Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowejz dnia 28 sierpnia 2017 r.zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej
w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach 1)Minister Edukacji Narodowej kieruje działem administracji rządowej - oświata i wychowanie,
na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada
2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Edukacji Narodowej (Dz.
U. poz. 1903).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty zarządza się, co następuje:
§ 1.
W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie zasad
udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach,
szkołach i placówkach wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł rozporządzenia otrzymuje brzmienie:
„
w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych
szkołach i placówkach
”
;
2)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Publiczne gimnazja, szkoły ponadgimnazjalne i placówki udzielają uczniom uczęszczającym
do tych szkół i placówek, ich rodzicom oraz nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej
i organizują tę pomoc na zasadach określonych w rozporządzeniu.
”
;
3)
§ 3-5 otrzymują brzmienie:
„
§ 3.
1.
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana uczniowi w szkole i placówce polega na
rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia
oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia i czynników środowiskowych
wpływających na jego funkcjonowanie w szkole i placówce, w celu wspierania potencjału
rozwojowego ucznia i stwarzania warunków do jego aktywnego i pełnego uczestnictwa
w życiu szkoły i placówki oraz w środowisku społecznym.
2.
Potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną w szkole wynika w szczególności:
1)
z niepełnosprawności;
2)
z niedostosowania społecznego;
3)
z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;
4)
z zaburzeń zachowania lub emocji;
5)
ze szczególnych uzdolnień;
6)
ze specyficznych trudności w uczeniu się;
7)
z deficytów kompetencji i zaburzeń sprawności językowych;
8)
z choroby przewlekłej;
9)
z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;
10)
z niepowodzeń edukacyjnych;
11)
z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem
spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi;
12)
z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska
edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.
3.
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana w szkole i placówce rodzicom uczniów i
nauczycielom polega na wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów
wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu
zwiększania efektywności pomocy udzielanej uczniom.
§ 4.
Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i placówce jest dobrowolne
i nieodpłatne.
§ 5.
1.
Pomoc psychologiczno-pedagogiczną organizuje dyrektor szkoły lub placówki.
2.
Pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i placówce udzielają uczniom nauczyciele,
wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści wykonujący w szkole i placówce zadania
z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w szczególności psycholodzy, pedagodzy,
logopedzi, doradcy zawodowi i terapeuci pedagogiczni, zwani dalej „specjalistami”.
3.
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest organizowana i udzielana we współpracy z:
1)
rodzicami uczniów;
2)
poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi, zwanymi
dalej „poradniami”;
3)
placówkami doskonalenia nauczycieli;
4)
innymi szkołami i placówkami;
5)
organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami i podmiotami działającymi na
rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.
4.
Dyrektor szkoły lub placówki uzgadnia z podmiotami wskazanymi w ust. 3 warunki współpracy,
o której mowa w ust. 3.
”
;
4)
w § 6:
a)
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w szkole i placówce jest udzielana z inicjatywy:
”
,
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
dyrektora szkoły lub placówki
”
,
c)
w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu:
„
12)
organizacji pozarządowej, innej instytucji lub podmiotu działających na rzecz rodziny,
dzieci i młodzieży.
”
;
5)
w § 7:
a)
w ust. 1:
-
-wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:„W szkole pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów, a także w formie:”,
-
-po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:„
2a)
zajęć rozwijających umiejętności uczenia się;”, -
-w pkt 4 wyraz „socjoterapeutycznych” zastępuje się wyrazami „rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne”,
-
-pkt 5 otrzymuje brzmienie:„
5)
zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem kształcenia i kariery zawodowej;”, -
-po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:„
5a)
zindywidualizowanej ścieżki kształcenia;”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W placówce pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy
z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych
i specjalistów, a także w formie:
1)
zajęć rozwijających uzdolnienia;
2)
zajęć rozwijających umiejętności uczenia się;
3)
zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających
kompetencje emocjonalno-społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;
4)
zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem kształcenia
i kariery zawodowej;
5)
porad i konsultacji;
6)
warsztatów.
”
,
c)
w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
W szkole dla dorosłych pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie
bieżącej pracy ze słuchaczem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów,
a także w formie:
”
;
d)
w ust. 4 wyrazy „W przedszkolu, szkole i placówce” zastępuje się wyrazami „W szkole i placówce”,
e)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Dyrektor szkoły lub placówki organizuje wspomaganie szkoły i placówki w zakresie realizacji
zadań z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej polegające na zaplanowaniu i przeprowadzeniu
działań mających na celu poprawę jakości udzielanej pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
”
;
6)
w § 8:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Klasy terapeutyczne organizuje się dla uczniów wymagających dostosowania organizacji
i procesu nauczania oraz długotrwałej pomocy specjalistycznej z uwagi na trudności
w funkcjonowaniu w szkole lub oddziale wynikające z zaburzeń rozwojowych lub ze stanu
zdrowia, posiadających opinię poradni, z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą
w tej formie.
”
,
b)
uchyla się ust. 2 i 6,
c)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Do klas terapeutycznych, za zgodą organu prowadzącego szkołę, w ramach posiadanych
środków, mogą uczęszczać uczniowie innej szkoły, z uwzględnieniem przepisów dotyczących
dowożenia uczniów do szkoły w związku z art. 308 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo
oświatowe .
”
,
d)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:
„
7a.
Nauka ucznia w klasie terapeutycznej trwa do czasu złagodzenia albo wyeliminowania
trudności w funkcjonowaniu ucznia w szkole lub oddziale, stanowiących powód objęcia
ucznia pomocą w tej formie.
”
,
e)
uchyla się ust. 8;
7)
w § 9 skreśla się wyrazy „oraz prowadzi się przy wykorzystaniu aktywnych metod pracy”,
8)
po § 9 dodaje się § 9a w brzmieniu:
„
§ 9a.
Zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się organizuje się dla uczniów w celu podnoszenia
efektywności uczenia się.
”
;
9)
w § 11 wyrazy „lub specyficznymi” zastępuje się wyrazami „, w tym specyficznymi”;
10)
§ 12 i § 13 otrzymują brzmienie:
„
§ 12.
Zajęcia logopedyczne organizuje się dla uczniów z deficytami kompetencji i zaburzeniami
sprawności językowych. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać 4.
§ 13.
Zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne organizuje się dla uczniów przejawiających
trudności w funkcjonowaniu społecznym. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać
10, chyba że zwiększenie liczby uczestników jest uzasadnione potrzebami uczniów.
”
;
11)
po § 13 dodaje się § 13a i § 13b w brzmieniu:
„
§ 13a.
Inne zajęcia o charakterze terapeutycznym organizuje się dla uczniów z zaburzeniami
i odchyleniami rozwojowymi mających problemy w funkcjonowaniu w szkole lub placówce
oraz z aktywnym i pełnym uczestnictwem w życiu szkoły lub placówki. Liczba uczestników
zajęć nie może przekraczać 10.
§ 13b.
1.
Zindywidualizowana ścieżka kształcenia jest organizowana dla uczniów, którzy mogą
uczęszczać do szkoły, ale ze względu na trudności w funkcjonowaniu wynikające w szczególności
ze stanu zdrowia nie mogą realizować wszystkich zajęć edukacyjnych wspólnie z oddziałem
szkolnym i wymagają dostosowania organizacji i procesu nauczania do ich specjalnych
potrzeb edukacyjnych.
2.
Zindywidualizowana ścieżka kształcenia obejmuje wszystkie zajęcia edukacyjne, które
są realizowane:
1)
wspólnie z oddziałem szkolnym oraz
2)
indywidualnie z uczniem.
3.
Objęcie ucznia zindywidualizowaną ścieżką kształcenia wymaga opinii publicznej poradni,
z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą w tej formie.
4.
Do wniosku o wydanie opinii, o której mowa w ust. 3, dołącza się dokumentację określającą:
1)
trudności w funkcjonowaniu ucznia w szkole;
2)
w przypadku ucznia obejmowanego zindywidualizowaną ścieżką kształcenia ze względu
na stan zdrowia - także wpływ przebiegu choroby na funkcjonowanie ucznia w szkole
oraz ograniczenia w zakresie możliwości udziału ucznia w zajęciach edukacyjnych wspólnie
z oddziałem szkolnym;
3)
w przypadku ucznia uczęszczającego do szkoły - także opinię nauczycieli i specjalistów
prowadzących zajęcia z uczniem, o funkcjonowaniu ucznia w szkole.
5.
Przed wydaniem opinii, o której mowa w ust. 3, publiczna poradnia we współpracy ze
szkołą oraz rodzicami ucznia albo pełnoletnim uczniem przeprowadza analizę funkcjonowania
ucznia uwzględniającą efekty udzielanej dotychczas przez szkołę pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
6.
Opinia, o której mowa w ust. 3, zawiera dane i informacje, o których mowa w przepisach
w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych,
w tym publicznych poradni specjalistycznych, a ponadto wskazuje:
1)
zakres, w jakim uczeń nie może brać udziału w zajęciach edukacyjnych wspólnie z oddziałem
szkolnym;
2)
okres objęcia ucznia zindywidualizowaną ścieżką kształcenia, nie dłuższy jednak niż
rok szkolny;
3)
działania, jakie powinny być podjęte w celu usunięcia barier i ograniczeń utrudniających
funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu szkoły.
7.
Uczeń objęty zindywidualizowaną ścieżką kształcenia realizuje w danej szkole programy
nauczania, z dostosowaniem metod i form ich realizacji do jego indywidualnych potrzeb
rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych, w szczególności potrzeb
wynikających ze stanu zdrowia.
8.
Na wniosek rodziców ucznia albo pełnoletniego ucznia dyrektor szkoły ustala, z uwzględnieniem
opinii, o której mowa w ust. 3, tygodniowy wymiar godzin zajęć edukacyjnych realizowanych
indywidualnie z uczniem, uwzględniając konieczność realizacji przez ucznia podstawy
programowej kształcenia ogólnego lub podstawy programowej kształcenia w zawodach.
9.
Nauczyciele prowadzący zajęcia z uczniem objętym zindywidualizowaną ścieżką kształcenia
podejmują działania ukierunkowane na poprawę funkcjonowania ucznia w szkole.
10.
Zindywidualizowanej ścieżki kształcenia nie organizuje się dla:
1)
uczniów objętych kształceniem specjalnym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 71b ust. 7 pkt 2 ustawy;
2)
uczniów objętych indywidualnym nauczaniem zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 71b ust. 8 ustawy.
”
;
12)
§ 14 i § 15 otrzymują brzmienie:
„
§ 14.
1.
Godzina zajęć, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2-5, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1,
trwa 45 minut.
2.
Dopuszcza się prowadzenie zajęć, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2-5, ust. 2 pkt 1-4
i ust. 3 pkt 1, w czasie dłuższym lub krótszym niż 45 minut, z zachowaniem ustalonego
dla ucznia łącznego tygodniowego czasu tych zajęć, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami
ucznia.
§ 15.
1.
Zajęcia rozwijające uzdolnienia, zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się, zajęcia
dydaktyczno-wyrównawcze oraz zajęcia specjalistyczne prowadzą nauczyciele, wychowawcy
grup wychowawczych i specjaliści posiadający kwalifikacje odpowiednie do rodzaju zajęć.
2.
Zajęcia, o których mowa w ust. 1, prowadzi się przy wykorzystaniu aktywizujących metod
pracy.
”
;
13)
uchyla się § 16;
14)
§ 19 otrzymuje brzmienie:
„
§ 19.
1.
Do zadań nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów w szkole i placówce
należy w szczególności:
1)
rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych
uczniów;
2)
określanie mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów;
3)
rozpoznawanie przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,
w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo
w życiu szkoły i placówki;
4)
podejmowanie działań sprzyjających rozwojowi kompetencji oraz potencjału uczniów w
celu podnoszenia efektywności uczenia się i poprawy ich funkcjonowania;
5)
współpraca z poradnią w procesie diagnostycznym i postdiagnostycznym, w szczególności
w zakresie oceny funkcjonowania uczniów, barier i ograniczeń w środowisku utrudniających
funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo w życiu szkoły lub placówki oraz efektów
działań podejmowanych w celu poprawy funkcjonowania ucznia oraz planowania dalszych
działań.
2.
Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści w szkole i placówce prowadzą
w szczególności:
1)
obserwację pedagogiczną w trakcie bieżącej pracy z uczniami mającą na celu rozpoznanie
u uczniów:
a)
trudności w uczeniu się, a także potencjału ucznia i jego zainteresowań,
b)
szczególnych uzdolnień;
2)
doradztwo edukacyjno-zawodowe.
3.
W przypadku stwierdzenia, że uczeń ze względu na potrzeby rozwojowe lub edukacyjne
oraz możliwości psychofizyczne wymaga objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną,
nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista niezwłocznie udzielają uczniowi
tej pomocy w trakcie bieżącej pracy z uczniem i informują o tym:
1)
w przypadku szkoły i placówki, w której funkcjonuje szkoła - wychowawcę klasy;
2)
w przypadku placówki, w której nie funkcjonuje szkoła - dyrektora placówki.
4.
Wychowawca klasy lub dyrektor placówki, o których mowa w ust. 3, informują innych
nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych lub specjalistów o potrzebie objęcia ucznia
pomocą psychologiczno-pedagogiczną w trakcie ich bieżącej pracy z uczniem, jeżeli
stwierdzą taką potrzebę, oraz we współpracy z nauczycielami, wychowawcami grup wychowawczych
lub specjalistami planują i koordynują pomoc psychologiczno-pedagogiczną w ramach
zintegrowanych działań nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów
oraz bieżącej pracy z uczniem.
5.
W przypadku stwierdzenia przez wychowawcę klasy lub dyrektora placówki, o której mowa
w art. 2 pkt 7 ustawy, że konieczne jest objęcie ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną
w formach, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5a, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1, dyrektor
szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, ustala formy udzielania
tej pomocy, okres ich udzielania oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy będą
realizowane. Przy ustalaniu wymiaru poszczególnych form udzielania uczniowi pomocy
psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia się wymiar godzin ustalony dla poszczególnych
form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej, o którym mowa w ust.
6.
6.
Wymiar godzin poszczególnych form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej,
o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5a, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1, ustala dyrektor
szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, biorąc pod uwagę wszystkie
godziny, które w danym roku szkolnym mogą być przeznaczone na realizację tych form.
7.
Wychowawca klasy lub dyrektor placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, oraz
nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych lub specjaliści, planując udzielanie uczniowi
pomocy psychologiczno-pedagogicznej, współpracują z rodzicami ucznia albo pełnoletnim
uczniem oraz, w zależności od potrzeb, z innymi podmiotami, o których mowa w § 6.
8.
W przypadku uczniów objętych pomocą psychologiczno-pedagogiczną wychowawcy grup wychowawczych
i specjaliści udzielający uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej wspierają nauczycieli
obowiązkowych zajęć edukacyjnych w dostosowaniu sposobów i metod pracy do możliwości
psychofizycznych ucznia.
9.
Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści udzielający pomocy psychologiczno-pedagogicznej
uczniowi w formach, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5a, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3
pkt 1, oceniają efektywność udzielonej pomocy i formułują wnioski dotyczące dalszych
działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia.
10.
W przypadku gdy uczeń był objęty pomocą psychologiczno-pedagogiczną w szkole lub placówce,
o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, odpowiednio wychowawca klasy lub dyrektor placówki,
o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, planując udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej,
uwzględnia wnioski dotyczące dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania
ucznia.
11.
W przypadku gdy z wniosków, o których mowa w ust. 9, wynika, że mimo udzielanej uczniowi
pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole lub placówce nie następuje poprawa funkcjonowania
ucznia w szkole lub placówce, dyrektor szkoły lub placówki, za zgodą rodziców ucznia
albo pełnoletniego ucznia, występuje do publicznej poradni z wnioskiem o przeprowadzenie
diagnozy i wskazanie sposobu rozwiązania problemu ucznia.
12.
Wniosek o przeprowadzenie diagnozy i wskazanie sposobu rozwiązania problemu ucznia,
o którym mowa w ust. 11, zawiera informacje o:
1)
rozpoznanych indywidualnych potrzebach rozwojowych i edukacyjnych, możliwościach psychofizycznych
ucznia oraz potencjale rozwojowym ucznia;
2)
występujących trudnościach w funkcjonowaniu ucznia w szkole i placówce lub szczególnych
uzdolnieniach ucznia;
3)
działaniach podjętych przez nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów
w celu poprawy funkcjonowania ucznia w szkole i placówce, formach pomocy psychologiczno-pedagogicznej
udzielanej uczniowi w szkole lub placówce, okresie ich udzielania oraz efektach podjętych
działań i udzielanej pomocy;
4)
wnioskach dotyczących dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia,
o których mowa w ust. 9.
13.
Dyrektor szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, może wyznaczyć
inną niż wymieniona w ust. 4 osobę, której zadaniem będzie planowanie i koordynowanie
udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniom w szkole lub placówce.
14.
Przepisy ust. 3-13 stosuje się odpowiednio do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie
indywidualnego nauczania lub opinię poradni, z tym że przy planowaniu udzielania uczniom
pomocy psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia się także zalecenia zawarte w orzeczeniu
lub opinii.
15.
Przepisy ust. 3-10 i ust. 13 stosuje się odpowiednio do słuchaczy szkół dla dorosłych.
”
;
15)
w § 20:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego planowanie
i koordynowanie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole lub placówce,
o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, w tym ustalenie dla ucznia form udzielania tej
pomocy, a w przypadku form, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5 i ust. 2 pkt 1-4 -
także okres ich udzielania oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy będą realizowane,
jest zadaniem zespołu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 71b ust.
7 pkt 2 ustawy. Podczas planowania i koordynowania udzielania uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej
uwzględnia się wymiar godzin ustalony dla poszczególnych form udzielania uczniom pomocy
psychologiczno-pedagogicznej.
”
,
b)
uchyla się ust. 2 i 3;
16)
w § 21 uchyla się ust. 2;
17)
w § 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
O ustalonych dla ucznia formach, okresie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej
oraz wymiarze godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane, dyrektor
szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, niezwłocznie informuje pisemnie,
w sposób przyjęty w danej szkole lub placówce, rodziców ucznia albo pełnoletniego
ucznia.
”
;
18)
w § 23:
a)
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Do zadań pedagoga i psychologa w
szkole i placówce należy w szczególności:”,
b)
pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
prowadzenie badań i działań diagnostycznych uczniów, w tym diagnozowanie indywidualnych
potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów w celu
określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów oraz przyczyn
niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów, w tym barier i ograniczeń
utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu szkoły i placówki;
2)
diagnozowanie sytuacji wychowawczych w szkole lub placówce w celu rozwiązywania problemów
wychowawczych stanowiących barierę i ograniczających aktywne i pełne uczestnictwo
ucznia w życiu szkoły i placówki;
”
,
c)
pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„
8)
wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w:
a)
rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych
uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień
uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,
w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo
w życiu szkoły lub placówki,
b)
udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
”
;
19)
§ 24 otrzymuje brzmienie:
„
§ 24.
Do zadań logopedy w szkole i placówce należy w szczególności:
1)
diagnozowanie logopedyczne, w tym prowadzenie badań przesiewowych w celu ustalenia
stanu mowy oraz poziomu rozwoju językowego uczniów;
2)
prowadzenie zajęć logopedycznych dla uczniów oraz porad i konsultacji dla rodziców
i nauczycieli w zakresie stymulacji rozwoju mowy uczniów i eliminowania jej zaburzeń;
3)
podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających powstawaniu zaburzeń komunikacji
językowej we współpracy z rodzicami uczniów;
4)
wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w:
a)
rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych
uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień
uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,
w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo
w życiu szkoły i placówki,
b)
udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
”
;
20)
w § 25:
a)
w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
prowadzenie zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem
kształcenia i kariery zawodowej, z uwzględnieniem rozpoznanych mocnych stron, predyspozycji,
zainteresowań i uzdolnień uczniów;
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W przypadku braku doradcy zawodowego w szkole lub placówce dyrektor szkoły lub placówki
wyznacza nauczyciela, wychowawcę grupy wychowawczej lub specjalistę realizującego
zadania, o których mowa w ust. 1.
”
;
21)
§ 26 i § 27 otrzymują brzmienie:
„
§ 26.
Do zadań terapeuty pedagogicznego należy w szczególności:
1)
prowadzenie badań diagnostycznych uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi
lub specyficznymi trudnościami w uczeniu się w celu rozpoznawania trudności oraz monitorowania
efektów oddziaływań terapeutycznych;
2)
rozpoznawanie przyczyn utrudniających uczniom aktywne i pełne uczestnictwo w życiu
szkoły lub placówki;
3)
prowadzenie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;
4)
podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających niepowodzeniom edukacyjnym uczniów,
we współpracy z rodzicami uczniów;
5)
wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w:
a)
rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych
uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień
uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,
w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo
w życiu szkoły lub placówki,
b)
udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
§ 27.
Wsparcie merytoryczne dla nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów
udzielających pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i placówce, na wniosek
dyrektora szkoły i placówki, zapewniają poradnie oraz placówki doskonalenia nauczycieli.
”
;
22)
po § 27 dodaje się § 27a w brzmieniu:
„
§ 27a.
Przepisy rozporządzenia stosuje się także do klas gimnazjum lub szkoły ponadgimnazjalnej
prowadzonych w szkołach innego typu oraz dotychczasowych szkół artystycznych, o których
mowa w art. 363 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo
oświatowe.
”
.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r.
1)
Minister Edukacji Narodowej kieruje działem administracji rządowej - oświata i wychowanie,
na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada
2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Edukacji Narodowej (Dz.
U. poz. 1903).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 1954, 1985 i 2169 oraz z 2017 r. poz. 60, 949 i 1292.