Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansówz dnia 24 lutego 2017 r.w sprawie uzbrojenia, wyposażenia oraz środków przymusu bezpośredniego w Krajowej
Administracji Skarbowej 1)Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 140 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
rodzaje broni palnej przysługującej Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, Zastępcy
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej oraz funkcjonariuszom Służby Celno-Skarbowej,
zwanym dalej „osobami uprawnionymi”;
2)
kryteria i tryb przydziału broni palnej, normy uzbrojenia oraz sposób jej magazynowania,
przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego;
3)
normy wyposażenia niezbędnego do wykonywania czynności służbowych, zasady jego przyznawania
i użytkowania;
4)
warunki przyznawania środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, 5, 7, 9 i 11, pkt 12 lit. a, pkt 13, 17 i 18, pkt 19 z wyłączeniem
materiałów wybuchowych i pkt 20 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu
bezpośredniego i broni palnej .
§ 2.
1.
W zależności od rodzaju realizowanych zadań funkcjonariuszowi Służby Celno-Skarbowej,
zwanemu dalej „funkcjonariuszem”, mogą być przydzielone następujące rodzaje broni
palnej:
1)
bojowa:
a)
pistolet,
b)
rewolwer,
c)
strzelba,
d)
pistolet maszynowy,
e)
karabin,
f)
karabinek,
g)
karabin maszynowy;
2)
alarmowa i sygnałowa;
3)
do miotania pocisków treningowych.
i 2149.
2.
Normę uzbrojenia stanowi broń palna bojowa wraz z przeznaczoną do niej amunicją.
3.
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz Zastępcy Szefa Krajowej Administracji
Skarbowej może być przydzielona broń palna, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i
b.
4.
Broń palna wskazana w ust. 1 pkt 1 lit. c-g oraz pkt 2 i 3 może być przydzielona tylko
funkcjonariuszowi, któremu została przydzielona broń palna określona w ust. 1 pkt
1 lit. a i b.
§ 3.
1.
Broń palna może być przydzielona funkcjonariuszowi, który:
1)
uzyskał pozytywny wynik badania psychologicznego, o którym mowa w art. 177 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej „ustawą”;
2)
odbył szkolenia w zakresie:
a)
budowy i działania broni palnej,
b)
zasad użycia lub wykorzystania broni palnej,
c)
zasad noszenia broni palnej oraz jej przechowywania,
d)
przypadków uzasadniających użycie lub wykorzystanie broni palnej,
e)
postępowania w przypadku użycia lub wykorzystania broni palnej
- udokumentowane zaświadczeniem o ich pozytywnym ukończeniu.
2.
Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się również do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej
i Zastępcy Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
3.
Osobie uprawnionej może być przydzielony tylko taki rodzaj broni palnej, jaki był
objęty szkoleniem.
§ 4.
Broń palna, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a i b, jest przydzielana w drodze
decyzji:
1)
ministra właściwego do spraw finansów publicznych - w przypadku Szefa Krajowej Administracji
Skarbowej;
2)
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej - w przypadku Zastępcy Szefa Krajowej Administracji
Skarbowej albo funkcjonariusza pełniącego służbę w urzędzie obsługującym ministra
właściwego do spraw finansów publicznych;
3)
dyrektora izby administracji skarbowej - w przypadku funkcjonariusza pełniącego służbę
w podległych jednostkach organizacyjnych.
§ 5.
Broń palna, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. c-g oraz pkt 2 i 3, jest przydzielana
na polecenie kierownika komórki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę,
i na czas realizacji określonego zadania.
§ 6.
1.
Broń palną i amunicję przechowuje się w szafach metalowych lub sejfach specjalnie
przeznaczonych do przechowywania broni, umieszczonych w pomieszczeniu, zwanym dalej
„magazynem broni”.
2.
W uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu pisemnej zgody osoby, która dokonała przydziału
broni palnej, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a i b, może być ona przechowywana
wraz z amunicją w:
1)
miejscu zamieszkania osoby uprawnionej, w sejfie lub skrytce z co najmniej jednym
zamkiem atestowanym, przystosowanych do przechowywania broni palnej i trwale przymocowanych
do ściany lub posadzki lokalu mieszkalnego;
2)
pomieszczeniu służbowym, w przydzielonej osobie uprawnionej do indywidualnego użytku
szafie metalowej lub sejfie, spełniających wymagania do przechowywania broni palnej.
§ 7.
W przypadku, o którym mowa w § 6 ust. 2:
1)
broń palną przechowuje się w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych;
2)
przed udaniem się na urlop, leczenie, wyjazd lub w innych okolicznościach powodujących
brak nadzoru nad bronią palną osoba uprawniona zdaje broń wraz z amunicją do magazynu
broni.
§ 8.
1.
Magazyn broni może być umiejscowiony w siedzibie organu Krajowej Administracji Skarbowej
albo w innych obiektach użytkowanych przez Krajową Administrację Skarbową.
2.
Organ Krajowej Administracji Skarbowej po uzgodnieniu, w formie porozumienia, z jednostkami
organizacyjnymi podległymi ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub
przez niego nadzorowanymi albo z innym organem może korzystać z magazynu broni prowadzonego
przez te jednostki albo organ.
§ 9.
W przypadku, o którym mowa w § 8 ust. 1, magazyn broni powinien:
1)
być zorganizowany w sposób umożliwiający dostęp wyłącznie osobom upoważnionym;
2)
znajdować się w budynku murowanym, będącym pod całodobową uzbrojoną ochroną lub wyposażonym
w urządzenia sygnalizacyjne (alarmowe) połączone z uzbrojoną formacją, w której pełniony
jest całodobowy dyżur;
3)
posiadać drzwi wyposażone w co najmniej dwa zamki, w tym jeden atestowany, lub drzwi
metalowe antywłamaniowe atestowane;
4)
w przypadku pomieszczenia wyposażonego w okna, posiadać co najmniej jedno z następujących
zabezpieczeń: krata, siatka, żaluzja antywłamaniowa lub szyby o podwyższonej odporności
na przebicie i rozbicie.
§ 10.
1.
Broń palną przechowuje się rozładowaną, zabezpieczoną zgodnie z zaleceniami producenta,
z odłączonym magazynkiem, kompletną i czystą, a jednostki broni nieprzydzielone i
nieużytkowane powinny być w odpowiedni sposób zakonserwowane.
2.
Amunicję przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach, ułożoną w sposób uniemożliwiający
przypadkowe uderzenie w spłonkę naboju.
§ 11.
1.
Warunki przechowywania broni palnej powinny uwzględniać wymagania jej producenta w
zakresie zapewnienia właściwego stanu technicznego.
2.
Broń palna podlega okresowym przeglądom stanu technicznego przewidzianym przez producenta.
W przypadku stwierdzenia uszkodzenia broni palnej jej naprawa i dokonywanie przeróbek
mogą być przeprowadzone wyłącznie przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje
zawodowe.
§ 12.
1.
Wyposażenie niezbędne do wykonywania czynności służbowych przez funkcjonariusza obejmuje
środki ochrony indywidualnej i wyposażenie taktyczne, sprzęt specjalistyczny, sprzęt
sportowy i środki higieny osobistej. Normy wyposażenia określa załącznik do rozporządzenia.
2.
Wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, jest przyznawane na polecenie kierownika komórki
organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę.
3.
Wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, powinno być użytkowane zgodnie z przeznaczeniem.
§ 13.
1.
Środki ochrony indywidualnej przyznaje się funkcjonariuszowi wykonującemu zadania
służbowe w warunkach zagrażających bezpieczeństwu i w przypadku występowania w środowisku
czynników szkodliwych dla zdrowia.
2.
Środki higieny osobistej przyznaje się funkcjonariuszowi wykonującemu zadania służbowe
powodujące intensywne brudzenie lub gdy charakter wykonywanych zadań ze względów higieniczno-sanitarnych
wymaga ich przydzielenia.
3.
Do przyznawania środków ochrony indywidualnej stosuje się przepisy działu dziesiątego rozdziału IX ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
§ 14.
1.
W związku z realizacją zadań i czynności, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy, funkcjonariuszowi
mogą zostać przyznane środki przymusu bezpośredniego określone w art. 12 ust. 1 pkt 2, 5, 7, 9 i 11, pkt 12 lit. a, pkt 13, 17 i 18, pkt 19 z wyłączeniem
materiałów wybuchowych i pkt 20 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu
bezpośredniego i broni palnej.
2.
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz Zastępcy Szefa Krajowej Administracji
Skarbowej mogą zostać przyznane środki przymusu bezpośredniego określone w art. 12 ust. 1 pkt 2 i 7, pkt 12 lit. a i pkt 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach
przymusu bezpośredniego i broni palnej.
§ 15.
Środki przymusu bezpośredniego mogą być przyznane osobie uprawnionej, która odbyła
szkolenie w zakresie:
1)
przypadków uzasadniających użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego,
2)
sposobu użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego,
3)
zasad postępowania po użyciu lub wykorzystaniu środków przymusu bezpośredniego
- udokumentowane zaświadczeniem o jego pozytywnym ukończeniu.
§ 16.
Broń palna może być przydzielona funkcjonariuszowi, który przed dniem wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia:
1)
uzyskał pozytywny wynik badań psychologicznego i psychofizjologicznego, o których
mowa w art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej lub w art. 42i ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej ;
2)
odbył szkolenia lub przeszkolenia dla funkcjonariuszy celnych albo pracowników wyodrębnionych
komórek organizacyjnych kontroli skarbowej, zgodnie z dotychczasowymi przepisami,
w zakresie:
a)
budowy i działania, zasad noszenia i przechowywania, użycia lub wykorzystania oraz
postępowania w przypadku użycia lub wykorzystania broni palnej,
b)
przepisów dotyczących użycia i zasad bezpiecznego obchodzenia się z bronią palną oraz
praktycznego posługiwania się bronią palną
- udokumentowane zaświadczeniem o ich pozytywnym ukończeniu.
§ 17.
1.
Środki przymusu bezpośredniego przyznane funkcjonariuszowi przed dniem 1 marca 2017 r.
uznaje się za przyznane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2.
Środki przymusu bezpośredniego mogą być przyznane funkcjonariuszowi, który przed dniem
1 marca 2017 r. odbył szkolenia dla funkcjonariuszy celnych albo pracowników wyodrębnionych
komórek organizacyjnych kontroli skarbowej, zgodnie z dotychczasowymi przepisami,
w zakresie:
1)
sposobu użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego,
2)
zasad postępowania po użyciu lub wykorzystaniu środków przymusu bezpośredniego
- udokumentowane zaświadczeniem o ich pozytywnym ukończeniu.
§ 18.
Wyposażenie, o którym mowa w § 12 ust. 1, przyznane funkcjonariuszowi przed dniem
1 marca 2017 r. uznaje się za przyznane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
1)
Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1165, z 2014 r.
poz. 24 i 1199 oraz z 2016 r. poz. 904, 1948
3)
Zakres spraw regulowany niniejszym rozporządzeniem był poprzednio uregulowany: 1)
rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie przydziału broni
palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego
(Dz. U. poz. 868), które w zakresie dotyczącym broni palnej traci moc z dniem wejścia
w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 256 pkt 4 ustawy z dnia 16 listopada
2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U.
poz. 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 379); 2) rozporządzeniem Ministra Finansów z
dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie warunków przyznawania funkcjonariuszom celnym środków
przymusu bezpośredniego (Dz. U. poz. 867), które traci moc z dniem wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 256 pkt 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.
- Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej; 3) rozporządzeniem
Ministra Finansów z dnia 27 maja 2004 r. w sprawie broni służbowej i umundurowania
pracowników kontroli skarbowej (Dz. U. poz. 1454), które w zakresie dotyczącym broni
służbowej i wyposażenia niezbędnego do wykonywania czynności służbowych traci moc
z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 256 pkt 2 ustawy
z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji
Skarbowej.
Załącznik - Normy wyposażenia niezbędnego do wykonywania czynności służbowych przez funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej
1.
Środki ochrony indywidualnej i wyposażenie taktyczne
|
2.
Sprzęt specjalistyczny
|
3.
Sprzęt sportowy
|
4.
Środki higieny osobistej
|
Uwaga: symbol dz. oznacza „do zużycia”.