Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 14 września 2018 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym
dla pracowników jednostek sfery budżetowej
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników
jednostek sfery budżetowej , z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 11 września 2018 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
art. 47 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Straży
Marszałkowskiej , który stanowi:
„
Art. 47.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 20 maja 2018 r., z wyjątkiem:
1)
art. 3 pkt 4 i 5, art. 4 pkt 3, 4 i 6, art. 6 pkt 2-5, pkt 6 w zakresie art. 88 ust.
4 pkt 2 oraz pkt 7, art. 8, art. 9, art. 21 pkt 3, 5 i 6, art. 22, art. 23 pkt 2,
art. 25-27, art. 29, art. 35 pkt 10 lit. b tiret drugie w zakresie pkt 4, pkt 12 w
zakresie ust. 2, pkt 16 lit. b i pkt 17 w zakresie art. 35, które wchodzą w życie
po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia;
2)
art. 38 i art. 39, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady nabywania prawa oraz ustalania wysokości i wypłacania dodatkowego
wynagrodzenia rocznego dla pracowników jednostek sfery budżetowej, zwanego dalej „wynagrodzeniem
rocznym”.
2.
Przez użyte w ust. 1 określenie „pracownicy jednostek sfery budżetowej” rozumie się
pracowników:
1)
państwowych jednostek sfery budżetowej, dla których środki na wynagrodzenia są kształtowane
na podstawie odrębnej ustawy;
2)
zatrudnionych w urzędach organów władzy publicznej, kontroli, ochrony prawa oraz sądach
i trybunałach, wymienionych w art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych ;
3)
samorządowych jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych prowadzących
gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie wymienionej w pkt 2;
4)
biur poselskich, senatorskich lub poselsko-senatorskich oraz klubów, kół albo zespołów
parlamentarnych.
3.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1)
osób, o których mowa w:
a)
art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze
stanowiska państwowe ;
22)W brzmieniu ustalonym przez art. 12 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej (Dz. U. poz. 730), która weszła w życie z dniem 20 maja 2018 r.)
żołnierzy oraz funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej,
Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej oraz Służby Ochrony Państwa.
Art. 2.
1.
Pracownik nabywa prawo do wynagrodzenia rocznego w pełnej wysokości po przepracowaniu
u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego.
2.
Pracownik, który nie przepracował u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego,
nabywa prawo do wynagrodzenia rocznego w wysokości proporcjonalnej do okresu przepracowanego,
pod warunkiem, że okres ten wynosi co najmniej 6 miesięcy.
3.
Przepracowanie co najmniej 6 miesięcy warunkujących nabycie prawa do wynagrodzenia
rocznego nie jest wymagane w przypadkach:
1)
nawiązania stosunku pracy w trakcie roku kalendarzowego z nauczycielem i nauczycielem
akademickim zgodnie z organizacją pracy szkoły (szkoły wyższej);
2)
zatrudnienia pracownika do pracy sezonowej, jeżeli umowa o pracę została zawarta na
sezon trwający nie krócej niż trzy miesiące;
3)
powołania pracownika do czynnej służby wojskowej albo skierowania do odbycia służby
zastępczej;
4)
rozwiązania stosunku pracy w związku z:
a)
przejściem na emeryturę, rentę szkoleniową albo rentę z tytułu niezdolności do pracy
lub świadczenie rehabilitacyjne,
b)
przeniesieniem służbowym, powołaniem lub wyborem,
c)
likwidacją pracodawcy albo zmniejszeniem zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy,
d)
likwidacją jednostki organizacyjnej pracodawcy lub jej reorganizacją;
5)
podjęcia zatrudnienia:
a)
w wyniku przeniesienia służbowego,
b)
na podstawie powołania lub wyboru,
c)
w związku z likwidacją poprzedniego pracodawcy albo ze zmniejszeniem zatrudnienia
z przyczyn dotyczących tego pracodawcy,
d)
w związku z likwidacją jednostki organizacyjnej poprzedniego pracodawcy lub jej reorganizacją,
e)
po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej albo po odbyciu służby zastępczej;
6)
korzystania:
a)
z urlopu wychowawczego,
aa)
z urlopu macierzyńskiego,
ab) (uchylona)
ac) z urlopu ojcowskiego,
ad) z urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,
ae) (uchylona)
b)
z urlopu dla poratowania zdrowia,
c)
przez nauczyciela lub nauczyciela akademickiego z urlopu do celów naukowych, artystycznych
lub kształcenia zawodowego;
6a)
korzystania z urlopu rodzicielskiego;
7)
wygaśnięcia stosunku pracy w związku ze śmiercią pracownika.
Art. 3.
Pracownik nie nabywa prawa do wynagrodzenia rocznego w przypadkach:
1)
nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy trwającej dłużej niż dwa dni;
2)
stawienia się do pracy lub przebywania w pracy w stanie nietrzeźwości;
3)
wymierzenia pracownikowi kary dyscyplinarnej wydalenia z pracy lub ze służby;
4)
rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
Art. 4.
1.
Wynagrodzenie roczne ustala się w wysokości 8,5% sumy wynagrodzenia za pracę otrzymanego
przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje to wynagrodzenie,
uwzględniając wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczenia
ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, a także wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy
oraz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który
podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy.
2.
W przypadkach, o których mowa w art. 2 ust. 3, wysokość wynagrodzenia rocznego ustala
się proporcjonalnie do okresu przepracowanego u danego pracodawcy.
Art. 5.
1.
Wynagrodzenie roczne jest wypłacane z wyodrębnionych na ten cel środków na wynagrodzenia.
2.
Wynagrodzenie roczne wypłaca się, z zastrzeżeniem ust. 3, nie później niż w ciągu
pierwszych trzech miesięcy roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje
to wynagrodzenie.
3.
Pracownikowi, z którym rozwiązano stosunek pracy w związku z likwidacją pracodawcy,
wynagrodzenie roczne wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy.
Art. 6.
Ilekroć w przepisach prawa jest mowa o „nagrodzie z zakładowego funduszu nagród” dla
pracowników wymienionych w art. 1 ust. 2, oznacza to „dodatkowe wynagrodzenie roczne
dla pracowników jednostek sfery budżetowej”.
Art. 7.
(pominięty)
Art. 8.
(pominięty)
Art. 9.
Traci moc ustawa z dnia 10 lipca 1985 r. o rocznych nagrodach z zakładowego funduszu nagród
w państwowych jednostkach organizacyjnych nie będących przedsiębiorstwami państwowymi .
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
1)
Z dniem 1 marca 2006 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 lutego
2006 r. sygn. akt K 1/05 (Dz. U. poz. 243).
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 12 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę o Straży Marszałkowskiej (Dz. U. poz. 730), która weszła w życie z dniem 20
maja 2018 r.