Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansówz dnia 15 lutego 2017 r.w sprawie pozasądowego postępowania przed Rzecznikiem Finansowym 1)Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - instytucje finansowe,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 43 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty
rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
sposób i formy prowadzenia pozasądowego postępowania w sprawie rozwiązywania sporów
między klientem a podmiotem rynku finansowego, zwanego dalej „postępowaniem”, w tym
sposób wnoszenia wniosków o wszczęcie postępowania oraz wymiany informacji między
stronami postępowania za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub przesyłką pocztową;
2)
szczegółową treść wniosku o wszczęcie postępowania i niezbędne dokumenty, które należy
dołączyć do wniosku;
3)
szczegółowe kwalifikacje osób prowadzących postępowania oraz minimalny okres, na jaki
upoważnienie jest udzielane;
4)
termin na wyrażenie przez strony zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu.
§ 2.
Osoba prowadząca postępowanie powinna:
1)
posiadać wyższe wykształcenie prawnicze lub ekonomiczne;
2)
posiadać wiedzę w zakresie sądowego lub pozasądowego rozwiązywania sporów;
3)
wyróżniać się wiedzą w zakresie umów zawieranych pomiędzy klientem a podmiotem rynku
finansowego.
§ 3.
1.
Rzecznik Finansowy, zwany dalej „Rzecznikiem”, udziela upoważnienia do prowadzenia
postępowania na czas określony, nie krótszy niż 6 miesięcy i nie dłuższy niż 3 lata.
2.
Upoważnienie może być udzielone ponownie tej samej osobie.
3.
Osoba upoważniona bierze udział w rozpoznaniu sprawy rozpoczętej z jej udziałem do
czasu jej zakończenia mimo upływu okresu, na który zostało udzielone upoważnienie,
chyba że upoważnienie zostało cofnięte zgodnie z art. 35b ust. 4 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez
podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym, zwanej dalej „ustawą”.
4.
W przypadku cofnięcia upoważnienia zgodnie z art. 35b ust. 4 ustawy Rzecznik przekazuje
postępowanie do prowadzenia innej upoważnionej osobie.
§ 4.
1.
Postępowanie albo poszczególne jego czynności podejmowane są w postaci pisemnej lub
za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Korespondencję włącza się do
akt sprawy. Akta mogą być prowadzone w postaci elektronicznej.
2.
Rzecznik informuje strony o podejmowanych czynnościach pisemnie, jeżeli to możliwe
i przemawiają za tym okoliczności sprawy - za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
3.
W toku postępowania strony mogą wymieniać informacje.
4.
Wymiana informacji odbywa się: przesyłką pocztową, pocztą elektroniczną, telefonicznie,
przy pomocy dedykowanych platform elektronicznych lub w inny uzgodniony sposób.
§ 5.
Wniosek o wszczęcie postępowania, zwany dalej „wnioskiem”, może być przesłany przesyłką
pocztową naadres Biura Rzecznika albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej,
w postaci inaadres wskazany na stronie internetowej Rzecznika.
§ 6.
1.
Wniosek zawiera:
1)
oznaczenie klienta podmiotu rynku finansowego, zwanego dalej „klientem”, obejmujące
jego imię i nazwisko, jego adres zamieszkania i adres do korespondencji, jeżeli jest
inny niż adres zamieszkania, a także numer telefonu lub adres poczty elektronicznej,
o ile klient je posiada;
2)
oznaczenie podmiotu rynku finansowego, obejmujące jego nazwę albo firmę i adres siedziby;
3)
dokładne określenie żądania klienta, w tym wskazanie wartości roszczenia pieniężnego
lub pożądanego zachowania podmiotu rynku finansowego;
4)
określenie oczekiwania co do sposobu zakończenia sporu;
5)
opis stanu faktycznego sprawy;
6)
określenie rodzaju postępowania, o którym mowa w art. 36 ust. 2 ustawy, przez wskazanie,
że wnioskodawca wnosi o umożliwienie zbliżenia stanowisk stron w celu rozwiązania
sporu przez jego strony lub o przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu;
7)
podpis klienta lub jego pełnomocnika.
2.
Do wniosku dołącza się:
1)
posiadane dokumenty na poparcie opisanego stanu faktycznego albo informację o braku
takich dokumentów;
2)
dokument potwierdzający zakończenie postępowania reklamacyjnego lub wskazanie okoliczności,
które uniemożliwiają jego dołączenie;
3)
dowód uiszczenia opłaty lub wniosek o zwolnienie z obowiązku jej uiszczania;
4)
pełnomocnictwo, jeżeli wniosek składa pełnomocnik.
3.
Do wniosku dołącza się także informację, czy Rzecznik podejmuje lub podejmował działania
w trybie art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy w zakresie ochrony klientów podmiotu rynku
finansowego, reprezentując interesy klienta, a także czy sprawa o to samo roszczenie
między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez Rzecznika
w postępowaniu, sąd polubowny, inny właściwy podmiot albo sąd.
§ 7.
1.
Niezwłocznie po wpłynięciu wniosku Rzecznik dokonuje wstępnego badania treści wniosku.
2.
Postępowanie wszczyna się z chwilą wpływu wniosku zawierającego co najmniej oznaczenie
klienta i podmiotu rynku finansowego, dokładne określenie żądania, określenie rodzaju
postępowania, o którym mowa w art. 36 ust. 2 ustawy, zgodnie z wyborem wnioskodawcy,
oraz podpis wnioskodawcy lub jego pełnomocnika.
3.
Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań określonych w § 6 ust. 1 i 2, Rzecznik wzywa wnioskodawcę,
pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, do jego uzupełnienia w terminie
14 dni od dnia doręczenia wezwania.
4.
W przypadku gdy z treści wniosku nie wynika jednoznacznie, czy klient oczekuje wszczęcia
postępowania, czy też podjęcia czynności zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy,
Rzecznik poucza klienta o trybach i zasadach podejmowania przez Rzecznika działań
i wzywa klienta do dokonania wyboru trybu działania w terminie 14 dni od dnia doręczenia
wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
5.
Jeżeli na wezwanie, o którym mowa w ust. 4, klient wniósł o:
1)
wszczęcie postępowania, dzień jego wszczęcia określa się zgodnie z ust. 2;
2)
podjęcie czynności zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, wniosek o wszczęcie
postępowania pozostawia się bez rozpoznania.
6.
W przypadku pozostawienia wniosku bez rozpoznania przepis § 9 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
§ 8.
1.
Składając wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty, klient wskazuje na okoliczności
uprawdopodabniające zasadność tego zwolnienia.
2.
Rzecznik może wezwać klienta do złożenia dodatkowych wyjaśnień i przedstawienia dokumentów
pozwalających na uznanie wniosku o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty za zasadny.
3.
Rzecznik informuje klienta o zwolnieniu z obowiązku uiszczenia opłaty albo informuje
go o braku takiego zwolnienia, wyznaczając termin na uiszczenie opłaty.
§ 9.
1.
Rzecznik informuje strony o przyczynie odmowy rozpatrzenia sporu, w terminie nie dłuższym
niż 3 tygodnie od dnia wpływu wniosku spełniającego wymogi określone w § 6 ust. 1
i 2, wskazując na podstawę prawną i okoliczności ją uzasadniające.
2.
W przypadku odmowy, o której mowa w ust. 1, Rzecznik, na wniosek klienta, dokonuje
zwrotu opłaty, o ile została uiszczona, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego
wniosku.
§ 10.
1.
O wszczęciu postępowania Rzecznik zawiadamia strony w terminie 7 dni.
2.
W toku postępowania w razie potrzeby Rzecznik wzywa strony do przedstawienia, w wyznaczonym
terminie, wyjaśnień, a także wszystkich okoliczności mogących przyczynić się do rozwiązania
sporu.
3.
W toku postępowania strony mogą przedstawiać własne stanowiska, dokumenty i dowody.
4.
W toku postępowania Rzecznik może wykorzystać dokumenty i inne materiały zgromadzone
w związku z rozpatrywaniem wniosku, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy,
dotyczącego sporu między tymi samymi stronami.
§ 11.
1.
Wynik postępowania w postaci protokołu, o którym mowa w art. 41 ust. 1 ustawy, Rzecznik
przedstawia stronom w terminie 90 dni od dnia wpływu wniosku spełniającego wymogi
określone w § 6 ust. 1 i 2.
2.
O przedłużeniu terminu, o którym mowa w ust. 1, w przypadku sporów szczególnie skomplikowanych
Rzecznik informuje strony postępowania, wskazując spodziewany termin jego zakończenia.
§ 12.
1.
Rzecznik przedstawia stronom propozycję rozwiązania sporu w zakresie żądań objętych
wnioskiem, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że sformułowanie takiej propozycji
jest możliwe. Propozycja ta jest przedstawiana w terminie umożliwiającym zakończenie
postępowania zgodnie z § 11 ust. 1.
2.
Rzecznik wyznacza stronom termin na wyrażenie zgody na przedstawioną im propozycję
rozwiązania sporu, nie krótszy niż 7 dni.
§ 13.
1.
W razie potrzeby, gdy przemawia za tym charakter sporu, Rzecznik może wyznaczyć posiedzenie,
na które wzywa stronę lub strony postępowania. Posiedzenie wyznacza się w terminie
umożliwiającym stawienie się stronie lub stronom oraz ich pełnomocnikom, jeśli zostali
ustanowieni.
2.
Posiedzenie odbywa się w terminie i miejscu wyznaczonym przez Rzecznika.
3.
Jeżeli w posiedzeniu uczestniczą jednocześnie obie strony, sporządza się protokół
z posiedzenia zawierający co najmniej: datę, miejsce, dane dotyczące uczestniczących
w nim osób, a także ogólną informację o rezultacie spotkania. Jeżeli obie strony wyrażą
na to zgodę, w protokole z posiedzenia można zamieścić składane w trakcie posiedzenia
propozycje i stanowiska stron.
§ 14.
1.
Opinię, o której mowa w art. 40 ustawy, Rzecznik przygotowuje w oparciu o dokumenty
lub wyjaśnienia przedstawione przez strony postępowania oraz inne materiały zgromadzone
w toku rozpatrywania sprawy.
2.
W opinii nie uwzględnia się propozycji rozwiązania sporu przedstawianych przez strony
w toku postępowania, chyba że obie strony wyrażą na to zgodę. W opinii Rzecznik dodatkowo
wskazuje na ustalony stan faktyczny lub te elementy stanu faktycznego, których ustalenie
nie było możliwe, a mogło mieć wpływ na ocenę sprawy.
§ 15.
W razie wycofania wniosku przez klienta w trakcie postępowania lub w przypadku gdy
przeprowadzenie postępowania stało się z innych przyczyn niemożliwe, Rzecznik kończy
postępowanie, o czym niezwłocznie zawiadamia strony.
§ 16.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
14 stycznia 2016 r. w sprawie pozasądowego postępowania przed Rzecznikiem Finansowym
(Dz. U. poz. 92), które utraciło moc z dniem 10 stycznia 2017 r. w związku z wejściem
w życie ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich
(Dz. U. poz. 1823).
1)
Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - instytucje finansowe,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).
2)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
14 stycznia 2016 r. w sprawie pozasądowego postępowania przed Rzecznikiem Finansowym
(Dz. U. poz. 92), które utraciło moc z dniem 10 stycznia 2017 r. w związku z wejściem
w życie ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich
(Dz. U. poz. 1823).