Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowegoz dnia 21 maja 2018 r.w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona przechowywanego i przewożonego
zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa 1)Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje działem administracji rządowej -
kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa
Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. poz. 2321).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 37i ust. 6 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami zarządza się, co następuje:
§ 1.
1.
Wymagania, jakim powinna odpowiadać ochrona przechowywanego zabytku wpisanego na Listę
Skarbów Dziedzictwa, zwanego dalej „zabytkiem”, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
2.
Wymagania, jakim powinna odpowiadać ochrona przewożonego zabytku, określa załącznik
nr 2 do rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje działem administracji rządowej -
kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa
Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. poz. 2321).
2)
Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 8 grudnia
2017 r. pod numerem 2017/574/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji
norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża postanowienia
dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r.
ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych
oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz.
UE L 241 z 17.09.2015, str. 1).
Załącznik nr 1 - Wymagania, jakim powinna odpowiadać ochrona przechowywanego zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa
I.
Zabezpieczenie zabytku przed pożarem
1.
Pomieszczenie, w którym przechowuje się zabytek wpisany na listę Skarbów Dziedzictwa,
zwany dalej „zabytkiem”:
1)
znajduje się w budynku, w którym są spełnione wymagania ochrony przeciwpożarowej;
2)
znajduje się w strefie pożarowej objętej systemem sygnalizacji pożarowej włączonym
do systemu monitoringu Państwowej Straży Pożarnej;
3)
jest wyposażone w urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice, których dobór oraz rodzaj
środków gaśniczych odpowiada potencjalnym zagrożeniom, rodzajowi i specyfice zabytku
oraz jego wartości, z uwzględnieniem skutków, jakie użycie tych środków gaśniczych
będzie miało na zabytek.
2.
Zabytek przechowuje się w pomieszczeniu, z którego zapewniono warunki jego ewakuacji,
wynikające z instrukcji, o której mowa w pkt 5.
3.
W pomieszczeniu, w którym przechowuje się zabytek, nie używa się otwartego ognia oraz
innych czynników mogących zainicjować pożar.
4.
Urządzenia, środki oraz systemy zabezpieczające przechowywany zabytek przed pożarem
utrzymuje się w stanie zapewniającym ich sprawność.
5.
Dla strefy pożarowej obejmującej pomieszczenie, w którym przechowuje się zabytek,
opracowuje się i wdraża instrukcję bezpieczeństwa pożarowego, która oprócz elementów
zawartych w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia
1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 620) zawiera wskazanie:
1)
potencjalnych zagrożeń pożarowych;
2)
dróg i kierunków ewakuacji zabytku;
3)
sposobu sprawdzania organizacji i warunków ewakuacji zabytku;
4)
technicznych środków umożliwiających ewakuację zabytku;
5)
miejsc przechowywania zabytku, z uwzględnieniem miejsca, w którym zabytek będzie przechowywany
do czasu ustalenia zagrożenia, z uwzględnieniem miejsca powstania zagrożenia i jego
rodzaju oraz niezbędnej ochrony zabytku w miejscach, w których będzie on przechowywany
do czasu ustania zagrożenia;
6)
postępowania przy zabezpieczeniu zabytku, w tym określenie procedur pakowania i przemieszczania
zabytku;
7)
osób wyznaczonych mających brać udział w ewakuacji zabytku, ze wskazaniem zakresu
ich działania i odpowiedzialności;
8)
procedur powiadamiania właściciela lub posiadacza zabytku oraz osób, o których mowa
w ppkt 7, o powstaniu zagrożenia;
9)
form współpracy w zakresie ewakuacji zabytku z zewnętrznymi służbami i instytucjami.
II.
Zabezpieczenie zabytku przed kradzieżą lub innym zagrożeniem
1.
Pomieszczenie, w którym przechowuje się zabytek, jest wyposażone:
1)
na parterze i w piwnicy w:
a)
okna w klasie RC3 odporności na włamanie zgodnie z PN-EN 1627,
b)
drzwi w klasie 3 odporności na włamanie zgodnie z PN-EN 1627,
c)
żaluzje w klasie 2 odporności na włamanie zgodnie z PN-EN 1627,
d)
kraty stalowe wykonane z kształtowników stalowych o przekroju minimum 200 mm2 przy rozstawie prętów poziomych 400 mm i pionowych 150 mm oraz spawaniu wszystkich
połączeń; ramy krat ruchomych wykonane z profili kątowych lub ceowych z blachy o grubości
minimum 3 mm przy zastosowaniu zamknięć posiadających certyfikaty, uniemożliwiających
otwarcie bez klucza;
2)
na innych kondygnacjach niż określone w ppkt 1 w:
a)
okna w klasie RC1 odporności na włamanie zgodnie z PN-EN 1627, z szybami P2A zgodnie
z PN-EN 356,
b)
drzwi w klasie 2 odporności na włamanie zgodnie z PN-EN 1627,
c)
żaluzje lub kraty w klasie 1 odporności na włamanie zgodnie z PN-EN 1627.
2.
Pomieszczenie, w którym przechowuje się zabytek, znajduje się w budynku objętym systemem
sygnalizacji włamania i napadu.
3.
System sygnalizacji włamania i napadu w pomieszczeniu, w którym przechowuje się zabytek:
1)
spełnia minimum 2 stopień zabezpieczenia zgodnie z PN-EN-50131-1;
2)
zabezpiecza wszystkie otwory drzwiowe i okienne oraz kubaturę pomieszczenia;
3)
zapewnia sterowanie zabezpieczeniem pomieszczenia w obrębie wydzielonego podsystemu;
4)
obejmuje ochroną indywidualną zabytek;
5)
zapewnia powiadomienie właściciela lub posiadacza zabytku o sygnałach alarmowych i
uszkodzeniowych.
4.
Pomieszczenie, w którym przechowuje się zabytek, wyposaża się w system telewizji dozorowej
zapewniający:
1)
identyfikację osób wchodzących do pomieszczenia;
2)
obserwację i rejestrację zdarzeń w miejscu przechowywania zabytku;
3)
możliwość przechowywania obrazów przez okres 30 dni od dnia nagrania.
5.
Urządzenia systemu telewizji dozorowej, w szczególności rejestrujące, zasilające lub
przełączające, zabezpiecza się przed przypadkowym albo celowym uszkodzeniem, wyłączeniem,
nieuprawnioną zmianą konfiguracji lub kradzieżą.
6.
W przypadku przechowywania zabytku w gablotach stosuje się gabloty bezpieczne posiadające:
1)
konstrukcję z materiałów zapewniających stabilność;
2)
możliwość przytwierdzenia do podłoża lub zablokowania utrudniającego zmianę położenia;
3)
przeszklenie ze szkła o zwiększonej odporności na przebicie i rozbicie minimum w klasie
P4A zgodnie z PN-EN 356;
4)
możliwość zainstalowania zabezpieczeń elektronicznych będących częścią systemu sygnalizacji
włamania i napadu lub urządzeń działających autonomicznie poza tym systemem.
7.
W przypadku przechowywania zabytku za osłonami zabezpieczającymi stosuje się szklane
osłony i przegrody zabezpieczające wykonane ze szkła bezpiecznego minimum w klasie
P2A zgodnie z PN-EN 356 albo tworzyw o parametrach zbliżonych do tych właściwości.
8.
Urządzenia oraz systemy zabezpieczające przechowywany zabytek przed kradzieżą lub
innym zagrożeniem utrzymuje się w stanie zapewniającym ich sprawność.
Załącznik nr 2 - Wymagania, jakim powinna odpowiadać ochrona przewożonego zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa
1.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa,
zwany dalej „zabytkiem”, w czasie przewożenia, podlega ochronie wykonywanej przez
pracownika ochrony specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej w rozumieniu ustawy
z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2017 r. poz. 2213 oraz
z 2018 r. poz. 138 i 650), zwanego dalej „konwojentem”.
2.
Na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska zabytek w czasie przewożenia
podlega ochronie przez osobę posiadającą uprawnienia do wykonywania na terenie tego
państwa działalności w zakresie ochrony osób i mienia z bronią.
3.
Właściciel lub posiadacz zabytku, odpowiadający za organizację przewożenia zabytku,
przekazuje pisemną informację dotyczącą przewożenia zabytku państwowej instytucji
kultury, której celem statutowym jest wyznaczanie i upowszechnianie standardów w zakresie
muzealnictwa i ochrony zbiorów, koordynującej i sprawującej nadzór nad przewożeniem
zabytku.
4.
Instytucja kultury, o której mowa w pkt 3, przekazuje otrzymaną informację Policji.
5.
Przewożenie zabytku, na którego stan zachowania ma wpływ temperatura, wilgotność powietrza
lub drgania o minimalnym nawet natężeniu, wykonuje się przy użyciu środka transportu
wyposażonego w system powiadamiania o zagrożeniach, wskazujący w trakcie przewożenia
zabytku miejsce usytuowania środka transportu oraz zmiany, które zagrażają bezpieczeństwu
przewożonego zabytku, oraz zapewniającego utrzymanie stałej temperatury i wilgotności
powietrza, a także eliminującego drgania związane z przemieszczaniem się środka transportu.
6.
W przypadku gdy przewożony zabytek jest muzealium w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy
z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 2018 r. poz. 720), w przewożeniu zabytku
uczestniczy kurier muzealny.
7.
Ochronę podczas przewożenia zabytku wykonuje:
1)
jeden konwojent - w przypadku gdy wartość zabytku jest mniejsza niż 5 jednostek obliczeniowych,
z których każda stanowi 120-krotność ogłaszanego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383, z późn.
zm.1)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r.
poz. 1386 i 2120 oraz z 2018 r. poz. 138, 357, 730, 912 i 1076.) przeciętnego wynagrodzenia w kwartale poprzedzającym kwartał, w którym rozpoczęto
przewożenie zabytku;
2)
dwóch konwojentów - w przypadku gdy wartość zabytku jest równa albo większa niż 5
i mniejsza niż 15 jednostek obliczeniowych, o których mowa w ppkt 1;
3)
trzech konwojentów - w przypadku gdy wartość zabytku jest równa albo większa niż 15
i mniejsza niż 50 jednostek obliczeniowych, o których mowa w ppkt 1;
4)
czterech konwojentów - w przypadku gdy wartość zabytku jest równa albo większa niż
50 jednostek obliczeniowych, o których mowa w ppkt 1.
8.
W przypadku gdy wartość przewożonego zabytku jest wyższa niż 15 jednostek obliczeniowych,
o których mowa w pkt 7 ppkt 1, przewożenie zabytku odbywa się z udziałem Policji.
9.
O udział Policji w przewożeniu zabytku występuje instytucja kultury, o której mowa
w pkt 3.
10.
Podczas przewożenia zabytku drogą lotniczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
ochronę wykonuje co najmniej jeden konwojent.
11.
W przypadku przewożenia samochodem zabytku o wartości większej niż 15 jednostek obliczeniowych,
o których mowa w pkt 7 ppkt 1, przydziela się do ochrony dodatkowy pojazd samochodowy
co najmniej z dwoma konwojentami.
12.
Przewożenie zabytku planuje się tak, aby mogło być wykonywane w dni robocze. Planowane
rozpoczęcie i zakończenie przewożenia zabytku osoba dowodząca konwojentami zgłasza
telefonicznie do instytucji kultury, o której mowa w pkt 3.
13.
W przypadku gdy przewidywany jest dłuższy postój, miejsce postoju przewożonego zabytku
i organizację jego ochrony właściciel lub posiadacz uzgadnia wcześniej z kierownikiem
jednostki Policji, na terenie działania której postój jest planowany.
14.
Przy wyznaczaniu dłuższego postoju w czasie przewożenia zabytku bierze się przede
wszystkim pod uwagę możliwości wykorzystania do tego celu zamkniętych terenów muzeów
i innych obiektów ochranianych przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne w
rozumieniu ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia lub terenów
pozostających w trwałym zarządzie organów lub instytucji państwowych, po wcześniejszym
uzgodnieniu przez właściciela lub posiadacza zabytku z tymi organami lub instytucjami
możliwości spełnienia wymagań dotyczących przechowywania i zabezpieczenia zabytku
podczas postoju.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r.
poz. 1386 i 2120 oraz z 2018 r. poz. 138, 357, 730, 912 i 1076.