Ustawaz dnia 9 marca 2017 r.o zmianie ustawy o rzecznikach patentowych 1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji uzupełnia wdrożenie dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku
wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376 z 27.12.2006, s. 36).
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 13:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Patentowego oraz Krajowej
Rady Rzeczników Patentowych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek minimalnych
opłat za czynności rzeczników patentowych przed organami wymiaru sprawiedliwości oraz
przed Urzędem Patentowym działającym w trybie postępowania spornego i w sprawie sprzeciwu,
stanowiących podstawę do ustalenia kosztów zastępstwa, które mogą być zasądzone przez
sąd lub orzeczone przez Urząd Patentowy, mając na względzie rodzaj i zawiłość sprawy
oraz niezbędny nakład pracy rzecznika patentowego, w tym czynności podjęte w celu
polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Koszty zastępstwa można ustalić w wysokości wyższej niż stawka minimalna opłaty, stosowana
w odniesieniu do czynności danego rodzaju, ale nieprzekraczającej sześciokrotności
tej stawki, jeżeli przemawia za tym rodzaj i zawiłość sprawy oraz niezbędny nakład
pracy rzecznika patentowego, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania
sporu, również przed wniesieniem pozwu. W przypadku ustalenia opłaty za czynności
rzecznika patentowego w wysokości niższej niż stawka minimalna opłaty, stosowana w
odniesieniu do czynności danego rodzaju, koszty zastępstwa ustala się zgodnie z przedstawionym
spisem kosztów.
”
,
c)
uchyla się ust. 3;
2)
w art. 13a:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Skarb Państwa ponosi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez rzecznika
patentowego ustanowionego z urzędu.
”
,
b)
uchyla się ust. 2,
c)
dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:
„
3.
W sprawie, w której kosztami postępowania został obciążony przeciwnik strony korzystającej
z pomocy udzielonej przez rzecznika patentowego ustanowionego z urzędu, koszty, o
których mowa w ust. 1, sąd przyznaje po wykazaniu bezskuteczności ich egzekucji.
4.
Koszty, o których mowa w ust. 1, obejmują:
1)
koszty zastępstwa w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych opłat w postępowaniu
przed sądami administracyjnymi, określonych w przepisach wykonawczych wydanych na
podstawie art. 13 ust. 2, oraz
2)
niezbędne udokumentowane wydatki rzecznika patentowego.
5.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że
koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
”
.
Art. 2.
1.
Przy ustalaniu kosztów zastępstwa w postępowaniach wszczętych i niezakończonych przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się dotychczasowe stawki minimalne.
2.
Do ustalenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez rzecznika patentowego
ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, które zostało
wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się dotychczasowe
stawki minimalne.
3.
Do umów z klientami, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zawartych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji uzupełnia wdrożenie dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku
wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376 z 27.12.2006, s. 36).