Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 8 listopada 2017 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 4 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych ,
2)
ustawą z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji
Skarbowej ,
3)
ustawą z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia sprzedaży
żywności przez rolników ,
4)
ustawą z dnia 10 lutego 2017 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku
Wsparcia Rolnictwa
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 8 listopada 2017 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 22 lipca 2016 r.
pod numerem 2016/383/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania
krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych , które wdraża postanowienia dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie
przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.
Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1).
”
„
Art. 2.
Artykuły rolno-spożywcze, które są oznakowane znakiem graficznym zawierającym informację
„Produkt polski” niezgodnym z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie
art. 7b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mogą
pozostawać w obrocie do dnia 31 grudnia 2017 r.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
”
;
2)
art. 260 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej
Administracji Skarbowej , który stanowi:
„
Art. 260.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1, art. 4 pkt 1 i pkt 11 lit. c i d, lit. e w zakresie § 12 i 13 oraz lit. f,
art. 11, art. 13, art. 27, art. 38 pkt 39 lit. a tiret drugie, pkt 65 lit. a, pkt
68 lit. a w zakresie pkt 1, pkt 76 lit. b tiret drugie, art. 119, art. 148, art. 160
ust. 2 i 3, art. 162 ust. 1 pkt 1, art. 164, art. 165 ust. 1, 2 i 6, art. 178, art.
190 ust. 1, art. 201 ust. 1 i art. 259 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 150, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;
2a)
art. 112 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem 27 lutego 2017 r.;
3)
art. 4 pkt 12, art. 163 pkt 3, art. 168, art. 172 pkt 6 oraz art. 192 ust. 1-4, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;
4)
art. 149a, który wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.
”
;
3)
art. 12 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia
sprzedaży żywności przez rolników , który stanowi:
„
Art. 12.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
”
4)
art. 61 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym
Ośrodku Wsparcia Rolnictwa , który stanowi:
„
Art. 61.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem art. 45, art. 46, art.
49-51, art. 52 ust. 2-5 oraz art. 57 ust. 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem następującym
po dniu ogłoszenia niniejszej ustawy.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych1)Przepisy niniejszej ustawy: 1) wykonują postanowienia: a) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200), b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen (Dz. Urz. UE L 337 z 16.12.2008, str. 3, z późn. zm.), c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.), d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.); 2) wdrażają postanowienia: a) dyrektywy Rady 89/396/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 186 z 30.06.1989, str. 21, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 1), b) dyrektywy Rady 91/238/EWG z dnia 22 kwietnia 1991 r. zmieniającej dyrektywę 89/396/EWG w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 107 z 27.04.1991, str. 50; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 275), c) dyrektywy Rady 92/11/EWG z dnia 3 marca 1992 r. zmieniającej dyrektywę 89/396/EWG w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 65 z 11.03.1992, str. 32; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 11, str. 81).
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje sprawy jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz organizację
i zasady działania Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
Art. 2.
Przepisy ustawy nie dotyczą:
1)
artykułów rolno-spożywczych wytwarzanych na własny użytek;
2)
materiału siewnego roślin rolniczych, ogrodniczych i zielarskich w rozumieniu przepisów
o nasiennictwie;
4)
wymagań zdrowotnych, sanitarnych, weterynaryjnych i fitosanitarnych dotyczących artykułów
rolno-spożywczych określonych w odrębnych przepisach;
5)
jakości handlowej owoców i warzyw w zakresie uregulowanym w przepisach Unii Europejskiej.
Art. 3.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
artykuły rolno-spożywcze - produkty rolne, runo leśne, dziczyznę, organizmy morskie
i słodkowodne w postaci surowców, półproduktów oraz wyrobów gotowych otrzymywanych
z tych surowców i półproduktów, w tym środki spożywcze;
2)
żywność (środek spożywczy) - każdą substancję lub produkt w rozumieniu art. 2 rozporządzenia
(WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego
ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa
Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz.
WE L 31 z 01.02.2002);
3)
(uchylony)
4)
obrót - czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2;
5)
jakość handlowa - cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych,
fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości
lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i
oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi;
6)
(uchylony)
7)
partia produkcyjna - określoną ilość artykułu rolno-spożywczego wyprodukowanego, przetworzonego
lub zapakowanego w praktycznie takich samych warunkach;
8)
próbka - część partii produkcyjnej pobraną jednorazowo, w sposób losowy, w celu kontroli
lub oceny w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego;
9)
producent - osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej, która:
a)
produkuje lub paczkuje artykuły rolno-spożywcze, lub
b)
wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest zarejestrowana
na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym;
10)
artykuł rolno-spożywczy zafałszowany - produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami
dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt,
w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na
celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności
te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności
jeżeli:
a)
dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu
wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej,
b)
w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych
artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą,
c)
w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu
przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy
jakości handlowej;
11)
konsument finalny - konsumenta finalnego, w rozumieniu art. 3 pkt 18 rozporządzenia
(WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego
ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa
Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności.
Rozdział 2
Jakość handlowa
Art. 4.
1.
Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie
jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie
wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie
zostało zadeklarowane przez producenta.
2.
Określenie wymagań w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego może nastąpić
w szczególności przez ustalenie jego klasy jakości.
Art. 5.
Opakowania artykułów rolno-spożywczych wprowadzanych do obrotu powinny zapewniać zachowanie
cech istotnych dla danego rodzaju artykułu rolno-spożywczego, decydujących o jego
tożsamości.
Art. 6.
1.
Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane co najmniej w języku
polskim.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych przeznaczonych
do wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 7.
1.
Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego zawiera informacje istotne z punktu widzenia
jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego, w szczególności:
1)
nazwę, pod którą artykuł rolno-spożywczy jest wprowadzany do obrotu;
2)
inne dane umożliwiające identyfikację artykułu rolno-spożywczego oraz odróżnienie
go od innych artykułów rolno-spożywczych.
2.
(uchylony)
Art. 7a.
1.
Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu znakuje się ponadto widocznym, czytelnym
i nieusuwalnym kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej, umożliwiającym identyfikację
artykułu rolno-spożywczego z danej partii produkcyjnej.
2.
Kod identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest nadawany przez producenta.
Art. 7b3)Dodany przez art. 1 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. poz. 2007), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. .
1.
Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem nieprzetworzonym w rozumieniu
art. 2 ust. 1 lit. n rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139
z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.) 4)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 153 z 12.06.2008,
str. 42, Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str. 7, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str.
109, Dz. Urz. UE L 160 z 12.06.2013, str. 19 oraz Dz. Urz. UE L 222 z 17.08.2016,
str. 114. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319) może zawierać
informację „Produkt polski”, jeżeli produkcja podstawowa w rozumieniu art. 3 pkt 17
rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia
2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie
bezpieczeństwa żywności tego produktu odbyła się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
a w przypadku:
1)
mięsa - jeżeli zostało pozyskane ze zwierząt urodzonych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej oraz których chów i ubój odbyły się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
produktów pochodzenia zwierzęcego innych niż mięso - jeżeli zostały pozyskane od zwierząt,
których chów odbywa się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem przetworzonym w rozumieniu
art. 2 ust. 1 lit. o rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych może zawierać informację
„Produkt polski”, jeżeli został wyprodukowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
i wszystkie jego składniki spełniają warunki określone w ust. 1 lub zostały wyprodukowane
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie ze składników spełniających warunki
określone w ust. 1, a jeżeli do jego produkcji użyto innych składników:
1)
łączna masa tych składników wynosi nie więcej niż 25% łącznej masy wszystkich składników
w chwili ich użycia do wyprodukowania tego produktu, nie licząc masy wody użytej do
jego produkcji, oraz
2)
nie można zastąpić tych składników takimi samymi składnikami, które:
a)
spełniają warunki określone w ust. 1 lub
b)
zostały wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie ze składników
spełniających warunki określone w ust. 1.
3.
W oznakowaniu artykułu rolno-spożywczego informację „Produkt polski” można również
zamieszczać w formie znaku graficznego zawierającego tę informację.
4.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór znaku
graficznego zawierającego informację „Produkt polski”, mając na względzie zapewnienie
jednolitej formy prezentacji i specyfikę informacji, która będzie przekazywana za
pośrednictwem tego znaku.
Art. 8.
(uchylony)
Art. 9.
Artykuły rolno-spożywcze należy składować i transportować w sposób zapewniający utrzymanie
ich właściwej jakości handlowej.
Art. 10.
1.
Artykuły rolno-spożywcze przywożone z państw niebędących członkami Unii Europejskiej,
z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)
- stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, mogą być dopuszczone do obrotu
w rozumieniu przepisów prawa celnego, pod warunkiem przeprowadzenia kontroli jakości
handlowej przez organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
1a.
W przypadku konieczności wykonania badań laboratoryjnych artykuły, o których mowa
w ust. 1, mogą być za zgodą organu celnego:
1)
składowane w miejscu i na warunkach określonych przez organ Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych, do czasu uzyskania wyników badań pobranych przez ten
organ próbek, albo
2)
skierowane do miejsca przeznaczenia i poddane badaniom laboratoryjnym przez właściwy
miejscowo organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
2.
W przypadku wydania przez organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
decyzji o zakazie wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu, o której mowa
w art. 30 ust. 1, organ celny odmawia przyjęcia zgłoszenia celnego, chyba że przepisy
odrębne stanowią inaczej.
2a5)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948), która weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r..
Organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadzający kontrolę
graniczną jakości handlowej w portach morskich współpracuje z organami celnymi w zakresie
tej kontroli, w szczególności informuje naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego
dla portu morskiego o terminie, w tym o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Organ
Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadza kontrolę graniczną
jakości handlowej w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów,
o których mowa w art. 60 ust. 2-5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji
Skarbowej (Dz. U. poz. 1947 z późn. zm.6)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255 oraz z 2017 r.
poz. 88, 244, 379, 708, 768, 1086 i 1321.).
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi wykaz
artykułów rolno-spożywczych, o których mowa w ust. 1, oraz ich minimalne ilości podlegające
kontroli jakości handlowej, kierując się znaczeniem tych artykułów dla rynku krajowego.
Art. 11.
(uchylony)
Art. 12.
1.
Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania
i obrotu artykułami rolno-spożywczymi podlega zgłoszeniu wojewódzkiemu inspektorowi
jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania
lub siedzibę zgłaszającego, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy:
1)
rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, w zakresie prowadzonej
działalności rolniczej, z wyłączeniem działalności polegającej na znakowaniu i pakowaniu
jaj;
1a)
producentów i przedsiębiorców wyrabiających wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli
położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 28 ustawy
z adnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami
i organizacji rynku wina (Dz. U. z 2016 r. poz. 859 oraz z 2017 r. poz. 624);
2)
podjęcia działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego artykułami rolno-spożywczymi.
3.
Zgłoszenia dokonuje się nie później niż w dniu rozpoczęcia działalności gospodarczej;
zgłoszenie zawiera:
1)
imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę zgłaszającego;
1a)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile zgłaszający
taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2)
określenie przedmiotu działalności gospodarczej, w tym informację o działalności eksportowej;
3)
wskazanie miejsca produkcji, składowania lub konfekcjonowania artykułów rolno-spożywczych.
3a.
(uchylony)
4.
Wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych należy zgłosić:
1)
zmianę danych, o których mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia jej dokonania;
2)
zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1, w terminie
7 dni od dnia jej zaprzestania.
Art. 13.
1.
Artykuły rolno-spożywcze charakteryzujące się specyficznymi cechami jakości handlowej
lub wymaganiami jakości handlowej, w szczególności w zakresie sposobu produkcji, składu
lub właściwości organoleptycznych, mogą być oznakowane znakiem jakości.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór znaku
jakości, mając na względzie, aby znak kojarzył się powszechnie z produkcją roślinną
lub zwierzęcą.
3.
Znak jakości przyznaje minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji,
po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
4.
Wniosek o przyznanie znaku jakości producent artykułu rolno-spożywczego składa do
ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
5.
(uchylony)
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
8.
(uchylony)
9.
(uchylony)
10.
(uchylony)
11.
(uchylony)
Art. 14.
1.
Znak jakości przyznawany jest na okres 3 lat.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Głównego Inspektora Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, może, w drodze decyzji, cofnąć przyznanie znaku
jakości przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli artykuł rolno-spożywczy
przestanie spełniać wymagania jakościowe, o których mowa w art. 13 ust. 1.
Art. 15.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia:
1)
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi sposób znakowania i
szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu poszczególnych rodzajów środków
spożywczych, w tym środków spożywczych:
a)
bez opakowań przeznaczonych do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładom żywienia
zbiorowego w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom
informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG,
dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia
Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.),
b)
pakowanych przy sprzedaży,
2)
może określić inne szczegółowe wymagania w zakresie jakości handlowej niektórych artykułów
rolno-spożywczych lub ich grup,
3)
może określić szczegółowe wymagania w zakresie składowania lub transportu niektórych
artykułów rolno-spożywczych,
4)
określi szczegółowy zakres i sposób znakowania niektórych grup i rodzajów artykułów
rolno-spożywczych kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej,
5)
może określić sposób żywienia lub warunki chowu zwierząt, mające wpływ na jakość handlową
artykułów rolno-spożywczych otrzymywanych z tych zwierząt,
6)
może określić szczegółowy zakres i sposób znakowania nieprzeznaczonych bezpośrednio
dla konsumenta finalnego niektórych grup i rodzajów opakowanych artykułów rolno-spożywczych
lub artykułów rolno-spożywczych bez opakowań
- mając na względzie konieczność zapewnienia nabywcy niezbędnych informacji umożliwiających
porównanie nabywanego artykułu rolno-spożywczego z innymi artykułami rolno-spożywczymi
tego samego rodzaju, zapobieganie nieuczciwym praktykom rynkowym oraz zapewnienie
właściwej jakości handlowej tych artykułów.
Art. 15a.
2.
Tusze innych zwierząt mogą być klasyfikowane i oznaczane znakiem klasy jakości handlowej.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:
1)
tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;
2)
tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:
a)
nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub
b)
wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tych rzeźni oraz dokonuje się rozbioru
wszystkich uzyskanych tusz;
3)
tusz wołowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:
a)
nie więcej niż 75 sztuk bydła w wieku od 8. miesiąca życia tygodniowo średniorocznie
lub
b)
niewielkie ilości zwierząt na podstawie umowy z właścicielem.
3a.
Za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się średnią
za ostatni rok kalendarzowy.
3b.
W przypadku gdy średnia liczba sztuk poddawanych ubojowi za ostatni rok kalendarzowy
jest niższa od wielkości określonych w ust. 3 pkt 2 lit. a lub pkt 3 lit. a, za liczbę
sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się średnią za okres
ostatnich dwóch lat poprzedzających rok kalendarzowy, w którym ma być prowadzona klasyfikacja.
3c.
Organ Inspekcji właściwy ze względu na miejsce poddawania zwierząt ubojowi może wystąpić
z wnioskiem do podmiotu obowiązanego do prowadzenia klasyfikacji tusz, o których mowa
w ust. 1, o przekazanie informacji o planowanych terminach poddawania zwierząt ubojowi
we wskazanym w tym wniosku okresie. Okres ten nie może być dłuższy niż trzy miesiące.
Informacje o planowanych terminach poddawania zwierząt ubojowi przekazuje się w terminie
7 dni od dnia otrzymania wniosku.
3d.
Podmiot poddający zwierzęta ubojowi składa właściwemu ze względu na miejsce poddawania
zwierząt ubojowi organowi Inspekcji kwartalną i roczną informację o liczbie uzyskanych
tusz:
1)
wołowych i wieprzowych;
2)
w poszczególnych kategoriach oraz klasach uformowania i otłuszczenia - w odniesieniu
do tusz bydła w wieku od 8. miesiąca życia, jeżeli poddawał tusze klasyfikacji;
3)
w poszczególnych klasach mięsności - w odniesieniu do tusz wieprzowych, jeżeli poddawał
tusze klasyfikacji.
3e.
Informację, o której mowa w ust. 3d, składa się w terminie do 10 dnia miesiąca następującego
po kwartale lub roku, którego informacja dotyczy.
4.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia:
1)
określi szczegółowy sposób oznaczania klasy jakości handlowej tusz wieprzowych oraz
tusz wołowych,
2)
określi wzory formularzy służących do sporządzania informacji, o których mowa w ust.
3d,
3)
może określić rodzaje tusz innych zwierząt oznaczanych znakiem klasy jakości handlowej
oraz sposób ich oznaczania tym znakiem
- mając na względzie potrzebę zastosowania do tych czynności odpowiednich urządzeń,
określenia warunków klasyfikacji umożliwiającej jednolitą rejestrację cen rynkowych
oraz zapewnienia odpowiedniej zapłaty producentom.
Art. 15b.
1.
Technika automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, o której mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia
Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady
wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz
raportowania ich cen (Dz. Urz. UE L 337 z 16.12.2008, str. 3, z późn. zm.), zwanego
dalej „rozporządzeniem nr 1249/2008”, wymaga zatwierdzenia przez ministra właściwego
do spraw rynków rolnych dokonywanego na wniosek podmiotu zainteresowanego.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz adres i miejsce zamieszkania albo nazwę oraz adres i siedzibę
podmiotu zainteresowanego, z tym że w przypadku gdy podmiotem zainteresowanym jest
osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, zamiast adresu i miejsca zamieszkania
tej osoby - miejsce i adres wykonywania działalności, jeżeli są inne niż adres i miejsce
zamieszkania tej osoby;
2)
określenie rzeźni, w której zostanie przeprowadzony test certyfikacyjny, o którym
mowa w części A załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008;
3)
wskazanie typu urządzenia do automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, nazwę producenta
tego urządzenia i rok jego produkcji.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie przekazuje wniosek, o którym
mowa w ust. 1, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,
który:
1)
przygotowuje informacje, o których mowa w części B załącznika II do rozporządzenia
nr 1249/2008;
2)
organizuje test certyfikacyjny, o którym mowa w części A załącznika II do rozporządzenia
nr 1249/2008;
3)
przygotowuje informacje, o których mowa w tiret pierwsze-trzecie części C załącznika
II do rozporządzenia nr 1249/2008.
4.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych niezwłocznie przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych informacje, o których mowa w części
B załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008 i tiret pierwsze-trzecie części C załącznika
II do rozporządzenia nr 1249/2008.
5.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje instytutowi badawczemu prowadzącemu
badania i analizy związane z jakością żywności informacje, o których mowa w tiret
pierwsze-trzecie części C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008.
6.
Instytut, o którym mowa w ust. 5, przeprowadza analizę ilościową wyników testu certyfikacyjnego,
o której mowa w tiret czwarte części C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008,
oraz ocenę dokładności technik automatycznej klasyfikacji, o których mowa w tiret
piąte części C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008, i niezwłocznie przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych wyniki tej analizy i oceny.
7.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych zatwierdza, w drodze decyzji, technikę automatycznej
klasyfikacji tusz wołowych, jeżeli wyniki analizy i oceny, o których mowa w ust. 6,
spełniają wymagania określone w części A załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008.
8.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje kopię decyzji, o której mowa
w ust. 7, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
Art. 15c.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym do przekazywania
Komisji Europejskiej informacji, o których mowa w częściach B i C załącznika II do
rozporządzenia nr 1249/2008.
Art. 15d.
1.
Podmiot zainteresowany zatwierdzeniem techniki automatycznej klasyfikacji tusz wołowych
ponosi koszty zatwierdzenia tej techniki, które obejmują:
1)
przygotowanie informacji, o których mowa w części B załącznika II do rozporządzenia
nr 1249/2008;
2)
organizację i przeprowadzenie testu certyfikacyjnego, o którym mowa w części A załącznika
II do rozporządzenia nr 1249/2008;
3)
przeprowadzenie analizy wyników testu certyfikacyjnego, o którym mowa w części A załącznika
II do rozporządzenia nr 1249/2008;
4)
przygotowanie informacji, o których mowa w tiret pierwsze-trzecie części C załącznika
II do rozporządzenia nr 1249/2008;
5)
przeprowadzenie analizy ilościowej wyników testu certyfikacyjnego, o której mowa w
tiret czwarte części C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008, oraz oceny dokładności
technik automatycznej klasyfikacji, o których mowa w tiret piąte części C załącznika
II do rozporządzenia nr 1249/2008.
2.
Podmiot zainteresowany zatwierdzeniem techniki automatycznej klasyfikacji tusz wołowych
uiszcza opłatę obejmującą koszty, o których mowa w:
1)
ust. 1 pkt 1-4, na rachunek bankowy wskazany przez Głównego Inspektora Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych;
2)
ust. 1 pkt 5, na rachunek bankowy wskazany przez instytut, o którym mowa w art. 15b
ust. 5.
Rozdział 3
Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
Art. 16.
1.
Tworzy się Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwaną dalej „Inspekcją”.
2.
Inspekcja podlega ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.
Art. 17.
1.
Do zadań Inspekcji należy:
1)
nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych, a w szczególności:
a)
kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji i obrocie, w tym
wywożonych za granicę,
b)
kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych spoza państw członkowskich
Unii Europejskiej oraz spoza państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrola graniczna
tych artykułów,
c)
dokonywanie oceny i wydawanie świadectw w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
d)
powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego w ramach sieci systemu wczesnego
ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach (systemu RASFF) o podjętych decyzjach
dotyczących niebezpiecznych artykułów rolno-spożywczych,
e)
kontrola artykułów rolno-spożywczych oznakowanych chronionymi nazwami pochodzenia,
chronionymi oznaczeniami geograficznymi albo nazwami gwarantowanych tradycyjnych specjalności,
zarejestrowanymi na podstawie przepisów o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów
rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych, lub nazwami odwołującymi
się do zarejestrowanych chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych
albo gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz współpraca z jednostkami sprawującymi
taką kontrolę w innych państwach,
f)
kontrola wyrobów winiarskich oznakowanych chronionymi nazwami pochodzenia lub chronionymi
oznaczeniami geograficznymi, zarejestrowanymi na podstawie przepisów o wyrobie i rozlewie
wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina, lub nazwami odwołującymi
się do zarejestrowanych chronionych nazw pochodzenia lub chronionych oznaczeń geograficznych
oraz współpraca z jednostkami sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,
g)
kontrola napojów spirytusowych oznakowanych chronionymi oznaczeniami geograficznymi,
zarejestrowanymi na podstawie przepisów o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji
i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, lub nazwami odwołującymi
się do zarejestrowanych chronionych oznaczeń geograficznych oraz współpraca z jednostkami
sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,
h)
kontrola artykułów rolno-spożywczych oznaczonych określeniem jakościowym stosowanym
fakultatywnie „produkt górski”, o którym mowa w art. 31 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów
jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str.
1),
i8)Dodana przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
kontrola żywności w rolniczym handlu detalicznym w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 29b
ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z
2017 r. poz. 149 i 60);
2)
kontrola warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych;
3)
(uchylony)
49)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
współpraca z właściwymi organami administracji rządowej w województwie, organami innych
inspekcji, urzędami celno-skarbowymi, Policją, jednostkami samorządu terytorialnego
oraz państwowymi jednostkami organizacyjnymi realizującymi politykę rolną państwa;
4a)
współpraca z jednostkami organizacyjnymi pełniącymi funkcje agencji płatniczych w
zakresie realizacji Wspólnej Polityki Rolnej oraz jednostkami organizacyjnymi uczestniczącymi
w realizacji operacji finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej
Potrzebującym;
5)
współpraca z organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się jakością handlową artykułów
rolno-spożywczych oraz ich obrotem międzynarodowym lub uczestnictwo w pracach tych
organizacji;
6)
udzielanie informacji i szkolenie w zakresie przepisów i wymagań dotyczących jakości
handlowej lub ustalania klas jakości handlowej oraz metod i badań artykułów rolno-spożywczych;
7)
współpraca z urzędowymi jednostkami kontrolnymi w innych państwach w zakresie kontroli
jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym wymienianie informacji lub próbek
artykułów rolno-spożywczych;
8)
wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady organizacji Inspekcji, mając na względzie usprawnienie i ujednolicenie funkcjonowania
jej organów.
2a.
Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji może dotyczyć również
sposobu żywienia i warunków chowu zwierząt, jeżeli informacja w tym zakresie została
zadeklarowana przy wprowadzaniu artykułu rolno-spożywczego do obrotu.
2b.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, określić:
1)
szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub
2)
wzory dokumentów związanych z przeprowadzaniem kontroli jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych, lub
3)
wzory dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów rolno-spożywczych
lub ich grup
- biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli do wymagań
związanych ze swobodnym przepływem towarów oraz mając na względzie obowiązki określone
w art. 8, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia
zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt
i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz.
UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, z późn. zm.).
3.
Nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych w obrocie detalicznym sprawuje
Inspekcja Handlowa.
4.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze
rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których jest dokonywana kontrola jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych sprowadzanych z zagranicy, mając na względzie
zabezpieczenie wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spożywczych spełniających wymagania
w zakresie jakości handlowej oraz uwzględniając możliwości organizacyjne i techniczne
Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
Art. 17a.
1.
Inspekcja sprawuje nadzór w zakresie jakości handlowej określonej przepisami Unii
Europejskiej odnoszącymi się do:
1)
mięsa drobiowego;
2)
jaj;
3)
tusz wieprzowych;
4)
tusz wołowych;
5)
tusz innych zwierząt;
6)
mięsa pochodzącego z bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia.
2.
Nadzór, o którym mowa w ust. 1, jest sprawowany z uwzględnieniem art. 17 ust. 3.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz przepisów
Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 1.
Art. 17b.
1.
Inspekcja wydaje świadectwa potwierdzające pochodzenie mięsa wołowego z dorosłych
osobników męskich, uprawniające do otrzymania refundacji wywozowych, o których mowa
w przepisach Unii Europejskiej dotyczących warunków udzielania specjalnych refundacji
wywozowych do niektórych rodzajów wołowiny bez kości oraz w przepisach Unii Europejskiej
dotyczących przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i
cielęciny.
2.
Świadectwa, o których mowa w ust. 1, są wydawane na wniosek przedsiębiorcy, złożony
na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Inspekcję, po dokonaniu oceny mięsa
wołowego w zakresie potwierdzenia jego tożsamości.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności:
1)
nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze
urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany;
3)
informacje o:
a)
dacie i miejscu uboju oraz liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju, jeżeli wnioskodawca
dokonuje uboju,
b)
dacie i miejscu uboju, liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju oraz dacie i miejscu
odkostnienia mięsa i liczbie tusz przeznaczonych do odkostnienia mięsa, jeżeli wnioskodawca
dokonuje odkostnienia,
c)
państwie przeznaczenia.
4.
Do oceny mięsa wołowego i wydawania świadectw, o których mowa w ust. 1, przepisy art.
31 ust. 2 i 3 oraz 5-7 stosuje się odpowiednio.
5.
Za dokonanie czynności związanych z oceną mięsa wołowego, przeprowadzenie badań laboratoryjnych
i wydanie świadectw, o których mowa w ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości równej
opłacie za dokonanie oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, przeprowadzenie
badań laboratoryjnych i wydanie świadectwa jakości handlowej, w sposób i w terminach
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 31 ust. 8 pkt 2.
Art. 17c.
1.
Inspekcja prowadzi kontrole prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego
Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, z
wyłączeniem refundacji eksportowych, zwane dalej „kontrolami”.
2.
Kontrole są prowadzone na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej
polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającym rozporządzenia
Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005
i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), zwanym dalej „rozporządzeniem
nr 1306/2013”.
310)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 15 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624), która weszła w życie z dniem 1 września 2017 r..
Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz Prezes Agencji Restrukturyzacji
i Modernizacji Rolnictwa, w celu przeprowadzenia przez Inspekcję kontroli, przekazują
Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych informacje i dokumenty
dotyczące transakcji, o których mowa w ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa i minister właściwy do spraw rynków rolnych są
organami właściwymi do:
1)
przeprowadzania analizy ryzyka w zakresie prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych
z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki
Rolnej, z wyłączeniem refundacji eksportowych;
2)
opracowywania projektu rocznego programu kontroli, o którym mowa w art. 84 rozporządzenia
nr 1306/2013, oraz projektu sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 86 rozporządzenia
nr 1306/2013, w zakresie określonym w ust. 1;
3)
przekazywania Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
listy przedsiębiorstw, u których zostanie przeprowadzona kontrola.
510)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 15 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624), która weszła w życie z dniem 1 września 2017 r..
W zakresie określonym w ust. 4 pkt 1 i 2 Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych, Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz Prezes
Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przekazują ministrowi właściwemu
do spraw rolnictwa i ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych informacje i wyjaśnienia.
6.
W zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1306/2013, do przeprowadzania kontroli
stosuje się odpowiednio przepisy art. 24-28.
7.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przekazuje ministrowi
właściwemu do spraw rolnictwa i ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych protokół
z kontroli oraz dokumentację dotyczącą tej kontroli, w terminie 30 dni roboczych od
dnia otrzymania tych dokumentów.
Art. 17d.
1.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwy ze względu
na miejsce prowadzenia produkcji jaj jest organem właściwym w sprawie zwolnienia,
o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca
2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr
1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008,
str. 6, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008”.
2.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „zwolnieniem”, jest dokonywane w drodze
decyzji.
3.
Wniosek o zwolnienie zawiera w szczególności:
1)
nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;
2)
kod producenta.
4.
Podmiot, który uzyskał zwolnienie jest obowiązany:
1)
prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą:
a)
nazwę albo imię i nazwisko i adres odbiorcy jaj,
b)
miejsce przeznaczenia jaj,
c)
liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania;
2)
informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych państwach członkowskich
Unii Europejskiej, na 14 dni przed każdą wysyłką jaj, podając:
a)
nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,
b)
miejsce przeznaczenia jaj,
c)
masę lub liczbę wysyłanych jaj.
5.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych niezwłocznie przekazuje
informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych.
6.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych cofa w drodze decyzji
zwolnienie, jeżeli podmiot nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 4.
7.
Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego wojewódzkiego
inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o wydaniu decyzji ograniczającej
lub zakazującej produkcji jaj, dotyczącej podmiotu, który uzyskał zwolnienie.
8.
(uchylony)
9.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych niezwłocznie powiadamia
o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia powiatowego lekarza weterynarii właściwego
ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych, który prowadzi wykaz podmiotów, które posiadają zwolnienie.
10.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych informuje właściwe
organy zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej o podmiotach, które
uzyskały zwolnienie zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 589/2008.
Art. 18.
Zadania Inspekcji wykonują następujące organy:
1)
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwany dalej „Głównym
Inspektorem”;
2)
wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej inspekcji jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych, wchodzącej w skład zespolonej administracji
wojewódzkiej.
Art. 18a11)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Kontrole należące do zakresu działania właściwych organów Inspekcji wykonuje również
Służba Celno-Skarbowa w zakresie określonym w przepisach odrębnych.
Art. 19.
1.
Główny Inspektor jest centralnym organem administracji rządowej podległym ministrowi
właściwemu do spraw rynków rolnych.
2.
Głównego Inspektora powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego
do spraw rynków rolnych. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora.
3.
Zastępców Głównego Inspektora powołuje minister właściwy do spraw rynków rolnych na
wniosek Głównego Inspektora. Minister właściwy do spraw rynków rolnych odwołuje zastępców
Głównego Inspektora.
3a.
Stanowisko Głównego Inspektora i jego zastępców może zajmować osoba, która:
1)
posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2)
jest obywatelem polskim;
3)
korzysta z pełni praw publicznych;
4)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe;
5)
posiada kompetencje kierownicze;
6)
posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku
kierowniczym;
7)
posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego
Inspektora.
3b.
(uchylony)
3c.
(uchylony)
3d.
(uchylony)
3e.
(uchylony)
3f.
(uchylony)
3g.
(uchylony)
3h.
(uchylony)
3i.
(uchylony)
3j.
(uchylony)
3k.
(uchylony)
3l.
(uchylony)
3m.
Powołanie na stanowiska, o których mowa w ust. 3a, jest równoznaczne z nawiązaniem
stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca
1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz.
60 i 962).
4.
Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą Głównego Inspektora.
5.
Zastępcę wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, na wniosek wojewódzkiego
inspektora.
Art. 20.
1.
Główny Inspektor koordynuje i nadzoruje działalność Inspekcji.
2.
Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Inspektoratu Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
3.
Wojewódzcy inspektorzy wykonują swoje zadania przy pomocy wojewódzkich inspektoratów
jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
4.
Wojewódzki inspektor może tworzyć oddziały wojewódzkiego inspektoratu, za zgodą Głównego
Inspektora, w szczególności w celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 17 ust.
1 pkt 1 lit. b.
5.
Główny Inspektor może tworzyć delegatury zamiejscowe Głównego Inspektoratu Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
6.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych nadaje, w drodze zarządzenia, statut Głównemu
Inspektoratowi. Statut określa w szczególności organizację Głównego Inspektoratu,
rodzaje poszczególnych komórek organizacyjnych, zakres zadań oraz wzór znaku Inspekcji.
7.
Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli granicznej artykułów rolno-spożywczych na
granicy państwa są obowiązani do noszenia munduru.
7a.
Wojewódzki inspektor przydziela mundur pracownikowi Inspekcji, o którym mowa w ust.
7.
7b.
Pracownik Inspekcji zwraca mundur wojewódzkiemu inspektorowi w dniu rozwiązania stosunku
pracy.
8.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory,
kolory oraz sposób przydzielania i zwracania munduru pracowników Inspekcji, o których
mowa w ust. 7, mając na względzie odróżnienie pracowników Inspekcji od innych służb
kontroli oraz zapewnienie właściwego umundurowania pracowników Inspekcji, w szczególności
biorąc pod uwagę okres użytkowania munduru.
Art. 20a.
1.
Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli otrzymują legitymacje służbowe.
2.
Legitymacje służbowe wydaje:
1)
wojewoda - wojewódzkiemu inspektorowi i jego zastępcy;
2)
wojewódzki inspektor - pracownikom wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych;
3)
dyrektor generalny Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
- pracownikom Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
3.
W przypadku utraty legitymacji służbowej pracownik jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić
o tym organ, który wydał legitymację.
4.
Organ, który wydał legitymację, przeprowadza postępowanie wyjaśniające, unieważnia
utraconą legitymację służbową oraz wydaje nową.
5.
Legitymacja służbowa podlega wymianie w przypadku:
1)
zmiany imienia lub nazwiska pracownika;
2)
uszkodzenia lub zniszczenia;
3)
zmiany stanowiska pracownika.
6.
Z chwilą rozwiązania stosunku pracy legitymacja służbowa podlega zwrotowi organowi,
który ją wydał.
7.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji
służbowej pracowników Inspekcji dokonujących kontroli, mając na względzie możliwość
identyfikacji pracownika Inspekcji i jego stanowiska służbowego.
Art. 21.
W rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach należących
do zakresu zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor,
a organem wyższego stopnia - Główny Inspektor.
Art. 22.
1.
Organy Inspekcji mogą upoważniać pracowników Inspekcji do załatwiania spraw w ich
imieniu, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.
2.
Organy Inspekcji do wydawania decyzji administracyjnych mogą upoważniać pracowników,
którzy:
1)
ukończyli studia wyższe;
2)
posiadają kwalifikacje potwierdzane co 5 lat zdaniem egzaminu z zakresu towaroznawstwa
i obowiązujących przepisów o jakości handlowej przed komisją kwalifikacyjną, o której
mowa w art. 35 ust. 2.
Rozdział 4
Postępowanie kontrolne
Art. 23.
1.
Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz warunków składowania i
transportu tych artykułów ma na celu sprawdzenie, czy:
1)
artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej określone
w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów,
jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta;
2)
artykuły rolno-spożywcze są składowane lub transportowane w sposób zapewniający zachowanie
ich właściwej jakości handlowej;
3)
ilość i jakość składowanego artykułu rolno-spożywczego są zgodne z ustalonymi warunkami
składowania.
2.
Kontrola obejmuje co najmniej jedną z następujących czynności:
1)
sprawdzenie dokumentów umożliwiających identyfikację artykułu rolno-spożywczego, atestów
jakościowych, wyników badań laboratoryjnych oraz innych dokumentów świadczących o
jego jakości handlowej;
2)
sprawdzenie opakowania, oznakowania, prezentacji artykułu rolno-spożywczego oraz warunków
jego przechowywania i transportu;
3)
oględziny artykułu rolno-spożywczego;
4)
pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych;
5)
ustalenie klasy jakości artykułu rolno-spożywczego;
6)
sprawdzanie sposobu produkcji artykułu rolno-spożywczego lub prawidłowości przebiegu
procesu technologicznego.
3.
(uchylony)
Art. 24.
Główny Inspektor, wojewódzcy inspektorzy oraz upoważnieni przez nich pracownicy Inspekcji,
realizując zadania określone w ustawie oraz w odrębnych przepisach, uprawnieni są
do:
1)
wstępu na teren oraz do obiektów i pomieszczeń kontrolowanych jednostek oraz poruszania
się na tym terenie i w tych obiektach i pomieszczeniach;
1a)
wstępu do środków transportu kontrolowanych jednostek i przeprowadzania ich oględzin;
2)
żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;
3)
żądania okazywania dokumentów związanych z przedmiotem kontroli;
4)
pobierania nieodpłatnie próbek do badań;
5)
żądania sporządzenia kserokopii i urzędowego tłumaczenia na język polski dokumentów
sporządzonych w języku obcym związanych z przedmiotem kontroli;
6)
legitymowania osób przebywających na terenie jednostki kontrolowanej w trakcie przeprowadzanej
kontroli.
Art. 2512)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Kontrolę działalności gospodarczej przedsiębiorcy przeprowadza pracownik Inspekcji
po okazaniu legitymacji służbowej oraz upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.
2.
Pracownik Inspekcji może także:
1)
przeprowadzić kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych
spoza państw członkowskich Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
w tym kontrolę graniczną tych artykułów,
2)
dokonać oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
3)
przeprowadzić kontrolę warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych
- po okazaniu legitymacji służbowej oraz imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia
kontroli.
3.
Imienne okresowe upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera:
1)
wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia kontroli;
2)
oznaczenie organu przeprowadzającego kontrolę;
3)
datę i miejsce wystawienia tego upoważnienia;
4)
imię i nazwisko pracownika Inspekcji uprawnionego do przeprowadzenia kontroli oraz
numer jego legitymacji służbowej;
5)
określenie zakresu przedmiotowego przeprowadzanej kontroli;
6)
oznaczenie okresu obowiązywania tego upoważnienia;
7)
podpis osoby udzielającej tego upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub
pełnionej funkcji.
4.
Do imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nie stosuje się przepisów
art. 79a ust. 6 pkt 5, 7 i 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności
gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 460
i 819).
5.
Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy, o której mowa w art. 17 ust. 1
pkt 1 lit. a, odbywa się w obecności kierownika kontrolowanej jednostki, a w razie
jego nieobecności - osoby przez niego upoważnionej.
6.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do kontroli działalności podmiotów niebędących
przedsiębiorcami.
7.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór imiennego
okresowego upoważnienia, o którym mowa w ust. 3, mając na względzie zapewnienie rzetelnej
kontroli artykułów rolno-spożywczych oraz spełnienie przez to upoważnienie wymagań
dotyczących treści upoważnień do przeprowadzenia kontroli wynikających z przepisów
dotyczących działalności gospodarczej.
Art. 26.
1.
Dokumenty, artykuły rolno-spożywcze i inne przedmioty mające związek z kontrolą oraz
pomieszczenia, w których dokonuje się czynności kontrolnych, o których mowa w art.
23 ust. 2, mogą być zabezpieczone w sposób określony w art. 27.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych ulegających szybkim zmianom
biochemicznym.
Art. 27.
1.
Zabezpieczenie dokumentów i innych przedmiotów, z zastrzeżeniem ust. 2, następuje
przez dokonanie co najmniej jednej z następujących czynności:
1)
oddanie ich na przechowanie jednostce kontrolowanej w oddzielnym i opieczętowanym
schowku lub pomieszczeniu;
2)
opieczętowanie ich i oddanie za pokwitowaniem na przechowanie kierownikowi lub innemu
pracownikowi jednostki kontrolowanej;
3)
zabranie ich za pokwitowaniem do przechowania przez organ Inspekcji - w przypadku
braku możliwości zabezpieczenia i przechowywania w jednostce kontrolowanej.
2.
Zabezpieczenie artykułów rolno-spożywczych polega na oddaniu ich pod nadzór kierownikowi
lub innemu pracownikowi kontrolowanej jednostki z zakazem wprowadzenia tych artykułów
do obrotu.
3.
Zabezpieczenie pomieszczeń następuje przez ich zamknięcie i opieczętowanie lub zaplombowanie.
4.
Zmiana sposobu zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3, albo
ich zdjęcie wymaga pisemnej zgody wojewódzkiego inspektora udzielonej na wniosek jednostki
kontrolowanej.
5.
Odmowa udzielenia zgody, o której mowa w ust. 4, następuje w drodze decyzji.
Art. 27a13)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy w zakresie nieuregulowanym w
art. 25-27 stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie
działalności gospodarczej.
Art. 28.
1.
Z przebiegu kontroli sporządza się protokół, jeżeli przepisy Unii Europejskiej lub
przepisy odrębne w zakresie rynków rolnych nie stanowią inaczej.
2.
Protokół zawiera w szczególności:
1)
czas trwania kontroli;
2)
imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej inspektora przeprowadzającego
kontrolę;
3)
dane identyfikujące kontrolowanego;
4)
opis stanu faktycznego, stwierdzonego w wyniku kontroli, ze szczególnym uwzględnieniem
ujawnionych nieprawidłowości oraz, jeżeli jest to możliwe, z podaniem przyczyn ich
powstania, a także osób odpowiedzialnych za ich zaistnienie;
5)
opis nieprawidłowości usuniętych w toku kontroli.
2a.
(uchylony)
3.
Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki kontrolowanej, a w razie jego nieobecności
- zastępcy kierownika lub innej osobie upoważnionej do zastępowania kierownika, a
w razie nieobecności tych osób - osobie uczestniczącej w przeprowadzaniu kontroli.
4.
Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 3, mają prawo wnieść do niego
swoje uwagi.
5.
Protokół kontroli podpisuje osoba, o której mowa w ust. 3; w razie odmowy złożenia
podpisu przeprowadzający kontrolę zamieści o tym wzmiankę w protokole.
6.
Z wykonanych w toku kontroli czynności, w tym zabezpieczenia artykułów rolno-spożywczych,
dokumentów lub innych przedmiotów, dokonania oględzin, pobrania próbek lub przeprowadzenia
innych dowodów sporządza się odrębne protokoły, chyba że w toku czynności kontrolnych
nie stwierdzono nieprawidłowości.
6a.
O sporządzeniu odrębnych protokołów z wykonania poszczególnych czynności, o których
mowa w ust. 6, należy uczynić wzmiankę w protokole kontroli. W razie niestwierdzenia
nieprawidłowości powyższe czynności kontrolne dokumentuje się w protokole kontroli.
7.
Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się osobie wymienionej w ust. 3.
8.
(uchylony)
Art. 29.
1.
Wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a i e-i, wojewódzki
inspektor, w drodze decyzji, może:14)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 5 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
1)
zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań
jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania;
2)
nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, określonym zabiegom;
3)
zakazać składowania artykułu rolno-spożywczego w nieodpowiednich warunkach albo jego
transportowania środkami transportu nienadającymi się do tego celu;
4)
przeklasyfikować artykuł rolno-spożywczy do niższej klasy, jeżeli artykuł ten nie
spełnia wymagań jakościowych dla danej klasy jakości handlowej;
5)
nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, na koszt jego
posiadacza.
2.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, mogą być wydane przed zakończeniem kontroli.
3.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
4.
Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa w ust. 1, ustala
się według miejsca przeprowadzenia kontroli.
5.
Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące zafałszowania artykułów
rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących
tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów
odrębnych.
Art. 30.
1.
Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b, w przypadku
stwierdzenia niewłaściwej jakości handlowej organ Inspekcji, w drodze decyzji, zakazuje
wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu.
2.
Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 30a.
(uchylony)
Art. 30b.
Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono nieprawidłowości, wojewódzki
inspektor przekazuje pisemnie jednostce kontrolowanej zalecenia pokontrolne i wzywa
ją do usunięcia nieprawidłowości w określonym terminie.
Art. 30c15)Dodany przez art. 4 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Do kontroli jakości handlowej żywności w rolniczym handlu detalicznym stosuje się
odpowiednio przepisy art. 23, art. 24, art. 25 ust. 2-6, art. 26-28 i art. 30b.
Art. 31.
1.
Ocena jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwana dalej „oceną”, dokonywana
jest na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy.
2.
Ocena polega na sprawdzeniu, czy artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie
jakości handlowej określone w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania
dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.
3.
W celu dokonania oceny mogą być przeprowadzone badania laboratoryjne.
4.
Po dokonaniu oceny wojewódzki inspektor wydaje świadectwo jakości handlowej.
5.
Za dokonanie czynności związanych z oceną, za przeprowadzenie badań laboratoryjnych
i wydanie świadectwa jakości handlowej pobiera się opłaty. W przypadku artykułów rolno-spożywczych
przewożonych jednym środkiem transportu, w jednej ładowni lub w jednym kontenerze
opłatę pobiera się za jedno świadectwo jakości handlowej oraz za jedną ocenę.
5a.
Świadectwo jakości handlowej może być wydane podmiotowi, który nie złożył wniosku
o dokonanie oceny, jeżeli przedsiębiorca składający wniosek, o którym mowa w ust.
1, wyraził na to zgodę.
6.
Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 5, mają zastosowanie przepisy
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
7.
Z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych dla potrzeb oceny
sporządza się protokół, do którego stosuje się odpowiednio przepisy art. 28 ust. 3-6.
8.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi:
1)
wzór świadectwa jakości handlowej, mając na względzie potrzebę prawidłowej identyfikacji
ocenianej partii artykułów rolno-spożywczych;
2)
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych stawki opłat za
dojazd do miejsca oceny, czynności związane z dokonaniem oceny, badania laboratoryjne
i wydawanie świadectw jakości handlowej oraz sposób i termin wnoszenia tych opłat,
mając na względzie zakres i rodzaj czynności związanych z dokonaniem oceny oraz rzeczywiste
koszty ponoszone w związku z dokonywaniem oceny, przeprowadzaniem badań i wydawaniem
świadectw jakości handlowej.
Art. 32.
1.
Badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
o której mowa w art. 17, są przeprowadzane w laboratoriach:
1)
Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, w tym w krajowych
laboratoriach referencyjnych, o których mowa w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 882/2004
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych
przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz
regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004,
str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str.
200);
2)
Inspekcji Handlowej.
2.
Badania laboratoryjne związane z oceną są przeprowadzane w laboratoriach Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo w innych laboratoriach
posiadających akredytację.
3.
W uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą
być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez inne wyspecjalizowane
w danym zakresie laboratoria.
3a.
Badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są finansowane ze środków Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
4.
(uchylony)
5.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych wyznacza, w drodze rozporządzenia, krajowe
laboratoria referencyjne w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
oraz określa przedmiot i rodzaje badań przeprowadzanych przez te laboratoria, mając
na względzie zapewnienie rzetelności i obiektywności wyników badań przeprowadzanych
przez te laboratoria.
Art. 33.
1.
Do kontroli, oceny lub ustalania klas jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
stosuje się urządzenia, które uzyskały pozytywną opinię właściwej jednostki, a pomiar
dokonany za pomocą tych urządzeń zapewnia otrzymanie obiektywnych i wiarygodnych wyników
w zakresie wymagań jakości handlowej.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,
metody oceny, dopuszczalne tolerancje błędów oraz jednostki właściwe do wydawania
opinii o urządzeniach, o których mowa w ust. 1, mając na względzie potencjał badawczy
i zakres działania tych jednostek.
Art. 34.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w drodze rozporządzenia:
1)
określi szczegółowe warunki pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych,
2)
może określić metody analiz lub inne czynności związane z dokonywaniem kontroli lub
oceny niektórych artykułów rolno-spożywczych,
3)
może określić szczegółowe warunki ustalania klas jakości handlowej niektórych artykułów
rolno-spożywczych
- mając na względzie ich rodzaj i przeznaczenie.
Art. 35.
1.
Pracownicy Inspekcji mogą pobierać próbki lub ustalać klasy jakości handlowej określonych
artykułów rolno-spożywczych na zlecenie zainteresowanych przedsiębiorców.
2.
Oprócz pracowników Inspekcji:
1)
próbki artykułów rolno-spożywczych danego rodzaju mogą pobierać również osoby posiadające
wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych
tego rodzaju, potwierdzoną egzaminem zdanym przed komisją kwalifikacyjną powołaną
przez Głównego Inspektora,
2)
klasy jakości tusz zwierząt rzeźnych mogą ustalać również osoby posiadające wiedzę
praktyczną i teoretyczną z zakresu ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych,
potwierdzoną egzaminem zdanym przed komisją kwalifikacyjną powołaną przez Głównego
Inspektora,
3)
klasy jakości świeżych owoców i warzyw mogą ustalać również osoby, które odbyły szkolenie
w zakresie zasad ustalania klas jakości świeżych owoców i warzyw:
a)
przeprowadzone przez wojewódzkiego inspektora lub podmiot upoważniony przez Głównego
Inspektora lub
b)
o którym mowa w art. 12 ust. 3 lit. a rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr
543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia
Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. UE L 157 z 15.6.2011) w odniesieniu do sektora owoców
i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, zatwierdzone przez właściwy
organ innego państwa,
4)
pobierać próbki lub ustalać klasy jakości handlowej określonych artykułów rolno-spożywczych
mogą również osoby, wobec których decyzja o uznaniu kwalifikacji, wydana na podstawie
przepisów o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich
Unii Europejskiej, stała się ostateczna
- wpisane do rejestru rzeczoznawców, zwane dalej „rzeczoznawcami”.
2a.
Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jest zdawany co 3 lata.
2b.
Upoważnienie do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, może
być wydane, jeżeli podmiot ubiegający się o to upoważnienie zapewnia:
1)
odpowiednie warunki kadrowe do prowadzenia szkoleń w tym zakresie, w szczególności
posiadanie przez osoby prowadzące szkolenia odpowiednich kwalifikacji: ukończenia
studiów wyższych oraz posiadania wiedzy teoretycznej i co najmniej 5-letniego doświadczenia
zawodowego z zakresu zagadnień objętych przedmiotem szkolenia;
2)
przeprowadzenie szkoleń zgodnie z programem szkolenia odpowiadającym warunkom określonym
w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 38.
2c.
O wydaniu upoważnienia do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt
3, rozstrzyga Główny Inspektor, w drodze decyzji, na wniosek podmiotu ubiegającego
się o to upoważnienie.
2d.
Wniosek o wydanie upoważnienia do prowadzenia szkoleń, poza elementami podania określonymi
w art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), zawiera:
1)
program szkolenia;
2)
imiona i nazwiska osób mających prowadzić szkolenia oraz wskazanie posiadanych przez
nie kwalifikacji do prowadzenia takich szkoleń.
2e.
Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające posiadanie przez osoby mające prowadzić
szkolenia kwalifikacji do ich prowadzenia.
2f.
Główny Inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do prowadzenia szkoleń w zakresie,
o którym mowa w ust. 2 pkt 3, jeżeli upoważniony podmiot nie spełnia wymagań, o których
mowa w ust. 2b pkt 1 lub 2.
3.
Rejestr rzeczoznawców prowadzi, według specjalizacji w zakresie rodzajów artykułów
rolno-spożywczych, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania
rzeczoznawcy albo - w przypadku osób niemających miejsca zamieszkania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej - wojewódzki inspektor właściwy dla województwa mazowieckiego.
4.
Decyzję o wpisie, odmowie wpisu bądź skreśleniu z rejestru rzeczoznawców wydaje wojewódzki
inspektor prowadzący rejestr rzeczoznawców.
5.
Osobie wpisanej do rejestru rzeczoznawców wojewódzki inspektor wydaje zaświadczenie
o wpisie oraz imienną pieczęć.
Art. 35a.
1.
Udział w egzaminach, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz w szkoleniu,
o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a, podlega opłacie, która wynosi w przypadku:
1)
egzaminów - 5% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogłaszanego przez
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz.
1383 i 1386), zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”, za rok poprzedzający rok
przeprowadzenia egzaminu;
2)
szkolenia - 1% przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok przeprowadzenia
szkolenia - za godzinę szkolenia.
2.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na
rachunek:
1)
Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych - w przypadku
egzaminów, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2;
2)
wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - w przypadku
szkolenia, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a.
3.
W przypadku gdy szkolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a, przeprowadza
podmiot upoważniony przez Głównego Inspektora, opłaty za udział w szkoleniu, o których
mowa w ust. 1, stanowią przychód tego podmiotu.
Art. 35b.
Za przeprowadzenie egzaminów, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2:
1)
przewodniczący komisji kwalifikacyjnej otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1% przeciętnego
wynagrodzenia za rok poprzedzający rok przeprowadzenia egzaminu,
2)
członkowie komisji kwalifikacyjnej otrzymują wynagrodzenie w wysokości 0,5% przeciętnego
wynagrodzenia za rok poprzedzający rok przeprowadzenia egzaminu
- od jednej osoby egzaminowanej.
Art. 36.
1.
Rzeczoznawcy z przeprowadzonych czynności sporządzają protokół.
1a.
W zakresie ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych dopuszcza się sporządzanie
protokołów w postaci wydruku komputerowego.
2.
Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki, w której wykonywane są czynności.
3.
Kierownik jednostki ma prawo wnosić do protokołu swoje uwagi. O braku uwag należy
uczynić wzmiankę w protokole.
4.
Protokół sporządza się co najmniej w 2 egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu pozostawia
się osobie, o której mowa w ust. 2.
5.
Protokół przechowuje się co najmniej rok od daty jego sporządzenia, z wyłączeniem
protokołu z nadawania klasy tuszom wieprzowym, który przechowuje się przez 4 tygodnie
od daty jego sporządzenia.
Art. 37.
1.
Skreślenie z rejestru rzeczoznawców następuje w przypadku:
1)
upływu 3 lat od dnia zdania egzaminu, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 2, chyba
że przed upływem tego okresu rzeczoznawca ponownie zda taki egzamin;
2)
nieprzestrzegania przepisów dotyczących wykonywanych czynności;
3)
wykazania oczywistej nieudolności lub niedbałości przy wykonywaniu obowiązków;
4)
nieuzasadnionej odmowy przeprowadzenia klasyfikacji artykułu rolno-spożywczego;
5)
nierzetelnego i stronniczego wykonywania obowiązków;
6)
skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej;
7)
rezygnacji złożonej przez rzeczoznawcę;
8)
śmierci.
2.
Skreślenie z rejestru rzeczoznawców w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i
8, następuje z mocy prawa, bez wydania decyzji.
Art. 38.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób przeprowadzania egzaminów, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2 oraz art.
35 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz sposób powoływania i skład komisji kwalifikacyjnej,
2)
szczegółowy tryb ubiegania się o udzielenie upoważnienia oraz szczegółowe wymagania
do uzyskania przez podmiot upoważnienia do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym
mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a,
3)
wzory zaświadczeń o wpisie do rejestru rzeczoznawców, pieczęci imiennej wydawanej
rzeczoznawcom i protokołów z przeprowadzonych przez rzeczoznawcę czynności
- mając na względzie zapewnienie rzetelnej i obiektywnej kontroli artykułów rolno-spożywczych.
Art. 39.
1.
Przedsiębiorcy, u których organy Inspekcji przeprowadziły kontrolę, w tym kontrolę
graniczną lub kontrolę przeprowadzaną na podstawie przepisów odrębnych, są obowiązani
wnieść opłaty za czynności przeprowadzone w ramach kontroli, jeżeli w wyniku tej kontroli
stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości
handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym zadeklarowanym
przez producenta.
2.
Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których
mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek, koszty dojazdu osób pobierających
próbki, a także koszty przeprowadzonych badań laboratoryjnych i innych czynności związanych
z dokonaniem kontroli.
Rozdział 5
Przepisy karne i kary pieniężne
Art. 40.
1.
Kto:
1)
(uchylony)
2)
(uchylony)
3)
stosuje do oceny lub ustalenia klas jakości artykułów rolno-spożywczych urządzenia,
które nie uzyskały pozytywnej opinii właściwej jednostki,
4)
składuje lub transportuje artykuły rolno-spożywcze w sposób niezapewniający utrzymania
ich właściwej jakości handlowej,
5)
nie zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi podjęcia albo prowadzenia lub zaprzestania
prowadzenia działalności w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania lub obrotu
artykułami rolno-spożywczymi
- podlega karze grzywny.
2.
Kto:
1)
nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 589/2008 oraz pkt
II części VI załącznika VII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków
produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr
234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str.
671, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, albo prowadzi ją
niezgodnie z tymi przepisami,
2)
nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr
589/2008,
3)
nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia nr 589/2008,
4)
wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaja nieoznakowane zgodnie
z art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 589/2008,
5)
nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008,
6)
będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 20 rozporządzenia nr 589/2008,
7)
prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 21 rozporządzenia nr
589/2008,
8)
prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 22 rozporządzenia
nr 589/2008
- podlega karze grzywny.
3.
(uchylony)
4.
Kto:
1)
prowadząc rzeźnię:
a)
nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie
z przepisami art. 12 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca
2008 r. wprowadzającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE)
nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego
(Dz. Urz. UE L 157 z 17.06.2008, str. 46, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem
nr 543/2008”,
b)
nie prowadzi systematycznej kontroli zawartości wody wchłoniętej albo prowadzi ją
niezgodnie z przepisami art. 16 ust. 1-3 i art. 20 ust. 3 rozporządzenia nr 543/2008
lub nie podejmuje czynności określonych w art. 16 ust. 1-3 i art. 20 ust. 3 rozporządzenia
nr 543/2008,
2)
będąc producentem, nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub
przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2008,
3)
prowadząc zakład wylęgu drobiu, nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo
prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12 ust. 4 rozporządzenia
nr 543/2008,
4)
prowadząc rzeźnię:
a)
wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, o zawartości wody przekraczającej
wartości nieuniknione ze względów technologicznych, oznaczone za pomocą metody analizy
opisanej w załączniku VI lub w załączniku VII rozporządzenia nr 543/2008,
b)
wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, oraz:
-
-nie pobiera próbek w celu monitorowania wchłaniania wody w procesie schładzania oraz zawartości wody w kurczakach mrożonych lub głęboko mrożonych,
-
-nie rejestruje lub nie przechowuje przez okres jednego roku wyników kontroli, o której mowa w art. 15 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia nr 543/2008,
-
-nie oznakowuje każdej partii w sposób umożliwiający ustalenie daty produkcji lub nie zamieszcza daty produkcji partii w dokumentacji produkcji,
c)
nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2008
- podlega karze grzywny.
4a.
Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 5 rozporządzenia nr 485/2008, nie udostępnia
dokumentów lub nie udziela informacji objętych zakresem kontroli
-
-podlega karze grzywny.
4b.
Kto:
1)
prowadzi klasyfikację tusz wieprzowych lub wołowych nie posiadając uprawnień rzeczoznawcy,
2)
wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz wieprzowych niezgodnie
z wymaganiami określonymi w:
a)
części B załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub
b)
art. 22 i art. 23 oraz załączniku IV do rozporządzenia nr 1249/2008,
3)
wykonuje czynności związane z klasyfikacją tusz wołowych niezgodnie z wymaganiami
określonymi w:
a)
części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub
b)
art. 2 i art. 13 oraz załączniku I i III do rozporządzenia nr 1249/2008, lub
c)
(uchylona)
d)
(uchylona)
4)
nie dokumentuje w sposób określony w przepisach o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
albo niewłaściwie dokumentuje czynności z zakresu klasyfikacji lub ustalania masy
tusz wieprzowych lub wołowych
- podlega karze grzywny.
4c.
Kto, prowadząc rzeźnię świń:
1)
nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych zgodnie z wymaganiami
określonymi w części B załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub w art. 21
i art. 22 rozporządzenia nr 1249/2008,
2)
nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wieprzowym przez okres,
o którym mowa w art. 36 ust. 5,
3)
nie poddaje klasyfikacji tusz wieprzowych metodami klasyfikacji zatwierdzonymi decyzją
Komisji Europejskiej 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzającą metody klasyfikacji
tusz wieprzowych w Polsce (Dz. Urz. WE L 74 z 19.03.2005, str. 62),
4)
nie znakuje tusz wieprzowych zgodnie z art. 21 rozporządzenia nr 1249/2008,
5)
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie określonym
w art. 15a ust. 3e
- podlega karze grzywny.
4d.
Kto, prowadząc rzeźnię bydła:
1)
nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wołowych zgodnie z wymaganiami określonymi
w:
a)
części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013,
b)
art. 6, art. 7 i art. 10 rozporządzenia nr 1249/2008 lub załączniku I do tego rozporządzenia,
c)
(uchylona)
2)
nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wołowym w okresie,
o którym mowa w art. 36 ust. 5,
3)
nie przekazuje dostawcom zwierząt wyników klasyfikacji tusz wołowych zgodnie z art.
7 ust. 2 rozporządzenia nr 1249/2008,
4)
nie znakuje tusz wołowych zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr 1249/2008,
5)
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie określonym
w art. 15a ust. 3e,
6)
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1249/2008,
7)
stosuje do klasyfikacji tusz wołowych technikę automatycznej klasyfikacji, która nie
uzyskała zatwierdzenia na podstawie art. 15b ust. 7
- podlega karze grzywny.
4e.
Kto:
1)
prowadząc rzeźnię, nie klasyfikuje bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia zgodnie
z pkt II części I załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013,
2)
nie znakuje zgodnie z pkt III i IV części I załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013
mięsa z pkt I części I załącznika VII do tego rozporządzenia
- podlega karze grzywny.
5.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1-4e, następuje w trybie przepisów
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 40a.
1.
Kto:
1)
uniemożliwia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,
o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,
podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia
za rok poprzedzający rok nałożenia kary;
2)
utrudnia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,
o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,
podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia
za rok poprzedzający rok nałożenia kary;
3)
wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej
w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych
artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści
majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów
rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;
4)
wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej
w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym
rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł;
5)
nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych lub wołowych, podlega
karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym
poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł.
2.
Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli, o których mowa w ustawie,
lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych, w terminie określonym
w zaleceniach pokontrolnych, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego
przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary.
3.
Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada
jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej ustalonej -
w zależności od stwierdzonej wady - zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyższonej o wysokość
kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.
3a.
Kto bez zgody wojewódzkiego inspektora zmienia sposób zabezpieczeń, o których mowa
w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3, albo je zdejmuje, podlega karze pieniężnej
w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia
kary.
4.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-3a, wymierza, w drodze decyzji, Główny Inspektor
albo właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor
albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.
4a.
Informacje zawarte w decyzjach wydanych na podstawie ust. 1 pkt 4 podaje się do publicznej
wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.
5.
Ustalając wysokość kary pieniężnej, Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo wojewódzki
inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia,
dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych
i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.
5a.
Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej Główny Inspektor, wojewódzki inspektor
albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej może żądać okazania dokumentów związanych
z ustaleniem okoliczności, o których mowa w ust. 5, w szczególności dotyczących obrotów,
przychodu i wartości kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.
5b.
W przypadku gdy przedsiębiorca nie uzyskał przychodu w roku rozliczeniowym poprzedzającym
rok nałożenia kary, przy wymierzaniu kary pieniężnej na podstawie ust. 1 pkt 4 lub
5 Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej
wymierza karę pieniężną w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia
za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższą jednak niż 1000 zł.
5c.
W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub
braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu można
odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1-3a.
5d.
O odstąpieniu od wymierzenia kar pieniężnych, o którym mowa w ust. 5c, rozstrzyga,
w drodze decyzji, Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor
Inspekcji Handlowej.
6.
Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu
kary stała się ostateczna.
7.
Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy odpowiednio
Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, wojewódzkiego
inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu
Inspekcji Handlowej.
8.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy
działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r.
poz. 201, 648, 768, 935, 1428 i 1537).
Art. 40b.
Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub 4 lub ust. 3, wyczerpuje
jednocześnie znamiona naruszenia, o którym mowa w art. 58b ustawy z dnia 17 grudnia
2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych
oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1168) lub art. 25 ust. 1 pkt
3, 4 lub 5 lub ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz.
U. z 2017 r. poz. 1054), karę pieniężną wymierza się na podstawie przepisów niniejszej
ustawy.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 41.
(pominięty)
Art. 42.
(pominięty)
Rozdział 7
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 43.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów
Rolnych oraz pracownicy Centralnego Inspektoratu Standaryzacji stają się pracownikami
Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
2.
W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 231Kodeksu pracy.
Art. 44.
Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzone
przez organy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych, na podstawie ustawy
z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych (Dz.
U. z 2000 r. poz. 293, 991 i 1191 oraz z 2001 r. poz. 19) oraz przez Centralny Inspektorat
Standaryzacji, na podstawie ustawy z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze
standaryzacyjnym towarów rolno-spożywczych w obrocie z zagranicą (Dz. U. poz. 584),
przejmują odpowiednio do zakresu swojego działania organy Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych.
Art. 45.
W okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy do wydawania decyzji administracyjnych
mogą być upoważniani pracownicy Inspekcji niespełniający warunków, o których mowa
w art. 22 ust. 2.
Art. 46.
Z dniem wejścia w życie ustawy:
1)
nieruchomości, będące w trwałym zarządzie, oraz pozostałe mienie, będące w zarządzie
Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych oraz wojewódzkich inspektoratów
skupu i przetwórstwa artykułów rolnych, przechodzą z mocy prawa odpowiednio w trwały
zarząd lub w zarząd Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
i wojewódzkich inspektoratów;
2)
nieruchomości, stanowiące własność Centralnego Inspektoratu Standaryzacji, stają się
własnością Skarbu Państwa pozostającą w trwałym zarządzie Głównego Inspektoratu Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, a pozostałe mienie, stanowiące własność Centralnego
Inspektoratu Standaryzacji lub mienie Skarbu Państwa będące we władaniu Centralnego
Inspektoratu Standaryzacji, staje się z mocy prawa mieniem Skarbu Państwa, będącym
w zarządzie Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;
3)
wierzytelności i zobowiązania Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa Artykułów
Rolnych oraz Centralnego Inspektoratu Standaryzacji stają się wierzytelnościami i
zobowiązaniami Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;
4)
wierzytelności i zobowiązania wojewódzkich inspektoratów skupu i przetwórstwa artykułów
rolnych stają się wierzytelnościami i zobowiązaniami wojewódzkich inspektoratów jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Art. 46a.
Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o:
1)
Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez to rozumieć Inspekcję
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;
2)
Głównym Inspektorze Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez
to rozumieć Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;
3)
wojewódzkim inspektorze skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to rozumieć
wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych;
4)
Głównym Inspektoracie Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez
to rozumieć Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;
5)
wojewódzkim inspektoracie skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to
rozumieć wojewódzki inspektorat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Art. 47.
(pominięty)
Art. 48.
Tracą moc:
1)
ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych
(Dz. U. z 2000 r. poz. 293, 991 i 1191 oraz z 2001 r. poz. 19);
2)
ustawa z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym towarów rolno-spożywczych
w obrocie z zagranicą (Dz. U. poz. 584).
Art. 49.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
1)
Przepisy niniejszej ustawy: 1) wykonują postanowienia: a) rozporządzenia (WE) nr 882/2004
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych
przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz
regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004,
str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str.
200), b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych
i baranich oraz raportowania ich cen (Dz. Urz. UE L 337 z 16.12.2008, str. 3, z późn.
zm.), c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25
października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności,
zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006
oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy
Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw
Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz.
UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.), d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej
polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia
Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005
i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), e) rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną
organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr
922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347
z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.); 2) wdrażają postanowienia: a) dyrektywy Rady
89/396/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych
partii towaru, do której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 186 z 30.06.1989,
str. 21, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str.
1), b) dyrektywy Rady 91/238/EWG z dnia 22 kwietnia 1991 r. zmieniającej dyrektywę
89/396/EWG w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której
należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 107 z 27.04.1991, str. 50; Dz. Urz. UE
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 275), c) dyrektywy Rady 92/11/EWG
z dnia 3 marca 1992 r. zmieniającej dyrektywę 89/396/EWG w sprawie wskazówek lub oznakowań
identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz.
WE L 65 z 11.03.1992, str. 32; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t.
11, str. 81).
2)
Przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w
celu ułatwienia sprzedaży żywności przez rolników (Dz. U. poz. 1961), która weszła
w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
3)
Dodany przez art. 1 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. poz. 2007), która weszła w życie z dniem 1 stycznia
2017 r.
4)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 153 z 12.06.2008,
str. 42, Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str. 7, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str.
109, Dz. Urz. UE L 160 z 12.06.2013, str. 19 oraz Dz. Urz. UE L 222 z 17.08.2016,
str. 114.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada - Przepisy wprowadzające
ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948), która weszła w życie
z dniem 1 marca 2017 r.
6)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255 oraz z 2017 r.
poz. 88, 244, 379, 708, 768, 1086 i 1321.
7)
1) rozporządzenie Rady (EWG) nr 3220/84 z dnia 13 listopada 1984 r. ustanawiające
wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wieprzowych (Dz. Urz. WE L 301 z 20.11.1984, str.
1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 6, str. 126, z
późn. zm.);2) rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2967/85 z dnia 24 października 1985 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych
(Dz. Urz. WE L 285 z 25.10.1985, str. 39, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 3, t. 6, str. 252, z późn. zm.); 3) rozporządzenie Rady (EWG) nr
1208/81 z dnia 28 kwietnia 1981 r. ustalające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz
dorosłego bydła (Dz. Urz. WE L 123 z 07.05.1981, str. 3, z późn. zm.; Dz. Urz. UE
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 5, str. 20, z późn. zm.); 4) rozporządzenie
Komisji (EWG) nr 563/82 z dnia 10 marca 1982 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania
rozporządzenia (EWG) nr 1208/81 ustanawiającego rynkowe ceny dorosłego bydła na podstawie
wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (Dz. Urz. WE L 67 z 11.03.1982, str.
23, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 5, str. 118,
z późn. zm.); 5) rozporządzenie Rady (EWG) nr 1186/90 z dnia 7 maja 1990 r. rozszerzające
zakres wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (Dz. Urz. WE L 119 z 11.05.1990,
str. 32; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 10, str. 68); 6) rozporządzenie
Komisji (EWG) nr 344/91 z dnia 13 lutego 1991 r. ustanawiające szczegółowe zasady
stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1186/90 rozszerzającego zakres wspólnotowej
skali klasyfikacji tusz wołowych (Dz. Urz. WE L 41 z 14.02.1991, str. 15, z późn.
zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 11, str. 125, z późn. zm.);
7) rozporządzenie Komisji (WE) nr 103/2006 z dnia 20 stycznia 2006 r. przyjmujące
dodatkowe przepisy dla stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz bydła dojrzałego
(Dz. Urz. UE L 17 z 21.01.2006, str. 6).
8)
Dodana przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
9)
W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
10)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 15 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624), która weszła w życie
z dniem 1 września 2017 r.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
12)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
14)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 5 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
15)
Dodany przez art. 4 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.