Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 10 lutego 2017 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym
odprowadzaniu ścieków
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i
zbiorowym odprowadzaniu ścieków
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Zasady zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków
- Rozdział 3 - Zasady udzielania zezwoleń na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków oraz uchwalanie regulaminu
- Rozdział 4 - Zasady ustalania taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków
- Rozdział 5 - Zatwierdzanie taryf oraz zasady rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków
- Rozdział 6 - Przepisy karne i kary pieniężne
- Rozdział 7 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu
ścieków , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz
niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 10 lutego 2017 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
art. 71 i art. 77 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 71.
Wnioski złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie:
1)
art. 10 ust. 1 i art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,
2)
art. 18 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2,
3)
art. 35 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8,
4)
art. 75ab ust. 1 i art. 83a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 9,
5)
art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 13,
6)
art. 16 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 15,
7)
art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 16,
8)
art. 16 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 18,
9)
art. 12 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 19,
10)
art. 16 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 20,
11)
art. 19 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 21,
12)
art. 39g ust. 4 ustawy zmienianej w art. 22,
13)
art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23,
14)
art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 24,
15)
art. 95a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 25,
16)
art. 17 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 26,
17)
art. 48 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 28,
18)
art. 28 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 29,
19)
art. 17 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 30,
20)
art. 22 ust. 3 i art. 31 ust. 10b ustawy zmienianej w art. 31,
21)
art. 57 ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 32,
22)
art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 33,
23)
art. 26 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 34,
24)
art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 35,
25)
art. 10 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 36,
26)
art. 6 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 40,
27)
art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 42,
28)
art. 10 ust. 1 i art. 20 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 43,
29)
art. 35 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 1a ustawy zmienianej w art. 44,
30)
art. 6 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 45,
31)
art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 47,
32)
art. 49 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 56 ust. 1, art. 57 ust. 1, art. 62a ust. 1 i
art. 81 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 48,
33)
art. 28 ust. 4, art. 85 ust. 4 i art. 115 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 51,
34)
art. 19 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 52,
35)
art. 20 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 53,
36)
art. 76 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 55,
37)
art. 122 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 56,
38)
art. 50 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 57
- uznaje się za wnioski złożone zgodnie z wymogami ustaw wymienionych w pkt 1-38 w
brzmieniu dotychczasowym.
”
„
Art. 77.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
8 pkt 1 i 2, art. 22 pkt 1, art. 27 oraz art. 58 pkt 1, które wchodzą w życie w dniu
następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
2)
art. 62 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej
oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 62.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 58 ust.
2 i art. 59 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (Dz. Urz. WE L 135 z 30.05.1991), 2) dyrektywy 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 330 z 05.12.1998), 3) dyrektywy 2000/60/WE z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz. Urz. WE L 327 z 22.12.2000). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady i warunki zbiorowego zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia
przez ludzi oraz zbiorowego odprowadzania ścieków, w tym zasady działalności przedsiębiorstw
wodociągowo-kanalizacyjnych, zasady tworzenia warunków do zapewnienia ciągłości dostaw
i odpowiedniej jakości wody, niezawodnego odprowadzania i oczyszczania ścieków, wymagania
dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a także zasady ochrony
interesów odbiorców usług, z uwzględnieniem wymagań ochrony środowiska i optymalizacji
kosztów.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
gmina - także związek międzygminny i porozumienie międzygminne;
2)
niezbędne przychody - wartość przychodów w danym roku obrachunkowym, zapewniających
ciągłość zbiorowego zaopatrzenia w wodę odpowiedniej jakości i ilości i zbiorowego
odprowadzania ścieków, które przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne powinno osiągnąć
na pokrycie uzasadnionych kosztów, związanych z ujęciem i poborem wody, eksploatacją,
utrzymaniem i rozbudową urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych, oraz osiągnięcie
zysku;
3)
odbiorca usług - każdego, kto korzysta z usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu
zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na podstawie pisemnej
umowy z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym;
3a)
osoba korzystająca z lokalu - osobę posiadającą tytuł prawny do lokalu lub osobę korzystającą
z lokalu o nieuregulowanym stanie prawnym;
4)
przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne - przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów
o swobodzie działalności gospodarczej, jeżeli prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków, oraz gminne jednostki
organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, prowadzące tego rodzaju działalność;
5)
przyłącze kanalizacyjne - odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną
w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc
od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej;
6)
przyłącze wodociągowe - odcinek przewodu łączącego sieć wodociągową z wewnętrzną instalacją
wodociągową w nieruchomości odbiorcy usług wraz z zaworem za wodomierzem głównym;
7)
sieć - przewody wodociągowe lub kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi
dostarczana jest woda lub którymi odprowadzane są ścieki, będące w posiadaniu przedsiębiorstwa
wodociągowo-kanalizacyjnego;
8)
ścieki - wprowadzane do wód lub do ziemi:
a)
wody zużyte, w szczególności na cele bytowe lub gospodarcze,
b)
ciekłe odchody zwierzęce, z wyjątkiem gnojówki i gnojowicy przeznaczonych do rolniczego
wykorzystania w sposób i na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu ,
c)
wody opadowe lub roztopowe, ujęte w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne, pochodzące
z powierzchni zanieczyszczonych o trwałej nawierzchni, w szczególności z miast, portów,
lotnisk, terenów przemysłowych, handlowych, usługowych i składowych, baz transportowych
oraz dróg i parkingów,
d)
wody odciekowe ze składowisk odpadów oraz obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,
w których są składowane odpady wydobywcze niebezpieczne oraz odpady wydobywcze inne
niż niebezpieczne i obojętne, miejsc magazynowania odpadów, wykorzystane solanki,
wody lecznicze i termalne,
e)
wody pochodzące z odwodnienia zakładów górniczych, z wyjątkiem wód wtłaczanych do
górotworu, jeżeli rodzaje i ilość substancji zawartych w wodzie wtłaczanej do górotworu
są tożsame z rodzajami i ilościami substancji zawartych w pobranej wodzie,
f)
wody wykorzystane, odprowadzane z obiektów chowu lub hodowli ryb łososiowatych,
g)
wody wykorzystane, odprowadzane z obiektów chowu lub hodowli ryb innych niż łososiowate
albo innych organizmów wodnych, o ile produkcja tych ryb lub organizmów, rozumiana
jako średnioroczny przyrost masy tych ryb albo tych organizmów w poszczególnych latach
cyklu produkcyjnego, przekracza 1500 kg z 1 ha powierzchni użytkowej stawów rybnych
tego obiektu w jednym roku danego cyklu;
9)
ścieki bytowe - ścieki z budynków mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego oraz użyteczności
publicznej, powstające w wyniku ludzkiego metabolizmu lub funkcjonowania gospodarstw
domowych oraz ścieki o zbliżonym składzie pochodzące z tych budynków;
10)
ścieki komunalne - ścieki bytowe lub mieszaninę ścieków bytowych ze ściekami przemysłowymi
albo wodami opadowymi lub roztopowymi, odprowadzane urządzeniami służącymi do realizacji
zadań własnych gminy w zakresie kanalizacji i oczyszczania ścieków komunalnych;
11)
ścieki przemysłowe - ścieki, niebędące ściekami bytowymi albo wodami opadowymi lub
roztopowymi, powstałe w związku z prowadzoną przez zakład działalnością handlową,
przemysłową, składową, transportową lub usługową, a także będące ich mieszaniną ze
ściekami innego podmiotu, odprowadzane urządzeniami kanalizacyjnymi tego zakładu;
12)
taryfa - zestawienie ogłoszonych publicznie cen i stawek opłat za zbiorowe zaopatrzenie
w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków oraz warunki ich stosowania;
13)
taryfowa grupa odbiorców usług - odbiorców wyodrębnionych na podstawie charakterystyki
zużycia wody lub odprowadzanych ścieków, warunków zbiorowego zaopatrzenia w wodę i
zbiorowego odprowadzania ścieków, a także na podstawie sposobu rozliczeń za świadczone
usługi;
14)
urządzenia kanalizacyjne - sieci kanalizacyjne, wyloty urządzeń kanalizacyjnych służących
do wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz urządzenia podczyszczające i oczyszczające
ścieki oraz przepompownie ścieków;
15)
urządzenie pomiarowe - przyrząd pomiarowy mierzący ilość odprowadzanych ścieków, znajdujący
się na przyłączu kanalizacyjnym;
16)
urządzenia wodociągowe - ujęcia wód powierzchniowych i podziemnych, studnie publiczne,
urządzenia służące do magazynowania i uzdatniania wód, sieci wodociągowe, urządzenia
regulujące ciśnienie wody;
17)
właściciel - także posiadacza samoistnego i użytkownika wieczystego;
18)
woda przeznaczona do spożycia przez ludzi:
a)
wodę w stanie pierwotnym lub po uzdatnieniu, przeznaczoną do picia, przygotowania
żywności lub innych celów domowych, niezależnie od jej pochodzenia i od tego, czy
jest dostarczana z sieci dystrybucyjnej, cystern, w butelkach lub pojemnikach,
b)
wodę wykorzystywaną przez przedsiębiorstwo produkcji żywności do wytworzenia, przetworzenia,
konserwowania lub wprowadzania do obrotu produktów albo substancji przeznaczonych
do spożycia przez ludzi;
19)
wodomierz główny - przyrząd pomiarowy mierzący ilość pobranej wody, znajdujący się
na każdym przyłączu wodociągowym;
20)
zbiorowe odprowadzanie ścieków - działalność polegającą na odprowadzaniu i oczyszczaniu
ścieków, prowadzoną przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne;
21)
zbiorowe zaopatrzenie w wodę - działalność polegającą na ujmowaniu, uzdatnianiu i
dostarczaniu wody, prowadzoną przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne.
Art. 3.
1.
Zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym
gminy.
2.
W razie wspólnego wykonywania przez gminy zadania, o którym mowa w ust. 1, określone
w ustawie prawa i obowiązki organów gminy wykonują odpowiednio właściwe organy:
1)
związku międzygminnego;
2)
gminy wskazanej w porozumieniu międzygminnym.
3.
Gmina ustala kierunki rozwoju sieci w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy i miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Art. 4.
(uchylony)
Rozdział 2
Zasady zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków
Art. 5.
1.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ma obowiązek zapewnić zdolność posiadanych
urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych do realizacji dostaw wody w wymaganej
ilości i pod odpowiednim ciśnieniem oraz dostaw wody i odprowadzania ścieków w sposób
ciągły i niezawodny, a także zapewnić należytą jakość dostarczanej wody i odprowadzanych
ścieków.
1a.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do prowadzenia regularnej
wewnętrznej kontroli jakości wody.
1b.
Wymóg zapewnienia dostaw pod odpowiednim ciśnieniem, o którym mowa w ust. 1, dotyczy
wyłącznie dostaw wody z sieci.
2.
Jeżeli umowa o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków nie stanowi inaczej,
odbiorca usług odpowiada za zapewnienie niezawodnego działania posiadanych instalacji
i przyłączy wodociągowych lub instalacji i przyłączy kanalizacyjnych z urządzeniem
pomiarowym włącznie.
Art. 6.
1.
Dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy
o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem
wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług.
1a.
Do zakupu wody lub wprowadzania przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ścieków
do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w jego posiadaniu stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.
2.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie
w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona
do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy.
3.
Umowa, o której mowa w ust. l, zawiera w szczególności postanowienia dotyczące:
1)
ilości i jakości świadczonych usług wodociągowych lub kanalizacyjnych oraz warunków
ich świadczenia;
2)
sposobu i terminów wzajemnych rozliczeń;
3)
praw i obowiązków stron umowy;
3a)
warunków usuwania awarii przyłączy wodociągowych lub przyłączy kanalizacyjnych będących
w posiadaniu odbiorcy usług;
4)
procedur i warunków kontroli urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych;
5)
ustaleń zawartych w zezwoleniu, o których mowa w art. 18;
6)
okresu obowiązywania umowy oraz odpowiedzialności stron za niedotrzymanie warunków
umowy, w tym warunków wypowiedzenia.
4.
Umowa, o której mowa w ust. 1, może być zawarta z osobą, która posiada tytuł prawny
do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają
być odprowadzane ścieki, albo z osobą, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym
stanie prawnym.
5.
Jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkiem wielolokalowym lub budynkami wielolokalowymi,
umowa, o której mowa w ust. 1, jest zawierana z ich właścicielem lub z zarządcą.
6.
Na wniosek właściciela lub zarządcy budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych
przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne zawiera umowę, o której mowa w ust. 1,
także z osobą korzystającą z lokalu wskazaną we wniosku, jeżeli:
1)
instalacja wodociągowa w budynku jest wyposażona w wodomierze, zainstalowane zgodnie
z obowiązującymi warunkami technicznymi, przy wszystkich punktach czerpalnych;
2)
jest możliwy odczyt wskazań wodomierzy w terminie uzgodnionym przez przedsiębiorstwo
wodociągowo-kanalizacyjne z właścicielem lub zarządcą;
3)
właściciel lub zarządca rozlicza, zgodnie z art. 26 ust. 3, różnicę wskazań między
wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych
wody;
4)
właściciel lub zarządca na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, reguluje należności
wynikające z różnicy wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy
zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody;
5)
właściciel lub zarządca określa warunki utrzymania wodomierzy zainstalowanych przy
punktach czerpalnych oraz warunki pobierania wody z punktów czerpalnych znajdujących
się poza lokalami;
6)
został uzgodniony z właścicielem lub zarządcą sposób przerwania dostarczania wody
do lokalu bez zakłócania dostaw wody do pozostałych lokali; w szczególności przez
możliwość przerwania dostarczania wody do lokalu rozumie się założenie plomb na zamkniętych
zaworach odcinających dostarczanie wody do lokalu;
7)
został uzgodniony z właścicielem lub zarządcą sposób przerywania dostarczania wody
z punktów czerpalnych znajdujących się poza lokalami, bez zakłócania dostaw wody do
lokali.
6a.
Właściciel lub zarządca przed złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 6, jest obowiązany
do poinformowania osób korzystających z lokali o zasadach rozliczeń, o których mowa
w ust. 6 pkt 3 i 4, oraz o obowiązku regulowania dodatkowych opłat wynikających z
taryf za dokonywane przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne rozliczenie.
7.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne może wyrazić zgodę na zawarcie umowy z
osobą korzystającą z lokalu, w budynkach, o których mowa w ust. 5, w przypadku gdy
nie są spełnione warunki, o których mowa w ust. 6.
8.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego
lub budynków wielolokalowych jest uprawniony do zainstalowania wodomierzy przy wszystkich
punktach czerpalnych wody w danym budynku. Osoba korzystająca z lokalu jest obowiązana
udostępnić lokal w celu zainstalowania wodomierzy oraz dokonywania ich odczytów, legalizacji,
konserwacji i wymiany.
Art. 7.
Osoby reprezentujące przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, po okazaniu legitymacji
służbowej i pisemnego upoważnienia, mają prawo wstępu na teren nieruchomości lub do
obiektu budowlanego należących do osób, o których mowa w art. 6 ust. 2 i 4-7, w celu:
1)
zainstalowania lub demontażu wodomierza głównego;
2)
przeprowadzenia kontroli urządzenia pomiarowego, wodomierza głównego lub wodomierzy
zainstalowanych przy punktach czerpalnych i dokonania odczytu ich wskazań oraz dokonania
badań i pomiarów;
3)
przeprowadzenia przeglądów i napraw urządzeń posiadanych przez to przedsiębiorstwo;
4)
sprawdzenia ilości i jakości ścieków wprowadzanych do sieci;
5)
odcięcia przyłącza wodociągowego lub przyłącza kanalizacyjnego lub założenia plomb
na zamkniętych zaworach odcinających dostarczanie wody do lokalu;
6)
usunięcia awarii przyłącza wodociągowego lub przyłącza kanalizacyjnego, jeżeli umowa,
o której mowa w art. 6 ust. 1, tak stanowi.
Art. 8.
1.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne może odciąć dostawę wody lub zamknąć przyłącze
kanalizacyjne, jeżeli:
1)
przyłącze wodociągowe lub przyłącze kanalizacyjne wykonano niezgodnie z przepisami
prawa;
2)
odbiorca usług nie uiścił należności za pełne dwa okresy obrachunkowe, następujące
po dniu otrzymania upomnienia w sprawie uregulowania zaległej opłaty;
3)
jakość wprowadzanych ścieków nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa lub
stwierdzono celowe uszkodzenie albo pominięcie urządzenia pomiarowego;
4)
został stwierdzony nielegalny pobór wody lub nielegalne odprowadzanie ścieków, to
jest bez zawarcia umowy, jak również przy celowo uszkodzonych albo pominiętych wodomierzach
lub urządzeniach pomiarowych.
2.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, które odcięło dostawę wody z przyczyny,
o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest obowiązane do równoczesnego udostępnienia zastępczego
punktu poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi i poinformowania o możliwościach
korzystania z tego punktu.
3.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne o zamiarze odcięcia dostawy wody lub zamknięcia
przyłącza kanalizacyjnego oraz o miejscach i sposobie udostępniania zastępczych punktów
poboru wody zawiadamia powiatowego inspektora sanitarnego 2)Obecnie państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, na podstawie art. 5 ustawy
z dnia 1 marca 2002 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Sanitarnej oraz zmianie innych
ustaw (Dz. U. poz. 329), która weszła w życie z dniem 27 kwietnia 2002 r., wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz odbiorcę usług co najmniej na 20 dni
przed planowanym terminem odcięcia dostaw wody lub zamknięcia przyłącza kanalizacyjnego.
Art. 9.
1.
Zabrania się wprowadzania ścieków bytowych i ścieków przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych
przeznaczonych do odprowadzania wód opadowych, a także wprowadzania ścieków opadowych
i wód drenażowych do kanalizacji sanitarnej.
2.
Zabrania się wprowadzania do urządzeń kanalizacyjnych:
1)
odpadów stałych, które mogą powodować zmniejszenie przepustowości przewodów kanalizacyjnych,
a w szczególności żwiru, piasku, popiołu, szkła, wytłoczyn, drożdży, szczeciny, ścinków
skór, tekstyliów, włókien, nawet jeżeli znajdują się one w stanie rozdrobnionym;
2)
odpadów płynnych niemieszających się z wodą, a w szczególności sztucznych żywic, lakierów,
mas bitumicznych, smół i ich emulsji, mieszanin cementowych;
3)
substancji palnych i wybuchowych, których punkt zapłonu znajduje się w temperaturze
poniżej 85ºC, a w szczególności benzyn, nafty, oleju opałowego, karbidu, trójnitrotoluenu;
4)
substancji żrących i toksycznych, a w szczególności mocnych kwasów i zasad, formaliny,
siarczków, cyjanków oraz roztworów amoniaku, siarkowodoru i cyjanowodoru;
5)
odpadów i ścieków z hodowli zwierząt, a w szczególności gnojówki, gnojowicy, obornika,
ścieków z kiszonek;
6)
ścieków zawierających chorobotwórcze drobnoustroje pochodzące z:
a)
obiektów, w których są leczeni chorzy na choroby zakaźne,
b)
stacji krwiodawstwa,
c)
zakładów leczniczych dla zwierząt, w których zwierzęta są leczone stacjonarnie na
choroby zakaźne,
d)
laboratoriów prowadzących badania z materiałem zakaźnym pochodzącym od zwierząt.
3.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do prowadzenia regularnej
kontroli ilości i jakości odprowadzanych ścieków bytowych i ścieków przemysłowych
oraz kontroli przestrzegania warunków wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych.
Art. 10.
Dostawca ścieków przemysłowych wprowadzanych do urządzeń kanalizacyjnych jest obowiązany
do:
1)
niezwłocznego powiadomienia właściciela urządzeń kanalizacyjnych o awarii powodującej
zrzut niebezpiecznych substancji do urządzeń kanalizacyjnych, w celu podjęcia odpowiednich
przedsięwzięć zmniejszających skutki awarii;
2)
instalowania niezbędnych urządzeń podczyszczających ścieki przemysłowe i prawidłowej
eksploatacji tych urządzeń;
3)
umożliwienia właścicielowi urządzeń kanalizacyjnych dostępu w każdym czasie do miejsc
kontroli ilości i jakości ścieków przemysłowych wprowadzanych do tych urządzeń oraz
przeprowadzania kontroli sieci i urządzeń do podczyszczania ścieków będących własnością
odbiorcy usług;
4)
wewnętrznej kontroli przestrzegania dopuszczalnych ilości i natężeń dopływu ścieków
przemysłowych oraz ich wskaźników zanieczyszczenia, w szczególności gdy wprowadzane
ścieki przemysłowe stanowią więcej niż 10% wszystkich ścieków komunalnych dopływających
do oczyszczalni oraz gdy zanieczyszczenie w ściekach przemysłowych może stwarzać zagrożenia
dla bezpieczeństwa lub zdrowia osób obsługujących urządzenia kanalizacyjne lub bezpieczeństwa
konstrukcji budowlanych i wyposażenia technicznego urządzeń kanalizacyjnych lub procesu
oczyszczania ścieków;
5)
udostępniania wyników wewnętrznej kontroli właścicielowi urządzeń kanalizacyjnych
oraz informacji na temat posiadanych urządzeń podczyszczających ścieki, a także rodzaju
i źródeł substancji niebezpiecznych wprowadzanych do ścieków;
6)
zainstalowania urządzeń pomiarowych służących do określania ilości i jakości ścieków
przemysłowych, na żądanie właściciela urządzeń kanalizacyjnych, jeżeli takie wymaganie
jest uzasadnione możliwością wystąpienia zagrożeń dla bezpieczeństwa lub zdrowia osób
obsługujących urządzenia kanalizacyjne lub bezpieczeństwa konstrukcji budowlanych
i wyposażenia technicznego urządzeń kanalizacyjnych lub procesu oczyszczania ścieków.
Art. 113)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1250), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r..
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, określi,
w drodze rozporządzenia, sposób realizacji obowiązków dostawców ścieków przemysłowych
oraz warunki wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych, w tym dopuszczalne
wartości wskaźników zanieczyszczeń w ściekach przemysłowych wprowadzanych do urządzeń
kanalizacyjnych oraz sposób sprawowania kontroli ilości i jakości ścieków, biorąc
pod uwagę:
1)
bezpieczeństwo i zdrowie osób obsługujących urządzenia kanalizacyjne;
2)
ochronę konstrukcji budowlanych i wyposażenia technicznego urządzeń kanalizacyjnych;
3)
podatność mieszaniny ścieków przemysłowych i ścieków bytowych na mechaniczno-biologiczne
procesy oczyszczania;
4)
ochronę przed zanieczyszczeniem wód lub ziemi, do których są odprowadzane ścieki komunalne,
a w szczególności spełnienie wymagań jakościowych odnoszących się do tych ścieków;
5)
możliwość bezpiecznego dla środowiska wykorzystania osadów z oczyszczalni ścieków
obsługującej zbiorczy system kanalizacyjny ścieków komunalnych;
6)
zróżnicowanie w czasie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do urządzeń
kanalizacyjnych ścieków zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska
wodnego określone na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 12.
1.
Nadzór nad jakością wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi sprawują organy Państwowej
Inspekcji Sanitarnej na zasadach określonych w przepisach o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
2.
Każdy materiał i wyrób używany do uzdatniania wody przeznaczonej do spożycia przez
ludzi powinien posiadać pozytywną ocenę higieniczną państwowego powiatowego inspektora
sanitarnego.
3.
Zastosowanie nowych technologii uzdatniania wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi
wymaga zgody państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.
4.
Badanie pobranych próbek wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi mogą wykonywać
laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub inne laboratoria o udokumentowanym
systemie jakości prowadzonych badań wody, zatwierdzonym przez Państwową Inspekcję
Sanitarną.
5.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) jest obowiązany do informowania mieszkańców o jakości
wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.
Art. 13.
Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki wodnej, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wymagania dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, w tym wymagania
bakteriologiczne, fizykochemiczne, organoleptyczne,
2)
sposób oceny przydatności wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,
3)
minimalną częstotliwość i miejsca pobierania do badania próbek wody przeznaczonej
do spożycia przez ludzi,
4)
zakres badania wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,
5)
program monitoringu jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,
6)
sposób nadzoru nad materiałami i wyrobami stosowanymi w procesach uzdatniania i dystrybucji
wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,
7)
sposób nadzoru nad laboratoriami wykonującymi badania jakości wody przeznaczonej do
spożycia przez ludzi,
8)
sposób informowania konsumentów o jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,
9)
sposób postępowania przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej w przypadku, gdy
woda przeznaczona do spożycia przez ludzi nie spełnia wymagań jakościowych
- biorąc pod uwagę bezpieczeństwo i zdrowie ludzi.
Art. 14.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej
i Ministrem Sprawiedliwości, dla jednostek organizacyjnych podległych tym ministrom
może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki przyłączania nieruchomości do sieci oraz wymagania dotyczące urządzeń wodociągowych
i urządzeń kanalizacyjnych będących w posiadaniu tych jednostek,
2)
szczegółowe sposoby kontroli urządzeń, o których mowa w pkt 1,
3)
warunki i tryb postępowania w sprawach zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz zbiorowego
odprowadzania ścieków,
4)
warunki korzystania z sieci wodociągowych w przypadku prowadzenia działań ratowniczych,
5)
wymagania technologiczne dotyczące urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych,
6)
wymagania dotyczące zasilania elektroenergetycznego,
7)
wymagania dotyczące zapewnienia ciągłości funkcjonowania urządzeń wodociągowych i
urządzeń kanalizacyjnych,
8)
tryb i sposób kontroli stanu przygotowania urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych
- biorąc pod uwagę specyfikę jednostek organizacyjnych podległych tym ministrom.
Art. 15.
1.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane zapewnić budowę urządzeń
wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych, ustalonych przez gminę w studium uwarunkowań
i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planach zagospodarowania
przestrzennego, w zakresie uzgodnionym w wieloletnim planie rozwoju i modernizacji,
o którym mowa w art. 21 ust. 1.
2.
Realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego
do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt
osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci.
3.
Koszty nabycia, zainstalowania i utrzymania wodomierza głównego ponosi przedsiębiorstwo
wodociągowo-kanalizacyjne, a urządzenia pomiarowego - odbiorca usług.
4.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane przyłączyć do sieci nieruchomość
osoby ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci, jeżeli są spełnione warunki
przyłączenia określone w regulaminie, o którym mowa w art. 19, oraz istnieją techniczne
możliwości świadczenia usług.
Rozdział 3
Zasady udzielania zezwoleń na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków oraz uchwalanie regulaminu
Art. 16.
1.
Na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków
jest wymagane uzyskanie zezwolenia wydawanego przez wójta (burmistrza, prezydenta
miasta) w drodze decyzji.
2.
Zezwolenie może być wydane na wniosek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,
które:
1)
ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedzibę i adres, oddział lub przedstawicielstwo
w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej;
2)
posiada środki finansowe lub udokumentuje możliwość ich uzyskania w wysokości niezbędnej
do prawidłowego prowadzenia zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania
ścieków;
3)
posiada środki techniczne odpowiednie do zakresu działalności, o której mowa w ust.
1.
3.
Nie mają obowiązku uzyskania zezwolenia gminne jednostki organizacyjne nieposiadające
osobowości prawnej, prowadzące na obszarze własnej gminy działalność na zasadach określonych
w ustawie. Gminne jednostki organizacyjne opracowują projekt regulaminu dostarczania
wody i odprowadzania ścieków.
Art. 17.
1.
Wniosek o udzielenie zezwolenia powinien zawierać:
1)
oznaczenie przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego ubiegającego się o zezwolenie,
jego siedzibę i adres;
2)
określenie przedmiotu i obszaru działalności;
3)
określenie środków technicznych i finansowych, jakimi dysponuje wnioskodawca ubiegający
się o zezwolenie na prowadzenie działalności objętej wnioskiem;
4)
informacje o wynikach ekonomicznych dotychczasowej działalności gospodarczej wnioskodawcy;
5)
informacje charakteryzujące poziom świadczonych usług w zakresie ilości, jakości oraz
ciągłości dostarczania wody oraz odprowadzania ścieków;
6)
informacje o technologiach stosowanych lub przewidzianych do stosowania przy dostarczaniu
wody oraz odprowadzaniu i oczyszczaniu ścieków;
7)
określenie terminu podjęcia działalności objętej wnioskiem;
84)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1893), która weszła w życie z dniem 19 maja 2016 r.)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca
taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
9)
projekt regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków.
23)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1250), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r..
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1, w formie dokumentu
elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne .
Art. 17a.
Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia wójt (burmistrz, prezydent miasta)
może:
1)
wezwać przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne do uzupełnienia w wyznaczonym terminie,
jednak nie krótszym niż 14 dni, brakującej dokumentacji poświadczającej, że spełnia
ono warunki określone przepisami ustawy, wymagane do wykonywania zbiorowego zaopatrzenia
w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków;
2)
dokonać kontrolnego sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie zezwolenia
w celu stwierdzenia, czy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne spełnia warunki
wykonywania działalności objętej zezwoleniem.
Art. 17b.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) odmawia udzielenia zezwolenia lub może ograniczyć
jego zakres w stosunku do wniosku o udzielenie zezwolenia:
1)
gdy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie spełnia warunków wykonywania działalności
objętej zezwoleniem określonych w ustawie;
2)
ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa;
3)
ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, lub zagrożenie środowiska naturalnego;
4)
jeżeli w wyniku postępowania na podstawie przepisów o zamówieniach publicznych zawarta
została przez gminę umowa na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego
odprowadzania ścieków z innym przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym;
5)
jeżeli na obszarze gminy działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub
zbiorowego odprowadzania ścieków prowadzi gmina lub jej jednostka organizacyjna nieposiadająca
osobowości prawnej.
Art. 17c.
1.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, ubiegające się o zezwolenie w zakresie
zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków może wystąpić
do wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o przyrzeczenie wydania zezwolenia, zwane
dalej „promesą”.
2.
W promesie wójt (burmistrz, prezydent miasta) może uzależnić udzielenie zezwolenia
od spełnienia warunków wykonywania działalności objętej zezwoleniem.
3.
W postępowaniu o udzielenie promesy stosuje się przepisy dotyczące udzielania zezwolenia.
4.
W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy niż 6 miesięcy.
Art. 18.
Zezwolenie powinno określać w szczególności:
1)
oznaczenie przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, jego siedzibę i adres;
2)
datę podjęcia działalności;
3)
przedmiot i obszar działalności;
4)
wymagania w zakresie jakości usług wodociągowo-kanalizacyjnych;
5)
warunki, zakres i tryb kontroli realizacji zezwolenia i przestrzegania regulaminu,
o którym mowa w art. 19 ust. 1;
6)
warunki wprowadzania ograniczeń dostarczania wody w przypadku wystąpienia jej niedoboru;
7)
zobowiązanie do prowadzenia przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne racjonalnej
gospodarki w zakresie działalności objętej zezwoleniem;
8)
warunki cofnięcia zezwolenia;
9)
warunki dotyczące okoliczności, w których zezwolenie może być cofnięte bez odszkodowania.
Art. 18a.
1.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) cofa zezwolenie w przypadku, gdy:
1)
wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu
wykonywania działalności gospodarczej objętej zezwoleniem;
2)
przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne przestało spełniać warunki określone przepisami
prawa, wymagane do wykonywania działalności określonej w zezwoleniu;
3)
przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie usunęło, w wyznaczonym przez wójta
(burmistrza, prezydenta miasta) terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego
z przepisami prawa regulującymi działalność gospodarczą objętą zezwoleniem.
2.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może cofnąć zezwolenie w przypadku, gdy:
1)
przepisy odrębne tak stanowią;
2)
przedsiębiorca nie podjął, mimo wezwania, lub zaprzestał wykonywania działalności
określonej w zezwoleniu.
3.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, któremu cofnięto zezwolenie z przyczyn,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, może ponownie wystąpić z wnioskiem o udzielenie zezwolenia
w takim samym zakresie nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji
o cofnięciu zezwolenia.
Art. 18b.
1.
Zezwolenie wydaje się na czas nieoznaczony.
2.
Zezwolenie może być wydane na czas oznaczony na wniosek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.
3.
Do zezwoleń nie stosuje się przepisu art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej .
4.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) prowadzi w formie elektronicznej ewidencję udzielonych
i cofniętych zezwoleń.
Art. 18c.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane niezwłocznie zgłaszać wójtowi
(burmistrzowi, prezydentowi miasta) wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu.
Art. 18d.
Odmowa wydania zezwolenia, jego zmiana i cofnięcie następuje w drodze decyzji wójta
(burmistrza, prezydenta miasta).
Art. 18e.
1.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej
przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego w zakresie zgodności wykonywanej działalności
z udzielonym zezwoleniem.
2.
Czynności kontrolne przeprowadza się na podstawie upoważnienia wydanego przez wójta
(burmistrza, prezydenta miasta).
3.
Osoby upoważnione do dokonania kontroli są uprawnione w szczególności do:
1)
wstępu na teren przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego w dniach i godzinach,
w których jest lub powinna być wykonywana działalność objęta zezwoleniem;
2)
żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji
oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.
4.
Czynności kontrolnych dokonuje się wyłącznie w obecności osoby uprawnionej do reprezentowania
przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego lub osoby upoważnionej do reprezentowania
go podczas kontroli.
5.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może upoważnić do dokonywania kontroli, o której
mowa w ust. 1, inny organ administracji wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju
działalności. Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.
6.
Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego
stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Art. 19.
1.
Rada gminy, po dokonaniu analizy projektów regulaminów dostarczania wody i odprowadzania
ścieków opracowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne, uchwala regulamin
dostarczania wody i odprowadzania ścieków, zwany dalej „regulaminem”. Regulamin jest
aktem prawa miejscowego.
2.
Regulamin powinien określać prawa i obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego
oraz odbiorców usług, w tym:
1)
minimalny poziom usług świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne
w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków;
2)
szczegółowe warunki i tryb zawierania umów z odbiorcami usług;
3)
sposób rozliczeń w oparciu o ceny i stawki opłat ustalone w taryfach;
4)
warunki przyłączania do sieci;
5)
techniczne warunki określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych;
6)
sposób dokonywania odbioru przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne wykonanego
przyłącza;
7)
sposób postępowania w przypadku niedotrzymania ciągłości usług i odpowiednich parametrów
dostarczanej wody i wprowadzanych do sieci kanalizacyjnej ścieków;
8)
standardy obsługi odbiorców usług, a w szczególności sposoby załatwiania reklamacji
oraz wymiany informacji dotyczących w szczególności zakłóceń w dostawie wody i odprowadzaniu
ścieków;
9)
warunki dostarczania wody na cele przeciwpożarowe.
Rozdział 4
Zasady ustalania taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków
Art. 20.
1.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne określa taryfę na 1 rok.
2.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne określa taryfę na podstawie niezbędnych
przychodów po dokonaniu ich alokacji na poszczególne taryfowe grupy odbiorców usług.
3.
Ceny i stawki opłat określone w taryfie są różnicowane dla poszczególnych taryfowych
grup odbiorców usług na podstawie udokumentowanych różnic kosztów zbiorowego zaopatrzenia
w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków.
4.
Przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne ustalają niezbędne przychody, o których
mowa w ust. 2, uwzględniając w szczególności:
1)
koszty związane ze świadczeniem usług, poniesione w poprzednim roku obrachunkowym,
ustalone na podstawie ewidencji księgowej, z uwzględnieniem planowanych zmian tych
kosztów w roku obowiązywania taryfy;
2)
zmiany warunków ekonomicznych oraz wielkość usług i warunki ich świadczenia;
3)
koszty wynikające z planowanych wydatków inwestycyjnych, na podstawie planów, o których
mowa w art. 21 ust. 1.
5.
Ewidencja księgowa, o której mowa w ust. 4 pkt 1, powinna w szczególności umożliwiać:
1)
wydzielenie kosztów stałych i zmiennych, przychodów związanych z poszczególnymi rodzajami
działalności przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, a także w odniesieniu do
poszczególnych taryf;
2)
ustalenie kosztów związanych z działalnością inwestycyjną w poprzednim roku obrachunkowym;
3)
dokonanie alokacji niezbędnych przychodów według taryfowych grup odbiorców usług.
Art. 21.
1.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne opracowuje wieloletni plan rozwoju i modernizacji
urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych będących w jego posiadaniu, zwany
dalej „planem”.
2.
Plan określa w szczególności:
1)
planowany zakres usług wodociągowo-kanalizacyjnych;
2)
przedsięwzięcia rozwojowo-modernizacyjne w poszczególnych latach;
3)
przedsięwzięcia racjonalizujące zużycie wody oraz wprowadzanie ścieków;
4)
nakłady inwestycyjne w poszczególnych latach;
5)
sposoby finansowania planowanych inwestycji.
3.
Plan powinien być zgodny z kierunkami rozwoju gminy określonymi w studium uwarunkowań
i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, z ustaleniami miejscowych planów
zagospodarowania przestrzennego oraz ustaleniami zezwolenia wydanego temu przedsiębiorstwu
na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków.
4.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne przedkłada plan wójtowi (burmistrzowi,
prezydentowi miasta), który sprawdza, czy spełnia on warunki określone w ust. 3.
5.
Plan spełniający warunki określone w ust. 3 rada gminy uchwala w terminie 3 miesięcy
od dnia przedłożenia planu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta).
6.
W przypadku niepodjęcia uchwały w terminie, o którym mowa w ust. 5, plan stanowi podstawę
do określenia i jednorazowego zatwierdzenia taryf.
7.
Obowiązek opracowania planu nie dotyczy przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych,
które nie planują budowy urządzeń wodociągowych lub urządzeń kanalizacyjnych.
Art. 22.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne obciąża gminę na podstawie cen i stawek
opłat ustalonych w taryfie za:
1)
wodę pobraną z publicznych studni i zdrojów ulicznych;
2)
wodę zużytą do zasilania publicznych fontann i na cele przeciwpożarowe;
3)
wodę zużytą do zraszania publicznych ulic i publicznych terenów zielonych.
Art. 233)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1250), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r..
1.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania
taryf, w tym:
1)
kryteria ustalania niezbędnych przychodów;
2)
alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;
3)
kryteria różnicowania cen i stawek opłat.
2.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:
1)
przy ustalaniu niezbędnych przychodów:
a)
koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,
b)
raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),
c)
odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,
d)
rezerwy na należności nieregularne,
e)
marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem
cen,
f)
koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących
w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,
g)
podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;
2)
przy ustalaniu alokacji kosztów:
a)
podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe
grupy odbiorców,
b)
przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych
taryfowych grup odbiorców,
c)
możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;
3)
przy różnicowaniu cen i stawek opłat:
a)
średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,
b)
taryfowe grupy odbiorców,
c)
strukturę cen i stawek opłat.
Rozdział 5
Zatwierdzanie taryf oraz zasady rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków
Art. 24.
1.
Taryfy podlegają zatwierdzeniu w drodze uchwały rady gminy, z wyjątkiem taryf zmienionych
w związku ze zmianą stawki podatku od towarów i usług.
2.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, w terminie 70 dni przed planowanym dniem
wejścia taryf w życie, przedstawia wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) wniosek
o ich zatwierdzenie.
3.
Do wniosku o zatwierdzenie taryf przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne dołącza
szczegółową kalkulację cen i stawek opłat oraz aktualny plan.
4.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) sprawdza, czy taryfy i plan zostały opracowane
zgodnie z przepisami ustawy, i weryfikuje koszty, o których mowa w art. 20 ust. 4
pkt 1, pod względem celowości ich ponoszenia.
5.
Rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf, w terminie 45 dni od dnia złożenia
wniosku, o którym mowa w ust. 2, albo o odmowie zatwierdzenia taryf, jeżeli zostały
one sporządzone niezgodnie z przepisami.
5a.
W razie stwierdzenia przez organ nadzoru nieważności uchwały o zatwierdzeniu taryf
albo niestwierdzenia nieważności uchwały o odmowie zatwierdzenia taryf, czas obowiązywania
dotychczasowych taryf przedłuża się o 90 dni od dnia doręczenia przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu
rozstrzygnięcia nadzorczego. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
5b.
W razie stwierdzenia przez organ nadzoru nieważności uchwały o odmowie zatwierdzenia
taryf, taryfy zweryfikowane przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wchodzą w
życie po upływie 14 dni od dnia doręczenia przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu
rozstrzygnięcia nadzorczego.
6.
Rada gminy może podjąć uchwałę o dopłacie dla jednej, wybranych lub wszystkich taryfowych
grup odbiorców usług. Dopłatę gmina przekazuje przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu.
7.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ogłasza zatwierdzone taryfy w miejscowej
prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w terminie do 7 dni od dnia podjęcia uchwały,
o której mowa w ust. 1.
8.
Jeżeli rada gminy nie podejmie uchwały w terminie, o którym mowa w ust. 5, taryfy
zweryfikowane przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wchodzą w życie po upływie
70 dni od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie taryf.
9.
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ogłasza w miejscowej prasie lub w sposób
zwyczajowo przyjęty taryfy, o których mowa w ust. 5b lub 8, w terminie co najmniej
7 dni przed dniem wejścia ich w życie.
9a.
Na uzasadniony wniosek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego rada gminy, w
drodze uchwały, przedłuża czas obowiązywania dotychczasowych taryf, lecz nie dłużej
niż o 1 rok.
9b.
W uzasadnieniu wniosku, o którym mowa w ust. 9a, zamieszcza się w szczególności informacje
dotyczące zakresu świadczonych usług oraz warunków ekonomicznych uzasadniających przedłużenie
obowiązywania dotychczasowych taryf.
9c.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 9a, nie dołącza się szczegółowej kalkulacji cen i
stawek opłat oraz planu.
10.
Taryfy obowiązują przez 1 rok, z zastrzeżeniem ust. 5a, 5b i 9a.
11.
W przypadku zmiany stawki podatku od towarów i usług stosowanej dla usług zbiorowego
zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków, ceny i stawki opłat wskazane
w taryfach mogą ulec zmianie w zakresie wynikającym ze zmiany stawki podatku.
12.
W sytuacji zmiany taryf, o której mowa w ust. 11, taryfy te wchodzą w życie z dniem,
w którym uległa zmianie stawka podatku od towarów i usług stosowana dla usług zbiorowego
zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków.
13.
Do zmienionych taryf ust. 9 stosuje się odpowiednio.
Art. 24a.
1.
W okresie pierwszych 18 miesięcy od dnia podjęcia działalności przez powołane lub
utworzone przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne lub podjęcia przez istniejące
przedsiębiorstwo nowego rodzaju działalności gospodarczej w zakresie zbiorowego zaopatrzenia
w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków obowiązują ceny i stawki opłat uchwalone
przez radę gminy, zapewniające pokrycie uzasadnionych kosztów zbiorowego zaopatrzenia
w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków.
2.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, jest podejmowana na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta
miasta) w terminie co najmniej 14 dni przed powołaniem lub utworzeniem przedsiębiorstwa
wodociągowo-kanalizacyjnego, lub podjęciem przez istniejące przedsiębiorstwo nowego
rodzaju działalności gospodarczej w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego
odprowadzania ścieków.
3.
We wniosku, o którym mowa w ust. 2, podstawę do określenia cen i stawek opłat stanowią
planowane dla pierwszego roku działalności przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego
koszty zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków.
4.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) ogłasza uchwalone ceny i stawki opłat w miejscowej
prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w terminie 7 dni od dnia podjęcia uchwały,
o której mowa w ust. 1.
Art. 253)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1250), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r..
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o zatwierdzenie
taryf oraz niezbędny zakres informacji zawartych w uzasadnieniu taryf, biorąc pod
uwagę:
1)
zestawienie cen i stawek opłat;
2)
kalkulację opłat;
3)
plan, o którym mowa w art. 21 ust. 1;
4)
informacje finansowe zawierające sprawozdania finansowe.
Art. 26.
1.
Rozliczenia za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków są prowadzone
przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne z odbiorcami usług na podstawie określonych
w taryfach cen i stawek opłat oraz ilości dostarczonej wody i odprowadzonych ścieków.
2.
Jeżeli odbiorcą usług jest wyłącznie właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego
lub budynków wielolokalowych, jest on obowiązany do rozliczenia kosztów tych usług.
Suma obciążeń za wodę lub ścieki nie może być wyższa od ponoszonych przez właściciela
lub zarządcę na rzecz przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.
3.
Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych dokonuje
wyboru metody rozliczania kosztów różnicy wskazań, o której mowa w art. 6 ust. 6 pkt
3. Należnościami wynikającymi z przyjętej metody rozliczania obciąża osobę korzystającą
z lokalu w tych budynkach.
Art. 27.
1.
Ilość wody dostarczonej do nieruchomości ustala się na podstawie wskazania wodomierza
głównego, a w przypadku jego braku - w oparciu o przeciętne normy zużycia wody.
23)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1250), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r..
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, warunki prowadzenia rozliczeń
za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków, biorąc pod uwagę
wyposażenie nieruchomości w przyrządy i urządzenia pomiarowe.
33)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1250), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r..
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej,
określi, w drodze rozporządzenia, przeciętne normy zużycia wody dla poszczególnych
odbiorców usług, które stanowią podstawę ustalania ilości pobranej wody w razie braku
wodomierza, biorąc pod uwagę specyfikę poszczególnych odbiorców usług oraz wskaźniki
średniego zużycia wody określone w szczególności dla gospodarstw domowych, usług oraz
innej działalności w miastach i na wsiach.
4.
Ilość odprowadzonych ścieków ustala się na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych.
5.
W razie braku urządzeń pomiarowych ilość odprowadzonych ścieków ustala się na podstawie
umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1, jako równą ilości wody pobranej lub określonej
w umowie.
6.
W rozliczeniach ilości odprowadzonych ścieków ilość bezpowrotnie zużytej wody uwzględnia
się wyłącznie w przypadkach, gdy wielkość jej zużycia na ten cel ustalona jest na
podstawie dodatkowego wodomierza zainstalowanego na koszt odbiorcy usług.
Rozdział 6
Przepisy karne i kary pieniężne
Art. 28.
1.
Kto bez uprzedniego zawarcia umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1, pobiera wodę z
urządzeń wodociągowych,
podlega karze grzywny do 5000 zł.
2.
Karze określonej w ust. 1 podlega także ten, kto:
1)
uszkadza wodomierz główny, zrywa lub uszkadza plomby umieszczone na wodomierzach,
urządzeniach pomiarowych lub zaworze odcinającym, a także wpływa na zmianę, zatrzymanie
lub utratę właściwości lub funkcji metrologicznych wodomierza głównego lub urządzenia
pomiarowego;
2)
nie dopuszcza przedstawiciela przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego do wykonania
czynności określonych w art. 7.
3.
(uchylony)
4.
Kto bez uprzedniego zawarcia umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1, wprowadza ścieki
do urządzeń kanalizacyjnych,
podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny do 10 000 zł.
4a.
Karze określonej w ust. 4 podlega także ten, kto nie stosuje się do zakazów, o których
mowa w art. 9 ust. 1 i 2.
5.
W razie skazania za wykroczenie lub przestępstwo, o których mowa w ust. 1 i 4, sąd
może orzec nawiązkę na rzecz przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, w wysokości
1000 zł za każdy miesiąc, w którym nastąpiło bezumowne pobieranie wody z urządzeń
wodociągowych lub wprowadzanie ścieków do urządzeń kanalizacyjnych tego przedsiębiorstwa.
6.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje na podstawie
przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 29.
1.
Karze pieniężnej podlega ten, kto stosuje taryfy:
1)
nie przestrzegając obowiązku ich przedstawienia radzie gminy do zatwierdzenia, o którym
mowa w art. 24 ust. 1, lub
2)
zawyżając ceny lub stawki opłat zatwierdzone zgodnie z art. 24 ust. 5 lub zweryfikowane
przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), o których mowa w art. 24 ust. 5b i 8.
2.
Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza wójt (burmistrz, prezydent miasta)
w drodze decyzji.
3.
Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód gminy.
4.
Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 15% przychodu
ukaranego przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, osiągniętego w poprzednim
roku podatkowym.
5.
Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest płatna z dochodu po opodatkowaniu lub
z innej formy nadwyżki przychodu nad wydatkami zmniejszonej o podatki.
6.
Ustalając wysokość kary pieniężnej, wójt (burmistrz, prezydent miasta) uwzględnia
stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia oraz dotychczasową działalność przedsiębiorstwa
wodociągowo-kanalizacyjnego i jego możliwości finansowe.
7.
Niezależnie od kary pieniężnej nałożonej na przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne
wójt (burmistrz, prezydent miasta) może nałożyć karę, o której mowa w ust. 1, na kierownika
przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, z tym że kara ta może być wymierzona
w kwocie nie większej niż 300% jego miesięcznego wynagrodzenia. Przepis ust. 6 stosuje
się odpowiednio.
8.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Rozdział 7
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 30.
(pominięty)
Art. 31.
1.
Osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne,
mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu,
na warunkach uzgodnionych w umowie.
2.
Przekazywane urządzenia, o których mowa w ust. l, powinny odpowiadać warunkom technicznym
określonym w odrębnych przepisach.
3.
Należność za przekazane urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne może być
rozłożona na raty lub uwzględniona w rozliczeniach za zbiorowe zaopatrzenie w wodę
i zbiorowe odprowadzanie ścieków.
Art. 32.
(pominięty)
Art. 33.
(pominięty)
Art. 34.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia5)Ustawa została ogłoszona w dniu 13 lipca 2001 r..
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania
ścieków komunalnych (Dz. Urz. WE L 135 z 30.05.1991), 2) dyrektywy 98/83/WE z dnia
3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz.
Urz. WE L 330 z 05.12.1998), 3) dyrektywy 2000/60/WE z dnia 23 października 2000 r.
ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz. Urz.
WE L 327 z 22.12.2000). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone
w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
- wydanie specjalne.
2)
Obecnie państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, na podstawie art. 5 ustawy
z dnia 1 marca 2002 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Sanitarnej oraz zmianie innych
ustaw (Dz. U. poz. 329), która weszła w życie z dniem 27 kwietnia 2002 r.
3)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy
o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1250),
która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy
o swobodzie działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1893),
która weszła w życie z dniem 19 maja 2016 r.
5)
Ustawa została ogłoszona w dniu 13 lipca 2001 r.