Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 24 listopada 2017 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rekapitalizacji niektórych instytucji
oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji
oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Udzielanie gwarancji zwiększania funduszy własnych instytucji finansowych
- Rozdział 3
- Rozdział 3a - Rządowe instrumenty stabilizacji finansowej
- Rozdział 4 - Przepisy z zakresu finansów publicznych
- Rozdział 5 - Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych
instrumentach stabilizacji finansowej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 16 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o zasadach zarządzania
mieniem państwowym oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 24 listopada 2017 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
art. 134 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o zasadach
zarządzania mieniem państwowym , który stanowi:
„
Art. 134.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem:
1)
art. 14 pkt 19 i pkt 32 w zakresie uchylenia art. 69a ust. 3 i 4, które wchodzą w
życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;
2)
art. 97-99, art. 100 ust. 2, art. 114 ust. 2 i art. 116, które wchodzą w życie z dniem
następującym po dniu ogłoszenia;
3)
art. 19 pkt 32, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;
4)
art. 95, który wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2016 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady, warunki i tryb rekapitalizacji niektórych instytucji oraz zastosowania
rządowych instrumentów stabilizacji finansowej.
2.
Rekapitalizacja polega na udzielaniu przez Skarb Państwa gwarancji zwiększenia funduszy
własnych instytucji.
3.
Rządowymi instrumentami stabilizacji finansowej są:
1)
publiczny instrument wsparcia kapitałowego;
2)
tymczasowe przejęcie instytucji i instytucji finansowych przez Skarb Państwa.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
bank - bank krajowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe ;
2)
dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego
- dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia 575/2013;
3)
dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego - dominującą finansową
spółkę holdingową z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia
575/2013;
4)
finansowa spółka holdingowa - finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4
ust. 1 pkt 20 rozporządzenia 575/2013;
5)
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej - finansową spółkę holdingową
o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia 575/2013;
6)
firma inwestycyjna - firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia
575/2013, objętą wymogiem dotyczącym kapitału założycielskiego w wysokości 730 000
euro;
7)
holding mieszany - spółkę holdingową o profilu mieszanym, o której mowa w art. 4 ust.
1 pkt 22 rozporządzenia 575/2013;
8)
instrumenty dodatkowe w kapitale Tier I - instrumenty kapitałowe spełniające warunki
określone w art. 52 ust. 1 rozporządzenia 575/2013;
9)
instrumenty w kapitale podstawowym Tier I - instrumenty kapitałowe spełniające warunki
określone w art. 28 ust. 1-4, art. 29 ust. 1-5 lub art. 31 ust. 1 rozporządzenia 575/2013;
10)
instrumenty w kapitale Tier II - instrumenty kapitałowe lub pożyczki podporządkowane
spełniające warunki określone w art. 63 rozporządzenia 575/2013;
11)
instytucja - instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną;
12)
instytucja finansowa - instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26
rozporządzenia 575/2013;
13)
instytucja kredytowa - instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia
575/2013, z wyjątkiem spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Banku Gospodarstwa
Krajowego;
14)
kapitał podstawowy Tier I - element funduszy własnych instytucji, o którym mowa w
art. 26-50 rozporządzenia 575/2013;
15)
kapitał Tier II - element funduszy własnych instytucji, o którym mowa w art. 62-71
rozporządzenia 575/2013;
16)
kryzys systemowy - zakłócenie stabilności systemu finansowego, które może wywołać
poważne negatywne skutki dla rynku wewnętrznego i dla gospodarki stwierdzone przez
Komitet Stabilności Finansowej;
17)
państwo członkowskie - państwo członkowskie Unii Europejskiej;
18)
prawa udziałowe - akcje, prawa poboru w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych , prawa do akcji, warranty subskrypcyjne i inne zbywalne papiery wartościowe inkorporujące
prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji, wyemitowane na podstawie
właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego, oraz inne zbywalne prawa majątkowe,
które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia takich
papierów wartościowych;
19)
rozporządzenie 575/2013 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 ;
20)
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa - dominującą finansową spółkę holdingową,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia 575/2013;
21)
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej - unijną dominującą
finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust.
1 pkt 33 rozporządzenia 575/2013.
Art. 2a.
1.
Gwarancji zwiększenia funduszy własnych można udzielić tylko instytucji.
2.
Rządowe instrumenty stabilizacji finansowej mogą być stosowane w odniesieniu do:
1)
instytucji;
2)
instytucji finansowej z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, jeżeli instytucja
finansowa jest jednostką zależną instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej, lub
spółki, o której mowa w art. 2 pkt 2-5, 7, 20 i 21, i jest objęta nadzorem na zasadzie
skonsolidowanej nad jednostką dominującą zgodnie z art. 6-17 rozporządzenia 575/2013;
3)
finansowej spółki holdingowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej
oraz holdingu mieszanego, z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego;
4)
dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego, unijnej dominującej
finansowej spółki holdingowej, dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa
członkowskiego prowadzącej działalność mieszaną, unijnej dominującej finansowej spółki
holdingowej prowadzącej działalność mieszaną.
3.
Rządowych instrumentów stabilizacji finansowej nie stosuje się w odniesieniu do banków
spółdzielczych oraz firm inwestycyjnych działających w innej formie prawnej niż spółka
akcyjna.
Rozdział 2
Udzielanie gwarancji zwiększania funduszy własnych instytucji finansowych
Art. 3.
1.
Jeżeli w wyniku testów warunków skrajnych, o których mowa w art. 110t ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi albo w art. 133b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, oceny jakości aktywów lub innych działań nadzorczych Komisja Nadzoru Finansowego
zobowiązała instytucję do zwiększenia funduszy własnych zgodnie z art. 138 ust. 1 pkt 1a, 2 i 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 1 pkt 7 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, a działania podjęte przez instytucję okazały się nieskuteczne, Skarb Państwa może
udzielić tej instytucji gwarancji zwiększenia funduszy własnych, na zasadach określonych
w niniejszym rozdziale, zwanej dalej „gwarancją ostrożnościową”.
2.
Zwiększenie funduszy własnych objętych gwarancją ostrożnościową polega na emisji akcji
skierowanych do jej dotychczasowych akcjonariuszy lub podmiotów trzecich.
3.
Termin do zapisywania się na akcje nie może być dłuższy niż 14 dni od dnia otwarcia
subskrypcji.
4.
W przypadku subskrypcji zamkniętej, wykonanie prawa poboru następuje w jednym terminie,
który wynosi 14 dni od dnia ogłoszenia. Przepisów art. 435 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.
Art. 4.
1.
Gwarancja ostrożnościowa może być udzielona wyłącznie instytucji wypłacalnej, jeżeli
w chwili jej udzielenia nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji , a wobec akcjonariuszy i wierzycieli podporządkowanych instytucji zostały zastosowane
środki podziału obciążeń, zgodnie z umową, o której mowa w art. 6 ust. 5.
2.
Wykonanie umowy gwarancji ostrożnościowej następuje, gdy akcje wyemitowane przez instytucję
w całości lub w części nie znajdą nabywców wśród dotychczasowych akcjonariuszy lub
podmiotów trzecich.
3.
Wysokość gwarancji ostrożnościowej nie może być wyższa niż kwota zwiększenia funduszy
własnych określona przez Komisję Nadzoru Finansowego.
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki podziału obciążeń przez akcjonariuszy i wierzycieli podporządkowanych,
uwzględniając potrzebę zapewnienia zgodności szczegółowych warunków podziału obciążeń
z unijnymi ramami pomocy państwa.
Art. 5.
1.
Wykonanie gwarancji ostrożnościowej następuje:
1)
w przypadku gdy dotychczasowi akcjonariusze lub podmioty trzecie objęły nie więcej
niż 50% wielkości emisji akcji - przez objęcie całości lub części wyemitowanych akcji;
2)
w przypadku gdy dotychczasowi akcjonariusze lub podmioty trzecie objęły więcej niż
50% wielkości emisji akcji - przez objęcie akcji o łącznej wartości nominalnej stanowiącej
różnicę między wysokością gwarancji ostrożnościowej oraz łączną wartością akcji objętych
przez dotychczasowych akcjonariuszy lub podmioty trzecie.
2.
Szczegółowe warunki wykonania gwarancji, w tym warunki emisji akcji instytucji finansowej
oraz ich objęcia przez Skarb Państwa, określa umowa, o której mowa w art. 6 ust. 5.
Art. 6.
1.
Gwarancji ostrożnościowej może udzielić, w imieniu Skarbu Państwa, minister właściwy
do spraw instytucji finansowych, na wniosek instytucji.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:
1)
nazwę instytucji;
2)
przedmiot gwarancji ostrożnościowej;
3)
wysokość wnioskowanej kwoty gwarancji ostrożnościowej;
4)
informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji, w tym ostatnie
sprawozdanie finansowe.
3.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych udziela gwarancji ostrożnościowej
w drodze umowy, po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego
i Prezesa Narodowego Banku Polskiego, określając jej warunki oraz wysokość. W przypadku
banków minister właściwy do spraw instytucji finansowych zasięga również opinii Prezesa
Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, natomiast w przypadku firm inwestycyjnych
- opinii Prezesa Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych.
4.
Warunkiem zawarcia umowy gwarancji ostrożnościowej pomiędzy ministrem właściwym do
spraw instytucji finansowych oraz instytucją jest uzyskanie zgody walnego zgromadzenia
tej instytucji na związanie umową. Walne zgromadzenie zwołuje się w terminie 7 dni
od dnia ogłoszenia o zwołaniu walnego zgromadzenia. Przepisu art. 402 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.
5.
Umowa gwarancji ostrożnościowej w szczególności:
1)
zapewnia ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych odpowiedni wpływ na
politykę finansową instytucji, w tym udział wyznaczonych przez niego przedstawicieli
w organach tej instytucji;
2)
określa sposób obliczenia ceny obejmowanych akcji oraz warunki ich emisji;
3)
określa wysokość udzielonej gwarancji ostrożnościowej;
4)
wskazuje cele wykorzystania środków pochodzących z emisji akcji;
5)
określa ograniczenia w zakresie wypłaty dywidendy bądź nadwyżki bilansowej;
6)
określa ograniczenia w zakresie polityki wynagrodzeń wobec członków organów instytucji
oraz kadry kierowniczej;
7)
wskazuje obowiązek niezwłocznego dostosowania przepisów statutu, umowy spółki i innych
regulacji wewnętrznych instytucji do postanowień umowy gwarancji ostrożnościowej;
8)
określa sposób rozliczenia straty instytucji za okresy ubiegłe;
9)
określa warunki podziału obciążeń przez akcjonariuszy i wierzycieli podporządkowanych
instytucji.
6.
Miesięczne wynagrodzenie członka organu instytucji nie może przekraczać dwunastokrotności
przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w
czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego,
a dodatkowe składniki wynagrodzenia nie mogą przekraczać w skali roku trzykrotności
miesięcznego wynagrodzenia danego członka organu tej instytucji.
7.
Odmowa udzielenia gwarancji ostrożnościowej nie stanowi podstawy roszczeń instytucji
ani osób trzecich wobec Skarbu Państwa.
Art. 7.
1.
Zwiększenie funduszy własnych w wyniku wykonania gwarancji ostrożnościowej następuje
z dniem objęcia akcji przez Skarb Państwa. Przepisu art. 441 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.
3.
Akcje objęte przez Skarb Państwa w wyniku wykonania gwarancji ostrożnościowej są uprzywilejowane
co do głosu i przyznają 2 głosy na akcję podczas głosowania uchwały o podziale zysku.
4.
Do objęcia akcji instytucji przez Skarb Państwa w wyniku wykonania gwarancji ostrożnościowej
przepisów art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, art. 69 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania
instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.
Art. 8.
(uchylony)
Art. 9.
1.
W przypadku gdy instytucja nie wywiązuje się z umowy gwarancji ostrożnościowej, minister
właściwy do spraw instytucji finansowych może:
1)
wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego z wnioskiem o podjęcie wobec tej instytucji
środków określonych w art. 138 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe albo art. 110y ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
2)
przedłożyć posiadane akcje do umorzenia.
2.
Umorzenie akcji następuje za wynagrodzeniem ustalonym przez zarząd instytucji zgodnie
z art. 10 ust. 2.
3.
Umorzenia akcji dokonuje zarząd instytucji w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku
przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. Do umorzenia akcji przepisów
art. 359 § 1 zdanie trzecie oraz § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 15 września 2000 r.
- Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.
Art. 10.
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 75 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Do sprzedaży akcji instytucji objętych przez Skarb Państwa w wyniku wykonania gwarancji
ostrożnościowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym .
2.
Jeżeli wykup akcji instytucji objętych przez Skarb Państwa w wyniku wykonania gwarancji
ostrożnościowej następuje na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o przymusowym
wykupie akcji, cena akcji jest nie niższa niż najwyższa z wartości:
1)
cena ustalona zgodnie z ust. 1;
2)
średnia cena rynkowa z okresu 3 miesięcy poprzedzających uchwałę walnego zgromadzenia,
w czasie których dokonywany był obrót tymi akcjami na rynku regulowanym;
3)
iloczyn ceny objęcia tych akcji i współczynnika korygującego.
3.
Za średnią cenę rynkową, o której mowa w ust. 2, uważa się cenę będącą średnią arytmetyczną
ze średnich, dziennych cen ważonych wolumenem obrotu.
4.
Przepisu art. 418 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.
Art. 11.
1.
Skuteczność gwarancji ostrożnościowej jest uzależniona od wniesienia przez instytucję
opłaty prowizyjnej od tej gwarancji.
2.
Opłata prowizyjna jest naliczana od objętej gwarancją ostrożnościową kwoty zobowiązania.
3.
Opłata prowizyjna od gwarancji ostrożnościowej jest wpłacana na rachunek rezerw poręczeniowych
i gwarancyjnych Skarbu Państwa prowadzony przez Bank Gospodarstwa Krajowego.
Art. 12.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
sposób wyznaczenia współczynnika korygującego oraz naliczania i pobierania opłaty
prowizyjnej od gwarancji ostrożnościowej oraz wysokość tej opłaty, uwzględniając:
1)
uzależnienie wysokości opłaty prowizyjnej od okresu, na który jest udzielana gwarancja
ostrożnościowa;
2)
ryzyko związane z działalnością instytucji będącej beneficjentem gwarancji ostrożnościowej;
3)
ustalenie stawek opłaty prowizyjnej od gwarancji ostrożnościowej, której udzielenie
nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej.
Art. 13.
Do gwarancji ostrożnościowej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb
Państwa oraz niektóre osoby prawne , z wyjątkiem art. 31 tej ustawy.
Rozdział 3
(uchylony)
Rozdział 3a
Rządowe instrumenty stabilizacji finansowej
Art. 19a.
1.
W razie wystąpienia kryzysu systemowego, w celu zapobieżenia likwidacji podmiotu objętego
postępowaniem przymusowej restrukturyzacji, minister właściwy do spraw instytucji
finansowych może stosować rządowe instrumenty stabilizacji finansowej, jeżeli zastosowanie
instrumentów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania
depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji:
1)
nie byłoby wystarczające do uniknięcia znacznych negatywnych skutków dla stabilności
finansowej lub
2)
nie byłoby wystarczające do ochrony interesu publicznego, w przypadku gdy podmiot,
o którym w mowa w art. 2a ust. 2, otrzymał wcześniej nadzwyczajne wsparcie płynności
od Narodowego Banku Polskiego, lub
3)
nie byłoby wystarczające do ochrony interesu publicznego, jeżeli publiczne wsparcie
kapitałowe z instrumentu wsparcia kapitałowego zostało wcześniej udzielone podmiotowi,
o którym w mowa w art. 2a ust. 2 - w odniesieniu do instrumentu tymczasowej własności
publicznej.
2.
Zastosowanie rządowego instrumentu stabilizacji finansowej może nastąpić, jeżeli posiadacze
praw udziałowych oraz wierzyciele podmiotu, o którym w mowa w art. 2a ust. 2, objętego
postępowaniem przymusowej restrukturyzacji, pokryli straty lub uczestniczyli w podniesieniu
funduszy własnych tego podmiotu poprzez umorzenie lub konwersję instrumentów kapitałowych,
umorzenie lub konwersję zobowiązań, lub w wyniku zastosowania innych instrumentów
postępowania przymusowej restrukturyzacji w wysokości co najmniej 8% sumy zobowiązań
i funduszy własnych podmiotu objętego postępowaniem przymusowej restrukturyzacji określonych
w oszacowaniu, o którym mowa w art. 137 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
3.
Z wnioskiem o zastosowanie rządowych instrumentów stabilizacji finansowej Bankowy
Fundusz Gwarancyjny występuje do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych.
4.
Decyzję o zastosowaniu rządowego instrumentu stabilizacji finansowej podejmuje minister
właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego
Banku Polskiego, Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego i Prezesa Zarządu Bankowego
Funduszu Gwarancyjnego.
5.
Do decyzji, o której mowa w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego , z wyjątkiem przepisów art. 10 § 1, art. 127 § 3 i art. 130 § 2 tej ustawy.
6.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 4, przepisu art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe nie stosuje się.
7.
Doręczenie decyzji, o której mowa w ust. 4, stanowi dokonanie zawiadomienia, o którym
mowa w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania
instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz w art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
Art. 19b.
1.
Zastosowanie publicznego wsparcia kapitałowego polega na:
1)
objęciu lub nabyciu instrumentów w kapitale podstawowym Tier I lub instrumentów dodatkowych
w kapitale Tier I, lub instrumentów w kapitale Tier II;
2)
udzieleniu gwarancji zwiększenia funduszy własnych.
3.
Podmioty objęte instrumentem tymczasowej własności publicznej powinny być zarządzane
w sposób zapewniający pokrycie z uzyskanych przychodów kosztów działalności oraz zobowiązań.
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po ustaniu okoliczności, o których
mowa w art. 19a ust. 1, zbywa prawa udziałowe, jeżeli jest to uzasadnione warunkami
rynkowymi i finansowymi. Zbycie może nastąpić wyłącznie na rzecz podmiotów innych
niż wskazane w art. 19c ust. 1.
Art. 19c.
1.
Zastosowanie instrumentu tymczasowej własności publicznej polega na przeniesieniu
całości praw udziałowych podmiotu, o którym w mowa w art. 2a ust. 2 (przeniesienie
praw udziałowych), na rzecz:
14)W brzmieniu ustalonym przez art. 75 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.)
państwowej osoby prawnej;
2)
spółki, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą;
3)
spółki prawa handlowego, w której podmiotami dominującymi są podmioty wskazane w pkt
1 lub 2.
2.
Skarb Państwa albo państwowa osoba prawna ma pozycję dominującą, w przypadku gdy:
1)
dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników
albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik albo użytkownik, bądź w zarządzie
innej spółki kapitałowej (spółki zależnej), także na podstawie porozumień z innymi
osobami, lub
2)
jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków zarządu innej spółki
kapitałowej (spółki zależnej) albo spółdzielni (spółdzielni zależnej), także na podstawie
porozumień z innymi osobami, lub
3)
jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków rady nadzorczej
innej spółki kapitałowej (spółki zależnej) albo spółdzielni (spółdzielni zależnej),
także na podstawie porozumień z innymi osobami, lub
4)
członkowie zarządu stanowią więcej niż połowę członków zarządu innej spółki kapitałowej
(spółki zależnej) albo spółdzielni (spółdzielni zależnej), lub
5)
dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów w spółce osobowej zależnej
albo na walnym zgromadzeniu spółdzielni zależnej, także na podstawie porozumień z
innymi osobami, lub
6)
wywiera decydujący wpływ na działalność spółki kapitałowej zależnej albo spółdzielni
zależnej.
Art. 19d.
1.
Przeniesienia praw udziałowych dokonuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych,
w drodze decyzji. Decyzja określa podmiot przejmujący prawa udziałowe, prawa udziałowe
podlegające przeniesieniu oraz datę i tryb przeniesienia.
2.
Wydając decyzję, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uchyla decyzję
Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym
Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, w zakresie określonym w art. 113 ust. 2 tej ustawy.
3.
Decyzja jest ostateczna i podlega natychmiastowemu wykonaniu.
4.
Decyzję doręcza się podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe, a także Przewodniczącemu
Komisji Nadzoru Finansowego, Prezesowi Bankowego Funduszu Gwarancyjnego oraz Prezesowi
Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych.
5.
W postępowaniu przed sądem administracyjnym przepisu art. 61 § 3 oraz art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się.
Art. 19e.
1.
W terminie określonym w decyzji, o której mowa w art. 19d ust. 1:
1)
wygasają uprawnienia Bankowego Funduszu Gwarancyjnego określone w art. 113 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;
2)
podmiot przejmujący prawa udziałowe obejmuje zarząd majątkiem podmiotu objętego instrumentem
tymczasowej własności publicznej;
3)
wygasają prokury i pełnomocnictwa udzielone przez podmiot objęty instrumentem tymczasowej
własności publicznej.
2.
Podmiot przejmujący prawa udziałowe ogłasza dwukrotnie w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim
oraz w Monitorze Sądowym i Gospodarczym decyzję o przejęciu praw udziałowych podmiotu
objętego instrumentem tymczasowej własności publicznej oraz wzywa wierzycieli tego
podmiotu do zgłoszenia roszczeń w terminie miesiąca od dnia ostatniego ogłoszenia.
Obowiązek ten nie dotyczy wierzycieli z tytułu rachunków bankowych.
Art. 19f.
1.
Przeniesienie praw udziałowych nie wymaga zgody ich właściciela.
2.
W przypadku gdy przedmiotem przeniesienia są zdematerializowane prawa udziałowe, o
których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, podmiot prowadzący rachunek papierów wartościowych podmiotu, o którym w mowa w art.
2a ust. 2 tej ustawy, na którym są zapisane te prawa, po otrzymaniu z Krajowego Depozytu
Papierów Wartościowych informacji o decyzji, o której mowa w art. 19d ust. 1, dokonuje
ich blokady na tym rachunku od dnia otrzymania decyzji do dnia realizacji dyspozycji
przez podmiot prowadzący działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
będący uczestnikiem Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych, za pośrednictwem którego
dokonuje się przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych (podmiot pośredniczący).
3.
Podmiot pośredniczący składa w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych dyspozycje
przeniesienia akcji zdematerializowanych na konto depozytowe podmiotu pośredniczącego,
zgodne co do formy, zakresu oraz sposobu i terminu ich składania zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
4.
Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych w dniu realizacji dyspozycji dokonuje przeniesienia
zdematerializowanych praw udziałowych na konto depozytowe podmiotu pośredniczącego.
5.
Przeniesienie zdematerializowanych praw udziałowych następuje przez dokonanie, w dniu
realizacji dyspozycji, zapisu tych akcji na rachunku papierów wartościowych podmiotu
przejmującego prawa udziałowe w zamian za zapłatę ceny ustalonej zgodnie z wyceną
dokonaną na zlecenie ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. Do wykonania
wyceny stosuje się odpowiednio przepisy art. 137-140 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie
gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
6.
W przypadku gdy przedmiotem przeniesienia są akcje mające formę dokumentu, akcjonariusze,
w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 19d ust. 1, są
obowiązani złożyć w spółce dokumenty akcji lub dowody ich złożenia do rozporządzenia
spółki. Jeżeli akcjonariusz nie złożył dokumentu akcji w tym terminie, podmiot, któremu
przysługują uprawnienia zarządu, unieważnia ją w trybie art. 358 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, a podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe wydaje nowy dokument akcji z tym samym
numerem emisyjnym.
7.
Podmiot, któremu przysługują uprawnienia zarządu, dokonuje przeniesienia praw udziałowych
na podmiot przejmujący prawa udziałowe.
8.
Do ustalenia ceny za przeniesienie praw udziałowych innych niż zdematerializowane
stosuje się oszacowanie dokonane na zlecenie ministra właściwego do spraw instytucji
finansowych. Do wykonania oszacowania przepisy art. 138 i art. 139 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.
9.
Do dnia uiszczenia całej ceny przeniesienia dotychczasowym właścicielom praw udziałowych
przysługują wszelkie uprawnienia z nich wynikające, z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających
z przepisów ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania
depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
Art. 19g.
1.
W zakresie, w jakim umożliwiają to posiadane prawa udziałowe, podmiot przejmujący
prawa udziałowe podmiotu objętego instrumentem tymczasowej własności publicznej jest
obowiązany zarządzać nim w sposób zapewniający pokrycie z uzyskanych przychodów kosztów
działalności oraz zobowiązań.
2.
Podmiot przejmujący prawa udziałowe, po ustaniu okoliczności, o których mowa w art.
19a ust. 1, zbywa prawa udziałowe, jeżeli jest to uzasadnione warunkami rynkowymi
i finansowymi. Zbycie praw udziałowych nakazuje podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe
minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze decyzji.
Rozdział 4
Przepisy z zakresu finansów publicznych
Art. 20.
1.
(uchylony)
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych przedstawia komisji sejmowej właściwej
do spraw finansów publicznych kwartalną informację o podejmowanych działaniach będących
realizacją postanowień niniejszej ustawy w terminie 30 dni od zakończenia kwartału.
Art. 21.
1.
Środki uzyskane z realizacji praw z akcji instytucji lub praw udziałowych podmiotów
objętych rządowymi instrumentami stabilizacji finansowej stanowią dochód budżetu państwa.
2.
Środki ze sprzedaży, umorzenia lub wykupu akcji instytucji lub praw udziałowych podmiotów
objętych rządowymi instrumentami stabilizacji finansowej stanowią przychód budżetu
państwa.
3.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może,
po zasięgnięciu opinii komisji sejmowej właściwej do spraw budżetu, w drodze rozporządzenia,
dokonywać przeniesienia planowanych wydatków budżetowych między częściami i działami
budżetu państwa w celu realizacji zadań wynikających z przepisów ustawy.
Art. 22.
Czynności cywilnoprawne dokonywane w celu wykonania postanowień ustawy nie podlegają
opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z wyłączeniem zmian umowy spółki
(aktu założycielskiego, statutu spółki).
Rozdział 5
Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy końcowe
Art. 23.
(pominięty)
Art. 24.
(uchylony)
Art. 25.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia5)Ustawa została ogłoszona w dniu 16 marca 2010 r..
1)
Przez art. 75 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę
o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. poz. 2260), która weszła w życie
z dniem 1 stycznia 2017 r.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 75 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
3)
Przez art. 75 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 75 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
5)
Ustawa została ogłoszona w dniu 16 marca 2010 r.