Ustawaz dnia 23 marca 2017 r.o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich oraz
ustawy - Kodeks postępowania karnego
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 53 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się
sprawcy, zwłaszcza w razie popełnienia przestępstwa na szkodę osoby nieporadnej ze
względu na wiek lub stan zdrowia, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj
i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw
przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem
przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie
szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a
także zachowanie się pokrzywdzonego.
”
;
2)
w art. 156:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci:
1)
pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia,
2)
innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby
realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej albo znacznej
trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia
ciała,
podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 jest śmierć człowieka, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od lat 5, karze 25 lat pozbawienia wolności albo
karze dożywotniego pozbawienia wolności.
”
;
3)
w art. 189:
a)
po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
Jeżeli pozbawienie wolności, o którym mowa w § 2, dotyczy osoby nieporadnej ze względu
na jej wiek, stan psychiczny lub fizyczny, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Jeżeli pozbawienie wolności, o którym mowa w § 1-2a, łączyło się ze szczególnym udręczeniem,
sprawca
podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.
”
;
4)
w art. 207:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą
w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą nieporadną ze względu na jej wiek,
stan psychiczny lub fizyczny,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
”
,
c)
§ 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
Jeżeli czyn określony w § 1 lub 1a połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa,
sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 3.
Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1-2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na
własne życie, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
”
;
5)
art. 210 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 210.
§ 1.
Kto wbrew obowiązkowi troszczenia się o małoletniego poniżej lat 15 albo o osobę nieporadną
ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny osobę tę porzuca,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2.
Jeżeli następstwem czynu jest śmierć osoby określonej w § 1, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
”
;
6)
art. 211 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 211.
Kto, wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru, uprowadza lub zatrzymuje małoletniego
poniżej lat 15 albo osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
”
;
7)
w art. 240:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Kto, mając wiarygodną wiadomość o karalnym przygotowaniu albo usiłowaniu lub dokonaniu
czynu zabronionego określonego w art. 118, art. 118a, art. 120-124, art. 127, art.
128, art. 130, art. 134, art. 140, art. 148, art. 156, art. 163, art. 166, art. 189,
art. 197 § 3 lub 4, art. 198, art. 200, art. 252 lub przestępstwa o charakterze terrorystycznym,
nie zawiadamia niezwłocznie organu powołanego do ścigania przestępstw,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
”
,
b)
po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
Nie podlega karze pokrzywdzony czynem wymienionym w § 1, który zaniechał zawiadomienia
o tym czynie.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 11 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Jeżeli w okresie próby zachowanie nieletniego wskazuje na dalszą demoralizację albo
jeżeli nieletni uchyla się od wykonywania nałożonych na niego obowiązków lub od nadzoru,
sąd rodzinny może odwołać warunkowe zawieszenie i zarządzić umieszczenie nieletniego
w zakładzie poprawczym. W razie popełnienia przez nieletniego czynu karalnego określonego
w art. 134, art. 148 § 1, 2 lub 3, art. 156 § 1 lub 3, art. 163 § 1 lub 3, art. 166,
art. 173 § 1 lub 3, art. 189, art. 189a, art. 197 § 3 lub 4, art. 198, art. 200, art.
202 § 3, 4, 4a, 4b lub 4c, art. 204 § 3, art. 252 § 1 lub 2 oraz w art. 280 Kodeksu
karnego i braku podstaw do rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy według przepisów Kodeksu postępowania karnego, sąd rodzinny odwołuje warunkowe zawieszenie i zarządza umieszczenie nieletniego
w zakładzie poprawczym.
”
;
2)
w art. 27 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Umieszczenie nieletniego w schronisku dla nieletnich może nastąpić wyjątkowo także
wtedy, gdy zostaną ujawnione okoliczności przemawiające za umieszczeniem go w zakładzie
poprawczym, a nieletniemu zarzucono popełnienie czynu karalnego określonego w art. 134, art. 148 § 1, 2 lub 3, art. 156 § 1 lub 3, art. 163 § 1 lub 3, art. 166,
art. 173 § 1 lub 3, art. 189, art. 189a, art. 197 § 3 lub 4, art. 198, art. 200, art.
202 § 3, 4, 4a, 4b lub 4c, art. 204 § 3, art. 252 § 1 lub 2 i w art. 280 Kodeksu karnego.
”
;
3)
w art. 87 § 3a otrzymuje brzmienie:
„
§ 3a.
W razie popełnienia przez nieletniego czynu karalnego określonego w art. 134, art. 148 § 1, 2 lub 3, art. 156 § 1 lub 3, art. 163 § 1 lub 3, art. 166,
art. 173 § 1 lub 3, art. 189, art. 189a, art. 197 § 3 lub 4, art. 198, art. 200, art.
202 § 3, 4, 4a, 4b lub 4c, art. 204 § 3, art. 252 § 1 lub 2 oraz w art. 280 Kodeksu
karnego i braku podstaw do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy według przepisów Kodeksu postępowania karnego, sąd odwołuje warunkowe zwolnienie i zarządza umieszczenie nieletniego w zakładzie
poprawczym. Warunkowego zwolnienia oraz art. 90 nie stosuje się przez okres roku od
chwili ponownego umieszczenia nieletniego w zakładzie poprawczym.
”
;
4)
w art. 91 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Stwierdzając popełnienie przez wychowanka zakładu poprawczego czynu karalnego określonego
w art. 134, art. 148 § 1, 2 lub 3, art. 156 § 1 lub 3, art. 163 § 1 lub 3, art. 166,
art. 173 § 1 lub 3, art. 189, art. 189a, art. 197 § 3 lub 4, art. 198, art. 200, art.
202 § 3, 4, 4a, 4b lub 4c, art. 204 § 3, art. 252 § 1 lub 2 oraz w art. 280 Kodeksu
karnego, sąd rodzinny orzeka także w przedmiocie przeniesienia nieletniego do zakładu poprawczego
o wzmożonym nadzorze wychowawczym bądź zastosowania art. 79 § 4. Od postanowienia
sądu przysługuje apelacja.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego w art. 25 w § 1 w pkt 2 skreśla się wyrazy „art. 156 § 3,”.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.