Ustawaz dnia 10 lutego 2017 r.o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych
innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu
społecznym rolników, ustawę z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy
zawodowych oraz ich rodzin oraz ustawę z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym
funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w art. 114:
1)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W sprawie zakończonej prawomocną decyzją organ rentowy, na wniosek osoby zainteresowanej
lub z urzędu, uchyla lub zmienia decyzję i ponownie ustala prawo do świadczeń lub
ich wysokość, jeżeli:
1)
po uprawomocnieniu się decyzji zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono nowe
okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń
lub ich wysokość;
2)
decyzja została wydana w wyniku przestępstwa;
3)
dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały
się fałszywe;
4)
decyzja została wydana na skutek świadomego wprowadzenia w błąd organu rentowego przez
osobę pobierającą świadczenie;
5)
decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało
następnie uchylone, zmienione albo stwierdzono jego nieważność;
6)
przyznanie świadczeń lub nieprawidłowe obliczenie ich wysokości nastąpiło na skutek
błędu organu rentowego.
”
;
2)
po ust. 1a dodaje się ust. 1b-1g w brzmieniu:
„
1b.
Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 decyzja może zostać uchylona lub zmieniona
również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem
sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest
oczywiste, a uchylenie lub zmiana decyzji są niezbędne do zapobieżenia poważnej szkodzie
dla interesu publicznego.
1c.
Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 można uchylić lub zmienić decyzję także
w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte
na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego.
1d.
O wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji, o której
mowa w ust. 1, organ rentowy zawiadamia niezwłocznie osobę zainteresowaną.
1e.
Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, nie może nastąpić, jeżeli od
dnia jej wydania upłynął okres:
1)
10 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2-4;
2)
5 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 5;
3)
3 lat - w przypadku określonym w ust. 1 pkt 6.
1f.
Przepisu ust. 1e nie stosuje się, jeżeli:
1)
w wyniku uchylenia lub zmiany decyzji z przyczyn określonych w ust. 1 osoba zainteresowana
nabędzie prawo do świadczenia lub świadczenie w wyższej wysokości;
2)
uchyleniu lub zmianie podlega decyzja o ustaleniu kapitału początkowego, który nie
został uwzględniony do obliczania wysokości emerytury ustalonej prawomocną decyzją.
1g.
Organ rentowy odstępuje od uchylenia lub zmiany decyzji, z przyczyn określonych w
ust. 1 pkt 6, jeżeli uchylenie lub zmiana decyzji wiązałyby się z nadmiernym obciążeniem
dla osoby zainteresowanej, ze względu na jej sytuację osobistą lub materialną, wiek,
stan zdrowia lub inne szczególne okoliczności.
”
;
3)
w ust. 2:
a)
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Jeżeli prawo do świadczeń lub ich wysokość ustalono orzeczeniem sądu, organ rentowy
w przypadkach określonych w ust. 1:
”
,
b)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
występuje do właściwego sądu ze skargą o wznowienie postępowania, gdy z dokonanych
ustaleń wynika, że prawo do świadczeń nie istnieje lub świadczenia przysługują w niższej
wysokości;
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników w art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Prawo do świadczeń z ubezpieczenia lub ich wysokość ustala się ponownie na wniosek
osoby zainteresowanej lub z urzędu na zasadach określonych w przepisach emerytalnych.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
oraz ich rodzin art. 32 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 32.
1.
Decyzja organu emerytalnego ustalająca prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość
świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ulega uchyleniu lub zmianie na wniosek
osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli:
1)
zostaną przedstawione nowe dowody lub ujawniono nowe okoliczności faktyczne, które
mają wpływ na prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość świadczeń pieniężnych
z tytułu tego zaopatrzenia;
2)
decyzja została wydana w wyniku przestępstwa;
3)
dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały
się fałszywe;
4)
decyzja została wydana na skutek świadomego wprowadzenia w błąd organu emerytalnego
przez osobę pobierającą świadczenie;
5)
decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję organu lub orzeczenie, które zostało
następnie uchylone, zmienione albo stwierdzono jego nieważność;
6)
decyzja została wydana z naruszeniem przepisów ustawy, w tym na skutek błędu organu
emerytalnego lub na podstawie błędnie wystawionych dokumentów innego organu.
2.
Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 decyzja może zostać uchylona lub zmieniona
również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem
sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest
oczywiste, a uchylenie lub zmiana decyzji są niezbędne do zapobieżenia poważnej szkodzie
dla interesu publicznego.
3.
Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 można uchylić lub zmienić decyzję także
w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte
na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego.
4.
Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, nie może nastąpić, jeżeli od
dnia jej wydania upłynął okres:
1)
10 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2-4;
2)
5 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 5;
3)
3 lat - w przypadku określonym w ust. 1 pkt 6.
5.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się, jeżeli w wyniku uchylenia lub zmiany decyzji, o której
mowa w ust. 1, osoba zainteresowana nabędzie prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub
prawo do świadczenia pieniężnego z tytułu tego zaopatrzenia w wyższej wysokości.
6.
O wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji, o której
mowa w ust. 1, organ emerytalny zawiadamia niezwłocznie osobę zainteresowaną.
7.
Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji organu
emerytalnego. Przepisy art. 31 ust. 2 i 3a-5 stosuje się odpowiednio.
8.
Organ emerytalny odstępuje od uchylenia lub zmiany decyzji, z przyczyn określonych
w ust. 1 pkt 6, jeżeli uchylenie lub zmiana decyzji wiązałyby się z nadmiernym obciążeniem
dla osoby zainteresowanej, ze względu na jej sytuację osobistą lub materialną, wiek,
stan zdrowia lub inne szczególne okoliczności.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin art. 33 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 33.
1.
Decyzja organu emerytalnego ustalająca prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość
świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ulega uchyleniu lub zmianie na wniosek
osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli:
1)
zostaną przedstawione nowe dowody lub ujawniono nowe okoliczności faktyczne, które
mają wpływ na prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość świadczeń pieniężnych
z tytułu tego zaopatrzenia;
2)
decyzja została wydana w wyniku przestępstwa;
3)
dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały
się fałszywe;
4)
decyzja została wydana na skutek świadomego wprowadzenia w błąd organu emerytalnego
przez osobę pobierającą świadczenie;
5)
decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie, które zostało następnie
uchylone, zmienione albo stwierdzono jego nieważność;
6)
przyznanie świadczeń lub nieprawidłowe obliczenie ich wysokości nastąpiło na skutek
błędu organu emerytalnego.
2.
Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 decyzja może zostać uchylona lub zmieniona
również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem
sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest
oczywiste, a uchylenie lub zmiana decyzji są niezbędne do zapobieżenia poważnej szkodzie
dla interesu publicznego.
3.
Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 można uchylić lub zmienić decyzję także
w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte
na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego.
4.
Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, nie może nastąpić, jeżeli od
dnia jej wydania upłynął okres:
1)
10 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2-4;
2)
5 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 5;
3)
3 lat - w przypadku określonym w ust. 1 pkt 6.
5.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się, jeżeli w wyniku uchylenia lub zmiany decyzji, o której
mowa w ust. 1, osoba zainteresowana nabędzie prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub
prawo do świadczenia pieniężnego z tytułu tego zaopatrzenia w wyższej wysokości.
6.
O wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji, o której
mowa w ust. 1, organ emerytalny zawiadamia niezwłocznie osobę zainteresowaną.
7.
Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji organu
emerytalnego. Przepisy art. 32 ust. 2 i 3a-5 stosuje się odpowiednio.
8.
Organ emerytalny odstępuje od uchylenia lub zmiany decyzji, z przyczyn określonych
w ust. 1 pkt 6, jeżeli uchylenie lub zmiana decyzji wiązałyby się z nadmiernym obciążeniem
dla osoby zainteresowanej, ze względu na jej sytuację osobistą lub materialną, wiek,
stan zdrowia lub inne szczególne okoliczności.
”
.
Art. 5.
Do postępowań niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje
się przepisy ustaw, o których mowa w art. 1-4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu
społecznym rolników, ustawę z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy
zawodowych oraz ich rodzin oraz ustawę z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym
funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin.