Rozporządzenie Ministra Energiiz dnia 27 września 2018 r.w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych 1)Minister Energii kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie §
1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 2314).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 19b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania
jakości paliw zarządza się, co następuje:
§ 1.
Sposób pobierania próbek paliw stałych określa załącznik do rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Minister Energii kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie §
1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 2314).
Załącznik - Sposób pobierania próbek paliw stałych
1.
Objaśnienia:
1)
partia paliwa stałego - deklarowana ilość paliwa stałego wprowadzanego do obrotu o
określonych wymaganiach jakościowych;
2)
próbka pierwotna - porcja paliwa stałego pobrana z jednego miejsca w partii paliwa
stałego;
3)
próbka ogólna - próbka otrzymana w wyniku połączenia wszystkich próbek pierwotnych
pobranych z partii paliwa stałego;
4)
próbka laboratoryjna - próbka, którą uzyskuje się w wyniku rozdrabniania, mieszania
i pomniejszania próbki do badań lub próbki kontrolnej;
5)
próbka analityczna - część badanego materiału pobranego z próbki laboratoryjnej, wykorzystywana
w całości do jednego oznaczenia lub badania.
2.
Próbki paliw stałych pobiera się:
1)
z przenośników taśmowych z:
a)
zatrzymanego przenośnika taśmowego,
b)
przesypu przenośnika taśmowego znajdującego się w ruchu,
c)
przenośnika taśmowego znajdującego się w ruchu;
2)
z podnośników kubełkowych;
3)
z wagonów kolejowych lub z pryzmy uzyskanej po wyładowaniu paliwa stałego z wagonów;
4)
z samochodów lub z pryzmy uzyskanej po wyładowaniu paliwa stałego z samochodu;
5)
ze statków i z barek;
6)
ze zwałów;
7)
ze zwałów, jeżeli nie ma możliwości pobrania próbek z przenośników taśmowych podczas
transportu paliwa stałego na zwał lub podczas zabierania paliwa stałego ze zwału;
8)
z opakowań jednostkowych.
3.
Sposób pobierania próbek pierwotnych z miejsc, o których mowa w pkt 2 ppkt 1-7.
3.1.
Sposób pobierania próbek pierwotnych określa PN-ISO 18283:2008 pkt 5 dla paliw stałych
otrzymywanych w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i brunatnego lub pkt
5.3 normy PN-G-04502:2014-11 dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
3.2.
Minimalną masę próbki pierwotnej ustala się zgodnie z pkt 4.4.9 normy PN-ISO 18283:2008
dla paliw stałych otrzymywanych w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i
brunatnego lub zgodnie ze wzorem określonym w pkt 5.1 normy PN-G-04502:2014-11 dla
pozostałych rodzajów paliw stałych.
3.3.
Ustalając minimalną masę próbki pierwotnej, przyjmuje się jako wielkość największego
ziarna w badanej partii paliwa stałego oraz wartość maksymalną wymiaru ziarna określoną
dla danego sortymentu paliwa stałego zgodnie z poniższą tabelą.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
3.4.
Minimalną liczbę próbek pierwotnych z partii paliwa stałego określa się zgodnie z
PN-ISO 18283:2008 pkt 4.4.10 dla paliw stałych otrzymywanych w procesie przeróbki
termicznej węgla kamiennego i brunatnego lub zgodnie z pkt 5.2.1 albo wzorem określonym
w pkt 5.2.2 normy PN-G-04502:2014-11 dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
4.
Sposób pobierania próbek pierwotnych z opakowań jednostkowych, o których mowa w pkt
2 ppkt 8.
4.1.
Jedno opakowanie jednostkowe stanowi jedną próbkę pierwotną, jeżeli masa opakowania
jest nie większa niż 25 kg.
4.2.
Liczbę opakowań jednostkowych, które należy pobrać z partii paliwa stałego do wykonania
badania, oblicza się według wzoru:
\(
L_{oj} = {{1,92 \times \sqrt {{M \over {1000}} \times D} } \over {m_{oj} }}
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Loj- liczbę opakowań jednostkowych,
M - masę partii paliwa stałego [w kg],
D - wielkość największego ziarna w badanej partii paliwa stałego [w mm],
moj- masę opakowania jednostkowego [w kg].
4.3.
Otrzymaną wartość liczby opakowań jednostkowych zaokrągla się do części całkowitej
tej liczby.
4.4.
Przed przystąpieniem do pobrania próbek pierwotnych przeprowadza się oględziny całej
partii paliwa stałego i eliminuje się z procesu pobierania próbek uszkodzone opakowania
jednostkowe.
4.5.
Opakowania jednostkowe pobiera się losowo z całej partii paliwa stałego, zapewniając
takie warunki, aby wszystkie opakowania jednostkowe miały równe prawdopodobieństwo
pobrania.
4.6.
W przypadku opakowań jednostkowych większych niż 25 kg stosuje się przepisy pkt 3.
5.
Przygotowanie próbki ogólnej.
5.1.
Wszystkie próbki pierwotne pochodzące z badanej partii paliwa stałego łączy się, tworząc
próbkę ogólną.
6.
Przygotowanie próbki do badań i próbki kontrolnej.
6.1.
Próbkę do badań i próbkę kontrolną otrzymuje się przez podzielenie próbki ogólnej
w proporcji 1:1.
6.2.
Pakowanie próbki do badań i próbki kontrolnej odbywa się w miejscu jej pobrania.
7.
Przygotowanie próbki laboratoryjnej.
7.1.
Przygotowanie próbki laboratoryjnej z próbki do badań oraz próbki laboratoryjnej z
próbki kontrolnej może odbyć się w miejscu ich pobrania lub w laboratorium.
7.2.
Próbka laboratoryjna przygotowywana jest z próbki do badań lub próbki kontrolnej poprzez
jej rozkruszenie, mieszanie i pomniejszenie.
7.3.
Po rozkruszeniu próbki do badań lub próbki kontrolnej pomniejsza się ją do masy nie
mniejszej niż podana w normie PN-ISO 18283:2008 pkt 8.7 dla paliw stałych otrzymywanych
w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i brunatnego lub tablicy 3 pkt 7.1
normy PN-G-04502:2014-11 dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
7.4.
W przypadku próbek paliw stałych innych niż paliwa stałe otrzymywane w procesie przeróbki
termicznej węgla kamiennego, o wielkości ziarna różnej od przedstawionych w tablicy
3 w pkt 7.1 normy PN-G-04502:2014-11, minimalną masę próbki do badań lub próbki kontrolnej
po pomniejszeniu ustala się według wzoru:
\(
y = 0,05 + 0,5x + 0,05x^2
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
y - masa próbki do badań lub próbki kontrolnej po pomniejszeniu [w kg],
x - wielkość największego ziarna po rozkruszeniu [w mm].
7.5.
Urządzenia do przygotowania próbki laboratoryjnej określa pkt 8.3.3 normy PN-ISO 18283:2008
dla paliw stałych otrzymywanych w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i
brunatnego lub pkt 7 normy PN-G-04502:2014-11 dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
7.6.
Rozdrabnianie, mieszanie i pomniejszanie próbki do badań lub próbki kontrolnej odbywa
się w sposób określony w pkt 8 normy PN-ISO 18283:2008 dla paliw stałych otrzymywanych
w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i brunatnego lub w pkt 7 normy PN-G-04502:2014-11
dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
7.7.
Próbka laboratoryjna przygotowana z próbki do badań i próbka laboratoryjna przygotowana
z próbki kontrolnej pakowana jest na miejscu jej przygotowania.
8.
Przygotowaną próbkę do badań i próbkę kontrolną lub próbkę laboratoryjną przygotowaną
z próbki do badań i próbkę laboratoryjną przygotowaną z próbki kontrolnej pakuje się
do szczelnych skrzynek, pojemników albo worków i zabezpiecza w sposób zapewniający
identyczność i identyfikowalność tych próbek.