Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 21 kwietnia 2017 r.w sprawie nadania statutu Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa 1)Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rozwój wsi,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada
2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
(Dz. U. poz. 1906).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa zarządza się, co następuje:
§ 1.
Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa nadaje się statut stanowiący załącznik do rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r.
1)
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rozwój wsi,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada
2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
(Dz. U. poz. 1906).
Załącznik - Statut Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa
§ 1.
Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, zwany dalej „Krajowym Ośrodkiem”, działa na podstawie
ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa oraz niniejszego
statutu.
§ 2.
1.
W biurze Krajowego Ośrodka, zwanym dalej „Centralą”, wydziela się piony:
1)
innowacji i rozwoju;
2)
gospodarowania nieruchomościami;
3)
rynków rolnych;
4)
nadzoru nad spółkami;
5)
finansowo-administracyjny;
6)
operacyjny.
2.
Działalność pionu koordynuje Dyrektor Generalny lub wskazany przez niego zastępca.
3.
W poszczególnych pionach wydziela się departamenty, biura, zespoły lub samodzielne
stanowiska pracy.
4.
W skład departamentów i biur, o których mowa w ust. 3, wchodzą wydziały i samodzielne
stanowiska pracy.
§ 3.
1.
Dyrektor Generalny może tworzyć komisje opiniodawczo-doradcze i zespoły problemowe
o charakterze stałym lub doraźnym, określając ich nazwę, skład osobowy, zakres zadań
oraz tryb pracy.
2.
W skład komisji i zespołów, o których mowa w ust. 1, mogą wchodzić pracownicy Krajowego
Ośrodka lub osoby niebędące pracownikami Krajowego Ośrodka.
§ 4.
Siedzibami oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka są:
1)
Wrocław - dla województwa dolnośląskiego;
2)
Bydgoszcz - dla województwa kujawsko-pomorskiego;
3)
Lublin - dla województwa lubelskiego;
4)
Gorzów Wielkopolski - dla województwa lubuskiego;
5)
Łódź - dla województwa łódzkiego;
6)
Kraków - dla województwa małopolskiego;
7)
Warszawa - dla województwa mazowieckiego;
8)
Opole - dla województwa opolskiego;
9)
Rzeszów - dla województwa podkarpackiego;
10)
Białystok - dla województwa podlaskiego;
11)
Pruszcz Gdański - dla województwa pomorskiego;
12)
Mikołów - dla województwa śląskiego;
13)
Kielce - dla województwa świętokrzyskiego;
14)
Olsztyn - dla województwa warmińsko-mazurskiego;
15)
Poznań - dla województwa wielkopolskiego;
16)
Koszalin - dla oddziału terenowego, którego zasięg terytorialny obejmuje powiaty:
białogardzki, drawski, kołobrzeski, Koszalin - miasto na prawach powiatu, koszaliński,
sławieński, szczecinecki i świdwiński w województwie zachodniopomorskim;
17)
Szczecin - dla oddziału terenowego, którego zasięg terytorialny obejmuje powiaty:
choszczeński, goleniowski, gryficki, gryfiński, kamieński, łobeski, myśliborski, policki,
pyrzycki, stargardzki, Szczecin - miasto na prawach powiatu, Świnoujście - miasto
na prawach powiatu i wałecki w województwie zachodniopomorskim.
§ 5.
Dyrektor Generalny może tworzyć i znosić filie oddziału terenowego, na wniosek dyrektora
oddziału terenowego.
§ 6.
Szczegółową organizację i tryb pracy Krajowego Ośrodka, w tym liczbę, nazwę, szczegółowy
zakres działania oraz podporządkowanie organizacyjne komórek organizacyjnych w Centrali
i oddziałach terenowych Krajowego Ośrodka, określa Dyrektor Generalny w regulaminie
organizacyjnym.
§ 7.
Kontroli wewnętrznej podlegają:
1)
jednostki organizacyjne Krajowego Ośrodka;
2)
podmioty, które zawarły z Krajowym Ośrodkiem umowy - w zakresie obowiązków tych podmiotów
wobec Krajowego Ośrodka wynikających z zawartych umów.
§ 8.
1.
W Centrali tworzy się komórkę organizacyjną do spraw kontroli wewnętrznej oraz komórkę
organizacyjną do spraw audytu wewnętrznego.
2.
Dyrektor Generalny jest odpowiedzialny za prawidłowe:
1)
zorganizowanie i funkcjonowanie systemu kontroli wewnętrznej oraz audytu wewnętrznego;
2)
wykorzystanie wyników kontroli wewnętrznej oraz audytu wewnętrznego.
3.
Tryb wykonywania kontroli wewnętrznej oraz audytu wewnętrznego określa regulamin ustalony
przez Dyrektora Generalnego.
§ 9.
1.
Mienie wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, które nie zostało
zagospodarowane w formach przewidzianych w ustawie z dnia 19 października 1991 r.
o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 1491
i 2260 oraz z 2017 r. poz. 624), Krajowy Ośrodek zabezpiecza w taki sposób, aby nie
uległo zniszczeniu, uszkodzeniu lub kradzieży.
2.
Niezagospodarowane obiekty budowlane mogą być także przeznaczone przez Krajowy Ośrodek
na inne potrzeby niż wynikające z ich przeznaczenia, a w szczególnych przypadkach
- zwłaszcza gdy przewidywane koszty zabezpieczenia tych obiektów przekraczają ich
wartość - mogą być rozebrane.
3.
Niezagospodarowane mienie ruchome może być nieodpłatnie przekazane na własność muzeom
lub innym jednostkom organizacyjnym na cele działalności dydaktycznej, oświatowo-wychowawczej,
opiekuńczej lub charytatywnej albo - jeżeli nie przedstawia wartości użytkowej - zlikwidowane.
4.
Przepisy ust. 1-3 nie naruszają, przewidzianego w odrębnych przepisach, obowiązku
uzyskania pozwoleń właściwych organów na dokonanie rozbiórki albo zgłoszenia rozbiórki
właściwemu organowi oraz obowiązku uzyskania zezwoleń lub pozwoleń na likwidację w
inny sposób poszczególnych składników mienia Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.