Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 3 października 2018 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami
i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami
i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Zasady koncesjonowania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
- Rozdział 3 - Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
- Rozdział 4 - Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
- Rozdział 5 - Kontrola działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
- Rozdział 5a - Przemieszczanie przez przedsiębiorców broni palnej
- Rozdział 6 - Przepisy karne
- Rozdział 7 - Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią
o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 26 stycznia 2018 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz
niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej ,
3)
ustawą z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców
oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej ,
4)
ustawą z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie
wyższym i nauce ,
5)
ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 2 października 2018 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 55 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r.
w sprawie niektórych aspektów prawa spółek .
”
„
Art. 55.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2018 r., z wyjątkiem:
1)
art. 7 pkt 2-4, art. 30, art. 44 oraz art. 54, które wchodzą w życie z dniem 9 kwietnia
2018 r.;
2)
art. 1 pkt 13 w zakresie dodawanego art. 19e ust. 5, art. 1 pkt 14 lit. b w zakresie
dodawanego ust. 1g, art. 8, art. 9, art. 10 pkt 1-5, art. 16, art. 17 pkt 2, art.
31, art. 50 oraz art. 51, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2018 r.;
3)
art. 1 pkt 16, 17, pkt 18 w zakresie dodawanego art. 21c, pkt 23, pkt 30 w zakresie
uchylenia art. 55 i art. 57, art. 3 pkt 19, art. 4-6, art. 13, art. 18-20, art. 21
pkt 1, 4 i 6, art. 24, art. 25, art. 28, art. 29 pkt 1, art. 41 ust. 2 oraz art. 45,
które wchodzą w życie z dniem 1 lutego 2019 r.;
4)
art. 1 pkt 2, pkt 5 lit. a w zakresie zmienianego pkt 3, pkt 7, 9, 11 i pkt 13 w zakresie
dodawanego art. 19d oraz art. 19e ust. 4, art. 3 pkt 12, pkt 13 lit. c i e, pkt 14
w zakresie dodawanego art. 6943a, pkt 15 lit. c i d, pkt 18, art. 7 pkt 1, art. 17 pkt 7 i 8, art. 40 oraz art. 43,
które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2020 r.
”
;
2)
art. 47 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Straży
Marszałkowskiej , który stanowi:
„
Art. 47.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 20 maja 2018 r., z wyjątkiem:
1)
art. 3 pkt 4 i 5, art. 4 pkt 3, 4 i 6, art. 6 pkt 2-5, pkt 6 w zakresie art. 88 ust.
4 pkt 2 oraz pkt 7, art. 8, art. 9, art. 21 pkt 3, 5 i 6, art. 22, art. 23 pkt 2,
art. 25-27, art. 29, art. 35 pkt 10 lit. b tiret drugie w zakresie pkt 4, pkt 12 w
zakresie ust. 2, pkt 16 lit. b i pkt 17 w zakresie art. 35, które wchodzą w życie
po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia;
2)
art. 38 i art. 39, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 236 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców
oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej , który stanowi:
„
Art. 236.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;
2)
art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;
3)
art. 188, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.
”
;
4)
art. 350 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie
wyższym i nauce , który stanowi:
„
Art. 350.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 1, art. 42 pkt 2 lit. b oraz art. 334 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem
następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 19 pkt 3 lit. b w zakresie dodawanego w art. 21 w ust. 1 pkt 39c, art. 120 pkt
1, art. 127 pkt 33-36 i 39 oraz art. 167, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2019 r.
”
;
5)
art. 135 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
fizycznej , który stanowi:
„
Art. 135.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 30, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 122, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (Dz. Urz. WE L 256 z 13.09.1991). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady podejmowania i wykonywania przez przedsiębiorców działalności
gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją
oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.
Art. 2.
Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami
wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym jest dozwolone wyłącznie po spełnieniu warunków określonych w ustawie.
Art. 3.
1.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
wytwarzaniu - należy przez to rozumieć, oprócz działalności wytwórczej, także odzysk
w rozumieniu przepisów o odpadach oraz działalność rusznikarską polegającą na naprawianiu
albo wytwarzaniu istotnych części broni niezbędnych do jej naprawy lub na przerabianiu
broni poprzez ingerencję w jej istotne części;
2)
obrocie - należy przez to rozumieć działalność handlową dotyczącą materiałów wybuchowych,
broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
w tym pośrednictwo polegające na negocjowaniu, doradztwie handlowym, pomocy w zawieraniu
umów oraz organizowaniu przemieszczania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz
wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, z wyłączeniem spedytorów,
wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
unieszkodliwianiu - należy przez to rozumieć unieszkodliwianie w rozumieniu przepisów
o odpadach;
4)
oczyszczaniu - należy przez to rozumieć zabezpieczenie, unieszkodliwienie lub zniszczenie
znalezionych materiałów wybuchowych i niebezpiecznych na lądzie, wodach śródlądowych
i obszarach morskich;
5)
Konwencji - należy przez to rozumieć Konwencję w sprawie znakowania plastycznych materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania,
podpisaną w Montrealu dnia 1 marca 1991 r. ;
6)
znakowaniu plastycznych materiałów wybuchowych - należy przez to rozumieć równomierne
rozmieszczenie w plastycznym materiale wybuchowym materiału znakującego dodanego w
ilości wskazanej w części 2 „Materiały znakujące” załącznika technicznego do Konwencji;
7)
obiekcie produkcyjnym - należy przez to rozumieć zorganizowaną część przedsiębiorstwa,
w której są wytwarzane materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego.
2.
W rozumieniu ustawy:
1)
materiały wybuchowe - są to:
a)
substancje chemiczne stałe lub ciekłe albo mieszaniny substancji, zdolne do reakcji
chemicznej z wytwarzaniem gazu o takiej temperaturze i ciśnieniu i z taką szybkością,
że mogą powodować zniszczenia w otaczającym środowisku, a także wyroby wypełnione
materiałem wybuchowym, z wyłączeniem amunicji, o której mowa w pkt 3,
b)
materiały pirotechniczne - materiały lub mieszaniny materiałów przewidzianych do wytwarzania
efektów cieplnych, świetlnych, dźwiękowych, gazu, dymu lub kombinacji tych efektów,
w wyniku bezdetonacyjnej, samopodtrzymującej się reakcji chemicznej, a także wyroby
wypełnione materiałem pirotechnicznym,
c)
plastyczne materiały wybuchowe - materiały wybuchowe w giętkiej lub elastycznej prasowanej
postaci, których opis jest przedstawiony w części 1 ust. I „Opis materiałów wybuchowych”
załącznika technicznego do Konwencji;
1a)
materiały niebezpieczne - są to substancje szkodliwe dla życia lub zdrowia ludzkiego,
a w szczególności: znajdujące się w różnym stanie skupienia materiały samozapalne,
łatwopalne, trujące, żrące albo wytwarzające substancje o podobnym działaniu po zetknięciu
się z wodą, powietrzem, wysoką temperaturą lub inną substancją, zakaźne oraz promieniotwórcze;
1b)
materiał znakujący - jest to jedna z substancji wymienionych w części 2 „Materiały
znakujące” załącznika technicznego do Konwencji;
1c)
materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego - są to materiały wybuchowe,
o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do
użytku cywilnego ;
2)
broń i istotne części broni - są to broń i istotne części broni w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji , a także inne urządzenia służące do niszczenia lub obezwładniania celów;
3)
amunicja - są to wyroby wypełnione materiałem wybuchowym, przeznaczone do miotania
przy użyciu broni palnej, służące do niszczenia lub obezwładniania celów, a także
dla celów ćwiczebnych;
3a)
istotne części amunicji - są to pociski wypełnione materiałami wybuchowymi, chemicznymi
środkami obezwładniającymi lub zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie
zagraża życiu lub zdrowiu, spłonki inicjujące spalanie materiału miotającego i materiał
miotający w postaci prochu strzelniczego;
4)
wyroby i technologie o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym - są to wyroby zaprojektowane
dla celów wojskowych lub policyjnych oraz technologie związane z produkcją lub używaniem
tych wyrobów;
5)
przemieszczanie broni palnej - jest to czynność w ramach wykonywania przez przedsiębiorcę
działalności gospodarczej w zakresie, o którym mowa w art. 1, polegająca na przemieszczeniu
broni palnej:
a)
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - jako państwa docelowego transakcji z państwa
członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa trzeciego traktowanego na równi z tymi
państwami na podstawie umowy Rady Unii Europejskiej z państwami trzecimi w sprawie
włączenia tych państw we wprowadzenie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen,
zwanymi dalej „innym państwem członkowskim”,
b)
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - jako państwa początkowego transakcji do innego
państwa członkowskiego,
c)
przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
6)
zgoda przewozowa - jest dokumentem wystawianym przez przedsiębiorcę państwa początkowego
transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej, o której mowa w art. 35a,
poświadczonym przez właściwe władze tego państwa, zaświadczającym o wiarygodności
tego przedsiębiorcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji albo poświadczonym
przez przedsiębiorcę posiadającego decyzję o zwolnieniu;
7)
decyzja o zwolnieniu - jest dokumentem wystawianym przez właściwe władze państwa początkowego
transakcji, przyznającym przedsiębiorcy prawo przemieszczania broni palnej, o której
mowa w art. 35a, bez obowiązku każdorazowego poświadczania zgody przewozowej przez
władze tego państwa;
8)
uprzednia zgoda przewozowa - jest dokumentem wystawianym przez przedsiębiorcę państwa
docelowego transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej, o której mowa w
art. 35a, poświadczonym przez właściwe władze tego państwa, zaświadczającym o wiarygodności
tego przedsiębiorcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji.
Art. 4.
Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią,
amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym jest
prowadzona w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska
naturalnego.
Art. 5.
(uchylony)
Rozdział 2
Zasady koncesjonowania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
Art. 6.
1.
Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:
1)
wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu
wojskowym lub policyjnym,
2)
obrotu technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym wymaga uzyskania koncesji,
z zastrzeżeniem przypadków, o których mowa w ust. 2.
2.
Nie jest wymagane uzyskanie koncesji na obrót:
1)
wyrobami pirotechnicznymi, o których mowa w art. 62c ust. 1 pkt 1 lit. a-c, pkt 2 lit. a oraz pkt 3 lit. a ustawy z dnia 21 czerwca
2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;
2)
bronią palną pozbawioną cech użytkowych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji;
3)
bronią inną niż broń palna oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
pozbawionymi w sposób trwały i nieodwracalny bojowych cech użytkowych, zgodnie z art.
19a.
3.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje broni i amunicji oraz
2)
wykaz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
- na których wytwarzanie lub obrót jest wymagana koncesja, uwzględniając potrzeby
obronności i bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej oraz zagrożenia życia i zdrowia
ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego.
Art. 7.
1.
Koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 6 ust. 1,
zwanej dalej „koncesją”, udziela, odmawia udzielenia, zmienia, cofa lub ogranicza
jej zakres, w drodze decyzji, minister właściwy do spraw wewnętrznych, zwany dalej
„organem koncesyjnym”.
2.
Przed udzieleniem koncesji organ koncesyjny jest obowiązany, a przed wydaniem innych
decyzji, o których mowa w ust. 1, może zasięgnąć opinii ministra właściwego do spraw
gospodarki, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego
i właściwego komendanta wojewódzkiego Policji.
3.
Organ koncesyjny zawiadamia o udzieleniu koncesji, jej zmianie lub cofnięciu Głównego
Inspektora Pracy, ministra właściwego do spraw gospodarki, Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz właściwych ze względu na siedzibę
przedsiębiorcy lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej wojewodę, komendanta
wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej oraz komendanta wojewódzkiego Policji. Organ
koncesyjny zawiadamia o odmowie udzielenia koncesji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz właściwego komendanta wojewódzkiego Policji.
Art. 8.
1.
Koncesji udziela się:
1)
osobie fizycznej, która:
a)
posiada obywatelstwo:
-
-polskie,
-
-innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
-
-innego państwa, jeżeli otrzymała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenie na pobyt stały lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej albo na zasadzie wzajemności, o ile umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską nie stanowią inaczej,
b)
ukończyła 25 lat, albo 21 lat - w przypadku rusznikarzy,
c)
posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe,
d)
udokumentowała przygotowanie zawodowe do wykonywania lub kierowania działalnością
gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją
oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
e)
ma pełną zdolność do czynności prawnych,
f)
nie wykazuje zaburzeń psychicznych, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego oraz istotnych zaburzeń funkcjonowania psychologicznego,
g)
nie była skazana prawomocnym orzeczeniem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe lub umyślne wykroczenie skarbowe,
h)
nie jest objęta toczącym się przeciwko niej postępowaniem w sprawach o umyślne przestępstwo
lub umyślne przestępstwo skarbowe lub umyślne wykroczenie skarbowe;
2)
przedsiębiorcy innemu niż osoba fizyczna, jeżeli co najmniej dwie osoby będące członkami
organu zarządzającego przedsiębiorstwa albo członek organu zarządzającego przedsiębiorstwa
i ustanowiony przez ten organ do kierowania działalnością określoną w koncesji prokurent
lub pełnomocnik spełniają warunki określone w pkt 1, z tym że warunek, o którym mowa
w pkt 1 lit. g i h, dotyczy także wspólników spółki, członków organu zarządzającego,
prokurentów oraz udziałowców lub akcjonariuszy posiadających co najmniej 20% udziałów
lub akcji.
2.
Koncesji udziela się przedsiębiorcy, który:
13)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 4.)
nie jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych, prowadzonego przez Krajowy
Rejestr Sądowy;
14)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 398), która weszła w życie z dniem 15 marca 2018 r.; wejdzie w życie z dniem 1 lutego 2019 r.)
nie jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego
oraz nie jest ujawniony w Centralnym Rejestrze Restrukturyzacji i Upadłości;
2)
udokumentował możliwość spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, zapewniających
prawidłowe wykonywanie działalności gospodarczej objętej koncesją poprzez dołączenie
opinii, o których mowa w art. 9.
3.
Wymóg, o którym mowa w:
1)
ust. 1 pkt 1 lit. c - nie dotyczy rusznikarzy;
2)
ust. 2 pkt 2 - nie dotyczy przedsiębiorcy wykonującego pośrednictwo lub obrót bez
prawa magazynowania.
4.
Potwierdzeniem przygotowania zawodowego do wykonywania lub kierowania działalnością
gospodarczą w zakresie, o którym mowa w art. 6 ust. 1, jest odbycie szkolenia na koszt
osoby szkolącej się.
Art. 9.
1.
Opinie, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2, powinny uwzględniać rodzaj przewidywanej
działalności gospodarczej i towarzyszące jej zagrożenia. Opinie te powinny obejmować
ocenę:
1)
prawidłowości przyjętych lokalizacji, konstrukcji i wyposażania obiektów produkcyjnych,
magazynowych, socjalnych, pomocniczych i innych, z punktu widzenia wzajemnych zagrożeń
dla tych obiektów i otoczenia;
2)
przydatności posiadanych przez wnioskodawcę terenów dla wzniesienia obiektów, o których
mowa w pkt 1;
3)
bezpieczeństwa przewidywanych do realizacji procesów technologicznych oraz występujących
w tych procesach surowców, produktów i gotowych wyrobów;
4)
bezpieczeństwa urządzeń technologicznych.
2.
Przed wystąpieniem o wydanie opinii przedsiębiorca może zwrócić się do upoważnionej
instytucji o określenie wymagań dotyczących przygotowania przewidywanej działalności
gospodarczej.
3.
Opinie, o których mowa w ust. 1, wydaje się na zlecenie i koszt ubiegającego się o
nie przedsiębiorcy.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi, w drodze rozporządzenia, instytucje wydające
opinie, mając na względzie ich potencjał naukowo-badawczy dający gwarancję należytego
wykonywania zleconych czynności.
Art. 10.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, zakres
i przebieg szkolenia, o którym mowa w art. 8 ust. 4, instytucje upoważnione do prowadzenia
szkolenia, tryb postępowania w tych sprawach, a także wysokość opłat z tym związanych.
Rozporządzenie powinno w szczególności zróżnicować zakres szkolenia, w zależności
od charakteru i rodzaju planowanej działalności gospodarczej, a także ustalić sposób
dokumentowania odbycia szkolenia.
Art. 11.
1.
Osoby, o których mowa w art. 8 ust. 1 oraz w art. 22 i art. 28, są obowiązane przedstawić
raz na 5 lat aktualne orzeczenie lekarskie i psychologiczne stwierdzające brak przeciwwskazań
do wykonywania lub kierowania działalnością gospodarczą, w zakresie objętym koncesją.
2.
Osoby, o których mowa w art. 8 ust. 1, przedstawiają orzeczenie lekarskie i psychologiczne
organowi koncesyjnemu, a osoby określone w art. 22 i art. 28 - pracodawcy.
3.
Opłatę za pierwsze badania ponosi osoba badana, a za kolejne badania pracowników,
przeprowadzane w trakcie zatrudnienia, opłatę ponosi pracodawca.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
zakres badań psychiatrycznych i psychologicznych, którym są obowiązane poddać się
osoby, o których mowa w ust. 1, a także zakres tych badań u osób posiadających koncesję
i osób pozostających w stosunku pracy;
2)
warunki i tryb:
a)
odwoływania się od orzeczeń lekarskich i psychologicznych,
b)
uzyskiwania i utraty uprawnień do przeprowadzania badań przez lekarzy i psychologów,
c)
wydawania orzeczeń lekarskich i psychologicznych;
3)
kwalifikacje lekarzy i psychologów, upoważnionych do przeprowadzania badań lekarskich
i psychologicznych;
4)
sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami oraz wzory stosowanych dokumentów;
5)
maksymalne stawki opłat za badania.
W rozporządzeniu należy uwzględnić kwalifikacje lekarzy i psychologów odpowiednie
do rodzaju badań, a także konieczność przedstawienia stanu zdrowia psychicznego osób,
o których mowa w ust. 1, oraz okoliczność, że stawki opłat, o których mowa w pkt 5,
powinny zapewnić pokrycie kosztów przeprowadzonych badań.
Art. 12.
1.
Wniosek o udzielenie koncesji powinien zawierać:
1)
firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres oraz adres wykonywania działalności gospodarczej;
2)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację o wpisie
do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, o ile przedsiębiorca
taki numer albo taką informację posiada;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP);
4)
określenie rodzaju i zakresu działalności gospodarczej, na którą ma być udzielona
koncesja;
5)
wnioskowany czas, na jaki ma być udzielona koncesja;
6)
wskazanie planowanej daty rozpoczęcia działalności;
7)
dane osobowe przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1, a w przypadku przedsiębiorcy,
o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, dane członków organu zarządzającego przedsiębiorcy,
prokurentów i pełnomocników, zawierające:
a)
imię i nazwisko,
b)
datę i miejsce urodzenia,
c)
obywatelstwo,
d)
numer PESEL, a w przypadku osoby posiadającej obywatelstwo innego państwa, serię i
numer paszportu lub w stosunku do obywateli innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o
Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, serię i numer
innego dokumentu potwierdzającego obywatelstwo i tożsamość,
e)
adresy zameldowania na pobyt stały i czasowy;
85)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 6.)
zaświadczenie albo oświadczenie o braku wpisu w rejestrze dłużników niewypłacalnych
Krajowego Rejestru Sądowego.
86)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
zaświadczenie albo oświadczenie o braku wpisu w rejestrze dłużników niewypłacalnych
Krajowego Rejestru Sądowego i braku ujawnienia w Centralnym Rejestrze Restrukturyzacji
i Upadłości.
1a.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 8, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do
zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca jest obowiązany dołączyć w szczególności
następujące dokumenty:
1)
potwierdzające posiadane wykształcenie i przygotowanie zawodowe osób, o których mowa
w art. 8 ust. 1;
2)
określające formę prawną wnioskodawcy, w szczególności statut lub umowę spółki albo
inny przewidziany przepisami prawa dokument dotyczący ustanowienia działalności gospodarczej
i organizacji przedsiębiorcy;
3)
(uchylony)
4)
oświadczenie wskazujące osoby, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, a także oświadczenia
tych osób o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;
5)
listę udziałowców lub akcjonariuszy oraz wielkość znacznych pakietów akcji, o których
mowa w przepisach rozdziału 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania
instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych , posiadanych przez udziałowców lub akcjonariuszy;
6)
zaświadczenia o niekaralności osób wymienionych w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 za umyślne
przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe lub umyślne wykroczenie skarbowe i
oświadczenia tych osób, że nie są prowadzone przeciwko nim postępowania, o których
mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. h;
7)
(uchylony)
8)
orzeczenie lekarskie i psychologiczne, stwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania
lub kierowania działalnością gospodarczą, określoną w koncesji;
9)
opinie, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2;
10)
zaświadczenie komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego
inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, stwierdzające,
że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności
gospodarczej spełniają wymagania określone odpowiednio w przepisach o ochronie przeciwpożarowej,
sanitarnych i ochronie środowiska.
2a.
Dokumenty, o których mowa w ust. 2, przedsiębiorca składa w formie oryginału, poświadczonej
kopii lub poświadczonego tłumaczenia.
3.
Przedsiębiorca może dołączyć do wniosku o udzielenie koncesji także inne dokumenty
mogące mieć istotne znaczenie dla rozpatrzenia wniosku.
4.
Organ koncesyjny może zażądać od przedsiębiorcy innych dokumentów niż określone w
ust. 2 lub dodatkowych informacji uzupełniających, jeżeli w toku postępowania okaże
się, że ze względu na obronność, bezpieczeństwo państwa lub inny ważny interes publiczny
są one niezbędne do rozpatrzenia wniosku.
5.
Organy, o których mowa w art. 7 ust. 2, mają prawo żądać od przedsiębiorcy ubiegającego
się o udzielenie koncesji, udzielenia informacji niezbędnych do sprawdzenia danych
zawartych we wniosku o udzielenie koncesji oraz dokonać sprawdzenia faktów w celu
stwierdzenia, czy przedsiębiorca spełnia warunki wykonywania planowanej działalności
gospodarczej.
Art. 13.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku
składanego do organu koncesyjnego przez przedsiębiorcę ubiegającego się o udzielenie
koncesji lub zmianę koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie,
o którym mowa w art. 6 ust. 1, uwzględniając w nim obowiązek zawarcia informacji,
o których mowa w art. 12 ust. 1, treści klauzuli, o której mowa w art. 12 ust. 1a,
oraz informacji o dokumentach wymaganych przy złożeniu wniosku o udzielenie koncesji.
Art. 13a7)Dodany przez art. 66 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650), która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r..
1.
Przedsiębiorca przekazujący podczas postępowania o udzielenie koncesji informacje
stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji może zgłosić wniosek, aby informacjom tym była nadana klauzula poufności.
2.
Informacjom nadaje się klauzulę poufności, pod warunkiem że przedsiębiorca:
1)
przekazując informacje, uzasadni swoje żądanie;
2)
z przekazanych informacji sporządzi streszczenie, które może zostać udostępnione innym
uczestnikom postępowania.
3.
Informacje, którym nadano klauzulę poufności, nie mogą być udostępniane innym uczestnikom
postępowania bez zgody przedsiębiorcy przekazującego informacje.
Art. 13b7)Dodany przez art. 66 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650), która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r..
1.
Przedsiębiorca, który zamierza podjąć działalność gospodarczą wymagającą uzyskania
koncesji, może ubiegać się o przyrzeczenie udzielenia koncesji, zwane dalej „promesą”.
W promesie uzależnia się udzielenie koncesji od spełnienia warunków wykonywania działalności
gospodarczej wymagającej uzyskania koncesji.
2.
W postępowaniu o udzielenie promesy stosuje się przepisy dotyczące udzielenia koncesji.
3.
W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy niż 6 miesięcy.
4.
W okresie ważności promesy nie można odmówić udzielenia koncesji na wykonywanie działalności
gospodarczej określonej w promesie, chyba że:
1)
uległy zmianie dane zawarte we wniosku o udzielenie promesy;
2)
wnioskodawca nie spełnił wszystkich warunków określonych w promesie;
3)
wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 lub ust. 2.
58)Dodany przez art. 85 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej (Dz. U. poz. 1629), która wejdzie w życie z dniem 25 listopada 2018 r..
W przypadku śmierci przedsiębiorcy, w okresie ważności promesy nie można odmówić udzielenia
koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej określonej w promesie właścicielowi
przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
fizycznej albo, jeżeli przedsiębiorca był wspólnikiem spółki cywilnej, innemu wspólnikowi tej
spółki, jeżeli osoba ta przedłoży pisemną zgodę właścicieli przedsiębiorstwa w spadku
na udzielenie jej tej koncesji, chyba że:
1)
uległy zmianie dane zawarte we wniosku o udzielenie promesy inne niż dane osoby, która
złożyła wniosek o udzielenie promesy;
2)
właściciel przedsiębiorstwa w spadku albo wspólnik spółki cywilnej, który złożył wniosek
o udzielenie koncesji, nie spełnił warunków określonych w promesie;
3)
właściciel przedsiębiorstwa w spadku albo wspólnik spółki cywilnej, który złożył wniosek
o udzielenie koncesji, nie spełnił określonych w ustawie warunków wykonywania działalności
gospodarczej objętej koncesją;
4)
jest to uzasadnione zagrożeniem obronności lub bezpieczeństwa państwa albo porządku
publicznego.
Art. 13c7)Dodany przez art. 66 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650), która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r..
Za udzielenie koncesji lub jej zmianę oraz za udzielenie promesy pobiera się opłatę
skarbową.
Art. 14.
1.
Koncesja zawiera:
1)
podstawę prawną jej udzielenia;
2)
oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;
3)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację o wpisie
do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz numer identyfikacji
podatkowej (NIP);
4)
imiona i nazwiska członków organu zarządzającego oraz prokurentów lub pełnomocników
w przypadku ich ustanowienia, powołanych do kierowania działalnością określoną w koncesji;
5)
określenie rodzaju i zakresu działalności gospodarczej, na którą została wydana koncesja;
6)
adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej;
7)
planowaną datę rozpoczęcia działalności gospodarczej;
8)
obowiązki przedsiębiorcy na wypadek zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej,
na którą uzyskał koncesję;
9)
czas ważności koncesji;
10)
datę wydania koncesji.
2.
Koncesja może ustalać szczególne warunki wykonywania działalności gospodarczej, określone
przez organ koncesyjny, mające na celu zapewnienie ochrony życia i zdrowia ludzkiego,
mienia oraz środowiska naturalnego.
3.
Koncesja udzielana jest na czas oznaczony nie krótszy niż 5 lat i nie dłuższy niż
50 lat.
4.
W koncesji zamieszcza się pouczenie o obowiązku powiadomienia organu koncesyjnego
o podjęciu działalności gospodarczej w terminie 6 miesięcy od daty wydania koncesji
lub planowanej daty rozpoczęcia działalności gospodarczej, pod rygorem jej cofnięcia.
Art. 15.
1.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w
zakresie, o którym mowa w art. 6 ust. 1, jest obowiązany:
1)
podjąć działalność gospodarczą w terminie 6 miesięcy od daty wydania koncesji lub
planowanej daty rozpoczęcia działalności gospodarczej;
2)
zawiadomić organ koncesyjny o podjęciu działalności gospodarczej, w terminie 14 dni,
od dnia jej podjęcia, a także o jej zaprzestaniu;
3)
zawiadomić organ koncesyjny w terminie 14 dni o zmianach stanu faktycznego i prawnego
w zakresie danych zawartych we wniosku o wydanie koncesji i w dokumentach stanowiących
załączniki do tego wniosku, powstałych po dniu wydania koncesji;
4)
zabezpieczyć wytworzone i zgromadzone towary - w przypadku zaprzestania wykonywania
działalności gospodarczej;
5)
przekazać, po zakończeniu działalności gospodarczej, ewidencję, o której mowa w art.
23 i 29, ministrowi właściwemu do spraw gospodarki.
2.
Minister, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, jest obowiązany do przechowywania ewidencji
przez okres nie krótszy niż 20 lat.
Art. 15a.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi, w drodze rozporządzenia, tryb i szczegółowe
warunki przekazywania ewidencji, uwzględniając postać przekazywanej ewidencji i termin
jej przekazania.
Art. 16.
1.
Organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji:
1)
ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa Państwa albo porządku publicznego;
2)
gdy przedsiębiorca znajduje się w likwidacji lub toczy się wobec niego postępowanie
upadłościowe;
3)
jeżeli przedsiębiorcy cofnięto w ciągu ostatnich 10 lat koncesję, z wyjątkiem cofnięcia
z przyczyn, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2;
4)
jeżeli przedsiębiorcę reprezentuje osoba, która była wspólnikiem, członkiem organu
zarządzającego, prokurentem lub pełnomocnikiem ustanowionym przez przedsiębiorcę do
kierowania działalnością określoną w koncesji, osoby, o której mowa w art. 8, a jej
działalność miała wpływ na wydanie decyzji cofającej koncesję.
2.
Organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji, ogranicza jej zakres w stosunku do wniosku
o udzielenie koncesji albo odmawia zmiany koncesji, gdy przedsiębiorca nie spełnia
określonych w ustawie warunków wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją.
Art. 17.
1.
Organ koncesyjny cofa koncesję w przypadku, gdy:
1)
wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej
objętej koncesją;
2)
przedsiębiorca nie podjął, w terminie 6 miesięcy od dnia udzielenia koncesji lub od
planowanej daty rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej, działalności objętej
koncesją, mimo wezwania organu koncesyjnego, lub trwale zaprzestał wykonywania działalności
gospodarczej objętej koncesją.
2.
Organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca:
1)
w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami
określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą
koncesją;
2)
rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej
działalności gospodarczej, określone przepisami prawa, a w szczególności:
a)
przestał spełniać warunki określone w art. 8:
-
-w ust. 1 pkt 1 lit. g,
-
-w ust. 1 pkt 2 - w zakresie spełniania przez osoby w nim wymienione warunku, o którym mowa w pkt 1 lit. g, oraz
-
-w ust. 2 pkt 1,
b)
uniemożliwia przeprowadzenie kontroli przez uprawnione organy,
c)
nie przedstawił aktualnego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, o którym mowa
w art. 11 ust. 2.
3.
Organ koncesyjny może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres:
1)
ze względu na zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli,
a także w razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy;
2)
gdy przedsiębiorca nie spełnia określonych w ustawie warunków wykonywania działalności
gospodarczej objętej koncesją, w szczególności przestał spełniać warunek określony
w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. h oraz pkt 2 w zakresie spełniania przez osoby w nim wymienione
warunku, o którym mowa w pkt 1 lit. h;
39)Dodany przez art. 66 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.)
gdy wydano decyzję o stwierdzeniu niedopuszczalności wykonywania praw z udziałów albo
akcji przedsiębiorcy, na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o kontroli niektórych inwestycji , albo też w razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy.
Art. 17a.
Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, o której mowa w art. 6 ust.
1, stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej 10)Ustawa utraciła moc na podstawie art. 192 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności
gospodarczej (Dz. U. poz. 650), która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r..
Art. 17b.
1.
Organ koncesyjny w decyzji o cofnięciu koncesji, może określić obowiązki przedsiębiorcy
w zakresie terminów zbycia posiadanych przez niego materiałów wybuchowych, broni,
amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, dokumentacji technologii
oraz sposób zabezpieczenia dokumentacji i obiektów związanych z wytwarzaniem i obrotem.
2.
Po uprawomocnieniu się decyzji przedsiębiorca jest obowiązany zbyć materiały wybuchowe,
broń, amunicję oraz wyroby i dokumentację technologii o przeznaczeniu wojskowym lub
policyjnym w terminie określonym w decyzji, o której mowa w ust. 1.
3.
Termin zbycia nie może być dłuższy niż 3 miesiące od uprawomocnienia się decyzji o
cofnięciu koncesji.
Rozdział 3
Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
Art. 18.
1.
Materiały wybuchowe, broń, amunicję oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
projektuje się i wytwarza się w taki sposób, aby w normalnych i przewidywalnych warunkach,
w całym projektowanym okresie ich używania, bez celowego stosowania, stwarzały możliwie
najmniejsze zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego.
2.
Materiały wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
projektuje się i wykonuje w taki sposób, aby przy zastosowaniu odpowiednich metod
technicznych można je było poddać nieodwracalnemu unieszkodliwieniu.
3.
Broń palna oraz każda odrębna, istotna część broni palnej podlegają oznakowaniu przez
producenta.
3a.
Oznakowanie, z zastrzeżeniem ust. 3b, powinno obejmować: kraj producenta, nazwę wytwórcy,
numer seryjny i rok wytworzenia, jeżeli nie został zawarty w numerze seryjnym.
3b.
Oznakowanie może składać się z niepowtarzalnego i łatwego do identyfikacji kodu cyfrowego
lub alfanumerycznego, zawierającego numer seryjny broni palnej.
3c.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór oznakowania
broni palnej zawierający kod cyfrowy lub alfanumeryczny, mając na uwadze umożliwienie
innym państwom łatwą identyfikację kraju wytworzenia broni palnej.
4.
Plastyczne materiały wybuchowe podlegają znakowaniu przez producenta, z zastrzeżeniem
ust. 5.
5.
Znakowaniu nie podlegają plastyczne materiały wybuchowe przechowywane lub stosowane
w sposób określony w części 1 ust. II załącznika technicznego do Konwencji.
Art. 18a.
Pojedyncze podstawowe opakowanie amunicji podlega oznakowaniu. Oznakowanie powinno
obejmować nazwę wytwórcy, numer identyfikacyjny partii, kaliber i typ amunicji.
Art. 19.
1.
Materiał wybuchowy, broń, amunicja oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
przed uruchomieniem ich produkcji, podlegają ocenie pod względem bezpieczeństwa, zgodnie
z wymogami określonymi w art. 18 ust. 1.
2.
Potwierdzenie pozytywnej oceny towarów, o których mowa w ust. 1, następuje na zasadach
określonych w ustawie z dnia 17 listopada 2006 r. o systemie oceny zgodności wyrobów przeznaczonych
na potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa .
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do działalności gospodarczej prowadzonej przez
rusznikarzy w zakresie wytwarzania istotnych części broni, niezbędnych do naprawy
broni.
Art. 19a.
1.
Broń inna niż broń palna oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym mogą
zostać pozbawione w sposób trwały i nieodwracalny bojowych cech użytkowych stanowiących
o ich przeznaczeniu przez uprawnionego przedsiębiorcę, zgodnie ze specyfikacją techniczną
określającą szczegółowo sposób pozbawiania cech użytkowych danego rodzaju, typu i
modelu broni i wyrobu, zwaną dalej „specyfikacją techniczną”, wydaną przez jednostkę
uprawnioną i zatwierdzoną przez jednostkę uprawnioną do potwierdzania pozbawienia
cech użytkowych.
2.
Przez pozbawienie broni oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, w sposób
trwały i nieodwracalny bojowych cech użytkowych, zwane dalej „pozbawieniem cech użytkowych”,
należy rozumieć działanie mające na celu eliminację cech użytkowych przesądzających
o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.
3.
Do pozbawiania cech użytkowych uprawniony jest przedsiębiorca wykonujący działalność
gospodarczą w zakresie wytwarzania danego rodzaju broni lub wyrobu o przeznaczeniu
wojskowym lub policyjnym.
4.
Pozbawienie cech użytkowych przez przedsiębiorcę wymaga potwierdzenia.
Art. 19b.
1.
Pozbawianie cech użytkowych broni innej niż broń palna i wyrobów o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym podlega ewidencjonowaniu.
2.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych,
po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
tryb potwierdzania pozbawienia cech użytkowych i sposób znakowania broni i wyrobów
pozbawionych cech użytkowych oraz zakres informacji umieszczanych w ewidencji,
2)
jednostki uprawnione do wydawania specyfikacji technicznych,
3)
jednostki uprawnione do potwierdzania pozbawienia cech użytkowych i zatwierdzania
specyfikacji technicznej,
4)
sposób postępowania z bronią i wyrobami przekazanymi do pozbawienia cech użytkowych,
opracowania specyfikacji technicznej oraz potwierdzenia pozbawienia cech użytkowych
przez jednostki uprawnione do:
a)
wydawania specyfikacji technicznych,
b)
pozbawiania cech użytkowych,
c)
potwierdzania pozbawienia cech użytkowych,
5)
stawki odpłatności za wydanie specyfikacji technicznej i dokonanie oceny zgodności
pozbawienia broni oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym cech użytkowych
z odpowiednią specyfikacją techniczną
- mając na względzie zastosowanie właściwej procedury przy pozbawianiu cech użytkowych,
gwarantującej bezpieczeństwo nabywców broni oraz wyrobów pozbawionych cech użytkowych.
Art. 20.
1.
Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania materiałów
wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
jest obowiązany stosować system oceny jakości produkcji, kontrolę produktu końcowego
oraz badania wymagane odrębnymi przepisami, zwany dalej „systemem”.
2.
W ramach systemu przedsiębiorca w szczególności określa podstawowe zadania na stanowiskach
pracy związanych z zarządzaniem i kontrolą produkcji materiałów wybuchowych, broni,
amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, zasady doboru pracowników,
archiwizacji dokumentów i danych dotyczących produkcji oraz realizowanych zamówień,
a także wytyczne dla kontroli wewnętrznej.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania
dotyczące systemu, uwzględniające ochronę życia i zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska
naturalnego w procesie produkcji.
Art. 21.
1.
Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania materiałów
wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
jest obowiązany opracować plan postępowania na wypadek zagrożenia życia lub zdrowia
ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego i aktualizować go stosownie do zmieniających
się okoliczności.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wymagania,
jakim powinien odpowiadać plan postępowania na wypadek zagrożenia życia lub zdrowia
ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego. Wymagania te powinny być zróżnicowane
w zależności od rodzaju wytwarzanych towarów, o których mowa w ust. 1, i stopnia ich
potencjalnego zagrożenia dla otoczenia.
Art. 22.
1.
Pracownik zatrudniony bezpośrednio przy produkcji materiałów wybuchowych, broni, amunicji
oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym powinien:
1)
spełniać wymogi, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. e-g;
2)
mieć ukończone 21 lat;
3)
posiadać odpowiednie przygotowanie zawodowe;
4)
posiadać nienaganną opinię wydaną przez komendanta powiatowego (miejskiego) Policji
właściwego ze względu na miejsce zamieszkania, a w przypadku obywatela innego państwa
- przez organ odpowiedniego szczebla i kompetencji w tym państwie, właściwy ze względu
na miejsce zamieszkania.
2.
Przygotowanie zawodowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje i potwierdza zatrudniający
przedsiębiorca.
3.
Wymogu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się wobec rusznikarzy.
Art. 23.
1.
Wytworzone materiały wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym podlegają ewidencjonowaniu.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi, w drodze rozporządzenia, sposób ewidencjonowania
oraz zakres danych, jakie powinna zawierać dokumentacja wytworzonych materiałów wybuchowych,
broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej,
o której mowa w art. 18 ust. 3, mając na względzie zapewnienie pełnej rejestracji
wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym oraz broni oznakowanej.
Art. 23a.
1.
Przedsiębiorca wytwarzający materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego jest
zobowiązany do ich oznaczenia polegającego na zamieszczeniu na nich nazwy producenta,
alfanumerycznego kodu oraz oznaczenia do odczytu elektronicznego, zwanego dalej „jednoznacznym
oznaczeniem”, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie
ust. 9.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku gdy:
1)
wytworzone materiały wybuchowe są przedmiotem wywozu poza obszar Unii Europejskiej,
Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o
Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i są oznaczone
zgodnie z przepisami kraju przeznaczenia;
2)
materiały wybuchowe zostały dostarczone do miejsca zużycia bez opakowania i przeznaczone
są do bezpośredniego zużycia;
3)
materiały wybuchowe zostały wytworzone w miejscu ich użycia i przeznaczone są do zużycia
bezpośrednio po wytworzeniu.
3.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, oznacza obiekt produkcyjny trzycyfrowym kodem.
4.
Kod oznaczenia obiektu produkcyjnego nadaje, w drodze decyzji, minister właściwy do
spraw gospodarki, na wniosek przedsiębiorcy.
5.
Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi rejestr obiektów produkcyjnych.
6.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest zobowiązany do prowadzenia rejestru jednoznacznych
oznaczeń, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust.
9.
7.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest zobowiązany przechowywać dane zamieszczone
w rejestrze jednoznacznych oznaczeń przez okres 10 lat, licząc od dnia wytworzenia
materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego lub do momentu zużycia lub
unieszkodliwienia tego materiału, o ile jest znany. Obowiązek przechowywania danych
nie wygasa mimo zaprzestania wykonywania działalności w zakresie wytwarzania materiałów
wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
8.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest zobowiązany przekazać, na żądanie uprawnionych
organów i służb państwowych, dane zamieszczone w rejestrze jednoznacznych oznaczeń,
w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 9.
9.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Ministra Obrony Narodowej i Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wymagania w zakresie jednoznacznego oznaczenia materiału wybuchowego przeznaczonego
do użytku cywilnego,
2)
wzór jednoznacznego oznaczenia,
3)
sposób oznaczenia kraju producenta lub przywozu materiału wybuchowego na obszar Unii
Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
4)
wymagania w zakresie oznaczenia obiektu produkcyjnego oraz wzór wniosku o oznaczenie
obiektu produkcyjnego,
5)
sposób prowadzenia rejestru jednoznacznych oznaczeń oraz zakres informacji, gromadzonych
w tym rejestrze niezbędnych do identyfikacji przedsiębiorcy, który wytwarza materiały
wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego oraz do ustalenia lokalizacji tych materiałów,
6)
warunki przechowywania danych zgromadzonych w rejestrze jednoznacznych oznaczeń dotyczących
materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego w sposób zapewniający ochronę
przed przypadkowym lub celowym uszkodzeniem lub zniszczeniem danych,
7)
tryb postępowania przy przekazywaniu uprawnionym organom i służbom państwowym danych
dotyczących materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
- biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa używania materiałów wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego, a także zapewnienia możliwości jednoznacznej identyfikacji,
w tym lokalizacji każdego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego
pozostającego w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz typ materiału
wybuchowego.
Art. 24.
1.
Wytworzone materiały wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym przechowuje się w odpowiednio usytuowanych, przystosowanych i zabezpieczonych
pomieszczeniach magazynowych, w warunkach zapewniających ochronę życia i zdrowia ludzkiego,
mienia oraz środowiska naturalnego.
1a.
Materiały wybuchowe znalezione podczas prowadzenia oczyszczania terenu mogą być przechowywane
w pomieszczeniach magazynowych, o których mowa w ust. 1.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania
dla pomieszczeń magazynowych, w tym ich warunki lokalizacyjne i niezbędne zabezpieczenie
techniczne oraz zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych. Rozporządzenie
powinno uwzględniać zróżnicowanie zagrożeń dla otoczenia ze względu na właściwości
przechowywanych towarów, w tym materiałów wybuchowych znalezionych podczas prowadzenia
oczyszczania terenu.
Art. 25.
1.
Przeterminowane lub nieprzydatne do użycia materiały wybuchowe, amunicja, broń oraz
wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym podlegają unieszkodliwieniu lub odzyskowi.
2.
Unieszkodliwienia lub odzysku dokonuje się w sposób bezpieczny dla życia lub zdrowia
ludzkiego i mienia oraz możliwie najmniej uciążliwy dla środowiska naturalnego.
Art. 25a.
1.
O znalezieniu wszelkiego rodzaju materiałów wybuchowych i niebezpiecznych zawiadamia
się najbliższy urząd administracji rządowej lub samorządowej, jednostkę organizacyjną
Policji lub Państwowej Straży Pożarnej.
2.
Materiały wybuchowe i niebezpieczne zlokalizowane w morskich wodach wewnętrznych i
w morzu terytorialnym podlegają zgłoszeniu właściwemu terytorialnie urzędowi morskiemu.
3.
Wojewodowie, w porozumieniu z Szefem Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, wyznaczą
miejsca przeznaczone do niszczenia znalezionych materiałów wybuchowych i niebezpiecznych.
Art. 25b.
Do oczyszczania terenów z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego
mogą być użyte Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 25c.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki oczyszczania
terenów z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych, a w szczególności tryb zgłaszania
i zabezpieczania tych materiałów, w tym sposób i zakres udziału Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej w realizacji czynności, o których mowa w art. 25b, oraz warunki wyznaczania
miejsc przeznaczonych do niszczenia materiałów wybuchowych i niebezpiecznych, mając
na względzie ochronę życia lub zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego.
Art. 26.
Przepisów art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 21 ust. 1 nie stosuje się do działalności gospodarczej
prowadzonej przez rusznikarzy.
Rozdział 4
Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
Art. 27.
1.
Materiały wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby i technologie o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym, dopuszczone do obrotu, powinny osiągać charakterystyki i właściwości
przewidziane przez producenta, w celu zapewnienia ich maksymalnej niezawodności i
bezpieczeństwa.
2.
Przepisy art. 19 stosuje się odpowiednio przed dopuszczeniem do obrotu towarów, o
których mowa w ust. 1.
3.
Importowana broń palna oraz odrębne, istotne części broni palnej podlegają oznakowaniu
indywidualnym numerem seryjnym, zawierającym dane, o których mowa w art. 18 ust. 3a.
4.
Jeżeli importowana broń palna lub odrębna, istotna część broni palnej nie jest oznakowana
zgodnie z ust. 3, jej oznakowania może dokonać przedsiębiorca posiadający koncesję
na wytwarzanie danego rodzaju broni, w sposób umożliwiający identyfikację kraju importera
oraz przedsiębiorcę importującego.
5.
Broń palna oraz każda odrębna, istotna część broni palnej, przekazywane z zapasów
rządowych, podlegają oznakowaniu, o którym mowa w art. 18 ust. 3a lub 3b.
Art. 28.
1.
Pracownik zatrudniany przy obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz
wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym powinien:
1)
spełniać wymogi, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. e-g;
2)
mieć ukończone 21 lat;
3)
posiadać nienaganną opinię, wydaną przez komendanta powiatowego (miejskiego) Policji,
właściwego ze względu na jego miejsce zamieszkania a w przypadku obywatela innego
państwa - przez organ odpowiedniego szczebla i kompetencji w tym państwie, właściwy
ze względu na miejsce zamieszkania.
2.
Wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy rusznikarzy.
Art. 29.
1.
Materiały wybuchowe, broń, amunicja, istotne części broni i amunicji oraz wyroby o
przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, przeznaczone do obrotu, podlegają ewidencjonowaniu.
2.
Przedsiębiorca będący stroną czynności prawnej mającej za przedmiot obrót materiałami
wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym jest obowiązany prowadzić ewidencję zawartych transakcji.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia ewidencji,
o których mowa w ust. 1 i 2, oraz okres przechowywania związanej z nimi dokumentacji.
W rozporządzeniu tym należy uwzględnić dane, jakie powinna zawierać dokumentacja prowadzona
w celu zapewnienia pełnej rejestracji obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją
oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.
Art. 29a.
1.
Przedsiębiorca będący stroną czynności prawnej mającej za przedmiot obrót materiałami
wybuchowymi do użytku cywilnego jest obowiązany prowadzić rejestr jednoznacznych oznaczeń.
2.
W przypadku gdy przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie obrotu
materiałami wybuchowymi przeznaczonymi do użytku cywilnego:
1)
wprowadza do obrotu materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego oznaczony
jednoznacznym oznaczeniem pod swoją nazwą lub znakiem towarowym, o ile taki posiada,
lub
2)
modyfikuje materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego znajdujący się w obrocie
w takim stopniu, iż może mieć to wpływ na spełnienie przez ten materiał wymagań bezpieczeństwa
- przejmuje na siebie obowiązki wytwórcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do
użytku cywilnego wskazane w art. 23a oraz obowiązki producenta wskazane w art. 62v
ustawy, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1.
Art. 30.
1.
Obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu
wojskowym lub policyjnym dokonuje się na podstawie dokumentu uprawniającego do nabycia
i sprzedaży.
2.
Materiały wybuchowe, broń, amunicja, wyroby oraz technologia o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym mogą być sprzedawane wyłącznie podmiotom określonym w niniejszej ustawie,
z tym że:
1)
materiały wybuchowe sprzedaje się:
a)
przedsiębiorcy i podmiotowi, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
wyższym i nauce , którzy przedłożą:11)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 61 ustawy z dnia 3 lipca
2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.
U. poz. 1669), która weszła w życie z dniem 1 października 2018 r.
-
-koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania lub obrotu materiałami wybuchowymi,
-
-koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania amunicji,
-
-pozwolenie na nabywanie, przechowywanie lub używanie materiałów wybuchowych wydane odpowiednio przez wojewodę lub inny organ uprawniony do wydania takiego pozwolenia na podstawie odrębnych przepisów,
b12)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej (Dz. U. poz. 730), która weszła w życie z dniem 20 maja 2018 r.)
Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie
Wywiadu Wojskowego, Policji, Agencji Wywiadu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Służbie
Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Straży Marszałkowskiej po okazaniu dokumentu
uprawniającego do ich nabycia, wystawionego przez właściwy organ,
c)
innym podmiotom, których dostęp do materiałów wybuchowych regulują odrębne przepisy,
na warunkach w nich określonych;
2)
broń oraz istotne części broni sprzedaje się:
a)
osobom fizycznym, przedsiębiorcom oraz innym podmiotom, które przedłożą zaświadczenie
wydane odpowiednio przez właściwy organ Policji lub organ wojskowy, uprawniające do
nabycia określonego rodzaju oraz liczby egzemplarzy broni,
b)
cudzoziemcom na warunkach określonych w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji,
c)
przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie obrotu bronią,
d)
przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania broni - zgodnie z zakresem koncesji,
e)
przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania amunicji, w celu przeprowadzania prób rodzajów amunicji wytwarzanej
na podstawie koncesji,
f13)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.)
Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie
Wywiadu Wojskowego, Policji, Agencji Wywiadu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Straży Granicznej, Służbie Celno-Skarbowej, Służbie
Więziennej, Służbie Ochrony Państwa i Straży Marszałkowskiej po okazaniu dokumentu
uprawniającego do jej nabycia, wystawionego przez właściwy organ,
g13)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.)
Państwowej Straży Łowieckiej, Straży Ochrony Kolei, Straży Leśnej, Państwowej Straży
Rybackiej, straży gminnej (miejskiej), Straży Parkowej, Służbie Celno-Skarbowej i
Inspekcji Transportu Drogowego - na podstawie dokumentu wydanego przez uprawniony
organ Policji,
h)
specjalistycznym uzbrojonym formacjom ochronnym, uprawnionym do posiadania broni na
podstawie świadectwa broni - na podstawie zaświadczenia właściwego organu Policji,
uprawniającego do nabycia określonego rodzaju oraz ilości egzemplarzy broni,
i)
innym podmiotom, których dostęp do broni regulują odrębne przepisy, na warunkach w
nich określonych;
3)
amunicję sprzedaje się:
a)
osobom fizycznym, przedsiębiorcom oraz innym podmiotom na podstawie:
-
-legitymacji posiadacza broni lub świadectwa broni,
-
-zaświadczenia wydanego odpowiednio przez właściwy organ Policji lub organ wojskowy, uprawniającego do nabycia określonego rodzaju oraz liczby egzemplarzy broni wraz z amunicją do tej broni,
b)
cudzoziemcom, na warunkach określonych w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji,
c)
przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie obrotu amunicją,
d)
przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie obrotu bronią oraz dokument potwierdzający nabycie broni - w ilości niezbędnej
do odstrzelenia 3 nabojów z każdej lufy egzemplarza broni palnej przeznaczonej do
sprzedaży,
e14)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.)
Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie
Wywiadu Wojskowego, Policji, Agencji Wywiadu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Straży Granicznej, Służbie Celno-Skarbowej, Służbie
Więziennej, Służbie Ochrony Państwa i Straży Marszałkowskiej po okazaniu dokumentu
uprawniającego do jej nabycia, wystawionego przez właściwy organ,
f14)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.)
Państwowej Straży Łowieckiej, Straży Ochrony Kolei, Straży Leśnej, Państwowej Straży
Rybackiej, straży gminnej (miejskiej), Straży Parkowej, Służbie Celno-Skarbowej i
Inspekcji Transportu Drogowego - na podstawie dokumentu wydanego przez uprawniony
organ Policji,
g)
specjalistycznym uzbrojonym formacjom ochronnym na podstawie pisemnej zgody właściwego
komendanta wojewódzkiego Policji w celu szkolenia strzeleckiego,
h)
innym podmiotom, których dostęp do amunicji regulują odrębne przepisy, na warunkach
w nich określonych;
4)
istotne części amunicji sprzedaje się przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na
wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania amunicji, w której te
części występują;
5)
proch strzelniczy i spłonki sprzedaje się osobom, które okażą legitymację posiadacza
broni myśliwskiej, sportowej oraz posiadaczom broni kolekcjonerskiej;
6)
proch strzelniczy czarny (dymny) sprzedaje się pełnoletnim właścicielom replik broni
palnej rozdzielnego ładowania, którzy okażą dowód tożsamości oraz Europejską kartę
broni palnej;
7)
wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym sprzedaje się:
a)
przedsiębiorcom posiadającym koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania lub obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
b15)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.)
Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie
Wywiadu Wojskowego, Policji, Agencji Wywiadu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Straży Granicznej, Służbie Celno-Skarbowej, Służbie
Więziennej, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Straży Marszałkowskiej
po okazaniu dokumentu uprawniającego do ich nabycia, wystawionego przez właściwy organ,
c15)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.)
Państwowej Straży Łowieckiej, Straży Ochrony Kolei, Straży Leśnej, Straży Rybackiej,
straży gminnej (miejskiej), Straży Parkowej, Służbie Celno-Skarbowej i Inspekcji Transportu
Drogowego, po okazaniu dokumentu uprawniającego do ich nabycia, wystawionego przez
właściwy organ,
d)
innym podmiotom, których dostęp do wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
regulują odrębne przepisy, na warunkach w nich określonych;
8)
kamizelki kuloodporne, hełmy wojskowe i policyjne, ochraniacze twarzy, kończyn i innych
części ciała sprzedaje się także przedsiębiorcom, którzy posiadają koncesję na wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, oraz przedsiębiorcom
albo jednostkom organizacyjnym, które na podstawie odrębnych przepisów powołały wewnętrzne
służby ochrony, oraz szkołom kształcącym w zawodzie pracownika ochrony fizycznej osób
i mienia, a także przedsiębiorcom prowadzącym działalność szkoleniową dla osób ubiegających
się o wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej;
9)
technologie o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym sprzedaje się:
a)
przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie:
-
-obrotu określonymi technologiami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
-
-wytwarzania wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, których dotyczy dana technologia,
b16)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.)
Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie
Wywiadu Wojskowego, Policji, Agencji Wywiadu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Straży Granicznej, Służbie Celno-Skarbowej, Służbie
Więziennej, Służbie Ochrony Państwa i Straży Marszałkowskiej po okazaniu dokumentu
uprawniającego do ich nabycia, wystawionego przez właściwy organ.
3.
Przedsiębiorca, który sprzedaje materiały wybuchowe, broń, amunicję oraz wyroby i
technologię o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym obowiązany jest poinformować
o dokonanej transakcji organ, który wydał dokument uprawniający do zakupu.
4.
Dopuszcza się przeprowadzanie transakcji dotyczących broni i amunicji za pośrednictwem
sieci teleinformatycznej. Strony transakcji opatrują dokumenty dotyczące obrotu bronią
i amunicją kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
5.
Minister właściwy do spraw gospodarki i minister właściwy do spraw wewnętrznych w
porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, określą, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb, formę i zakres przekazywania przez przedsiębiorców informacji o dokonanej transakcji,
o której mowa w ust. 3 i 4, organowi wydającemu dokument uprawniający do zakupu,
2)
szczegółowe zasady i sposób udokumentowania odstrzelenia nabojów z broni wprowadzanej
do obrotu,
3)
szczegółowe zasady sprzedaży dotyczące obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją
oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
4)
zakres i tryb kontroli przestrzegania zasad sprzedaży dotyczących materiałów wybuchowych,
broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
5)
szczegółowe zasady dotyczące obrotu bronią i amunicją za pośrednictwem sieci teleinformatycznej
- mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa.
Art. 31.
1.
Nabywanie materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu
wojskowym lub policyjnym od przedsiębiorców nieposiadających koncesji na obrót tymi
towarami jest zakazane, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 2.
2.
Wyroby, o których mowa w art. 62c ust. 1 pkt 1 lit. a-c, pkt 2 lit. a oraz pkt 3 lit.
a ustawy, o której mowa w art. 6 ust. 2, oraz broń, na posiadanie której nie jest
wymagane pozwolenie na broń, mogą być sprzedawane wyłącznie osobom pełnoletnim, po
okazaniu dokumentu stwierdzającego tożsamość.
Art. 32.
1.
Przedsiębiorca wprowadzający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wyprowadzający
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej materiały wybuchowe oraz broń, na które nie
jest wymagane zezwolenie ministra właściwego do spraw gospodarki, jest obowiązany
posiadać koncesję ministra właściwego do spraw wewnętrznych i okazać ją funkcjonariuszowi
Służby Celno-Skarbowej.
2.
Funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej po dokonaniu odprawy celnej wwiezionego towaru,
o którym mowa w ust. 1, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zawiadamia komendanta
wojewódzkiego Policji właściwego ze względu na siedzibę lub miejsce wykonywania działalności
przedsiębiorcy.
3.
Zawiadomienie należy wysłać w ciągu 3 dni od daty dokonania odprawy celnej i powinno
ono zawierać: oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, numer koncesji i datę
jej wydania, ilość, rodzaj, nazwę, kaliber, markę, serię, numer i rok wyrobu broni,
odpowiednio - dane dotyczące materiałów wybuchowych.
Art. 33.
1.
Przepisy art. 24 ust. 1 i art. 25 stosuje się odpowiednio do niniejszego rozdziału.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego określi, w drodze rozporządzenia, wymagania organizacyjne
i techniczne w zakresie przygotowania obiektów, w których będą przechowywane materiały
wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, które
powinny uwzględniać zapewnienie ochrony życia i zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska
naturalnego.
Rozdział 5
Kontrola działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
Art. 34.
117)Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 66 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie, o którym mowa w art.
6 ust. 1, podlega kontroli, którą sprawują:
1)
organ koncesyjny w zakresie:
a)
zgodności wykonywanej działalności gospodarczej z wydaną koncesją,
b)
przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej,
c)
oceny wykonywanej działalności gospodarczej z punktu widzenia obronności lub bezpieczeństwa
Państwa albo porządku publicznego, ochrony bezpieczeństwa lub dóbr osobistych obywateli;
2)
minister właściwy do spraw gospodarki w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami
wybuchowymi i amunicją, wytwarzania broni, z wyłączeniem rusznikarzy, oraz wyrobów
o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, a także w zakresie ich przechowywania i
ewidencjonowania;
3)
inne organy państwowe:
a)
wyspecjalizowane w kontroli danego rodzaju działalności, upoważnione przez organ koncesyjny
- w zakresie wskazanym przez ten organ,
b)
w zakresie swojej właściwości i kompetencji określonych w odrębnych przepisach;
4)
komendanci wojewódzcy Policji - w zakresie wytwarzania broni w ramach usług rusznikarskich,
obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym, a także ich przechowywania i ewidencjonowania.
218)Dodany przez art. 66 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Osoby upoważnione do kontroli są uprawnione do:
1)
wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest wykonywana
działalność gospodarcza objęta koncesją, w dniach i w godzinach, w których ta działalność
jest wykonywana lub powinna być wykonywana;
2)
żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji
oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli.
318)Dodany przez art. 66 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Organ uprawniony do kontroli, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wykonywanej
działalności gospodarczej objętej koncesją, może wezwać przedsiębiorcę do ich usunięcia,
w wyznaczonym terminie.
Art. 34a19)Dodany przez art. 66 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Organ uprawniony do kontroli, w przypadku posiadania informacji o możliwych nieprawidłowościach,
w wykonywanej działalności gospodarczej objętej koncesją, może wezwać przedsiębiorcę
do złożenia pisemnych wyjaśnień oraz przekazania dokumentów celem zweryfikowania posiadanych
informacji oraz ustalenia, czy przedsiębiorca spełnia warunki wykonywania działalności
gospodarczej objętej koncesją.
Art. 34b19)Dodany przez art. 66 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 7..
Organ uprawniony do kontroli może zwracać się do sądów, prokuratury, Policji, Straży
Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz innych organów administracji publicznej
o przekazanie informacji, materiałów i danych będących w ich posiadaniu, istotnych
dla prowadzonego postępowania administracyjnego lub postępowania wyjaśniającego, zmierzającego
do ustalenia, czy działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami
wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym wykonywana przez przedsiębiorcę, w sprawie którego prowadzone jest
postępowanie, rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania
koncesjonowanej działalności gospodarczej, określone przepisami prawa, albo czy działalność
tego przedsiębiorcy nie stanowi zagrożenia obronności i bezpieczeństwa państwa lub
bezpieczeństwa obywateli.
Art. 35.
1.
Do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 34, organ koncesyjny może powołać na
czas trwania kontroli zespół kontrolny, zwany dalej „zespołem”.
2.
Na wniosek organu koncesyjnego, minister właściwy do spraw gospodarki, Minister Obrony
Narodowej, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Komendant Główny Policji delegują
do prac w zespole funkcjonariuszy, żołnierzy lub pracowników podległych albo nadzorowanych
jednostek organizacyjnych. W skład zespołu organ koncesyjny może także powołać biegłych
i ekspertów, za ich zgodą.
3.
Organ koncesyjny, powołując zespół, wyznacza jego kierownika, który koordynuje przebieg
czynności kontrolnych oraz sporządza protokół pokontrolny.
4.
Czynności kontrolne są wykonywane na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli
wydanego przez organ koncesyjny.
Rozdział 5a
Przemieszczanie przez przedsiębiorców broni palnej
Art. 35a.
1.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do broni palnej odpowiadającej kategoriom
broni palnej określonym w przepisach prawa Unii Europejskiej o kontroli nabywania
i posiadania broni.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
rodzaje broni palnej, o której mowa w ust. 1, uwzględniając klasyfikację określoną
w przepisach prawa Unii Europejskiej oraz spójność z właściwymi przepisami o broni
i amunicji.
Art. 35b.
Przemieszczanie amunicji do broni palnej odbywa się na zasadach określonych w niniejszym
rozdziale dla tej broni.
Art. 35c.
Przemieszczanie broni palnej wymaga zgody przewozowej i urzędowo poświadczonej kopii
uprzedniej zgody przewozowej oraz urzędowo poświadczonej kopii decyzji o zwolnieniu
- w przypadku jej wydania.
Art. 35d.
1.
W przypadku przemieszczania broni palnej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako
państwa początkowego transakcji, poświadczenia zgody przewozowej dokonuje, z zastrzeżeniem
art. 35g ust. 1, komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na siedzibę zbywcy
broni palnej.
2.
Zgoda przewozowa powinna zawierać w szczególności:
1)
wskazanie państwa początkowego i docelowego transakcji;
2)
firmę lub imię i nazwisko zbywcy i nabywcy broni palnej;
3)
siedzibę i jej adres lub adres zamieszkania zbywcy i nabywcy broni palnej;
4)
adres, na który broń palna ma być dostarczona;
5)
dane techniczne pozwalające na jednoznaczną identyfikację broni palnej;
6)
liczbę jednostek broni palnej;
7)
wskazanie uprzedniej zgody przewozowej wydanej przez właściwe władze państwa docelowego
transakcji oraz decyzji o zwolnieniu - w przypadku jej wydania.
3.
Przedsiębiorca ubiegający się o poświadczenie zgody przewozowej przedkłada organowi,
o którym mowa w ust. 1, kopię uprzedniej zgody przewozowej.
4.
Organ, o którym mowa w ust. 1, poświadcza zgodę przewozową w terminie nie dłuższym
niż 5 dni od dnia jej wpływu do tego organu.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgody
przewozowej, z uwzględnieniem danych, o których mowa w ust. 2, w taki sposób, aby
zawierała ona elementy umożliwiające jednoznaczną identyfikację broni palnej i stron
transakcji oraz miejsca przeznaczone na dokonywanie wpisów poświadczających legalność
transakcji.
Art. 35e.
1.
Komendant wojewódzki Policji może odmówić poświadczenia zgody przewozowej z przyczyn,
o których mowa w art. 17 ust. 3.
2.
Odmowa poświadczenia zgody przewozowej następuje w drodze decyzji administracyjnej.
3.
Organem odwoławczym od decyzji, o której mowa w ust. 2, jest organ koncesyjny.
Art. 35f.
1.
Komendant wojewódzki Policji po dokonaniu czynności poświadczenia zgody przewozowej
jest obowiązany do bezzwłocznego przesłania kopii tej zgody do Komendanta Głównego
Policji, który przekazuje ten dokument właściwym władzom państwa docelowego transakcji
i państw, przez których terytorium będzie przemieszczana broń palna, oraz Komendantowi
Głównemu Straży Granicznej.
2.
Po dokonaniu czynności poświadczenia zgody przewozowej komendant wojewódzki Policji
może przeprowadzić kontrolę zgodności informacji zawartych w zgodzie przewozowej z
bronią palną przemieszczaną z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 35g.
1.
Organ koncesyjny może, w drodze decyzji administracyjnej, zwolnić przedsiębiorcę dokonującego
przemieszczenia broni palnej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa początkowego
transakcji z obowiązku każdorazowego poświadczania zgód przewozowych przez komendanta
wojewódzkiego Policji, jeżeli udokumentuje on stosowanie co najmniej przez 3 lata
wewnętrznego systemu kontroli i zarządzania obrotem towarami strategicznymi, o którym
mowa w ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami
i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania
międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa .
2.
Organ koncesyjny przekazuje kopię decyzji o zwolnieniu komendantowi wojewódzkiemu
Policji właściwemu ze względu na siedzibę przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1,
oraz Komendantowi Głównemu Straży Granicznej.
3.
Decyzję o zwolnieniu wydaje się na okres nie dłuższy niż 3 lata.
Art. 35h.
Organ koncesyjny może w każdym czasie cofnąć decyzję o zwolnieniu z przyczyn określonych
w art. 17 ust. 3 lub z powodu utraty certyfikatu zgodności dotyczącego wewnętrznego
systemu kontroli i zarządzania obrotem towarami strategicznymi, o którym mowa w ustawie
wymienionej w art. 35g ust. 1.
Art. 35i.
1.
Przedsiębiorca dokonujący przemieszczania broni palnej z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest obowiązany do przechowywania egzemplarza uprzedniej zgody przewozowej
przez okres 10 lat od daty jej poświadczenia.
2.
Przedsiębiorca dokonujący przemieszczania broni palnej z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, któremu wydano decyzję o zwolnieniu, jest dodatkowo obowiązany:
1)
każdorazowo poświadczyć przez siebie i przekazać zgodę przewozową nabywcy broni palnej
z innego państwa członkowskiego;
2)
przekazać poświadczoną przez siebie kopię zgody przewozowej komendantowi wojewódzkiemu
Policji właściwemu ze względu na swoją siedzibę, nie później niż 5 dni roboczych przed
wydaniem broni palnej jej nabywcy.
Art. 35j.
Komendant wojewódzki Policji po otrzymaniu kopii zgody przewozowej poświadczonej przez
przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 35i ust. 2, jest obowiązany do bezzwłocznego
przesłania kopii tej zgody właściwym władzom państwa docelowego transakcji i państw,
przez których terytorium będzie przewożona broń palna, oraz Komendantowi Głównemu
Straży Granicznej.
Art. 35k.
1.
W przypadku przemieszczania broni palnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako
państwa docelowego transakcji, poświadczenia uprzedniej zgody przewozowej dokonuje
komendant wojewódzki Policji, właściwy ze względu na siedzibę nabywcy broni palnej,
w terminie nie dłuższym niż 5 dni od dnia jej wpływu do tego organu.
2.
Uprzednia zgoda przewozowa powinna zawierać w szczególności dane, o których mowa w
art. 35d ust. 2 pkt 1-6.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór uprzedniej
zgody przewozowej, z uwzględnieniem danych, o których mowa w art. 35d ust. 2 pkt 1-6,
w taki sposób, aby zawierała ona elementy umożliwiające jednoznaczną identyfikację
broni palnej i stron transakcji oraz miejsca przeznaczone na dokonywanie wpisów poświadczających
legalność transakcji.
Art. 35l.
1.
Komendant wojewódzki Policji może odmówić poświadczenia uprzedniej zgody przewozowej
z przyczyn, o których mowa w art. 17 ust. 3.
2.
Odmowa poświadczenia uprzedniej zgody przewozowej następuje w drodze decyzji administracyjnej.
3.
Organem odwoławczym od decyzji komendanta wojewódzkiego Policji jest organ koncesyjny.
Art. 35m.
1.
W przypadku przemieszczania broni palnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako
państwa docelowego transakcji, zgoda przewozowa nie wymaga poświadczenia przez właściwe
władze państwa początkowego transakcji, jeżeli państwo początkowe transakcji zwolniło
przedsiębiorcę z obowiązku poświadczania zgody przewozowej.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, broni palnej musi towarzyszyć do miejsca docelowego
jej przemieszczenia urzędowo poświadczona kopia dokumentu o zwolnieniu.
Art. 35n.
1.
W przypadku gdy przemieszczanie broni palnej jest realizowane za pośrednictwem podmiotów
wykonujących działalność gospodarczą w zakresie przewożenia i doręczania przesyłek,
przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 1, który dokonał
zlecenia przewozu, jest obowiązany przekazać dokonującemu przewozu urzędowo poświadczoną
kopię zgody przewozowej lub decyzji o zwolnieniu - w przypadku jej wydania oraz urzędowo
poświadczoną kopię uprzedniej zgody przewozowej.
2.
Podmiot wykonujący działalność gospodarczą w zakresie przewożenia i doręczania przesyłek,
który otrzymał zlecenie przewozu broni palnej, jest obowiązany do posiadania dokumentów,
o których mowa w ust. 1.
Rozdział 6
Przepisy karne
Art. 36.
1.
Kto wykonuje działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania lub obrotu materiałami
wybuchowymi, bronią, amunicją albo wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym
lub policyjnym bez koncesji lub wbrew warunkom określonym w koncesji, albo nie dopełnia
obowiązku oznakowania broni palnej lub pojedynczego, podstawowego opakowania amunicji,
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
2.
Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa nieumyślnie,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
3.
W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1 lub 2, orzeka się przepadek materiałów
wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
a także innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa,
albo pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, chociażby nie stanowiły
one własności sprawcy.
Art. 36a.
1.
Kto, wykonując działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania lub obrotu bronią lub
amunicją albo w zakresie przewożenia i doręczania przesyłek zawierających broń lub
amunicję, przemieszcza, z innych państw członkowskich, na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jako państwa docelowego transakcji albo z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
jako państwa początkowego transakcji albo przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
broń palną lub amunicję do takiej broni bez wymaganej zgody przewozowej lub uprzedniej
zgody przewozowej albo dokonuje poświadczenia zgody przewozowej nie posiadając do
tego uprawnień, podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
W razie skazania za wykroczenie, o którym mowa w ust. 1, można orzec przepadek broni
palnej i amunicji.
Art. 37.
Kto sprzedaje wyroby pirotechniczne, wyłączone spod koncesjonowania lub broń, na posiadanie
której nie jest wymagane pozwolenie, osobom niepełnoletnim,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Art. 38.
1.
Kto wbrew obowiązkom określonym w art. 15 ust. 1 pkt 2 lub 3 nie dokonuje zawiadomień
określonych w tych przepisach,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2.
Tej samej karze podlega, kto nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 15 ust.
1 pkt 5.
Art. 39.
1.
Kto utrudnia przeprowadzenie przez uprawnione organy kontroli działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania lub obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami
i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
podlega karze grzywny.
2.
Orzekanie w sprawie, o której mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 7
Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe
Art. 40.
(pominięty)
Art. 41.
1.
Koncesje na działalność gospodarczą uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią oraz amunicją,
po spełnieniu przez przedsiębiorcę warunków określonych w niniejszej ustawie, podlegają
wymianie w terminie do dnia 30 czerwca 2003 r., a po upływie tego terminu tracą moc.
2.
Przedsiębiorca ubiegający się o wymianę koncesji, o której mowa w ust. 1, składa wniosek
o wymianę koncesji w terminie do dnia 31 grudnia 2002 r., po spełnieniu warunków określonych
w niniejszej ustawie.
3.
Do wniosku o wymianę koncesji stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 i art. 13.
Art. 42.
Postępowania wszczęte przed wejściem w życie niniejszej ustawy w sprawach o udzielenie
koncesji i niezakończone ostateczną decyzją ulegają umorzeniu.
Art. 43.
Traci moc art. 3 i 18 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych .
Art. 44.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2001 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 91/477/EWG
z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (Dz. Urz.
WE L 256 z 13.09.1991). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone
w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
- wydanie specjalne.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 138, 398, 650, 1338, 1544 i 1669.
3)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 4.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. o zmianie
ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 398),
która weszła w życie z dniem 15 marca 2018 r.; wejdzie w życie z dniem 1 lutego 2019 r.
5)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 6.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
7)
Dodany przez art. 66 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej
(Dz. U. poz. 650), która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r.
8)
Dodany przez art. 85 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem
osoby fizycznej (Dz. U. poz. 1629), która wejdzie w życie z dniem 25 listopada 2018 r.
9)
Dodany przez art. 66 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.
10)
Ustawa utraciła moc na podstawie art. 192 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności
gospodarczej (Dz. U. poz. 650), która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r.
11)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 61 ustawy z dnia 3 lipca
2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.
U. poz. 1669), która weszła w życie z dniem 1 października 2018 r.
12)
W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej (Dz. U. poz. 730), która weszła w życie
z dniem 20 maja 2018 r.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
15)
W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
17)
Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 66 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.
18)
Dodany przez art. 66 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.
19)
Dodany przez art. 66 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.
20)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1983 r. poz. 35, z 1988 r.
poz. 324, z 1989 r. poz. 192, z 1997 r. poz. 31, 554 i 740, z 1999 r. poz. 549 oraz
z 2001 r. poz. 679.