Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansówz dnia 22 lutego 2017 r.w sprawie depozytu urzędu celno-skarbowego 1)Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
warunki przyjmowania towarów do depozytu urzędu celno-skarbowego, zwanego dalej „depozytem”,
oraz wydawania towarów z depozytu;
2)
przypadki, w których organ celny odmówi przyjęcia towarów do depozytu;
3)
terminy przechowywania towarów w depozycie.
§ 2.
Dokonując przyjęcia towarów do przechowania w depozycie, organ celny określa wartość:
1)
towarów nieunijnych - przyjmując ich wartość celną;
2)
towarów unijnych - przyjmując wartość rynkową towaru identycznego lub podobnego z
dnia przyjęcia towaru do depozytu.
§ 3.
1.
Przyjmując towary do przechowania w depozycie, organ celny może zobowiązać osobę składającą
towary albo osobę, której zatrzymano lub zajęto towary, do złożenia towarów w opakowaniu
gwarantującym ich właściwe przechowanie i zachowanie tożsamości.
2.
W przypadku przyjmowania do przechowania w depozycie towarów zajętych lub zatrzymanych
przez inne organy administracji państwowej na podstawie odrębnych przepisów nie stosuje
się ust. 1.
§ 4.
1.
Przyjęcie towarów do przechowania w depozycie organ celny potwierdza, wydając pokwitowanie,
którego wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.
2.
Pokwitowanie, które jest drukiem ścisłego zarachowania, sporządza się w 3 egzemplarzach,
przy czym:
1)
oryginał pokwitowania - otrzymuje osoba składająca towary do depozytu albo której
zatrzymano lub zajęto towar;
2)
drugi egzemplarz - dołącza się do towaru;
3)
trzeci egzemplarz - pozostaje w dokumentacji urzędu celno-skarbowego w bloczku pokwitowań.
3.
Odbiór pokwitowania powinien być potwierdzony na wszystkich egzemplarzach podpisem
osoby, o której mowa w ust. 2 pkt 1.
§ 5.
W przypadku gdy nie można ustalić osoby wprowadzającej towary na obszar celny Unii
Europejskiej oraz osoby, o której mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, organ celny dokonuje ich
przyjęcia do depozytu na podstawie wypełnionego druku, o którym mowa w § 4, z adnotacją
o braku osoby, której można wydać pokwitowanie.
§ 6.
Przyjęcie do przechowania w depozycie towarów zatrzymanych lub zajętych przez inne
organy administracji państwowej odbywa się na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego
i nie wymaga sporządzenia pokwitowania.
§ 7.
Organ celny może odmówić przyjęcia do przechowania w depozycie towarów, o których
mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, jeżeli:
1)
potwierdzenie ich jakości i rodzaju wymaga wiedzy specjalistycznej lub uprzednich
badań, a tożsamości towarów nie można ustalić metodami dostępnymi organowi celnemu;
2)
nie ma możliwości zagwarantowania właściwych warunków przechowywania towarów.
§ 8.
1.
Odbioru towarów przechowywanych czasowo w depozycie może dokonać osoba, o której mowa
w § 4 ust. 2 pkt 1, lub osoba przez nią upoważniona, po zwrocie oryginału pokwitowania
i uiszczeniu opłaty za przechowanie, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne. Upoważnienie do odbioru towarów powinno być sporządzone w formie pisemnej z podpisem
notarialnie poświadczonym.
2.
Wydanie towarów zajętych lub zatrzymanych do postępowania administracyjnego prowadzonego
przed właściwymi organami może nastąpić po wydaniu przez właściwy organ ostatecznego
rozstrzygnięcia w sprawie.
3.
W przypadku zagubienia lub utraty pokwitowania wydanie towarów może nastąpić po złożeniu
przez osobę, o której mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, oświadczenia według wzoru stanowiącego
załącznik nr 2 do rozporządzenia.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, wydanie towarów następuje w obecności dwóch świadków,
którymi mogą być funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej lub osoby zatrudnione we właściwej
izbie administracji skarbowej, z wyłączeniem funkcjonariusza lub pracownika odpowiedzialnego
za przyjmowanie, przechowywanie i wydawanie towarów z depozytu.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, gdy osobą wskazaną w rozstrzygnięciu jako uprawniona
do odbioru towaru jest inna osoba niż wskazana w pokwitowaniu, a także w przypadku,
o którym mowa w § 6, wydanie towarów następuje z zastosowaniem protokołu zdawczo-odbiorczego.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
§ 9.
Towary mogą być odebrane wyłącznie w urzędzie celno-skarbowym, w którym są przechowywane.
§ 10.
1.
Termin przechowywania towarów w depozycie wynosi dwa miesiące. Termin ten może być
przedłużony o cztery miesiące na wniosek osoby, o której mowa w § 4 ust. 2 pkt 1,
lub osoby przez nią upoważnionej.
2.
Okresy przechowywania towarów zajętych lub zatrzymanych są uzależnione od rozstrzygnięć
wydanych przez właściwe organy.
§ 11.
Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie depozytu urzędu
celnego .
§ 12.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r.
1)
Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).