Ustawaz dnia 15 września 2017 r.o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji
Sanitarnej oraz ustawę z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji.
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
1)
zadania organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego w zakresie
ochrony zdrowia społeczeństwa przed następstwami korzystania z solarium;
2)
szczególne warunki świadczenia usług w zakresie udostępniania solarium.
2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do urządzeń elektrycznych wyposażonych w lampy UV,
wykorzystywanych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 5 pkt 40 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych .
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
małoletni - osobę, która nie ukończyła 18. roku życia;
2)
podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania solarium - osobę fizyczną, osobę
prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która świadczy
usługi w zakresie udostępniania solarium, niezależnie od formy prawnej, w jakiej prowadzi
tę działalność, oraz zasad, na jakich udostępnia solarium;
3)
promocja - publiczne rozdawanie rekwizytów związanych z usługami w zakresie udostępniania
solarium, oferowanie konsumentom tych usług po cenie niższej od normalnie stosowanej,
organizowanie premiowanej sprzedaży usług w zakresie udostępniania solarium lub konkursów
opartych na ich zakupie, a także innych form publicznego zachęcania do korzystania
z solarium, bez względu na formę dotarcia do adresata;
4)
reklama - rozpowszechnianie informacji o usługach w zakresie udostępniania solarium
lub symboli graficznych z nimi związanych, służące popularyzowaniu korzystania z solarium,
z wyłączeniem informacji używanych do celów handlowych pomiędzy podmiotami świadczącym
usługi w zakresie udostępniania solarium oraz zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym
i handlem solariami;
5)
solarium - urządzenie elektryczne wyposażone w lampy UV, wykorzystywane do naświetlania
skóry w celu wywołania opalenizny (hiperpigmentacji).
Art. 3.
1.
Organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego są obowiązane do
podejmowania działań mających na celu ochronę zdrowia społeczeństwa przed następstwami
korzystania z solarium.
2.
Działania, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności:
1)
upowszechnianie wiedzy na temat szkodliwości korzystania z solarium, w szczególności
wśród dzieci i młodzieży;
2)
minimalizowanie negatywnych następstw korzystania z solarium;
3)
leczenie osób uzależnionych od solarium;
4)
profilaktykę nowotworów skóry, w szczególności czerniaka złośliwego.
3.
Działania, o których mowa w ust. 1, są uwzględniane w Narodowym Programie Zdrowia,
o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym , i realizowane zgodnie z tym Programem.
4.
W ramach działań, o których mowa w ust. 1, organy administracji rządowej i jednostek
samorządu terytorialnego mogą współdziałać z samorządami zawodów medycznych, organizacjami
społecznymi, w tym organizacjami pacjentów, oraz innymi podmiotami zainteresowanymi
wsparciem działań, o których mowa w ust. 1.
Art. 4.
Zabrania się reklamy i promocji usług w zakresie udostępniania solarium, w szczególności:
1)
w telewizji, radiu, prasie, kinach, podmiotach leczniczych, szkołach i placówkach
oświatowo-wychowawczych, na terenie obiektów sportowo-rekreacyjnych oraz w innych
miejscach publicznych;
2)
na plakatach, w tym plakatach wielkoformatowych;
3)
w środkach usług informatycznych.
Art. 5.
1.
Zabrania się udostępniania solarium małoletnim.
2.
W przypadku wątpliwości co do pełnoletności osoby zamierzającej skorzystać z solarium,
osoba udostępniająca solarium uprawniona jest do żądania okazania przez tę osobę dokumentu
potwierdzającego jej wiek.
3.
W razie nieokazania dokumentu, o którym mowa w ust. 2, osoba udostępniająca solarium
odmawia udostępnienia solarium.
Art. 6.
1.
Podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania solarium obowiązany jest umieścić
w miejscu udostępniania solarium czytelne i widoczne informacje:
1)
o treści: „Zakaz udostępniania solarium osobom, które nie ukończyły 18. roku życia
(art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami
korzystania z solarium)”;
2)
o ryzyku związanym z korzystaniem z solarium.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wielkość, wzór
i sposób umieszczenia informacji, o których mowa w ust. 1, oraz treść informacji,
o której mowa w ust. 1 pkt 2, mając na względzie ich czytelność dla adresatów oraz
zwiększenie świadomości społeczeństwa w zakresie szkodliwości korzystania z solarium.
Art. 7.
1.
Kontroli świadczenia usług w zakresie udostępniania solarium dokonują organy Państwowej
Inspekcji Sanitarnej i inne organy w zakresie posiadanych kompetencji określonych
w ustawach regulujących ich funkcjonowanie oraz na zasadach wskazanych w tych ustawach.
2.
W przypadku wątpliwości co do pełnoletności osoby korzystającej z solarium, organy,
o których mowa w ust. 1, są uprawnione do żądania okazania przez tę osobę dokumentu
potwierdzającego jej wiek.
Art. 8.
1.
Organy, o których mowa w art. 7 ust. 1, mogą, w drodze decyzji, nałożyć na podmiot
świadczący usługi w zakresie udostępniania solarium karę pieniężną w wysokości od
1000 zł do 50 000 zł za:
1)
udostępnienie solarium małoletniemu;
2)
nieumieszczenie w miejscu udostępniania solarium informacji, o których mowa w art.
6 ust. 1, albo umieszczenie informacji niespełniających wymagań określonych w tym
przepisie lub w przepisach wydanych na podstawie art. 6 ust. 2;
3)
reklamę lub promocję usług w zakresie udostępniania solarium;
4)
utrudnianie przeprowadzenia kontroli świadczenia usług w zakresie udostępniania solarium.
2.
Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się w
szczególności rodzaj i okoliczności naruszenia oraz jego potencjalny wpływ na zagrożenie
dla zdrowia publicznego.
3.
Karę pieniężną uiszcza się na rachunek budżetu państwa, wskazany przez organ, o którym
mowa w art. 7 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu tej
kary stała się ostateczna. Od kary pieniężnej nieuiszczonej w terminie nalicza się
odsetki ustawowe.
4.
W sprawach dotyczących kary pieniężnej stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa , z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują organowi, o którym mowa w art.
7 ust. 1.
Art. 9.
W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w art. 4 w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w
brzmieniu:
„
11)
wymagań określonych w ustawie z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania
z solarium .
”
.
Art. 10.
W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji w art. 16b w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w
brzmieniu:
„
7)
usług w zakresie udostępniania solarium, w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania
z solarium .
”
.
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji
Sanitarnej oraz ustawę z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji.