Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 10 maja 2018 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zalegalizowaniu pobytu niektórych
cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu
cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 9 maja 2018 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 14 i art. 15 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych
cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu
cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach , które stanowią:
„
Art. 14.
W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2:
a)
po pkt 9b dodaje się pkt 9c i 9d w brzmieniu:
„
9c)
przesiedlenie - przeniesienie z kraju trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
uchodźcy mandatoryjnego w celu nadania mu na tym terytorium statusu uchodźcy lub udzielenia
ochrony uzupełniającej;
9d)
relokacja - przemieszczenie z państwa członkowskiego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej cudzoziemca objętego ochroną międzynarodową w ramach podziału odpowiedzialności
i solidarności między państwami członkowskimi;
”
,
b)
dodaje się pkt 12 w brzmieniu:
„
12)
uchodźca mandatoryjny - cudzoziemca uznanego za uchodźcę przez Wysokiego Komisarza
Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców, zgodnie z jego mandatem wynikającym z Konwencji
Genewskiej oraz Statutu Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców
zatwierdzonego rezolucją Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych 428(V)
z dnia 14 grudnia 1950 r.
”
;
2)
w art. 21:
a)
w ust. 1 pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
5)
nie może dłużej odmawiać korzystania z ochrony państwa, którego jest obywatelem, z
powodu ustania okoliczności, w związku z którymi uzyskał status uchodźcy, i nie przedstawił
przekonywających powodów związanych z prześladowaniami, w związku z którymi uzyskał
ten status, lub innych powodów uzasadnionej obawy przed prześladowaniem, uzasadniających
jego odmowę korzystania z ochrony państwa, którego obywatelstwo posiada;
6)
będąc bezpaństwowcem, może powrócić do państwa, w którym miał poprzednio stałe miejsce
zamieszkania, z powodu ustania okoliczności, w związku z którymi uzyskał status uchodźcy,
i nie przedstawił przekonywających powodów związanych z prześladowaniami, w związku
z którymi uzyskał ten status, lub innych powodów uzasadnionej obawy przed prześladowaniem,
uzasadniających jego odmowę powrotu do tego państwa;
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Pozbawienie statusu uchodźcy w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lub 6, może
nastąpić w przypadku:
1)
zmian okoliczności mających charakter na tyle znaczący i długotrwały, że dalsza obawa
cudzoziemca przed prześladowaniem nie jest uzasadniona;
2)
gdy organy władzy publicznej kraju pochodzenia cudzoziemca, jak również ugrupowania
lub organizacje, w tym organizacje międzynarodowe, kontrolujące ten kraj lub znaczną
część jego terytorium, podjęły niezbędne środki w celu zapobieżenia prześladowaniom,
w szczególności przez zapewnienie skutecznego systemu prawnego w zakresie rozpoznawania,
zapobiegania i wykrywania czynów stanowiących prześladowania oraz karania za takie
czyny, i zapewniają osobom prześladowanym dostęp do takich środków.
”
;
3)
w art. 29 w ust. 1 w pkt 6 w lit. d średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. e w brzmieniu:
„
e)
adresie ośrodka, w którym musi się on stawić;
”
;
4)
w art. 36:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, potwierdza się okres, jaki upłynął od dnia
wszczęcia postępowania, oraz okoliczność, że przyczyna niewydania decyzji w terminie
6 miesięcy nie leży po stronie wnioskodawcy.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, jest ważne do dnia, w którym decyzja w sprawie
o nadanie statusu uchodźcy stanie się ostateczna.
”
;
5)
w art. 37:
a)
w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
stawić się w ośrodku w terminie 2 dni od dnia przyjęcia wniosku przez organ przyjmujący
wniosek;
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Przepisu ust. 1 pkt 3a nie stosuje się do cudzoziemca, o którym mowa w art. 70 ust.
2.
”
;
6)
art. 38 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 38.
1.
Po zakończeniu postępowania decyzją ostateczną cudzoziemiec odbiera osobiście dokument
podróży w siedzibie Szefa Urzędu.
2.
W przypadku niemożności osobistego odbioru dokumentu podróży z powodu choroby, niepełnosprawności
lub innej niedającej się pokonać przeszkody albo w razie korzystania z pomocy w dobrowolnym
powrocie, odbioru dokumentu podróży może dokonać pełnomocnik legitymujący się pełnomocnictwem
szczególnym do odbioru dokumentu.
3.
W przypadku wydalenia cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przekazania
na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003, odbiór dokumentu podróży następuje
w placówce Straży Granicznej albo na granicy państwa, do którego następuje wydalenie
lub przekazanie, albo w porcie lotniczym lub morskim tego państwa.
4.
Dokument podróży nieodebrany przez cudzoziemca przechowuje Szef Urzędu.
”
;
7)
w art. 41 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli w toku postępowania inne państwo członkowskie, odpowiedzialne za rozpatrzenie
wniosku o nadanie statusu uchodźcy na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003,
wyrazi zgodę na przejęcie wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje,
organ prowadzący postępowanie wydaje decyzję o ich przekazaniu i o umorzeniu postępowania.
”
;
8)
w art. 42 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
nie stawił się w ośrodku w terminie 2 dni od dnia przyjęcia wniosku przez organ przyjmujący
wniosek,
”
;
9)
w art. 48:
a)
w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
jest obowiązany do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie decyzji
o wydaleniu, która nie została wykonana;
”
,
b)
w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
obowiązek opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wynika z wcześniejszej
decyzji o wydaleniu, która nie została wykonana, a decyzja o odmowie nadania statusu
uchodźcy nie zawiera orzeczenia o udzieleniu ochrony uzupełniającej albo zgody na
pobyt tolerowany.
”
;
10)
po art. 53 dodaje się art. 53a w brzmieniu:
„
Art. 53a.
Koszty wydalenia cudzoziemca, wobec którego postępowanie w sprawie nadania statusu
uchodźcy zakończyło się orzeczeniem o wydaleniu, są finansowane z budżetu państwa
z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.
”
;
11)
w art. 67 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Małoletniego bez opieki, któremu odmówiono nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony
uzupełniającej i zgody na pobyt tolerowany, pozostawia się w placówce opiekuńczo-wychowawczej
do czasu przekazania go organom lub organizacjom kraju pochodzenia, do których zadań
statutowych należą sprawy małoletnich.
”
;
12)
w art. 70:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wnioskodawcy oraz osobie, w imieniu której wnioskodawca występuje, zapewnia się pomoc
socjalną i opiekę medyczną oraz można zapewnić:
1)
pomoc w dobrowolnym powrocie do kraju, do którego mają prawo wjazdu, zwaną dalej „pomocą
w dobrowolnym powrocie”;
2)
pomoc w przypadku przeniesienia cudzoziemca do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego
za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy na podstawie rozporządzenia Rady
(WE) nr 343/2003.
”
,
b)
uchyla się ust. 4 i 5;
13)
w art. 71:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b:
1)
przysługuje w zamian za wyżywienie dziecka do ukończenia przez nie 6 lat lub ucznia
szkoły podstawowej, gimnazjum lub szkoły ponadgimnazjalnej;
2)
może być przyznany, jeżeli wymagają tego względy organizacyjne.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Cudzoziemcom otrzymującym pomoc socjalną w postaci świadczenia pieniężnego przysługuje:
1)
pomoc w formie nauki języka polskiego i podstawowych materiałów niezbędnych do nauki
tego języka;
2)
pomoce dydaktyczne dla dzieci korzystających z nauki i opieki w publicznych placówkach,
szkołach podstawowych, gimnazjach lub szkołach ponadgimnazjalnych;
3)
pokrycie, w miarę możliwości, kosztów zajęć pozalekcyjnych i rekreacyjno-sportowych
dzieci.
”
;
14)
art. 72 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 72.
1.
Świadczenie pieniężne może przysługiwać, w przypadku gdy wymagają tego względy organizacyjne
albo jest to niezbędne do:
1)
zapewnienia bezpieczeństwa cudzoziemcowi, z uwzględnieniem szczególnej sytuacji samotnych
kobiet;
2)
ochrony porządku publicznego;
3)
ochrony i utrzymania więzi rodzinnych;
4)
przygotowania cudzoziemca do prowadzenia samodzielnego życia poza ośrodkiem, po otrzymaniu
decyzji o nadaniu statusu uchodźcy albo decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy,
w której udzielono ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt tolerowany.
2.
Świadczenie pieniężne nie przysługuje za okres, kiedy cudzoziemiec przebywał poza
granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Decyzję w sprawie udzielania świadczenia pieniężnego wydaje, na wniosek cudzoziemca
lub z urzędu, Szef Urzędu.
4.
Szef Urzędu stwierdza wygaśnięcie decyzji w sprawie udzielania świadczenia pieniężnego,
w przypadku gdy:
1)
ustały okoliczności, które uzasadniały jej udzielanie;
2)
istnieją okoliczności, o których mowa w art. 70 ust. 2 pkt 3-6;
3)
cudzoziemiec mimo otrzymywania świadczenia pieniężnego nadal przebywa w ośrodku.
5.
Szef Urzędu orzeka w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji o udzielaniu świadczenia
pieniężnego o przywróceniu pomocy udzielanej w ośrodku, gdy cudzoziemiec jest uprawniony
do otrzymywania pomocy socjalnej.
6.
Decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji o udzielaniu świadczenia pieniężnego nadaje
się rygor natychmiastowej wykonalności.
”
;
15)
art. 74 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 74.
1.
Pomoc socjalną i opiekę medyczną zapewnia się w okresie:
1)
postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy, począwszy od dnia zgłoszenia się
cudzoziemca w ośrodku, z tym że w sytuacjach szczególnych, związanych z zagrożeniem
życia lub zdrowia cudzoziemca, opieka medyczna przysługuje od dnia złożenia przez
cudzoziemca wniosku o nadanie statusu uchodźcy;
2)
2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji ostatecznej w sprawie nadania statusu uchodźcy
albo przez okres 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej o umorzeniu postępowania,
w przypadku gdy postępowanie w sprawie nadania statusu uchodźcy zostało umorzone.
2.
Pomocy socjalnej i opieki medycznej nie udziela się po upływie:
1)
14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej o umorzeniu postępowania, w przypadku
gdy postępowanie w sprawie nadania statusu uchodźcy zostało umorzone;
2)
terminu wykonania obowiązku opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej po wydaniu decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony
uzupełniającej lub zgody na pobyt tolerowany;
3)
2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji ostatecznej w pozostałych przypadkach.
3.
Okres udzielania pomocy socjalnej i opieki medycznej ulega przedłużeniu do dnia, w
którym cudzoziemiec powinien opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sposób
zorganizowany przez Szefa Urzędu, w przypadku:
1)
gdy cudzoziemiec powiadomił na piśmie Szefa Urzędu o zamiarze dobrowolnego powrotu;
2)
przeniesienia cudzoziemca do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie
wniosku o nadanie statusu uchodźcy na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003.
4.
Jeżeli w stosunku do małżonków lub ich małoletnich dzieci, przebywających w ośrodku,
toczą się odrębne postępowania w sprawach nadania statusu uchodźcy, okresy pomocy
udzielanej małżonkom i ich małoletnim dzieciom kończą się jednocześnie z upływem okresu
udzielania pomocy, który jest dłuższy.
”
;
16)
w art. 75 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Pomoc w dobrowolnym powrocie obejmuje pokrycie:
1)
kosztów zakupu biletu na przejazd środkiem komunikacji publicznej do wybranego przez
cudzoziemca kraju, do którego ma prawo wjazdu, lub do państwa członkowskiego odpowiedzialnego
za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy;
2)
opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem wiz i zezwoleń;
3)
kosztów wyżywienia w podróży.
”
;
17)
po art. 75 dodaje się art. 75a w brzmieniu:
„
Art. 75a.
1.
Pomoc związaną z przeniesieniem cudzoziemca do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego
za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy na podstawie rozporządzenia Rady
(WE) nr 343/2003 można zapewnić cudzoziemcowi, który otrzymał decyzję o przekazaniu
do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o nadanie
statusu uchodźcy na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 oraz o umorzeniu
postępowania o nadanie statusu uchodźcy i nie podlega przekazaniu w trybie określonym
w art. 41 ust. 2.
2.
Do pomocy, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 75 ust. 2-4.
”
;
18)
art. 77 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 77.
W przypadku gdy cudzoziemiec korzystający z pomocy socjalnej w ośrodku przebywa poza
tym ośrodkiem przez okres dłuższy niż 2 dni, udzielanie tej pomocy wstrzymuje się
z mocy prawa do czasu jego powrotu.
”
;
19)
po art. 80 dodaje się art. 80a w brzmieniu:
„
Art. 80a.
Cudzoziemca przyjmowanego do ośrodka informuje się w zrozumiałym dla niego języku
o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach oraz umożliwia mu zapoznanie
się z przepisami regulującymi udzielanie pomocy dla cudzoziemców ubiegających się
o nadanie statusu uchodźcy i regulaminem pobytu w ośrodku.
”
;
20)
art. 82 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 82.
1.
Cudzoziemiec przebywający w ośrodku jest obowiązany:
1)
przestrzegać regulaminu pobytu w ośrodku;
2)
stosować się do poleceń personelu ośrodka;
3)
dbać o higienę osobistą i czystość pomieszczeń;
4)
poddawać się badaniom lekarskim i zabiegom sanitarnym, zaleconym przez lekarza sprawującego
opiekę medyczną w ośrodku;
5)
w przypadku wystąpienia objawów choroby lub zaistnienia zdarzenia grożącego powstaniem
szkody w mieniu ośrodka niezwłocznie powiadomić o tym personel ośrodka;
6)
przenieść się do innego ośrodka, jeżeli wymagają tego względy organizacyjne.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, regulamin
pobytu w ośrodku, obejmujący warunki wstępu na teren ośrodka oraz odwiedzin, sposób
organizacji posiłków, przepisy porządkowe oraz sposób przyjmowania wniosków i skarg,
uwzględniając w szczególności potrzeby cudzoziemców przebywających w ośrodku, a także
konieczność zapewnienia bezpiecznych warunków pobytu na terenie ośrodka oraz sprawnego
jego funkcjonowania.
”
;
21)
po art. 82 dodaje się art. 82a-82c w brzmieniu:
„
Art. 82a.
Cudzoziemiec przyjęty do ośrodka ma prawo do:
1)
podtrzymywania zwyczajów, tradycji narodowych i kulturowych oraz wykonywania praktyk
religijnych;
2)
swobodnego poruszania się po terenie ośrodka, z wyłączeniem miejsc objętych zakazem
wstępu;
3)
dostępu do informacji o podmiotach udzielających bezpłatnej pomocy prawnej w sprawach
o nadanie statusu uchodźcy;
4)
dostępu do informacji o organizacjach pozarządowych lub międzynarodowych, do których
zadań statutowych należą sprawy uchodźców;
5)
dostępu do informacji o procedurach przeciwdziałania oraz reagowania na przypadki
przemocy, w tym na tle seksualnym lub ze względu na płeć;
6)
przyjmowania odwiedzin w przeznaczonych do tego pomieszczeniach;
7)
składania do Szefa Urzędu, w języku ojczystym, skarg i wniosków w sprawach funkcjonowania
ośrodka i warunków pobytu w nim.
Art. 82b.
1.
Uprawnienie cudzoziemca do pobytu na terenie ośrodka potwierdza identyfikator.
2.
Identyfikator, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane cudzoziemca:
1)
zdjęcie;
2)
imię i nazwisko;
3)
datę urodzenia;
4)
obywatelstwo;
5)
okres ważności identyfikatora.
3.
W identyfikatorze, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się także imię, nazwisko i datę
urodzenia towarzyszącego cudzoziemcowi małoletniego dziecka.
Art. 82c.
1.
Szef Urzędu może zlecić organizacjom międzynarodowym, na podstawie umów międzynarodowych,
organizację dobrowolnego powrotu.
2.
Podmiotom innym niż wymienione w ust. 1 Szef Urzędu może zlecić, na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych :
1)
prowadzenie nauki języka polskiego;
2)
przeniesienie cudzoziemca do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie
wniosku o nadanie statusu uchodźcy na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003.
”
;
22)
art. 85 i art. 86 otrzymują brzmienie:
„
Art. 85.
Koszty pomocy socjalnej, opieki medycznej, z wyłączeniem kosztów określonych w przepisach
ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych
u ludzi , zasiłku pogrzebowego, pomocy w dobrowolnym powrocie, pomocy związanej z przeniesieniem
cudzoziemca do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku
o nadanie statusu uchodźcy na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 oraz
prowadzenia ośrodków są finansowane z budżetu państwa, z części, której dysponentem
jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Szefa
Urzędu.
Art. 86.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość jednorazowej pomocy pieniężnej lub wartość bonów towarowych na zakup odzieży
i obuwia, związanych z pobytem w ośrodku;
2)
wysokość stałej pomocy pieniężnej na zakup środków higieny osobistej, kieszonkowego
oraz ekwiwalentu pieniężnego w zamian za wyżywienie, związanych z pobytem w ośrodku;
3)
wysokość świadczenia pieniężnego na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
wysokość pomocy na pokrycie kosztów wyżywienia cudzoziemca w podróży w związku z dobrowolnym
powrotem do kraju, do którego cudzoziemiec ma prawo wjazdu, lub przeniesieniem do
innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu
uchodźcy na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003;
5)
termin i sposób wypłaty świadczeń, o których mowa w pkt 1-4;
6)
wysokość stawki dziennej wyżywienia zbiorowego w ośrodku.
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych
uwzględni:
1)
minimalne koszty uzupełnienia odzieży cudzoziemca w celu jej dostosowania do pory
roku;
2)
koszty nabycia podstawowych środków higieny osobistej;
3)
konieczność zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb cudzoziemca oraz jego rodziny;
4)
liczbę członków rodziny cudzoziemca;
5)
zróżnicowanie wysokości kieszonkowego ze względu na działania cudzoziemca na rzecz
ośrodka i przebywających w nim osób;
6)
konieczność zapewnienia odpowiedniego dostępu do pomocy dla cudzoziemców przy określaniu
terminu i sposobu jej wypłaty.
”
;
23)
w dziale II po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu:
„
Rozdział 5a
Przesiedlenie i relokacja
Art. 86a.
1.
Przesiedleniu lub relokacji będą podlegać cudzoziemcy, którzy spełniają warunki do
nadania statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej określone w rozdziale 1.
2.
Cudzoziemcowi, który został przesiedlony lub relokowany na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, nadaje się status uchodźcy lub udziela się ochrony uzupełniającej.
Art. 86b.
1.
Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
liczbę cudzoziemców, którzy mogą być przesiedleni lub relokowani w danym roku;
2)
państwa, z których będą oni przybywać;
3)
wysokość środków przeznaczonych na pokrycie kosztów przesiedlenia lub relokacji, w
tym kosztów związanych z czynnościami podejmowanymi przez organy poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej, kosztów pomocy świadczonej cudzoziemcom przesiedlonym lub relokowanym i
kosztów związanych z ich integracją, a także źródła pokrycia tych kosztów.
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, Rada Ministrów uwzględni aspekty humanitarne
decyzji o przesiedleniu lub relokacji, konieczność zaspokojenia niezbędnych potrzeb
przesiedlanych lub relokowanych cudzoziemców w okresie postępowania w sprawie nadania
statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej, a także rzeczywiste koszty indywidualnych
programów integracji, o których mowa w art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej .
Art. 86c.
Cudzoziemiec zakwalifikowany do przesiedlenia lub relokacji przed przyjazdem na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej składa wniosek o nadanie statusu uchodźcy do Szefa Urzędu
za pośrednictwem funkcjonariusza Straży Granicznej, delegowanego do wykonania zadania
poza granicami państwa, który został upoważniony do przyjęcia takiego wniosku przez
komendanta oddziału Straży Granicznej obejmującego terytorialnym zasięgiem działania
m.st. Warszawę.
Art. 86d.
Funkcjonariusz Straży Granicznej, o którym mowa w art. 86c:
1)
wykonuje czynności, o których mowa w art. 29 ust. 1, z wyłączeniem czynności określonych
w pkt 3 lit. c i pkt 4, i niezwłocznie przekazuje wniosek w celu rozpatrzenia Szefowi
Urzędu;
2)
wydaje zaświadczenie tożsamości ważne przez okres 30 dni od dnia wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
zawiadamia państwowego inspektora sanitarnego właściwego ze względu na miejsce wjazdu
cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej o odmowie cudzoziemca, o którym
mowa w art. 86c, lub osoby, w imieniu której cudzoziemiec ten występuje, poddania
się badaniom lekarskim i zabiegom sanitarnym.
Art. 86e.
Przesłuchanie cudzoziemca, o którym mowa w art. 86c, w celu wyjaśnienia faktów istotnych
dla rozstrzygnięcia sprawy, odbywa się w miejscu jego pobytu.
Art. 86f.
1.
Jeżeli organ prowadzący postępowanie zamierza nadać cudzoziemcowi status uchodźcy
lub udzielić mu ochrony uzupełniającej, zwraca się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, a w razie potrzeby także do innych organów, z wnioskiem o przekazanie
informacji, czy wobec cudzoziemca, o którym mowa w art. 86c, lub osoby, w imieniu
której cudzoziemiec ten występuje, zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 19
ust. 1 pkt 3 lub ust. 2, art. 20 ust. 1 pkt 2, ust. 2 lub 3 lub w art. 97 ust. 1a.
2.
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i inne organy przekazują informacje, o których
mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku o ich przekazanie.
3.
Jeżeli organy, o których mowa w ust. 2, nie przekażą informacji w terminie 14 dni,
uznaje się, że wymóg uzyskania informacji został spełniony.
Art. 86g.
1.
Po przyjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przesiedlony lub relokowany
cudzoziemiec przekazuje Szefowi Urzędu swój dokument podróży oraz dokument podróży
osoby, w imieniu której występuje, do depozytu, za pośrednictwem komendanta oddziału
Straży Granicznej lub komendanta placówki Straży Granicznej, w której następuje przekroczenie
granicy.
2.
Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany stawić się w ośrodku w terminie
2 dni od dnia wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 86h.
Wydanie decyzji w sprawie o nadanie statusu uchodźcy cudzoziemcowi podlegającemu przesiedleniu
lub relokacji następuje w terminie 30 dni od dnia wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 86i.
1.
W przypadkach zagrożenia życia lub zdrowia cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 86g
ust. 1, zapewnia się opiekę medyczną od dnia wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Pomoc socjalną i opiekę medyczną zapewnia się także w okresie 6 miesięcy od dnia doręczenia
decyzji ostatecznej w sprawie nadania statusu uchodźcy cudzoziemcowi, o którym mowa
w art. 86g ust. 1.
Art. 86j.
1.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy działu II.
2.
Do cudzoziemców podlegających relokacji nie stosuje się art. 40 ust. 2 pkt 1.
”
;
24)
w art. 87:
a)
w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
wnioskodawca lub osoba, w imieniu której wnioskodawca występuje, nielegalnie przekroczyli
lub usiłowali przekroczyć granicę, chyba że przybyli bezpośrednio z terytorium, na
którym ich życiu lub wolności zagrażało niebezpieczeństwo prześladowania lub ryzyko
wyrządzenia poważnej krzywdy, przedstawili wiarygodne przyczyny nielegalnego wjazdu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i złożyli wniosek o nadanie statusu uchodźcy
niezwłocznie po przekroczeniu granicy;
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, Straż Graniczna zatrzymuje
wnioskodawcę lub osobę, w imieniu której wnioskodawca występuje, na wniosek Szefa
Urzędu.
”
;
25)
w art. 88 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wnioskodawcę lub osobę, w imieniu której wnioskodawca występuje, w przypadkach, o
których mowa w art. 87, umieszcza się w strzeżonym ośrodku lub areszcie w celu wydalenia,
z tym że areszt w celu wydalenia stosuje się, gdy z okoliczności ustalonych przez
organ Straży Granicznej wynika, że jest to niezbędne ze względu na obronność lub bezpieczeństwo
państwa albo bezpieczeństwo i porządek publiczny.
”
;
26)
w art. 89 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„
4.
Postanowienie o umieszczeniu wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca
występuje, w strzeżonym ośrodku lub areszcie w celu wydalenia w przypadku, o którym
mowa w art. 87 ust. 2 pkt 2, wydaje, na wniosek organu Straży Granicznej, sąd rejonowy,
w obszarze właściwości którego znajduje się siedziba tego organu.
5.
Postanowienie w sprawie przedłużenia okresu pobytu w strzeżonym ośrodku lub areszcie
w celu wydalenia wydaje, na wniosek organu Straży Granicznej, sąd rejonowy, w obszarze
właściwości którego znajduje się siedziba tego organu.
”
;
27)
w art. 89ib dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
W przypadku siły wyższej, uniemożliwiającej cudzoziemcowi osobisty odbiór dokumentu
podróży przewidzianego w Konwencji Genewskiej, odbioru tego dokumentu może dokonać
pełnomocnik legitymujący się pełnomocnictwem szczególnym. Przepisu ust. 3 nie stosuje
się.
”
;
28)
w art. 89p ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Rada jest także organem właściwym w sprawach wznowienia postępowania, uchylenia, zmiany
lub stwierdzenia nieważności wydanych przez siebie decyzji lub postanowień.
”
.
Art. 15.
W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 75:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca można wydać cudzoziemcowi podlegającemu
przesiedleniu lub relokacji, o których mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, który nie posiada ważnego dokumentu podróży.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wydanie tymczasowego polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca następuje na wniosek
cudzoziemca, z tym że wydanie tego dokumentu cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 2,
może nastąpić także z urzędu. W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, z wnioskiem występuje
Szef Urzędu.
”
,
c)
w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
w ust. 1 i 1a - do jednokrotnego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
”
;
2)
w art. 83 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
tymczasowego polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca, jeżeli jest wydawany cudzoziemcowi
podlegającemu:
a)
wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
przesiedleniu lub relokacji i nieposiadającemu ważnego dokumentu podróży;”.
”
;
”
;
2)
odnośników nr 1 i 2 oraz art. 21 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia:
1)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie
wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 60);
2)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie
ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę
międzynarodową (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 96).
2) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego
odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego
w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 31).
”
„
Art. 21.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
27 w zakresie art. 69c-69h, art. 69j, art. 69l i art. 69m, pkt 72 oraz art. 11 pkt
4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
”
;
3)
art. 354, art. 355 i art. 369 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę - Prawo oświatowe , które stanowią:
„
Art. 354.
Przepisy:
1)
art. 39 ust. 1 pkt 6, art. 46 ust. 3 pkt 1, art. 50 ust. 2, art. 54 ust. 1d pkt 8,
art. 166 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2,
2)
art. 197 § 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 3,
3)
art. 4 ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 6,
4)
art. 116a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9,
5)
art. 4 ust. 4 pkt 2 i ust. 7 pkt 1, art. 5 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art.
17,
6)
art. 8 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy zmienianej w art. 19,
7)
art. 130 § 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 23,
8)
art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 26,
9)
art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 31,
10)
art. 107a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 37,
11)
art. 144 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 41,
12)
art. 134a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 44,
13)
art. 71 ust. 1 pkt 1 lit. g, ust. 3 pkt 1 oraz ust. 4 pkt 2 ustawy zmienianej w art.
53,
14)
art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 55,
15)
art. 3 pkt 18 oraz art. 15 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 57,
16)
art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 58,
17)
art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zmienianej w art. 59,
18)
art. 89 ust. 2 i ust. 8 pkt 1, art. 107 ust. 5b pkt 12 ustawy zmienianej w art. 60,
19)
art. 2 ust. 1 pkt 35, art. 12 ust. 2 pkt 2, art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w art.
63,
20)
art. 27 ust. 3 i art. 67 ust. 5 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 64,
21)
art. 9 ust. 5 pkt 2 lit. f ustawy zmienianej w art. 65,
22)
art. 130 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 66,
23)
art. 2 pkt 13 ustawy zmienianej w art. 76,
24)
art. 7 ust. 1 pkt 20, art. 14 pkt 5 i 6, art. 57 ust. 1 i 2, art. 62 ust. 1, art.
107 ust. 6 pkt 1 i art. 127 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 90,
25)
art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy zmienianej w art. 93,
26)
art. 74 ust. 2 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 94,
27)
art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 95,
28)
art. 64 ust. 4 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 98,
29)
art. 237 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 104,
30)
art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 106,
31)
art. 2 pkt 6, art. 9 pkt 2, art. 11 ust. 5, art. 14 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 110,
32)
art. 2 pkt 17 ustawy zmienianej w art. 113
- w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się również do szkół ponadgimnazjalnych
i klas dotychczasowych szkół ponadgimnazjalnych w szkołach ponadpodstawowych do czasu
zakończenia kształcenia w tych szkołach i klasach.
Art. 355.
Przepisy:
1)
art. 132e ust. 1 pkt 4, art. 166 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2,
2)
art. 191 § 1 pkt 1 i § 5 pkt 1, 3 i 4 oraz art. 197 § 2 pkt 1 ustawy zmienianej w
art. 3,
3)
art. 4 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 6,
4)
art. 4 ust. 4 pkt 2 i ust. 7 pkt 1, art. 5 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art.
17,
5)
art. 130 § 1 ustawy zmienianej w art. 23,
6)
art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 31,
7)
art. 144 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 41,
8)
art. 71 ust. 1 pkt 1 lit. g, ust. 3 pkt 1 oraz ust. 4 pkt 2 ustawy zmienianej w art.
53,
9)
art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 55,
10)
art. 3 pkt 18 oraz art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 57,
11)
art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zmienianej w art. 59,
12)
art. 89 ust. 2 i art. 107 ust. 5b pkt 12 ustawy zmienianej w art. 60,
13)
art. 12 ust. 2 pkt 1, ust. 4 pkt 1 i ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy zmienianej w art.
63,
14)
art. 130 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 66,
15)
art. 2 pkt 13 ustawy zmienianej w art. 76,
16)
art. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 79,
17)
art. 42 pkt 8 i 9 ustawy zmienianej w art. 90,
18)
art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy zmienianej w art. 93,
19)
art. 2 pkt 17 ustawy zmienianej w art. 113
- stosuje się również do dotychczasowych gimnazjów do czasu zakończenia kształcenia.
”
„
Art. 369.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1, art. 116-219, art. 314, art. 326-336, art. 347, art. 348, art. 358 i art.
359, które wchodzą w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 4 pkt 9, 12, 14 lit. a, art. 15 pkt 26, pkt 29 lit. a w zakresie art. 22 ust.
1 pkt 3a, pkt 48, 49, pkt 54 w zakresie art. 36a ust. 14 i pkt 114 w zakresie art.
71d, art. 66 pkt 1, art. 80, art. 111 pkt 2, art. 113 pkt 2, art. 115, art. 220-223,
art. 225-313, art. 315-325, art. 349-357 i art. 360-368, które wchodzą w życie po
upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 15 pkt 118 lit. f i h oraz pkt 123 lit. m, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego
2017 r.;
4)
art. 15 pkt 31, pkt 32 w zakresie art. 22ac ust. 1, art. 22ae ust. 2, art. 22ak ust.
1 i art. 85b ust. 2 i 5, pkt 33-43, pkt 44 w zakresie art. 22ar i art. 22at ust. 1
pkt 1, pkt 46, 47 i 120, art. 105 i art. 337-346, które wchodzą w życie z dniem 15
lutego 2017 r.;
5)
art. 4 pkt 5, 10 i 11, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.;
6)
art. 224, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r.;
7)
art. 66 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
”
.
a)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r.
Nr 81, poz. 531 oraz z 2011 r. Nr 73, poz. 390, Nr 131, poz. 764 i Nr 149, poz. 887.
b)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r.
Nr 161, poz. 1078 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 5, poz. 13, Nr 28, poz. 143
i Nr 87, poz. 484.
c)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 202, poz. 1551, Nr 219, poz. 1706 i Nr 221, poz. 1738, z 2010 r. Nr 28, poz. 146,
Nr 40, poz. 229, Nr 81, poz. 527, Nr 125, poz. 842 i Nr 217, poz. 1427 oraz z 2011 r.
Nr 81, poz. 440, Nr 106, poz. 622 i Nr 149, poz. 887.
d)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 180, poz. 1112,
Nr 216, poz. 1367, Nr 227, poz. 1505 i Nr 234, poz. 1570, z 2009 r. Nr 6, poz. 33,
Nr 31, poz. 206 i Nr 95, poz. 790, z 2010 r. Nr 81, poz. 531, Nr 96, poz. 620 i Nr
239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 131, poz. 764.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach
Art. 1.
Ustawa określa zasady zalegalizowania pobytu cudzoziemców przebywających na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej:
1)
nieprzerwanie co najmniej od dnia 20 grudnia 2007 r., których pobyt na tym terytorium
w dniu wejścia w życie ustawy jest nielegalny;
2)
nieprzerwanie co najmniej od dnia 1 stycznia 2010 r., którym przed tym dniem została
wydana ostateczna decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy, zawierająca orzeczenie
o wydaleniu, i których pobyt na tym terytorium w dniu wejścia w życie ustawy jest
nielegalny;
3)
wobec których w dniu 1 stycznia 2010 r. trwało postępowanie w sprawie nadania statusu
uchodźcy wszczęte na skutek kolejnego wniosku.
Art. 2.
1.
W postępowaniach w sprawie udzielenia lub cofnięcia cudzoziemcom, o których mowa w
art. 1, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na okres 2 lat, a także po udzieleniu
tego zezwolenia, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 59, art. 60 ust. 1 i 3-5 oraz 6 i art. 62 ust. 3-7, 8, 8a i ust. 9 pkt 2 i 3
lit. b ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach 1)Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650). oraz przepisy wydane na podstawie art. 63 ust. 1 tej ustawy.
2.
W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, przy wykonywaniu czynności mających na
celu ustalenie okoliczności, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3 i 4 lub art. 13
pkt 2 i 3 niniejszej ustawy, nie stosuje się art. 79 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
3.
Udzielenie albo odmowa udzielenia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, następuje w
drodze decyzji administracyjnej.
Art. 3.
1.
Wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, o którym mowa w art. 1,
udziela zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na okres 2 lat, jeżeli wniosek
o udzielenie tego zezwolenia zostanie złożony w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy.
2.
Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 1, odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony, jeżeli:
1)
nie spełnia wymogów do udzielenia tego zezwolenia;
2)
jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu i
zostały wpisane przez inne państwo obszaru Schengen;
3)
w postępowaniu w sprawie udzielenia tego zezwolenia został złożony wniosek lub zostały
przedstawione dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje;
4)
w postępowaniu w sprawie udzielenia tego zezwolenia, w celu użycia za autentyczny,
podrobił lub przerobił dokument bądź używał takiego dokumentu jako autentycznego;
5)
wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa
i porządku publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;
6)
jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest niepożądany, zwanym dalej „wykazem”, i zostały umieszczone na podstawie
art. 128 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach1)Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650)..
3.
Od decyzji odmawiającej udzielenia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje
odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zwanego dalej „Szefem Urzędu”.
4.
Pobyt cudzoziemca, o którym mowa w art. 1, uznaje się za nieprzerwany, jeżeli nic
innego nie wynika z zebranego materiału dowodowego lub z okoliczności sprawy.
5.
Do oceny, czy pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest nieprzerwany,
stosuje się odpowiednio art. 64 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach1)Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650)..
6.
Pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podczas postępowania w
sprawie udzielenia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, oraz na podstawie tego zezwolenia
nie zalicza się do okresu legalnego i nieprzerwanego pobytu cudzoziemca na tym terytorium,
uprawniającego do uzyskania zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, w rozumieniu
art. 65 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach1)Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650)..
Art. 4.
Jeżeli termin do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 1, został zachowany
i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie,
wojewoda zamieszcza w dokumencie podróży, o którym mowa w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach1)Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650)., odcisk stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony.
Art. 5.
1.
Jeżeli termin do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 1, został zachowany
i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie,
pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny do
dnia, w którym decyzja w sprawie zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, stała
się ostateczna.
2.
Jeżeli termin do złożenia wniosku nie zostanie zachowany, wojewoda pozostawia wniosek
bez rozpoznania.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w razie zawieszenia, na wniosek strony, postępowania
w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
Art. 6.
1.
Jeżeli dane cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w
art. 3 ust. 1, znajdują się w wykazie, wojewoda przed wydaniem decyzji o udzieleniu
zezwolenia zwraca się do Szefa Urzędu z wnioskiem o przekazanie informacji o podstawie
prawnej i uzasadnieniu faktycznym umieszczenia danych cudzoziemca w wykazie.
2.
Szef Urzędu udziela wojewodzie informacji o umieszczeniu danych cudzoziemca w wykazie,
okresie obowiązywania wpisu, podstawie prawnej i faktycznej wpisu.
3.
W przypadku wpisów umieszczonych na podstawie art. 128 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach1)Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650). Szef Urzędu nie udziela wojewodzie informacji o podstawie faktycznej wpisu.
Art. 7.
1.
Komendant oddziału Straży Granicznej lub komendant placówki Straży Granicznej, właściwy
ze względu na siedzibę wojewody, do którego cudzoziemiec złożył wniosek, o którym
mowa w art. 3 ust. 1, pobiera od tego cudzoziemca odciski linii papilarnych za pomocą
kart daktyloskopijnych lub urządzenia do elektronicznego pobierania odcisków.
2.
Dane cudzoziemców, o których mowa w ust. 1, przechowuje się w rejestrach, o których
mowa w art. 124 ust. 1 pkt 1 lit. k i pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach1)Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650)., i stosuje się do ich przechowywania i udostępniania przepisy art. 125 ust. 1 pkt 4 i 7, art. 126 ust. 1 pkt 7 i ust. 2, art. 127 oraz art. 133
ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach1)Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650)..
Art. 8.
Pozostawia się bez rozpoznania następujące wnioski złożone w toku postępowania o udzielenie
zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1:
1)
wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony złożony na podstawie
przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach1)Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650).;
2)
wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się lub o zezwolenie na pobyt rezydenta
długoterminowego WE.
Art. 9.
Decyzja o udzieleniu zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, z dniem, w którym
stała się ostateczna, powoduje wygaśnięcie decyzji o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, decyzji o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
oraz zawartych w innych decyzjach orzeczeń o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub orzeczeń o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 10.
Dane cudzoziemca umieszczone w wykazie na innej podstawie niż art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2 lub 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach1)Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650). wykreśla się z wykazu, gdy decyzja o udzieleniu zezwolenia, o którym mowa w art.
3 ust. 1, stała się ostateczna.
Art. 11.
1.
Wojewoda, który udzielił zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, cudzoziemcowi,
którego dane zostały umieszczone w wykazie, przekazuje Szefowi Urzędu odpis ostatecznej
decyzji w tej sprawie.
2.
Wojewoda informuje cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia, o którym mowa w art.
3 ust. 1, o obowiązkach związanych z uzyskaniem tego zezwolenia.
Art. 12.
Cudzoziemiec, któremu udzielono zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, może wykonywać
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracę bez zezwolenia na podstawie umowy o
pracę.
Art. 13.
Cudzoziemcowi cofa się zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli:
1)
wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa
i porządku publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
w postępowaniu w sprawie udzielenia tego zezwolenia został złożony wniosek lub zostały
przedstawione dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje;
3)
w postępowaniu w sprawie udzielenia tego zezwolenia, w celu użycia za autentyczny,
podrobił lub przerobił dokument bądź używał takiego dokumentu jako autentycznego;
4)
opuścił na stałe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 14.
(pominięty)2)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 15.
(pominięty)2)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 16.
Do postępowań wszczętych na podstawie przepisów ustaw zmienianych w art. 14 i 15 i
niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy
dotychczasowe, z zastrzeżeniem art. 8.
Art. 17.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 86 ustawy zmienianej w
art. 14 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 86 ustawy zmienianej w art. 14, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej
jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 18.
13)W brzmieniu ustalonym przez art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1607), która weszła w życie z dniem 13 listopada 2015 r..
Maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na pomoc dla cudzoziemców
ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej, o której mowa w rozdziale 5
działu II ustawy zmienianej w art. 14, z wyłączeniem wydatków związanych z przesiedleniem
lub relokacją, w okresie 10 lat, stanowi kwotę 100 000 000 zł w każdym roku.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,
o którym mowa w ust. 1, dokonując przynajmniej cztery razy w roku, według stanu na
koniec każdego kwartału, oceny wykorzystania limitu wydatków na dany rok.
Art. 19.
1.
Ustala się następujące mechanizmy korygujące:
14)W brzmieniu ustalonym przez art. 10 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
ograniczenie co najmniej jednego ze świadczeń udzielanych w formie pieniężnej, wypłacanych
cudzoziemcom ubiegającym się o udzielenie ochrony międzynarodowej w ramach udzielanej
im pomocy, przez:
a)
obniżenie wysokości jednorazowej pomocy pieniężnej lub wartości bonów towarowych na
zakup odzieży i obuwia o nie więcej niż 50% albo wstrzymanie przyznawania tej pomocy
lub wydawania tych bonów i zapewnianie odzieży i obuwia jedynie w uzasadnionych przypadkach,
b)
obniżenie wysokości stałej pomocy pieniężnej na zakup środków higieny osobistej o
nie więcej niż 30% albo wstrzymanie tej formy pomocy i dostarczanie tych środków w
naturze,
c)
obniżenie wysokości kieszonkowego o nie więcej niż 50% albo wstrzymanie tej formy
pomocy,
d)
obniżenie wysokości ekwiwalentu pieniężnego w zamian za wyżywienie o nie więcej niż
30% albo wstrzymanie tej formy pomocy i zapewnianie wyżywienia w ośrodku dla cudzoziemców,
e)
obniżenie wysokości świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2
ustawy zmienianej w art. 14, o nie więcej niż 30% albo wstrzymanie udzielania tej
pomocy w stosunku do cudzoziemców, którzy dotychczas nie ubiegali się o udzielenie
ochrony międzynarodowej; wstrzymanie to może łączyć się z obniżeniem wysokości stawki
dziennej wyżywienia zbiorowego w ośrodkach dla cudzoziemców, o nie więcej niż 30%,
f)
ograniczenie katalogu wydatków - zaliczanych do kosztów pogrzebu cudzoziemca, o którym
mowa w art. 84 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14, organizowanego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przez podmioty, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych - do wydatków na: kremację zwłok, zorganizowanie pogrzebu, przeprowadzenie pochówku
zmarłego oraz na zakup miejsca pochowania na cmentarzu, trumny lub urny,
g)
obniżenie maksymalnej kwoty zasiłku pogrzebowego wypłacanego na wniosek osoby, o której
mowa w art. 84 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14, o nie więcej niż 30%;
24)W brzmieniu ustalonym przez art. 10 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
ograniczenie co najmniej jednego ze świadczeń udzielanych w formie niepieniężnej cudzoziemcom
ubiegającym się o udzielenie ochrony międzynarodowej przez:
a)
obniżenie wymiaru czasu nauki języka polskiego o nie więcej niż 50%, w zaokrągleniu
do pełnych godzin lekcyjnych, albo wstrzymanie tej nauki,
b)
obniżenie wydatków na zakup podstawowych materiałów niezbędnych do nauki języka polskiego
o nie więcej niż 50% albo wstrzymanie zapewniania tych materiałów,
c5)W brzmieniu ustalonym przez art. 93 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 60), która weszła w życie z dniem 1 września 2017 r.)
obniżenie wydatków na zakup pomocy dydaktycznych dla dzieci korzystających z nauki
i opieki w publicznych placówkach, szkołach podstawowych lub szkołach ponadpodstawowych
o nie więcej niż 50%,
d)
ograniczenie wydatków na finansowanie przejazdów środkami transportu publicznego w
celu wzięcia udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej,
w celu leczenia lub poddania się szczepieniom ochronnym lub w innych szczególnie uzasadnionych
przypadkach, przez finansowanie przejazdu najtańszymi środkami transportu publicznego,
e)
wstrzymanie finansowania przejazdów środkami transportu publicznego w celach innych
niż udział w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej oraz innych
niż leczenie lub poddanie się szczepieniom ochronnym;
3)
ograniczenie zakresu opieki medycznej, o której mowa w art. 73 ustawy zmienianej w
art. 14:
a)
przez wyłączenie z zakresu tej opieki co najmniej jednego z następujących świadczeń,
o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych :
-
-leczenia uzależnień,
-
-leczenia stomatologicznego,
-
-programów zdrowotnych,
b)
do podstawowej opieki zdrowotnej - w przypadku gdy nastąpił znaczny wzrost liczby
cudzoziemców przybyłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych wprowadza co najmniej jeden z mechanizmów
korygujących, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy:
1)
może nastąpić przekroczenie limitu wydatków, o których mowa w art. 18 ust. 1, przewidzianych
na okres jednego roku;
2)
w okresie od początku roku kalendarzowego do dnia ostatniej oceny, o której mowa w
art. 18 ust. 2, część limitu rocznego przypadającego proporcjonalnie na ten okres
została przekroczona co najmniej o 10%.
Art. 207)W brzmieniu ustalonym przez art. 10 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Urzędu, wprowadza,
w drodze rozporządzenia, mechanizmy korygujące, o których mowa w art. 19 ust. 1, i
określa okres ich obowiązywania, mając na celu zagwarantowanie cudzoziemcom ubiegającym
się o udzielenie ochrony międzynarodowej niezbędnej opieki, tak aby wysokość tej pomocy
nie przekroczyła rocznego limitu wydatków, o którym mowa w art. 18 ust. 1, oraz uwzględniając
konieczność minimalizowania skutków oddziaływania tych mechanizmów na cudzoziemców.
Art. 21.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
1)
Utraciła moc z dniem 1 maja 2014 r. na podstawie art. 521 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650).
2)
Zamieszczony w obwieszczeniu.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie
ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1607), która weszła w życie z dniem 13 listopada
2015 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 10 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 93 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 60), która weszła w życie z dniem
1 września 2017 r.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r.
poz. 2110, 2217, 2361 i 2434 oraz z 2018 r. poz. 107, 138, 650, 697, 730 i 771.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 10 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.