Rozporządzenie Ministrów: Spraw Wewnętrznych i Administracji, Obrony Narodowej, Rozwoju
i Finansów Oraz Sprawiedliwościz dnia 1 marca 2017 r.w sprawie pojazdów specjalnych i używanych do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Krajowej
Administracji Skarbowej, Służby Więziennej i straży pożarnej 1)Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej
- sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów
z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw
Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 1897 i 2088).
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Wymiary i masa pojazdu oraz naciski na osie pojazdu
- Rozdział 3 - Warunki techniczne pojazdu i przyczepy przeznaczonej do łączenia z tym pojazdem
- Rozdział 4 - Dodatkowe warunki techniczne dla pojazdu przystosowanego do zasilania gazem
- Rozdział 5 - Dodatkowe warunki techniczne dla pojazdu przeznaczonego do przewozu drogowego towarów niebezpiecznych
- Rozdział 6 - Przepis końcowy
- Załącznik nr 1 - Wzór znaku służącego do oznakowania pojazdu o szerokości przekraczającej 2,6 m
- Załącznik nr 2 - Poziom hałasu zewnętrznego
- Załącznik nr 3 - Wzór tabliczki wskazującej dopuszczalną liczbę przewożonych osób łącznie z kierowcą
- Załącznik nr 4 - Wskaźniki skuteczności hamowania
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 66 ust. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa warunki techniczne pojazdów specjalnych i używanych do celów
specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Krajowej Administracji Skarbowej, Służby Więziennej
i straży pożarnej, zwanych dalej „pojazdami”.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
regulaminach EKG ONZ - rozumie się przez to regulaminy Europejskiej Komisji Gospodarczej
Organizacji Narodów Zjednoczonych, stanowiące załączniki do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych,
wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania
homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, sporządzonego w Genewie dnia 20
marca 1958 r. ;
2)
szerokości pojazdu - rozumie się przez to szerokość pojazdu w pozycji przeznaczonej
do ruchu drogowego nieobejmującą lusterek zewnętrznych, świateł umieszczonych na bokach
pojazdu oraz elementów elastycznych wykonanych z gumy lub z innych tworzyw sztucznych;
3)
ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
4)
pojeździe czterokołowym - rozumie się przez to czterokołowiec lub czterokołowiec lekki;
5)
umowie ADR - rozumie się przez to Umowę europejską dotyczącą międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych
(ADR), sporządzoną w Genewie dnia 30 września 1957 r. wraz ze zmianami obowiązującymi od daty ich wejścia w życie w stosunku do Rzeczypospolitej
Polskiej, podanymi do publicznej wiadomości we właściwy sposób;
6)
pojeździe bazowym - rozumie się przez to pojazd, na którego bazie jest budowany pojazd
specjalny lub używany do celów specjalnych.
§ 3.
1.
Pojazd jest budowany z wykorzystaniem pojazdu bazowego, dla którego wydano jeden z
następujących dokumentów:
1)
świadectwo homologacji typu pojazdu;
2)
świadectwo homologacji typu WE pojazdu;
3)
świadectwo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;
4)
dopuszczenie jednostkowe pojazdu;
5)
decyzję administracyjną właściwego organu, uznającą świadectwo homologacji typu wydane
na dany typ pojazdu przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej
innego niż Rzeczpospolita Polska;
6)
decyzję administracyjną właściwego organu, uznającą dopuszczenie jednostkowe pojazdu
udzielone na dany pojazd przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej
zgodnie z procedurą.
2.
Wymogu w zakresie dokumentacji określonej w ust. 1 nie stosuje się dla:
1)
pojazdu budowanego z wykorzystaniem pojazdu bazowego o przeznaczeniu wojskowym, na
którego wytwarzanie lub obrót jest wymagana koncesja;
2)
pojazdu przeznaczonego do użytkowania w strefach działań wojennych lub strefach o
podwyższonym zagrożeniu terrorystycznym;
3)
skutera śnieżnego.
3.
Jeżeli jest to niezbędne dla dostosowania pojazdu do wykonywania specjalnej funkcji
lub przystosowania w sposób szczególny do przewozu osób lub ładunków, konstrukcja
oraz parametry techniczne pojazdu mogą odbiegać od danych pojazdu bazowego określonych
w dokumentach, o których mowa w ust. 1.
Rozdział 2
Wymiary i masa pojazdu oraz naciski na osie pojazdu
§ 4.
1.
Szerokość pojazdu nie przekracza 3,5 m.
2.
Pojazd o szerokości przekraczającej 2,6 m:
1)
ma światła obrysowe;
2)
jest oznakowany w sposób widoczny dla uczestników ruchu znakiem sporządzonym z materiału
odblaskowego o barwie żółtej samochodowej z przodu pojazdu i czerwonej z tyłu pojazdu.
Znak ten umieszcza się wierzchołkiem trójkąta równobocznego do góry z przodu i z tyłu
pojazdu po lewej stronie, w odległości do 400 mm od bocznej płaszczyzny jego obrysu
oraz nie wyżej niż 1800 mm i nie niżej niż 600 mm od powierzchni jezdni, a wyjątkowo
- w innym miejscu wynikającym z konstrukcji pojazdu. Przyczepa jest oznakowana tylko
jednym znakiem umieszczonym z tyłu. Wzór znaku służącego do oznakowania pojazdu o
szerokości przekraczającej 2,6 m jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
§ 5.
1.
Maksymalna masa całkowita pojazdu, rozkład tej masy na osie oraz masa przypadająca
na każdą z osi nie przekracza maksymalnych wartości określonych przez producenta pojazdu
bazowego.
2.
W przypadku konieczności przekroczenia parametrów technicznych, o których mowa w ust.
1, producent pojazdu dokona niezbędnych modyfikacji pojazdu bazowego w taki sposób,
aby nie zostały przekroczone maksymalne wartości parametrów technicznych zastosowanych
przedmiotów wyposażenia lub części poszczególnych układów pojazdu określone przez
ich producentów.
3.
W pojazdach z gąsienicowym układem jezdnym:
1)
nacisk gąsienicy między skrajnymi krążkami bieżnymi nie przekracza 40 kN (4 t) na
1 m. Przy mechanizmie półgąsienicowym lub przy zastosowaniu dwóch gąsienic, jedna
za drugą, nacisk ten nie przekracza 60 kN (6 t), pod warunkiem że odległość między
środkami powierzchni styku z jezdnią pierwszej gąsienicy lub kół przedniej osi a środkami
powierzchni styku z jezdnią drugiej gąsienicy wynosi co najmniej 3 m;
2)
gąsienice nie mają ostrych krawędzi lub w przypadku gdy je mają, są wyposażone w odpowiednie
nakładki ochronne.
Rozdział 3
Warunki techniczne pojazdu i przyczepy przeznaczonej do łączenia z tym pojazdem
§ 6.
1.
Pojazd spełnia następujące warunki techniczne:
1)
urządzenie zapłonu iskrowego nie wytwarza nadmiernych zakłóceń radioelektrycznych;
2)
układ zasilania jest:
a)
szczelny, niezależnie od warunków zewnętrznych oraz drgań występujących podczas pracy
pojazdu,
b)
zabezpieczony przed możliwością zetknięcia z przeszkodami znajdującymi się na drodze
oraz przed nadmiernym nagrzewaniem, tarciem i innymi nienaturalnymi warunkami,
c)
zabezpieczony przed korozją;
3)
zbiornik paliwa, z zastrzeżeniem wymagań dla zbiorników na gaz, w tym również zbiornik
paliwa niezależnej instalacji grzewczej:
a)
nie jest umieszczony w kabinie kierowcy lub w pomieszczeniu przeznaczonym do przewozu
osób ani też bezpośrednio do niego nie przylega, zaś przegroda lub ścianka oddzielająca
zbiornik od tych pomieszczeń jest wykonana z materiału niepalnego,
b)
jest tak umieszczony, aby w razie jego uszkodzenia lub przelania paliwo nie ściekało
na elementy układu wydechowego,
c)
nie ma wlewu paliwa w kabinie kierowcy, w pomieszczeniu przeznaczonym do przewozu
osób, w komorze silnika lub bagażniku, a jeżeli jest umieszczony z boku pojazdu, to
korek wlewu paliwa w położeniu zamkniętym nie wystaje poza obrys nadwozia,
d)
jest odporny na korozję,
e)
gwarantuje odpowiednią szczelność potwierdzoną badaniem przeprowadzonym przez producenta,
przy ciśnieniu równym dwukrotnemu ciśnieniu roboczemu, ale nie mniejszym niż 0,3 bara
nadciśnienia. Każda nadwyżka ciśnienia lub każde ciśnienie przekraczające ciśnienie
robocze jest automatycznie kompensowane za pomocą odpowiednich urządzeń, w szczególności
zaworów. Konstrukcja zaworów ma zapobiegać ryzyku powstania pożaru, a paliwo nie może
wyciekać przez korek wlewu lub przez urządzenie kompensujące nadwyżkę ciśnienia nawet
wtedy, gdy zbiornik będzie odwrócony. Dopuszcza się nieznaczne przesączenia paliwa,
jeśli nie przekraczają one 30 g/min, oraz skroplenia lub zroszenia,
f)
jest umieszczony w taki sposób, aby był jak najlepiej zabezpieczony przed skutkami
zderzenia czołowego lub uderzenia w tył pojazdu, a w jego pobliżu nie ma żadnych wystających
części, w szczególności ostrych krawędzi;
4)
instalacja elektryczna jest zabezpieczona przed uszkodzeniem mechanicznym wskutek
tarcia o inne elementy pojazdu, a także przed korozją;
5)
ma możliwość jazdy do tyłu;
6)
poziom hałasu zewnętrznego mierzony podczas postoju pojazdu z odległości 0,5 m nie
przekracza wartości określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia;
7)
układ wydechowy w pojeździe napędzanym silnikiem spalinowym spełnia następujące warunki:
a)
wylot rury wydechowej nie jest skierowany w stronę otworów wlotowych urządzeń wentylacji,
b)
spaliny przechodzą przez tłumik wydechu;
8)
ogumienie:
a)
jest pneumatyczne,
b)
ma nośność dostosowaną do nacisku koła oraz jest dostosowane do maksymalnej prędkości
pojazdu, a ciśnienie w ogumieniu jest zgodne z zaleceniami producenta dla danej opony
i obciążenia pojazdu, z tym że dla opon oznakowanych jako śniegowe, zgodnie z pkt
3.1.5 załącznika nr II do dyrektywy Rady 92/23/EWG z dnia 31 marca 1992 r. odnoszącą się do opon pojazdów silnikowych
i ich przyczep oraz ich instalowania , dopuszcza się niespełnianie dostosowania do maksymalnej prędkości pojazdu, pod warunkiem
że są one dostosowane co najmniej do prędkości równej 160 km/h, a w pojeździe umieszczono
nalepkę ostrzegawczą o maksymalnej prędkości tych opon tak, aby była ona widoczna
oraz czytelna dla kierowcy,
c)
ma tą samą konstrukcję oraz tą samą rzeźbę bieżnika na kołach jednej osi.
2.
Wymagań określonych w ust. 1:
1)
pkt 3 lit. a -c i pkt 5 nie stosuje się do motocykla i skutera śnieżnego;
2)
pkt 6 nie stosuje się do skutera śnieżnego;
3)
pkt 8 nie stosuje się do pojazdów z gąsienicowym układem jezdnym.
3.
Pojazd o nacisku osi kierowanej lub sumie nacisków osi kierowanych przekraczających
45 kN (4,5 t), ma układ kierowniczy z mechanizmem wspomagającym, który w razie uszkodzenia
tego mechanizmu zapewni możliwość kierowania pojazdem.
§ 7.
1.
Wnętrze pojazdu przeznaczone dla kierowcy oraz do przewozu osób spełnia następujące
warunki:
1)
jest szczelne, przewietrzane i ogrzewane, jeżeli jest pomieszczeniem zamkniętym;
2)
siedzenia są przymocowane do nadwozia, również gdy są przesuwane, w sposób uniemożliwiający
niezamierzone zmiany ich położenia;
3)
elementy konstrukcji oraz zabudowy nie mają ostrych krawędzi;
4)
prędkościomierz oraz drogomierz są umieszczone w polu widzenia kierowcy.
2.
Szyby pojazdu spełniają następujące warunki:
1)
w razie ich rozbicia nie powstają ostre odpryski;
2)
przednia szyba zapewnia kierowcy pełną i wyraźną widoczność bez zniekształcenia obrazu,
a w razie rozbicia zapewnia jeszcze dostateczną widoczność drogi;
3)
przednia szyba i przednie boczne szyby mają współczynnik przepuszczalności światła
nie mniejszy niż 70%; przepisu nie stosuje się do szyb kuloodpornych, a także przednich
bocznych szyb pojazdów Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w trakcie realizacji zadań
wysokiego ryzyka oraz konwojowania szczególnie niebezpiecznych osób pozbawionych wolności;
4)
nie odbijają światła w sposób powodujący oślepianie innych uczestników ruchu drogowego.
3.
Wycieraczki przedniej szyby, w liczbie zapewniającej dostateczne pole widzenia kierowcy,
działają samoczynnie. Wycieraczek nie stosuje się w pojazdach posiadających przednią
szybę o takich wymiarach i kształcie, że kierowca, bez zmiany pozycji, może obserwować
drogę w inny sposób niż przez tę szybę.
4.
Lusterka zewnętrzne, co najmniej jedno po lewej i jedno po prawej stronie pojazdu,
mają zapewniać kierującemu niezbędną dla bezpieczeństwa ruchu widoczność do tyłu.
5.
Sygnał dźwiękowy o ciągłym tonie posiada poziom dźwięku mierzony podczas postoju pojazdu
z odległości 3 m nie mniejszy niż:
1)
87 dB (A) - w odniesieniu do motocykla i skutera śnieżnego;
2)
96 dB (A) - w odniesieniu do pozostałych pojazdów.
§ 8.
Pojazd ma:
1)
kabinę lub ramę ochronną, z tym że ten warunek nie dotyczy motocykli, skuterów śnieżnych
oraz pojazdów czterokołowych, których masa bez obciążenia nie przekracza 400 kg;
2)
dodatkową tabliczkę trwale umieszczoną w miejscu łatwo dostępnym wewnątrz pojazdu,
zawierającą co najmniej dane o producencie, roku produkcji oraz numerze identyfikacyjnym
pojazdu (VIN) lub numerze nadwozia, podwozia lub ramy, naniesione w sposób trwały;
3)
gaśnicę umieszczoną w miejscu łatwo dostępnym, przy czym pojazd przewożący powyżej
15 osób jest wyposażony w dwie gaśnice; przepisu nie stosuje się do motocykla oraz
skutera śnieżnego;
4)
trójkąt do ustawiania na drodze, przeznaczony do ostrzegania o obecności unieruchomionego
pojazdu; przepisu nie stosuje się do motocykla jednośladowego oraz skutera śnieżnego;
5)
tabliczkę wskazującą dopuszczalną liczbę przewożonych osób łącznie z kierowcą, której
wzór jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia;
6)
urządzenie zabezpieczające przed uruchomieniem przez osoby nieupoważnione.
§ 9.
1.
Pojazd ma co najmniej następujące światła zewnętrzne:
1)
drogowe - pojazd samochodowy, którego konstrukcja umożliwia rozwijanie prędkości przekraczającej
40 km/h;
2)
mijania - pojazd samochodowy;
3)
kierunkowskazy:
a)
przednie - pojazd samochodowy,
b)
tylne - pojazd samochodowy i przyczepa;
4)
hamowania „stop” - pojazd samochodowy i przyczepa;
5)
pozycyjne przednie - pojazd samochodowy;
6)
pozycyjne tylne - pojazd samochodowy i przyczepa;
7)
odblaskowe tylne inne niż trójkątne - pojazd samochodowy;
8)
odblaskowe tylne trójkątne - przyczepa;
9)
odblaskowe przednie - przyczepa.
2.
Pojazd, z wyłączeniem motocykla, pojazdu czterokołowego oraz skutera śnieżnego, ma
po dwa światła, o których mowa w ust. 1, z tym że dopuszcza się trzy światła hamowania
„stop” oraz cztery światła:
1)
drogowe;
2)
mijania, jeżeli jest to wskazane ze względu na wyposażenie pojazdu w stały lub odejmowalny
osprzęt umieszczony z przodu; dodatkowa para świateł może być umieszczona na wysokości
nie większej niż 3000 mm od powierzchni jezdni, pod warunkiem że połączenia elektryczne
uniemożliwiają równoczesne włączenie obu par świateł;
3)
pozycyjne przednie, jeżeli jest to wskazane ze względu na wyposażenie pojazdu w stały
lub odejmowalny osprzęt umieszczony z przodu; dodatkowa para świateł jest umieszczona
nie niżej niż 400 mm od powierzchni jezdni, lecz nie wyżej niż 1900 mm, a jeżeli konstrukcja
pojazdu nie pozwala na zachowanie tej wysokości - nie wyżej niż 2100 mm od powierzchni
jezdni.
3.
Pojazdy mogą mieć światła:
1)
obrysowe zamiast pozycyjnych - pojazd samochodowy gąsienicowy i półgąsienicowy, pojazd
samochodowy o asymetrycznej konstrukcji oraz przyczepa;
2)
odblaskowe zamiast pozycyjnych - przyczepa oraz skuter śnieżny;
3)
mijania - umieszczone na wysokości nie większej niż 1500 mm od powierzchni jezdni,
a jeżeli konstrukcja pojazdu nie pozwala na zachowanie tej wysokości - nie niżej niż
500 mm od powierzchni jezdni;
4)
tylne odblaskowe inne niż trójkątne, w tym również cztery światła umieszczone na wysokości
nie większej niż 1200 mm od powierzchni jezdni, a jeżeli konstrukcja pojazdu nie pozwala
na zachowanie tej wysokości - na wysokości nie większej niż 1500 mm od powierzchni
jezdni, jednak nie niżej niż 250 mm;
5)
robocze, przeznaczone do oświetlenia miejsca pracy, lub szperacz.
4.
Światła pojazdu spełniają następujące warunki:
1)
światła przeznaczone do oświetlania drogi przed pojazdem są umieszczone w sposób umożliwiający
łatwą regulację kierunku strumienia świetlnego;
2)
światła tego samego rodzaju mają takie same właściwości świetlne i są umieszczone
symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu; warunku symetrii rozmieszczenia
świateł nie stosuje się do świateł oświetlających tylną tablicę rejestracyjną, pojedynczych
świateł cofania i świateł przeciwmgłowych tylnych oraz do pojazdów o asymetrycznej
konstrukcji;
3)
nie oślepiają innych uczestników ruchu; warunku nie stosuje się do świateł drogowych.
§ 10.
1.
Pojazd ma układ hamulcowy, zwany dalej „hamulcami”, którego skuteczność hamowania
określa się za pomocą wskaźnika będącego stosunkiem siły hamowania do siły wynikającej
z dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu lub stosunkiem opóźnienia hamowania (uzyskanego
na drodze poziomej o nawierzchni twardej, suchej i czystej) do przyspieszenia ziemskiego.
Przepisu nie stosuje się do skutera śnieżnego.
2.
Wskaźnik skuteczności hamowania nie jest mniejszy niż podany w tabeli stanowiącej
załącznik nr 4 do rozporządzenia.
3.
Hamulce uważa się za sprawne, jeżeli wymagana skuteczność jest uzyskiwana bez nadmiernego
odchylenia prostoliniowego toru ruchu pojazdu i nadmiernych drgań.
4.
Pojazd samochodowy ma następujące rodzaje hamulców:
1)
hamulec roboczy działający na wszystkie koła - przeznaczony do zmniejszania prędkości
pojazdu i zatrzymywania go w sposób niezawodny, szybki i skuteczny, niezależnie od
jego prędkości i obciążenia oraz od kąta wzniesienia lub spadku jezdni, z możliwością:
a)
regulowania intensywności hamowania,
b)
hamowania z miejsca kierowcy i trzymania urządzenia kierowniczego przynajmniej jedną
ręką;
2)
hamulec awaryjny działający na koła co najmniej jednej osi pojazdu, przeznaczony do
zatrzymania pojazdu w razie awarii hamulca roboczego, z możliwością:
a)
regulowania intensywności hamowania,
b)
hamowania z miejsca kierowcy i trzymania urządzenia kierowniczego przynajmniej jedną
ręką;
3)
hamulec postojowy, przeznaczony do unieruchamiania pojazdu na wzniesieniu i spadku,
z możliwością:
a)
działania podczas nieobecności kierowcy, przy czym robocze części hamulca pozostają
w położeniu zahamowania wyłącznie za pomocą urządzenia mechanicznego,
b)
hamowania z miejsca kierowcy.
5.
Hamulec postojowy, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, nie jest wymagany, jeżeli hamulec
awaryjny, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, spełnia warunki określone dla hamulca postojowego.
6.
Trzykołowy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
1 t ma:
1)
dwa niezależne hamulce łącznie działające na wszystkie koła;
2)
hamulec postojowy działający na koło (koła) co najmniej jednej osi; hamulec ten może
mieć wspólne części z jednym z hamulców wymienionych w pkt 1 i ma być niezależny od
hamulca działającego na koło (koła) drugiej osi.
7.
Motocykl ma dwa niezależne hamulce, z których jeden działa co najmniej na przednie
koło (koła), a drugi - co najmniej na tylne koło (koła).
8.
Motocykl z bocznym wózkiem musi mieć hamulce, o których mowa w ust. 7, z tym że jeśli
skuteczność hamowania spełnia wymagania określone w lp. 2 tabeli stanowiącej załącznik
nr 4 do rozporządzenia, hamulec działający na koło wózka nie jest wymagany.
9.
Przyczepa ma następujące rodzaje hamulców:
1)
hamulec roboczy:
a)
spełniający wymagania określone w ust. 4 pkt 1,
b)
uruchamiany z miejsca kierowcy jednym ruchem łącznie z hamulcem roboczym pojazdu ciągnącego,
c)
zapewniający samoczynne zatrzymanie przyczepy w razie zerwania podczas jazdy połączenia
z pojazdem ciągnącym;
2)
hamulec postojowy:
a)
działający również wtedy, gdy przyczepa jest odłączona od pojazdu ciągnącego,
b)
uruchamiany z zewnątrz, a w odniesieniu do przyczepy przystosowanej do przewozu osób
uruchamiany również z wnętrza przyczepy; przez uruchamianie rozumie się również zwalnianie
hamulca.
10.
Przepisu ust. 9 nie stosuje się do przyczepy lekkiej, pod warunkiem że niezależnie
od urządzenia łączącego ta przyczepa ma dodatkowe połączenie (łańcuch, linka), które
w razie zerwania głównego urządzenia łączącego będzie zapobiegało dotykaniu jezdni
przez dyszel i zapewniało niezbędną kierowalność przyczepy. Jeżeli jednak dopuszczalna
masa całkowita przyczepy lekkiej jest większa niż połowa masy własnej pojazdu ciągnącego,
musi ona spełniać wymagania określone w ust. 11.
11.
W przyczepie o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, przeznaczonej
do ciągnięcia przez pojazd, którego dopuszczalna masa całkowita wynosi nie mniej niż
1,33 dopuszczalnej masy całkowitej przyczepy, dopuszcza się hamulec roboczy typu bezwładnościowego
(najazdowy), działający co najmniej na koła jednej osi.
12.
Przepisu ust. 11 nie stosuje się do naczepy.
13.
Skuter śnieżny ma hamulec roboczy i postojowy.
§ 11.
1.
Hamulce pojazdu zachowują wymaganą sprawność niezależnie od drgań i wpływów atmosferycznych,
na jakie są narażone w normalnych warunkach eksploatacji.
2.
Hamulce ponadto spełniają następujące warunki:
1)
równoczesne uruchomienie hamulców roboczego i awaryjnego nie wpływa ujemnie na działanie
żadnego z nich zarówno w przypadku, gdy oba hamulce są sprawne, jak i w przypadku
uszkodzenia jednego z nich;
2)
w przypadku uszkodzenia hamulca roboczego w pojeździe samochodowym jest zapewniona
możliwość hamowania takiej liczby kół przez działanie na hamulec roboczy, aby skuteczność
hamowania nie była mniejsza niż 30% wymaganej skuteczności;
3)
w pojeździe, w którym można uzyskać skuteczność hamowania wymaganą dla hamulca awaryjnego,
nie wymaga się jego oddzielnego sterowania;
4)
działanie hamulca roboczego jest odpowiednio rozłożone między osie i jest jednakowe
dla kół tej samej osi;
5)
zużycie hamulców jest łatwo kompensowane za pomocą systemu ręcznej lub samoczynnej
regulacji;
6)
elementy układu hamulcowego mają taki zapas ruchu, aby po nagrzaniu hamulców lub po
osiągnięciu określonego stopnia zużycia elementów ciernych było możliwe hamowanie
bez konieczności natychmiastowej regulacji;
7)
jeżeli przy użyciu hamulca uruchamianego za pomocą energii znajdującej się w zbiorniku,
hamowanie z wymaganą skutecznością nie jest możliwe bez użycia zgromadzonej energii,
pojazd wyposaża się poza manometrem w urządzenie wysyłające świetlne lub akustyczne
sygnały ostrzegające o obniżeniu zapasu energii do poziomu równego 65% lub mniejszego
niż 65% normalnego poziomu;
8)
w przypadku hamulca pneumatycznego połączenie pojazdu ciągnącego z przyczepą składa
się co najmniej z dwóch przewodów: zasilającego i sterującego;
9)
w przypadku hamulca hydraulicznego zbiorniczek płynu hamulcowego jest umieszczony
w miejscu łatwo dostępnym do kontroli;
10)
hamulec postojowy zapewnia unieruchomienie całkowicie obciążonego pojazdu na wzniesieniu
i spadku o nachyleniu co najmniej 16%, a całkowicie obciążonego zespołu pojazdów -
na wzniesieniu i spadku o nachyleniu co najmniej 8%;
11)
hamulce skutera śnieżnego uważa się za sprawne, jeżeli w czasie hamowania następuje
blokada gąsienicy napędowej; wymóg musi być spełniony przy prędkości około 30 km/h
mierzonej według wskazań prędkościomierza.
Rozdział 4
Dodatkowe warunki techniczne dla pojazdu przystosowanego do zasilania gazem
§ 12.
1.
Warunki techniczne dla instalacji zasilania silnika pojazdu przystosowanego do zasilania
gazem są następujące:
1)
instalacja jest projektowana na ciśnienie wynoszące:
a)
gaz sprężony (CNG) - 26 MPa,
b)
gaz skroplony (LPG) - 3,0 MPa,
c)
gaz skroplony schłodzony (LNG) - 2,7 MPa;
2)
złącza instalacji, przez które płynie gaz, znajdują się w miejscach łatwo dostępnych
dla kontroli ich szczelności;
3)
przełączanie zasilania jest możliwe z miejsca kierującego pojazdem bez konieczności
wyłączania silnika;
4)
w pojeździe z silnikiem o zapłonie samoczynnym instalacja gwarantuje odcięcie dopływu
gazu do silnika po osiągnięciu jego maksymalnej prędkości obrotowej;
5)
instalacja jest zabezpieczona przed korozją;
6)
budowa instalacji umożliwia przeprowadzanie badań okresowych;
7)
elementy i zespoły instalacji narażone na uszkodzenie mechaniczne są odpowiednio zabezpieczone;
8)
elementy instalacji nie wystają poza obrys pojazdu;
9)
elementy instalacji, w których znajduje się lub przez które przepływa gaz, nie są
umieszczone bez pełnego osłonięcia w pomieszczeniu przeznaczonym do przewozu osób;
wymogu nie stosuje się do ścianek zbiornika i przewodów gazowych;
10)
dopływ gazu do układu dolotowego, gdy silnik nie pracuje oraz po przełączeniu na inne
paliwo, jest zatrzymany; dopuszczalna zwłoka wynosi 2 s;
11)
przez element instalacji, w którym znajduje się gaz, nie płynie prąd elektryczny;
12)
układ elektryczny wchodzący w skład instalacji jest zabezpieczony przed przeciążeniem
i wyposażony co najmniej w jeden bezpiecznik dostępny bez użycia narzędzi;
13)
wylot rury wydechowej nie jest skierowany w stronę jakiegokolwiek elementu instalacji;
14)
w pojeździe zasilanym gazem skroplonym schłodzonym przedział, w którym jest umieszczony
zbiornik, ma system detekcji gazu, natomiast w kabinie kierowcy znajduje się wskaźnik
poziomu paliwa oraz sygnalizacja świetlna detektora gazu;
15)
elementy składowe instalacji oraz ich parametry są zgodne z regulaminami:
a)
gaz sprężony (CNG) - regulamin nr 110 EKG ONZ,
b)
gaz skroplony (LPG) - regulamin nr 67 EKG ONZ uzupełniony 01 serią poprawek.
2.
Warunki techniczne dla pojemników na gaz w pojeździe przystosowanym do zasilania gazem
są następujące:
1)
pojemnik na gaz umieszczony na stałe w pojeździe, zwany dalej „zbiornikiem”, oraz
wymienny pojemnik na gaz, zwany dalej „butlą”, spełniają wymagania określone w warunkach
technicznych dozoru technicznego oraz są zbadane i dopuszczone do eksploatacji przez
organ właściwej jednostki dozoru technicznego;
2)
zbiorniki oraz butle są zainstalowane tak, aby były maksymalnie chronione przed skutkami
zderzeń, w tym głównie od przodu i tyłu pojazdu, a w przypadku ich umieszczenia w
przestrzeni ładunkowej samochodu ciężarowego są zabezpieczone przed uszkodzeniem ładunkiem
oraz przez operacje załadunkowo -wyładunkowe;
3)
zbiorniki na gaz skroplony oraz butle są skutecznie osłonięte przed działaniem promieni
słonecznych; przepisu nie stosuje się do zbiorników homologowanych według serii poprawek
01 do regulaminu nr 67 EKG ONZ;
4)
mocowanie zbiorników oraz butli do pojazdu ma zabezpieczać je przed ich przemieszczeniem,
przy działaniu na pojazd przyspieszenia wyrażonego iloczynem liczby i przyspieszenia
ziemskiego „g”:
a)
w przypadku samochodów osobowych i samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej
do 3,5 t:
-
-w kierunku wzdłużnym do przodu - 20 g,
-
-w kierunku poprzecznym - 8 g,
b)
w przypadku autobusów o dopuszczalnej masie całkowitej do 5 t i samochodów ciężarowych
o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 t do 12 t:
-
-w kierunku wzdłużnym do przodu - 10 g,
-
-w kierunku poprzecznym - 5 g,
c)
w przypadku pozostałych autobusów i samochodów ciężarowych:
-
-w kierunku wzdłużnym do przodu - 6,6 g,
-
-w kierunku poprzecznym - 5 g;
5)
elementy mocowania oraz części pojazdu przylegające do zbiorników oraz butli są oddzielone
od niego elastyczną przekładką i nieabsorbującą wilgoci;
6)
zbiorniki są umieszczone tak, aby była możliwość łatwego odczytu stanu napełnienia;
7)
zbiorniki i butle są umieszczone tak, aby była możliwość łatwego odczytu danych dotyczących
oznaczeń identyfikacyjnych oraz cech legalizacji;
8)
zbiorniki na gaz skroplony oraz butle są umieszczone tak, aby w pozycji roboczej wypływ
gazu następował w stanie ciekłym;
9)
zbiorniki oraz butle nie są instalowane w przedniej części pojazdu, w komorze silnika
oraz w przestrzeni pasażerskiej;
10)
w pobliżu zbiorników oraz butli nie znajdują się sztywne elementy o ostrych krawędziach;
11)
odległość zbiorników oraz butli od układu wydechowego jest nie mniejsza niż 0,1 m,
jeśli nie jest zastosowana osłona termiczna;
12)
zbiorniki na gaz skroplony łączone w zespoły i połączone z jednym przewodem zasilającym
są wyposażone w zawory jednokierunkowe i zawory bezpieczeństwa przewodów gazowych,
z tym że nie wymaga się stosowania jednokierunkowych zaworów bezpieczeństwa przewodów
gazowych, jeśli ciśnienie zwrotne samoczynnego zaworu odcinającego przekracza 0,5
MPa w położeniu zamkniętym;
13)
zbiorniki zamontowane w przestrzeni zamkniętej pojazdu są umieszczone w gazoszczelnej
obudowie całkowitej lub są wyposażone w gazoszczelną obudowę osłaniającą jedynie zawory.
W przypadku obudów osłaniających zawory, zbiorniki są fabrycznie do takiego osłonięcia
przystosowane. Obudowy całkowite posiadają co najmniej dwa otwory wentylacyjne, a
obudowy osłaniające jedynie zawory zbiorników - co najmniej jeden. Otwory wentylacyjne
spełniają następujące warunki:
a)
powierzchnia przekroju dla przepływu gazu jest nie mniejsza niż 4,5 cm2,
b)
wyloty nie są skierowane w stronę układu wydechowego, nie mogą uchodzić do wnęki koła
oraz, w przypadku gazu płynnego, są skierowane do dołu;
14)
obudowy osłaniające zawory zbiorników oraz przewody układu przewietrzania obudów wykazują
gazoszczelność przy nadciśnieniu 0,01 MPa; w trakcie próby wymienione elementy nie
mogą wykazywać odkształceń, a dopuszczalny wypływ gazu nie przekracza 100 cm3/h;
15)
mechanizm zamykania obudów uniemożliwia jego przypadkowe otwarcie;
16)
ręczny zawór odcinający zbiornika instalacji na gaz skroplony jest umieszczony w miejscu
łatwo dostępnym i wyraźnie oznaczonym, a jego użycie jest możliwe bez stosowania narzędzi.
3.
Nie dopuszcza się jakichkolwiek przeróbek zbiorników oraz butli.
4.
Warunki techniczne dla innych elementów instalacji pojazdu przystosowanego do zasilania
gazem niż określone w ust. 1 i 2 są następujące:
1)
w instalacji stosuje się przewody metalowe bez szwów, stalowe lub miedziane do gazu
skroplonego oraz wyłącznie stalowe do gazu sprężonego;
2)
przewody stalowe są wykonane ze stali nierdzewnej lub stali z pokryciem antykorozyjnym;
dopuszcza się stosowanie przewodów sztywnych wykonanych z materiału niemetalowego;
3)
przewody stosowane w instalacji gazu sprężonego schłodzonego są wykonane ze stali
nierdzewnej;
4)
przewody miedziane są na całej długości zabezpieczone osłoną gumową lub z tworzywa
sztucznego;
5)
przewody są ułożone tak, aby:
a)
mogły być łatwo kontrolowane,
b)
nie ocierały się o elementy pojazdu,
c)
odległość od układu wydechowego nie była mniejsza niż 0,1 m, jeżeli nie stosuje się
ekranu termicznego,
d)
nie przebiegały w pobliżu miejsc do podnoszenia pojazdu,
e)
mocowanie wykluczało ich wibrację;
6)
w przypadku braku możliwości spełnienia wymagań określonych w pkt 5 lit. a, b i e
dopuszcza się odstępstwo dla przewodu łączącego zbiornik z reduktorem, pod warunkiem
dodatkowego zabezpieczenia go przed korozją i uszkodzeniami mechanicznymi oraz wentylacji
przestrzeni, w której jest umieszczony;
7)
przewody metalowe łączące elementy instalacji, które w czasie eksploatacji pojazdu
mogą podlegać wzajemnym przemieszczeniom, są ukształtowane w pętle o promieniu krzywizny
dostosowanym do średnicy przewodu;
8)
przewody nie są spawane lub lutowane oraz łączone ciśnieniowymi złączami zatrzaskowymi;
9)
przewody metalowe są łączone za pomocą znormalizowanych złączy z kielichem lub pierścieniem
samozaciskającym, a liczba złączy jest ograniczona do minimum;
10)
średnica zewnętrzna przewodu sztywnego w zastosowaniu do gazu skroplonego nie przekracza
12 mm, a grubość jego ścianki wynosi co najmniej 0,8 mm;
11)
przyspieszenie bądź opóźnienie ruchu pojazdu nie wywiera wpływu na pracę reduktora;
12)
odległość reduktora od układu wydechowego nie jest mniejsza niż 0,1 m, jeżeli nie
jest stosowany ekran termiczny.
Rozdział 5
Dodatkowe warunki techniczne dla pojazdu przeznaczonego do przewozu drogowego towarów niebezpiecznych
§ 13.
1.
Pojazd przeznaczony do przewozu drogowego towarów niebezpiecznych spełnia dodatkowo
warunki techniczne (konstrukcyjne) określone w części 9 „Wymagania dotyczące konstrukcji
i dopuszczenia pojazdów” umowy ADR.
2.
Pojazd, o którym mowa w ust. 1, przeznaczony do przewozu materiałów i przedmiotów
wybuchowych uzbrojonych jest zbudowany w sposób potwierdzony za pomocą pozytywnego
wyniku badań weryfikacyjnych pojazdu przeprowadzonych z wykorzystaniem ładunków wybuchowych
przez jednostkę akredytowaną, zapewniający takie umieszczenie ładunku wybuchowego
tak, aby:
1)
rozrzut odłamków nie następował bezpośrednio w płaszczyźnie poziomej;
2)
strefa niebezpieczna dla ludzi związana z oddziaływaniem fali uderzeniowej (ciśnienie
powyżej 0,1 atm), mierzona od centrum wybuchu, wynosiła:
a)
do 6,5 m - dla ładunku do 2 kg TNT,
b)
do 9,0 m - dla ładunku do 5 kg TNT.
1)
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej
- sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów
z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw
Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 1897 i 2088).
2)
Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).
3)
Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 211 z 4.08.2001, str.
25 oraz w Dz. Urz. UE L 46 z 17.02.2005, str. 42.
4)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministrów: Spraw Wewnętrznych,
Obrony Narodowej, Finansów oraz Sprawiedliwości z dnia 17 października 2014 r. w sprawie
warunków technicznych pojazdów specjalnych i używanych do celów specjalnych Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, kontroli skarbowej, Służby Celnej, Służby Więziennej i straży
pożarnej (Dz. U. poz. 1421), które traci moc z dniem 1 marca 2017 r., w związku z
wejściem w życie art. 32 pkt 8 lit. c ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 i 2255 oraz
z 2017 r. poz. 379).
Załącznik nr 1 - Wzór znaku służącego do oznakowania pojazdu o szerokości przekraczającej 2,6 m
Załącznik nr 2 - Poziom hałasu zewnętrznego
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Załącznik nr 3 - Wzór tabliczki wskazującej dopuszczalną liczbę przewożonych osób łącznie z kierowcą
Załącznik nr 4 - Wskaźniki skuteczności hamowania
|