Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowejz dnia 23 czerwca 2017 r.zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków bezpieczeństwa wykonywania prac podwodnych
w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Załącznik nr 1 - Minimalny skład ekipy wykonującej podwodne działania bojowe
- Załącznik nr 2 - Skład personelu medycznego
- Załącznik nr 3 - Minimalne wyposażenie apteczki nurkowej stosowanej do zabezpieczenia medycznego podczas podwodnych działań bojowych
- Załącznik nr 4 - Minimalne wyposażenie nurka do wykonywania podwodnych działań bojowych w lekkim sprzęcie nurkowym o otwartym, półzamkniętym lub zamkniętym obiegu czynnika oddechowego
- Załącznik nr 5 - Czynniki oddechowe i sorbenty
- Załącznik nr 6 -
- Załącznik nr 7 -
- Załącznik nr 8 - Czas pobytu nurka w pobliżu komory dekompresyjnej po zakończeniu podwodnych działań bojowych
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 17 października 2003 r. o wykonywaniu prac podwodnych zarządza się, co następuje:
§ 1.
W rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie warunków
bezpieczeństwa wykonywania prac podwodnych w jednostkach organizacyjnych podległych
lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w § 2:
a)
po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu:
„
6a)
nurkowanie powtarzalne - nurkowanie, które charakteryzuje się tym, że przerwa między
zakończeniem jednej ekspozycji a rozpoczęciem następnej jest krótsza niż 2 godziny;
”
,
b)
w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu:
„
9)
podwodne działania bojowe - prace podwodne wykonywane w ramach operacji wojskowych,
szkolenia prowadzonego w tym zakresie oraz szkolenia specjalistycznego w celu uzyskania
wojskowych kwalifikacji nurkowych, realizowane w dzień i w nocy, z uwzględnieniem
bezpieczeństwa nurków oraz możliwości technicznego zabezpieczenia ich pracy przez
użycie adekwatnych sił i środków.
”
;
2)
w § 23 w ust. 1:
a)
po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
termin napełnienia butli;
”
,
b)
uchyla się pkt 4;
3)
w § 25 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Dozwolone ciśnienia cząstkowe i czasy ekspozycji w przypadku prac podwodnych wykonywanych
z użyciem tlenu (mieszanin wzbogaconych w tlen) są określone w tabeli 1 załącznika
nr 11 do rozporządzenia.
”
;
4)
w § 28 uchyla się ust. 2;
5)
w § 36:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Przeglądu urządzeń technicznych dokonuje członek ekipy posiadający odpowiednie kwalifikacje
lub przeszkolenie w tym zakresie, a następnie melduje o tym kierownikowi.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Sprawdzenie poprawności działania sprzętu przed rozpoczęciem prac odbywa się w obecności
kierownika lub wyznaczonego przez niego członka ekipy posiadającego co najmniej kwalifikacje
starszego nurka.
”
;
6)
w § 39 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W przypadku zaistnienia wypadku nurkowego decyzję dotyczącą transportu lotniczego
osoby, która wykonywała prace podwodne, podejmuje lekarz lub kierownik.
”
;
7)
w § 49 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Zanurzenie kontrolne wykonuje się po uprzednim sprawdzeniu sprzętu nurkowego przez
kierownika lub wyznaczonego przez niego członka ekipy posiadającego co najmniej kwalifikacje
starszego nurka.
”
;
8)
po rozdziale 9 dodaje się rozdział 9a w brzmieniu:
„
Rozdział 9a
Podwodne działania bojowe
§ 84a.
Do podwodnych działań bojowych stosuje się przepisy rozporządzenia ze zmianami wynikającymi
z przepisów niniejszego rozdziału.
§ 84b.
1.
Minimalny skład ekipy wykonującej podwodne działania bojowe jest określony w załączniku
nr 1a do rozporządzenia.
2.
Minimalne wyposażenie nurka do wykonywania podwodnych działań bojowych w lekkim sprzęcie
nurkowym o otwartym, półzamkniętym lub zamkniętym obiegu czynnika oddechowego jest
określone w załączniku nr 8a do rozporządzenia.
3.
Dopuszczalne ekspozycje tlenowe przy korzystaniu z procedury typu pojedynczej ekspozycji
stosowane w podwodnych działaniach bojowych są określone w tabeli 2 załącznika nr
11 do rozporządzenia.
4.
Maksymalne dozwolone czasy „wycieczki” tlenowej stosowane w podwodnych działaniach
bojowych są określone w tabeli 3 załącznika nr 11 do rozporządzenia.
5.
Sposoby kalkulacji dozwolonych ekspozycji tlenowych przy nurkowaniach powtarzalnych,
stosowane w podwodnych działaniach bojowych, są określone w tabeli 4 załącznika nr
11 do rozporządzenia.
6.
Jeżeli przy wykonywaniu podwodnych działań bojowych następuje zmiana mieszaniny oddechowej
z innej niż czysty tlen na czysty tlen, to czas oddychania przez nurka mieszaniną
oddechową (inną niż czysty tlen) o ciśnieniu parcjalnym tlenu (ppO2) równym lub wyższym
100 kPa traktuje się jako czas ekspozycji tlenowej, który musi być brany pod uwagę
w planowaniu nurkowań powtarzalnych.
7.
Czas pobytu nurka w pobliżu komory dekompresyjnej po zakończeniu podwodnych działań
bojowych jest określony w załączniku nr 13a do rozporządzenia.
8.
Do wykonywania podwodnych działań bojowych nie stosuje się przepisów § 15, § 19 ust.
1, § 46 ust. 1-5 i 7, § 54, § 57, § 59, § 60, § 62 ust. 1, § 66, § 73 ust. 2, 4, 5,
7, 8 i 10-18, § 75 ust. 1 i 4 oraz § 82 ust. 2.
9.
W czasie wykonywania podwodnych działań bojowych z wykorzystaniem autonomicznych urządzeń
do cięcia pod wodą nie stosuje się przepisu § 70 ust. 5.
10.
W czasie wykonywania podwodnych działań bojowych w ramach operacji wojskowych:
1)
można odstąpić od obowiązku wynikającego z przepisów § 43 ust. 3, § 44 ust. 3, § 56,
§ 71 ust. 6, 7, 11 i 12, § 72 ust. 5-8, § 73 ust. 9 oraz § 74 ust. 1 i 6;
2)
nie stosuje się przepisu § 39 ust. 1.
§ 84c.
1.
Bezpieczeństwo wykonywania podwodnych działań bojowych zapewnia się przez dopuszczenie
do użycia:
1)
tlenu, mieszanin oddechowych lub powietrza;
2)
materiałów wybuchowych i uzbrojenia;
3)
sprzętu i urządzeń wykorzystywanych do wykonywania podwodnych działań bojowych;
4)
pojazdów podwodnych.
2.
Przy wykonywaniu podwodnych działań bojowych bazę nurkową wyposaża się co najmniej
w:
1)
dwa zestawy minimalnego wyposażenia nurka do wykonywania podwodnych działań bojowych
w lekkim sprzęcie nurkowym o otwartym, półzamkniętym, zamkniętym obiegu czynnika oddechowego
lub dwa zestawy minimalnego wyposażenia nurka do wykonywania prac podwodnych w przewodowym
sprzęcie nurkowym;
2)
zapas czynników oddechowych i sorbentów niezbędnych do prowadzenia prac, zgodnie z
załącznikiem nr 9 do rozporządzenia;
3)
wyposażenie niezbędne do oznakowania miejsca prowadzenia prac;
4)
analizatory gazów do pomiaru składu fizykochemicznego czynników oddechowych;
5)
liny sygnałowe, przy czym decyzję o ich użyciu podejmuje każdorazowo kierownik po
ocenie ryzyka prowadzenia prac.
3.
Kierownik decyduje o rozmieszczeniu wyposażenia bazy nurkowej przy wykonywaniu podwodnych
działań bojowych.
4.
Wyposażenie bazy nurkowej, o którym mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, nie dotyczy wykonywania
podwodnych działań bojowych w ramach operacji wojskowych.
5.
Nurek przy wykonywaniu podwodnych działań bojowych w ramach operacji wojskowych może
samodzielnie sprawdzać poprawność działania sprzętu nurkowego.
§ 84d.
1.
Zabezpieczenie medyczne wykonywania podwodnych działań bojowych realizują:
1)
lekarz posiadający ukończony kurs z zakresu fizjopatologii nurkowania i terapii hiperbarycznej;
2)
kierownik;
3)
ratownik medyczny posiadający ukończony kurs z zakresu fizjopatologii nurkowania i
terapii hiperbarycznej;
4)
pielęgniarka posiadająca ukończony kurs z zakresu fizjopatologii nurkowania i terapii
hiperbarycznej;
5)
nurek posiadający ukończony kurs pierwszej pomocy.
2.
Skład personelu medycznego, w zależności od charakteru podwodnych działań bojowych,
głębokości, stosowanego czynnika oddechowego w określonym rodzaju obiegu tego czynnika,
jest określony w załączniku nr 2a do rozporządzenia.
3.
Minimalne wyposażenie apteczki nurkowej stosowanej do zabezpieczenia medycznego podczas
podwodnych działań bojowych jest określone w załączniku nr 3a do rozporządzenia.
§ 84e.
1.
Bezpieczeństwo wykonywania podwodnych działań bojowych zapewnia się przez:
1)
stosowanie sprzętu nurkowego sprawnego technicznie i posiadającego aktualną legalizację,
zgodnie z wymaganiami dla danego sprzętu;
2)
przeszkolenie nurka w zakresie eksploatacji danego typu sprzętu nurkowego;
3)
zabezpieczenie dostępu dla nurków do komory dekompresyjnej w czasie prowadzenia nurkowań
szkoleniowych; komorę dekompresyjną należy utrzymywać w gotowości do użycia, a czas
dojazdu do niej nie powinien przekraczać godziny;
4)
zabezpieczenie dostępu dla nurków do komory dekompresyjnej w czasie prowadzenia podwodnych
działań bojowych wykonywanych w ramach operacji wojskowych oraz szkolenia prowadzonego
w tym zakresie, przez co najmniej komorę dekompresyjną transportową;
5)
stosowanie mieszanin oddechowych z ograniczeniem maksymalnego ciśnienia parcjalnego
tlenu do 0,16 MPa i maksymalnego ciśnienia parcjalnego azotu do 0,50 MPa;
6)
stosowanie tlenu w aparatach o zamkniętym obiegu czynnika oddechowego z ograniczeniem
maksymalnego ciśnienia parcjalnego tlenu do 0,25 MPa;
7)
zapewnienie właściwego profilu nurkowania;
8)
zapewnienie asekuracji nurka;
9)
oznakowanie miejsca, w którym są prowadzone podwodne działania bojowe, z wyłączeniem
podwodnych działań bojowych wykonywanych w ramach operacji wojskowych;
10)
poddanie kandydatów na nurków testowi ciśnieniowemu i testowi tolerancji tlenowej
przed przystąpieniem do szkolenia w celu uzyskania kwalifikacji młodszego nurka, o
których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 17 października 2003 r. o wykonywaniu prac podwodnych; test ciśnieniowy i test tolerancji tlenowej można wykonać ponownie na wniosek lekarza,
o którym mowa w § 84d ust. 1 pkt 1.
2.
W przypadku podwodnych działań bojowych wykonywanych w ramach operacji wojskowych
można odstąpić od zabezpieczenia dostępu dla nurków do komory dekompresyjnej. W takim
przypadku kierownik opracowuje procedurę ewakuacji nurka do miejsca, w którym będzie
można udzielić mu specjalistycznej pomocy medycznej.
3.
W przypadku podwodnych działań bojowych wykonywanych w ramach operacji wojskowych
oraz szkolenia w tym zakresie można odstąpić od stosowania przepisów § 40 ust. 1,
2 i 5.
4.
W czasie wykonywania podwodnych działań bojowych nurek samodzielnie nie schodzi na
głębokość większą niż ustalona przez kierownika w planie prac podwodnych, z wyjątkiem
wykonywania podwodnych działań bojowych w ramach operacji wojskowych.
§ 84f.
1.
Kierownik kieruje podwodnymi działaniami bojowymi.
2.
Przed rozpoczęciem podwodnych działań bojowych kierownik:
1)
ocenia ryzyko prowadzenia podwodnych działań bojowych pod względem bezpieczeństwa
nurka;
2)
planuje i organizuje podwodne działania bojowe;
3)
sprawdza, czy jest zapewniony odpowiedni rodzaj sprzętu nurkowego i odpowiednia ilość
tego sprzętu, w tym apteczka nurkowa (lekarska);
4)
określa postępowanie w razie zaistnienia zagrożenia życia lub zdrowia nurka.
3.
W przypadku podejrzenia lub stwierdzenia u nurka w czasie podwodnych działań bojowych
objawów choroby lub złego samopoczucia psychofizycznego kierownik zmienia organizację
podwodnych działań bojowych albo wstrzymuje ich prowadzenie i przystępuje do prowadzenia
akcji ratowniczej.
4.
W przypadku podwodnych działań bojowych wykonywanych w ramach operacji wojskowych
członkowie ekipy będący w miejscu wykonywania prac przystępują do prowadzenia akcji
ratowniczej, a następnie powiadamiają kierownika o zaistniałym zdarzeniu.
5.
Kierownik dopuszcza nurka do wykonywania podwodnych działań bojowych, jeżeli nurek:
1)
posiada ważne badania lekarskie i nie zgłasza dolegliwości psychofizycznych;
2)
dokonał sprawdzenia roboczego sprawności indywidualnego sprzętu nurkowego.
6.
Kierownik nie dopuszcza nurka do wykonywania podwodnych działań bojowych w przypadku
stwierdzenia u niego jakichkolwiek dolegliwości psychofizycznych.
7.
Przed rozpoczęciem podwodnych działań bojowych kierownik sporządza pisemny plan podwodnych
działań bojowych obejmujący:
1)
rodzaj podwodnych działań bojowych;
2)
cel podwodnych działań bojowych oraz planowany sposób ich realizacji;
3)
określenie ryzyka prowadzenia podwodnych działań bojowych oraz jego ocenę;
4)
środki zmniejszające ryzyko prowadzenia podwodnych działań bojowych;
5)
zabezpieczenie medyczne;
6)
procedury i warunki wykonywania podwodnych działań bojowych, które określają w szczególności:
a)
skład ekipy,
b)
organizację bazy nurkowej lub zastosowanych rozwiązań prowadzenia podwodnych działań
bojowych,
c)
dobór wyposażenia i sprzętu nurkowego,
d)
sposób dekompresji,
e)
wykorzystanie czynników oddechowych,
f)
czas ochronnego działania aparatu nurkowego, z uwzględnieniem minimalnego zapasu czynnika
oddechowego, umożliwiającego wynurzenie oraz planowanego jednorazowego czasu pobytu
nurka pod wodą,
g)
stosowane sygnały porozumiewawcze pod wodą,
h)
stosowaną asekurację,
i)
postępowanie w sytuacji awaryjnej, w tym system powiadamiania,
j)
warunki hydrometeorologiczne: porę dnia, wysokość nad poziomem morza, głębokość prowadzenia
podwodnych działań bojowych, występujące prądy i pływy,
k)
wykorzystanie statków powietrznych do przerzutu nurków po nurkowaniu.
8.
Kierownik w trakcie wykonywania podwodnych działań bojowych przebywa w miejscu umożliwiającym
monitorowanie wykonywania podwodnych działań bojowych przez cały czas pozostawiania
nurka pod powierzchnią wody oraz w czasie jego dekompresji w komorze dekompresyjnej.
§ 84g.
Podwodne działania bojowe wykonuje się przy maksymalnej sile wiatru nie większej niż
5 w skali Beauforta (8-10,7 m/s), co odpowiada stopniowi skali stanu morza 4 o wysokości
fali 1,3-2,0 m. W warunkach występowania prądów o sile powyżej 0,5 m/s dopuszcza się
prowadzenie podwodnych działań bojowych przy wykorzystaniu środków transportu nurka
pod wodą.
§ 84h.
1.
Nurek może prowadzić podwodne działania bojowe na małych i średnich głębokościach
jednorazowo w czasie nie dłuższym niż 4 godziny.
2.
W przypadku gdy temperatura wody jest mniejsza lub równa 4°C, czas przebywania nurka
pod powierzchnią wody w trakcie nurkowań szkoleniowych nie może być dłuższy niż 2
godziny.
3.
Maksymalny łączny czas przebywaniu nurka pod powierzchnią wody w ciągu doby nie może
przekroczyć 5 godzin.
§ 84i.
1.
Podwodne działania bojowe wykonuje się z asekuracją w celu zapewnienia bezpieczeństwa
nurków i zachowania możliwości kierowania ich pracą.
2.
Asekuracji dokonuje się z zastosowaniem co najmniej jednej z form:
1)
łączności podwodnej:
a)
przewodowej,
b)
bezprzewodowej,
c)
asekuracji linką sygnałową lub znacznikiem powierzchniowym;
2)
monitorowania audiowizualnego wykonywanych czynności;
3)
monitorowania pozycji nurka przy pomocy urządzeń technicznych;
4)
zabezpieczenia przez drugiego nurka.
3.
Do prowadzenia podwodnych działań bojowych jest wykorzystywana znajomość sygnałów
umownych liną, dźwiękiem oraz wizualnych.
4.
Przed każdym nurkowaniem wykonuje się zanurzenie kontrolne, w celu sprawdzenia poprawności
działania sprzętu nurkowego oraz samopoczucia nurka. Jeżeli nie ma możliwości do wykonania
zanurzenia kontrolnego, wykonuje się sprawdzenie sprzętu nurkowego przed przystąpieniem
do podwodnych działań bojowych.
§ 84j.
1.
Kierownik może wyznaczyć nurka do pełnienia funkcji nurka asekuracyjnego, jeżeli określi
warunki wykonywania podwodnych działań bojowych jako trudne lub szczególnie niebezpieczne.
2.
Funkcję nurka asekuracyjnego pełni nurek, którego kwalifikacje umożliwiają nurkowanie
co najmniej na głębokość wykonywanych podwodnych działań bojowych.
3.
Nurek asekuracyjny utrzymuje gotowość do udzielenia pomocy. Czas gotowości oraz jego
miejsce określa kierownik przed rozpoczęciem podwodnych działań bojowych.
§ 84k.
Kierownik decyduje o wyposażeniu osób w środki asekuracyjne, ratunkowe oraz sygnalizacyjne.
§ 84l.
Sporządzanie i sprawdzanie składu mieszanin oddechowych do zasilania aparatów nurkowych
wykorzystywanych w trakcie podwodnych działań bojowych realizuje się za pomocą przeznaczonych
do tego urządzeń.
§ 84m.
Nurek wykonujący podwodne działania bojowe może skakać do wody w sprzęcie nurkowym
oraz z wyposażeniem określonym w § 84c ust. 1 pkt 2-4.
§ 84n.
1.
Podwodne działania bojowe wykonywane pod powierzchnią lodu można prowadzić z brzegu,
z budowli hydrotechnicznej, z pokładu jednostki pływającej lub z powierzchni pokrywy
lodowej.
2.
Podwodne działania bojowe wykonywane z powierzchni pokrywy lodowej prowadzi się, gdy
jej grubość jest nie mniejsza niż 0,15 m.
3.
Podwodne działania bojowe wykonywane pod powierzchnią lodu w sprzęcie, o którym mowa
w załączniku nr 4 do rozporządzenia, wykonuje się pod warunkiem użycia suchego skafandra
nurkowego.
§ 84o.
W przypadku wykonywania podwodnych działań bojowych w ramach nurkowań szkoleniowych
w warunkach nocnych nurkowie muszą posiadać oświetlenie indywidualne w postaci podstawowego
i awaryjnego źródła światła.
§ 84p.
1.
Podwodne działania bojowe z użyciem materiałów wybuchowych realizowane w ramach nurkowań
szkoleniowych wykonuje się do stanu morza 2.
2.
W czasie wykonywania podwodnych działań bojowych w ramach operacji wojskowych nie
stosuje się przepisu § 80 ust. 3.
”
;
9)
po załączniku nr 1 do rozporządzenia dodaje się załącznik nr 1a w brzmieniu określonym
w załączniku nr 1 do niniejszego rozporządzenia;
10)
po załączniku nr 2 do rozporządzenia dodaje się załącznik nr 2a w brzmieniu określonym
w załączniku nr 2 do niniejszego rozporządzenia;
11)
po załączniku nr 3 do rozporządzenia dodaje się załącznik nr 3a w brzmieniu określonym
w załączniku nr 3 do niniejszego rozporządzenia;
12)
po załączniku nr 8 do rozporządzenia dodaje się załącznik nr 8a w brzmieniu określonym
w załączniku nr 4 do niniejszego rozporządzenia;
13)
załącznik nr 9 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 5 do
niniejszego rozporządzenia;
14)
w załączniku nr 11 do rozporządzenia:
a)
tabela nr 2 otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 6 do niniejszego rozporządzenia,
b)
po tabeli nr 2 dodaje się tabele nr 3 i 4 w brzmieniu określonym w załączniku nr 7
do niniejszego rozporządzenia;
15)
po załączniku nr 13 do rozporządzenia dodaje się załącznik nr 13a w brzmieniu określonym
w załączniku nr 8 do niniejszego rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik nr 1 - Minimalny skład ekipy wykonującej podwodne działania bojowe
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1) Istnieje możliwość odstąpienia od zabezpieczenia w komorę dekompresyjną.
2) Jeżeli asekuracja realizowana jest przy użyciu linki sygnałowej. W sytuacji użycia
znacznika powierzchniowego decyzję o wyznaczeniu sygnalisty podejmuje kierownik.
3) Wykonywanie zadań pod wodą przez minimum 2 nurków.
4) Według decyzji kierownika.
Załącznik nr 2 - Skład personelu medycznego
|
Załącznik nr 3 - Minimalne wyposażenie apteczki nurkowej stosowanej do zabezpieczenia medycznego podczas podwodnych działań bojowych
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
* Inhalator zapewnia możliwość podawania tlenu na żądanie lub z przepływem ciągłym
w czasie zapewniającym podjęcie leczenia poszkodowanego nurka.
Załącznik nr 4 - Minimalne wyposażenie nurka do wykonywania podwodnych działań bojowych w lekkim sprzęcie nurkowym o otwartym, półzamkniętym lub zamkniętym obiegu czynnika oddechowego
Minimalne wyposażenie nurka składa się z:
1)
zestawu autonomicznego aparatu nurkowego;
2)
urządzenia do pomiaru ciśnienia zasilania aparatu nurkowego;
3)
maski nurkowej;
4)
kamizelki wypornościowej lub innego sprzętu wypornościowego;
5)
balastu, umożliwiającego jego odrzucenie w sytuacji awaryjnej;
6)
noża lub innego urządzenia tnącego;
7)
płetw;
8)
urządzenia umożliwiającego co najmniej pomiar głębokości i czasu nurkowania;
9)
skafandra nurkowego.
Załącznik nr 5 - Czynniki oddechowe i sorbenty
1.
Atest czynnika oddechowego zawiera:
1)
nazwę i adres instytucji wydającej atest;
2)
numer atestu w rejestrze;
3)
datę wystawienia atestu;
4)
nazwę i oznaczenie czynnika oddechowego, którego dotyczy atest;
5)
miejsce pobrania próbki (numer butli) i nazwę dostawcy próbki;
6)
informację dotyczącą normy, według której wykonano analizę, z uwzględnieniem zawartych
w niej dopuszczalnych wartości badanych parametrów;
7)
ocenę wyników analizy w postaci zapisów potwierdzających zgodność lub niezgodność
parametrów analizowanej próbki z normą, według której wykonano analizę;
8)
imię, nazwisko i podpis osoby upoważnionej odpowiedzialnej za prawidłowość przeprowadzenia
analiz.
2.
Czynniki oddechowe w przypadku ich przechowywania poddaje się okresowym analizom jakościowym
i ilościowym.
3.
Skład procentowy mieszanin oddechowych do wykonywania prac podwodnych i dekompresji
oraz rekompresji leczniczej jest określony w technologii nurkowania oraz procedurach
dekompresji i rekompresji leczniczej.
4.
Badania fizykochemiczne jakości czynników oddechowych i sorbentów dla nurków wykonuje
upoważnione laboratorium fizykochemiczne, które wystawia stosowny atest potwierdzający
jakość czynnika oddechowego.
5.
W przypadku wykonywania prac podwodnych z użyciem czynników oddechowych kierownik
każdorazowo przed rozpoczęciem nurkowania sprawdza ważność wystawionego atestu.
6.
W przypadku wykonywania prac podwodnych z użyciem mieszanin oddechowych kierownik
przed rozpoczęciem wykonywania prac podwodnych wykonuje pomiar kontrolny (eksploatacyjny)
składu mieszaniny oddechowej. Dla podwodnych działań bojowych przeprowadza się procedurę
oznaczenia frakcji tlenu w następujący sposób:
-
-pomiar pierwszy obejmuje kontrolę frakcji tlenu w mieszaninie oddechowej po jej przygotowaniu i wykonywany jest przez osobę ją przygotowującą,
-
-pomiar drugi obejmuje kontrolę składu mieszaniny przy odbiorze z punktu napełniania i wykonywany jest przez osobę odbierającą,
-
-pomiar trzeci obejmuje kontrolę składu mieszaniny przed wejściem do wody i wykonywany jest przez osobę nurkującą.
7.
W badaniach eksploatacyjnych mieszanin do oddychania wykonywanych bezpośrednio przed
użyciem należy określać co najmniej zawartość tlenu w mieszaninach dwu- i trójskładnikowych.
8.
Skład mieszanin jest odnotowywany przez kierownika w dzienniku prac nurka, a atesty
są przechowywane u użytkownika przez okres jednego roku od daty ich wystawienia.
9.
Kierownik odnotowuje w dzienniku prac nurka skład mieszanin oddechowych stosowanych
w podwodnych działaniach bojowych.
10.
Skład mieszanin oddechowych, data sporządzenia i napełnienia butli, numer butli potwierdza
osoba sporządzająca mieszaniny oddechowe w dzienniku wykonywania mieszanin, który
jest przechowywany w jednostce organizacyjnej przez okres roku od daty ich sporządzenia.
11.
W celu przyśpieszenia procedur dekompresji w dzwonie nurkowym lub komorze dekompresyjnej
dopuszcza się zastosowanie czystego tlenu lub mieszanin oddechowych wzbogaconych w
tlen.
12.
W czasie prowadzenia procedur dekompresji tlenowej w komorach dekompresyjnych maksymalne
ciśnienie cząstkowe tlenu w systemie BIBS nie może przekraczać wartości 2,8 ata i
zawartość tlenu w atmosferze wewnątrz komory nie może przekroczyć 25%.
13.
W czasie prowadzenia procedur dekompresji tlenowej w dzwonie nurkowym maksymalne ciśnienie
cząstkowe tlenu nie może przekraczać wartości 2,2 ata.
14.
W czasie prowadzenia dekompresji w komorach dekompresyjnych lub dzwonie nurkowym nie
można dopuścić do spadku zawartości tlenu w atmosferze poniżej 19%.
15.
W przypadku zastosowania dekompresji z użyciem tlenu lub mieszanin wzbogaconych w
tlen wydech odprowadza się przez szczelny układ do atmosfery na zewnątrz komory dekompresyjnej.
Nie dopuszcza się wydychania tlenu do przestrzeni komory.
16.
W przypadku gdy komora dekompresyjna znajduje się w zamkniętym pomieszczeniu, należy
monitorować stężenie procentowe tlenu na zewnątrz komory.
17.
W przypadku prowadzenia dekompresji w toni wodnej dopuszcza się mieszaniny oddechowe
o maksymalnym ciśnieniu cząstkowym tlenu równym 1,6 ata.
18.
W czasie prowadzenia dekompresji, rekompresji tlenowej, ekspozycji wielodniowych i
nurkowań powtórzeniowych z użyciem tlenu lub mieszanin wzbogaconych w tlen należy
uwzględnić toksyczne oddziaływanie tlenu na organizm nurka.
19.
Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na małych głębokościach zapas czynnika
oddechowego w bazie prac podwodnych powinien umożliwiać dwóm nurkom przebywanie pod
powierzchnią wody na maksymalnej głębokości nurkowania przez czas trzykrotnie dłuższy
niż zaplanowany czas nurkowania, nie krócej jednak niż przez 2 godziny.
20.
Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na średnich głębokościach zapas czynnika
oddechowego w bazie nurkowej powinien umożliwiać dwóm nurkom przebywanie pod powierzchnią
wody na maksymalnej głębokości nurkowania przez czas trzykrotnie dłuższy niż zaplanowany
czas nurkowania, nie krócej jednak niż przez 3 godziny, ponadto zapas musi umożliwiać
dwukrotne napełnienie czynnikiem oddechowym dzwonu nurkowego (jeśli go zastosowano)
i komory dekompresyjnej do ciśnienia 5 atm.
21.
Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na dużych głębokościach zapas czynnika
oddechowego w bazie nurkowej musi umożliwiać przebywanie dwóm nurkom pod powierzchnią
wody na maksymalnej głębokości nurkowania przez 4 godziny, a ponadto musi zapewniać
co najmniej dwukrotne napełnienie czynnikiem oddechowym komory dekompresyjnej do ciśnienia
7 atm i dzwonu nurkowego na maksymalnej głębokości nurkowania.
22.
Przy wykonywaniu długotrwałych prac podwodnych zapas czynnika oddechowego w magazynie
gazów bazy nurkowej musi umożliwiać przebywanie trzem nurkom pod powierzchnią wody
na maksymalnej głębokości nurkowania przy wentylacji maksymalnej równej 50 dm3/min przez 8 godzin, a ponadto musi zapewniać co najmniej dwukrotne napełnienie czynnikiem
oddechowym komory dekompresyjnej do ciśnienia 7 atm i dzwonu nurkowego na maksymalnej
głębokości nurkowania.
23.
Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na małych i średnich głębokościach w
przypadku prowadzenia dekompresji tlenowej w dzwonie nurkowym lub komorze dekompresyjnej
minimalny zapas tlenu musi wynosić co najmniej 7 m3 na każdego nurka. Musi być też utrzymywany nienaruszalny zapas w ilości 30 m3 tlenu w celu przeprowadzenia ewentualnego leczenia.
24.
Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na dużych głębokościach w przypadku
prowadzenia dekompresji tlenowej w dzwonie nurkowym lub komorze dekompresyjnej minimalny
zapas tlenu musi wynosić co najmniej 15 m3 na każdego nurka. Musi być też utrzymywany nienaruszalny zapas w ilości 30 m3 tlenu w celu przeprowadzenia ewentualnego leczenia.
25.
Dzwony nurkowe i komory dekompresyjne wykorzystywane do zabezpieczenia prac podwodnych
muszą być wyposażone w pochłaniacze dwutlenku węgla.
26.
Pochłaniacze będące na wyposażeniu komór dekompresyjnych i dzwonu nurkowego muszą
posiadać pojemność złoża sorbentu zapewniającą utrzymanie maksymalnej koncentracji
CO2 - 1% obj. SEV przez czas co najmniej 2 godzin w temperaturze 2°C.
27.
Pochłaniacz powinien posiadać wymiary umożliwiające transport jego pojemnika napełnionego
sorbentem przez śluzę komory dekompresyjnej.
28.
Pochłaniacz musi być wyposażony w układ wymuszający przepływ czynnika oddechowego
przez złoże sorbentu.
29.
Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na średnich głębokościach jednorazowo
zapas sorbentu powinien wystarczać na 4 godziny pracy komory dekompresyjnej przy pełnej
obsadzie nurków.
30.
Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na dużych głębokościach zapas sorbentu
powinien wystarczać na 12 godzin pracy komory dekompresyjnej przy pełnej obsadzie
nurków.
31.
Przy wykonywaniu długotrwałych głębokowodnych prac podwodnych zapas sorbentu powinien
wystarczać na 24 godziny pracy komory dekompresyjnej przy pełnej obsadzie nurków.
32.
W przypadku prowadzenia nurkowań z użyciem mieszanin oddechowych kierownik każdorazowo
przed rozpoczęciem wykonywania prac podwodnych sprawdza termin ważności i atestu planowanego
do użycia sorbentu.
33.
Do podwodnych działań bojowych nie stosuje się pkt 1, 4, 5, 6, 8, 19-24.
Załącznik nr 6 -
Tabela 2
Dopuszczalne ekspozycje tlenowe przy korzystaniu z procedury typu pojedynczej ekspozycji stosowane w podwodnych działaniach bojowych
|
UWAGA
Wykorzystanie limitów określonych w tabeli 2 musi być zgodne z obowiązującą w Siłach
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej technologią prowadzenia prac podwodnych w ramach
podwodnych działań bojowych.
Załącznik nr 7 -
Tabela 3
Maksymalne dozwolone czasy „wycieczki” tlenowej stosowane w podwodnych działaniach bojowych
|
|||||||||||||||||||||||||
Tabela 4
Sposoby kalkulacji dozwolonych ekspozycji tlenowych przy nurkowaniach powtarzalnych, stosowane w podwodnych działaniach bojowych
|
||||||||||||||||||||||||||||||
Załącznik nr 8 - Czas pobytu nurka w pobliżu komory dekompresyjnej po zakończeniu podwodnych działań bojowych
|
1)Nie dotyczy wykonywania podwodnych działań bojowych w ramach operacji wojskowych.