Ustawaz dnia 13 kwietnia 2018 r.o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania
cywilnego, ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
oraz ustawę z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 117 po § 2 dodaje się § 21 w brzmieniu:
„
§ 21.
Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego
przeciwko konsumentowi.
”
;
2)
po art. 117 dodaje się art. 1171 w brzmieniu:
„
Art. 1171.
§ 1.
W wyjątkowych przypadkach sąd może, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić
upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli
wymagają tego względy słuszności.
§ 2.
Korzystając z uprawnienia, o którym mowa w § 1, sąd powinien rozważyć w szczególności:
1)
długość terminu przedawnienia;
2)
długość okresu od upływu terminu przedawnienia do chwili dochodzenia roszczenia;
3)
charakter okoliczności, które spowodowały niedochodzenie roszczenia przez uprawnionego,
w tym wpływ zachowania zobowiązanego na opóźnienie uprawnionego w dochodzeniu roszczenia.
”
;
3)
art. 118 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 118.
Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat,
a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności
gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni
dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
”
;
4)
w art. 125 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do
rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również
roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą
zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu
lat. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie
o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem trzech lat.
”
;
5)
w art. 568 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Roszczenie o usunięcie wady lub wymianę rzeczy sprzedanej na wolną od wad przedawnia
się z upływem roku, licząc od dnia stwierdzenia wady. Jeżeli kupującym jest konsument,
bieg terminu przedawnienia nie może zakończyć się przed upływem terminów określonych
w § 1 zdanie pierwsze.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 187 w § 1 po pkt 1 dodaje się pkt 11 w brzmieniu:
„
11)
oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia;
”
;
2)
w art. 50532w§ 2 uchyla się pkt 3;
3)
w art. 889 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
przesyła do banku, w którym dłużnik posiada rachunek, zawiadomienie o zajęciu wierzytelności
pieniężnej dłużnika pochodzącej z rachunku bankowego do wysokości należności będącej
przedmiotem egzekucji wraz z kosztami egzekucyjnymi i wzywa bank, aby nie dokonywał
wypłat z rachunku bez zgody komornika do wysokości zajętej wierzytelności albo zawiadomił
komornika w terminie siedmiu dni o przeszkodzie do przekazania zajętej kwoty; zawiadomienie
jest skuteczne także w przypadku niewskazania rachunku bankowego;
”
;
4)
po art. 8891dodaje się art. 8892 w brzmieniu:
„
Art. 8892.
Bank przekazuje środki pieniężne z zajętego rachunku na rachunek bankowy komornika
niezwłocznie po upływie siedmiu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu. Jednakże
w razie egzekucji bieżących alimentów lub rent bank niezwłocznie przekazuje środki
pieniężne z zajętego rachunku na rachunek bankowy komornika.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w art. 80 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie
do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku
bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu
niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ
egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał
wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie
po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia przekazał zajętą kwotę organowi
egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny
o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego
zobowiązanego.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w ust. 1 w pkt 4 lit. j otrzymuje brzmienie:
„
j)
informacji w przedmiocie przedawnienia roszczenia;
”
;
2)
w art. 14 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
nie upłynęło 6 lat od dnia wymagalności zobowiązania, a w przypadku roszczeń stwierdzonych
prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego
rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą
zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną
przez sąd nie upłynęło 6 lat od dnia stwierdzenia roszczenia.
”
;
3)
w art. 16 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
nie upłynęło 6 lat od dnia stwierdzenia zobowiązania prawomocnym orzeczeniem sądu
lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem
sądu polubownego, ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą
przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd.
”
;
4)
w art. 31 pkt 9 otrzymuje brzmienie:
„
9)
nie później niż po upływie 6 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne,
jeżeli dłużnikiem jest konsument, przy czym w przypadku roszczeń stwierdzonych prawomocnym
orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju
albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą zawartą
przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną
przez sąd nie później niż po upływie 6 lat od dnia stwierdzenia roszczenia.
”
.
Art. 5.
1.
Do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i w tym dniu
jeszcze nieprzedawnionych stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy
ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Jeżeli zgodnie z ustawą zmienianą w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
termin przedawnienia jest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg terminu
przedawnienia rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Jeżeli jednak
przedawnienie, którego bieg terminu rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, nastąpiłoby przy uwzględnieniu dotychczasowego terminu przedawnienia wcześniej,
to przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu.
3.
Do przysługujących konsumentowi roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy i w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, których terminy przedawnienia są określone
w art. 118 i art. 125 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
4.
Roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają
z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
Art. 6.
Przepisy art. 889 § 1 pkt 1 i art. 8892 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepis ustawy
zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się także do zajęć
wierzytelności z rachunków bankowych dokonanych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, jeżeli przed tym dniem bank nie przekazał środków pieniężnych na rachunek
bankowy organu egzekucyjnego.
Art. 7.
Do informacji gospodarczych o dłużnikach będących konsumentami przekazanych przez
wierzycieli do biura informacji gospodarczej po dniu 13 listopada 2017 r. i udostępnianych
przez to biuro w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, niespełniających warunku,
o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4, albo warunku, o którym mowa w art. 16 ust. 1
pkt 4 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się
przepis art. 31 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 4 pkt
2-4, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania
cywilnego, ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
oraz ustawę z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r.
poz. 2491 oraz z 2018 r. poz. 5, 138, 398, 416, 650, 730, 756, 770, 771, 1000 i 1009.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r.
poz. 1475, 1954 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 138, 398, 1000 i 1009.