd oznaczenie
przedsiębiorstwa, fałszywe lub oszukańcze oznaczenie pochodzenia geograficznego towarów
albo usług, wprowadzające w błąd oznaczenie towarów lub usług, naruszenie tajemnicy
przedsiębiorstwa, nakłanianie do rozwiązania lub niewykonania umowy, naśladownictwo
produktów, pomawianie lub nieuczciwe zachwalanie, utrudnianie dostępu do rynku, przekupstwo
osoby pełniącej funkcję publiczną, a także nieuczciwa lub zakazana reklama, organizowanie
systemu sprzedaży lawinowej oraz prowadzenie lub organizowanie działalności w systemie
konsorcyjnym.
Art. 4.
Zagraniczne osoby fizyczne i prawne korzystają z uprawnień wynikających z przepisów
ustawy na podstawie umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską lub
na zasadzie wzajemności.
Rozdział 2
Czyny nieuczciwej konkurencji
Art. 5.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie przedsiębiorstwa, które może
wprowadzić klientów w błąd co do jego tożsamości, przez używanie firmy, nazwy, godła,
skrótu literowego lub innego charakterystycznego symbolu wcześniej używanego, zgodnie
z prawem, do oznaczenia innego przedsiębiorstwa.
Art. 6.
1.
Jeżeli oznaczenie przedsiębiorstwa nazwiskiem przedsiębiorcy może wprowadzić klientów
w błąd co do tożsamości z innym przedsiębiorstwem, które wcześniej używało podobnego
oznaczenia, przedsiębiorca ten powinien podjąć środki mające na celu usunięcie niebezpieczeństwa
wprowadzenia w błąd osób trzecich.
2.
Na żądanie zainteresowanego sąd wyda orzeczenie nakazujące przedsiębiorcy, który później
zaczął używać tego oznaczenia, podjęcie stosownych środków zapobiegających, polegających
w szczególności na wprowadzeniu zmian w oznaczeniu przedsiębiorstwa, ograniczeniu
zakresu terytorialnego używania oznaczenia lub jego używaniu w określony sposób.
Art. 7.
1.
Jeżeli wskutek likwidacji, podziału lub przekształcenia przedsiębiorstwa powstanie
wątpliwość, który z przedsiębiorców ma prawo używać oznaczenia przedsiębiorstwa zlikwidowanego,
podzielonego lub przekształconego, należy ustalić takie oznaczenia, które zapobiegną
wprowadzeniu w błąd osób trzecich.
2.
W razie sporu sąd, na żądanie zainteresowanego przedsiębiorcy, ustali oznaczenia przedsiębiorstw,
uwzględniając interesy stron oraz inne okoliczności sprawy.
Art. 8.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest opatrywanie towarów lub usług fałszywym lub oszukańczym
oznaczeniem geograficznym wskazującym bezpośrednio albo pośrednio na kraj, region
lub miejscowość ich pochodzenia albo używanie takiego oznaczenia w działalności handlowej,
reklamie, listach handlowych, rachunkach lub innych dokumentach.
Art. 94)W brzmieniu ustalonym przez art. 59 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. z 2005 r. poz. 68), która weszła w życie z dniem 17 lutego 2005 r..
1.
Jeżeli towar lub usługa w miejscu pochodzenia korzysta z ochrony, a z pochodzeniem
z określonego regionu lub miejscowości są związane ich szczególne cechy lub właściwości,
czynem nieuczciwej konkurencji jest fałszywe lub oszukańcze używanie takich chronionych
oznaczeń geograficznych i chronionych nazw pochodzenia.
2.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest także używanie oznaczeń i nazw, o których mowa
w ust. 1, nawet z dodatkiem „rodzaj”, „typ”, „metoda” albo równoznacznym.
Art. 10.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie towarów lub usług albo jego brak,
które może wprowadzić klientów w błąd co do pochodzenia, ilości, jakości, składników,
sposobu wykonania, przydatności, możliwości zastosowania, naprawy, konserwacji lub
innych istotnych cech towarów albo usług, a także zatajenie ryzyka, jakie wiąże się
z korzystaniem z nich.
2.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest również wprowadzenie do obrotu towarów w opakowaniu
mogącym wywołać skutki określone w ust. 1, chyba że zastosowanie takiego opakowania
jest uzasadnione względami technicznymi.
Art. 11.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych
informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej,
jeżeli zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również do osoby, która świadczyła pracę na podstawie stosunku
pracy lub innego stosunku prawnego - przez okres trzech lat od jego ustania, chyba
że umowa stanowi inaczej albo ustał stan tajemnicy.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się wobec tego, kto od nieuprawnionego nabył, w dobrej
wierze, na podstawie odpłatnej czynności prawnej, informacje stanowiące tajemnicę
przedsiębiorstwa. Sąd może zobowiązać nabywcę do zapłaty stosownego wynagrodzenia
za korzystanie z nich, nie dłużej jednak niż do ustania stanu tajemnicy.
4.
Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej
informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje
posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania
w celu zachowania ich poufności.
Art. 12.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest nakłanianie osoby świadczącej na rzecz przedsiębiorcy
pracę, na podstawie stosunku pracy lub innego stosunku prawnego, do niewykonania lub
nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych albo innych obowiązków umownych,
w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom trzecim albo szkodzenia przedsiębiorcy.
2.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest także nakłanianie klientów przedsiębiorcy lub
innych osób do rozwiązania z nim umowy albo niewykonania lub nienależytego wykonania
umowy, w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom trzecim albo szkodzenia przedsiębiorcy.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do, podejmowanych przez związki zawodowe, działań
zgodnych z przepisami o rozwiązywaniu sporów zbiorowych.
Art. 13.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest naśladowanie gotowego produktu, polegające na
tym, że za pomocą technicznych środków reprodukcji jest kopiowana zewnętrzna postać
produktu, jeżeli może wprowadzić klientów w błąd co do tożsamości producenta lub produktu.
2.
Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji naśladowanie cech funkcjonalnych produktu,
w szczególności budowy, konstrukcji i formy zapewniającej jego użyteczność. Jeżeli
naśladowanie cech funkcjonalnych gotowego produktu wymaga uwzględnienia jego charakterystycznej
formy, co może wprowadzić klientów w błąd co do tożsamości producenta lub produktu,
naśladowca jest zobowiązany odpowiednio oznaczyć produkt.
Art. 14.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzających
w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie, w celu
przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody.
2.
Wiadomościami, o których mowa w ust. 1, są nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje,
w szczególności o:
1)
osobach kierujących przedsiębiorstwem;
2)
wytwarzanych towarach lub świadczonych usługach;
3)
stosowanych cenach;
4)
sytuacji gospodarczej lub prawnej.
3.
Rozpowszechnianiem wiadomości, o których mowa w ust. 1, jest również posługiwanie
się:
1)
nieprzysługującymi lub nieścisłymi tytułami, stopniami albo innymi informacjami o
kwalifikacjach pracowników;
2)
nieprawdziwymi atestami;
3)
nierzetelnymi wynikami badań;
4)
nierzetelnymi informacjami o wyróżnieniach lub oznaczeniach produktów lub usług.
Art. 15.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest utrudnianie innym przedsiębiorcom dostępu do rynku,
w szczególności przez:
1)
sprzedaż towarów lub usług poniżej kosztów ich wytworzenia lub świadczenia albo ich
odprzedaż poniżej kosztów zakupu w celu eliminacji innych przedsiębiorców;
2)
nakłanianie osób trzecich do odmowy sprzedaży innym przedsiębiorcom albo niedokonywania
zakupu towarów lub usług od innych przedsiębiorców;
3)
rzeczowo nieuzasadnione, zróżnicowane traktowanie niektórych klientów;
4)
pobieranie innych niż marża handlowa opłat za przyjęcie towaru do sprzedaży;
5)
działanie mające na celu wymuszenie na klientach wyboru jako kontrahenta określonego
przedsiębiorcy lub stwarzanie warunków umożliwiających podmiotom trzecim wymuszanie
zakupu towaru lub usługi u określonego przedsiębiorcy.
2.
Czyn, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, może polegać w szczególności na:
1)
ograniczeniu w istotny sposób lub wyłączeniu możliwości dokonywania przez klienta
zakupu u innego przedsiębiorcy;
2)
stworzeniu sytuacji powodujących pośrednio lub bezpośrednio narzucenie klientom przez
podmioty trzecie konieczności dokonania zakupu u danego przedsiębiorcy lub u przedsiębiorcy,
z którym dany przedsiębiorca pozostaje w związku gospodarczym;
3)
emisji, oferowaniu oraz realizacji znaków legitymacyjnych podlegających wymianie na
towary lub usługi oferowane przez jednego przedsiębiorcę lub grupę przedsiębiorców
pozostających w związku gospodarczym, w okolicznościach wskazanych w pkt 1 lub 2.
3.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest także utrudnianie małym przedsiębiorcom, w rozumieniu
ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej 6)Obecnie ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U.
z 2017 r. poz. 2168, 2290 i 2486 oraz z 2018 r. poz. 107) na podstawie art. 86 ustawy
z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. poz. 1808, z 2006 r. poz. 1636, z 2008 r. poz. 888, z 2009 r. poz. 97 oraz
z 2011 r. poz. 764), która weszła w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r., dostępu do rynku przez sprzedaż towarów lub usług w obiektach handlowych o powierzchni
sprzedaży powyżej 400 m2 po cenie nieuwzględniającej marży handlowej, z zastrzeżeniem ust. 5.
4.
Utrudnianiem dostępu do rynku, o którym mowa w ust. 3, jest również:
1)
emitowanie oraz realizacja znaków legitymacyjnych podlegających wymianie na towary
lub usługi, oferowanych poniżej ich wartości nominalnej;
2)
emitowanie oraz realizacja znaków legitymacyjnych podlegających wymianie na towary
lub usługi o cenie przewyższającej wartość nominalną znaku.
5.
Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji sprzedaż, o której mowa w ust. 3, jeżeli
jest dokonywana w ramach:
1)
wyprzedaży posezonowej, dokonywanej dwa razy w roku na koniec sezonu letniego i zimowego,
trwającej każdorazowo nie dłużej niż miesiąc;
2)
wyprzedaży ze względu na upływający termin przydatności towarów do spożycia lub upływającą
datę minimalnej trwałości;
3)
likwidacji obiektu handlowego, o ile sprzedaż taka trwa nie dłużej niż 3 miesiące
od dnia podania do publicznej wiadomości informacji o likwidacji tego obiektu, a w
przypadku likwidacji wszystkich obiektów handlowych przedsiębiorcy w związku z zaprzestaniem
przez niego działalności handlowej - nie dłużej niż rok.
Art. 15a.
Czynem nieuczciwej konkurencji polegającym na przekupstwie osoby pełniącej funkcję
publiczną jest określone w art. 229 Kodeksu karnego zachowanie osoby fizycznej:
1)
będącej przedsiębiorcą;
2)
działającej na rzecz przedsiębiorcy w ramach uprawnienia do jego reprezentowania albo
podejmowania w jego imieniu decyzji lub wykonywania nad nim kontroli;
3)
działającej na rzecz przedsiębiorcy, za zgodą osoby, o której mowa w pkt 2.
Art. 15b.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest wytwarzanie, import, dystrybucja, sprzedaż, najem
lub oddawanie do używania pod innym tytułem prawnym oraz posiadanie, w celach zarobkowych,
urządzeń niedozwolonych, w rozumieniu przepisów o ochronie niektórych usług świadczonych
drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym.
2.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest także instalacja, serwis lub wymiana urządzeń
niedozwolonych, w celach zarobkowych, oraz wykorzystywanie przekazu informacji handlowej
do promocji tych urządzeń lub związanych z nimi usług.
Art. 16.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy jest w szczególności:
1)
reklama sprzeczna z przepisami prawa, dobrymi obyczajami lub uchybiająca godności
człowieka;
2)
reklama wprowadzająca klienta w błąd i mogąca przez to wpłynąć na jego decyzję co
do nabycia towaru lub usługi;
3)
reklama odwołująca się do uczuć klientów przez wywoływanie lęku, wykorzystywanie przesądów
lub łatwowierności dzieci;
4)
wypowiedź, która, zachęcając do nabywania towarów lub usług, sprawia wrażenie neutralnej
informacji;
5)
reklama, która stanowi istotną ingerencję w sferę prywatności, w szczególności przez
uciążliwe dla klientów nagabywanie w miejscach publicznych, przesyłanie na koszt klienta
niezamówionych towarów lub nadużywanie technicznych środków przekazu informacji.
6)
(uchylony)
2.
Przy ocenie reklamy wprowadzającej w błąd należy uwzględnić wszystkie jej elementy,
zwłaszcza dotyczące ilości, jakości, składników, sposobu wykonania, przydatności,
możliwości zastosowania, naprawy lub konserwacji reklamowanych towarów lub usług,
a także zachowania się klienta.
3.
Reklama umożliwiająca bezpośrednio lub pośrednio rozpoznanie konkurenta albo towarów
lub usług oferowanych przez konkurenta, zwana dalej „reklamą porównawczą”, stanowi
czyn nieuczciwej konkurencji, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami. Reklama
porównawcza nie jest sprzeczna z dobrymi obyczajami, jeżeli łącznie spełnia następujące
przesłanki:
1)
nie jest reklamą wprowadzającą w błąd, o której mowa w ust. 1 pkt 2;
2)
w sposób rzetelny i dający się zweryfikować na podstawie obiektywnych kryteriów porównuje
towary lub usługi zaspokajające te same potrzeby lub przeznaczone do tego samego celu;
3)
w sposób obiektywny porównuje jedną lub kilka istotnych, charakterystycznych, sprawdzalnych
i typowych cech tych towarów i usług, do których może należeć także cena;
4)
nie powoduje na rynku pomyłek w rozróżnieniu między reklamującym a jego konkurentem,
ani między ich towarami albo usługami, znakami towarowymi, oznaczeniami przedsiębiorstwa
lub innymi oznaczeniami odróżniającymi;
5)
nie dyskredytuje towarów, usług, działalności, znaków towarowych, oznaczeń przedsiębiorstwa
lub innych oznaczeń odróżniających, a także okoliczności dotyczących konkurenta;
67)W brzmieniu ustalonym przez art. 59 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
w odniesieniu do towarów z chronionym oznaczeniem geograficznym lub chronioną nazwą
pochodzenia odnosi się zawsze do towarów z takim samym oznaczeniem;
77)W brzmieniu ustalonym przez art. 59 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
nie wykorzystuje w nieuczciwy sposób renomy znaku towarowego, oznaczenia przedsiębiorstwa
lub innego oznaczenia odróżniającego konkurenta ani też chronionego oznaczenia geograficznego
lub chronionej nazwy pochodzenia produktów konkurencyjnych;
87)W brzmieniu ustalonym przez art. 59 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji czy naśladownictwa towaru lub usługi
opatrzonych chronionym znakiem towarowym, chronionym oznaczeniem geograficznym lub
chronioną nazwą pochodzenia albo innym oznaczeniem odróżniającym.
4.
Reklama porównawcza związana z ofertą specjalną powinna, w zależności od jej warunków,
jasno i jednoznacznie wskazywać datę wygaśnięcia tej oferty lub zawierać informację,
że oferta jest ważna do czasu wyczerpania zapasu towarów bądź zaprzestania wykonywania
usług, a jeżeli oferta specjalna jeszcze nie obowiązuje, powinna wskazywać również
datę, od której specjalna cena lub inne szczególne warunki oferty będą obowiązywały.
Art. 17.
Czynu nieuczciwej konkurencji, w rozumieniu art. 16, dopuszcza się również agencja
reklamowa albo inny przedsiębiorca, który reklamę opracował.
Art. 17a.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest sprzedaż konsumentom towarów lub usług połączona
z przyznaniem wszystkim, albo niektórym nabywcom towarów lub usług nieodpłatnej premii,
w postaci towarów lub usług odmiennych od stanowiących przedmiot sprzedaży, z zastrzeżeniem
ust. 2.
2.
Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji sprzedaż, o której mowa w ust. 1, jeżeli
premie stanowią towary lub usługi:
1)
o niewielkiej wartości lub próbki towaru;
28)W brzmieniu ustalonym przez art. 98 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. poz. 1540), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.)
wygrane w loteriach promocyjnych, organizowanych na podstawie przepisów o grach hazardowych,
lub konkursach, których wynik nie zależy od przypadku.
Art. 17b.
Art. 17c.
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest organizowanie systemu sprzedaży lawinowej, polegającego
na proponowaniu nabywania towarów lub usług poprzez składanie nabywcom tych towarów
lub usług obietnicy uzyskania korzyści materialnych w zamian za nakłonienie innych
osób do dokonania takich samych transakcji, które to osoby uzyskałyby podobne korzyści
materialne wskutek nakłonienia kolejnych osób do udziału w systemie.
2.
Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji organizowanie systemu sprzedaży, o którym
mowa w ust. 1, jeśli spełnione zostaną następujące warunki:
1)
korzyści materialne uzyskiwane z uczestnictwa w systemie sprzedaży pochodzą ze środków
uzyskiwanych z zakupu lub ze sprzedaży dóbr i usług po cenie, której wartość nie może
rażąco przekraczać rzeczywistej wartości rynkowej tych dóbr i usług;
2)
osoba rezygnująca z udziału w systemie sprzedaży ma prawo do odprzedaży organizatorowi
systemu za co najmniej 90% ceny zakupu wszystkich nabytych od organizatora nadających
się do sprzedaży towarów, materiałów informacyjno-instruktażowych, próbek towarów
lub zestawów prezentacyjnych zakupionych w przeciągu 6 miesięcy poprzedzających datę
złożenia rezygnacji organizatorowi systemu sprzedaży.
Art. 17d.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest wprowadzanie do obrotu przez sieci sklepów dyskontowych
towarów w ilości przewyższającej 20% wartości obrotów z markami stanowiącymi własność
właściciela sieci lub podmiotów zależnych.
Art. 17e.
Art. 17f11)Dodany przez art. 4 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności (Dz. U. poz. 933), który wszedł w życie z dniem 13 listopada 2017 r..
1.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie przez wierzyciela informacji gospodarczej
do biura informacji gospodarczej z naruszeniem ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych albo niezażądanie przez wierzyciela aktualizacji albo usunięcia informacji gospodarczej
mimo zaistnienia obowiązku jej aktualizacji albo usunięcia zgodnie z tą ustawą.
2.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest nieusunięcie albo niedokonanie przez biuro informacji
gospodarczej aktualizacji informacji gospodarczej w przypadkach, gdy ustawa, o której
mowa w ust. 1, nakłada na biuro obowiązek usunięcia albo aktualizacji tej informacji.
Rozdział 3
Odpowiedzialność cywilna
Art. 18.
1.
W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca, którego interes został
zagrożony lub naruszony, może żądać:
1)
zaniechania niedozwolonych działań;
2)
usunięcia skutków niedozwolonych działań;
3)
złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej
formie;
4)
naprawienia wyrządzonej szkody, na zasadach ogólnych;
5)
wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, na zasadach ogólnych;
6)
zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem
kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego - jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji
był zawiniony.
1a13)Dodany przez art. 34 pkt 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji (Dz. U. poz. 1132), która weszła w życie z dniem 27 czerwca 2017 r..
Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji stanowiących
naruszenie prawa konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej
przez naruszenie prawa konkurencji , do których stosuje się przepisy wymienionej ustawy.
2.
Sąd, na wniosek uprawnionego, może orzec również o wyrobach, ich opakowaniach, materiałach
reklamowych i innych przedmiotach bezpośrednio związanych z popełnieniem czynu nieuczciwej
konkurencji. W szczególności sąd może orzec ich zniszczenie lub zaliczenie na poczet
odszkodowania.
Art. 18a.
Ciężar dowodu prawdziwości oznaczeń lub informacji umieszczanych na towarach albo
ich opakowaniach lub wypowiedzi zawartych w reklamie spoczywa na osobie, której zarzuca
się czyn nieuczciwej konkurencji związany z wprowadzeniem w błąd.
Art. 19.
1.
Z roszczeniami wymienionymi w art. 18 ust. 1 pkt 1-3 i 6 mogą wystąpić:
1)
(uchylony)
2)
krajowa lub regionalna organizacja, której celem statutowym jest ochrona interesów
przedsiębiorców.
4)
(uchylony)
2.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji określonych w
art. 5-7, art. 11, art. 14 i art. 15a.
Art. 2015)W brzmieniu ustalonym przez art. 34 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
1.
Roszczenia z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji ulegają przedawnieniu z upływem
trzech lat. Bieg przedawnienia rozpoczyna się oddzielnie co do każdego naruszenia.
2.
Do przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem nieuczciwej konkurencji
stosuje się przepis art. 4421 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny .
3.
Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do roszczeń o naprawienie szkody z tytułu czynów
nieuczciwej konkurencji stanowiących naruszenie prawa konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej
przez naruszenie prawa konkurencji, do których stosuje się przepisy wymienionej ustawy.
Art. 22.
1.
W razie wniesienia oczywiście bezzasadnego powództwa z tytułu nieuczciwej konkurencji,
sąd, na wniosek pozwanego, może nakazać powodowi złożenie jednokrotnego lub wielokrotnego
oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie.
2.
Pozwany, u którego na skutek wniesienia powództwa, o którym mowa w ust. 1, powstała
szkoda, może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.
Rozdział 3a
(uchylony)
Rozdział 4
Przepisy karne
Art. 23.
1.
Kto, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi w stosunku do przedsiębiorcy, ujawnia innej
osobie lub wykorzystuje we własnej działalności gospodarczej informację stanowiącą
tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli wyrządza to poważną szkodę przedsiębiorcy,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2.
Tej samej karze podlega, kto, uzyskawszy bezprawnie informację stanowiącą tajemnicę
przedsiębiorstwa, ujawnia ją innej osobie lub wykorzystuje we własnej działalności
gospodarczej.
Art. 24.
Kto, za pomocą technicznych środków reprodukcji, kopiuje zewnętrzną postać produktu
lub tak skopiowany wprowadza do obrotu, stwarzając tym możliwość wprowadzenia klientów
w błąd co do tożsamości producenta lub produktu, czym wyrządza poważną szkodę przedsiębiorcy,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Art. 24a.
Kto organizuje system sprzedaży lawinowej lub takim systemem kieruje, podlega karze
pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Art. 24b.
Art. 25.
1.
Kto, oznaczając lub wbrew obowiązkowi nie oznaczając towarów albo usług, wprowadza
klientów w błąd co do pochodzenia, ilości, jakości, składników, sposobu wykonania,
przydatności, możliwości zastosowania, naprawy, konserwacji lub innych istotnych cech
towarów lub usług albo nie informuje o ryzyku, jakie wiąże się z korzystaniem z nich,
i naraża w ten sposób klientów na szkodę, podlega karze aresztu albo grzywny.
218)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu nieuczciwej konkurencji w zakresie
reklamy lub sprzedaży, o której mowa w art. 17a.
Art. 26.
1.
Kto rozpowszechnia nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd wiadomości o przedsiębiorstwie,
w szczególności o osobach kierujących przedsiębiorstwem, wytwarzanych towarach, świadczonych
usługach lub stosowanych cenach albo o sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorstwa,
w celu szkodzenia przedsiębiorcy,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto, w celu przysporzenia korzyści majątkowej lub osobistej
sobie, swojemu przedsiębiorstwu lub osobom trzecim, rozpowszechnia nieprawdziwe lub
wprowadzające w błąd wiadomości o swoim przedsiębiorstwie lub przedsiębiorcy, w szczególności
o osobach kierujących przedsiębiorstwem, wytwarzanych towarach, świadczonych usługach
lub stosowanych cenach albo o sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorcy lub
przedsiębiorstwa.
Art. 27.
1.
Ściganie przewidzianych w niniejszej ustawie przestępstw następuje na wniosek pokrzywdzonego,
a wykroczeń - na żądanie pokrzywdzonego.
2.
Z żądaniem ścigania wykroczenia przewidzianego w art. 25 mogą wystąpić także podmioty,
o których mowa w art. 19 ust. 1.
Rozdział 5
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 28.
(pominięty)
Art. 29.
(pominięty)
Rozdział 6
Przepisy końcowe
Art. 30.
Traci moc ustawa z dnia 2 sierpnia 1926 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji .
Art. 31.
Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia20)Ustawa została ogłoszona w dniu 8 czerwca 1993 r., z wyjątkiem art. 28, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. w sprawie
zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich
dotyczących reklamy wprowadzającej w błąd (Dz. Urz. WE L 250 z 19.09.1984), 2) dyrektywy
97/55/WE z dnia 6 października 1997 r. zmieniającej dyrektywę 84/450/EWG dotyczącą
reklamy wprowadzającej w błąd w celu włączenia do niej reklamy porównawczej (Dz. Urz.
WE L 290 z 23.10.1997). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone
w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
- wydanie specjalne.
I)
Odnośnik nr 1 do tytułu ustawy dodany przez art. 9 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. poz. 959), która weszła w życie z dniem
1 maja 2004 r.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu
nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. poz. 1206), która weszła w życie z dniem 21
grudnia 2007 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie
ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz ustawy o kredycie konsumenckim (Dz.
U. poz. 1693), która weszła w życie z dniem 3 sierpnia 2004 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 59 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji
i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach
tradycyjnych (Dz. U. z 2005 r. poz. 68), która weszła w życie z dniem 17 lutego 2005 r.
5)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. poz. 958 i 1193, z
2001 r. poz. 509, 679, 1115 i 1643, z 2002 r. poz. 2, 995 i 1112 oraz z 2003 r. poz.
789 i 1176.
6)
Obecnie ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U.
z 2017 r. poz. 2168, 2290 i 2486 oraz z 2018 r. poz. 107) na podstawie art. 86 ustawy
z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. poz. 1808, z 2006 r. poz. 1636, z 2008 r. poz. 888, z 2009 r. poz. 97 oraz
z 2011 r. poz. 764), która weszła w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 59 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 98 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych
(Dz. U. poz. 1540), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.
9)
Przez art. 18 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
10)
Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; uchylony przez art.
18 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
11)
Dodany przez art. 4 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w
celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności (Dz. U. poz. 933), który wszedł w życie
z dniem 13 listopada 2017 r.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1188, z 2015 r. poz. 396, z 2016 r. poz. 1948, z 2017 r. poz. 819 i 933 oraz
z 2018 r. poz. 138.
13)
Dodany przez art. 34 pkt 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie
szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji (Dz. U. poz. 1132), która weszła
w życie z dniem 27 czerwca 2017 r.
14)
Przez art. 18 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
15)
W brzmieniu ustalonym przez art. 34 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
16)
Przez art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1804), która weszła w życie z
dniem 5 lutego 2005 r.
17)
Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; uchylony przez art.
18 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
18)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
19)
Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; uchylony przez art.
18 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
20)
Ustawa została ogłoszona w dniu 8 czerwca 1993 r.