Ustawaz dnia 15 września 2017 r.o szczególnych rozwiązaniach zapewniających poprawę jakości i dostępności świadczeń
opieki zdrowotnej 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia 4 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o
świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych
innych ustaw.
Treść ustawy
Art. 1.
Ustawa określa szczególne rozwiązania zapewniające poprawę jakości i dostępności świadczeń
opieki zdrowotnej.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
gabinet profilaktyki zdrowotnej - gabinet profilaktyki zdrowotnej, o którym mowa w
art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe ;
2)
instytut badawczy - instytut badawczy, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych ;
3)
podmiot leczniczy - podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej , dla którego podmiotem tworzącym w rozumieniu tej ustawy jest minister właściwy do
spraw zdrowia lub uczelnia medyczna lub w którym minister właściwy do spraw zdrowia
albo uczelnia medyczna dysponują bezpośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników
albo na walnym zgromadzeniu;
4)
świadczeniodawca - świadczeniodawcę, o którym mowa w art. 5 pkt 41 lit. a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych ;
5)
udostępniający - udostępniającego, o którym mowa w art. 89 ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
Art. 3.
Poprawa jakości i dostępności świadczeń opieki zdrowotnej nastąpi przez zwiększenie
w 2017 r. środków finansowych przeznaczonych na wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną,
z uwzględnieniem:
1)
świadczeniodawców będących udostępniającymi;
2)
świadczeniodawców, którzy realizują leczenie onkologiczne, o którym mowa w art. 32a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, i osiągnęli na dzień 31 grudnia 2016 r. najwyższą wartość wykonania, w danym województwie,
świadczeń opieki zdrowotnej w ramach tego leczenia oraz posiadają w strukturze organizacyjnej
oddziały o profilach: onkologia kliniczna lub chemioterapia, chirurgia onkologiczna
oraz radioterapia;
3)
świadczeniodawców, którzy mają zawartą umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
w zakresie leczenia szpitalnego w profilu lub rodzaju komórek organizacyjnych neonatologia
- trzeci poziom referencyjny, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, z wyłączeniem podmiotów leczniczych i instytutów badawczych;
4)
wyposażenia gabinetów profilaktyki zdrowotnej;
5)
zakupu pojazdów, w których są udzielane świadczenia zdrowotne z zakresu leczenia stomatologicznego
(dentobusów).
Art. 4.
W 2017 r. wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, o których mowa w art. 3, jest
finansowane z budżetu państwa w wysokości nie wyższej niż 281,8 mln zł.
Art. 5.
Minister właściwy do spraw zdrowia ze środków, o których mowa w art. 4, przyznaje
świadczeniodawcom dotacje celowe na wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, o których
mowa w art. 3 pkt 1-3. Do tych dotacji stosuje się przepisy art. 114 ust. 2-4 i art. 116 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
Art. 6.
1.
Wojewoda ze środków, o których mowa w art. 4, przekazuje jednostkom samorządu terytorialnego
dotację na zadanie własne polegające na prowadzeniu szkoły z przeznaczeniem na wyposażenie
gabinetu profilaktyki zdrowotnej w sprzęt, o którym mowa w przepisach wydanych na
podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, w części dotyczącej warunków realizacji świadczeń gwarantowanych pielęgniarki lub
higienistki szkolnej.
2.
Dotacja, o której mowa w ust. 1, może obejmować do 100% kosztów poniesionych na wyposażenie
gabinetu profilaktyki zdrowotnej, jednak do kwoty nie wyższej niż 6700 zł na jeden
gabinet.
3.
Jednostki samorządu terytorialnego w terminie 5 dni od dnia wejścia w życie ustawy
przekazują wojewodzie wnioski dotyczące dotacji, o której mowa w ust. 1, które zawierają:
1)
dane identyfikacyjne jednostki samorządu terytorialnego:
a)
nazwę,
b)
typ jednostki samorządu terytorialnego,
c)
identyfikator jednostki samorządu terytorialnego określony w przepisach wydanych na
podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej ,
d)
adres do korespondencji;
2)
nazwę i adres szkoły;
3)
wnioskowaną kwotę dofinansowania;
4)
oświadczenie, że gabinet profilaktyki zdrowotnej w szkole będzie prowadzony przez
podmiot wykonujący działalność leczniczą udzielający świadczeń zdrowotnych z zakresu
świadczeń gwarantowanych pielęgniarki lub higienistki szkolnej.
4.
Do wniosku dołącza się uzasadnienie wnioskowanej kwoty dofinansowania zawierające
wykaz oraz cenę planowanego do zakupienia sprzętu.
5.
W przypadku gdy jednostka samorządu terytorialnego prowadzi więcej niż jedną szkołę,
dopuszcza się sporządzenie jednego wniosku dla wszystkich szkół.
6.
Wojewoda w terminie do dnia 3 października 2017 r. przekazuje ministrowi właściwemu
do spraw zdrowia wniosek o uruchomienie środków z budżetu państwa kierowany do ministra
właściwego do spraw budżetu. Minister właściwy do spraw zdrowia po zatwierdzeniu wniosku
przekazuje go, w terminie do dnia 10 października 2017 r., do ministra właściwego
do spraw budżetu.
Art. 7.
1.
Zakupu dentobusów ze środków, o których mowa w art. 4, dokonuje minister właściwy
do spraw zdrowia.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje wojewodzie dentobus.
3.
Wojewoda udostępnia nieodpłatnie dentobus świadczeniodawcy wybranemu do udzielania
świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie leczenia stomatologicznego wykonywanego w tym
dentobusie w postępowaniu określonym w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych.
4.
Świadczeniodawca, o którym mowa w ust. 3, ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem
dentobusu i korzystaniem z niego, w tym koszty ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej
posiadacza pojazdu mechanicznego za szkody powstałe w związku z ruchem tego pojazdu.
5.
Po zakończeniu obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniodawca
zwraca wojewodzie dentobus w stanie niepogorszonym, z tym że nie ponosi odpowiedzialności
za jego zużycie będące następstwem prawidłowego korzystania.
Art. 8.
1.
Maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym wejścia w życie
przepisów przedmiotowej ustawy w 2017 r. wyniesie łącznie 281,8 mln zł, w tym dla
części będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia - 147,8 mln zł oraz
dla części będącej w dyspozycji wojewodów - 134 mln zł.
2.
W przypadku zagrożenia przekroczenia maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w
ust. 1, zakupów:
1)
sprzętu i aparatury, o których mowa w art. 3 pkt 1-3,
2)
wyposażenia gabinetów profilaktyki zdrowotnej,
3)
dentobusów
- dokonuje się do wysokości przyznanego limitu lub unieważnia się postępowania o udzielenie
zamówienia publicznego, w ramach których są dokonywane zakupy tego sprzętu, aparatury
i wyposażenia.
3.
Organem właściwym do monitorowania wykorzystania łącznego limitu wydatków, o którym
mowa w ust. 1, jest minister właściwy do spraw zdrowia, a organami odpowiedzialnymi
za wdrożenie mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, są odpowiednio - w ramach
części budżetowych będących w ich dyspozycji - minister właściwy do spraw zdrowia
oraz właściwi wojewodowie.
Art. 9.
W ustawie z dnia 4 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw w art. 6 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
2017 r. - 258 mln zł;
2)
2018 r. - 251 mln zł;
”
.
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia 4 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o
świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych
innych ustaw.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 1807, 1860, 1948, 2138, 2173 i 2250 oraz z 2017 r. poz. 60, 759, 777, 844, 858,
1089, 1139, 1200, 1292, 1321, 1386 i 1428.