Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansówz dnia 18 kwietnia 2017 r.w sprawie sposobu przeprowadzania i dokumentowania przez Krajową Administrację Skarbową
czynności niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu
przedmiotami przestępstwa 1)Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Załącznik nr 1 - Wzór zarządzenia czynności niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania i przechowywania przedmiotów przestępstwa oraz obrotu nimi
- Załącznik nr 2 - Wzór zawiadomienia organów i instytucji publicznych oraz przedsiębiorców o potrzebie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej
- Załącznik nr 3 - Wzór zawiadomienia prokuratora generalnego albo prokuratora okręgowego o zarządzeniu czynności
- Załącznik nr 4 - Wzór informacji organu krajowej administracji skarbowej o przebiegu i wynikach czynności
- Załącznik nr 5 - Wzór notatki służbowej o przebiegu czynności
- Załącznik nr 6 - Wzór rejestru zarządzeń, o których mowa w art. 120 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, prowadzony przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej/Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 120 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
sposób przeprowadzania i dokumentowania przez Krajową Administrację Skarbową czynności
operacyjno-rozpoznawczych niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania
oraz obrotu przedmiotami przestępstw, o których mowa w art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz przestępstw ściganych na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych, zwanych
dalej „przedmiotami przestępstwa”;
2)
wzory stosowanych druków i rejestrów.
§ 2.
Czynności niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu
przedmiotami przestępstwa, zwane dalej „czynnościami”, przeprowadza się i dokumentuje
w sposób zapewniający ochronę niejawności form i metod realizacji zadań, informacji,
obiektów Krajowej Administracji Skarbowej, danych identyfikacyjnych funkcjonariuszy
Służby Celno-Skarbowej, o których mowa w art. 113 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, oraz osób udzielających im pomocy.
§ 3.
1.
Czynności polegają na obserwowaniu:
1)
przesyłek, co do których zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że mogą zawierać przedmioty
przestępstwa;
2)
nieruchomości lub przedmiotów ruchomych, w tym pojazdów, co do których zachodzi uzasadnione
przypuszczenie, że są wykorzystywane do wytwarzania, przemieszczania, przechowywania
lub obrotu przedmiotami przestępstwa;
3)
osób, co do których zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że mogą wytwarzać, przemieszczać,
przechowywać lub dokonywać obrotu przedmiotami przestępstwa.
2.
Obserwowanie, o którym mowa w ust. 1, może być prowadzone przy użyciu środków technicznych
umożliwiających rejestrowanie obrazu zdarzeń w miejscach publicznych oraz dźwięku
towarzyszącego tym zdarzeniom, a także środków technicznych umożliwiających obserwowanie
bez utrwalania dźwięku lub obrazu, w tym poprzez ustalanie położenia osób lub przedmiotów.
§ 4.
1.
Podczas przeprowadzania czynności można dokonywać w sposób niejawny następujących
zmian w przesyłkach zawierających przedmioty przestępstwa lub innych rzeczach, o których
mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, wykorzystywanych do wytwarzania, przemieszczania, przechowywania
lub obrotu przedmiotami przestępstwa:
1)
wyłączać okresowo przesyłki i inne rzeczy z obrotu lub procesu wytwarzania, otwierać
je celem sprawdzenia i oceny zawartości, oznakowania, usunięcia przedmiotów przestępstwa
lub zastąpienia ich innymi przedmiotami w całości albo w części oraz w celu ujawnienia
i utrwalenia śladów kryminalistycznych;
2)
zamykać przesyłki i inne rzeczy po otwarciu i włączać je do obrotu lub procesu wytwarzania.
2.
Sprawdzenia oraz oceny zawartości przesyłek i innych rzeczy dokonuje się metodą organoleptyczną
lub w razie potrzeby przez pobranie próbki do badań właściwości fizykochemicznych
lub innych cech identyfikacyjnych, istotnych z uwagi na okoliczności przeprowadzania
czynności, a także dla upewnienia się, że prowadzenie czynności nie stworzy zagrożenia
dla życia lub zdrowia ludzkiego.
3.
Funkcjonariusz, który dokonał sprawdzenia oraz oceny zawartości przesyłek i innych
rzeczy, sporządza opis wyników tych czynności.
§ 5.
1.
Czynności prowadzi się przez czas oznaczony w zarządzeniu Szefa Krajowej Administracji
Skarbowej albo naczelnika urzędu celno-skarbowego, chyba że wcześniej zostanie osiągnięty
cel tych czynności lub Prokurator Generalny albo właściwy prokurator okręgowy nakaże
zaniechanie czynności.
2.
Jeżeli dalsze prowadzenie czynności w sposób określony w § 2-4 stało się trwale niemożliwe,
zaprzestaje się ich prowadzenia na polecenie organu Krajowej Administracji Skarbowej,
który zarządził te czynności.
3.
Jeżeli dalsze prowadzenie czynności stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego,
przerywa się te czynności niezwłocznie i powiadamia o tym organ Krajowej Administracji
Skarbowej, który zarządził te czynności.
§ 6.
1.
Organ Krajowej Administracji Skarbowej, który zarządził czynności, zawiadamia właściwe
organy i instytucje publiczne oraz przedsiębiorców o potrzebie wykonania obowiązku,
o którym mowa w art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej „ustawą”, jeżeli jest to niezbędne do skutecznego przeprowadzenia czynności.
2.
Funkcjonariusz okazuje zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, osobie pełniącej funkcję
organu, kierownikowi instytucji lub kierującemu przedsiębiorstwem, a w razie ich nieobecności
osobom je zastępującym lub upoważnionym do ich reprezentowania. Osoba, której okazano
zawiadomienie, potwierdza okazanie własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty okazania.
3.
Organy i instytucje publiczne oraz przedsiębiorcy wykonujący obowiązek, o którym mowa
w art. 120 ust. 4 ustawy, udostępniają funkcjonariuszowi okazującemu zawiadomienie,
o którym mowa w ust. 1, wykaz osób wykonujących prace związane z przyjmowaniem, przewozem
i doręczaniem przesyłek w zakresie związanym z dopuszczeniem do dalszego przewozu.
§ 7.
1.
Dokumentację czynności stanowią:
1)
wniosek kierownika komórki organizacyjnej prowadzącej sprawę kierowany odpowiednio
do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnika urzędu celno-skarbowego
o zarządzenie czynności;
2)
zarządzenie czynności, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;
3)
zawiadomienie organów i instytucji publicznych oraz przedsiębiorców o potrzebie wykonania
obowiązku, o którym mowa w art. 120 ust. 4 ustawy, którego wzór określa załącznik
nr 2 do rozporządzenia;
4)
zawiadomienie Prokuratora Generalnego albo właściwego prokuratora okręgowego o zarządzeniu
czynności, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;
5)
informacja organu Krajowej Administracji Skarbowej, który zarządził czynności, o przebiegu
i wynikach czynności, której wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia;
6)
notatka służbowa o przebiegu czynności, sporządzona przez funkcjonariusza prowadzącego
sprawę, w ramach której zarządzono czynności, której wzór określa załącznik nr 5 do
rozporządzenia;
7)
opis wyników sprawdzenia i oceny, o których mowa w § 4 ust. 2;
8)
zarządzenie Prokuratora Generalnego albo właściwego prokuratora okręgowego o nakazaniu
zaniechania czynności;
9)
polecenie zaprzestania przeprowadzania czynności, o którym mowa w § 5 ust. 2.
2.
Notatka służbowa, o której mowa w ust. 1 pkt 6, zawiera w szczególności:
1)
kryptonim i numer sprawy, jeżeli został jej nadany;
2)
określenie rodzaju prowadzonych czynności;
3)
czas, miejsce i sposób przeprowadzenia czynności;
4)
dane dotyczące osoby, nieruchomości, przesyłki lub innego przedmiotu ruchomego, wobec
których przeprowadzono czynności;
5)
dane dotyczące funkcjonariuszy przeprowadzających czynności;
6)
informację o wynikach przeprowadzonych czynności, w szczególności o ujawnionym przestępstwie
lub przestępstwie skarbowym oraz osobach uczestniczących w jego popełnieniu.
3.
Dokumenty, o których mowa w:
1)
ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5, 8 i 9 - sporządza się w dwóch egzemplarzach;
2)
ust. 1 pkt 3, 6 i 7 - sporządza się w jednym egzemplarzu.
4.
Dokumentację czynności stanowią także materiały uzyskane podczas ich przeprowadzania,
a w szczególności nośniki zawierające zapisy z rejestracji obrazu lub dźwięku albo
przemieszczania się osób lub przedmiotów oraz kopie wykonane z tych nośników, a także
dokumenty sporządzone na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach.
§ 8.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej i naczelnik urzędu celno-skarbowego prowadzą,
każdy we własnym zakresie, rejestry zarządzeń. Wzór rejestru zarządzeń określa załącznik
nr 6 do rozporządzenia.
§ 9.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
8 lutego 2007 r. w sprawie sposobu przeprowadzania i dokumentowania przez wywiad skarbowy
czynności niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu
przedmiotami przestępstwa (Dz. U. poz. 223), które traci moc z dniem wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 256 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.
- Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948
i 2255 oraz z 2017 r. poz. 379).
1)
Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255 oraz z 2017 r.
poz. 88, 244, 379, 708 i 768.
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
8 lutego 2007 r. w sprawie sposobu przeprowadzania i dokumentowania przez wywiad skarbowy
czynności niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu
przedmiotami przestępstwa (Dz. U. poz. 223), które traci moc z dniem wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 256 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.
- Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948
i 2255 oraz z 2017 r. poz. 379).