Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 22 listopada 2017 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Zakres podmiotowy ubezpieczenia, składki na ubezpieczenie i świadczenia pieniężne z ubezpieczenia
- Rozdział 3 - Postępowanie w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia
- Rozdział 4 - Inne sprawy związane z ubezpieczeniem
- Rozdział 5 - Organizacja i zakres działania Kasy oraz Rady Rolników
- Rozdział 6 - Gospodarka finansowa
- Rozdział 7 - Umowa z następcą
- Rozdział 8 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 9 - Przepisy przejściowe i końcowe
- Załącznik nr 1 - Tabela rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 21 października 2016 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym
rolników ,
2)
ustawą z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 2 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 10 lutego 2017 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku
Wsparcia Rolnictwa ,
5)
ustawą z dnia 10 lutego 2017 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 21 listopada 2017 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 2-4 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym
rolników , które stanowią:
„
Art. 2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 83 ustawy zmienianej w
art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 83 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie
dłużej niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 3.
Stosunki pracy pracowników zatrudnionych w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy
na stanowiskach zastępców kierowników komórek organizacyjnych w centrali, oddziałach
regionalnych i placówkach terenowych oraz dyrektorów oddziałów regionalnych i ich
zastępców, kierowników placówek terenowych i ich zastępców, o których mowa w art.
60 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stają
się stosunkami pracy na podstawie powołania w rozumieniu ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
art. 17, art. 18, art. 25 i art. 31 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie ustawy
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych
ustaw , które stanowią:
„
Art. 17.
Przepisy niniejszej ustawy nie naruszają praw i obowiązków osób, które nabyły prawo
do świadczeń określonych w przepisach zmienianych niniejszą ustawą.
Art. 18.
Osoby, którym nie ustalono po dniu 31 grudnia 2012 r. prawa do świadczenia na warunkach
określonych w przepisach obowiązujących w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie
niniejszej ustawy, a które osiągnęły po dniu 31 grudnia 2012 r. wiek wynoszący co
najmniej 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz spełniają pozostałe warunki
wymagane do nabycia prawa do danego świadczenia, mogą nabyć prawo do tego świadczenia
nie wcześniej niż z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 25.
1.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy częściowa emerytura rolnicza, określona
w art. 19a ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, ustalona decyzją
Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, podlega z urzędu zamianie na emeryturę,
o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
2.
Częściowa emerytura rolnicza podlega waloryzacji na zasadach określonych w przepisach
ustawy, o której mowa w ust. 1.
”
„
Art. 31.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2017 r.
”
;
3)
art. 5-12 ustawy z dnia 2 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 5.
1.
W 2017 r. waloryzacja od dnia 1 marca polega na podwyższeniu kwoty świadczenia, w
wysokości przysługującej w dniu 28 lutego 2017 r., wskaźnikiem waloryzacji, ustalonym
zgodnie z art. 89 ustawy zmienianej w art. 1, nie mniej niż o kwotę 10 zł.
2.
Waloryzacja podstawy wymiaru świadczenia z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych polega
na pomnożeniu podstawy wymiaru świadczenia przez wskaźnik stanowiący iloraz zwaloryzowanej
kwoty świadczenia z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i kwoty tego świadczenia ustalonej
na dzień poprzedzający termin waloryzacji.
3.
Do waloryzacji podstawy wymiaru świadczeń wypłacanych na podstawie ustaw, o których
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4.
W przypadku świadczenia niższego od kwoty najniższego świadczenia, do którego nie
ma zastosowania gwarancja wysokości najniższego świadczenia, o której mowa w art.
85 ustawy zmienianej w art. 1, waloryzacja polega na podwyższeniu kwoty świadczenia,
w wysokości przysługującej w dniu 28 lutego 2017 r., wskaźnikiem waloryzacji ustalonym
zgodnie z art. 89 tej ustawy.
5.
W przypadku renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy i renty inwalidzkiej III
grupy kwota waloryzacji, o której mowa w ust. 1, wynosi nie mniej niż 7,50 zł.
6.
W przypadku emerytury częściowej kwota waloryzacji, o której mowa w ust. 1, wynosi
nie mniej niż 5 zł.
7.
Jeżeli emerytura z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje łącznie z okresową
emeryturą kapitałową, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7, każde z tych świadczeń
podwyższa się w sposób określony w ust. 1, przy czym kwotę, o której mowa w ust. 1,
ustala się proporcjonalnie do wysokości tych świadczeń.
8.
Kwoty maksymalnych zmniejszeń, o których mowa w art. 104 ust. 8 ustawy zmienianej
w art. 1, podlegają od dnia 1 marca 2017 r. podwyższeniu przy zastosowaniu wskaźnika
waloryzacji ustalonego zgodnie z art. 89 ustawy zmienianej w art. 1.
Art. 6.
1.
Waloryzacji, o której mowa w art. 5, podlegają:
1)
świadczenia z ubezpieczenia emerytalno-rentowego, o których mowa w art. 18 pkt 1-4 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników ;
2)
świadczenia, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym
żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin ;
3)
świadczenia, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz
ich rodzin ;
4)
emerytury i renty, o których mowa w art. 3 pkt 1-3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych ;
5)
świadczenia, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6-8 oraz art. 49, art. 50 i art. 52 ustawy z dnia 30 października
2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ;
6)
świadczenia przedemerytalne i zasiłki przedemerytalne, o których mowa w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych ;
7)
okresowe emerytury kapitałowe, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych ;
8)
emerytury, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych ;
9)
świadczenie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2009 r. o nauczycielskich świadczeniach kompensacyjnych ;
10)
okresowa emerytura rolnicza, o której mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw .
2.
Waloryzacji od dnia 1 marca 2017 r., polegającej na pomnożeniu ich kwoty przez wskaźnik
waloryzacji ustalony zgodnie z art. 89 ustawy, o której mowa w art. 1, podlegają:
1)
dodatek, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela ;
2)
dodatek, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach
będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ;
3)
świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach
przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach
węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych ;
4)
świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III
Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ;
5)
dodatki, o których mowa w art. 75 ust. 2 i art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;
6)
świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej
oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych .
Art. 7.
1.
Wysokość świadczeń emerytalno-rentowych, o których mowa w art. 18 pkt 1-4 ustawy zmienianej
w art. 3, i okresowej emerytury rolniczej, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10, zwaloryzowanych
w 2017 r. zgodnie z art. 5 ust. 1 nie może być niższa niż 1000 zł.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:
1)
emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia pobieranej w zbiegu z emeryturą lub
rentą z innego ubezpieczenia społecznego, na podstawie przepisów ustawy zmienianej
w art. 3, jeżeli suma tych świadczeń przekracza kwotę najniższej emerytury określonej
w ustawie zmienianej w art. 1;
2)
świadczeń, o których mowa w art. 19a i art. 26 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3;
3)
świadczeń, których wypłata została zawieszona, stosownie do art. 28 lub art. 34 ustawy
zmienianej w art. 3.
Art. 8.
W 2017 r. w zakresie uregulowanym w art. 5 nie stosuje się:
1)
art. 88 ustawy, o której mowa w art. 1;
2)
art. 48a ustawy, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1;
3)
art. 6 ustawy, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2;
4)
art. 6 ustawy, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3.
Art. 9.
1.
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłosi, w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, co najmniej na 7 dni roboczych przed najbliższym
terminem waloryzacji, należne od tego terminu kwoty dodatków i świadczeń, o których
mowa w art. 6 ust. 2, oraz kwoty maksymalnych zmniejszeń, o których mowa w art. 5
ust. 8.
2.
W 2017 r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie wydaje komunikatów, o których
mowa w:
1)
art. 90 ust. 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela;
2)
art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach
będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego;
3)
art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach
przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach
węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych;
4)
art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III
Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich;
5)
art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 10.
1.
W 2017 r. emerytura podstawowa, o której mowa w art. 6 pkt 7 ustawy zmienianej w art.
3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, podlega waloryzacji wskaźnikiem waloryzacji
ustalonym zgodnie z art. 89 ustawy zmienianej w art. 1.
2.
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego ogłosi, w formie komunikatu, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, co najmniej na 7 dni roboczych
przed najbliższym terminem waloryzacji, zwaloryzowaną kwotę emerytury podstawowej,
o której mowa w ust. 1.
Art. 11.
W 2017 r. do świadczeń emerytalno-rentowych wypłacanych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
i Funduszu Emerytur Pomostowych, którymi dysponuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
oraz świadczeń emerytalno-rentowych wypłacanych z Funduszu Emerytalno-Rentowego, którym
dysponuje Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, nie stosuje się przepisu
art. 29 ust. 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych .
Art. 12.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem art. 9 oraz art. 10 ust.
2, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
4)
art. 45, art. 46 ust. 1, art. 47, art. 48 i art. 61 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r.
- Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa , które stanowią:
„
Art. 45.
1.
Z dniem 31 sierpnia 2017 r. znosi się Agencję Rynku Rolnego i Agencję Nieruchomości
Rolnych.
2.
Z dniem 1 września 2017 r. tworzy się Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.
”
Art. 46.
„1. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa z dniem 1 września 2017 r. z mocy prawa wstępuje
w ogół praw i obowiązków znoszonej Agencji Nieruchomości Rolnych, w szczególności:
1)
mienie Agencji Nieruchomości Rolnych staje się mieniem Krajowego Ośrodka Wsparcia
Rolnictwa;
2)
wierzytelności i zobowiązania Agencji Nieruchomości Rolnych stają się wierzytelnościami
i zobowiązaniami Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa;
3)
Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa staje się stroną umów i porozumień, których stroną
jest Agencja Nieruchomości Rolnych;
4)
na Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa przechodzą prawa i obowiązki wynikające z:
a)
przepisów prawa, w tym wynikające z art. 5 ustawy zmienianej w art. 8,
b)
decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych.
”
„
Art. 47.
1.
Wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania niezakończone
decyzją ostateczną oraz inne postępowania prowadzone na podstawie ustaw zmienianych
w art. 5, art. 7, art. 8, art. 11, art. 12, art. 14, art. 17, art. 19, art. 21-25,
art. 28, art. 32, art. 35 i art. 37-40 przez Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych,
dyrektora oddziału terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych i Agencję Nieruchomości
Rolnych, zwanych dalej „organami ANR”, oraz Prezesa Agencji Rynku Rolnego i dyrektora
oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego, zwanych dalej „organami ARR”, prowadzą,
z dniem wejścia w życie tej ustawy, stosownie do swojej właściwości Dyrektor Generalny
Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa i dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka
Wsparcia Rolnictwa, zwani dalej „organami KOWR”, oraz Prezes Agencji Restrukturyzacji
i Modernizacji Rolnictwa, dyrektor oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji
i Modernizacji Rolnictwa i kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i
Modernizacji Rolnictwa, zwani dalej „organami ARiMR”.
2.
W sprawach sądowych, sądowo-administracyjnych, administracyjnych lub egzekucyjnych,
w których stroną lub uczestnikiem są organy ANR lub Agencja Rynku Rolnego, lub organy
ARR, stroną lub uczestnikiem stają się, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
stosownie do swojej właściwości Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa lub organy KOWR
albo Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa lub organy ARiMR.
Art. 48.
1.
Wydane przez organy ANR, organy ARR i Agencję Rynku Rolnego decyzje, postanowienia,
zaświadczenia i inne akty administracyjne oraz świadectwa, upoważnienia, opinie, zatwierdzenia
oraz inne dokumenty, z których wynikają prawa lub obowiązki dla danego podmiotu, zachowują
ważność na okres, na który zostały wydane lub wystawione.
2.
Organy KOWR i organy ARiMR, stosownie do swojej właściwości, są upoważnione do uchylenia,
zmiany, stwierdzenia nieważności decyzji, stwierdzenia wygaśnięcia decyzji albo wznowienia
postępowania w sprawach prowadzonych przez organy ANR albo organy ARR.
”
„
Art. 61.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem art. 45, art. 46, art.
49-51, art. 52 ust. 2-5 oraz art. 57 ust. 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem następującym
po dniu ogłoszenia niniejszej ustawy.
”
;
5)
art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 5.
Do postępowań niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje
się przepisy ustaw, o których mowa w art. 1-4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ubezpieczenie społeczne rolników, zwane dalej „ubezpieczeniem”, obejmuje, na zasadach
określonych w ustawie, rolników i pracujących z nimi domowników, którzy:
1)
posiadają obywatelstwo polskie lub
2)
przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, zezwolenia na
pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego
Unii Europejskiej, zgody na pobyt ze względów humanitarnych, zgody na pobyt tolerowany
lub w związku z uzyskaniem w Rzeczypospolitej Polskiej statusu uchodźcy lub ochrony
uzupełniającej, lub
3)
są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
1a.
Ubezpieczenie obejmuje obywateli, o których mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli przepisy Unii
Europejskiej dotyczące stosowania systemów zabezpieczenia społecznego nie stanowią
inaczej.
2.
W ubezpieczeniu wyodrębnia się:
1)
ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie;
2)
ubezpieczenie emerytalno-rentowe.
Art. 2.
1.
Ubezpieczenie realizuje Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, zwana dalej „Kasą”.
2.
Prezes Kasy jest centralnym organem administracji rządowej, podległym ministrowi właściwemu
do spraw rozwoju wsi.
3.
Interesy ogółu ubezpieczonych i świadczeniobiorców, dotyczące ubezpieczenia i działalności
Kasy, reprezentuje Rada Ubezpieczenia Społecznego Rolników, zwana dalej „Radą Rolników”.
4.
W realizacji ubezpieczenia uczestniczą także, w zakresie określonym w ustawie i w
odrębnych przepisach, organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „Zakładem”,
oraz inne podmioty.
Art. 3.
1.
Ubezpieczeniu podlega się z mocy ustawy albo na wniosek.
2.
Jeżeli ustawa przewiduje objęcie ubezpieczeniem na wniosek, z wnioskiem o objęcie
ubezpieczeniem może wystąpić zainteresowana osoba lub rolnik, na którego rachunek
ta osoba pracuje.
2a.
Objęcie ubezpieczeniem na wniosek następuje od dnia wskazanego we wniosku o objęcie
ubezpieczeniem, nie wcześniej jednak niż od dnia, w którym wniosek został złożony.
3.
Osoba podlegająca ubezpieczeniu na wniosek może w każdym czasie odstąpić od ubezpieczenia,
składając oświadczenie w tej sprawie.
4.
Równoznaczne z odstąpieniem od ubezpieczenia na wniosek jest nieopłacenie w terminie
składki, chyba że rolnik obowiązany do jej opłacenia, przed upływem terminu płatności,
wystąpił o jego odroczenie albo nieopłacenie składki w terminie było skutkiem siły
wyższej.
5.
Przepis ust. 4 nie ma zastosowania do osób, za które wójt opłaca składki na ubezpieczenie
emerytalno-rentowe w związku z pobieraniem świadczenia pielęgnacyjnego lub specjalnego
zasiłku opiekuńczego na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych albo zasiłku dla opiekuna na podstawie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów .
6.
Jeżeli wniosek o objęcie ubezpieczeniem na podstawie art. 16 ust. 2 pkt 4 złożony
został w ciągu 30 dni od dnia wydania przez wójta decyzji przyznającej świadczenie
pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych albo zasiłek dla opiekuna na podstawie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, objęcie tym ubezpieczeniem następuje od dnia przyznania prawa do tego świadczenia
albo zasiłku.
7.
Termin określony w ust. 6 może zostać przywrócony na wniosek osoby, o której mowa
w art. 16 ust. 2 pkt 4, jeżeli udowodni, że niezachowanie terminu nastąpiło wskutek
zdarzeń losowych.
Art. 3a.
1.
Ubezpieczenie ustaje od dnia następującego po dniu, w którym ustały okoliczności uzasadniające
podleganie ubezpieczeniu, z zastrzeżeniem ust. 3.
2.
Ubezpieczenie na wniosek ustaje także:
1)
od dnia wskazanego w oświadczeniu ubezpieczonego, nie wcześniej jednak niż od dnia,
w którym to oświadczenie zostało złożone Kasie, albo
2)
od pierwszego dnia okresu ubezpieczenia, za który składka nie została opłacona.
3.
Jeżeli wraz z ustaniem okoliczności uzasadniających podleganie ubezpieczeniu z mocy
ustawy następują okoliczności uzasadniające objęcie ubezpieczeniem na wniosek, ubezpieczenie
istniejące z mocy ustawy ustaje od dnia następującego po dniu, w którym ubezpieczonemu
doręczono decyzję stwierdzającą ustanie ubezpieczenia z mocy ustawy.
4.
Jeżeli złożony został wniosek o rentę lub emeryturę, obowiązek ubezpieczenia ustaje
od dnia następującego po dniu, w którym wydana została decyzja o przyznaniu świadczenia,
jednak nie wcześniej niż od dnia, w którym ubezpieczony nabył to prawo.
Art. 4.
1.
Składki na ubezpieczenie za każdego ubezpieczonego opłaca rolnik. Jeżeli działalność
rolnicza jest prowadzona na rachunek kilku osób, obowiązek opłacenia składki ciąży
na nich solidarnie.
2.
Obowiązek opłacenia składki powstaje od dnia, w którym powstało ubezpieczenie, a ustaje
od dnia, w którym ustało ubezpieczenie.
3.
Składki na ubezpieczenie za osobę, o której mowa w art. 16 ust. 2 pkt 4, opłaca wójt
w wysokości określonej w art. 17 ust. 1.
Art. 5.
Przepisy ustawy dotyczące ubezpieczenia rolnika i świadczeń przysługujących rolnikowi
stosuje się także do małżonka rolnika, chyba że ten małżonek nie pracuje w gospodarstwie
rolnika ani w gospodarstwie domowym bezpośrednio związanym z tym gospodarstwem rolnym.
Art. 5a.
1.
Rolnik lub domownik, który podlegając ubezpieczeniu w pełnym zakresie z mocy ustawy
nieprzerwanie przez co najmniej 3 lata, rozpocznie prowadzenie pozarolniczej działalności
gospodarczej lub rozpocznie współpracę przy prowadzeniu tej działalności, podlega
nadal temu ubezpieczeniu w okresie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej
lub współpracy przy prowadzeniu tej działalności, jeżeli spełnia jednocześnie następujące
warunki:
1)
złoży w Kasie oświadczenie o kontynuowaniu tego ubezpieczenia w terminie 14 dni od
dnia rozpoczęcia wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej lub współpracy
przy tej działalności;
2)
jednocześnie nadal prowadzi działalność rolniczą lub stale pracuje w gospodarstwie
rolnym, obejmującym obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego, lub w dziale
specjalnym;
3)
nie jest pracownikiem i nie pozostaje w stosunku służbowym;
4)
nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty albo do świadczeń z ubezpieczeń społecznych;
5)
kwota należnego podatku dochodowego za poprzedni rok podatkowy od przychodów z pozarolniczej
działalności gospodarczej nie przekracza kwoty 2528 zł 1)Kwota podatku (roczna kwota graniczna) na podstawie art. 5a ust. 8 niniejszej ustawy
podlega corocznej waloryzacji wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem
i na podstawie art. 5a ust. 9 niniejszej ustawy jest ogłaszana przez ministra właściwego
do spraw rozwoju wsi w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”..
2.
Za rozpoczęcie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej uznaje się także:
1)
wznowienie wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej, której prowadzenie
okresowo zawieszono;
2)
zmianę rodzaju lub przedmiotu wykonywanej działalności według Polskiej Klasyfikacji
Działalności (PKD).
3.
Zaświadczenie albo oświadczenie, że nie została przekroczona kwota podatku dochodowego,
o której mowa w ust. 1 pkt 5, rolnik lub domownik obowiązany jest złożyć w Kasie wraz
z oświadczeniem, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, chyba że ten rolnik lub domownik nie
prowadził pozarolniczej działalności gospodarczej w poprzednim roku podatkowym.
4.
Zaświadczenie albo oświadczenie, że nie została przekroczona kwota podatku dochodowego,
o której mowa w ust. 1 pkt 5, rolnik lub domownik prowadzący pozarolniczą działalność
gospodarczą, podlegający ubezpieczeniu, obowiązany jest także złożyć w Kasie do dnia
31 maja każdego roku podatkowego.
5.
Niezachowanie terminu złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest równoznaczne
z ustaniem ubezpieczenia od dnia rozpoczęcia wykonywania pozarolniczej działalności
gospodarczej lub współpracy przy prowadzeniu tej działalności.
6.
Niezłożenie zaświadczenia albo oświadczenia, o których mowa w ust. 4, lub niezachowanie
terminu do złożenia tego zaświadczenia albo oświadczenia, jest równoznaczne z ustaniem
ubezpieczenia z dniem, do którego rolnik lub domownik obowiązany był złożyć zaświadczenie
albo oświadczenie w Kasie, chyba że ten rolnik lub domownik zaprzestał prowadzenia
pozarolniczej działalności gospodarczej w sposób trwały lub okresowy przed upływem
terminu na złożenie tego zaświadczenia albo oświadczenia.
7.
Terminy określone w ust. 1 pkt 1 i ust. 4 mogą zostać przywrócone na wniosek zainteresowanego
rolnika lub domownika, jeżeli ten rolnik lub domownik udowodni, że niezachowanie terminu
nastąpiło wskutek zdarzeń losowych.
8.
Kwota podatku, o której mowa w ust. 1 pkt 5, zwana dalej „roczną kwotą graniczną”,
podlega corocznej waloryzacji wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem,
określonym w ustawie budżetowej za rok, którego kwota dotyczy, ustawie o prowizorium
budżetowym lub ich projektach, jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone.
9.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, roczną kwotę graniczną, o której
mowa w ust. 8.
10.
Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się pozarolniczą działalność gospodarczą
prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby fizyczne na podstawie
przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, z wyłączeniem wspólników spółek prawa
handlowego oraz osób prowadzących działalność w zakresie wolnego zawodu:
1)
w rozumieniu przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
osiąganych przez osoby fizyczne;
2)
z której przychody są przychodami z działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów
o podatku dochodowym od osób fizycznych.
11.
Za współpracującego przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej uważa
się rolnika lub domownika, który w stosunku do prowadzącego tę działalność spełnia
kryteria osoby współpracującej, określone w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych.
Art. 5b.
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. poz. 2043), która weszła w życie z dniem 31 grudnia 2016 r..
Rolnik lub domownik, który podlegając ubezpieczeniu w pełnym zakresie z mocy ustawy,
został objęty innym ubezpieczeniem społecznym z tytułu wykonywania umowy, o której
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych , lub powołania do rady nadzorczej, podlega nadal temu ubezpieczeniu w okresie wykonywania
umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, lub pełnienia funkcji w radzie nadzorczej, pomimo objęcia go z tego tytułu innym
ubezpieczeniem społecznym, jeżeli przychód osiągany z tego tytułu w rozliczeniu miesięcznym
nie przekracza kwoty równej minimalnemu wynagrodzeniu za pracę, ustalonemu na podstawie
odrębnych przepisów.
2.
Rolnik lub domownik, o którym mowa w ust. 1, może w każdym czasie odstąpić od ubezpieczenia,
składając w Kasie oświadczenie o odstąpieniu od tego ubezpieczenia, nie wcześniej
jednak niż od dnia, w którym to oświadczenie zostało złożone w Kasie.
Art. 6.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
rolniku - rozumie się pełnoletnią osobę fizyczną, zamieszkującą i prowadzącą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność rolniczą w
pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym, w tym również w ramach grupy producentów
rolnych, a także osobę, która przeznaczyła grunty prowadzonego przez siebie gospodarstwa
rolnego do zalesienia;
2)
domowniku - rozumie się osobę bliską rolnikowi, która:
a)
ukończyła 16 lat,
b)
pozostaje z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym lub zamieszkuje na terenie
jego gospodarstwa rolnego albo w bliskim sąsiedztwie,
c)
stale pracuje w tym gospodarstwie rolnym i nie jest związana z rolnikiem stosunkiem
pracy;
3)
działalności rolniczej - rozumie się działalność w zakresie produkcji roślinnej lub
zwierzęcej, w tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej;
4)
gospodarstwie rolnym - rozumie się każde gospodarstwo służące prowadzeniu działalności
rolniczej;
5)
dziale specjalnym - rozumie się dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa w
załączniku do ustawy;
6)
przepisach emerytalnych - rozumie się przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ;
73)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 2), która weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r.)
emeryturze podstawowej - rozumie się kwotę 882,56 zł miesięcznie, która podlega waloryzacji
zgodnie z przepisami ustawy;
8)
wskaźniku wymiaru - rozumie się ustaloną dla określonego świadczenia lub określonej
części świadczenia liczbę, wyrażającą stały stosunek tego świadczenia (tej części
świadczenia) do emerytury podstawowej, z zaokrągleniem do drugiego miejsca po przecinku;
wskaźnik wymiaru służy do obliczania wysokości świadczenia lub jego części w myśl
art. 48;
9)
(uchylony)
10)
emeryturze lub rencie z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków
ich rodzin - rozumie się odpowiednie świadczenie, przyznane przed dniem wejścia w
życie niniejszej ustawy na podstawie ustaw powołanych w art. 99 i 122 albo innych
przepisów regulujących świadczenia emerytalno-rentowe dla rolników;
10a)
emeryturze lub rencie rolniczej z ubezpieczenia - rozumie się emeryturę lub rentę
inwalidzką z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin
oraz emeryturę rolniczą lub rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy;
10b4)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 38), która weszła w życie z dniem 1 października 2017 r.)
emeryturze lub rencie z ubezpieczenia - rozumie się emeryturę lub rentę rolniczą z
ubezpieczenia, rentę rolniczą szkoleniową i rentę rodzinną;
10c)
ustalonym prawie do emerytury lub renty - rozumie się ustalone prawo do emerytury
lub renty z ubezpieczenia albo ustalone prawo do emerytury lub renty na podstawie
przepisów emerytalnych lub innych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym, albo ustalone
prawo do emerytury pomostowej na podstawie przepisów o emeryturach pomostowych lub
do nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych na podstawie przepisów o nauczycielskich
świadczeniach kompensacyjnych, a także ustalone prawo do zasiłku przedemerytalnego
lub świadczenia przedemerytalnego, przyznanego na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy, oraz świadczenia o charakterze rentowym z instytucji zagranicznej;
11)
ubezpieczeniu emerytalno-rentowym - rozumie się ubezpieczenie emerytalno-rentowe określone
w ustawie;
11a)
stwierdzeniu niezdolności do samodzielnej egzystencji - rozumie się przez to zaliczenie
do pierwszej grupy inwalidów 5)Obecnie całkowita niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji,
na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 czerwca 1996 r. o zmianie niektórych
ustaw o zaopatrzeniu emerytalnym i o ubezpieczeniu społecznym (Dz. U. poz. 461), która
weszła w życie z dniem 1 września 1997 r.;
12)
innym ubezpieczeniu społecznym - rozumie się obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne
i rentowe określone w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych lub zaopatrzenie
emerytalne określone w odrębnych przepisach;
13)
osobie podlegającej innemu ubezpieczeniu społecznemu - rozumie się osobę podlegającą
obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym na podstawie przepisów o systemie
ubezpieczeń społecznych lub objętą przepisami o zaopatrzeniu emerytalnym;
13a)
świadczeniach z ubezpieczeń społecznych - rozumie się zasiłek chorobowy i świadczenie
rehabilitacyjne, do których przysługuje prawo z tytułu ubezpieczenia chorobowego na
podstawie przepisów o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie
choroby i macierzyństwa;
13b)
należnościach z tytułu składek - rozumie się składki, należne od nich odsetki i koszty
upomnienia;
14)
okresach podlegania określonemu ubezpieczeniu społecznemu - rozumie się tylko takie
okresy, za które opłacono przewidziane w odpowiednich przepisach składki na to ubezpieczenie,
chyba że w myśl tych przepisów nie istniał obowiązek opłacania składek;
15)
wójcie - rozumie się także burmistrza lub prezydenta miasta;
16)
ubezpieczeniu zdrowotnym - rozumie się ubezpieczenie określone w odrębnych przepisach.
Rozdział 2
Zakres podmiotowy ubezpieczenia, składki na ubezpieczenie i świadczenia pieniężne z ubezpieczenia
A.
Ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie
Art. 7.
1.
Ubezpieczeniu wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu podlega z mocy ustawy:
1)
rolnik, którego gospodarstwo obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego
lub dział specjalny,
2)
domownik rolnika, o którym mowa w pkt 1
- jeżeli ten rolnik lub domownik nie podlega innemu ubezpieczeniu społecznemu lub
nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty albo nie ma ustalonego prawa do świadczeń
z ubezpieczeń społecznych.
2.
Ubezpieczeniem wypadkowym, chorobowym i macierzyńskim na wniosek obejmuje się innego
rolnika lub domownika, jeżeli działalność rolnicza stanowi stałe źródło jego utrzymania,
a także osobę, która będąc rolnikiem przeznaczyła grunty prowadzonego gospodarstwa
rolnego do zalesienia na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
3.
Innego rolnika, domownika lub osobę, która przeznaczyła grunty do zalesienia, obejmuje
się ubezpieczeniem wypadkowym, chorobowym i macierzyńskim na wniosek, wyłącznie w
zakresie ograniczonym do świadczeń określonych w art. 9 pkt 1, jeżeli podlegają innemu
ubezpieczeniu społecznemu albo mają ustalone prawo do emerytury lub renty lub do świadczeń
z ubezpieczeń społecznych.
4.
Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do emerytów i rencistów, którzy mają orzeczoną
niezdolność do samodzielnej egzystencji.
Art. 8.
1.
Za każdego ubezpieczonego opłaca się miesięczną składkę w równej wysokości, z zastrzeżeniem
ust. 3.
2.
Wysokość składki za jednego ubezpieczonego ustala się w planie funduszu składkowego
stosownie do zasad określonych w art. 77.
2a.
W przypadku gdy okres podlegania ubezpieczeniu wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu
jest krótszy niż miesiąc, wysokość składki oblicza się proporcjonalnie do liczby dni
podlegania temu ubezpieczeniu.
3.
Za ubezpieczonego, o którym mowa w art. 7 ust. 3, opłaca się jedną trzecią składki,
o której mowa w ust. 2.
3a.
(uchylony)
4.
Prezes Kasy ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,
ustaloną przez Radę Rolników, wysokość miesięcznej składki na jeden lub kilka kolejnych
kwartałów, co najmniej 14 dni przed pierwszym dniem danego kwartału. Wysokość ta może
być ustalana kwotowo - i korygowana w przypadku zmiany wysokości emerytury podstawowej
- albo za pomocą określonego procentu emerytury podstawowej.
5.
Na wniosek Rady Rolników minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia,
może ustanawiać ulgi w wysokości składki, określając szczegółowe zasady i tryb ich
przyznawania.
Art. 9.
Świadczeniami z ubezpieczenia wypadkowego, chorobowego i macierzyńskiego są:
1)
jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu
albo śmierci wskutek wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej,
zwane dalej „jednorazowym odszkodowaniem”;
2)
zasiłek chorobowy.
3)
(uchylony)
4)
(uchylony)
Art. 10.
1.
Jednorazowe odszkodowanie przysługuje:
1)
ubezpieczonemu, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek
wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej;
2)
(uchylony)
3)
członkom rodziny ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy rolniczej
lub rolniczej choroby zawodowej.
4)
(uchylony)
1a.
Członkami rodziny, o których mowa w ust. 1 pkt 3, są:
1)
małżonek;
2)
dzieci własne i przysposobione, pasierbowie, wnuki, rodzeństwo spełniające w dniu
śmierci ubezpieczonego warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej;
3)
rodzice, osoby przysposabiające, macocha, ojczym, jeżeli w dniu śmierci ubezpieczonego
prowadzili z nim wspólne gospodarstwo domowe lub jeżeli ubezpieczony przyczyniał się
w znacznym stopniu do ich utrzymania albo jeżeli zostało ustalone, wyrokiem sądowym
lub ugodą sądową, prawo do alimentów z jego strony.
2.
Jednorazowe odszkodowanie nie przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli:
1)
spowodował wypadek umyślnie albo wskutek rażącego niedbalstwa lub
2)
będąc w stanie nietrzeźwości lub będąc pod wpływem środków odurzających, substancji
psychotropowych lub innych środków o podobnym działaniu, sam w znacznym stopniu przyczynił
się do wypadku.
Art. 11.
1.
Za wypadek przy pracy rolniczej uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną,
które nastąpiło podczas wykonywania czynności związanych z prowadzeniem działalności
rolniczej albo pozostających w związku z wykonywaniem tych czynności:
1)
na terenie gospodarstwa rolnego, które ubezpieczony prowadzi lub w którym stale pracuje,
albo na terenie gospodarstwa domowego bezpośrednio związanego z tym gospodarstwem
rolnym lub
2)
w drodze ubezpieczonego z mieszkania do gospodarstwa rolnego, o którym mowa w pkt
1, albo w drodze powrotnej, lub
3)
podczas wykonywania poza terenem gospodarstwa rolnego, o którym mowa w pkt 1, zwykłych
czynności związanych z prowadzeniem działalności rolniczej albo w związku z wykonywaniem
tych czynności, lub
4)
w drodze do miejsca wykonywania czynności, o których mowa w pkt 3, albo w drodze powrotnej.
2.
Na wniosek Rady Rolników minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia,
może określić, jakie czynności niewymienione w ust. 1 pkt 3 traktuje się, w zakresie
uprawnień do świadczeń z ubezpieczenia z tytułu wypadku przy pracy rolniczej, na równi
z czynnościami związanymi z prowadzeniem działalności rolniczej.
Art. 12.
Za rolniczą chorobę zawodową uważa się chorobę, która powstała w związku z pracą w
gospodarstwie rolnym, jeżeli choroba ta jest objęta wykazem chorób zawodowych określonych
w przepisach wydanych na podstawie Kodeksu pracy.
Art. 13.
1.
Jednorazowe odszkodowanie ustala się dla ubezpieczonego w wysokości proporcjonalnej
do określonego procentowo stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
2.
Za stały uszczerbek na zdrowiu uznaje się takie naruszenie sprawności organizmu, które
powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy.
3.
Za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu,
które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy,
mogące ulec poprawie.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w uzgodnieniu z Radą Rolników, może określić,
w drodze rozporządzenia, wysokość jednorazowego odszkodowania przysługującego za każdy
procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, uwzględniając:
1)
stan finansów funduszu składkowego;
2)
wysokość jednorazowego odszkodowania przysługującego na podstawie przepisów o ubezpieczeniu
społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.
5.
Jeżeli nie określono wysokości jednorazowego odszkodowania w sposób, o którym mowa
w ust. 4, wynosi ono 66% emerytury podstawowej za każdy procent stałego lub długotrwałego
uszczerbku na zdrowiu.
6.
Jednorazowe odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, ulega zwiększeniu o kwotę równą
jednorazowemu odszkodowaniu za 20% uszczerbek na zdrowiu, jeżeli ubezpieczony wskutek
wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej jest niezdolny do samodzielnej
egzystencji.
7.
Jeżeli wskutek pogorszenia się stanu zdrowia stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu
będący następstwem wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej, który
był podstawą przyznania jednorazowego odszkodowania, ulegnie zwiększeniu co najmniej
o 10 punktów procentowych, jednorazowe odszkodowanie zwiększa się o kwotę równą wysokości
jednorazowego odszkodowania, określoną w ust. 4 lub 5, za każdy procent uszczerbku
na zdrowiu przewyższający procent, według którego ustalone było to odszkodowanie.
8.
Jeżeli do jednorazowego odszkodowania jest uprawniony tylko jeden członek rodziny,
o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 i ust. 1a, jednorazowe odszkodowanie przysługuje
w wysokości:
1)
kwoty jednorazowego odszkodowania za 100% uszczerbek na zdrowiu, jeżeli do świadczenia
jest uprawniony małżonek lub dziecko;
2)
50% kwoty określonej w pkt 1, jeżeli do świadczenia jest uprawniony inny członek rodziny.
9.
Jeżeli do jednorazowego odszkodowania są uprawnieni równocześnie:
1)
małżonek i jedno lub więcej dzieci, świadczenie to przysługuje w wysokości określonej
w ust. 8 pkt 1, zwiększonej na każde dziecko o kwotę określoną w ust. 6;
2)
dwoje lub więcej dzieci, świadczenie to przysługuje w wysokości określonej w ust.
8 pkt 1, zwiększonej na drugie i każde następne dziecko o kwotę określoną w ust. 6.
10.
Jeżeli obok małżonka lub dzieci do jednorazowego odszkodowania są uprawnieni równocześnie
inni członkowie rodziny, każdemu z nich świadczenie to przysługuje w kwocie określonej
w ust. 6, niezależnie od świadczenia przysługującego małżonkowi lub dzieciom.
11.
Jeżeli do jednorazowego odszkodowania są uprawnieni tylko członkowie rodziny inni
niż małżonek lub dzieci, świadczenie to przysługuje w wysokości określonej w ust.
8 pkt 2, zwiększonej na drugiego i każdego następnego uprawnionego o kwotę określoną
w ust. 6.
12.
Jednorazowe odszkodowanie ustalone na podstawie ust. 9 i 11 dzieli się między uprawnionych
w równych częściach.
13.
Jednorazowe odszkodowanie z tytułu śmierci ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku
przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej, zmniejsza się o kwotę jednorazowego
odszkodowania z tytułu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wypłaconego
temu ubezpieczonemu.
Art. 14.
1.
Zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który wskutek choroby jest niezdolny
do pracy nieprzerwanie przez co najmniej 30 dni.
2.
Zasiłek chorobowy przysługuje za okres czasowej niezdolności do pracy, jednak nie
dłużej niż przez 180 dni.
3.
Jeżeli po wyczerpaniu okresu zasiłkowego, o którym mowa w ust. 2, ubezpieczony jest
nadal niezdolny do pracy, a w wyniku dalszego leczenia i rehabilitacji rokuje odzyskanie
zdolności do pracy, zasiłek chorobowy przedłuża się na okres niezbędny do przywrócenia
zdolności do pracy, jednak nie dłużej niż o dalsze 360 dni.
4.
Zasiłek chorobowy, o którym mowa w ust. 2, przyznaje się i wypłaca na podstawie zaświadczenia
lekarskiego wystawionego zgodnie z art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach
pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa albo wydruku zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6 tej ustawy.
56)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 7..
Prezes Kasy zwraca Zakładowi koszty związane z wyprodukowaniem i dystrybucją druków
zaświadczeń lekarskich o czasowej niezdolności do pracy proporcjonalnie do liczby
ubezpieczonych.
6.
Zasiłek chorobowy z tytułu czasowej niezdolności do pracy, trwającej dłużej niż 180
dni, przyznaje się i wypłaca na podstawie orzeczenia wydanego w trybie określonym
w art. 46.
7.
Zasiłek chorobowy nie przysługuje za okres:
1)
przebywania ubezpieczonego, na koszt Kasy, w zakładzie opieki zdrowotnej w celu rehabilitacji;
2)
po ustaniu ubezpieczenia;
3)
pobierania zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w art. 18 pkt 7.
8.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, po zasięgnięciu opinii Rady Rolników, może
określić, w drodze rozporządzenia, wysokość zasiłku chorobowego oraz przypadki, w
których zasiłek chorobowy przysługuje przy niezdolności do pracy trwającej nieprzerwanie
krócej niż 30 dni, uwzględniając stan finansów funduszu składkowego.
9.
Jeżeli nie określono wysokości zasiłku chorobowego w sposób, o którym mowa w ust.
8, wynosi on jedną trzydziestą emerytury podstawowej za każdy dzień niezdolności do
pracy.
Art. 15.
(uchylony)
Art. 15a.
1.
Osobie, która została objęta ubezpieczeniem wypadkowym, chorobowym i macierzyńskim
na wniosek, zasiłek chorobowy, o którym mowa w art. 14, z wyjątkiem zasiłku chorobowego
z tytułu wypadku przy pracy rolniczej, przysługuje po upływie 12-miesięcznego nieprzerwanego
okresu ubezpieczenia.
1a.
Osobie, która podlega ubezpieczeniu wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu z mocy
ustawy, do okresu zasiłkowego, o którym mowa w art. 14 ust. 1 i 2, zalicza się okresy
pobierania zasiłku chorobowego z innego ubezpieczenia społecznego.
2.
(uchylony)
B.
Ubezpieczenie emerytalno-rentowe
Art. 16.
1.
Ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu podlega z mocy ustawy:
1)
rolnik, którego gospodarstwo obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego
lub dział specjalny;
2)
domownik rolnika, o którym mowa w pkt 1;
3)
osoba pobierająca rentę strukturalną współfinansowaną ze środków pochodzących z Sekcji
Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej lub ze środków pochodzących
z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich;
4)
małżonek osoby, o której mowa w pkt 3, jeżeli renta strukturalna współfinansowana
ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji
Rolnej lub ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich wypłacana jest ze zwiększeniem na tego małżonka.
2.
Ubezpieczeniem emerytalno-rentowym na wniosek obejmuje się:
1)
innego rolnika lub domownika, który podlega ubezpieczeniu wypadkowemu, chorobowemu
i macierzyńskiemu w pełnym zakresie, jeżeli złożono wniosek o objęcie go ubezpieczeniem
emerytalno-rentowym;
2)
osobę, która podlegała ubezpieczeniu jako rolnik i zaprzestała prowadzenia działalności
rolniczej, nie nabywając prawa do emerytury lub renty z ubezpieczenia, jeżeli podlegała
ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres co najmniej 12 lat i 6 miesięcy;
3)
osobę pobierającą rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy jako rentę okresową;
4)
osobę, która podlegała ubezpieczeniu jako rolnik lub domownik i zaprzestała prowadzenia
działalności rolniczej lub pracy w gospodarstwie rolnym w związku z nabyciem prawa
do świadczenia pielęgnacyjnego lub specjalnego zasiłku opiekuńczego na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych albo zasiłku dla opiekuna na podstawie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów przez okres pobierania tego świadczenia albo zasiłku - do uzyskania 25-letniego okresu
ubezpieczenia emerytalno-rentowego, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2.
3.
Przepisów ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1, 2 i 4 nie stosuje się do osoby, która podlega
innemu ubezpieczeniu społecznemu lub ma ustalone prawo do emerytury lub renty, lub
ma ustalone prawo do świadczeń z ubezpieczeń społecznych.
Art. 16a.
1.
Za rolnika lub domownika podlegającego ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu z mocy ustawy
albo na wniosek, w związku ze sprawowaniem osobistej opieki nad dzieckiem, trwającej
przez okres do 3 lat, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 5. roku życia,
a w przypadku dziecka, które z powodu stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności
lub stopniu niepełnosprawności wymaga osobistej opieki tej osoby, przez okres do 6
lat, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 18. roku życia, składka na
to ubezpieczenie jest finansowana z dotacji budżetu państwa do funduszu emerytalno-rentowego
przeznaczonej na te składki, pod warunkiem że ten rolnik lub domownik nie podlega
innemu ubezpieczeniu społecznemu.
2.
Składka na ubezpieczenie emerytalno-rentowe za osoby, o których mowa w ust. 1, jest
finansowana z dotacji budżetu państwa do funduszu emerytalno-rentowego od dnia zgłoszenia
przez rolnika opłacającego składki za te osoby wniosku wraz z oświadczeniem o sprawowaniu
przez te osoby osobistej opieki nad dzieckiem.
Art. 16b.
Przepisy art. 16a stosuje się także do rolnika lub domownika podlegającego ubezpieczeniu
społecznemu rolników na podstawie art. 5a, pod warunkiem zaprzestania prowadzenia albo zawieszenia wykonywania pozarolniczej
działalności gospodarczej na podstawie art. 14a ust. 1d ustawy z dnia 2 lipca 2004 r.
o swobodzie działalności gospodarczej , albo współpracy przy prowadzeniu tej działalności w okresie sprawowania osobistej
opieki nad dzieckiem.
Art. 16c.
1.
Rolnik albo domownik, który nie podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników, albo osoba
będąca członkiem rodziny rolnika lub domownika, która nie spełnia warunków do podlegania
temu ubezpieczeniu, sprawująca osobistą opiekę nad dzieckiem na zasadach i w okresach,
o których mowa w art. 16a ust. 1, może zgłosić wniosek do Kasy o objęcie ubezpieczeniem
emerytalno-rentowym w tym okresie.
2.
Za osobę, o której mowa w ust. 1, składka na ubezpieczenie emerytalno-rentowe jest
finansowana z dotacji budżetu państwa do funduszu emerytalno-rentowego przez okres
nie dłuższy niż określony w art. 16a ust. 1, jeżeli ta osoba nie podlega innemu ubezpieczeniu
społecznemu.
Art. 16d.
Składka na ubezpieczenie emerytalno-rentowe osób, o których mowa w art. 16a oraz art.
16c, jest równa składce, o której mowa w art. 17 ust. 1. Do osób tych nie ma zastosowania
przepis art. 17 ust. 4.
Art. 16e.
Prawo do skorzystania z uprawnień określonych w art. 16a, art. 16b lub art. 16c przysługuje
jednemu z rodziców, pod warunkiem że drugi rodzic nie korzysta z tych samych uprawnień
albo z prawa do finansowania składek na podstawie art. 16 ust. 8 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
Art. 16f.
Za osobę sprawującą osobistą opiekę nad dzieckiem, o której mowa w art. 16a, art.
16b i art. 16c, uważa się osobę sprawującą osobistą opiekę nad dzieckiem własnym lub
swojego małżonka, lub dzieckiem przysposobionym.
Art. 17.
1.
Składka miesięczna za każdego ubezpieczonego wynosi 10% emerytury podstawowej.
2.
Za ubezpieczonego, o którym mowa w art. 5a, składka wynosi dwukrotność kwoty ustalonej
w sposób określony w ust. 1.
3.
W przypadku gdy okres podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu jest krótszy niż
miesiąc, wysokość składki oblicza się proporcjonalnie do liczby dni podlegania ubezpieczeniu
w tym miesiącu.
4.
Rolnik, którego gospodarstwo rolne obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 50 ha przeliczeniowych,
opłaca dodatkową składkę miesięczną w wysokości:
1)
12% emerytury podstawowej - w przypadku gdy gospodarstwo rolne obejmuje obszar użytków
rolnych do 100 ha przeliczeniowych;
2)
24% emerytury podstawowej - w przypadku gdy gospodarstwo rolne obejmuje obszar użytków
rolnych powyżej 100 ha przeliczeniowych do 150 ha przeliczeniowych;
3)
36% emerytury podstawowej - w przypadku gdy gospodarstwo rolne obejmuje obszar użytków
rolnych powyżej 150 ha przeliczeniowych do 300 ha przeliczeniowych;
4)
48% emerytury podstawowej - w przypadku gdy gospodarstwo rolne obejmuje obszar użytków
rolnych powyżej 300 ha przeliczeniowych.
5.
W przypadku zmiany obszaru użytków rolnych gospodarstwa rolnego powodującego zmianę
wymiaru dodatkowej składki miesięcznej, o której mowa w ust. 4, rolnikowi obowiązanemu
do opłacania tej składki wydaje się decyzję w tej sprawie.
Art. 18.
Świadczeniami z ubezpieczenia emerytalno-rentowego są:
18)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
emerytura rolnicza lub renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy;
2)
renta rolnicza szkoleniowa;
3)
renta rodzinna;
4)
emerytura i renta z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich
rodzin;
5)
dodatki do emerytur i rent, o których mowa w pkt 1-4;
6)
zasiłek pogrzebowy;
7)
zasiłek macierzyński.
Art. 19.
1.
Emerytura rolnicza przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki:
19)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
osiągnął wiek emerytalny; wiek emerytalny kobiety wynosi 60 lat, a mężczyzny 65 lat;
2)
podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres co najmniej 25 lat, z uwzględnieniem
art. 20.
2.
Emerytura rolnicza przysługuje także ubezpieczonemu rolnikowi, który spełnia łącznie
następujące warunki:
1)
osiągnął wiek 55 lat, jeśli jest kobietą, albo 60 lat, jeśli jest mężczyzną;
2)
podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres co najmniej 30 lat;
3)
zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej.
2a.
Przepis ust. 2 stosuje się do rolnika, który do dnia 31 grudnia 2017 r. spełnił warunki,
o których mowa w ust. 2.
3.
Jeżeli zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej jest spowodowane wywłaszczeniem
gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, ich zbyciem na cel uzasadniający
wywłaszczenie albo trwałym wyłączeniem, zgodnie z obowiązującymi przepisami, użytków
rolnych z produkcji rolniczej z przyczyn niezależnych od rolnika, warunek przewidziany
w ust. 2 pkt 2 uważa się za spełniony, jeżeli rolnik podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu
przez okres co najmniej 12 lat i 6 miesięcy.
4.
(uchylony)
Art. 19a.
Art. 20.
1.
Do okresów ubezpieczenia wymaganych zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2
zalicza się okresy:
1)
podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników indywidualnych i członków ich rodzin
w latach 1983-1990;
2)
prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie rolnym, po ukończeniu 16.
roku życia, przed dniem 1 stycznia 1983 r.;
3)
od których zależy prawo do emerytury zgodnie z przepisami emerytalnymi.
2.
Okresów, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się do okresów ubezpieczenia, jeżeli
zostały one zaliczone do okresów, od których zależy prawo do emerytury lub renty na
podstawie odrębnych przepisów.
3.
Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do osób urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r.
Art. 21.
1.
Renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie
spełnia następujące warunki:
1)
podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, o którym mowa w
ust. 2;
2)
jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym;
3)
całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania
ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1
pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
2.
Warunek podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres uważa się
za spełniony, jeżeli okres ubezpieczenia emerytalno-rentowego ubezpieczonego wynosi
co najmniej:
1)
rok - jeżeli całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w wieku
do 20 lat;
2)
2 lata - jeżeli całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w wieku
powyżej 20 lat do 22 lat;
3)
3 lata - jeżeli całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w wieku
powyżej 22 lat do 25 lat;
4)
4 lata - jeżeli całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w wieku
powyżej 25 lat do 30 lat;
5)
5 lat - jeżeli całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w wieku
powyżej 30 lat.
3.
Przy ustalaniu okresu podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu zgodnie z ust.
2 stosuje się odpowiednio art. 20 ust. 1 i 2.
3a.
Jeżeli okres podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu zbiega się w czasie z okresem
innego ubezpieczenia społecznego, przy ustalaniu prawa do renty rolniczej z tytułu
niezdolności do pracy nie uwzględnia się okresu podlegania innemu ubezpieczeniu społecznemu.
4.
Jeżeli całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała wskutek wypadku
przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej, warunek, o którym mowa w ust.
1 pkt 1, uważa się za spełniony, jeżeli ubezpieczony posiada jakikolwiek okres ubezpieczenia
emerytalno-rentowego, który obejmuje dzień wypadku lub dzień zachorowania na rolniczą
chorobę zawodową.
5.
Za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego,
który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania
pracy w gospodarstwie rolnym.
6.
Całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym uznaje się za trwałą, jeżeli
ubezpieczony nie rokuje odzyskania zdolności do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie
rolnym.
7.
Całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym uznaje się za okresową, jeżeli
ubezpieczony rokuje odzyskanie zdolności do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie
rolnym.
8.
Okres 5 lat, o których mowa w ust. 2 pkt 5, powinien przypadać w okresie ostatnich
10 lat przed złożeniem wniosku o przyznanie renty rolniczej z tytułu niezdolności
do pracy.
Art. 21a.
Przy ustalaniu liczby lat podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu dodaje się
poszczególne okresy podlegania ubezpieczeniu obejmujące lata, miesiące i dni. Okresy
niepełnych miesięcy podlegania ubezpieczeniu oblicza się w dniach. Sumę dni zamienia
się na miesiące, przyjmując za miesiąc 30 dni kalendarzowych; sumę miesięcy zamienia
się na lata, przyjmując pełne 12 miesięcy za jeden rok.
Art. 21b.
1.
Ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania renty rolniczej z tytułu niezdolności
do pracy określone w art. 21, w stosunku do którego orzeczono celowość przekwalifikowania
zawodowego ze względu na trwałą całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym,
przysługuje przez okres 6 miesięcy renta rolnicza szkoleniowa.
2.
Osobę, której przyznano rentę rolniczą szkoleniową, Kasa kieruje do powiatowego urzędu
pracy w celu poddania przekwalifikowaniu zawodowemu.
3.
Okres 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1, ulega wydłużeniu na czas niezbędny do przekwalifikowania
zawodowego, nie dłużej niż do 36 miesięcy.
4.
Przedłużenie prawa do renty rolniczej szkoleniowej następuje na wniosek starosty.
5.
Koszty przekwalifikowania zawodowego rencisty w okresie pobierania renty rolniczej
szkoleniowej są finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
Art. 22.
1.
Rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy przyznaje się jako rentę stałą, jeżeli
całkowita niezdolność ubezpieczonego do pracy w gospodarstwie rolnym jest trwała i
nie orzeczono celowości przekwalifikowania zawodowego. W pozostałych przypadkach renta
rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje jako renta okresowa przez okres
wskazany w decyzji Prezesa Kasy.
2.
Prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, które ustało z powodu ustąpienia
całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, podlega przywróceniu, jeżeli
w ciągu 18 miesięcy od dnia ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się
całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.
312)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Osobom pobierającym renty rolnicze z tytułu niezdolności do pracy, które osiągnęły
wiek 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, przyznaje się z urzędu emeryturę rolniczą
w wysokości nie niższej od dotychczas pobieranej renty z tytułu niezdolności do pracy,
jeżeli osoba ta spełnia warunki określone w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy.
4.
Wysokość emerytury, o której mowa w ust. 3, może być niższa od dotychczas pobieranej
renty, jeżeli jej zmniejszenie wynika z wyłączenia okresów, o których mowa w art.
20 ust. 1 pkt 3.
Art. 23.
(uchylony)
Art. 24.
Emerytura rolnicza, renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy, oraz renta rolnicza
szkoleniowa składa się z części składkowej i części uzupełniającej, ustalonych zgodnie
z art. 25 i 26. Dla każdej z tych części ustala się wskaźnik wymiaru.
Art. 25.
1.
Część składkową ustala się przyjmując po 1% emerytury podstawowej za każdy rok podlegania
ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, z uwzględnieniem ust. 2-7. Niepełne lata przelicza
się odpowiednio, z uwzględnieniem art. 21a.
2.
Do liczby lat, o których mowa w ust. 1, dolicza się liczbę lat:
1)
podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników indywidualnych i członków ich rodzin
w okresie od dnia 1 stycznia 1983 r. do dnia 31 grudnia 1990 r.;
2)
prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie rolnym w okresie od dnia
1 lipca 1977 r. do dnia 31 grudnia 1982 r., za który była opłacana składka na Fundusz
Emerytalny Rolników;
3)
(uchylony)
4)
prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie rolnym - bez podlegania
innemu ubezpieczeniu społecznemu - po ukończeniu 16. roku życia, przypadających przed
dniem 1 lipca 1977 r., jednak nie wcześniej niż 25 lat przed spełnieniem warunków
nabycia prawa do emerytury rolniczej lub renty inwalidzkiej rolniczej.
2a.
Do liczby lat, o których mowa w ust. 1, dolicza się również liczbę lat:
1)
podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu określonych w przepisach o systemie
ubezpieczeń społecznych, podlegania ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu
przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz podlegania zaopatrzeniu emerytalnemu przepadającemu
po tej dacie,
2)
działalności kombatanckiej, działalności równorzędnej z tą działalnością, a także
okresy zaliczane do okresów tej działalności oraz podlegania represjom wojennym i
okresu powojennego, określone w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach
będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego,
3)
odbywania czynnej służby wojskowej w Wojsku Polskim lub okresy jej równorzędne albo
zastępczych form tej służby, przypadających przed dniem 1 stycznia 1999 r.
- jeżeli z tego tytułu ubezpieczonemu nie przyznano emerytury lub renty na podstawie
odrębnych przepisów.
2b.
Przepisu ust. 2a nie stosuje się przy ustalaniu wysokości emerytury rolniczej dla
osób urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r.
3.
Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, za rolnika i jego małżonka opłacono
roczną składkę na ubezpieczenie społeczne rolników indywidualnych i członków ich rodzin
w wysokości wyższej niż 120% przeciętnej emerytury podstawowej w danym roku, zamiast
jednego roku przyjmuje się okres dłuższy, odpowiadający wskaźnikowi indywidualnego
wymiaru składki w danym roku. Wskaźnik ten oblicza się w następujący sposób:
1)
kwotę opłaconej składki rocznej wymierzonej od hektarów przeliczeniowych i działów
specjalnych oraz od osób ubezpieczonych w danym gospodarstwie rolnym, z wyjątkiem
domowników, dzieli się przez liczbę tych osób; przy ustalaniu kwoty opłaconej składki
wlicza się również kwoty przyznanych ulg i zwolnień, nie wlicza się jednak nieopłaconej
części składki za 1990 r., jeżeli jej opłacenie było dobrowolne;
2)
tak obliczoną kwotę dzieli się przez 120% przeciętnej emerytury podstawowej w danym
roku.
4.
Okresy, o których mowa w ust. 2a pkt 1, przelicza się w wymiarze półtorakrotnym. Nie
dotyczy to jednak okresów podlegania ubezpieczeniu społecznemu z tytułu pobierania
świadczeń dla bezrobotnych.
5.
Za każdy rok przypadający w okresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, przyjmuje się 0,5%
emerytury podstawowej.
6.
Jeżeli uprawniony do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy podlegał ubezpieczeniu
emerytalno-rentowemu łącznie z okresami, o których mowa w ust. 2 i 2a, krócej niż
przez 5 lat, przyjmuje się, że okres opłacania składki wynosi 5 lat.
7.
Przepisu ust. 6 nie stosuje się, jeżeli całkowita niezdolność do pracy powstała wskutek
wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej. W takim przypadku uprawnionemu
do okresu opłacania składki dolicza się okres dzielący go od osiągnięcia wieku 60
lat.
8.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej 13)Obecnie minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, na podstawie art. 4
ust. 1, art. 5 pkt 26 i art. 31 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji
rządowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 888, 1086, 1566 i 1909), która weszła w życie z dniem
1 kwietnia 1999 r. ogłosi w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przeciętną
roczną wysokość emerytury podstawowej w latach 1983-1990.
Art. 26.
1.
Część uzupełniająca wynosi 95% emerytury podstawowej, jeżeli liczba lat przyjęta do
ustalenia części składkowej, lecz bez uwzględnienia skutków art. 25 ust. 3, jest mniejsza
od 20; przy każdym pełnym roku od 20 lat część uzupełniającą zmniejsza się o 0,5%
emerytury podstawowej.
2.
Część uzupełniająca nie może wynosić mniej niż 85% emerytury podstawowej, a suma części
uzupełniającej i części składkowej nie może być mniejsza od emerytury podstawowej,
z zastrzeżeniem ust. 3.
314)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Jeżeli rolnik nabywa prawo do emerytury rolniczej w wieku o 5 lat niższym od wieku
emerytalnego, określoną zgodnie z ust. 1 część uzupełniającą zmniejsza się o 25% emerytury
podstawowej. Tak ustaloną część uzupełniającą zwiększa się o 5% emerytury podstawowej
po upływie każdego roku dzielącego uprawnionego od wieku emerytalnego.
Art. 27.
1.
Do emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia przysługuje dodatek pielęgnacyjny
na zasadach i wysokości określonej w przepisach emerytalnych.
1a.
W razie zbiegu prawa do dodatku pielęgnacyjnego, o którym mowa w ust. 1, z prawem
do dodatku pielęgnacyjnego przysługującego do emerytury, ustalonej na podstawie art.
24 ust. 1, art. 24a lub art. 184 przepisów emerytalnych, dodatek pielęgnacyjny wypłaca
się wraz z emeryturą z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
2.
Do emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia przysługuje również dodatek z tytułu
pracy przymusowej po dniu 1 września 1939 r. w wysokości 2% emerytury podstawowej
za każdy rok takiej pracy.
3.
Dodatek, o którym mowa w ust. 2, dolicza się do części składkowej emerytury lub renty
rolniczej, uwzględniając jego wysokość przy ustalaniu wskaźnika wymiaru części składkowej.
4.
Do emerytury lub renty inwalidzkiej z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych
i członków ich rodzin przysługuje zwiększenie za okresy, o których mowa w art. 25
ust. 2a pkt 2 i 3, w wysokości 1% emerytury podstawowej za każdy rok przypadający
w tych okresach, jeżeli z tego tytułu uprawnionemu nie przyznano emerytury lub renty
na podstawie odrębnych przepisów.
5.
Zwiększenie, o którym mowa w ust. 4, dolicza się do emerytury lub renty inwalidzkiej
z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin i ustala
się ponownie wskaźnik wymiaru tego świadczenia.
Art. 28.
1.
Wypłata emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia ulega częściowemu zawieszeniu
na zasadach określonych w ust. 2-8, jeżeli emeryt lub rencista prowadzi działalność
rolniczą.
2.
Zawieszenie wypłaty dotyczy:
1)
części uzupełniającej emerytury rolniczej lub renty rolniczej z tytułu niezdolności
do pracy,
2)
emerytury lub renty inwalidzkiej z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych
i członków ich rodzin w części równej 95% emerytury podstawowej
- i obejmuje całość lub określony ułamek tej części świadczenia; ilekroć w ust. 3
i 5-7 jest mowa o zawieszeniu wypłaty w całości, w połowie albo w jednej czwartej
- rozumie się odpowiednio zawieszenie wypłaty tej części świadczenia, jej połowy albo
jednej czwartej.
3.
Wypłata ulega zawieszeniu w całości, jeżeli emeryt lub rencista nie zaprzestał prowadzenia
działalności rolniczej, z zastrzeżeniem ust. 5-7 i 9-11.
4.
Uznaje się, że emeryt lub rencista zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej,
jeżeli ani on, ani jego małżonek nie jest właścicielem (współwłaścicielem) lub posiadaczem
gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym i nie prowadzi działu
specjalnego, nie uwzględniając:
1)
gruntów wydzierżawionych, na podstawie umowy pisemnej zawartej co najmniej na 10 lat
i zgłoszonej do ewidencji gruntów i budynków, osobie niebędącej:
a)
małżonkiem emeryta lub rencisty,
b)
jego zstępnym lub pasierbem,
c)
osobą pozostającą z emerytem lub rencistą we wspólnym gospodarstwie domowym,
d)
małżonkiem osoby, o której mowa w lit. b lub c;
2)
gruntów trwale wyłączonych z produkcji rolniczej na podstawie odrębnych przepisów,
w tym zalesionych gruntów rolnych;
3)
gruntów i działów specjalnych należących do małżonka, z którym emeryt lub rencista
zawarł związek małżeński po ustaleniu prawa do emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia;
4)
własności (udziału we współwłasności) nieustalonej odpowiednimi dokumentami urzędowymi,
jeżeli grunty będące przedmiotem tej własności (współwłasności) nie znajdują się w
posiadaniu rolnika lub jego małżonka.
5.
Jeżeli emeryt lub rencista jest długotrwale niezdolny do pracy wskutek wypadku przy
pracy rolniczej albo rolniczej choroby zawodowej, wypłata świadczenia przez okres
dwóch lat od tego wypadku albo od zachorowania na tę chorobę ulega zawieszeniu tylko
w połowie.
6.
Wypłata ulega zawieszeniu w połowie, jeżeli:
1)
(uchylony)
2)
rencista pobiera okresową rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy, nie dłużej
jednak niż przez dwa lata.
7.
Wypłata ulega zawieszeniu w jednej czwartej, jeżeli:
1)
emeryt lub rencista nie zawarł umowy z następcą stosownie do przepisów rozdziału 7
i nie ma możliwości sprzedaży nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego
co najmniej po cenie odpowiadającej ich oszacowaniu według przepisów o gospodarowaniu
nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa albo
2)
trwają czynności zmierzające do wywłaszczenia tych nieruchomości, ich wykupu na cel
uzasadniający wywłaszczenie albo do trwałego wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej
na podstawie odrębnych przepisów lub
3)
nieruchomości te są położone w strefie ochronnej lub na innym obszarze specjalnym,
utworzonym na podstawie odrębnych przepisów w związku z wprowadzeniem ograniczeń w
użytkowaniu gruntów rolnych albo w celach ochronnych.
8.
Jeżeli wypłata ulega zawieszeniu w myśl ust. 3 lub 5, zawiesza się w całości wypłatę
dodatku pielęgnacyjnego, przysługującego z tytułu ukończenia 75 lat.
9.
W przypadku podjęcia działalności rolniczej na gruntach:
1)
nabytych w drodze dziedziczenia lub
2)
uprzednio wydzierżawionych co najmniej na 10 lat, jeżeli dzierżawa ustała wcześniej
z przyczyn niezależnych od wydzierżawiającego, lub
3)
odzyskanych w wyniku rozwiązania - z przyczyn niezależnych od uprawnionego - umowy,
na podstawie której uprzednio zbył on te grunty, albo w wyniku uchylenia lub stwierdzenia
nieważności decyzji administracyjnej
- wypłata nie ulega zawieszeniu przez okres jednego roku.
10.
W przypadku zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej polegającej na przekazaniu
gospodarstwa rolnego w formie aktu notarialnego osobie niepełnoletniej wypłata ulega
zawieszeniu w całości do czasu osiągnięcia przez tę osobę 18 lat.
11.
W przypadku, gdy rencista lub emeryt uprawniony do emerytury z art. 19 ust. 1 prowadzi
działalność rolniczą z małżonkiem podlegającym ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu
z mocy ustawy, wypłata nie ulega zawieszeniu.
Art. 28a.
1.
Wypłata renty rolniczej szkoleniowej ulega zawieszeniu w części uzupełniającej w przypadku
osiągania przez uprawnionego przychodu z działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia
społecznego zgodnie z przepisami emerytalnymi, bez względu na wysokość tego przychodu.
2.
Prawo do renty rolniczej szkoleniowej ustaje:
1)
od dnia podjęcia zatrudnienia, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych
lub od dnia, gdy uprawniony odmówił, bez uzasadnionej przyczyny, przyjęcia propozycji
zatrudnienia złożonej przez powiatowy urząd pracy;
2)
od dnia otrzymania przez Kasę zawiadomienia od starosty o braku możliwości przekwalifikowania
uprawnionego do innego zawodu lub o braku możliwości przedstawienia propozycji odpowiedniego
zatrudnienia w terminie 6 miesięcy od dnia ukończenia szkolenia, nie później niż w
okresie 36 miesięcy pobierania tej renty;
3)
od dnia otrzymania przez Kasę zawiadomienia od starosty o tym, że uprawniony nie poddaje
się przekwalifikowaniu zawodowemu.
Art. 29.
1.
Renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny zmarłego:
1)
emeryta lub rencisty mającego ustalone prawo do emerytury albo renty rolniczej z ubezpieczenia;
2)
ubezpieczonego, który w chwili śmierci spełniał warunki do uzyskania emerytury rolniczej
lub renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy; przyjmuje się, że był on całkowicie
niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.
2.
Do renty rodzinnej są uprawnieni następujący członkowie rodziny zmarłego:
1)
dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione,
2)
przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo
i inne dzieci, z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach
rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka,
3)
małżonek (wdowa, wdowiec),
4)
rodzice
- jeżeli spełniają warunki do uzyskania takiej renty w myśl przepisów emerytalnych.
Art. 30.
1.
Wszystkim uprawnionym członkom rodziny przysługuje jedna renta rodzinna.
2.
Jeżeli do renty rodzinnej uprawniona jest jedna osoba, renta wynosi 85% emerytury
podstawowej ze zwiększeniem o:
1)
50% nadwyżki - ponad kwotę emerytury podstawowej - emerytury lub renty inwalidzkiej
z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, jaka przysługiwała
zmarłemu w chwili śmierci, albo
2)
50% części składkowej emerytury rolniczej lub renty rolniczej z tytułu niezdolności
do pracy, która przysługiwała lub przysługiwałaby zmarłemu w chwili śmierci
- z tym że renta rodzinna nie może być niższa od emerytury podstawowej.
3.
Za każdą następną osobę uprawnioną wysokość renty rodzinnej, ustalonej w sposób określony
w ust. 2, zwiększa się o 5%.
4.
Rentę rodzinną, wyliczoną na podstawie ust. 2 i 3, zwiększa się o 10%, jeżeli śmierć
nastąpiła wskutek wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej.
4a.
Renta rodzinna nie może być wyższa od kwoty świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu,
i nie może być niższa od emerytury podstawowej.
5.
Wysokość renty rodzinnej ustala się za pomocą wskaźnika wymiaru.
6.
Renta rodzinna ulega podziałowi między uprawnionych na równe części, jeżeli:
1)
do renty są uprawnione osoby małoletnie, nad którymi opiekę sprawują różne osoby;
2)
pełnoletni członek rodziny uprawniony do renty żąda jej podziału;
3)
zachodzą inne okoliczności uzasadniające podział renty.
Art. 31.
1.
Do renty rodzinnej przysługuje dodatek przewidziany w art. 27 ust. 1 oraz dodatek
dla sieroty zupełnej.
2.
Dodatek dla sieroty zupełnej przysługuje w wysokości określonej w przepisach emerytalnych.
3.
(uchylony)
Art. 32.
Wypłata renty rodzinnej, przysługującej osobie pełnoletniej, ulega zawieszeniu, jeżeli
uprawniony prowadzi działalność rolniczą. Przepisy art. 28 ust. 3, 4 i 6-10 oraz art.
34 stosuje się odpowiednio.
Art. 33.
1.
W razie zbiegu prawa do emerytury z prawem do renty na podstawie ustawy, uprawnionemu
przyznaje się jedno świadczenie - wyższe lub wybrane przez uprawnionego, z zastrzeżeniem
art. 22 ust. 3 i 4.
2.
W razie zbiegu prawa do emerytury lub renty przysługującej na podstawie ustawy z prawem
do emerytury lub renty z innego ubezpieczenia społecznego, uprawnionemu wypłaca się
jedno wybrane przez niego świadczenie, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.
2a.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do osób uprawnionych jednocześnie do emerytury rolniczej
oraz do emerytury przyznanej na podstawie art. 24 ust. 1, art. 24a lub art. 184 przepisów
emerytalnych.
2b.
Uprawniony do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy albo renty rodzinnej
z ubezpieczenia i do emerytury na podstawie art. 24 lub art. 24a przepisów emerytalnych
traci prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy albo renty rodzinnej
z ubezpieczenia, chyba że zanim wystąpi z wnioskiem o prawo do emerytury na podstawie
art. 24 lub art. 24a przepisów emerytalnych złoży oświadczenie, że wybiera rentę rolniczą
z tytułu niezdolności do pracy albo rentę rodzinną z ubezpieczenia. W przypadku złożenia
tego oświadczenia środki zgromadzone na jego rachunku w otwartym funduszu emerytalnym
są przekazywane przez ten fundusz, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
na dochody budżetu państwa. Oświadczenie o wyborze świadczenia jest ostateczne i nie
przysługuje od niego prawo odstąpienia.
2c.
W przypadku gdy uprawniony do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy nie spełnia
warunków do emerytury rolniczej na podstawie art. 22 ust. 3, Kasa wzywa uprawnionego
do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, w terminie co najmniej 3 miesięcy
przed osiągnięciem wieku emerytalnego, do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust.
2b.
2d.
Kasa wzywa uprawnionego do renty rodzinnej z ubezpieczenia, w terminie co najmniej
3 miesięcy przed osiągnięciem wieku emerytalnego, do złożenia oświadczenia, o którym
mowa w ust. 2b.
3.
(uchylony)
4.
Odrębne przepisy określają prawo do pobierania świadczeń w razie zbiegu u jednej osoby
prawa do emerytury lub renty z ubezpieczenia z prawem do:
1)
renty inwalidy wojennego i wojskowego, którego niezdolność do pracy pozostaje w związku
ze służbą wojskową;
2)
renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej pobytem w miejscach, o których mowa
w art. 3 i 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych
osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ;
3)
renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy, wypadkiem
w drodze do pracy lub z pracy albo wskutek choroby zawodowej;
4)
świadczenia o charakterze rentowym z instytucji zagranicznej.
Art. 34.
1.
Prawo do emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia ulega zawieszeniu na zasadach
określonych w przepisach emerytalnych. W takim przypadku nie zawiesza się jednak wypłaty
części składkowej emerytury rolniczej lub renty rolniczej z tytułu niezdolności do
pracy albo nadwyżki emerytury lub renty inwalidzkiej z ubezpieczenia społecznego rolników
indywidualnych i członków ich rodzin ponad 95% emerytury podstawowej.
2.
Przy stosowaniu zawieszenia prawa do emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia,
zgodnie z ust. 1, nie bierze się pod uwagę dochodów z działalności rolniczej.
Art. 35.
1.
Zasiłek pogrzebowy przysługuje osobie, która poniosła koszty pogrzebu po śmierci:
1)
ubezpieczonego, nie wyłączając osoby podlegającej tylko ubezpieczeniu wypadkowemu,
chorobowemu i macierzyńskiemu;
2)
uprawnionego do emerytury lub renty z ubezpieczenia;
3)
członka rodziny osoby, o której mowa w pkt 1 lub 2;
4)
osoby, która w dniu śmierci nie miała ustalonego prawa do emerytury lub renty z ubezpieczenia,
lecz spełniała warunki do jej przyznania i pobierania.
1a.
Członkami rodziny, o których mowa w ust. 1 pkt 3, są:
1)
małżonek (wdowa i wdowiec);
2)
rodzice, ojczym, macocha oraz osoby przysposabiające;
3)
dzieci własne, dzieci drugiego małżonka, dzieci przysposobione i dzieci umieszczone
w rodzinie zastępczej;
4)
przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności inne dzieci niż
wymienione w pkt 3;
5)
rodzeństwo;
6)
dziadkowie;
7)
wnuki;
8)
osoby, nad którymi została ustanowiona opieka prawna.
2.
Jeżeli koszty pogrzebu poniosło kilka osób, zasiłek pogrzebowy ulega podziałowi między
te osoby proporcjonalnie do poniesionych kosztów.
3.
Zasiłek pogrzebowy przysługuje w wysokości określonej w przepisach emerytalnych.
4.
W razie zbiegu prawa do zasiłku pogrzebowego na podstawie ustawy z prawem do zasiłku
pogrzebowego na podstawie odrębnych przepisów, przyznaje się zasiłek pogrzebowy na
podstawie odrębnych przepisów.
Art. 35a.
1.
Zasiłek macierzyński przysługuje osobie ubezpieczonej, która:
1)
jest matką albo ojcem dziecka, z uwzględnieniem ust. 2;
2)
przysposobiła dziecko w przypadku objęcia opieką dziecka w wieku do ukończenia 7.
roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku
szkolnego - do ukończenia 10. roku życia;
3)
przyjęła dziecko w wieku do 7. roku życia na wychowanie, a w przypadku dziecka, wobec
którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego - do 10. roku życia, jeżeli
w tym czasie został złożony wniosek o przysposobienie;
4)
przyjęła dziecko w wieku do 7. roku życia na wychowanie w ramach rodziny zastępczej,
z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto
decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego - do 10. roku życia.
2.
Zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonemu - ojcu dziecka w przypadku:
1)
skrócenia okresu pobierania zasiłku macierzyńskiego na wniosek matki dziecka po wykorzystaniu
przez nią tego świadczenia za okres co najmniej 14 tygodni od dnia urodzenia dziecka;
2)
śmierci matki dziecka;
3)
porzucenia dziecka przez matkę.
3.
Zasiłek macierzyński przysługuje przez okres:
1)
52 tygodni - w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie, przysposobienia
jednego dziecka lub przyjęcia na wychowanie jednego dziecka;
2)
65 tygodni - w przypadku urodzenia dwojga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia
dwojga dzieci lub przyjęcia na wychowanie dwojga dzieci;
3)
67 tygodni - w przypadku urodzenia trojga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia
trojga dzieci lub przyjęcia na wychowanie trojga dzieci;
4)
69 tygodni - w przypadku urodzenia czworga dzieci przy jednym porodzie, przysposobienia
czworga dzieci lub przyjęcia na wychowanie czworga dzieci;
5)
71 tygodni - w przypadku urodzenia pięciorga i więcej dzieci przy jednym porodzie,
przysposobienia pięciorga i więcej dzieci lub przyjęcia na wychowanie pięciorga i
więcej dzieci.
4.
Zasiłek macierzyński przysługuje od dnia:
1)
porodu - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;
2)
przysposobienia dziecka, nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko 7. roku życia,
a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego,
nie dłużej niż do ukończenia przez nie 10. roku życia - w przypadku osoby, o której
mowa w ust. 1 pkt 2;
3)
przyjęcia dziecka na wychowanie, nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko 7. roku
życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku
szkolnego, nie dłużej niż do ukończenia przez nie 10. roku życia - w przypadku, o
którym mowa w ust. 1 pkt 3 i 4.
5.
Osobie uprawnionej do zasiłku macierzyńskiego przysługuje w tym samym czasie jeden
zasiłek macierzyński bez względu na liczbę wychowywanych dzieci.
6.
Zasiłek macierzyński nie przysługuje, jeżeli:
1)
co najmniej jeden z rodziców dziecka lub osoba, która przyjęła dziecko na wychowanie,
otrzymują zasiłek macierzyński lub uposażenie za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego
lub okres urlopu rodzicielskiego;
2)
dziecko zostało umieszczone w pieczy zastępczej - w przypadku osób, o których mowa
w ust. 1 pkt 1 i 2;
3)
jeden z rodziców dziecka lub osoba, która przyjęła dziecko na wychowanie, nie sprawują
lub zaprzestali sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem.
Art. 35b.
1.
Zasiłek macierzyński przysługuje w wysokości świadczenia rodzicielskiego, o którym
mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
2.
Prawo do zasiłku macierzyńskiego ustala się, począwszy od miesiąca urodzenia, przysposobienia
lub przyjęcia dziecka na wychowanie, jeżeli wniosek o ustalenie prawa do zasiłku macierzyńskiego
został złożony w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia urodzenia, przysposobienia lub
przyjęcia dziecka na wychowanie. W przypadku złożenia wniosku po terminie, nie później
jednak niż w okresach, o których mowa w art. 35a ust. 3, prawo do zasiłku macierzyńskiego
ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek.
3.
W przypadku, o którym mowa w art. 35a ust. 2, termin 3 miesięcy, o którym mowa w ust.
2, jest liczony od dnia skrócenia okresu pobierania zasiłku macierzyńskiego, śmierci
matki dziecka lub porzucenia dziecka przez matkę.
4.
Kwotę zasiłku macierzyńskiego przysługującą za niepełny miesiąc ustala się, dzieląc
kwotę zasiłku przez liczbę wszystkich dni kalendarzowych w tym miesiącu, a otrzymaną
kwotę mnoży się przez liczbę dni kalendarzowych, za które zasiłek przysługuje. Kwotę
zasiłku macierzyńskiego przysługującą za niepełny miesiąc zaokrągla się do 10 groszy
w górę.
Rozdział 3
Postępowanie w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia
Art. 36.
1.
Prezes Kasy wydaje decyzje w sprawach:
1)
podlegania ubezpieczeniu oraz ustania ubezpieczenia, a także wysokości należności
z tytułu składek na ubezpieczenie;
1a)
zmiany warunków ubezpieczenia, a także stwierdzenia obowiązku opłacania składki, o
której mowa w art. 17 ust. 2;
1b)
stwierdzenia obowiązku opłacania dodatkowej składki miesięcznej, o której mowa w art.
17 ust. 4;
2)
(uchylony)
2a)
przedłużenia prawa do renty rolniczej szkoleniowej;
3)
ustalenia prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia i ich indywidualnego wymiaru;
4)
zawieszenia prawa do świadczeń;
5)
zawieszenia lub wstrzymania wypłaty świadczeń oraz wznowienia zawieszonej lub wstrzymanej
wypłaty;
6)
zwrotu nienależnie pobranych świadczeń;
7)
przyznania odsetek za opóźnienie w wypłacie świadczeń;
8)
potrącenia składek na ubezpieczenie lub innych należności ze świadczeń z ubezpieczenia;
9)
wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne, z zastrzeżeniem ust.
1a;
10)
o których mowa w art. 41a i 55.
1a.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 9, Prezes Kasy wydaje w sprawach spornych.
2.
Prezes Kasy może upoważniać do wydawania decyzji w sprawach, o których mowa w ust.
1, pracowników Kasy. Ponadto Prezes Kasy i Prezes Zakładu mogą postanowić, że określone
decyzje będą wydawane, z upoważnienia Prezesa Kasy, przez pracowników Zakładu.
3.
Od decyzji w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-9, a także w przypadku niewydania
decyzji przysługuje odwołanie do sądu w terminach i na zasadach określonych w przepisach
Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu odrębnym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
4.
Wniesienie odwołania do sądu od decyzji ustalającej podleganie ubezpieczeniu i obowiązek
opłacania należności z tytułu składek na to ubezpieczenie nie wstrzymuje wykonania
tej decyzji.
Art. 37.
1.
Rolnik jest obowiązany, nie czekając na wezwanie, w ciągu 14 dni zgłaszać Kasie osoby
podlegające ubezpieczeniu w jego gospodarstwie oraz informować Kasę o okolicznościach
mających wpływ na podleganie ubezpieczeniu i o zmianach tych okoliczności.
2.
Osoba pobierająca świadczenia z ubezpieczenia jest obowiązana, nie czekając na wezwanie,
w ciągu 14 dni zgłaszać Kasie okoliczności mające wpływ na wysokość i prawo pobierania
tych świadczeń.
3.
Organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków, organy podatkowe, ograny prowadzące
księgi wieczyste, Zakład, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz organy
wykonawcze jednostek samorządu terytorialnego są obowiązane udzielać nieodpłatnie
Kasie informacji niezbędnych do ustalenia okoliczności mających znaczenie w sprawach
z zakresu ubezpieczenia.
4.
Kasa jest uprawniona do nieodpłatnego korzystania z danych zgromadzonych w:
1)
Powszechnym Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności;
2)
zbiorach meldunkowych;
3)
krajowym systemie ewidencji gospodarstw rolnych.
5.
Kasa wymienia dane dotyczące rolników i domowników, w zakresie określonym w art. 68a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w ramach Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących Zabezpieczenia Społecznego,
o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września
2009 r. dotyczącym wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji
systemów zabezpieczenia społecznego , za pośrednictwem punktu kontaktowego prowadzonego przez Zakład.
Art. 38.
Przy ustalaniu podlegania ubezpieczeniu domniemywa się, że:
1)
właściciel gruntów zaliczonych do użytków rolnych lub dzierżawca takich gruntów, jeżeli
dzierżawa jest zarejestrowana w ewidencji gruntów i budynków, prowadzi działalność
rolniczą na tych gruntach;
2)
podatnik podatku rolnego lub podatku od dochodu z działów specjalnych prowadzi działalność
rolniczą w rozmiarze wynikającym z zakresu opodatkowania;
3)
jeżeli własność lub dzierżawa gruntów, o których mowa w pkt 1, przysługuje kilku osobom
lub jeżeli obowiązek podatkowy, o którym mowa w pkt 2, ciąży na kilku osobach - każda
z tych osób uczestniczy w prowadzeniu działalności rolniczej;
4)
osoba bliska rolnikowi, spełniająca warunki określone w art. 6 pkt 2 lit. a i b, stale
pracuje w gospodarstwie rolnym i nie jest związana z rolnikiem stosunkiem pracy -
jeżeli okoliczność ta została stwierdzona zgodnym oświadczeniem rolnika i tej osoby.
Art. 39.
1.
Decyzją ustalającą podleganie ubezpieczeniu można objąć wszystkich ubezpieczonych,
za których składkę opłaca ten sam rolnik.
2.
Decyzja ustalająca podleganie ubezpieczeniu powinna zawierać w szczególności:
1)
określenie rodzaju ubezpieczenia;
2)
określenie początkowej daty podlegania ubezpieczeniu;
3)
określenie zasad obliczania składek oraz sposobu ich opłacania i obowiązujących terminów
płatności;
4)
wskazanie rolnika zobowiązanego do opłacania składek albo osób zobowiązanych solidarnie;
5)
określenie kwoty należności z tytułu składek wynikającej z objęcia ubezpieczeniem
i terminu zapłaty.
3.
(uchylony)
4.
W razie zmiany stanu faktycznego lub stanu prawnego, na podstawie którego wydano decyzję
o ustaleniu podlegania ubezpieczeniu, wydaje się nową decyzję w tej sprawie. Jeżeli
jednak zmianie ulegnie jedynie wysokość miesięcznych składek, rolnikowi obowiązanemu
do ich opłacania doręcza się informację w tej sprawie.
Art. 39a.
1.
Odbierający oświadczenie, o którym mowa w art. 5a, pracownik Kasy poucza rolnika o
skutkach prawnych tego oświadczenia i umieszcza stosowną informację na wydanej decyzji.
2.
Kasa niezwłocznie przekazuje właściwemu oddziałowi Zakładu odpis decyzji stwierdzającej
podleganie ubezpieczeniu przez osobę, o której mowa w art. 5a, lub ustanie ubezpieczenia
takiej osoby.
3.
Kasa niezwłocznie przekazuje właściwemu oddziałowi Zakładu oświadczenie przewidziane
w art. 5a.
4.
(uchylony)
5.
Kasa niezwłocznie przekazuje właściwemu wójtowi odpis decyzji stwierdzającej podleganie
ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez osobę, o której mowa w art. 16 ust. 2 pkt
4, lub ustanie ubezpieczenia takiej osoby.
Art. 40.
1.
Składki na ubezpieczenie opłaca się co kwartał. Termin płatności przypada ostatniego
dnia pierwszego miesiąca danego kwartału, z zastrzeżeniem art. 50.
1a.
Jeżeli decyzja, w której określono wysokość zobowiązań z tytułu składek, nie została doręczona
co najmniej na 14 dni przed ustawowym terminem płatności, o którym mowa w ust. 1, obowiązuje termin płatności wynoszący
14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.
2.
Jeżeli wysokość składki jest uzależniona od wysokości emerytury podstawowej, przy
obliczaniu wysokości składki przyjmuje się kwotę emerytury podstawowej obowiązującą
w ostatnim miesiącu poprzedniego kwartału.
Art. 40a.
1.
Od składek nieopłaconych w terminie przez rolnika pobiera się od rolnika odsetki za
zwłokę, na zasadach i w wysokości określonej w dziale III rozdział 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa .
2.
Odsetek za zwłokę nie nalicza się, jeżeli ich wysokość nie przekracza 6,60 zł.
Art. 41.
1.
Kasa dokonuje poboru składek na ubezpieczenie.
2.
Jeżeli pobór składki następuje w gotówce, inkasentem może być pracownik Kasy lub Zakładu
albo inna upoważniona osoba. Jeżeli czynności inkasa nie należą do zakresu obowiązków
pracownika, inkasentowi przysługuje prowizja na zasadach określonych w umowie z Kasą.
3.
Inkasent jest obowiązany informować rolnika o sposobie obliczania wysokości składki.
Art. 41a.
1.
Prezes Kasy lub upoważniony przez niego pracownik Kasy, w przypadkach uzasadnionych
ważnym interesem zainteresowanego, na jego wniosek, uwzględniając możliwości płatnicze
wnioskodawcy oraz stan finansów funduszów emerytalno-rentowego i składkowego, może:
1)
odroczyć termin płatności należności z tytułu składek na ubezpieczenie, rozłożyć ich
spłatę na raty lub umorzyć w całości lub w części;
2)
umorzyć należności Kasy z tytułu nienależnie pobranych świadczeń w całości lub części.
2.
Prezes Kasy lub upoważniony przez niego pracownik Kasy może także, z urzędu, umorzyć
część lub całość należności z tytułu składek, w przypadku ich całkowitej nieściągalności,
która zachodzi, gdy:
1)
w wyniku postępowania egzekucyjnego lub na podstawie posiadanych dokumentów stwierdzono,
że dłużnik nie posiada źródeł dochodu i majątku, z którego można dochodzić należności,
oraz brak jest możliwości przeniesienia odpowiedzialności;
2)
dłużnik zmarł, nie pozostawiając majątku, z którego można by dochodzić należności,
i jednocześnie nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności;
3)
kwota należności nie przekracza pięciokrotnej wartości upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym;
4)
jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności nie uzyska się
kwoty przewyższającej koszty postępowania egzekucyjnego.
3.
Umorzenie składek powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej
części, w jakiej zostały umorzone składki, oraz powoduje umorzenie należnych Kasie
kosztów upomnienia.
4.
Od należności z tytułu składek, których spłatę rozłożono na raty, nie nalicza się
odsetek za zwłokę, począwszy od następnego dnia po wpływie wniosku.
5.
Jeżeli dłużnik nie opłaci w terminie odroczonej składki lub ustalonych przez Kasę
rat, kwota niezapłaconych składek staje się wymagalna wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi
od dnia następującego po dniu, w którym upływa termin płatności wynikający z art.
40.
6.
W razie dokonywania wpłat na poczet rat, na jakie została rozłożona należność z tytułu
składek, wpłatę zalicza się na poczet składek o najwcześniejszym terminie płatności
i należnych od nich odsetek za zwłokę.
Art. 41b.
1.
Należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia,
w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 2-7.
2.
Nie ulegają przedawnieniu należności z tytułu składek zabezpieczone hipoteką, jednakże
po upływie terminu przedawnienia należności te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu
hipoteki do wysokości zaległych składek i odsetek za zwłokę liczonych do dnia przedawnienia.
3.
Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu od dnia
podjęcia decyzji o rozłożeniu należności na raty lub odroczeniu terminu płatności,
do dnia terminu płatności odroczonej należności z tytułu składek lub ostatniej raty,
z zastrzeżeniem ust. 4.
4.
Jeżeli w ustalonym terminie dłużnik nie zapłacił którejkolwiek z rat, na jakie została
rozłożona należność, bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega
zawieszeniu od dnia podjęcia decyzji o rozłożeniu należności na raty, do dnia podjęcia
decyzji o wygaśnięciu decyzji o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek.
5.
Bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności
zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został
zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego.
6.
Bieg terminu przedawnienia przerywa ogłoszenie upadłości. Po przerwaniu bieg terminu
przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia następującego po dniu uprawomocnienia
się postanowienia o ukończeniu postępowania upadłościowego lub jego umorzeniu.
7.
Przedawnienie należności z tytułu składek wynikających z decyzji o odpowiedzialności
osoby trzeciej lub następcy prawnego następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku
kalendarzowego, w którym decyzja została wydana.
8.
Bieg terminu przedawnienia zawiesza się, jeżeli wydanie decyzji jest uzależnione od
rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie biegu
terminu przedawnienia trwa do dnia, w którym decyzja innego organu stała się ostateczna
lub orzeczenie sądu uprawomocniło się, nie dłużej jednak niż 2 lata.
9.
Bieg przedawnienia terminu, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu od dnia śmierci
spadkodawcy do dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia
spadku, nie dłużej jednak niż do dnia, w którym upłynęły 2 lata od śmierci spadkodawcy.
10.
Nadpłacone lub nienależnie opłacone składki podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet
zaległych lub bieżących składek, a w razie ich braku - na poczet przyszłych składek,
chyba że płatnik złoży wniosek o zwrot składek.
11.
Nadpłacone lub nienależnie opłacone składki nie podlegają zwrotowi, jeżeli od dnia
ich opłacenia upłynęło 5 lat.
12.
Kasa zawiadamia płatnika o kwocie nadpłaconych lub nienależnie opłaconych składek
podlegających zwrotowi, jeżeli są one wyższe od kwoty, o której mowa w ust. 15.
13.
Płatnik może, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust.
12, złożyć wniosek o zwrot nadpłaconych lub nienależnie opłaconych składek.
14.
W przypadku braku przyszłych należności z tytułu składek, nadpłacone lub nienależnie
opłacone składki podlegają zwrotowi z urzędu.
15.
Nie podlegają zwrotowi nadpłacone lub nienależnie opłacone składki nieprzekraczające
równowartości sumy kosztów powiadomienia płatnika o nadpłacie listem poleconym oraz
kosztów jej zwrotu.
Art. 42.
Kasa prowadzi ewidencję okresów podlegania ubezpieczeniu i opłacania składek za każdego
ubezpieczonego. Osoba zainteresowana ma prawo wglądu do ewidencji w zakresie dotyczącym
jej spraw oraz zgłaszania uwag i zastrzeżeń.
Art. 43.
1.
Kasa wydaje legitymacje dla ubezpieczonych, emerytów, rencistów oraz członków ich
rodzin.
2.
Prezes Kasy określa szczegółowe zasady wydawania legitymacji, o których mowa w ust.
1, oraz dokonywania w nich wpisów.
Art. 44.
1.
Prawo do świadczeń z ubezpieczenia ustala się na wniosek osoby zainteresowanej albo
innej osoby mającej interes prawny w ustaleniu tego prawa.
216)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 715), która weszła w życie z dniem 18 kwietnia 2017 r..
Prawo do świadczeń z ubezpieczenia lub ich wysokość ustala się ponownie na wniosek
osoby zainteresowanej lub z urzędu na zasadach określonych w przepisach emerytalnych.
3.
Zmiany w indywidualnym wymiarze świadczeń z ubezpieczenia, wynikające ze zmian w przepisach
prawa, ustala się z urzędu.
4.
Zawieszenie prawa do świadczeń oraz zawieszenie lub wstrzymanie ich wypłaty stosuje
się z urzędu.
5.
Wznowienie zawieszonej lub wstrzymanej wypłaty świadczenia bądź jego części następuje
na wniosek.
Art. 45.
1.
O zaistnieniu wypadku przy pracy rolniczej poszkodowany, rolnik, domownik lub inna
osoba są zobowiązane zawiadomić Kasę bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w
terminie 6 miesięcy od dnia jego zaistnienia.
2.
Jeżeli zachodzi przypuszczenie, że poszkodowany w chwili wypadku był w stanie nietrzeźwym
lub pod wpływem środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych środków
o podobnym działaniu, lekarz udzielający pierwszej pomocy kieruje poszkodowanego na
badania niezbędne do ustalenia ich zawartości w organizmie. Poszkodowany jest obowiązany
poddać się temu badaniu. Odmowa poddania się badaniu lub inne zachowanie uniemożliwiające
jego przeprowadzenie powoduje pozbawienie prawa do świadczenia z tytułu wypadku przy
pracy rolniczej, chyba że poszkodowany udowodni, że miały miejsce przyczyny, które
uniemożliwiły poddanie się temu badaniu. Koszty tego badania pokrywa Kasa.
3.
Niedopełnienie przez poszkodowanego lub rolnika obowiązku, o którym mowa w ust. 1,
ocenia się przy ustalaniu okoliczności i przyczyn wypadku oraz prawa do jednorazowego
odszkodowania.
4.
Kasa ustala okoliczności i przyczyny wypadku przy pracy rolniczej. Osoba upoważniona
przez Prezesa Kasy ma prawo dokonać oględzin miejsca i przedmiotów związanych z wypadkiem
oraz przeprowadzić dowody z zeznań poszkodowanego i świadków.
5.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia, sposób i
tryb zgłaszania wypadku przy pracy rolniczej oraz ustalania jego okoliczności i przyczyn,
uwzględniając:
1)
sposób dokumentowania wypadku przy pracy rolniczej,
2)
zgłaszanie roszczenia o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy rolniczej,
3)
prowadzenie postępowania dowodowego w celu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku
przy pracy rolniczej,
4)
informacje, które powinny się znaleźć w protokole powypadkowym
- biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia jednolitości procedur przy ustalaniu okoliczności
i przyczyn tych wypadków.
Art. 46.
1.
Orzeczenia dotyczące:
1)
trwałej i okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym,
2)
stałego i długotrwałego uszczerbku na zdrowiu,
3)
niezdolności do samodzielnej egzystencji,
4)
czasowej niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 180 dni,
5)
celowości przekwalifikowania zawodowego z powodu trwałej całkowitej niezdolności do
pracy w gospodarstwie rolnym,
6)
wskazań do rehabilitacji leczniczej,
7)
innych okoliczności warunkujących przyznanie świadczeń z ubezpieczenia społecznego
rolników
- w związku z prowadzonym postępowaniem o ustalenie prawa do świadczeń wydają w pierwszej
instancji lekarze rzeczoznawcy Kasy, a w drugiej instancji - komisje lekarskie Kasy.
2.
Prawomocne orzeczenie lekarza rzeczoznawcy Kasy lub orzeczenie komisji lekarskiej
Kasy stanowi podstawę do wydania decyzji w sprawie świadczeń przewidzianych w ustawie,
do których prawo uzależnione jest od stwierdzenia:
1)
stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu lub śmierci wskutek wypadku przy pracy
rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej, lub
2)
trwałej lub okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, lub
3)
niezdolności do samodzielnej egzystencji.
3.
Prezes Kasy sprawuje nadzór nad orzekaniem lekarzy rzeczoznawców Kasy i komisji lekarskich
Kasy.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki orzekania o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym
oraz orzekania o celowości przekwalifikowania zawodowego,
2)
tryb postępowania orzeczniczego,
3)
tryb i termin wnoszenia odwołań od orzeczeń lekarzy rzeczoznawców Kasy,
4)
formy nadzoru nad orzekaniem lekarzy rzeczoznawców Kasy i komisji lekarskich Kasy,
5)
dodatkowe kwalifikacje zawodowe wymagane od lekarzy realizujących zadania z zakresu
orzecznictwa lekarskiego
- mając na uwadze konieczność zapewnienia w Kasie jednolitości stosowania procedur
dotyczących realizacji zadań z zakresu orzecznictwa lekarskiego.
5.
Stwierdzenia rolniczej choroby zawodowej dokonuje właściwy państwowy powiatowy inspektor
sanitarny w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie Kodeksu pracy.
Art. 47.
1.
Okoliczności, o których mowa w art. 28 ust. 7, ustala się na podstawie zaświadczenia
właściwego starosty lub wójta.
217)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624), która weszła w życie z dniem 1 września 2017 r..
Spełnienie warunku niemożliwości sprzedaży nieruchomości, w myśl art. 28 ust. 7 pkt
1, stwierdza Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa lub upoważniony przez nią wójt.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowy
tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 2, oraz zasady pokrywania kosztów
dokonanych czynności przez Kasę, a w uzasadnionych przypadkach - przez wnioskodawcę.
Art. 48.
1.
Wysokość świadczenia lub jego określonej części ustala się za pomocą wskaźnika wymiaru,
jeżeli przewiduje to ustawa lub jeżeli wysokość ta pozostaje w stałym stosunku do
wysokości emerytury podstawowej, a świadczenie nie ma charakteru jednorazowego.
2.
Świadczenie, którego wysokość jest ustalona za pomocą wskaźnika wymiaru, wypłaca się
w kwocie odpowiadającej iloczynowi tego wskaźnika i aktualnej emerytury podstawowej.
2a18)Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Jeżeli wysokość świadczenia ustalonego w sposób określony w ust. 1 jest niższa od
kwoty najniższej emerytury określonej w przepisach emerytalnych, wysokość takiego
świadczenia podwyższa się z urzędu do tej kwoty.
2b18)Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Przepisu ust. 2a nie stosuje się do:
1)
emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia pobieranej w zbiegu z emeryturą lub
rentą z innego ubezpieczenia społecznego, jeżeli suma tych świadczeń przekracza kwotę
najniższej emerytury określonej w przepisach emerytalnych;
2)
świadczeń, o których mowa w art. 19a i art. 26 ust. 3;
3)
świadczeń, których wypłata została zawieszona zgodnie z art. 28 lub art. 34.
Art. 48a20)Dodany przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Emerytura podstawowa oraz emerytury i renty z ubezpieczenia podlegają corocznie waloryzacji
w terminie wskazanym dla waloryzacji emerytur i rent przysługujących na podstawie
przepisów emerytalnych.
2.
Waloryzacja emerytury podstawowej polega na pomnożeniu kwoty tej emerytury przez wskaźnik
waloryzacji ustalony zgodnie z przepisami emerytalnymi.
3.
Waloryzacja emerytury oraz renty z ubezpieczenia polega na pomnożeniu zwaloryzowanej
kwoty emerytury podstawowej przez wskaźnik wymiaru świadczenia, o którym mowa w art.
48 ust. 1.
4.
Jeżeli zwaloryzowana w sposób określony w ust. 3 kwota emerytury lub renty z ubezpieczenia
jest niższa od kwoty najniższej emerytury określonej w przepisach emerytalnych, przepisy
art. 48 ust. 2a i 2b stosuje się odpowiednio.
5.
O wysokości zwaloryzowanej kwoty emerytury lub renty z ubezpieczenia zawiadamia się
uprawnionego.
6.
Prezes Kasy ogłasza, w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”, co najmniej na 7 dni roboczych przed najbliższym terminem waloryzacji,
obowiązującą od tego terminu kwotę emerytury podstawowej.
Art. 49.
1.
Wypłata świadczenia z ubezpieczenia następuje przez doręczenie uprawnionemu należnej
kwoty za pośrednictwem operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub innej osoby. Za zgodą uprawnionego Kasa może stosować inne formy wypłaty.
2.
Wypłata świadczenia przysługującego co miesiąc jako świadczenie stałe lub okresowe
następuje każdego miesiąca w dniu oznaczonym w decyzji, z zastrzeżeniem ust. 3.
3.
Jeżeli miesięczna wypłata świadczeń z ubezpieczenia, o których mowa w ust. 2, nie
przekroczyłaby kwoty emerytury podstawowej, świadczenie może być wypłacone z góry,
tak aby jedna wypłata była równa co najmniej kwocie najniższej emerytury.
Art. 50.
1.
Kasa może potrącać z wypłacanych świadczeń z ubezpieczenia zaległe składki na ubezpieczenie
społeczne rolników indywidualnych i członków ich rodzin lub na ubezpieczenie, wraz
z odsetkami, a także składki na ubezpieczenie za bieżący kwartał; dotyczy to tylko
składek za osobę pobierającą świadczenie, z wyjątkiem domownika, oraz składek, do
których opłacenia zobowiązana jest ta osoba. Ponadto z emerytur i rent mogą być potrącane
inne należności na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
2.
O dokonywaniu potrącenia orzeka się w decyzji ustalającej prawo do świadczenia albo
w odrębnej decyzji.
Art. 51.
Egzekucję należności z tytułu nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczenie społeczne
rolników prowadzi się w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 52.
1.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a ponadto:
1)
do składek na ubezpieczenie stosuje się odpowiednio art. 12, art. 26, art. 29 § 1 i 2, art. 51 § 1, art. 55, art. 59 § 1 pkt 1, 3, 4,
8 i 9, art. 60 § 1, art. 62 § 1 i 5, art. 62b § 1 pkt 2 i § 3, art. 63 § 1, art. 72
§ 1 pkt 1 i 4, art. 73 § 1 pkt 1 i 5, art. 77 § 1 pkt 2, art. 77b § 2 i 4, art. 78
§ 1, § 3 pkt 3 lit. a i § 4, art. 79 § 2, art. 91, art. 97 § 1, art. 98 § 1 i § 2
pkt 1, 2 i 7, art. 100 § 1, art. 101 § 1, art. 105 § 1 i 2, art. 106 § 1 i 2, art.
107 § 1, § 1a, § 2 pkt 2 i 4 i § 3, art. 108 § 1 i 4, art. 109 § 1 i 2 pkt 1, art.
110 § 1, § 2 pkt 2 i § 3, art. 111 § 1-4 i § 5 pkt 1, art. 112 § 1, § 3, § 4 pkt 2
i § 5-7 oraz art. 118 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;
2)
do przyznawania świadczeń z ubezpieczenia i do ich wypłaty stosuje się odpowiednio
przepisy regulujące przyznawanie i wypłatę odpowiednich świadczeń przysługujących
pracownikom i członkom ich rodzin.
2.
Zasady zwrotu nienależnie pobranych świadczeń oraz ustalania odsetek za opóźnienia
w wypłacie świadczeń określają przepisy emerytalne oraz przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o świadczeniach pieniężnych w razie choroby i macierzyństwa.
Art. 52a.
Do składek na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie ich poboru, wymierzania odsetek za
zwłokę, egzekucji, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach dłużnika
oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na
ubezpieczenie społeczne rolników.
Rozdział 4
Inne sprawy związane z ubezpieczeniem
Art. 53.
(uchylony)
Art. 54.
(uchylony)
Art. 55.
1.
Prezes Kasy może przyznać emeryturę, rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy
lub rentę rodzinną rolnikowi lub domownikowi lub członkom rodziny zmarłego rolnika
lub domownika, pomimo niespełnienia, wskutek szczególnych okoliczności, warunków określonych
w ustawie, jeżeli zainteresowana osoba nie ma niezbędnych środków utrzymania i nie
może ich uzyskać ze względu na wiek lub stan zdrowia.
2.
Świadczenie przewidziane w ust. 1 przyznaje się w wysokości nieprzekraczającej wysokości
odpowiedniego świadczenia z ubezpieczenia emerytalno-rentowego.
2a.
Prezes Kasy może emerytowi lub renciście, któremu na skutek niezaprzestania prowadzenia
działalności rolniczej wypłata części uzupełniającej świadczenia została zawieszona
w całości, przyznać prawo do wypłaty 50% tej części na czas określony, jeżeli istnieją
szczególne przeszkody w zaprzestaniu prowadzenia działalności rolniczej.
3.
(uchylony)
Art. 55a.
W sprawach nieuregulowanych w art. 55 stosuje się odpowiednio przepisy o przyznawaniu
i wypłacie świadczeń z ubezpieczenia.
Art. 56.
Jeżeli przyczyną wypadku przy pracy rolniczej albo rolniczej choroby zawodowej była
wadliwość środka stosowanego przy pracy lub nieprawidłowość świadczonej usługi, za
którą odpowiedzialność cywilną ponosi osoba niebędąca poszkodowanym lub rolnikiem,
na którego rachunek poszkodowany pracował, Prezes Kasy może dochodzić od tej osoby
zwrotu wydatków ponoszonych na świadczenia z ubezpieczenia z tytułu wypadku przy pracy
albo choroby zawodowej.
Art. 57.
(uchylony)
Art. 58.
1.
Na wniosek właściciela gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, który ma
ustalone prawo do emerytury lub renty z ubezpieczenia albo którego małżonek ma ustalone
takie prawo, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 28 ust. 7 pkt 1, wskazaną
we wniosku nieruchomość przejmuje się na własność Skarbu Państwa za odpłatnością.
221)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 5 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Przejęcie nieruchomości i ustalenie odpłatności następuje w drodze decyzji Dyrektora
Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.
2a22)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 5 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Należności za odpłatne przejmowanie nieruchomości na własność Skarbu Państwa są pokrywane
w całości ze środków uzyskanych przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa z gospodarowania
mieniem Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
3.
Nieruchomości przejęte na podstawie ust. 1 wchodzą w skład Zasobu Własności Rolnej
Skarbu Państwa.
4.
Do odpowiedzialności za zobowiązania związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego
stosuje się odpowiednio art. 526 Kodeksu cywilnego.
5.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe
zasady i tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, w tym sposób ustalania
odpłatności i wypłacania należności z tego tytułu.
Rozdział 5
Organizacja i zakres działania Kasy oraz Rady Rolników
Art. 59.
1.
Prezesa Kasy powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw
rozwoju wsi. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Kasy.
2.
Prezes Kasy może mieć jednego zastępcę albo zastępców. Zastępcę Prezesa Kasy powołuje
minister właściwy do spraw rozwoju wsi na wniosek Prezesa Kasy. Minister właściwy
do spraw rozwoju wsi odwołuje zastępcę Prezesa Kasy.
3.
Prezes kieruje Kasą oraz wykonuje zadania przewidziane w ustawie i zadania wynikające
z odrębnych przepisów.
4.
Stanowisko Prezesa Kasy i zastępcy Prezesa Kasy może zajmować osoba, która:
1)
posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2)
jest obywatelem polskim;
3)
korzysta z pełni praw publicznych;
4)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe;
5)
posiada kompetencje kierownicze;
6)
posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku
kierowniczym;
7)
posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Kasy.
5.
(uchylony)
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
8.
(uchylony)
9.
(uchylony)
10.
(uchylony)
11.
(uchylony)
12.
(uchylony)
13.
(uchylony)
14.
(uchylony)
15.
(uchylony)
16.
Prezes Kasy współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie
niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.
Art. 59a.
1.
Nabór kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska pracy w Kasie, z wyłączeniem
stanowisk pracy, o których mowa w art. 59 ust. 4 i art. 60 ust. 1, jest otwarty i
konkurencyjny.
2.
Ogłoszenie o naborze zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa
w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, oraz w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest prowadzony
nabór.
Art. 59b.
Informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną
w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze.
Art. 59c.
Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie może być krótszy
niż 14 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej.
Art. 59d.
1.
Po upływie terminu do składania dokumentów określonego w ogłoszeniu o naborze niezwłocznie
upowszechnia się listę kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne określone w
ogłoszeniu o naborze, przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce
organizacyjnej, w której jest prowadzony nabór, a także przez opublikowanie jej w
Biuletynie Informacji Publicznej.
2.
Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko kandydata oraz jego miejsce
zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.
Art. 59e.
1.
Sporządza się protokół przeprowadzonego naboru kandydatów do zatrudnienia na wolne
stanowiska pracy w Kasie.
2.
Protokół zawiera w szczególności:
1)
określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór, liczbę kandydatów oraz
imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 5 najlepszych kandydatów uszeregowanych według
poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;
2)
informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
3)
uzasadnienie dokonanego wyboru.
Art. 59f.
1.
Informację o wyniku naboru upowszechnia się w terminie 14 dni od dnia zatrudnienia
wybranego kandydata albo zakończenia naboru, w przypadku gdy w jego wyniku nie doszło
do zatrudnienia żadnego kandydata.
2.
Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:
1)
nazwę i adres urzędu;
2)
określenie stanowiska pracy;
3)
imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów
Kodeksu cywilnego;
4)
uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata albo uzasadnienie niezatrudnienia żadnego
kandydata.
3.
Informację o wyniku naboru upowszechnia się w Biuletynie Informacji Publicznej i w
miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której był prowadzony
nabór.
Art. 59g.
Jeżeli stosunek pracy osoby wyłonionej w drodze naboru ustał w ciągu 3 miesięcy od
dnia nawiązania stosunku pracy, można zatrudnić na tym samym stanowisku kolejną osobę
spośród najlepszych kandydatów wymienionych w protokole tego naboru. Przepisy art.
59f stosuje się odpowiednio.
Art. 60.
123)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Prezes Kasy powołuje i odwołuje kierowników komórek organizacyjnych i ich zastępców
w centrali, oddziałach regionalnych i placówkach terenowych oraz dyrektorów oddziałów
regionalnych i ich zastępców, kierowników placówek terenowych i ich zastępców, a pozostałych
pracowników zatrudnia na podstawie umowy o pracę, chyba że odrębne przepisy wymagają
zatrudnienia na podstawie powołania.
2.
Przy wykonywaniu czynności służbowych pracownicy Kasy korzystają z ochrony prawnej
przysługującej funkcjonariuszom państwowym.
3.
Do pracowników Kasy stosuje się przepisy o pracownikach urzędów państwowych, z wyjątkiem
przepisów dotyczących praw i obowiązków urzędników państwowych mianowanych.
4.
Powołanie na stanowiska, o których mowa w ust. 1 oraz art. 59 ust. 4, jest równoznaczne
z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
Art. 61.
1.
W ramach Kasy wyodrębnia się:
1)
centralę;
2)
oddziały regionalne;
3)
placówki terenowe;
4)
inne jednostki organizacyjne.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze zarządzenia, po zasięgnięciu opinii
Rady Rolników, nadaje Kasie statut, określając w nim wewnętrzną organizację Kasy.
Art. 62.
1.
Kasa prowadzi działalność w zakresie:
1)
obsługi ubezpieczonych i świadczeniobiorców w sprawach dotyczących objęcia ubezpieczeniem,
składek na ubezpieczenie oraz przyznawania i wypłaty świadczeń z ubezpieczenia;
2)
zadań określonych w art. 63-66;
3)
obsługi prac Rady Rolników;
4)
informowania ubezpieczonych i świadczeniobiorców o prawach i obowiązkach wynikających
z ustawy oraz propagowania działalności Kasy.
2.
W realizacji ubezpieczenia Kasa współdziała z Zakładem. W szczególności Kasa może
zlecać Zakładowi dokonywanie określonych czynności, zapewniając odpowiednią refundację
kosztów. Zasady i tryb współdziałania określają porozumienia Prezesa Kasy i Prezesa
Zakładu.
Art. 62a.
Interpretacje indywidualne wydawane przez Prezesa Kasy na podstawie art. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej w zakresie opłacania składek na ubezpieczenia społeczne przez podmioty, o których
mowa w art. 5a ust. 1, wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji, po usunięciu danych
identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji,
Kasa niezwłocznie zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej.
Art. 63.
1.
Kasa prowadzi działalność na rzecz zapobiegania wypadkom przy pracy rolniczej i rolniczym
chorobom zawodowym, obejmującą w szczególności:
1)
analizowanie przyczyn tych wypadków i chorób;
2)
prowadzenie dobrowolnych nieodpłatnych szkoleń i instruktażu dla ubezpieczonych w
zakresie zasad ochrony życia i zdrowia w gospodarstwie rolnym oraz postępowania w
razie wypadku przy pracy rolniczej;
3)
upowszechnianie wśród ubezpieczonych wiedzy o zagrożeniach wypadkami przy pracy rolniczej
i rolniczymi chorobami zawodowymi, a także znajomości zasad ochrony życia i zdrowia
w gospodarstwie rolnym oraz zasad postępowania w razie wypadku;
4)
podejmowanie starań o właściwą produkcję i dystrybucję bezpiecznych środków stosowanych
w rolnictwie oraz sprzętu i odzieży ochronnej dla rolników.
2.
Prezes Kasy w porozumieniu z Radą Rolników, ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia
społecznego, ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi oraz ministrem właściwym do
spraw zdrowia określa zasady ochrony zdrowia i życia w gospodarstwie rolnym. Zasady
te są zaleceniami dotyczącymi wyposażenia gospodarstwa, zabezpieczenia osób pracujących
oraz sposobu wykonywania czynności związanych z działalnością rolniczą, ustanowionymi
w celu zapobiegania wypadkom przy pracy rolniczej i rolniczym chorobom zawodowym.
Art. 64.
1.
Kasa podejmuje działania na rzecz pomocy ubezpieczonym i osobom uprawnionym do świadczeń
z ubezpieczenia, wykazującym całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym,
ale rokującym jej odzyskanie w wyniku leczenia i rehabilitacji, albo zagrożonym całkowitą
niezdolnością do pracy w gospodarstwie rolnym, obejmujące w szczególności:
1)
kierowanie na rehabilitację leczniczą do zakładów rehabilitacyjnych;
2)
prowadzenie zakładów rehabilitacji leczniczej;
3)
wspieranie rozwoju rehabilitacji ambulatoryjnej na obszarach wiejskich;
4)
prowadzenie, we własnym zakresie, badań i analiz przyczyn niezdolności do pracy;
5)
odpłatne zlecanie badań naukowych i ekspertyz dotyczących przyczyn niezdolności do
pracy w gospodarstwie rolnym oraz metod jej przeciwdziałania;
6)
promocję zdrowia;
7)
działania dotyczące profilaktyki zdrowotnej w środowisku wiejskim.
2.
Kasa może udzielać pomocy ubezpieczonym w rehabilitacji członków ich rodzin, o których
mowa w art. 29 ust. 2 ustawy.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia, warunki i
tryb kierowania na rehabilitację leczniczą oraz udzielania zamówień na świadczenia
i usługi rehabilitacyjne, w tym:
1)
wskazania do rehabilitacji oraz ocenę jej potrzeby,
2)
trwałość i okresowość całkowitej niezdolności do pracy oraz przyczynę jej powstania,
3)
(uchylony)
4)
warunki i tryb kwalifikacji wniosku o rehabilitację,
5)
sposób zwrotu kosztów przejazdu,
6)
warunki i tryb przeprowadzania konkursu oraz zawierania umów o świadczenia i usługi
rehabilitacyjne z podmiotami niebędącymi jednostkami organizacyjnymi Kasy
- mając na uwadze potrzebę rehabilitacji leczniczej osób kierowanych i stan finansów
funduszu prewencji i rehabilitacji.
Art. 65.
Kasa udziela rolnikom informacji o umowach, jakie mogą być zawierane w związku z zamiarem
zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej.
Art. 66.
1.
Kasa może inicjować i wspierać rozwój ubezpieczeń dla rolników i członków ich rodzin,
prowadzonych przez towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych stosownie do przepisów o działalności
ubezpieczeniowej. W szczególności Kasa może udzielać pomocy w powstawaniu i działalności
takich towarzystw.
2.
Zakres i zasady udzielania pomocy przewidzianej w ust. 1 oraz limity wydatków Kasy
na ten cel określa Prezes Kasy w porozumieniu z Radą Rolników lub na jej wniosek.
Art. 67.
1.
Radę Rolników w liczbie 25 członków powołuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi
spośród kandydatów zgłoszonych przez społeczno-zawodowe organizacje rolników i związki
zawodowe rolników indywidualnych o ogólnokrajowym zasięgu, po przeprowadzeniu konsultacji
ze zgłaszającymi organizacjami. W chwili rozpoczęcia kadencji co najmniej 15 członków
powinno podlegać ubezpieczeniu w pełnym zakresie, a co najmniej 5 członków powinno
pobierać emeryturę lub rentę z ubezpieczenia.
2.
W posiedzeniach Rady Rolników uczestniczą z głosem doradczym minister właściwy do
spraw zabezpieczenia społecznego, minister właściwy do spraw rozwoju wsi, minister
właściwy do spraw finansów publicznych i Prezes Kasy lub ich przedstawiciele.
3.
Kadencja Rady Rolników trwa 3 lata.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi przed upływem kadencji Rady Rolników:
1)
odwołuje członka, jeżeli złożył on rezygnację lub jeżeli o odwołanie wystąpiła organizacja
zgłaszająca;
2)
może, po zasięgnięciu opinii Rady Rolników, odwołać członka, jeżeli bez usprawiedliwionych
przyczyn nie bierze on udziału w pracach Rady Rolników, w okresie czterech kolejnych
posiedzeń plenarnych lub jeżeli zachodzą istotne przeszkody w jego dalszym udziale
w pracach Rady Rolników.
5.
Uzupełnienia składu Rady Rolników w toku kadencji dokonuje się w trybie przewidzianym
dla powołania.
Art. 68.
1.
Strukturę organizacyjną i tryb prac Rady Rolników określa uchwalany przez nią regulamin.
2.
Posiedzenie Rady Rolników zwołuje Przewodniczący Rady z własnej inicjatywy, na wniosek
Prezesa Kasy lub co najmniej 10 członków Rady bądź ministra właściwego do spraw rozwoju
wsi.
3.
(uchylony)
4.
Rada Rolników podejmuje uchwały bezwzględną większością głosów przy obecności co najmniej
połowy członków Rady Rolników, z tym że w sprawach określonych w art. 11 ust. 2, art.
13 ust. 4 i art. 14 ust. 8 jest wymagana większość dwóch trzecich głosów. Regulamin
Rady Rolników może przewidywać podejmowanie uchwał kwalifikowaną większością głosów
także w innych sprawach.
5.
Członkowi Rady Rolników w związku z udziałem w pracach Rady Rolników przysługuje ryczałtowe
wynagrodzenie.
5a.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi w drodze rozporządzenia:
1)
tryb zgłaszania kandydatów na członków Rady Rolników;
2)
regulamin i zasady wynagradzania członków Rady Rolników, uwzględniając funkcję pełnioną
w Radzie Rolników i wydatki ponoszone w związku z udziałem w pracach Rady.
6.
Prezes Kasy zapewnia obsługę prac Rady Rolników.
Art. 69.
1.
Rada Rolników ma prawo kontrolować i oceniać działalność Kasy. W tym celu Rada może
żądać od Prezesa Kasy informacji i wyjaśnień oraz udostępnienia dokumentów.
2.
Prezes Kasy jest obowiązany ustosunkować się do wniosków pokontrolnych oraz innych
postulatów Rady Rolników dotyczących działalności Kasy w terminie 14 dni.
Art. 70.
W sprawach, o których mowa w art. 8 ust. 5, art. 11 ust. 2, art. 13 ust. 4, art. 14
ust. 8 i art. 82 ust. 2, Rada Rolników przedstawia swój wniosek, stanowisko lub opinię
wraz z uzasadnieniem obejmującym w szczególności ocenę skutków finansowych projektowanej
regulacji.
Art. 71.
Rada Rolników opiniuje projekty:
1)
aktów prawnych regulujących ubezpieczenie, w szczególności aktów wykonawczych do ustawy,
oraz aktów prawnych mających bezpośredni wpływ na funkcjonowanie ubezpieczenia;
2)
programów działania i planów finansowych Kasy.
Art. 72.
(uchylony)
Art. 73.
Rada Rolników może występować do organów administracji państwowej, instytucji państwowych
i organów jednostek samorządu terytorialnego o podjęcie określonych inicjatyw lub
działań w sprawach związanych z ubezpieczeniem. Adresat wystąpienia jest obowiązany
udzielić Radzie odpowiedzi w terminie jednego miesiąca.
Art. 74.
1.
Prezes Kasy, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, przedstawia Radzie Rolników
sprawozdanie z działalności Kasy i funduszu składkowego w poprzednim roku.
1a.
Rada Rolników rozpatruje sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, i uchwala opinię wraz
z ewentualnymi wnioskami, w terminie do dnia 30 kwietnia.
2.
W sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się także informację o kierunkach
działalności Rady Rolników oraz podjętych przez nią uchwałach i ich realizacji.
3.
Prezes Kasy przedstawia sprawozdanie, wraz z opinią Rady Rolników, ministrom wymienionym
w art. 67 ust. 2.
Rozdział 6
Gospodarka finansowa
Art. 75.
Kasa prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.
Art. 76.
1.
Tworzy się Fundusz Składkowy Ubezpieczenia Społecznego Rolników, zwany dalej „funduszem
składkowym”. Fundusz ten jest osobą prawną; funkcje zarządu pełni z urzędu Prezes
Kasy pod nadzorem Rady Rolników.
2.
Podstawy finansowe ubezpieczenia i działalności Kasy stanowią także fundusze emerytalno-rentowy,
administracyjny oraz prewencji i rehabilitacji, którymi dysponuje Prezes Kasy.
2a.
Fundusze, o których mowa w ust. 2, są państwowymi funduszami celowymi.
3.
Państwo gwarantuje wypłatę świadczeń finansowanych z funduszu emerytalno-rentowego.
Art. 76a.
1.
Nadzór nad funduszem składkowym pełni Rada Nadzorcza Funduszu Składkowego.
2.
W skład Rady Nadzorczej Funduszu Składkowego wchodzi 5 przedstawicieli Rady Rolników
i 2 przedstawicieli wyznaczonych przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi oraz
po 1 przedstawicielu wyznaczonym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych
i ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, po zasięgnięciu opinii Rady Rolników, nadaje,
w drodze zarządzenia, statut funduszowi składkowemu.
Art. 77.
1.
Fundusz składkowy jest przeznaczony na finansowanie:
1)
świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego, chorobowego i macierzyńskiego;
2)
bezpośrednich kosztów funkcjonowania Rady Rolników;
3)
kosztów zarządzania funduszem i wykonywania jego zobowiązań jako osoby prawnej;
4)
działalności Kasy, o której mowa w art. 66;
5)
niedoboru funduszu administracyjnego, o którym mowa w art. 79 ust. 3, oraz funduszu
prewencji i rehabilitacji, o którym mowa w art. 80 ust. 3.
2.
Fundusz składkowy tworzy się ze składek na ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie
oraz z innych źródeł określonych w statucie funduszu składkowego, zapewniając pełne
pokrycie wydatków funduszu składkowego, oraz odpisów, o których mowa w art. 78 ust.
2 pkt 2a, art. 79 ust. 2 i art. 80 ust. 2.
3.
Wydatki na działalność przewidzianą w art. 66 nie powinny przekroczyć 1% planowanych
wydatków funduszu w danym roku.
4.
W razie powstania niedoboru funduszu składkowego, może być zaciągnięty kredyt bankowy
w wysokości niezbędnej do pokrycia niedoboru. Spłatę kredytu uwzględnia się przy ustalaniu
wysokości składki na ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie w okresie
jego spłaty.
Art. 78.
1.
Fundusz emerytalno-rentowy jest przeznaczony na finansowanie:
1)
świadczeń z ubezpieczenia emerytalno-rentowego;
2)
emerytur i rent z innego ubezpieczenia społecznego, wypłacanych łącznie ze świadczeniami
z ubezpieczenia emerytalno-rentowego, wraz z dodatkami;
3)
(uchylony)
4)
refundacji określonych kosztów Funduszowi Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli przepisy
emerytalne przewidują taką refundację;
5)
ubezpieczeń zdrowotnych:
a)
rolników i pracujących z nimi domowników podlegających ubezpieczeniu społecznemu,
b)
osób pobierających świadczenia emerytalno-rentowe w części składkowej,
c)
rolników, którzy nie podlegają ubezpieczeniu społecznemu, a podlegają ubezpieczeniu
zdrowotnemu.
2.
Fundusz emerytalno-rentowy tworzy się:
1)
ze składek na ubezpieczenie emerytalno-rentowe;
2)
z refundacji ze środków Funduszu Ubezpieczeń Społecznych na pokrycie:
a)
wydatków na świadczenia z innego ubezpieczenia społecznego, o których mowa w ust.
1 pkt 2,
b)
wydatków wynikających z art. 25 ust. 2a pkt 1 w związku z art. 25 ust. 4;
2a)
z odpisu od funduszu składkowego w wysokości 40% kosztów świadczeń, o których mowa
w art. 18 pkt 7;
3)
z uzupełniającej dotacji z budżetu państwa;
4)
z dotacji z budżetu państwa przeznaczonej na składki na ubezpieczenie zdrowotne osób,
o których mowa w ust. 1 pkt 5;
5)
z dotacji z budżetu państwa przeznaczonej na składki na ubezpieczenie emerytalno-rentowe
osób, o których mowa w art. 16a-16c.
Art. 79.
1.
Fundusz administracyjny jest przeznaczony na finansowanie kosztów obsługi ubezpieczenia,
z wyjątkiem kosztów pokrywanych ze środków funduszu składkowego lub funduszu prewencji
i rehabilitacji. Ponadto ze środków funduszu administracyjnego finansowane są koszty
obsługi zadań w zakresie ubezpieczenia zdrowotnego.
2.
Fundusz administracyjny tworzy się z:
1)
odpisów od funduszu składkowego i od funduszu emerytalno-rentowego, w wysokości do
9% planowanych wydatków funduszu składkowego i do 3,5% planowanych wydatków funduszu
emerytalno-rentowego;
2)
refundacji przez właściwe instytucje kosztów związanych z realizacją ubezpieczenia
zdrowotnego oraz realizacją innych zadań powierzonych Prezesowi Kasy na podstawie
odrębnych przepisów.
3.
W razie powstania niedoboru funduszu administracyjnego, niedobór ten pokrywa się ze
środków funduszu składkowego.
Art. 80.
1.
Fundusz prewencji i rehabilitacji jest przeznaczony na finansowanie kosztów rzeczowych
wynikających z realizacji zadań Kasy, o których mowa w art. 21b, 63 i 64.
2.
Fundusz prewencji i rehabilitacji tworzy się z odpisu od funduszu składkowego, w wysokości
do 6,5% planowanych wydatków z tego funduszu oraz dotacji z budżetu państwa.
3.
W razie powstania niedoboru funduszu prewencji i rehabilitacji, niedobór ten pokrywa
się ze środków funduszu składkowego.
Art. 81.
(uchylony)
Art. 81a.
1.
Prezes Kasy, w porozumieniu z Radą Rolników, może tworzyć fundusz motywacyjny w ramach
odpisu na fundusz administracyjny, naliczanego z funduszu składkowego.
2.
Funduszem motywacyjnym dysponuje Prezes Kasy, w porozumieniu z Przewodniczącym Rady
Rolników, na podstawie regulaminu uchwalonego przez Radę Rolników.
3.
Wypłaty z funduszu motywacyjnego są realizowane poza limitami wynikającymi z przepisów
o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej.
Art. 82.
1.
Kasa podejmuje działania na rzecz obniżania kosztów poboru składek na ubezpieczenie
oraz kosztów wypłaty świadczeń z ubezpieczenia.
2.
Prezes Kasy, w porozumieniu z Radą Rolników lub na jej wniosek, może ustanawiać premie
dla rolników płacących składki oraz dla osób pobierających świadczenia, z tytułu wyrażenia
zgody na pobór składki lub wypłatę świadczenia w sposób prowadzący do obniżenia kosztów
poboru albo wypłaty.
3.
Premie, o których mowa w ust. 2, są finansowane z funduszu administracyjnego.
Art. 8324)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia gospodarki
finansowej Kasy, w tym tryb sporządzania planu rzeczowo-finansowego Kasy, państwowych
funduszy celowych i funduszu składkowego, będących w dyspozycji Prezesa Kasy, i dokonywania
w nich zmian oraz gromadzenia i wydatkowania środków, jak również lokowania wolnych
środków funduszu administracyjnego, mając na względzie zapewnienie prawidłowego przepływu
tych środków.
Rozdział 7
Umowa z następcą
Art. 84.
Przez umowę z następcą rolnik będący właścicielem (współwłaścicielem) gospodarstwa
rolnego zobowiązuje się przenieść na osobę młodszą od niego co najmniej o 15 lat (następcę)
własność (udział we współwłasności) i posiadanie tego gospodarstwa z chwilą nabycia
prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej, jeżeli następca do tego czasu będzie pracować
w tym gospodarstwie. Ponadto umowa z następcą może zawierać inne postanowienia, w
szczególności dotyczące wzajemnych świadczeń stron przed i po przeniesieniu przez
rolnika własności gospodarstwa rolnego na następcę.
Art. 85.
Umowa z następcą, a także umowa w celu wykonania umowy z następcą (przenosząca własność
gospodarstwa rolnego na następcę), powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
Art. 86.
Warunek pracy następcy w gospodarstwie rolnym uważa się za spełniony także w przypadku
usprawiedliwionych lub uzgodnionych z rolnikiem przerw w pracy.
Art. 87.
Na żądanie rolnika sąd może rozwiązać umowę z następcą, jeżeli następca bez usprawiedliwionych
powodów nie podjął albo zaprzestał pracy w gospodarstwie rolnika, nie wywiązuje się
z obowiązków przyjętych w umowie lub postępuje w taki sposób, że nie można wymagać
od rolnika, aby spełnił obowiązki względem następcy.
Art. 88.
1.
Jeżeli w umowie z następcą albo w umowie zawartej w celu wykonania tej umowy nie postanowiono
inaczej, rolnik po przeniesieniu własności gospodarstwa rolnego na następcę może żądać
od niego świadczeń przewidzianych w art. 908 § 1 Kodeksu cywilnego, w zakresie uzasadnionym potrzebami rolnika i członków jego rodziny oraz warunkami
majątkowymi i osobistymi następcy, z uwzględnieniem jego nakładu pracy w gospodarstwie
rolnika i korzyści uzyskanych od rolnika przed objęciem gospodarstwa.
2.
Jeżeli rolnik przeniósł własność gospodarstwa rolnego na następcę przed nabyciem prawa
do emerytury lub renty, a w umowie z następcą albo w umowie zawartej w celu wykonania
tej umowy nie postanowiono inaczej, może on także żądać od następcy, w zakresie określonym
w ust. 1, świadczeń pieniężnych w wysokości nieprzekraczającej połowy emerytury podstawowej
miesięcznie do czasu nabycia prawa do emerytury lub renty.
Art. 89.
Na żądanie rolnika sąd, po rozważeniu interesów stron zgodnie z zasadami współżycia
społecznego, może rozwiązać umowę przenoszącą własność gospodarstwa rolnego, zawartą
w celu wykonania umowy z następcą, jeżeli następca:
1)
uporczywie postępuje wobec rolnika w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego
lub
2)
dopuścił się względem rolnika albo jednej z najbliższych mu osób rażącej obrazy czci
bądź umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu albo wolności, lub
3)
uporczywie nie wywiązuje się ze swych obowiązków względem rolnika wynikających z umowy
lub z przepisów prawa.
Art. 90.
Jeżeli rolnik zmarł przed wykonaniem umowy z następcą, który pracował w jego gospodarstwie
co najmniej 5 lat, następca może żądać wykonania tej umowy przez spadkobierców rolnika.
Roszczenie następcy ma pierwszeństwo przed roszczeniami z tytułu zapisów.
Art. 91.
Jeżeli z umowy z następcą nie wynika co innego, do umowy tej stosuje się odpowiednio
przepisy Kodeksu cywilnego o umowie przedwstępnej, z wyjątkiem art. 390 § 1.
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 92-99.
(pominięte)
Rozdział 9
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 100.
1.
Rolnik lub domownik dobrowolnie kontynuujący ubezpieczenie w myśl przepisów o ubezpieczeniu
społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin, z dniem wejścia w życie
ustawy staje się ubezpieczonym na wniosek, chyba że spełnia warunki podlegania ubezpieczeniu
z mocy ustawy.
2.
Na wniosek złożony do dnia 30 czerwca 1991 r. rolnik lub domownik, który w dniu 31
grudnia 1990 r. podlegał z mocy prawa ubezpieczeniu społecznemu rolników indywidualnych
i członków ich rodzin, a nie podlega ubezpieczeniu wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu
lub emerytalno-rentowemu z mocy ustawy w związku ze zmianą zasad podlegania ubezpieczeniu,
może zostać objęty ubezpieczeniem z mocą od dnia 1 stycznia 1991 r. Składkę opłaca
się za cały okres ubezpieczenia.
Art. 101.
Wydanie decyzji ustalającej podleganie ubezpieczeniu przez osobę, która ukończyła
lub do dnia 31 marca 1991 r. ukończy wiek emerytalny, może nastąpić dopiero po upływie
tego terminu. Jeżeli w tym terminie złożono wniosek o emeryturę lub rentę z ubezpieczenia
i zostały spełnione warunki do przyznania tego świadczenia, nie pobiera się składki
na ubezpieczenie emerytalno-rentowe za pierwszy kwartał 1991 r.
Art. 102.
1.
Składka na ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie, o której mowa w art.
7 ust. 1, wynosi:
1)
w pierwszym kwartale 1991 r. - 60 000 zł;
2)
w drugim kwartale 1991 r. - 16% emerytury podstawowej.
2.
Począwszy od trzeciego kwartału 1991 r. wysokość tej składki ogłasza się w trybie
określonym w art. 8 ust. 4.
Art. 103.
1.
Emerytury i renty z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich
rodzin waloryzuje się w ten sposób, że:
1)
ustala się wskaźnik wymiaru świadczenia, wraz ze zwiększeniami oraz dodatkami z tytułu odznaczeń państwowych 25)Z dniem 15 listopada 1991 r. dodatek ten nie przysługuje, na podstawie art. 41 ustawy
z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania
emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. poz. 450), która weszła w
życie z dniem 15 listopada 1991 r., dodatkiem kombatanckim i dodatkiem z tytułu tajnego nauczania, według stanu na dzień
31 grudnia 1990 r.;
2)
od dnia 1 stycznia 1991 r. świadczenie wypłaca się według tak ustalonego wskaźnika.
2.
Przy ustalaniu wskaźnika przewidzianego w ust. 1 dla emerytury lub renty, do której
prawo powstało w 1990 r., zwiększenie z tytułu wartości sprzedaży produktów rolnych
powiększa się o jedną czwartą.
Art. 104.
1.
Emerytury i renty inwalidzkie przysługujące na podstawie art. 23a ustawy powołanej
w art. 122 przelicza się w ten sposób, że:
1)
oblicza się pełną wysokość emerytury lub renty (w pełnej wysokości podstawowej wraz
ze zwiększeniami) na dzień 31 grudnia 1990 r. według dotychczasowych przepisów, przy
uwzględnieniu art. 103 ust. 2;
2)
dla tak obliczonej wysokości ustala się wskaźnik wymiaru.
2.
Do czasu zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej emeryturę lub rentę, o której
mowa w ust. 1, wypłaca się w wysokości wynikającej ze wskaźnika wymiaru, pomniejszonej
o 23,75% emerytury podstawowej.
Art. 104a.
1.
Osobom pobierającym emerytury i renty, o których mowa w art. 103 i 104, oraz przyznane
na podstawie niniejszej ustawy, ustalone w kwocie nie wyższej niż kwota emerytury
podstawowej, przysługuje jednorazowa wypłata w wysokości 100 zł.
2.
Realizacja wypłaty następuje w marcu 2005 r. i w marcu 2006 r.
3.
Jednorazowa wypłata nie przysługuje w tym roku kalendarzowym, w którym nastąpiła zmiana
wysokości emerytury podstawowej w związku z waloryzacją emerytur i rent przysługujących
na podstawie przepisów emerytalnych.
4.
Jednorazowa wypłata finansowana jest ze środków budżetu państwa.
Art. 105.
1.
Jeżeli wypłata emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych
i członków ich rodzin w myśl przepisów obowiązujących w dacie przyznania tego świadczenia
nie podlegałaby zawieszeniu, przewidziane w art. 28 zawieszenie wypłaty stosuje się
tylko w przypadku, gdy okoliczności uzasadniające zawieszenie nastąpiły po dniu 31
marca 1991 r.
2.
Jeżeli dotychczasowe przepisy przewidywały zawieszenie wypłaty emerytury lub renty
z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, a w myśl
art. 28 zawieszenie wypłaty dotyczy tylko określonej części tego świadczenia, wznowienie
wypłaty pozostałej części następuje na wniosek.
Art. 106.
1.
Okresowe renty inwalidzkie, przyznane na podstawie dotychczasowych przepisów, przysługują
na zasadach i w wysokości określonych w tych przepisach. Do rent tych stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy o rencie inwalidzkiej rolniczej, z wyjątkiem art. 28.
2.
Na wniosek osoby uprawnionej do okresowej renty inwalidzkiej, o której mowa w ust.
1, zamiast tej renty przyznaje się rentę inwalidzką rolniczą, przysługującą na zasadach
i w wysokości określonych w art. 22 i art. 24-28.
Art. 107.
1.
Do zbiegu prawa do emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych
i członków ich rodzin z prawem do emerytury lub renty z innego ubezpieczenia społecznego
stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Jeżeli emerytura lub renta z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków
ich rodzin była dotychczas wypłacana łącznie z emeryturą lub rentą z innego ubezpieczenia
społecznego, świadczenia te wypłaca się z funduszu emerytalno-rentowego.
Art. 108.
Tracą moc decyzje ustalające warunkowo prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego
rolników indywidualnych i członków ich rodzin, jeżeli warunki nabycia prawa nie zostały
spełnione przed dniem wejścia w życie ustawy. Osoba zainteresowana może jednak, z
chwilą spełnienia wszystkich warunków, ponowić wniosek o załatwienie sprawy według
dotychczasowych przepisów, jeżeli nie ubiega się o analogiczne świadczenie z ubezpieczenia.
Art. 109.
Sprawy o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych
i członków ich rodzin, do których prawo powstało przed dniem wejścia w życie ustawy,
wszczęte i niezakończone przed tym dniem decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
podlegają załatwieniu na zasadach i w trybie określonych dotychczasowymi przepisami.
Wnioskodawca może jednak żądać załatwienia sprawy według przepisów ustawy; nie dotyczy
to spraw o zasiłek porodowy, zasiłek macierzyński, zasiłek chorobowy, zasiłek pogrzebowy
lub o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy.
Art. 110-116.
(pominięte)
Art. 117.
Umowy dzierżawy, zawarte stosownie do art. 2 pkt 6 lit. b ustawy powołanej w art.
122, podlegają rejestracji w ewidencji gruntów i budynków. Zgłoszenia umowy do ewidencji
dokonuje wójt gminy, w której sporządzono umowę.
Art. 118.
1.
Osobie, której przysługuje prawo użytkowania działki gruntu z tytułu przekazania gospodarstwa
rolnego Państwu, w myśl dotychczasowych przepisów, na jej wniosek przyznaje się nieodpłatnie
własność tej działki.
2.
Osobie, której przysługuje prawo do bezpłatnego korzystania z lokalu mieszkalnego
i pomieszczeń gospodarskich z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Państwu, w myśl
dotychczasowych przepisów, na jej wniosek przyznaje się nieodpłatnie własność działki
obejmującej budynki, w których znajdują się ten lokal i te pomieszczenia, o powierzchni
niezbędnej do korzystania z tych budynków.
2a.
Z wnioskiem o przyznanie prawa własności działki określonej w ust. 1 lub 2 może wystąpić
również zstępny osoby uprawnionej, o której mowa w tych przepisach, który po śmierci
tej osoby faktycznie włada, w zakresie odpowiadającym jej uprawnieniom, daną nieruchomością;
jeżeli jednak uprawnionymi są oboje małżonkowie, wniosek taki może być zgłoszony dopiero
po śmierci obojga małżonków.
3.
Przepisów ust. 1-2a nie stosuje się, jeżeli działka nie jest przedmiotem własności
Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego albo jeżeli przyznanie własności
naruszałoby prawa osób trzecich do działki lub budynków, o których mowa w tych przepisach.
4.
Decyzje w sprawach określonych w ust. 1-2a wydaje starosta.
5.
Skorzystanie z uprawnień przewidzianych w ust. 1 i 2 nie ma wpływu na wysokość emerytury
i renty.
Art. 119.
1.
Skutki prawne umowy o nieodpłatne przekazanie gospodarstwa rolnego następcy, zawartej
w myśl dotychczasowych przepisów, ustala się według tych przepisów.
2.
Na żądanie rolnika, który nieodpłatnie przekazał gospodarstwo rolne następcy przed
wejściem w życie ustawy, sąd, po rozważeniu interesów stron zgodnie z zasadami współżycia
społecznego, może rozwiązać umowę, jeżeli zachodzi jedna z przyczyn określonych w
art. 89 pkt 1-3.
Art. 120.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych do ustawy stosuje się odpowiednio przepisy
dotychczasowe, jeżeli nie są sprzeczne z ustawą.
Art. 121.
(pominięty)
Art. 122.
Traci moc ustawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych
i członków ich rodzin .
Art. 123.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1991 r., z wyjątkiem art. 61 ust. 2, który
wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1991 r.
1)
Kwota podatku (roczna kwota graniczna) na podstawie art. 5a ust. 8 niniejszej ustawy
podlega corocznej waloryzacji wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem
i na podstawie art. 5a ust. 9 niniejszej ustawy jest ogłaszana przez ministra właściwego
do spraw rozwoju wsi w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o zmianie
ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. poz. 2043), która weszła w życie
z dniem 31 grudnia 2016 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2016 r. o zmianie
ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 2), która weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie
ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 38), która weszła w życie z dniem 1 października
2017 r.
5)
Obecnie całkowita niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji,
na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 czerwca 1996 r. o zmianie niektórych
ustaw o zaopatrzeniu emerytalnym i o ubezpieczeniu społecznym (Dz. U. poz. 461), która
weszła w życie z dniem 1 września 1997 r.
6)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 7.
7)
Wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2018 r., na podstawie art. 26 pkt 3 ustawy z dnia
15 maja 2015 r. o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego
w razie choroby i macierzyństwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1066 i 1735
oraz z 2017 r. poz. 992).
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
9)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
4.
10)
Przez art. 2 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
11)
Przez art. 2 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
12)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
13)
Obecnie minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, na podstawie art. 4
ust. 1, art. 5 pkt 26 i art. 31 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji
rządowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 888, 1086, 1566 i 1909), która weszła w życie z dniem
1 kwietnia 1999 r.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
15)
Przez art. 2 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o zmianie ustawy
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 715), która weszła w życie z dniem 18 kwietnia 2017 r.
17)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624), która
weszła w życie z dniem 1 września 2017 r.
18)
Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
19)
Przez art. 3 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
20)
Dodany przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
21)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 5 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
17.
22)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 5 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
17.
23)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
24)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
25)
Z dniem 15 listopada 1991 r. dodatek ten nie przysługuje, na podstawie art. 41 ustawy
z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania
emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. poz. 450), która weszła w
życie z dniem 15 listopada 1991 r.
Załącznik nr 1 - Tabela rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej
|