Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 marca 2017 r. w sprawie współdziałania Służby Celno-Skarbowej i Straży Granicznej w zakresie zadań wykonywanych przez jednostki pływające Krajowej Administracji Skarbowej — Dz.U. 2017 poz. 508

Rozporządzenie Rady Ministrówz dnia 2 marca 2017 r.w sprawie współdziałania Służby Celno-Skarbowej i Straży Granicznej w zakresie zadań wykonywanych przez jednostki pływające Krajowej Administracji Skarbowej

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 136 ust. 12 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 88, 244 i 379) zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb współdziałania Służby Celno-Skarbowej i Straży Granicznej w zakresie zadań wykonywanych na podstawie art. 136 ust. 7 i 8 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej „ustawą”.

§ 2.

1.

Współdziałanie Służby Celno-Skarbowej i Straży Granicznej, o którym mowa w § 1:

1)

organizują i koordynują Szef Krajowej Administracji Skarbowej i Komendant Główny Straży Granicznej;

2)

realizuje naczelnik urzędu celno-skarbowego, na wyposażeniu którego znajdują się jednostki pływające Krajowej Administracji Skarbowej, zwane dalej „jednostkami pływającymi”, oraz właściwy miejscowo komendant oddziału Straży Granicznej.

2.

Współdziałanie polega w szczególności na:

1)

szybkim i sprawnym udzieleniu przez jednostkę pływającą Straży Granicznej pomocy przy zatrzymaniu statku albo przydzieleniu przez tę jednostkę asysty;

2)

zapewnieniu wzajemnego bezpieczeństwa podczas wykonywania zadań służbowych na podstawie art. 136 ust. 7 i 8 ustawy;

3)

wzajemnym przekazywaniu informacji dotyczących przypadków, gdy:

a)

statek przyjmuje na pokład lub wysadza osoby wbrew obowiązującym przepisom lub dokonuje załadunku lub wyładunku towarów poza miejscami do tego wyznaczonymi,

b)

statek opuszcza port bez kontroli,

c)

zachodzi obawa, że statek nawiązuje łączność z wybrzeżem w celach sprzecznych z przepisami prawa karnego,

d)

statek zakotwicza poza miejscem do tego przeznaczonym;

4)

doskonaleniu umiejętności w zakresie wykonywanych działań przy wykorzystaniu jednostek pływających, w tym przeprowadzaniu wspólnych szkoleń funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej i Straży Granicznej, a także ćwiczeń mających na celu sprawne i efektywne wykonywanie zadań na podstawie art. 136 ust. 7 i 8 ustawy.

3.

W przypadkach uzasadnionych koniecznością dostosowania warunków i trybu współdziałania do szczególnych, indywidualnych uwarunkowań wykonywania zadań na podstawie art. 136 ust. 7 i 8 ustawy, właściwe organy Krajowej Administracji Skarbowej i Straży Granicznej mogą zawierać porozumienia określające zakres niezbędnych dostosowań.

§ 3.

1.

Dowódca jednostki pływającej w przypadku, o którym mowa w art. 136 ust. 7 ustawy, korzystając w szczególności z łączności telefonicznej, bezprzewodowej VHS, satelitarnej, zwanej dalej „dostępnymi środkami łączności”, wzywa najbliższą jednostkę pływającą Straży Granicznej do udzielenia pomocy przy zatrzymaniu statku, przekazując tej jednostce jednocześnie informacje o:

1)

nazwie statku oraz jego banderze;

2)

pozycji statku;

3)

okolicznościach i czasie zdarzenia.

2.

W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, należy podać stopień służbowy oraz imię i nazwisko dowódcy jednostki pływającej wzywającej do udzielenia pomocy przy zatrzymaniu statku.

3.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 1, wraz z podaniem czasu i sposobu dokonania wezwania jednostki pływającej Straży Granicznej do udzielenia pomocy przy zatrzymaniu statku, dowódca jednostki pływającej, korzystając z dostępnych środków łączności, niezwłocznie przekazuje właściwemu ze względu na miejsce zdarzenia dyrektorowi izby administracji skarbowej.

4.

Dowódca jednostki pływającej Straży Granicznej wezwanej do udzielenia pomocy przy zatrzymaniu statku, korzystając z dostępnych środków łączności, przekazuje niezwłocznie dowódcy jednostki pływającej, o którym mowa w ust. 1, informację o podjętych działaniach albo przyczynach ich niepodjęcia.

§ 4.

1.

Naczelnik właściwego miejscowo urzędu celno-skarbowego w przypadku, o którym mowa w art. 136 ust. 8 ustawy, kieruje, w formie pisemnej, wniosek do komendanta właściwego miejscowo oddziału Straży Granicznej o przydzielenie jednostce pływającej asysty jednostki pływającej Straży Granicznej.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:

1)

nazwę statku oraz jego banderę;

2)

ostatnią znaną pozycję statku;

3)

przyczyny uzasadniające wystąpienie o przydzielenie asysty.

3.

Komendant właściwego miejscowo oddziału Straży Granicznej niezwłocznie po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, przekazuje, w formie pisemnej, naczelnikowi właściwego miejscowo urzędu celno-skarbowego informację o podjętych działaniach albo przyczynach ich niepodjęcia.

§ 5.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Niniejsze rozporządzenie poprzedzone było rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 stycznia 2010 r. w sprawie współdziałania Służby Celnej i Straży Granicznej w zakresie zadań wykonywanych przez jednostki pływające Służby Celnej na morskich wodach wewnętrznych, morzu terytorialnym lub wodach śródlądowych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 60), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 256 pkt 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 379).

Tekst pochodzi z oficjalnego rejestru ELI (api.sejm.gov.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego aktu.