Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 9 czerwca 2017 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
- Dział I - Przepisy ogólne
- Dział II - Egzekucja należności pieniężnych
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Egzekucja z wynagrodzenia za pracę
- Rozdział 3 - Egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej
- Rozdział 4 - Egzekucja z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych
- Rozdział 5 - Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych i innych praw majątkowych
- Rozdział 6 - Egzekucja z ruchomości
- Rozdział 7 - Egzekucja z nieruchomości
- Rozdział 8 - Egzekucja z ułamkowej części nieruchomości oraz użytkowania wieczystego
- Rozdział 9 - Podział kwoty uzyskanej z egzekucji
- Dział III - Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
- Dział IV - Postępowanie zabezpieczające
- Dział IVA - Odpowiedzialność za naruszenie przepisów ustawy
- Dział V - Przepisy wprowadzające i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług ,
2)
ustawą z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych
ustaw ,
3)
wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt SK 31/14 ,
4)
ustawą z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej ,
5)
ustawą z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” ,
6)
ustawą z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji
Skarbowej ,
7)
ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia
wierzytelności
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 9 czerwca 2017 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 42 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia
usług , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża:
1)
dyrektywę 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącą
delegowania pracowników w ramach świadczenia usług ;
2)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie
egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia
usług, zmieniającą rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej
za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym („rozporządzenie
w sprawie IMI”) .
”
„
Art. 42.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 18 czerwca 2016 r.
”
;
2)
odnośnika nr 1 oraz art. 24, art. 29 i art. 42 ustawy z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo
celne oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu:
1)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października
2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny ;
2)
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny ;
3)
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych
zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego ;
4)
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniającego
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów
przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie,
gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniającego rozporządzenie
delegowane Komisji (UE) 2015/2446.
”
„
Art. 24.
1.
Pozwolenia na stosowanie zabezpieczenia generalnego, o których mowa w art. 251 ust. 1 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28
lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów
unijnego kodeksu celnego , zwanego dalej „rozporządzeniem delegowanym”, uprawniają do stosowania zabezpieczenia
generalnego w wysokości stanowiącej 100% kwoty referencyjnej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Zabezpieczenia generalne złożone przed dniem, o którym mowa w art. 288 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z
dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny , zwanego dalejb)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,
str. 90. „unijnym kodeksem celnym”, na podstawie pozwoleń, o których mowa w ust. 1, mogą być stosowane do zabezpieczenia
długu celnego i innych opłat powstałych lub mogących powstać w wyniku operacji dokonywanych
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3, jeżeli:
1)
kwota złożonego zabezpieczenia generalnego stanowi 100% kwoty referencyjnej albo
2)
zostanie złożone dodatkowe zabezpieczenie, którego kwota wraz z kwotą złożonego zabezpieczenia
generalnego stanowi 100% kwoty referencyjnej.
3.
Zabezpieczenie generalne, o którym mowa w ust. 2, złożone w formie gwarancji może
być stosowane do dnia utraty ważności pozwolenia w celu zabezpieczenia długu celnego,
podatków i innych opłat powstałych lub mogących powstać w wyniku operacji dokonywanych
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, pod warunkiem złożenia właściwemu organowi
celnemu pisemnego oświadczenia gwaranta stanowiącego integralną część gwarancji, w
którym gwarant wyraził zgodę na objęcie tą gwarancją należności celnych przywozowych
lub wywozowych odpowiadających długowi celnemu oraz innych należności powstałych lub
mogących powstać w wyniku operacji celnych dokonywanych od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy na podstawie unijnego kodeksu celnego i określił te operacje, a także zobowiązał się do zapłaty w przewidzianym terminie
kwot tych należności.
4.
Zabezpieczenie generalne, o którym mowa w ust. 2, uznaje się za prawidłowo stosowane
do zabezpieczenia długu celnego, podatków i innych opłat powstałych lub mogących powstać
w wyniku operacji dokonywanych w okresie od dnia, o którym mowa w art. 288 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli były spełnione odpowiednio warunki
określone w ust. 2 i 3.
”
„
Art. 29.
1.
Do postępowań dotyczących długu celnego, a także do postępowań odwoławczych, wszczętych
i niezakończonych przed dniem, o którym mowa w art. 288 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Uznaje się za prawidłowe stosowanie do postępowań, o których mowa w ust. 1, w okresie
od dnia, o którym mowa w art. 288 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisów dotychczasowych.
”
„
Art. 42.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
odnośnika nr 1 oraz art. 131, art. 132 i art. 142 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania
oraz identyfikacji elektronicznej , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r.
w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji
elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE .
”
„
Art. 131.
Bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu
w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym jest kwalifikowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu niniejszej ustawy.
Art. 132.
1.
Zaświadczenia certyfikacyjne, poświadczenia elektroniczne i certyfikaty wydane zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym zachowują ważność przez okres w nich wskazany, o ile nie zostaną unieważnione.
2.
Do zaświadczeń certyfikacyjnych, poświadczeń elektronicznych i certyfikatów, o których
mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące certyfikatów krajowych dostawców
usług zaufania oraz narodowego centrum certyfikacji.
”
„
Art. 142.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 22, art.
24-26 i art. 96 pkt 4 w zakresie zmienianego art. 20a ust. 1 pkt 1, które wchodzą
w życie z dniem 29 września 2018 r.
”
;
4)
art. 21 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” , który stanowi:
„
Art. 21.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem art. 7, art. 12 i art.
18 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
5)
art. 234, art. 235, art. 239-249, art. 254 i art. 260 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.
- Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej , które stanowią:
„
Art. 234.
1.
W odniesieniu do należności powstałych i niewygasłych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, których wierzycielem był dyrektor izby celnej, wierzycielem staje
się naczelnik urzędu skarbowego określony zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 5 § 4 ustawy zmienianej w art. 4. Naczelnik urzędu skarbowego wstępuje w prawa
i obowiązki dyrektora izby celnej jako wierzyciela.
2.
W odniesieniu do należności powstałych i niewygasłych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, których wierzycielem był organ kontroli skarbowej, wierzycielem
staje się właściwy naczelnik urzędu skarbowego określony według adresu siedziby tego
organu kontroli skarbowej. Naczelnik urzędu skarbowego wstępuje w prawa i obowiązki
organu kontroli skarbowej.
3.
W odniesieniu do obowiązków powstałych i niewygasłych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, których wierzycielem był dyrektor izby skarbowej, wierzycielem
staje się naczelnik urzędu skarbowego właściwy według adresu siedziby dyrektora izby
skarbowej. Naczelnik urzędu skarbowego wstępuje w prawa i obowiązki dyrektora izby
skarbowej jako wierzyciela.
4.
Pozostają w mocy wysłane upomnienia, tytuły wykonawcze, postanowienia zawierające
stanowisko dyrektora izby celnej i dyrektora izby skarbowej oraz inne czynności dyrektora
izby celnej i dyrektora izby skarbowej jako wierzyciela podjęte w postępowaniach egzekucyjnych
wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 4 i niezakończonych przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
5.
Postępowania w sprawie stanowiska dyrektora izby celnej i dyrektora izby skarbowej
jako wierzyciela wszczęte na podstawie art. 34 ustawy zmienianej w art. 4 i niezakończone
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są dalej prowadzone przez naczelnika
urzędu skarbowego określonego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 5 §
4 ustawy zmienianej w art. 4.
Art. 235.
W odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z gwarancji bankowych i ubezpieczeniowych
oraz zobowiązań gwaranta, złożonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa
w art. 1, jako zabezpieczenie pokrycia kwot wynikających z długów celnych i innych
opłat, naczelnik urzędu skarbowego określony zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 5 § 4 ustawy zmienianej w art. 4 wstępuje w prawa i obowiązki dyrektora izby
celnej.
”
„
Art. 239.
1.
Postępowania egzekucyjne wszczęte przez dyrektora izby celnej i niezakończone przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są dalej prowadzone przez naczelnika urzędu
skarbowego ustalonego według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego.
2.
Naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 1, wstępuje w prawa i obowiązki
dyrektora izby celnej jako organu egzekucyjnego.
Art. 240.
1.
W przypadku postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułu wykonawczego
wystawionego przez urząd skarbowy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i
niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wierzycielem staje się naczelnik
urzędu skarbowego.
2.
Czynności podjęte przez urzędy skarbowe w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, pozostają
w mocy.
3.
Do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego, o którym
mowa w ust. 1, stosuje się przepis art. 66 § 4 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 4, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 241.
Postępowania wszczęte przez dyrektora izby celnej jako organ egzekucyjny z urzędu
albo na wniosek, skargę i zarzuty złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
i niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy są dalej prowadzone przez
naczelnika urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego
zgodnie z art. 239 ust. 1.
Art. 242.
Kontrolę prawidłowości realizacji środka egzekucyjnego, o której mowa w art. 71a ustawy
zmienianej w art. 4, zastosowanego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez
dyrektora izby celnej przeprowadza naczelnik urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie
postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 239 ust. 1.
Art. 243.
Naczelnik urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego
zgodnie z art. 239 ust. 1, wstępuje w prawa i obowiązki dyrektora izby celnej w postępowaniach
sądowych w sprawie zwolnienia rzeczy lub prawa majątkowego spod egzekucji, o którym
mowa w art. 40 § 2 ustawy zmienianej w art. 4, wszczętych i niezakończonych do dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 244.
Właściwy dyrektor izby administracji skarbowej wstępuje w prawa i obowiązki dyrektora
izby skarbowej oraz dyrektora izby celnej w postępowaniach sądowych wszczętych skargami
w związku postępowaniami egzekucyjnymi lub zabezpieczającymi, o których mowa w ustawie
zmienianej w art. 4.
Art. 245.
1.
W postępowaniach egzekucyjnych wszczętych na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych
przez dyrektora izby celnej i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
naczelnik urzędu skarbowego zawiadamia zobowiązanego o zmianie wierzyciela lub organu
egzekucyjnego przy pierwszej podjętej czynności w stosunku do zobowiązanego.
2.
W przypadku rozłożenia na raty zapłaty kosztów egzekucyjnych przez dyrektora izby
celnej i nieuiszczenia rat do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, naczelnik urzędu
skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 239
ust. 1, zawiadamia zobowiązanego o zmianie organu egzekucyjnego i numerze rachunku
bankowego.
3.
W przypadku zajęć wierzytelności pieniężnych i innych praw majątkowych dokonanych
przez dyrektora izby celnej i niezrealizowanych do dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, naczelnik urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego
zgodnie z art. 239 ust. 1, zawiadamia dłużnika zajętej wierzytelności o zmianie organu
egzekucyjnego oraz numerze rachunku bankowego.
Art. 246.
Dyrektor izby administracji skarbowej jest właściwy w zakresie rozstrzygnięć wydanych
przez dyrektora izby celnej jako wierzyciela i organu egzekucyjnego przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy.
Art. 247.
Do rozpatrzenia wniosków złożonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 4 w sprawach,
w których egzekucja lub postępowanie egzekucyjne zostały zakończone przez dyrektora
izby celnej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, właściwy jest naczelnik
urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z
art. 239 ust. 1.
Art. 248.
Do postępowań dotyczących skarg i wniosków złożonych na podstawie ustawy zmienianej
w art. 4 wszczętych przed dniem 1 stycznia 2016 r. i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu
obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r.
Art. 249.
Do należności dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez dyrektora
izby celnej stosuje się przepis art. 66 § 4 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
”
„
Art. 254.
Czynności już podjęte w postępowaniach i w kontrolach, o których mowa w art. 199-253,
pozostają w mocy.
”
„
Art. 260.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1, art. 4 pkt 1 i pkt 11 lit. c i d, lit. e w zakresie § 12 i 13 oraz lit. f,
art. 11, art. 13, art. 27, art. 38 pkt 39 lit. a tiret drugie, pkt 65 lit. a, pkt
68 lit. a w zakresie pkt 1, pkt 76 lit. b tiret drugie, art. 119, art. 148, art. 160
ust. 2 i 3, art. 162 ust. 1 pkt 1, art. 164, art. 165 ust. 1, 2 i 6, art. 178, art.
190 ust. 1, art. 201 ust. 1 i art. 259 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 150, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;
2a)
art. 112 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem 27 lutego 2017 r.;
3)
art. 4 pkt 12, art. 163 pkt 3, art. 168, art. 172 pkt 6 oraz art. 192 ust. 1-4, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;
4)
art. 149a, który wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.
”
;
6)
art. 15, art. 16, art. 21 ust. 3 i art. 22 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie
niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności , które stanowią:
„
Art. 15.
Żądanie zobowiązania dłużnika do złożenia wykazu informacji o odpłatnych i nieodpłatnych
czynnościach prawnych dokonanych na rzecz osób trzecich, w pięcioletnim okresie poprzedzającym
wszczęcie egzekucji, w wyniku których stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny
w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności prawnych, o którym mowa w art.
913 § 1 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje
się do czynności prawnych dokonanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 16.
1.
W odniesieniu do należności pieniężnej, która stała się wymagalna przed dniem 1 stycznia
2018 r., wierzyciel, będący naczelnikiem urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 18b
§ 1 ustawy zmienianej w art. 3, dokonuje, do dnia 31 grudnia 2020 r., wprowadzenia
do Rejestru Należności Publicznoprawnych danych, o których mowa w art. 18b § 2 ustawy
zmienianej w art. 3.
2.
W odniesieniu do należności pieniężnej jednostki samorządu terytorialnego, która stała
się wymagalna przed dniem podjęcia uchwały, o której mowa w art. 18d § 4 ustawy zmienianej
w art. 3, organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego dokonuje, w terminie
2 lat od dnia podjęcia tej uchwały, wprowadzenia do Rejestru Należności Publicznoprawnych
danych, o których mowa w art. 18b § 2 ustawy zmienianej w art. 3.
”
„
Art. 21.
3.
Przepis art. 18b § 1 ustawy zmienianej w art. 3, w zakresie odnoszącym się do wierzyciela
będącego jednostką samorządu terytorialnego, oraz art. 18d § 4 tej ustawy stosuje
się od dnia 1 czerwca 2018 r.
”
„
Art. 22.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., z wyjątkiem:
1)
art. 4, art. 11, art. 17-20 oraz art. 21 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie po upływie
6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 3, art. 5, art. 6, art. 16 ust. 1 i art. 21 ust. 3, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2018 r.;
3)
art. 16 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2018 r.
”
.
a)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 69 z 15.03.2016,
str. 1, Dz. Urz. UE L 87 z 02.04.2016, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 111 z 27.04.2016,
str. 1.
b)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,
str. 90.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich:
1) dyrektywy 2001/44/WE z dnia 15 czerwca 2001 r. zmieniającej dyrektywę 76/308/EWG
w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń wynikających z czynności stanowiących
część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz
opłat rolnych i ceł oraz w odniesieniu do podatku od wartości dodanej i podatków akcyzowych
(Dz. Urz. WE L 175 z 28.06.2001);
2) dyrektywy 2002/94/WE z dnia 9 grudnia 2002 r. ustalającej szczegółowe zasady wykonania
niektórych przepisów dyrektywy 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji
roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków (Dz. Urz. WE
L 337 z 13.12.2002).
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej
ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej
- dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie
specjalne.
Dział I
Przepisy ogólne
Rozdział 1
Zasady ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
sposób postępowania wierzycieli w przypadkach uchylania się zobowiązanych od wykonania
ciążących na nich obowiązków, o których mowa w art. 2;
2)
prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowane przez nie środki przymusu
służące doprowadzeniu do wykonania lub zabezpieczenia wykonania obowiązków, o których
mowa w art. 2;
3)
(uchylony)
42)Dodany przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności (Dz. U. poz. 933), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r.; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.)
zasady i sposób prowadzenia Rejestru Należności Publicznoprawnych oraz udostępniania
danych z tego rejestru.
Art. 1a.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
13)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 oraz z 2017 r. poz. 379), która weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r.; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r.)
biegłym skarbowym - rozumie się przez to rzeczoznawcę w określonej dziedzinie, uprawnionego
do wyceny majątku zobowiązanego i wpisanego na listę biegłych skarbowych prowadzoną
przez izbę administracji skarbowej;
1a)
centralnym biurze łącznikowym - rozumie się przez to jednostkę organizacyjną, o której
mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków,
należności celnych i innych należności pieniężnych , zwanej dalej „ustawą o wzajemnej pomocy”;
2)
czynności egzekucyjnej - rozumie się przez to wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny
działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego;
3)
dłużniku zajętej wierzytelności - rozumie się przez to dłużnika zobowiązanego, jak
również bank, pracodawcę, podmiot prowadzący działalność maklerską, trasata oraz inne
podmioty realizujące, na wezwanie organu egzekucyjnego, zajęcie wierzytelności lub
innego prawa majątkowego zobowiązanego;
3a)
dokumencie zabezpieczenia - rozumie się przez to dokument, o którym mowa w art. 3
pkt 1 ustawy o wzajemnej pomocy;
4)
egzekutorze - rozumie się przez to pracownika obsługującego organ egzekucyjny, uprawnionego
do dokonywania czynności egzekucyjnych;
4a)
(uchylony)
4b)
(uchylony)
4c)
jednolitym tytule wykonawczym - rozumie się przez to dokument państwa członkowskiego,
o którym mowa w art. 3 pkt 4 ustawy o wzajemnej pomocy;
5)
nieruchomości - rozumie się przez to również:
a)
spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
b)
spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
c)
prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, w tym także prawo do lokalu
mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię mieszkaniową w celu przeniesienia
jego własności na członka spółdzielni;
5a)
(uchylony)
6)
opłacie komorniczej - rozumie się przez to opłatę wynoszącą 5% kwot przekazanych wierzycielowi
przez organ egzekucyjny lub przekazanych wierzycielowi przez zobowiązanego w wyniku
zastosowania środków egzekucyjnych;
7)
organie egzekucyjnym - rozumie się przez to organ uprawniony do stosowania w całości
lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez
zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze
niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków;
8)
organie rekwizycyjnym - rozumie się przez to organ egzekucyjny o tej samej właściwości
rzeczowej co organ egzekucyjny prowadzący egzekucję, któremu organ egzekucyjny zlecił
wykonanie czynności egzekucyjnych;
8a)
(uchylony)
8b)
(uchylony)
8c)
państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo będące członkiem Unii Europejskiej
inne niż Rzeczpospolita Polska;
8d)
państwie trzecim - rozumie się przez to państwo niebędące członkiem Unii Europejskiej;
9)
poborcy skarbowym - rozumie się przez to pracownika obsługującego organ egzekucyjny,
uprawnionego do dokonywania czynności egzekucyjnych w egzekucji obowiązku o charakterze
pieniężnym;
9a)
(uchylony)
9b)
(uchylony)
9c)
(uchylony)
10)
pracodawcy - rozumie się przez to podmioty wypłacające wynagrodzenia, o których mowa
w pkt 17;
11)
składkach na ubezpieczenie społeczne - rozumie się przez to również składki na ubezpieczenie
zdrowotne, Fundusz Pracy oraz na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;
12)
środku egzekucyjnym - rozumie się przez to:
a)
w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych, egzekucję:
-
-z pieniędzy,
-
-z wynagrodzenia za pracę,
-
-ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także z renty socjalnej,
-
-z rachunków bankowych,
-
-z innych wierzytelności pieniężnych,
-
-z praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku, oraz z wierzytelności z rachunku pieniężnego służącego do obsługi takich rachunków,
-
-z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych,
-
-z weksla,
-
-z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw własności przemysłowej,
-
-z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,
-
-z pozostałych praw majątkowych,
-
-z ruchomości,
-
-z nieruchomości,
b)
w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązków o charakterze niepieniężnym:
-
-grzywnę w celu przymuszenia,
-
-wykonanie zastępcze,
-
-odebranie rzeczy ruchomej,
-
-odebranie nieruchomości, opróżnienie lokali i innych pomieszczeń,
-
-przymus bezpośredni;
13)
wierzycielu - rozumie się przez to podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku
lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym;
14)
właściwym organie jednostki samorządu terytorialnego - rozumie się przez to odpowiednio
wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa;
15)
wstrzymaniu czynności egzekucyjnych - rozumie się przez to wstrzymanie wykonania wszystkich
lub części zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych
czynności egzekucyjnych;
16)
wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego - rozumie się przez to wstrzymanie wykonania
zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności
egzekucyjnych, oraz niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych;
17)
wynagrodzeniu - rozumie się przez to wynagrodzenia oraz niewyłączone spod egzekucji
inne świadczenia pieniężne związane z pracą lub funkcją wykonywaną przez zobowiązanego
na podstawie stosunku pracy oraz innej podstawie, jeżeli z tego tytułu zobowiązany
otrzymuje okresowe świadczenia pieniężne;
17a)
zagranicznym tytule wykonawczym - rozumie się przez to dokument określony w przepisach
ustawy o wzajemnej pomocy;
18)
zajęciu egzekucyjnym - rozumie się przez to czynność organu egzekucyjnego, w wyniku
której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego
w zakresie niezbędnym do wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym;
19)
zajęciu zabezpieczającym - rozumie się przez to czynność organu egzekucyjnego, w wyniku
której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego
w zakresie niezbędnym do zabezpieczenia wykonania przez niego obowiązku objętego dokumentem
stanowiącym podstawę zabezpieczenia, ale która nie prowadzi do przymusowego wykonania
obowiązku;
20)
zobowiązanym - rozumie się przez to osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie wykonała w terminie obowiązku o
charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu
zabezpieczającym - również osobę lub jednostkę, której zobowiązanie nie jest wymagalne
albo jej obowiązek nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak
zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji,
a odrębne przepisy na to zezwalają;
21)
zwolnieniu spod egzekucji - rozumie się przez to niepodejmowanie lub odstąpienie od
egzekucji z całości lub części składników majątkowych zobowiązanego.
Art. 2.
§ 1.
Egzekucji administracyjnej podlegają następujące obowiązki:
1)
podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ;
1a)
niepodatkowe należności budżetowe, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych ;
1b)
należności z tytułu przychodów z prywatyzacji;
2)
grzywny i kary pieniężne wymierzane przez organy administracji publicznej;
3)
należności pieniężne, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, jeżeli pozostają we właściwości
rzeczowej organów administracji publicznej;
4)
należności przypadające od jednostek budżetowych, wynikające z zastosowania wzajemnego
potrącenia zobowiązań podatkowych z zobowiązaniami tych jednostek;
5)
należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie innych
ustaw;
6)
wpłaty na rzecz funduszy celowych utworzonych na podstawie odrębnych przepisów;
7)
należności pieniężne z tytułu składek do Funduszu Żeglugi Śródlądowej oraz składek
specjalnych do Funduszu Rezerwowego;
8)
należności pieniężne państwa członkowskiego wynikające z tytułu:
a)
podatków i należności celnych pobieranych przez to państwo lub w jego imieniu, przez
jego jednostki podziału terytorialnego lub administracyjnego, w tym organy lokalne,
lub w imieniu tych jednostek lub organów, a także w imieniu Unii Europejskiej,
b)
refundacji, interwencji i innych środków stanowiących część całkowitego lub częściowego
systemu finansowania Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego
Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w tym kwot należnych w związku
z tymi działaniami,
c)
opłat i innych należności pieniężnych przewidzianych w ramach wspólnej organizacji
rynku Unii Europejskiej dla sektora cukru,
d)
kar, grzywien, opłat i dopłat administracyjnych związanych z należnościami pieniężnymi,
o których mowa w lit. a-c, nałożonych przez organy właściwe do pobierania podatków
i należności celnych lub właściwe do prowadzenia postępowań administracyjnych dotyczących
podatków i należności celnych lub potwierdzonych przez organy administracyjne lub
sądowe na wniosek organów właściwych w sprawie podatków i należności celnych,
e)
opłat za zaświadczenia i podobne do zaświadczeń dokumenty wydane w postępowaniach
administracyjnych w sprawie należności pieniężnych, o których mowa w lit. a,
f)
odsetek i kosztów związanych z należnościami pieniężnymi, o których mowa w lit. a-e,
w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się o wzajemną pomoc na podstawie ustawy
o wzajemnej pomocy,
g5)Dodana przez art. 32 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. U. poz. 868), która weszła w życie z dniem 18 czerwca 2016 r.)
administracyjnych kar pieniężnych lub grzywien administracyjnych nałożonych na pracodawcę
delegującego pracownika z terytorium RP w związku z naruszeniem przepisów dotyczących
delegowania pracowników w ramach świadczenia usług;
9)
należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie ratyfikowanych
umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska;
10)
obowiązki o charakterze niepieniężnym pozostające we właściwości organów administracji
rządowej i samorządu terytorialnego lub przekazane do egzekucji administracyjnej na
podstawie przepisu szczególnego;
11)
obowiązki z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wypłaty należnego wynagrodzenia
za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi, nakładane w drodze
decyzji organów Państwowej Inspekcji Pracy;
12)
obowiązki z zakresu ochrony danych osobowych, nakładane w drodze decyzji Generalnego
Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
§ 2.
W zakresie nieuregulowanym odrębnymi przepisami, należności, o których mowa w § 1,
podlegają zabezpieczeniu w trybie i na zasadach określonych w dziale IV.
§ 3.
Poddanie obowiązku egzekucji administracyjnej nie przesądza o wyłączeniu sporu co
do jego istnienia lub wysokości przed sądem powszechnym, jeżeli z charakteru obowiązku
wynika, że do rozpoznania takiego sporu właściwy jest ten sąd.
Art. 3.
§ 1.
Egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają
one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji
rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba
że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej.
§ 1a.
Egzekucję administracyjną stosuje się również do należności pieniężnych, o których
mowa w art. 2 § 1 pkt 5, wynikających z tytułów wykonawczych wystawionych przez ministra
właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie art. 44 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez
Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne , zwanej dalej „ustawą o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa”,
oraz na podstawie art. 16 ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia
instytucjom finansowym , zwanej dalej „ustawą o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym”.
§ 2.
(uchylony)
Art. 3a.
§ 1.
W zakresie zobowiązań powstałych w przypadkach określonych w art. 8 i art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, długów celnych powstałych w przypadkach określonych w art. 77 ust. 1 oraz art. 81 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny , podatków wykazanych w zgłoszeniu celnym, składek na ubezpieczenie społeczne, opłat
paliwowych, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym , dopłat, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych , a także opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach , stosuje się również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one odpowiednio:7)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy
z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1228), która weszła w życie z dniem 20 sierpnia 2016 r.
1)
z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika;
2)
ze zgłoszenia celnego złożonego przez zobowiązanego;
3)
z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek na ubezpieczenie społeczne;
4)
z informacji o opłacie paliwowej;
5)
z informacji o dopłatach;
6)
z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi;
78)Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 7.)
z rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.
uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w
odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu
celnego .
§ 2.
W przypadkach, o których mowa w § 1, stosuje się egzekucję administracyjną, jeżeli:
110)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.)
w deklaracji, w zeznaniu, w zgłoszeniu celnym, w deklaracji rozliczeniowej, w informacji
o opłacie paliwowej, w informacji o dopłatach, w deklaracji o wysokości opłaty za
gospodarowanie odpadami komunalnymi lub rozliczeniu zamknięcia zostało zamieszczone
pouczenie, że stanowią one podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego;
2)
wierzyciel przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał zobowiązanemu upomnienie,
o którym mowa w art. 15 § 1.
Art. 4.
Do obowiązków, które wynikają z decyzji, postanowień lub innych orzeczeń niż określone
w art. 3 i art. 3a, stosuje się egzekucję administracyjną tylko wówczas, gdy odrębne
ustawy tak stanowią.
Art. 5.
§ 1.
Uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych
w art. 2 jest:
1)
w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów administracji
rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego - właściwy do orzekania organ
I instancji, z zastrzeżeniem pkt 4;
2)
dla obowiązków wynikających z orzeczeń sądów lub innych organów albo bezpośrednio
z przepisów prawa - organ lub instytucja bezpośrednio zainteresowana w wykonaniu przez
zobowiązanego obowiązku albo powołana do czuwania nad wykonaniem obowiązku, a w przypadku
braku takiej jednostki lub jej bezczynności - podmiot, na którego rzecz wydane zostało
orzeczenie lub którego interesy prawne zostały naruszone w wyniku niewykonania obowiązku;
3)
dla obowiązków wynikających z tytułów wykonawczych wystawionych przez ministra właściwego
do spraw finansów publicznych na podstawie art. 44 ustawy o poręczeniach i gwarancjach
udzielanych przez Skarb Państwa oraz art. 16 ustawy o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym - minister właściwy do spraw finansów publicznych;
411)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego
decyzji, postanowień lub mandatów karnych, z przyjętych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego
zgłoszeń celnych, deklaracji, informacji o opłacie paliwowej albo rozliczeń zamknięcia
- właściwy naczelnik urzędu skarbowego;
4a12)Dodany przez art. 4 pkt 2 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez Szefa Krajowej Administracji
Skarbowej decyzji lub postanowień - naczelnik urzędu skarbowego właściwy według adresu
siedziby Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;
4b12)Dodany przez art. 4 pkt 2 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez dyrektora izby administracji
skarbowej decyzji lub postanowień - naczelnik urzędu skarbowego właściwy według adresu
siedziby dyrektora izby administracji skarbowej;
5)
w odniesieniu do grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w postępowaniu w sprawach
o wykroczenia, stanowiących dochód budżetu państwa, z wyłączeniem grzywien nakładanych
przez organy Inspekcji Transportu Drogowego - właściwy naczelnik urzędu skarbowego.
§ 213)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Uprawnione do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązków,
o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9, jest również państwo członkowskie
lub państwo trzecie.
§ 2a14)Dodany przez art. 32 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Uprawniona do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązków,
o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, jest Państwowa Inspekcja Pracy.
§ 3.
W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym na wniosek państwa członkowskiego lub państwa
trzeciego nie stosuje się przepisów regulujących prawa i obowiązki wierzyciela, chyba
że ratyfikowana umowa międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub
przepisy ustawy stanowią inaczej.
§ 415)Dodany przez art. 4 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
obowiązki pozostające we właściwości naczelnika urzędu skarbowego uprawnionego do
żądania ich wykonania w drodze egzekucji administracyjnej oraz właściwość miejscową
tego naczelnika urzędu skarbowego, uwzględniając potrzebę sprawnego wykonywania tych
zadań.
Art. 6.
§ 1.
W razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć
czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych.
§ 1a.
Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga
podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania
obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie
skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje
zażalenie.
§ 1b.
Przed podjęciem czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wierzyciel
może podejmować działania informacyjne wobec zobowiązanego zmierzające do dobrowolnego
wykonania przez niego obowiązku.
§ 1c.
Wierzyciel może odstąpić od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych,
jeżeli nie upłynęło 12 miesięcy od dnia wydania postanowienia o umorzeniu postępowania
egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 2, wydanego w sprawie prowadzonej
na wniosek tego wierzyciela, na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego inne należności
pieniężne zobowiązanego, chyba że ujawniony zostanie majątek lub źródło dochodu zobowiązanego
przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych.
§ 1d.
W przypadku, o którym mowa w § 1c, wierzyciel przed wszczęciem postępowania w sprawie
odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej wzywa zobowiązanego do złożenia oświadczenia
o posiadanym majątku lub źródłach dochodu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
W przypadku gdy w wyniku wezwania nie zostanie złożone oświadczenie lub w złożonym
oświadczeniu nie zostanie wykazany majątek lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające
kwotę wydatków egzekucyjnych, z którego możliwe jest prowadzenie egzekucji administracyjnej,
za dzień odstąpienia przyjmuje się dzień doręczenia tego wezwania. Przepis art. 61
stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
formy działań informacyjnych, o których mowa w § 1b, przypadki, w których mogą być
te działania podejmowane, oraz sposób ich ewidencjonowania, mając na względzie zapewnienie
efektywności tych działań;
2)
elementy, jakie powinno zawierać wezwanie do złożenia oświadczenia oraz oświadczenie,
o których mowa w § 1d, mając na względzie zapewnienie jednolitego i efektywnego działania
wierzycieli;
3)
tryb postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności,
o których mowa w § 1, mając na względzie zapewnienie terminowości i prawidłowości
przesyłania zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1, a także kierowania
do organu egzekucyjnego wniosków egzekucyjnych i tytułów wykonawczych.
Art. 7.
§ 1.
Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie.
§ 2.
Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania
obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.
§ 3.
Stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne, gdy egzekwowany obowiązek o
charakterze pieniężnym lub niepieniężnym został wykonany albo stał się bezprzedmiotowy.
Art. 8.
§ 1.
Nie podlegają egzekucji administracyjnej:
1)
przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie niezbędne dla zobowiązanego
i będących na jego utrzymaniu członków rodziny, a także ubranie niezbędne do pełnienia
służby lub wykonywania zawodu;
2)
zapasy żywności i opału, niezbędne dla zobowiązanego i będących na jego utrzymaniu
członków rodziny na okres 30 dni;
3)
jedna krowa lub dwie kozy albo trzy owce, potrzebne do wyżywienia zobowiązanego i
będących na jego utrzymaniu członków rodziny, wraz z zapasem paszy i ściółki do najbliższych
zbiorów;
4)
narzędzia i inne przedmioty niezbędne do pracy zarobkowej wykonywanej osobiście przez
zobowiązanego, z wyłączeniem środka transportu, oraz surowce niezbędne do tej pracy
na okres 7 dni;
5)
przedmioty niezbędne do pełnienia służby przez zobowiązanego lub do wykonywania przez
niego zawodu;
6)
pieniądze w kwocie 760 zł;
7)
wkłady oszczędnościowe złożone w bankach na zasadach i w wysokości określonej przepisami
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe ;
8)
oszczędności członka kasy złożone w kasie w wysokości określonej przepisami ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych ;
9)
dokumenty osobiste, po jednej obrączce zobowiązanego i jego współmałżonka, wykonanej
z metali szlachetnych, ordery i odznaczenia oraz przedmioty niezbędne zobowiązanemu
i członkom jego rodziny do nauki lub wykonywania praktyk religijnych, a także przedmioty
codziennego użytku, które mogą być sprzedane znacznie poniżej ich wartości, a które
dla zobowiązanego mają znaczną wartość użytkową;
10)
kwoty otrzymane na pokrycie wydatków służbowych, w tym kosztów podróży i wyjazdów;
11)
kwoty otrzymane jako stypendia;
12)
(uchylony)
13)
rzeczy niezbędne ze względu na ułomność fizyczną zobowiązanego lub członków jego rodziny;
14)
kwoty otrzymane z tytułu obowiązkowych ubezpieczeń majątkowych;
15)
środki pochodzące z dotacji przyznanej z budżetu państwa na określone cele i znajdujące
się na wyodrębnionym rachunku bankowym prowadzonym dla obsługi bankowej dotacji oraz
środki pochodzące z programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, chyba że wierzytelność egzekwowana powstała w związku z realizacją projektu, na
który środki te były przeznaczone;
16)
rzeczy służące w kościołach i innych domach modlitwy do odprawiania nabożeństwa lub
do wykonywania innych praktyk religijnych albo będące obiektami kultu religijnego,
choćby były kosztownościami lub dziełami sztuki;
17)
(uchylony)
18)
sumy przyznane orzeczeniem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, jeżeli egzekwowana
wierzytelność przysługuje Skarbowi Państwa.
§ 1a.
W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 15, egzekucji nie podlegają również sumy już
wypłacone oraz środki trwałe, wartości niematerialne i prawne powstałe w ramach realizacji
projektu, na który były przeznaczone środki pochodzące z programów finansowanych z
udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, przez okres jego trwałości wskazany w umowie o dofinansowanie projektu.
§ 2.
Za przedmioty niezbędne zobowiązanemu i członkom jego rodziny, w rozumieniu § 1 pkt
1, nie uważa się w szczególności:
1)
mebli stylowych i stylizowanych;
2)
telewizorów do odbioru programu w kolorze, chyba że zobowiązany wykaże, że od roku
produkcji telewizora upłynęło więcej niż 5 lat;
3)
stereofonicznych radioodbiorników;
4)
urządzeń służących do nagrywania lub odtwarzania obrazu lub dźwięku;
5)
komputerów i urządzeń peryferyjnych, chyba że są one niezbędne zobowiązanemu do pracy
zarobkowej wykonywanej przez niego osobiście;
6)
futer ze skór szlachetnych;
7)
dywanów wełnianych i ze skór naturalnych;
8)
porcelany, szkła ozdobnego i kryształów;
9)
sztućców z metali szlachetnych;
10)
dzieł sztuki.
Art. 8a.
§ 1.
Jeżeli zobowiązanym jest rolnik prowadzący gospodarstwo rolne, egzekucji nie podlegają
również:
1)
jeden koń wraz z uprzężą, jedna krowa, dwie kozy, jeden tryk i dwie owce, jedna maciora
oraz dziesięć sztuk drobiu;
2)
jedna jałówka lub cieliczka w przypadku braku krowy;
3)
zapasy paszy i ściółki dla inwentarza, o którym mowa w pkt 1 i 2, aż do najbliższych
zbiorów;
4)
jeden pług, jeden zespół bron, jeden kultywator, jeden kierat, jedna sieczkarnia,
jeden wóz, jedne sanie robocze;
5)
zboże lub inne ziemiopłody, niezbędne do najbliższych siewów lub najbliższego sadzenia
w gospodarstwie rolnym zobowiązanego;
6)
zwierzęta gospodarskie w drugiej połowie okresu ciąży i w okresie odchowu potomstwa
oraz to potomstwo w okresie: źrebaki do 5 miesięcy, cielęta do 4 miesięcy, jagnięta
do 3 miesięcy, prosięta do 2 miesięcy i koźlęta do 5 miesięcy;
7)
zakontraktowane zwierzęta rzeźne, jeżeli ich waga nie odpowiada warunkom handlowym
albo termin dostawy nie upłynął lub nie upływa w miesiącu przeprowadzenia egzekucji;
8)
jeden ciągnik na 25 ha powierzchni gruntów, nie mniej jednak niż jeden ciągnik na
gospodarstwo rolne, wraz z urządzeniami towarzyszącymi niezbędnymi do uprawy, pielęgnacji,
zbioru i transportu ziemiopłodów;
9)
jeden silnik elektryczny;
10)
podstawowe maszyny i narzędzia rolnicze w ilości niezbędnej do pracy w gospodarstwie
rolnym zobowiązanego;
11)
podstawowy sprzęt techniczny niezbędny do zakończenia cyklu danej technologii produkcji
w gospodarstwie specjalistycznym zobowiązanego;
12)
zapasy paliwa i części zamienne niezbędne do normalnej pracy ciągnika i maszyn rolniczych
na okres do zakończenia cyklu produkcyjnego;
13)
nawozy oraz środki ochrony roślin w ilości niezbędnej na dany rok gospodarczy dla
gospodarstwa rolnego zobowiązanego;
14)
stado użytkowe kur niosek w okresie pierwszych 6 miesięcy nośności;
15)
stado podstawowe zwierząt futerkowych oraz zwierzęta futerkowe, co do których hodowca
zawarł umowę kontraktacyjną na dostawę skór z tych zwierząt;
16)
zapasy paszy i ściółki dla inwentarza, o którym mowa w pkt 6, 7, 14 i 15, aż do najbliższych
zbiorów;
17)
zapasy opału na okres 6 miesięcy;
18)
zaliczki kontraktacyjne.
§ 2.
Egzekucji nie podlega ponadto nadwyżka inwentarza żywego ponad ilości określone w
§ 1, jeżeli naczelnik urzędu skarbowego, po uzgodnieniu z wójtem (burmistrzem, prezydentem
miasta), uzna ją za niezbędną do prowadzenia tego gospodarstwa rolnego, a dłużnik
zobowiąże się do spłacenia egzekwowanej należności w terminie lub w ratach określonych
przez wierzyciela. W przypadku niedotrzymania przez zobowiązanego warunków spłaty
należności podjęte zostaną dalsze czynności egzekucyjne.
§ 3.
W przypadku, o którym mowa w § 2, egzekucji nie podlega także taka ilość paszy, jaka
jest niezbędna do utrzymania inwentarza żywego objętego wyłączeniem.
§ 4.
Wyłącza się spod egzekucji zajęte zwierzęta gospodarskie, wpisane do ksiąg zwierząt
zarodowych albo uznane za rozpłodniki odpowiednie do dalszej hodowli, jeżeli nie mogą
być sprzedane osobie, która wykaże, że posiada gospodarstwo rolne, w którym istnieją
warunki do dalszej hodowli.
§ 5.
Wierzytelność pieniężna, przypadająca rolnikowi z tytułu umowy kontraktacji, może
być zajęta egzekucyjnie do wysokości 25% należności za dostarczony towar bez uwzględnienia
ewentualnych potrąconych pożyczek i zaliczek kontraktacyjnych.
§ 6.
Przepis § 5 stosuje się odpowiednio do świadczeń w naturze przypadających rolnikowi
z tytułu umowy kontraktacyjnej.
Art. 9.
§ 1.
Wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie określonym w przepisach
Kodeksu pracy.
§ 11.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zasiłków dla bezrobotnych, dodatków aktywizacyjnych,
stypendiów oraz dodatków szkoleniowych, wypłacanych na podstawie przepisów o promocji
zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności członków rolniczych spółdzielni
produkcyjnych i członków ich rodzin z tytułu pracy w spółdzielni oraz wszystkich świadczeń
powtarzających się, których celem jest zapewnienie utrzymania.
§ 3.
Przepisu § 1 nie stosuje się do wierzytelności członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych
z tytułu udziału w dochodach spółdzielni przypadających im od wniesionych do spółdzielni
wkładów.
§ 4.
Dochody wymienione w § 1 i 2 oblicza się wraz ze wszystkimi dodatkami i wartością
świadczeń w naturze, lecz po potrąceniu podatków należnych od tych dochodów.
Art. 10.
§ 1.
Świadczenia pieniężne przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym podlegają
egzekucji w zakresie określonym w tych przepisach.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do emerytur i rent otrzymywanych z zagranicy,
po przeliczeniu ich przez dłużnika zajętej wierzytelności na złote według kursu banku
z dnia wpłacenia do organu egzekucyjnego zajętych kwot.
§ 3.
Do egzekucji z rent przysługujących z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej
i z rent zasądzonych przez sąd lub ustalonych umową za utratę zdolności do pracy albo
za śmierć żywiciela lub wypłacanych z dobrowolnego ubezpieczenia rentowego oraz do
egzekucji ze świadczeń pieniężnych, przysługujących z ubezpieczenia społecznego w
razie choroby i macierzyństwa, stosuje się przepisy o egzekucji ze świadczeń przewidzianych
w przepisach ozaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin 18)Obecnie przepisy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, stosownie
do art. 192 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887, 1948, 2036 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 2, 38
i 715)..
§ 419)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” (Dz. U. poz. 1860), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r..
Nie podlegają egzekucji świadczenia alimentacyjne, świadczenia pieniężne wypłacane
w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, świadczenia rodzinne, dodatki rodzinne,
pielęgnacyjne, porodowe, dla sierot zupełnych, zasiłki dla opiekunów, świadczenia
z pomocy społecznej, świadczenie wychowawcze oraz jednorazowe świadczenie, o którym
mowa w art. 10 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” .
§ 5.
Nie podlegają egzekucji świadczenia, dodatki i inne kwoty, o których mowa w art. 31 ust. 1, art. 80 ust. 1 i 1a, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i
3 i art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie
pieczy zastępczej , oraz środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym
lub domu jednorodzinnego, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny
i systemie pieczy zastępczej, w części przysługującej na umieszczone w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu
dziecka dzieci i osoby, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej.
Art. 11.
(uchylony)
Art. 12.
W przypadku gdy w wyniku zbiegu egzekucji administracyjnej i egzekucji sądowej administracyjny
organ egzekucyjny prowadzi obie egzekucje, przepisy art. 8-10 stosuje się również
do należności podlegających egzekucji sądowej, chyba że określone w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego ograniczenia egzekucji są mniejsze.
Art. 13.
§ 1.
Organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego i ze względu na jego ważny interes, może
zwolnić, na czas oznaczony lub nieoznaczony, z egzekucji w całości lub części określone
składniki majątkowe zobowiązanego.
§ 2.
Na postanowienie w sprawie zwolnienia z egzekucji składników majątkowych zobowiązanego
służy zobowiązanemu zażalenie.
Art. 14.
§ 1.
Przeciwko osobom, które korzystają z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych i w
zakresie przewidzianym przez ustawy, umowy lub powszechnie ustalone zwyczaje międzynarodowe
nie podlegają orzecznictwu organów polskich, nie może być prowadzona egzekucja administracyjna,
chyba że chodzi o sprawę, w której osoby te podlegają orzecznictwu polskich organów
administracyjnych.
§ 2.
Przeciwko osobom wymienionym w § 1, które podlegają orzecznictwu organów polskich
w rezultacie zrzeczenia się ich przywileju lub immunitetu przez państwo wysyłające
lub odpowiednią organizację międzynarodową, może być prowadzona egzekucja administracyjna
tylko w przypadku wyraźnego zrzeczenia się przywileju lub immunitetu także w odniesieniu
do egzekucji administracyjnej.
§ 3.
Jednakże gdy w przypadkach określonych w § 2 prowadzenie egzekucji jest dozwolone,
niedopuszczalna jest egzekucja z mienia przeznaczonego do użytku służbowego ani też
stosowanie środków egzekucyjnych w stosunku do osoby zobowiązanego.
§ 4.
W przypadku wątpliwości co do stosowania przepisów § 1-3 organ egzekucyjny zwraca
się do ministra właściwego do spraw zagranicznych, który rozstrzyga w drodze postanowienia,
czy zobowiązany korzysta z immunitetów i przywilejów, o których mowa w § 1.
Art. 15.
§ 1.
Egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu
do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające
wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania
egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne
może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.
§ 2.
Koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i, z zastrzeżeniem § 3, są pobierane na
rzecz wierzyciela. Obowiązek uiszczenia kosztów upomnienia przez zobowiązanego powstaje
z chwilą doręczenia upomnienia. Koszty te podlegają ściągnięciu w trybie określonym
dla kosztów egzekucyjnych.
§ 3.
Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, koszty upomnienia są pobierane
na rzecz komórki organizacyjnej wierzyciela, do której zadań należy prowadzenie egzekucji.
§ 3a.
Przepisów § 1-3 nie stosuje się do egzekucji należności pieniężnych państwa członkowskiego
lub państwa trzeciego, o których mowa w art. 2 ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 3b20)Dodany przez art. 32 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Przepisów § 1-3 nie stosuje się do egzekucji należności pieniężnych, o których mowa
w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.
§ 4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kosztów upomnienia.
Wysokość kosztów upomnienia nie może przekraczać czterokrotnej wysokości kosztów związanych
z doręczeniem upomnienia jako przesyłki poleconej.
§ 5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
inne niż określone w § 3a należności pieniężne, których egzekucja może być wszczęta
bez uprzedniego doręczenia upomnienia, kierując się celowością doręczenia upomnienia
oraz potrzebą zapewnienia efektywności czynności wierzyciela zmierzających do zastosowania
środków egzekucyjnych.
Art. 16.
Zastosowanie środka egzekucyjnego w postępowaniu egzekucyjnym nie stoi na przeszkodzie
wymierzeniu kary w postępowaniu karnym, w sprawach o wykroczenia lub dyscyplinarnym
za niewykonanie obowiązku.
Art. 17.
§ 1.
O ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane
przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania
egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie,
jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu,
który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia
postanowienia.21)Zdanie trzecie w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa
w odnośniku 3.
§ 1a.
O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do zażaleń na postanowienia, o których
mowa w art. 34 § 2, wydanych przez wierzycieli, dla których organem wyższego stopnia jest
minister, stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
§ 1b22)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Do zażaleń na postanowienia wydane w pierwszej instancji przez organy sprawujące nadzór
w rozumieniu przepisów art. 23 albo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej stosuje
się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia
postanowienia.
§ 2.
Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny
lub organ odwoławczy może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie
egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zażalenia.
§ 323)Dodany przez art. 4 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Organem właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia jest:
1)
organ wyższego stopnia;
2)
dyrektor izby administracji skarbowej lub samorządowe kolegium odwoławcze, jeżeli
postanowienie zostało wydane przez ten organ;
3)
Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli postanowienie zostało wydane przez dyrektora
izby administracji skarbowej, z tym że w tym przypadku postępowanie może być wszczęte
wyłącznie z urzędu.
Art. 17a.
W przypadku wniesienia podania, z którego wynika, że organem właściwym w sprawie jest
organ państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, podanie podlega zwrotowi wnoszącemu
podanie, wraz z pouczeniem, że w sprawie będącej przedmiotem podania powinien wnieść
podanie do organu właściwego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, zgodnie
z przepisami obowiązującymi w tym państwie. Zwrot podania następuje w formie postanowienia,
na które służy zażalenie.
Art. 17b.
Właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego może upoważnić kierownika nieposiadającej
osobowości prawnej jednostki organizacyjnej tej jednostki samorządu terytorialnego
do wykonywania w jego imieniu praw i obowiązków wierzyciela. Na wniosek kierownika
upoważnienie może być udzielone również pracownikowi tej jednostki.
Art. 18.
Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym
mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Rozdział 1a
Rejestr Należności Publicznoprawnych
Art. 18a.
§ 1.
Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej „rejestrem”, jest prowadzony w systemie
teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,
inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia rejestru, mając na względzie
konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz sprawność procesów
wymiany informacji.
§ 3.
Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ prowadzący rejestr.
Art. 18b.
§ 1.
W rejestrze gromadzi się informacje o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji
administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka
samorządu terytorialnego, jeżeli należności te wynikają:
1)
z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1;
2)
z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne;
3)
z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego na podstawie przepisów
Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu karnego;
4)
z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia;
5)
bezpośrednio z przepisu prawa.
§ 2.
Rejestr zawiera dane dotyczące:
1)
zobowiązanego będącego:
a)
osobą fizyczną, obejmujące:
-
-imię i nazwisko,
-
-numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli został nadany,
-
-datę urodzenia, jeżeli nie został nadany numer PESEL,
b)
osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, obejmujące:
-
-imię i nazwisko,
-
-firmę,
-
-numer PESEL, jeżeli został nadany, numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer identyfikacji w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),
c)
osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, obejmujące:
-
-firmę lub nazwę,
-
-NIP lub numer REGON,
d)
nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą fizyczną, obejmujące:
-
-imię i nazwisko,
-
-NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer podatkowy lub numer ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie posiada identyfikatora podatkowego,
-
-datę urodzenia, jeżeli nierezydent nie posiada NIP, paszportu lub numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju,
e)
nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą fizyczną prowadzącą
działalność gospodarczą, obejmujące:
-
-imię i nazwisko, firmę lub nazwę,
-
-NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer podatkowy lub numer ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie posiada numeru identyfikatora podatkowego,
-
-datę urodzenia albo adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w tym adres głównego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli nierezydent nie posiada NIP, paszportu lub numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju,
f)
nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą prawną lub jednostką
organizacyjną niebędącą osobą prawną, obejmujące:
-
-firmę lub nazwę,
-
-NIP albo numer identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer podatkowy, jeżeli nierezydent nie posiada numeru identyfikatora podatkowego,
-
-adres siedziby, jeżeli nierezydent nie posiada NIP lub numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju;
2)
oznaczenia wierzyciela;
3)
wysokości należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, jeżeli
pobiera się odsetki, wraz z rodzajem i podstawą prawną tej należności;
4)
informacji określonych w art. 18f § 1 i 2.
Art. 18c.
§ 1.
Przed wprowadzeniem do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, wierzyciel
doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze.
§ 2.
Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może być doręczone wraz z upomnieniem, o którym
mowa w art. 15 § 1.
§ 3.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do rejestru nie wcześniej
niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia, o którym mowa
w § 1.
§ 4.
Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności pieniężnej, o której
dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej
w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów upomnienia, o którym mowa
w art. 15 § 1.
Art. 18d.
§ 1.
Wierzyciel wprowadza do systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr,
dane, o których mowa w art. 18b § 2.
§ 2.
Nie wprowadza się do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, w przypadku wniesienia
skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję, postanowienie lub inne orzeczenie,
o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, do czasu zakończenia prawomocnym orzeczeniem postępowania
sądowoadministracyjnego.
§ 3.
Wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej decyzji, postanowienia
lub innego orzeczenia, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, nie stanowi przeszkody
do wprowadzenia do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2.
§ 4.
Jednostka samorządu terytorialnego, reprezentowana przez organ wykonawczy, wprowadza
do rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, jeżeli posiada na to zgodę wyrażoną
w uchwale, odpowiednio rady gminy, rady powiatu albo sejmiku województwa. Uchwała
określa rodzaj należności pieniężnej jednostki samorządu terytorialnego, o której
dane są przekazywane do rejestru.
§ 5.
Wierzyciel wprowadza do rejestru, zmienia w rejestrze lub wykreśla z rejestru dane,
o których mowa w art. 18b § 2, za pośrednictwem funkcjonalności systemu teleinformatycznego,
w którym prowadzony jest rejestr, dostępnej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego
organ prowadzący rejestr, z zastrzeżeniem art. 18l.
§ 6.
W przypadku stwierdzenia niezgodności danych, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 1,
wprowadzonych do rejestru z danymi zawartymi w rejestrze PESEL, Centralnej Ewidencji
i Informacji o Działalności Gospodarczej lub rejestrze przedsiębiorców lub rejestrze
stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych
publicznych zakładów opieki zdrowotnej w Krajowym Rejestrze Sądowym, organ prowadzący
rejestr:
1)
nie ujawnia danych, o których mowa w art. 18b § 2, oraz
2)
powiadamia wierzyciela, który wprowadził dane do rejestru, o niezgodności tych danych.
Art. 18e.
Organ prowadzący rejestr ujawnia w rejestrze dane, o których mowa w art. 18b § 2,
gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz odsetkami z tytułu niezapłacenia ich
w terminie wynosi nie mniej niż 5000 zł.
Art. 18f.
§ 1.
Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące:
1)
odroczenia terminu zapłaty należności pieniężnej;
2)
rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej;
3)
wszczęcia postępowania upadłościowego;
4)
wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego;
5)
wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, o
którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2;
6)
wszczęcia postępowania administracyjnego, postępowania podatkowego albo postępowania
sądowoadministracyjnego, jeżeli wszczęcie nastąpiło po ujawnieniu danych, o których
mowa w art. 18b § 2;
7)
wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej decyzji, postanowienia
lub innego orzeczenia, o których mowa w art. 18b § 1 pkt 2;
8)
wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 18i;
9)
umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2, w przypadku gdy nie
upłynęło 5 lat od dnia, w którym postanowienie o umorzeniu tego postępowania stało
się ostateczne;
10)
śmierci lub ustania bytu prawnego zobowiązanego.
§ 2.
Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące ustania okoliczności,
o których mowa w § 1 pkt 1-9.
§ 3.
Informacje, o których mowa w § 1 i 2, wprowadzone do rejestru, podlegają ujawnieniu
w rejestrze, w przypadku, o którym mowa w art. 18e.
Art. 18g.
Wierzyciel wprowadza do rejestru zmianę lub wykreśla z rejestru dane, o których mowa
w art. 18b § 2, niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia powzięcia przez
niego wiadomości o okoliczności uzasadniającej zmianę lub wykreślenie tych danych.
Art. 18h.
Wykreślenie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, następuje w przypadku,
gdy:
1)
obowiązek zapłaty należności pieniężnej wygaśnie;
2)
wierzycielem nie jest podmiot, o którym mowa we wprowadzeniu do wyliczenia w art.
18b § 1, lub nie są spełnione warunki określone w art. 18b § 1, art. 18c § 1 lub 3
lub art. 18d § 4;
3)
utraci wykonalność wyrok, postanowienie albo mandat, z którego wynika należność pieniężna
ujawniona w rejestrze;
4)
zostanie ustalony następca prawny zobowiązanego, w przypadku, o którym mowa w art.
18f § 1 pkt 10;
5)
sprzeciw, o którym mowa w art. 18i, zostanie uwzględniony w całości.
Art. 18i.
§ 1.
Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w sprawie:
1)
zagrożenia ujawnieniem w rejestrze;
2)
wprowadzenia danych, o których mowa w art. 18b § 2, do systemu teleinformatycznego,
w którym jest prowadzony rejestr.
§ 2.
Sprzeciw wnosi się do wierzyciela.
§ 3.
Prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym
mowa w art. 18c § 1, albo od dnia wprowadzenia do rejestru danych, o których mowa
w art. 18b § 2, bez tego zawiadomienia i trwa do dnia, do którego te dane znajdują
się w rejestrze.
§ 4.
W sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje się okoliczności i dowody uzasadniające
sprzeciw.
§ 5.
Prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1 pkt 1, przysługuje wyłącznie w przypadku,
gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek
z tytułu niezapłacenia jej w terminie.
§ 6.
Postępowanie w sprawie sprzeciwu staje się bezprzedmiotowe w przypadku wykreślenia
z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, których ten sprzeciw dotyczy.
§ 7.
Jeżeli okoliczność, na której oparto sprzeciw, jest lub była przedmiotem rozpatrzenia
w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany
kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej
wysokość ustaloną lub określoną w decyzji, postanowieniu lub innym orzeczeniu, od
którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności
zgłoszonego sprzeciwu.
§ 8.
Jeżeli sprzeciw wniesiony jednocześnie z zarzutami, o których mowa w art. 33 § 1,
oparto na okoliczności będącej przedmiotem tych zarzutów, postępowanie wszczęte sprzeciwem
staje się bezprzedmiotowe.
§ 9.
Wniesienie sprzeciwu nie stanowi podstawy do wykreślenia z rejestru danych, o których
mowa w art. 18b § 2.
§ 10.
W przypadku uwzględnienia sprzeciwu wierzyciel wprowadza do rejestru zmianę albo wykreśla
z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, w odpowiednim zakresie.
§ 11.
Wniesienie sprzeciwu nie stanowi przeszkody do wszczęcia lub prowadzenia egzekucji
administracyjnej należności pieniężnej, o której dane są wprowadzone do rejestru.
§ 12.
Postępowanie w sprawie sprzeciwu nie wyłącza odpowiedzialności za naruszenie obowiązków
wynikających z przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych .
§ 13.
Na postanowienie wierzyciela o odmowie uwzględnienia sprzeciwu przysługuje zażalenie.
Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem wierzyciela, który wydał
zaskarżone postanowienie.
§ 14.
Od postanowienia w przedmiocie rozpoznania zażalenia, o którym mowa w § 13, przysługuje
skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Art. 18j.
§ 1.
Podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, udostępnia
się z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
§ 2.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a tiret drugie i trzecie, lit. b tiret
trzecie, lit. d tiret drugie i trzecie, lit. e tiret drugie i trzecie oraz lit. f
tiret drugie i trzecie, udostępnia się podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi,
o którym mowa w art. 18q § 2, wyłącznie w przypadku, w którym stanowią one przyjęte
kryterium wyszukania zobowiązanego.
§ 3.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 3, są udostępniane podmiotowi zainteresowanemu
lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, w postaci łącznej kwoty należności pieniężnych
wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie.
Art. 18k.
§ 1.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się zobowiązanemu lub podmiotowi zainteresowanemu,
po jego uwierzytelnieniu, w sposób, o którym mowa w art. 3f § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, za pośrednictwem portalu podatkowego, o którym mowa w art. 3 pkt 14 tej ustawy.
§ 2.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępniane zobowiązanemu obejmują również wysokość
należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie, rodzaj
i podstawę prawną należności pieniężnej oraz oznaczenie wierzyciela, który wprowadził
do rejestru dane o tej należności.
§ 3.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się podmiotowi, o którym mowa w art.
18q § 2, za pośrednictwem funkcjonalności systemu teleinformatycznego udostępnionej
na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ prowadzący rejestr.
Art. 18l.
Wierzycielowi lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, będącemu organem Krajowej
Administracji Skarbowej, w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań i uprawnień określonych
w niniejszym rozdziale, zapewnia się dostęp do systemu teleinformatycznego, w którym
prowadzony jest rejestr, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa
w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej .
Art. 18m.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb korzystania
z rejestru przez zobowiązanego, podmiot zainteresowany oraz podmiot, o którym mowa
w art. 18q § 2, w tym uzyskania z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,
oraz tryb i sposób wprowadzania danych do rejestru, a także formaty danych wymagane
przy wprowadzaniu danych, mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa,
wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w rejestrze, konieczność zapewnienia
ochrony tych danych przed nieuprawnionym dostępem oraz umożliwienie sprawnego korzystania
z rejestru.
Art. 18n.
§ 1.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące zobowiązanego, o którym mowa w art.
18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, udostępnia się z rejestru, jeżeli podmiot zainteresowany
oświadczy za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony jest rejestr,
że posiada ważne, pisemne upoważnienie tego zobowiązanego.
§ 2.
Upoważnienie jest ważne nie dłużej niż przez 60 dni od dnia jego udzielenia.
Art. 18o.
§ 1.
Udostępnienie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, jest bezpłatne.
§ 2.
Wydruk treści danych udostępnionych z rejestru nie stanowi dokumentu urzędowego.
Art. 18p.
§ 1.
Zobowiązanemu udostępnia się bezpłatnie, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego,
w którym jest prowadzony rejestr, informacje o:
1)
podmiocie zainteresowanym lub podmiocie, o którym mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7,
który wystąpił o udostępnienie danych, o których mowa w art. 18b § 2,
2)
dacie wystąpienia podmiotu zainteresowanego lub podmiotu, o którym mowa w art. 18q
§ 2 pkt 6 lub 7, o udostępnienie danych, o których mowa w art. 18b § 2
- dotyczących tego zobowiązanego.
§ 2.
Informacje, o których mowa w § 1, organ prowadzący rejestr przechowuje przez okres
5 lat od dnia następującego po dniu udostępnienia danych, o których mowa w art. 18b
§ 2.
§ 3.
Podmiot, o którym mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7, udziela zobowiązanemu bezpłatnie
informacje o podmiocie, na rzecz którego wyszukał w rejestrze dane, o których mowa
w art. 18b § 2.
Art. 18q.
§ 1.
Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę na ułatwiony sposób wyszukiwania zobowiązanych
w rejestrze obejmujący więcej niż jednego zobowiązanego.
§ 2.
Zgoda, o której mowa w § 1, może być udzielona na wniosek:
1)
wierzyciela,
2)
sądowego lub administracyjnego organu egzekucyjnego,
3)
sądu,
4)
organu prokuratury,
5)
Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
6)
instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,
7)
biura informacji gospodarczej działającego na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych
- zwanych dalej „podmiotami uprawnionymi”.
§ 3.
Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę, o której mowa w § 1, w drodze postanowienia,
jeżeli ułatwiony sposób wyszukiwania zobowiązanych w rejestrze jest niezbędny podmiotowi
uprawnionemu do realizacji zadań ustawowych albo uzasadniony wykonywaniem ustawowo
określonych uprawnień oraz podmiot uprawniony spełnia łącznie następujące wymagania:
1)
posiada urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto i kiedy uzyskał dane,
o których mowa w art. 18b § 2;
2)
posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych
niezgodnie z celem ich uzyskania.
§ 4.
Organ prowadzący rejestr odmawia, w drodze postanowienia, wyrażenia zgody, o której
mowa w § 1, jeżeli podmiot uprawniony nie spełnia wymagań, o których mowa w § 3.
§ 5.
Organ prowadzący rejestr cofa, w drodze postanowienia, zgodę, o której mowa w § 1,
jeżeli podmiot uprawniony przestał spełniać wymagania, o których mowa w § 3.
§ 6.
Na postanowienie, o którym mowa w § 4 albo 5, służy zażalenie. Zażalenie wnosi się
do organu odwoławczego za pośrednictwem organu prowadzącego rejestr.
§ 7.
Od podmiotów uprawnionych, o których mowa w § 2 pkt 1-5, nie wymaga się upoważnienia,
o którym mowa w art. 18n § 1.
§ 8.
Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, jest obowiązany uzyskać oświadczenie
podmiotu, na rzecz którego wyszukuje dane w rejestrze, o posiadaniu przez niego upoważnienia,
o którym mowa w art. 18n § 1.
§ 9.
Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 1-5, prowadzi rejestr zobowiązanych, o
których uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2. Podmiot uprawniony,
o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, prowadzi rejestr zobowiązanych i podmiotów, na rzecz
których wyszukał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2.
Art. 18r.
Dostęp do danych, o których mowa w art. 18b § 2, zawartych w rejestrze zapewnia się
osobom upoważnionym przez wierzycieli oraz organ prowadzący rejestr w zakresie, w
jakim jest to niezbędne do nadzoru, konserwacji i rozwijania systemów informatycznych
wierzycieli i systemu teleinformatycznego, w ramach którego prowadzony jest rejestr.
Art. 18s.
§ 1.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnione z rejestru, mogą być przechowywane
przez okres do 90 dni od dnia ich uzyskania.
§ 2.
Podmiot, który uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, nie może ich
ujawnić innym podmiotom.
§ 3.
Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do podmiotów uprawnionych, o których mowa w art.
18q § 2 pkt 1-5.
§ 4.
Podmioty, o których mowa w art. 18q § 2 pkt 6 i 7, mogą ujawnić dane, o których mowa
w art. 18b § 2, wyłącznie podmiotowi, na rzecz którego wyszukały dane w rejestrze.
§ 5.
Przepisu § 1 nie stosuje się do instytucji ustawowo obowiązanych do oceny zdolności
kredytowej lub oceny ryzyka operacyjnego.
Art. 18t.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 18u.
Udostępnienie danych zawartych w rejestrze nie stanowi naruszenia przepisów o tajemnicy
skarbowej, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Rozdział 2
Organy egzekucyjne
Art. 19.
§ 126)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Naczelnik urzędu skarbowego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich
środków egzekucyjnych w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych oraz do
zabezpieczania takich należności w trybie i na zasadach określonych w dziale IV, z
zastrzeżeniem § 2-8.
§ 2.
Właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy
wchodzącej w skład powiatu warszawskiego27)Od dnia pierwszych wyborów do Rady m.st. Warszawy i do rad dzielnic w m.st. Warszawie
utworzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta
stołecznego Warszawy (Dz. U. poz. 361) - m.st. Warszawy, stosownie do art. 31 tej
ustawy. jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych,
z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych,
dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwy ten organ.
§ 2a.
Organ egzekucyjny, o którym mowa w § 2, może upoważnić kierownika nieposiadającej
osobowości prawnej jednostki organizacyjnej gminy do działania w jego imieniu jako
organ egzekucyjny. Na wniosek kierownika upoważnienie może być udzielone również pracownikowi
tej jednostki.
§ 3.
Przewodniczący organu orzekającego w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych
w pierwszej instancji jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji
z wynagrodzenia za pracę ukaranego, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych
z tytułu kar pieniężnych i kosztów postępowania orzeczonych w tych sprawach.
§ 4.
Dyrektor oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyznaczony przez ministra właściwego
do spraw finansów publicznych jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania
egzekucji z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego, z renty
socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz z rachunków bankowych, w egzekucji administracyjnej
należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych
od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych
świadczeń wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, które nie mogą być potrącane
z bieżących świadczeń.
§ 4a.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, siedziby i właściwość
rzeczową oraz miejscową dyrektorów oddziałów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyznaczonych
do działania jako organy egzekucyjne, uwzględniając strukturę organizacyjną Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych oraz dostępność systemu teleinformatycznego obsługującego
egzekucję administracyjną.
§ 5.
§ 6.
(uchylony)
§ 7.
Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Mienia Wojskowego jest organem egzekucyjnym
uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę albo ze świadczeń z zaopatrzenia
emerytalnego i ubezpieczenia społecznego, w egzekucji administracyjnej należności
pieniężnych z tytułu opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz odszkodowań
od żołnierzy i osób wspólnie z nimi zajmujących lokale mieszkalne znajdujące się w
dyspozycji Agencji Mienia Wojskowego.
§ 8.
Organem egzekucyjnym w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych może być
ponadto inny organ w zakresie określonym odrębnymi ustawami.
Art. 20.
§ 1.
Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze
niepieniężnym jest:
1)
wojewoda;
2)
właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego w zakresie zadań własnych, zadań
zleconych i zadań z zakresu administracji rządowej oraz obowiązków wynikających z
decyzji i postanowień z zakresu administracji publicznej wydawanych przez samorządowe
jednostki organizacyjne;
3)
kierownik wojewódzkiej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków wynikających
z wydawanych w imieniu własnym lub wojewody decyzji i postanowień;
4)
kierownik powiatowej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków wynikających
z wydawanych w zakresie swojej właściwości decyzji i postanowień.
§ 2.
Ponadto w przypadkach określonych szczególnymi przepisami jako organ egzekucyjny w
zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym działa
każdy organ Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu lub Straży
Granicznej, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, organ Państwowej Inspekcji
Pracy wydający decyzję w pierwszej instancji, organ straży pożarnej kierujący akcją
ratowniczą, a także inne organy powołane do ochrony spokoju, bezpieczeństwa, porządku,
zdrowia publicznego lub mienia społecznego.
§ 3.
Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze
niepieniężnym, wynikających z decyzji z zakresu administracji rządowej wydanych przez
przedsiębiorstwa państwowe i inne państwowe jednostki organizacyjne, spółdzielnie,
a także przez stowarzyszenia, organizacje zawodowe i samorządowe oraz inne organizacje
społeczne jest wojewoda.
Art. 21.
(uchylony)
Art. 22.
§ 1.
Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z nieruchomości
ustala się według miejsca jej położenia. Jeżeli jednak nieruchomość położona jest
na obszarze właściwości dwóch lub większej liczby organów - egzekucję prowadzi organ,
na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości, a jeżeli nie można w
powyższy sposób ustalić właściwości, egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony
przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
§ 2.
Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z praw
majątkowych lub ruchomości ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego,
z zastrzeżeniem § 2a-3a.
§ 2a.
Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie państwa członkowskiego
lub państwa trzeciego, organem egzekucyjnym, w egzekucji należności pieniężnych z
praw majątkowych lub ruchomości, jest organ będący jednocześnie wierzycielem. W przypadku
gdy wierzyciel nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym, właściwość miejscową organu
egzekucyjnego ustala się według siedziby wierzyciela.
§ 3.
Jeżeli znany przed wszczęciem egzekucji majątek zobowiązanego lub większa jego część
nie znajduje się na terenie działania organu egzekucyjnego ustalonego zgodnie z §
2 albo 2a, właściwość miejscową organu egzekucyjnego ustala się według miejsca położenia
składników tego majątku.
§ 3a.
Jeżeli nie jest możliwe ustalenie organu egzekucyjnego zgodnie z § 2-3, właściwość
tego organu ustala się według siedziby lub miejsca zamieszkania dłużnika zobowiązanego,
który jest obciążony prawem majątkowym względem zobowiązanego.
§ 4.
Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym
ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, a w braku zamieszkania
lub siedziby w kraju - według miejsca jego pobytu, z zastrzeżeniem § 5.
§ 5.
Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym
ustala się:
1)
w sprawach o odebranie rzeczy lub opróżnienie budynków i pomieszczeń - według miejsca
wykonania obowiązku;
2)
w sprawach dotyczących nieruchomości oraz obiektów budowlanych - według miejsca położenia
tej nieruchomości lub obiektu budowlanego, z tym że jeżeli nieruchomość lub obiekt
budowlany są położone na obszarze właściwości dwóch lub większej liczby organów -
egzekucję prowadzi organ, na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości
lub obiektu budowlanego, a jeżeli nie można w powyższy sposób ustalić właściwości,
egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony przez organ, o którym mowa w art.
23 § 1;
3)
w sprawach dotyczących wykonywanej działalności gospodarczej, jeżeli stałe miejsce
wykonywania tej działalności znajduje się poza miejscem zamieszkania lub siedziby
zobowiązanego - według stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej.
Art. 23.
§ 1.
Nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy wyższego stopnia w stosunku do
organów właściwych do wykonywania tej egzekucji.
§ 229)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
W przypadku braku organu wyższego stopnia w stosunku do organów egzekucyjnych, o których
mowa w art. 19, nadzór nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje właściwy miejscowo
dyrektor izby administracji skarbowej, z zastrzeżeniem § 3.
§ 3.
W stosunku do organów egzekucyjnych będących organami samorządu terytorialnego nadzór
nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje samorządowe kolegium odwoławcze.
§ 4.
Organy sprawujące nadzór są jednocześnie:
1)
organami odwoławczymi dla postanowień wydanych przez nadzorowane organy egzekucyjne;
2)
organami sprawującymi kontrolę przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych przepisów
ustawy przez wierzycieli i nadzorowane organy egzekucyjne.
§ 5.
(uchylony)
§ 6.
Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać
z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone
przez nadzorowany organ.
§ 7.
(uchylony)
§ 8.
Na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania
egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.
Art. 24.
(uchylony)
Art. 25.
§ 1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje zwierzchni nadzór i kontrolę
przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych przepisów ustawy przez wierzycieli i
organy egzekucyjne w zakresie egzekucji należności pieniężnych.
§ 2.
Właściwi ministrowie, centralne organy administracji rządowej oraz inne centralne
organy administracji publicznej, a także organy sprawujące nadzór nad jednostkami
samorządu terytorialnego, prowadzą kontrolę przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych
przepisów ustawy - przez wierzycieli i organy egzekucyjne w zakresie egzekucji administracyjnej
obowiązków o charakterze niepieniężnym.
Rozdział 3
Zasady prowadzenia egzekucji
Art. 26.
§ 1.
Organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie
wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru.
§ 1a.
Za tytuł wykonawczy uznaje się również jednolity tytuł wykonawczy oraz zagraniczny
tytuł wykonawczy.
§ 1b.
Do jednolitego tytułu wykonawczego oraz zagranicznego tytułu wykonawczego nie stosuje
się przepisów § 2-4 i 6, art. 27, art. 27a, art. 28b i art. 29.
§ 1c.
Wnioski egzekucyjne i tytuły wykonawcze mogą być przekazywane do organu egzekucyjnego
przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji
elektronicznej.
§ 1d.
W przypadku tytułu wykonawczego otrzymanego przez organ egzekucyjny przy wykorzystaniu
systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej sporządza
się jego wydruk. Na wydruku umieszcza się potwierdzenie zgodności danych zawartych
w wydruku tytułu wykonawczego z treścią tytułu wykonawczego otrzymanego przy wykorzystaniu
systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej ze wskazaniem
daty dokonania wydruku oraz imienia, nazwiska, stanowiska służbowego i podpisem osoby
dokonującej potwierdzenia, działającej z upoważnienia organu egzekucyjnego.
§ 2.
Wzór, o którym mowa w § 1, określa w drodze rozporządzenia minister właściwy do spraw
finansów publicznych. Wzór ten zawiera treść określoną w art. 27, a ponadto umożliwia
elektroniczne przetwarzanie danych zawartych w tytule wykonawczym.
§ 3.
Obowiązek wystawienia tytułu wykonawczego według wzoru, o którym mowa w § 1, spoczywa
również na wierzycielu, którego należność pieniężna wynika z orzeczenia sądu zaopatrzonego
w klauzulę wykonalności.
§ 4.
Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje z urzędu do
egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego.
§ 5.
Wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą:
1)
doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub
2)
doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności
lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu
odpisu tytułu wykonawczego.
§ 5a.
Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie państwa członkowskiego,
w przypadkach, o których mowa w § 5, zamiast odpisu tytułu wykonawczego można doręczyć
odpis tytułu wykonawczego w postaci elektronicznej kopii dokumentu.
§ 5b.
W przypadku tytułów wykonawczych otrzymanych przez organ egzekucyjny przy wykorzystaniu
systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej doręczenie
wydruku tytułu wykonawczego, o którym mowa w § 1d, uznaje się za doręczenie odpisu
tytułu wykonawczego.
§ 6.
W przypadku przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne zobowiązanemu
doręcza się odpis tytułu wykonawczego.
Art. 26a.
(uchylony)
Art. 26b.
§ 1.
Odpis tytułu wykonawczego sporządzony przez wierzyciela zawiera adnotację „odpis tytułu
wykonawczego”.
§ 2.
Odpis tytułu wykonawczego sporządzony przez organ egzekucyjny zawiera adnotację „odpis
zgodny z oryginałem”, datę sporządzenia, imię i nazwisko oraz podpis pracownika, który
sporządził odpis.
Art. 26c.
§ 1.
W razie potrzeby prowadzenia egzekucji przez więcej niż jeden organ egzekucyjny lub
zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową, w tym hipoteką morską przymusową,
wierzyciel wydaje dalszy tytuł wykonawczy.
§ 2.
Dalszy tytuł wykonawczy poza wymogami, o których mowa w art. 27, zawiera także numer
porządkowy oraz oznaczenie celu, dla którego został wydany.
§ 3.
Po wydaniu dalszego tytułu wykonawczego wierzyciel występuje do organu egzekucyjnego
o nadanie temu tytułowi wykonawczemu klauzuli o skierowaniu dalszego tytułu wykonawczego
do egzekucji.
§ 4.
Zobowiązanemu nie doręcza się odpisu dalszego tytułu wykonawczego.
Art. 26d.
§ 1.
W przypadku utraty tytułu wykonawczego, po wszczęciu egzekucji administracyjnej, wierzyciel
ponownie wydaje tytuł wykonawczy po uprzednim wydaniu postanowienia o utracie pierwotnego
tytułu wykonawczego.
§ 2.
Na ponownie wydanym tytule wykonawczym wierzyciel umieszcza adnotację o jego wydaniu
oraz oznaczenie postanowienia o utracie pierwotnego tytułu wykonawczego.
§ 3.
Po ponownym wydaniu tytułu wykonawczego wierzyciel występuje do organu egzekucyjnego
o nadanie temu tytułowi klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji.
§ 4.
Zobowiązanemu nie doręcza się odpisu ponownie wydanego tytułu wykonawczego.
Art. 27.
§ 1.
Tytuł wykonawczy zawiera:
1)
oznaczenie wierzyciela;
1a31)Dodany przez art. 32 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników
w ramach świadczenia usług ;
232)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 33.)
wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także numeru
identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji
Ludności (PESEL), jeżeli zobowiązany taki numer posiada;
233)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.)
wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także NIP lub
numeru PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;
3)
treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie,
że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także
określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia
należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;
4)
wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie
zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze,
ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;
5)
wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli
należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności
pieniężnej;
6)
wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;
7)
datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej
do działania w imieniu wierzyciela;
8)
pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie
miejsca pobytu;
9)
pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do
organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego;
10)
klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;
11)
wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;
12)
datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę
prawną braku tego obowiązku;
1334)Dodany przez art. 32 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję administracyjnej
kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy,
o której mowa w pkt 1a;
1434)Dodany przez art. 32 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której mowa w art.
2 § 1 pkt 8 lit. g.
§ 2.
Jeżeli tytuł wykonawczy dotyczy należności spółki nieposiadającej osobowości prawnej,
w tytule wykonawczym podaje się również imiona i nazwiska oraz adresy wspólników.
§ 3.
(uchylony)
§ 435)W brzmieniu ustalonym przez art. 53 pkt 1 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1579), która weszła w życie z dniem 7 października 2016 r..
Tytuł wykonawczy przekazywany do organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego
albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej zawiera kwalifikowany podpis elektroniczny.
Art. 27a.
§ 1.
W tytule wykonawczym wykazuje się należności pieniężne po zaokrągleniu do pełnych
dziesiątek groszy.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się również do odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności
pieniężnej i kosztów egzekucyjnych.
§ 3.
Zaokrąglenie następuje w ten sposób, że kwoty wynoszące:
1)
mniej niż 5 groszy pomija się;
2)
5 i więcej groszy podwyższa się do pełnych dziesiątek groszy.
§ 4.
Zaokrąglenie, o którym mowa w § 1 i 2, stosuje się w każdym przypadku częściowej realizacji
egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie
oraz kosztów egzekucyjnych.
§ 5.
Różnice występujące w końcowym rozliczeniu kwot uzyskanych z egzekucji, wynikające
z zaokrąglenia, traktuje się odpowiednio jako kwoty należne albo umorzone z mocy prawa.
Art. 27b.
(uchylony)
Art. 27c.
Jeżeli egzekucja ma być prowadzona zarówno z majątku wspólnego zobowiązanego i jego
małżonka, jak i z ich majątków osobistych, tytuł wykonawczy wystawia się na oboje
małżonków.
Art. 28.
We wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej wierzyciel może wskazać środek egzekucyjny.
Wierzyciel powinien wskazać środek egzekucyjny, gdy wniosek dotyczy egzekucji obowiązku
o charakterze niepieniężnym.
Art. 28a.
W przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na następcę prawnego
zobowiązanego, postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne
pozostają w mocy. Zastosowanie dalszych środków egzekucyjnych może jednak nastąpić
po wystawieniu przez wierzyciela nowego tytułu wykonawczego i skierowaniu go do organu
egzekucyjnego wraz z urzędowym dokumentem wykazującym przejście dochodzonego obowiązku
na następcę prawnego.
Art. 28b.
§ 1.
Jeżeli w trakcie postępowania egzekucyjnego zostanie wydana decyzja, postanowienie
lub inne orzeczenie określające lub ustalające inną wysokość należności pieniężnej
niż objęta tytułem wykonawczym albo zostanie złożona korekta dokumentu, o którym mowa
w art. 3a § 1, powodująca zwiększenie wysokości należności pieniężnej, wierzyciel
niezwłocznie sporządza zmieniony tytuł wykonawczy.
§ 1a36)Dodany przez art. 32 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Jeżeli w trakcie postępowania egzekucyjnego należności pieniężnej, o której mowa w
art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, organ państwa członkowskiego wyda decyzję lub inne orzeczenie
ustalające inną wysokość należności niż objęta tytułem wykonawczym, wierzyciel niezwłocznie
sporządza zmieniony tytuł wykonawczy.
§ 2.
W przypadku złożenia korekty dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, powodującej zmniejszenie
wysokości należności pieniężnej organ egzekucyjny kontynuuje postępowanie egzekucyjne,
przy czym czynności egzekucyjne ograniczają się do kwoty pozostałej do wyegzekwowania.
Art. 28c.
W przypadku skierowania do organu egzekucyjnego zmienionego tytułu wykonawczego, zmienionego
jednolitego tytułu wykonawczego lub zmienionego zagranicznego tytułu wykonawczego,
dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy, a uprzednio wszczęta egzekucja administracyjna
jest kontynuowana przez realizację zastosowanych środków egzekucyjnych oraz stosowanie
kolejnych środków egzekucyjnych.
Art. 29.
§ 1.
Organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten
nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego
tytułem wykonawczym.
§ 2.
Organ egzekucyjny nie przystępuje do egzekucji i zawiadamia wierzyciela o przyczynach
nieprzystąpienia do egzekucji, jeżeli:
1)
obowiązek, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nie podlega egzekucji administracyjnej;
2)
organ egzekucyjny uprawdopodobni, że nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki
egzekucyjne;
3)
tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2.
§ 2a.
Na wniosek wierzyciela niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym, złożony w terminie
14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji,
organ egzekucyjny wydaje postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji lub przystępuje
do egzekucji. Na postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji wierzycielowi przysługuje
zażalenie.
§ 3.
(uchylony)
Art. 29a.
§ 1.
Jeżeli dochodzenie należności pieniężnych na wniosek państwa członkowskiego lub państwa
trzeciego stwarza szczególne problemy, powoduje powstanie znacząco wysokich wydatków
egzekucyjnych lub wiąże się ze zwalczaniem zorganizowanej grupy albo związku mających
na celu popełnienie przestępstwa, organ egzekucyjny może wystąpić do centralnego biura
łącznikowego o uzgodnienie z państwem członkowskim lub państwem trzecim zakresu oraz
sposobu pokrycia wydatków egzekucyjnych powstałych lub mogących powstać w ramach udzielania
pomocy na podstawie ustawy o wzajemnej pomocy, przedstawiając jednocześnie:
1)
szczegółowe zestawienie wydatków egzekucyjnych;
2)
numer rachunku bankowego organu egzekucyjnego, na który ma być przekazana kwota wydatków.
§ 2.
Do momentu uzgodnienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny może nie podejmować
czynności egzekucyjnych.
Art. 30.
Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym może zastosować
inny środek egzekucyjny niż wskazany we wniosku, jeżeli jest mniej uciążliwy dla zobowiązanego,
a prowadzi bezpośrednio do wykonania obowiązku. O powyższym organ egzekucyjny zawiadamia
wierzyciela niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym.
Art. 31.
§ 1.
Organ egzekucyjny może zlecić organowi rekwizycyjnemu wykonanie czynności egzekucyjnych
w zakresie składników majątku zobowiązanego znajdujących się na terenie działania
tego organu. Organ egzekucyjny zlecający wykonanie czynności egzekucyjnych sporządza
odpis tytułu wykonawczego oznaczając cel, któremu ma służyć, i jego liczbę porządkową,
a także określa kwotowo zakres zlecenia.
§ 1a.
Organ rekwizycyjny wykonuje prawa i obowiązki organu egzekucyjnego w zakresie zleconych
czynności egzekucyjnych.
§ 2.
Egzekutor obowiązany jest przed rozpoczęciem czynności egzekucyjnych bez wezwania
okazać zobowiązanemu zaświadczenie organu egzekucyjnego lub legitymację służbową,
upoważniające do czynności egzekucyjnych.
Art. 32.
Organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza
zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony.
Art. 32a.
§ 1.
Jeżeli zostało wszczęte postępowanie w sprawie istnienia lub wysokości dochodzonej
należności pieniężnej, wierzyciel zawiadamia o tym organ egzekucyjny, wskazując, w
jakim zakresie egzekwowana należność pieniężna nie została zaskarżona.
§ 2.
Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, powoduje zawieszenie postępowania egzekucyjnego
w części dotyczącej przedmiotu sporu do czasu ostatecznego zakończenia postępowania,
o ile wierzyciel nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o dalsze prowadzenie postępowania
egzekucyjnego lub podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego.
§ 3.
W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny
może dokonać zabezpieczenia na podstawie tytułu wykonawczego, stanowiącego podstawę
wszczęcia tego postępowania, na wniosek wierzyciela lub z urzędu.
§ 3a37)Dodany przez art. 32 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, przepisu
§ 3 nie stosuje się.
§ 4.
Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania do postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie
tytułu wykonawczego wystawionego na podstawie decyzji nieostatecznej, której nadano
rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 32b.
§ 1.
W przypadkach określonych w art. 32a § 1, jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego
wystąpiono z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych do państwa członkowskiego
lub państwa trzeciego, organ egzekucyjny informuje to państwo o okolicznościach, o
których mowa w art. 32a § 1, wskazując, w jakim zakresie należność pieniężna objęta
wnioskiem nie została zaskarżona.
§ 2.
Organ egzekucyjny może wystąpić, z urzędu lub na wniosek wierzyciela, z wnioskiem
o podjęcie środków zabezpieczających zaskarżoną część należności pieniężnych na zasadach
określonych w ustawie o wzajemnej pomocy lub z uzasadnionym wnioskiem o dalsze odzyskiwanie
tych należności.
Art. 32c38)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
§ 1.
Jeżeli wszczęto procedurę wzajemnego porozumiewania, a wynik tej procedury może mieć
wpływ na egzekwowany obowiązek będący przedmiotem wniosku państwa członkowskiego lub
państwa trzeciego o odzyskanie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1
pkt 8 lit. a-f i pkt 9, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu do czasu zakończenia
procedury wzajemnego porozumiewania, chyba że zachodzi potrzeba natychmiastowego wyegzekwowania
tych należności w związku z oszustwem lub niewypłacalnością.
§ 2.
W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przypadku, o którym mowa w § 1,
organ egzekucyjny może z urzędu lub na wniosek wierzyciela dokonać zabezpieczenia
należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9.
Art. 33.
§ 1.
Podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:
1)
wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie
albo nieistnienie obowiązku;
2)
odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu,
rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;
3)
określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia,
o którym mowa w art. 3 i 4;
4)
błąd co do osoby zobowiązanego;
5)
niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;
6)
niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego;
7)
brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1;
8)
zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;
9)
prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;
10)
niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym
tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 239)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
W egzekucji należności pieniężnych, o których mowa w:
1)
art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f - zobowiązanemu przysługują zarzuty określone w § 1 pkt
6, 8 i 9;
2)
art. 2 § 1 pkt 8 lit. g i pkt 9 - zobowiązanemu przysługują zarzuty określone w §
1 pkt 6 i 8-10.
Art. 34.
§ 1.
Zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków
o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny
rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z
tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela
jest dla organu egzekucyjnego wiążące. W przypadku egzekucji należności pieniężnych,
o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9, stanowiska wierzyciela nie wymaga
się.40)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
§ 1a.
Jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu
administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub
w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną
w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie
o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu.
§ 2.
Na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
Organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela
lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w
sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania
egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego.
§ 5.
Na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów służy zobowiązanemu oraz wierzycielowi
niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym zażalenie.
Art. 35.
§ 1.
Zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej
na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu
wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel
po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego
postępowania egzekucyjnego.
§ 2.
W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny może dokonać na
podstawie tytułu wykonawczego zabezpieczenia na wniosek wierzyciela lub z urzędu.
§ 2a41)Dodany przez art. 32 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, przepisu
§ 2 nie stosuje się.
§ 342)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego wystąpiono o pomoc do państwa członkowskiego
lub państwa trzeciego z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych, o których mowa
w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9, organ egzekucyjny informuje to państwo o okolicznościach,
o których mowa w § 1.
§ 4.
W przypadku określonym w § 3 organ egzekucyjny może, z urzędu lub na wniosek wierzyciela,
wystąpić z wnioskiem o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne na
zasadach określonych w ustawie o wzajemnej pomocy lub z uzasadnionym wnioskiem o dalsze
odzyskiwanie tych należności.
Art. 35a.
Jeżeli ze względu na rodzaj egzekwowanej należności dopuszczalne jest kwestionowanie
istnienia lub wysokości tej należności w drodze powództwa, a zobowiązany wniesie takie
powództwo do sądu, wierzyciel po otrzymaniu powództwa zawiadamia o tym organ egzekucyjny,
żądając wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia
sprawy przez sąd.
Art. 36.
§ 1.
W zakresie niezbędnym do wszczęcia lub prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz
udzielania pomocy na podstawie ustawy o wzajemnej pomocy organ egzekucyjny lub wierzyciel,
o którym mowa w art. 5, może żądać od uczestników postępowania informacji i wyjaśnień,
jak również zwracać się o udzielenie informacji do organów administracji publicznej
oraz jednostek organizacyjnych im podległych lub podporządkowanych, a także innych
podmiotów.
§ 1a.
Informacje i wyjaśnienia, o których mowa w § 1, udzielane są nieodpłatnie przez uczestników
postępowania egzekucyjnego oraz organy administracji publicznej i jednostki im podległe
lub przez nie nadzorowane.
§ 1b.
Udostępnianie informacji przez organy i jednostki, o których mowa w § 1a, oraz dłużników
zajętej wierzytelności nie narusza obowiązku zachowania przez nich tajemnicy określonej
w odrębnych przepisach.
§ 1c.
Na żądanie organu egzekucyjnego lub centralnego biura łącznikowego banki są obowiązane
do przekazywania informacji dotyczących zobowiązanego lub podmiotu, o którym mowa
w art. 3 pkt 8 ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie:
1)
posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania rachunkami
bankowymi, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków,
z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców
i odbiorców;
2)
posiadanych rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych lub posiadanych
pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby tych rachunków, a także obrotów
i stanów tych rachunków;
3)
zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości zobowiązań wynikających
z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia
ich spłaty, a także umów depozytowych i umów udostępniania skrytek sejfowych;
4)
nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa,
a także obrotu tymi papierami wartościowymi;
5)
obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.
§ 1d.
Przepis § 1c stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych
oraz podmiotów prowadzących rachunki papierów wartościowych lub inne rachunki, na
których zapisane są instrumenty finansowe, a także rachunki pieniężne.
§ 2.
Od wykonania żądania określonego w § 1 można uchylić się w takim zakresie, w jakim według przepisów Kodeksu postępowania
administracyjnego można odmówić zeznań w charakterze świadka albo odpowiedzi na zadane pytanie.
§ 3.
Zobowiązany, przeciwko któremu wszczęto postępowanie egzekucyjne, jest obowiązany
do powiadomienia, w terminie 7 dni, organu egzekucyjnego o każdej zmianie miejsca
swego pobytu, trwającej dłużej niż jeden miesiąc. O obowiązku tym oraz o skutkach
jego zaniechania poucza się zobowiązanego przy doręczaniu mu tytułu wykonawczego.
Art. 37.
(uchylony)
Art. 37a.
(uchylony)
Art. 38.
§ 1.
Kto, nie będąc zobowiązanym, rości sobie prawa do rzeczy lub prawa majątkowego, z
którego prowadzi się egzekucję administracyjną, może wystąpić do organu egzekucyjnego
- w terminie czternastu dni od dnia uzyskania wiadomości o czynności egzekucyjnej
skierowanej do tej rzeczy lub tego prawa - z żądaniem ich wyłączenia spod egzekucji,
przedstawiając lub powołując dowody na poparcie swego żądania.
§ 2.
Organ egzekucyjny rozpozna żądanie i wyda postanowienie w sprawie wyłączenia w terminie
czternastu dni od dnia złożenia żądania. Termin ten może być przedłużony o dalsze
czternaście dni, gdy zbadanie dowodów w tym terminie nie było możliwe.
§ 3.
Do czasu wydania postanowienia w sprawie wyłączenia organ egzekucyjny zaniecha dalszych
czynności egzekucyjnych w stosunku do rzeczy lub prawa majątkowego, których wyłączenia
żądano; jednakże dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.
§ 4.
Przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku zgłoszenia roszczeń do rzeczy lub
praw majątkowych zajętych w celu zabezpieczenia.
Art. 39.
Jeżeli w egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym rzecz lub prawo majątkowe,
których wyłączenia spod egzekucji żądano, zostały również objęte środkiem egzekucyjnym
wskazanym przez wierzyciela, organ egzekucyjny doręcza mu postanowienie o wyłączeniu.
Na to postanowienie przysługuje wierzycielowi zażalenie. Do czasu rozstrzygnięcia
zażalenia dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.
Art. 40.
§ 1.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie odmowy wyłączenia spod egzekucji rzeczy
lub prawa majątkowego przysługuje zażalenie osobie, o której mowa w art. 38 § 1.
§ 2.
Na ostateczne postanowienie w sprawie odmowy wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego
nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Osobie, której żądanie wyłączenia
rzeczy lub prawa nie zostało uwzględnione, przysługuje natomiast prawo żądania zwolnienia
ich od zabezpieczenia lub egzekucji administracyjnej w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Osoba ta odpis pozwu o zwolnienie kieruje równocześnie do organu egzekucyjnego.
Art. 41.
§ 1.
Do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia żądania w sprawie wyłączenia spod egzekucji
rzeczy lub prawa majątkowego i w okresie 14 dni po tym rozstrzygnięciu oraz w okresie
od dnia skierowania do organu egzekucyjnego pozwu, o którym mowa w art. 40 § 2, do
dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu w sprawie wyłączenia spod egzekucji objęte
żądaniem wyłączenia rzeczy nie mogą być sprzedane, a prawa majątkowe wykonywane.
§ 2.
Jeżeli rzecz objęta żądaniem wyłączenia ulega szybkiemu zepsuciu, może ona być sprzedana
w trybie przewidzianym dla sprzedaży ruchomości w przepisach o egzekucji należności
pieniężnych przed rozstrzygnięciem żądania wyłączenia, a osiągniętą ze sprzedaży kwotę
składa się do depozytu organu egzekucyjnego. W przypadku nieuwzględnienia żądania
wyłączenia egzekucję prowadzi się do kwoty złożonej do depozytu.
Art. 42.
W postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej osoba, która żąda wyłączenia
rzeczy lub prawa majątkowego, może wpłacić do depozytu organu egzekucyjnego kwotę,
na jaką zostały one oszacowane, albo kwotę równą należności pieniężnej łącznie z kosztami
egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny uchyli wówczas czynności egzekucyjne odnośnie do
rzeczy lub prawa, których żądanie wyłączenia dotyczy, co nie wpływa na dalszy tok
postępowania o wyłączenie. W razie uwzględnienia żądania wyłączenia, kwota złożona
do depozytu podlega zwrotowi. Jeżeli żądanie wyłączenia nie zostanie uwzględnione,
egzekucję prowadzi się do kwoty złożonej do depozytu.
Art. 43.
Jeżeli w postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej zostało zgłoszone,
zgodnie z art. 38 § 1, żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego
z tej przyczyny, że znajduje się we władaniu innej osoby na podstawie umowy zastawu
lub prawa użytkowania ustanowionego w wyniku umowy o dożywocie, a żądanie to nie zostało
uwzględnione, wierzytelność zabezpieczona zastawem oraz wartość prawa użytkowania
podlega zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji, z uwzględnieniem prawa pierwszeństwa
zaspokojenia przysługującego z mocy ustawy należności pieniężnych.
Art. 44.
Żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego nie może być zgłoszone,
jeżeli z rzeczy lub prawa przeprowadzona została egzekucja przez sprzedaż rzeczy lub
wykonanie prawa majątkowego.
Art. 45.
§ 1.
Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od czynności egzekucyjnych, jeśli
zobowiązany okazał dowody stwierdzające wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie
obowiązku, odroczenie terminu wykonania obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności
pieniężnych, albo gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Organ egzekucyjny zawiadamia
wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych.
§ 2.
Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od egzekucji ze składnika majątkowego
zobowiązanego, jeżeli okazał on dowody stwierdzające częściowe wykonanie obowiązku
lub umorzenie należności pieniężnej, a wartość zajętego składnika majątkowego znacznie
przekracza kwotę ostatecznie dochodzonej należności i zobowiązany posiada inne składniki
majątkowe, z których egzekucja może być prowadzona.
§ 3.
Organ egzekucyjny zawiadamia wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych
i na jego żądanie wydaje postanowienie w sprawie odstąpienia od czynności egzekucyjnych.
Na postanowienie to przysługuje zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem
egzekucyjnym.
Art. 46.
§ 1.
Organ egzekucyjny i egzekutor może w razie potrzeby wezwać, w pilnych przypadkach
także ustnie, pomocy organu Policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
lub Agencji Wywiadu, jeżeli natrafił na opór, który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie
egzekucji, albo jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że na taki opór natrafi.
Jeżeli opór stawia żołnierz w czynnej służbie wojskowej, należy wezwać pomocy właściwego
organu wojskowego, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem egzekucji, a na miejscu nie
ma organu wojskowego.
§ 2.
Organy wymienione w § 1 nie mogą odmówić udzielenia egzekutorowi pomocy.
§ 3.
Sposób udzielania pomocy organowi egzekucyjnemu i egzekutorowi przy wykonywaniu czynności
egzekucyjnych, przypadki, w których wymagana jest pomoc organów, sposób postępowania,
tryb występowania o udzielenie pomocy, sposób jej realizacji, a także sposób dokumentowania
wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
Minister Obrony Narodowej - w przypadku udzielania pomocy przez Żandarmerię Wojskową
lub wojskowe organy porządkowe;
2)
minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku udzielania pomocy przez Policję
lub Straż Graniczną;
3)
Prezes Rady Ministrów - w przypadku udzielania pomocy przez Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego lub Agencję Wywiadu.
Art. 47.
§ 1.
Jeżeli cel egzekucji prowadzonej w sprawie należności pieniężnej lub wydania rzeczy
tego wymaga, organ egzekucyjny zarządzi otwarcie środków transportu zobowiązanego,
lokali i innych pomieszczeń zajmowanych przez zobowiązanego oraz schowków w tych środkach,
lokalach i pomieszczeniach.
§ 2.
Przeszukania rzeczy, środków transportu, lokali i innych pomieszczeń oraz schowków
dokonuje komisja powołana przez organ egzekucyjny. Z dokonanych czynności spisuje
się protokół. Zakończeniem czynności jest zabezpieczenie przeszukiwanego środka transportu,
pomieszczenia lub lokalu. Protokół z dokonanych czynności przekazuje się niezwłocznie
zobowiązanemu.
§ 3.
Zarządzenie, o którym mowa w § 1, doręcza się zobowiązanemu.
Art. 48.
§ 1.
Egzekutor może przeszukać odzież na osobie zobowiązanego oraz teczki, walizy i tym
podobne przedmioty, które zobowiązany ma przy sobie, jeżeli egzekucja dotyczy należności
pieniężnej lub wydania rzeczy.
§ 2.
Przeszukanie odzieży na osobie zobowiązanego oraz jego teczek, waliz i tym podobnych
przedmiotów poza mieszkaniem, przedsiębiorstwem, zakładem lub gospodarstwem zobowiązanego
może nastąpić tylko na podstawie pisemnego polecenia organu egzekucyjnego. Egzekutor
obowiązany jest okazać polecenie organu egzekucyjnego zobowiązanemu przed przystąpieniem
do czynności egzekucyjnych.
§ 3.
Jeżeli w czasie dokonywania czynności egzekucyjnych, o których mowa w § 1 i 2, egzekutor
zauważy, że zobowiązany oddał poszukiwane przedmioty swemu domownikowi lub innej osobie
do ukrycia, egzekutor może przeszukać odzież tej osoby oraz jej teczki, walizy i tym
podobne przedmioty, jakie ona ma przy sobie.
§ 4.
Przeszukanie odzieży powinno być dokonane tylko przez osobę tej samej płci co osoba
przeszukiwana.
§ 5.
Przeszukania odzieży na żołnierzu w czynnej służbie wojskowej albo funkcjonariuszu
Policji, Biura Ochrony Rządu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
lub Straży Granicznej przeprowadza w obecności egzekutora odpowiednio żołnierz Żandarmerii
Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego albo osoba wyznaczona przez przełożonego
funkcjonariusza.
Art. 49.
§ 1.
Podczas przeszukania ma prawo być obecny zobowiązany.
§ 2.
Jeżeli zobowiązany lub inna obecna przy przeszukaniu osoba zachowuje się niewłaściwie
lub przeszkadza w dokonywaniu czynności egzekucyjnych, egzekutor może upomnieć, a
po bezskutecznym upomnieniu wydalić z miejsca dokonywania czynności egzekucyjnych
tę osobę.
Art. 49a.
Przeszukanie rzeczy dokonywane jest zgodnie z celem tej czynności, z zachowaniem umiaru
i poszanowania godności osób, których ta czynność dotyczy, oraz bez wyrządzania niepotrzebnych
szkód i dolegliwości.
Art. 49b.
§ 1.
Jeżeli podczas przeszukania egzekutor natrafi na dokument opatrzony klauzulą tajności,
egzekutor odstępuje od jego egzekucji.
§ 2.
Rzeczy, których posiadanie jest zabronione, przekazuje się właściwemu urzędowi lub
instytucji.
Art. 50.
§ 1.
W lokalach i innych pomieszczeniach organów państwowych oraz na terenach kolejowych
i lotnisk można dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu
tych organów państwowych lub zarządców (komendantów) tych obiektów. Przepis ten nie
dotyczy przypadków, gdy z mocy szczególnych przepisów organy egzekucyjne właściwe
są do działania na terenach kolejowych oraz lotnisk.
§ 2.
W obrębie budynków wojskowych i zajmowanych przez Policję, Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego,
Centralne Biuro Antykorupcyjne lub Straż Graniczną oraz na okrętach wojennych można
dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu odpowiednio właściwego
komendanta lub kierownika jednostki i w asyście wyznaczonego organu wojskowego lub
organu Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży
Granicznej.
§ 3.
Sposób asystowania przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych, uwzględniając w szczególności
przypadki i miejsca, w których wymagana jest asysta organów, sposób postępowania przy
wykonywaniu asysty, tryb powiadamiania właściwych organów, wymagane dokumenty, sposób
dokumentowania wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów, określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
Minister Obrony Narodowej - w przypadku wykonywania asysty przez Służbę Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Żandarmerię Wojskową lub wojskowe organy porządkowe;
2)
minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku wykonywania asysty przez Policję
lub Straż Graniczną;
3)
Prezes Rady Ministrów - w przypadku wykonywania asysty przez Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencję Wywiadu lub Centralne Biuro Antykorupcyjne.
§ 4.
Przeszukania rzeczy osoby obowiązanej do zachowania tajemnicy zawodowej dokonuje się
w obecności przedstawiciela organizacji zawodowej, do której osoba ta przynależy.
Art. 51.
§ 1.
Na wniosek zobowiązanego, a także gdy egzekutor uzna to za konieczne, może być przywołany
świadek do obecności przy czynnościach egzekucyjnych.
§ 2.
Egzekutor przywołuje co najmniej dwóch świadków, jeżeli zobowiązany nie może być obecny
przy czynnościach egzekucyjnych na skutek wydalenia z miejsca dokonywania czynności
egzekucyjnych lub z innych przyczyn, chyba że zachodzi obawa, iż wskutek upływu czasu
potrzebnego na przywołanie świadków egzekucja będzie udaremniona.
§ 3.
Świadkami mogą być także pełnoletni członkowie rodziny i domownicy zobowiązanego.
§ 4.
Świadkowie nie otrzymują wynagrodzenia.
Art. 52.
§ 1.
Jeśli cel egzekucji tego wymaga, organ egzekucyjny zezwoli pisemnie egzekutorowi na
dokonanie czynności egzekucyjnej w dni wolne od pracy lub w porze nocnej pomiędzy
godziną 21 a godziną 7. Egzekutor jest obowiązany okazać zezwolenie organu egzekucyjnego
zobowiązanemu przed przystąpieniem do czynności egzekucyjnych.
§ 2.
Czynności egzekucyjne mogą być dokonywane w porze nocnej tylko w obecności świadka.
Art. 53.
§ 1.
Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, egzekutor sporządza protokół z czynności
egzekucyjnych, który zawiera:
1)
oznaczenie miejsca, czasu i rodzaju czynności;
2)
imiona i nazwiska osób uczestniczących w czynności;
3)
sprawozdanie z przebiegu czynności;
4)
zgłoszone przez obecnych wnioski i oświadczenia;
5)
podpisy obecnych lub wzmiankę o przyczynie braku podpisów;
6)
podpis egzekutora.
§ 2.
Odpis protokołu, o którym mowa w § 1, doręcza się niezwłocznie zobowiązanemu.
Art. 54.
§ 1.
Zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub
egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego.
§ 2.
Na przewlekłość postępowania egzekucyjnego skarga przysługuje również wierzycielowi
niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, a także podmiotowi, którego interes
prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi
zainteresowanemu w wykonaniu obowiązku.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się w terminie 14 dni
od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej
ustawy nie stanowią inaczej.
§ 5.
W sprawie skarg, o których mowa w § 1 i 2, postanowienie wydaje organ egzekucyjny.
Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie.
§ 5a.
W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ egzekucyjny uchyla
zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności.
§ 6.
Wniesienie skargi, o której mowa w § 1, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego.
Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać
w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego.
Art. 55.
(uchylony)
Art. 55a43)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Jeżeli egzekucja prowadzona wobec podmiotu wpisanego w Krajowym Rejestrze Sądowym
dotyczy należności podatkowych i celnych, do poboru których jest zobowiązany naczelnik
urzędu skarbowego albo innych należności pieniężnych, do poboru których właściwy jest
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie zostały one uregulowane w terminie 60 dni od
daty wszczęcia egzekucji, organ egzekucyjny składa wniosek o wpisanie do Krajowego
Rejestru Sądowego daty wszczęcia egzekucji tych należności, wysokości pozostałych
do wyegzekwowania kwot oraz daty i sposobu zakończenia egzekucji.
2.
Zgłaszanie okoliczności podlegających wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego może
odbywać się z użyciem środków komunikacji elektronicznej.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zabezpieczenia społecznego, Ministrem Sprawiedliwości i ministrem właściwym
do spraw cyfryzacji może określić, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania odpisów
dokumentów oraz sposób zgłaszania okoliczności, o których mowa w ust. 2, mając na
względzie potrzebę zapewnienia bezpiecznego, sprawnego i skutecznego przekazywania
tych informacji.
Art. 55b.
W wypadku postępowania egzekucyjnego dotyczącego nawiązki na rzecz Skarbu Państwa
lub przepadku, jeżeli jego przedmiotem jest kwota pieniężna, naczelnik urzędu skarbowego
jest obowiązany w przypadku częściowego lub całkowitego wykonania zobowiązania lub
jego wygaśnięcia niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia powzięcia
tych informacji, przekazać je wierzycielowi. Wierzyciel występuje do biur informacji
gospodarczej, działających na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych , z żądaniem aktualizacji informacji gospodarczych, przekazując do biura aktualne
dane.
Rozdział 4
Zawieszenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego
Art. 56.
§ 1.
Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części:
1)
w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia
na raty spłat należności pieniężnej;
2)
w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego;
3)
w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela
ustawowego;
4)
na żądanie wierzyciela;
5)
w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
§ 2.
Zawieszenie postępowania egzekucyjnego, dotyczącego obowiązku o charakterze niepieniężnym,
z przyczyny określonej w § 1 pkt 2 i 3 może nastąpić tylko w przypadkach, gdy nie
zagraża to interesowi społecznemu.
§ 3.
Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
§ 4.
Na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia
tego postępowania służy zażalenie.
Art. 57.
§ 1.
Organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne po ustaniu przyczyny
zawieszenia, zawiadamiając o tym zobowiązanego. Jednocześnie organ egzekucyjny przystępuje
do czynności egzekucyjnych.
§ 1a.
W przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego w związku z rozłożeniem na raty
spłat należności pieniężnej, organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie w
zakresie wskazanym przez wierzyciela.
§ 2.
W razie zawieszenia postępowania z przyczyny określonej w art. 56 § 1 pkt 2 - organ egzekucyjny podejmie zawieszone postępowanie, gdy organ
ten zostanie zawiadomiony przez wierzyciela o ustaleniu według przepisów prawa cywilnego spadkobierców zmarłego zobowiązanego, na których przeszedł egzekwowany obowiązek,
lub osób, na których rzecz zostały uczynione zapisy windykacyjne. Wierzyciel może
również, nie czekając na sądowe stwierdzenie nabycia spadku lub przedmiotu zapisu
windykacyjnego albo sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia, wskazać osobę,
którą uważa za spadkobiercę zmarłego zobowiązanego, lub osobę, na której rzecz został
uczyniony zapis windykacyjny, odpowiedzialną za egzekwowany obowiązek. Jednakże organ
egzekucyjny obowiązany jest zastosować się do postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia
spadku, postanowienia częściowego stwierdzającego nabycie przedmiotu zapisu windykacyjnego
lub zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia, jeżeli postanowienie to lub
wypis zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia zostaną mu złożone przed zakończeniem
postępowania egzekucyjnego.
§ 3.
Jeżeli szczególne przepisy przewidują wydanie przez wierzyciela decyzji o odpowiedzialności
za zmarłego zobowiązanego innej osoby, jako spadkobiercy lub zapisobiercy, organ egzekucyjny
może podjąć postępowanie egzekucyjne, zawieszone z przyczyny określonej w art. 56
§ 1 pkt 2, po wydaniu takiej decyzji.
Art. 58.
§ 1.
W przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego pozostają w mocy dokonane czynności
egzekucyjne, z tym że w okresie zawieszenia z przyczyn określonych w art. 56 § 1 pkt
1 i 4 mogą być dokonywane, za zgodą organu egzekucyjnego, wypłaty z rachunków bankowych
zobowiązanego po przedstawieniu przez niego dokumentów świadczących o konieczności
poniesienia danych wydatków.
§ 2.
Organ egzekucyjny może jednak uchylić dokonane czynności egzekucyjne, jeżeli to jest
uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego, interes wierzyciela nie stoi temu na przeszkodzie,
a osoby trzecie na skutek tych czynności nie nabyły praw. Uchylenie dokonanych czynności
nie powoduje umorzenia należnych za nie kosztów egzekucyjnych.
§ 3.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie uchylenia czynności egzekucyjnych
przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem
egzekucyjnym.
Art. 59.
§ 1.
Postępowanie egzekucyjne umarza się:
1)
jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania;
2)
jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo
jeżeli obowiązek nie istniał;
3)
jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego
z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu
prawa;
4)
gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona
ze względu na osobę zobowiązanego;
5)
jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny;
6)
w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego;
7)
jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne
albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu;
8)
jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte
przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;
9)
na żądanie wierzyciela;
10)
w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
§ 2.
Postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu
egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej
wydatki egzekucyjne.
§ 2a.
W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 i 9, postępowanie
egzekucyjne umarza się w przypadkach określonych w § 1 pkt 4, 6, 7, 9 i 10 oraz w
§ 2.
§ 3.
W przypadkach, o których mowa w § 1 i 2, organ egzekucyjny wydaje postanowienie w
sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, chyba że umorzenie postępowania egzekucyjnego
następuje na podstawie art. 34 § 4.
§ 4.
Postanowienie, o którym mowa w § 3, wydaje się na żądanie zobowiązanego lub wierzyciela
albo z urzędu.
§ 5.
Na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego przysługuje zażalenie
zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.
Art. 60.
§ 1.
Umorzenie postępowania egzekucyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 59 § 1 pkt
1-8 i 10, powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, jeżeli przepisy ustawy
nie stanowią inaczej. Pozostają jednak w mocy prawa osób trzecich nabyte na skutek
tych czynności.
§ 2.
Organ egzekucyjny wydaje w razie potrzeby postanowienie dotyczące uchylenia dokonanych
czynności egzekucyjnych wskutek umorzenia postępowania egzekucyjnego.
§ 3.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych
lub odmowy uchylenia tych czynności służy zażalenie.
Art. 61.
W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 2
wszczęcie ponownej egzekucji może nastąpić wówczas, gdy zostanie ujawniony majątek
lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych.
Rozdział 5
Zbieg egzekucji
Art. 62.
§ 1.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy albo prawa
majątkowego egzekucje do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi łącznie sądowy
organ egzekucyjny albo organ egzekucyjny, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w
razie niemożności ustalenia tego pierwszeństwa - organ, który dokonał zajęcia na poczet
należności w wyższej kwocie.
§ 2.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie jednolitego
tytułu wykonawczego państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo zagranicznego tytułu
wykonawczego określonych w ustawie o wzajemnej pomocy i egzekucji sądowej do tej samej
rzeczy albo prawa majątkowego - egzekucje do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi
łącznie administracyjny organ egzekucyjny.
Art. 62a.
Zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej nie wstrzymuje czynności egzekucyjnych.
Art. 62b.
§ 1.
Jeżeli zgodnie z art. 62 prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego,
organ egzekucyjny:
1)
sporządza i przekazuje sądowemu organowi egzekucyjnemu odpisy tytułu wykonawczego
z oznaczeniem celu, któremu ma służyć, dokumentu zajęcia oraz innych dokumentów niezbędnych
do prawidłowego przeprowadzenia egzekucji;
2)
zwraca wierzycielowi niewykorzystaną zaliczkę;
3)
przekazuje sądowemu organowi egzekucyjnemu kwoty uzyskane wskutek zajęcia rzeczy albo
prawa majątkowego, do których nastąpił zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej,
w przypadku gdy kwoty te nie zostały wypłacone wierzycielowi przed przekazaniem sądowemu
organowi egzekucyjnemu odpisów, o których mowa w pkt 1;
4)
zawiadamia zobowiązanego lub dłużnika zajętej wierzytelności o przekazaniu egzekucji
sądowemu organowi egzekucyjnemu i umorzeniu opłaty za czynność egzekucyjną, dokonaną
w egzekucji, w której wystąpił zbieg.
§ 2.
Organ egzekucyjny opatruje odpis tytułu wykonawczego adnotacją o wysokości należnych
kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym, w którym powstał zbieg,
oraz zakresie, w jakim należność została zaspokojona.
Art. 62c.
Organ egzekucyjny, zawiadamia wierzyciela, zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności
o przekazaniu egzekucji sądowemu organowi egzekucyjnemu.
Art. 62d.
§ 1.
Organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji do rzeczy albo prawa
majątkowego, do których nastąpił zbieg, prowadzi je w trybie egzekucji administracyjnej.
§ 2.
Organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji do rzeczy albo prawa
majątkowego zawiadamia zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o wysokości
opłaty obliczonej zgodnie z art. 64 § 1a.
§ 3.
Na żądanie sądowego organu egzekucyjnego organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie
łącznie egzekucji, informuje o jej przebiegu.
Art. 62e.
W przypadku kolejnego zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy
albo prawa majątkowego egzekucję sądową przejmuje organ egzekucyjny, który prowadzi
łącznie egzekucje w wyniku pierwszego zbiegu egzekucji. Przepisy art. 62a−62d i art.
62f stosuje się odpowiednio.
Art. 62f.
§ 1.
Organ egzekucyjny prowadzący łącznie egzekucje kończy, w formie postanowienia, egzekucję
sądową z rzeczy albo prawa majątkowego, przejętą od sądowego organu egzekucyjnego,
jeżeli jej dalsze prowadzenie jest niemożliwe, niecelowe lub jeżeli jest oczywiste,
że nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów tej egzekucji. W postanowieniu organ egzekucyjny
uchyla również czynności egzekucyjne podjęte w ramach tej egzekucji. Postanowienie
doręcza się wierzycielowi, zobowiązanemu, dłużnikowi zajętej wierzytelności oraz sądowemu
organowi egzekucyjnemu, od którego przejęto egzekucję.
§ 2.
Na postanowienie, o którym mowa w § 1, zażalenie przysługuje wierzycielowi niebędącemu
organem egzekucyjnym oraz zobowiązanemu.
Art. 63.
§ 1.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego,
prowadzonych przez organy egzekucyjne, przepisy art. 62-62c, art. 62d § 1 i 3, art.
62e oraz art. 62f stosuje się odpowiednio.
§ 244)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Spór o właściwość między organami egzekucyjnymi rozstrzyga, na wniosek organu egzekucyjnego
pozostającego w sporze, dyrektor izby administracji skarbowej właściwy ze względu
na siedzibę organu egzekucyjnego, który pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności
ustalenia tego pierwszeństwa - dyrektor izby administracji skarbowej właściwy ze względu
na siedzibę organu egzekucyjnego, który dokonał zajęcia na poczet należności w wyższej
kwocie.
Art. 63a.
§ 145)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Doręczenia pomiędzy organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy organem egzekucyjnym a komornikiem
sądowym dokonuje się z użyciem środków komunikacji elektronicznej. Jeżeli doręczenie
za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest niemożliwe z przyczyn technicznych,
w czasie niezbędnym do przywrócenia ich funkcjonowania doręczenia dokonuje się w postaci
papierowej.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości
oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia,
sposób sporządzania i dokonywania doręczeń z użyciem środków komunikacji elektronicznej
odpisów dokumentów w przypadku wystąpienia zbiegu egzekucji, mając na względzie bezpieczeństwo
posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej oraz sprawność i skuteczność
egzekucji.
Rozdział 6
Koszty egzekucyjne
Art. 64.
§ 1.
Organ egzekucyjny, z zastrzeżeniem § 2, w egzekucji należności pieniężnych pobiera
za dokonane czynności egzekucyjne opłaty w następującej wysokości, z zastrzeżeniem
art. 64d:
1)
za pobranie pieniędzy na miejscu u zobowiązanego - 5% kwoty pobranej należności, nie
mniej jednak niż 2 zł 50 gr;
2)
za zajęcie świadczeń z ubezpieczenia społecznego - 4% kwoty egzekwowanej należności,
nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr;
3)
za zajęcie wynagrodzenia za pracę - 4% egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż
2 zł 50 gr;
446)Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 16 sierpnia 2016 r. w zakresie, w jakim nie określa maksymalnej wysokości opłaty za dokonane czynności egzekucyjne, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt SK 31/14 (Dz. U. poz. 1244).)
za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3 wierzytelności pieniężnych lub innych
praw majątkowych - 5% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 4 zł 20
gr;
5)
za zajęcie ruchomości - 6% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 6 zł
80 gr;
6)
za zajęcie nieruchomości - 8% kwoty egzekwowanej należności, nie więcej jednak niż
34 200 zł;
7)
za odebranie zajętych ruchomości od zobowiązanego - 5% kwoty wartości szacunkowej
tych ruchomości, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr;
8)
za odebranie pomieszczeń w zajętej nieruchomości - w wysokości i na zasadach określonych
w art. 64a § 1 pkt 6;
9)
za ogłoszenie sprzedaży zajętych ruchomości w drodze licytacji lub przetargu ofert
lub za czynności przygotowawcze do sprzedaży egzekucyjnej w inny sposób - 6 zł 80
gr;
10)
za ogłoszenie sprzedaży zajętej nieruchomości - 10 zł;
11)
za przeprowadzenie licytacji lub dokonanie sprzedaży egzekucyjnej w inny sposób -
5% kwoty uzyskanej ze sprzedaży, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr;
12)
za spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji
z zajętych ruchomości lub praw majątkowych przez ich usunięcie, zbycie lub uszkodzenie
- 10% wartości szacunkowej tych ruchomości, nie mniej jednak niż 13 zł 50 gr;
13)
za wezwanie pomocy Policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Żandarmerii
Wojskowej lub wojskowych organów porządkowych - 13 zł 50 gr;
14)
za spisanie na miejscu u zobowiązanego protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego
- 10% kwoty egzekwowanej należności, nie więcej jednak niż 3 zł.
§ 1a.
W przypadku przejęcia prowadzenia egzekucji sądowej, w wyniku zbiegu egzekucji do
tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, organ egzekucyjny pobiera opłatę za prowadzenie
egzekucji w wysokości, o której mowa w § 1 pkt 2-6. W podstawie obliczenia opłaty
uwzględnia się należności pieniężne wskazane przez sądowy organ egzekucyjny w odpisie
tytułu wykonawczego, w tym odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie.
§ 2.
Organ egzekucyjny pobiera opłaty za czynności egzekucyjne, jeżeli nie później niż
po upływie 14 dni od dnia dokonania pierwszego zajęcia nieruchomości, rzeczy lub prawa
majątkowego nadał w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe za pokwitowaniem lub doręczył zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego lub zawiadomienie
o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego.
§ 3.
Opłaty za czynności egzekucyjne, o których mowa w § 1 pkt 1-6, oblicza się oddzielnie
od każdego tytułu wykonawczego, który był podstawą dokonania czynności egzekucyjnych.
§ 4.
Opłaty za zajęcia, o których mowa w § 1 pkt 2-6, pobiera się tylko raz w toku postępowania
egzekucyjnego, chociażby takie same czynności były następnie ponawiane.
§ 5.
Jeżeli w celu wyegzekwowania tej samej należności pieniężnej dokonano czynności egzekucyjnych,
o których mowa w § 1 pkt 2-6, za dokonanie kolejnej czynności egzekucyjnej pobiera
się opłatę egzekucyjną pomniejszoną o opłatę za wcześniej dokonaną czynność egzekucyjną,
nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr.
§ 647)Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 16 sierpnia 2016 r. w zakresie, w jakim nie określa maksymalnej wysokości opłaty manipulacyjnej, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 46..
Organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie
czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych. Opłata wynosi
1% kwoty egzekwowanych należności pieniężnych objętych każdym tytułem wykonawczym,
nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr. W podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również
odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie przypadające w dniu wszczęcia
postępowania egzekucyjnego.
§ 7.
Jeżeli wysokość opłaty egzekucyjnej jest określona stosunkowo do egzekwowanej lub
pobranej należności pieniężnej, w podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również
odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie przypadające w dniu podjęcia
czynności egzekucyjnej lub sporządzenia dokumentu stanowiącego podstawę dokonania
czynności egzekucyjnej.
§ 848)Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 16 sierpnia 2016 r. w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości obniżenia opłaty, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 4 i opłaty manipulacyjnej w razie umorzenia postępowania z uwagi na dobrowolną zapłatę egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 46..
Zapłata egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych nie zwalnia od
obowiązku uiszczenia opłaty manipulacyjnej oraz opłat za czynności egzekucyjne i wydatków
egzekucyjnych.
§ 9.
Obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w § 1 i 6, powstaje:
1)
za pobranie pieniędzy - z chwilą pobrania;
2)
za zajęcie wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych u dłużnika zajętej
wierzytelności - z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia
o zajęciu;
3)
za zajęcie wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych w inny sposób niż
określony w pkt 2 - z chwilą zawiadomienia zobowiązanego o zajęciu;
4)
za zajęcie ruchomości - z chwilą podpisania protokołu zajęcia przez poborcę skarbowego;
5)
za zajęcie nieruchomości - z chwilą doręczenia zobowiązanemu wezwania, o którym mowa
w art. 110c § 2;
6)
za odebranie zajętych ruchomości od zobowiązanego lub odebranie pomieszczeń w zajętej
nieruchomości - z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego protokołu ich odebrania;
7)
za ogłoszenie o licytacji ruchomości lub za czynności przygotowawcze do sprzedaży
egzekucyjnej zajętych ruchomości w inny sposób lub ogłoszenie sprzedaży zajętej nieruchomości
- z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu obwieszczenia o licytacji lub zawiadomienia
o dokonaniu czynności przygotowawczych do sprzedaży w inny sposób;
8)
za przeprowadzenie licytacji lub dokonanie sprzedaży egzekucyjnej w inny sposób -
z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego protokołu sprzedaży;
9)
za spisanie protokołu o udaremnieniu egzekucji - z chwilą podpisania przez poborcę
skarbowego tego protokołu;
10)
za wezwanie pomocy organów, o których mowa w § 1 pkt 13 - z chwilą przybycia funkcjonariusza
na miejsce wykonywania czynności egzekucyjnej;
11)
za spisanie protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego - z chwilą podpisania protokołu
przez poborcę skarbowego lub innego upoważnionego pracownika oraz przez zobowiązanego
lub świadka przywołanego do tej czynności.
§ 10.
Obowiązek uiszczenia opłaty manipulacyjnej powstaje z chwilą doręczenia zobowiązanemu
odpisu tytułu wykonawczego. Jeżeli pierwszą czynnością egzekucyjną jest zajęcie wierzytelności
pieniężnej lub innego prawa majątkowego u dłużnika zajętej wierzytelności, obowiązek
uiszczenia opłaty manipulacyjnej powstaje równocześnie z obowiązkiem uiszczenia opłaty
za zajęcie.
Art. 64a.
§ 1.
Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym pobiera opłaty
za dokonane czynności egzekucyjne w następującej wysokości, z zastrzeżeniem art. 64d:
1)
za wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia - 10% kwoty nałożonej
grzywny, nie więcej jednak niż 68 zł; w przypadku wielokrotnego nakładania grzywien
opłatę pobiera się osobno od każdego postanowienia;
2)
za wydanie postanowienia o:
a)
zastosowaniu wykonania zastępczego,
b)
wezwaniu zobowiązanego do wydania rzeczy ruchomej albo dokumentu,
c)
wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku wydania nieruchomości albo opróżnienia
lokalu,
d)
wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem
zastosowania przymusu bezpośredniego
- 6 zł 80 gr;
3)
za odebranie rzeczy ruchomej - 6 zł 80 gr;
4)
za odebranie dokumentu - 4 zł 20 gr;
5)
za odebranie nieruchomości - 68 zł;
6)
za opróżnienie lokalu i innych pomieszczeń - 6 zł 80 gr od każdej izby; za opróżnienie
pomieszczeń mieszkalnych nie pobiera się odrębnej opłaty od pomieszczeń pomocniczych,
jak przedpokoje, korytarze, werandy, łazienki, spiżarnie, a za opróżnienie pomieszczeń
gospodarczych, w szczególności garaży i stajni, pobiera się opłatę za każde pomieszczenie
jak za izbę;
7)
za czynności dotyczące sprzedaży licytacyjnej, za spisanie protokołu o udaremnieniu
przeprowadzenia egzekucji oraz za wezwanie pomocy organów, o których mowa w art. 64
§ 1 pkt 13, pobiera się odpowiednio opłaty określone w art. 64 § 1 pkt 7, 9 i 11-13.
§ 2.
Obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w § 1, powstaje:
1)
za wydanie postanowień wymienionych w pkt 1 i 2 - z chwilą doręczenia zobowiązanemu
postanowienia;
2)
za czynności wymienione w pkt 3-6 - z chwilą podpisania przez egzekutora protokołu
czynności egzekucyjnych;
3)
za czynności wymienione w pkt 7 - z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu obwieszczenia
o licytacji, z chwilą podpisania protokołu przeprowadzenia licytacji, z chwilą przybycia
funkcjonariusza organów, o których mowa w art. 64 § 1 pkt 13, na miejsce wykonywania
czynności egzekucyjnych lub z chwilą podpisania protokołu o udaremnieniu przeprowadzenia
egzekucji.
Art. 64b.
§ 1.
Wydatkami egzekucyjnymi są koszty faktycznie poniesione przez organ egzekucyjny w
związku z prowadzeniem egzekucji, a w szczególności na opłacenie:
1)
przejazdu i delegacji poborcy lub egzekutora;
2)
przewozu, załadowania, rozładowania, przechowania, utrzymania i dozoru zwierząt oraz
ruchomości odebranych albo usuniętych z opróżnionych budynków, lokali i pomieszczeń;
3)
przymusowego otwarcia środków transportu, pomieszczeń i schowków;
4)
należności świadków, biegłych i rzeczoznawców;
5)
ogłoszenia w prasie;
6)
sporządzenia dokumentów;
7)
prowadzenia zarządu zajętej nieruchomości;
8)
prowizji i opłat pobieranych w związku z realizacją zajęcia przez dłużnika zajętej
wierzytelności lub przekazywaniem dochodzonych kwot do organu egzekucyjnego;
9)
kosztu uzyskania informacji o majątku dłużnika;
10)
wykonania zastępczego;
11)
zastosowania przymusu bezpośredniego.
§ 2.
Przez wydatki egzekucyjne rozumie się również koszty przekazania wyegzekwowanych kwot
w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego
albo zagranicznego tytułu wykonawczego.
Art. 64c.
§ 1.
Opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, wraz z wydatkami poniesionymi
przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne. Koszty egzekucyjne, z zastrzeżeniem
§ 2-4, obciążają zobowiązanego.
§ 2.
Jeżeli tytuł wykonawczy zawiera wady uniemożliwiające przeprowadzenie postępowania
egzekucyjnego, które nie mogły być znane organowi egzekucyjnemu w chwili skierowania
tego tytułu do egzekucji, wierzyciel niebędący jednocześnie organem egzekucyjnym obowiązany
jest uiścić, tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez organ egzekucyjny, kwotę wynoszącą
3 zł 40 gr.
§ 2a.
Przepisu § 2 nie stosuje się do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.
§ 2b49)Dodany przez art. 32 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Przepisu § 2 nie stosuje się do Państwowej Inspekcji Pracy.
§ 3.
Jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże
się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te,
wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca
zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował
wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela.
§ 3a.
(uchylony)
§ 3b.
(uchylony)
§ 4.
Wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego.
§ 4a.
(uchylony)
§ 4b50)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 12 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Nieściągnięte od zobowiązanego wydatki egzekucyjne, poniesione w postępowaniu egzekucyjnym
prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego
albo tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art.
2 § 1 pkt 8 lit. g, organ egzekucyjny lub rekwizycyjny pokrywa bezpośrednio z budżetu
państwa.
§ 4c.
(uchylony)
§ 4d.
Nie obciąża się kosztami egzekucyjnymi oraz kwotą, o której mowa w § 2, wierzyciela
będącego naczelnikiem urzędu skarbowego, ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,
ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych albo ministrem właściwym do spraw
budżetu, jeżeli organem egzekucyjnym prowadzącym postępowanie był naczelnik urzędu
skarbowego.51)Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku
3. Wydatki egzekucyjne poniesione przez organ egzekucyjny są pokrywane z budżetu państwa.
§ 4e.
Koszty egzekucyjne zabezpieczone zastawem skarbowym lub hipoteką przymusową mogą być
pokryte również przez aktualnego właściciela przedmiotu zastawu skarbowego lub hipoteki
przymusowej niebędącego zobowiązanym.
§ 5.
Egzekucja kosztów egzekucyjnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji. Przy egzekucji kosztów egzekucyjnych nie pobiera się opłat za czynności
egzekucyjne.
§ 6.
Koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji należności pieniężnej są dochodzone na podstawie
tytułu wykonawczego wystawionego na tę należność, chyba że przepisy niniejszej ustawy
stanowią inaczej.
§ 6a.
Organ egzekucyjny zawiadamia:
1)
zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek złożony w terminie 6 miesięcy
od dnia:
a)
wyegzekwowania wykonania obowiązku, a w przypadku wyegzekwowania obowiązku w egzekucji
z nieruchomości - od dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości
stało się ostateczne,
b)
w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne;
2)
wierzyciela o wysokości kosztów egzekucyjnych w terminie miesiąca od dnia doręczenia
wierzycielowi ostatecznego postanowienia umarzającego postępowanie egzekucyjne, jeżeli
koszty egzekucyjne obciążają wierzyciela.
§ 7.
Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na wniosek
wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia
o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w § 6a. Na postanowienie to przysługuje
zażalenie.
§ 7a.
W przypadkach określonych w art. 80 i art. 81 ustawy o wzajemnej pomocy organ egzekucyjny
może wystąpić do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o przekazanie na rachunek
tego organu wydatków egzekucyjnych poniesionych w związku z realizacją wniosku o odzyskanie
należności pieniężnych wraz z wypłaconymi odsetkami od zwróconych należności pieniężnych,
przedstawiając ich zestawienie, jeżeli wszczęcie lub prowadzenie egzekucji administracyjnej
należności pieniężnych będących przedmiotem zwrotu spowodowało państwo członkowskie
lub państwo trzecie.
§ 7b.
W przypadku, o którym mowa w § 7a, nie wydaje się postanowienia o wysokości wydatków
egzekucyjnych obciążających wierzyciela.
§ 8.
(uchylony)
§ 9.
Środki pieniężne pochodzące z wyegzekwowanych kosztów egzekucyjnych, w tym powstałych
w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego
albo zagranicznego tytułu wykonawczego, przypadają na rzecz tego organu, który je
uzyskał.
§ 10.
Jeżeli koszty egzekucyjne zostały pokryte przez wierzyciela, środki pieniężne uzyskane
z tego tytułu przypadają na rzecz organu, który dokonał czynności egzekucyjnych powodujących
powstanie tych kosztów, z zastrzeżeniem § 11.
§ 11.
Jeżeli czynności egzekucyjne powodujące powstanie kosztów, o których mowa w art. 64
§ 1 pkt 2-6 i § 6, zostały dokonane przez więcej niż jeden organ egzekucyjny lub rekwizycyjny,
uzyskane z tego tytułu środki pieniężne rozdziela się między te organy w proporcji
odpowiadającej stosunkowi wyegzekwowanych przez nie kwot do kwot wyegzekwowanych w
całym postępowaniu egzekucyjnym. Przepis art. 64 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 11a.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego
koszty egzekucyjne przypadają na rzecz tych organów egzekucyjnych, które dokonały
poszczególnych czynności powodujących powstanie tych kosztów.
§ 12.
Rozliczenia, o którym mowa w § 11, dokonuje organ egzekucyjny kończący postępowanie
egzekucyjne, nie później niż w terminie 30 dni od dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego.
Rozliczenie może być dokonane za zgodą wierzyciela przez potrącenie wzajemnych należności.
Na postanowienie w sprawie rozliczenia kosztów przysługuje zażalenie organom, których
dotyczy to rozliczenie.
Art. 64d.
§ 1.
Kwoty opłat za czynności egzekucyjne ulegają podwyższaniu w stopniu odpowiadającym
wzrostowi cen towarów i usług konsumpcyjnych wynikającemu ze wskaźnika cen towarów
i usług konsumpcyjnych ogółem ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,
z uwzględnieniem zaokrąglenia, o którym mowa w art. 27a.
§ 2.
Podwyższanie kwot opłat za czynności egzekucyjne następuje z ostatnim dniem kwartału
następującego po kwartale, w którym wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony
od dnia 1 stycznia 2002 r. przekroczył 20% lub wielokrotność tej wielkości.
§ 3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, podwyższone
kwoty opłat za czynności egzekucyjne w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”.
§ 4.
Przepisy § 1-3 stosuje się również do innych należności lub wartości określonych w
ustawie kwotowo.
Art. 64e.
§ 1.
Organ egzekucyjny może umorzyć w całości lub w części przypadające na jego rzecz koszty
egzekucyjne.
§ 2.
Koszty egzekucyjne mogą być umorzone, jeżeli:
1)
stwierdzono nieściągalność od zobowiązanego dochodzonego obowiązku lub gdy zobowiązany
wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów egzekucyjnych bez znacznego uszczerbku
dla swojej sytuacji finansowej;
2)
za umorzeniem przemawia ważny interes publiczny;
3)
ściągnięcie tylko kosztów egzekucyjnych spowodowałoby niewspółmierne wydatki egzekucyjne.
§ 3.
Koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji należności pieniężnych mogą być umorzone w
przypadkach określonych w § 2 pkt 1, jeżeli obciążenie wierzyciela obowiązkiem uiszczenia
tych kosztów byłoby gospodarczo nieuzasadnione.
§ 4.
W przypadku częściowego umorzenia kosztów egzekucyjnych umarza się przede wszystkim
opłaty za czynności egzekucyjne.
§ 4a52)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Organ egzekucyjny z urzędu umarza koszty z tytułu opłat, o których mowa w art. 64
§ 1 i 6, jeżeli opłaty te nie mogą być ściągnięte od zobowiązanego i powstały w postępowaniu
egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego
tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o
których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g. Nie wydaje się postanowienia w sprawie umorzenia
kosztów egzekucyjnych.
§ 4b52)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Przepis § 4a stosuje się odpowiednio do wydatków egzekucyjnych poniesionych w postępowaniu
egzekucyjnym prowadzonym na podstawie:
1)
jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego, chyba że organ
egzekucyjny uzyskał zwrot tych wydatków od państwa członkowskiego lub państwa trzeciego
w przypadkach określonych w art. 29a lub w przypadkach określonych w art. 80 i art.
81 ustawy o wzajemnej pomocy;
2)
tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1
pkt 8 lit. g.
§ 4c.
Organ egzekucyjny z urzędu umarza niewyegzekwowane koszty z tytułu opłaty, o której
mowa w art. 64 § 1 pkt 2-6, naliczonej w egzekucji, w której doszło do zbiegu egzekucji
administracyjnej i sądowej, w przypadku przejęcia prowadzenia łącznie egzekucji przez
sądowy organ egzekucyjny. Nie wydaje się postanowienia w sprawie umorzenia kosztów
egzekucyjnych.
§ 4d.
Organ egzekucyjny z urzędu umarza niewyegzekwowane koszty z tytułu opłaty, o której
mowa w art. 64 § 1a, jeżeli opłata nie może być ściągnięta od zobowiązanego. Nie wydaje
się postanowienia w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych.
§ 5.
Na postanowienie w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych służy zażalenie zobowiązanemu
i wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.
Art. 64f.
Organ egzekucyjny, ze względu na ważny interes zobowiązanego, może rozłożyć na raty
zapłatę przypadających na jego rzecz kosztów egzekucyjnych. Na postanowienie w sprawie
rozłożenia na raty spłaty kosztów egzekucyjnych przysługuje zażalenie.
Art. 65.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
sposób ustalania i dokumentowania wydatków egzekucyjnych, w szczególności sposób ustalania
i rozliczania wydatków wspólnych, poniesionych w związku z egzekucją u dwu lub więcej
zobowiązanych oraz przypadki, w których wydatki ustala się w formie zryczałtowanej.
Określając sposób ustalania i dokumentowania wydatków egzekucyjnych minister uwzględnia
rodzaj wydatków oraz ich udział w prowadzonych egzekucjach.
Art. 66.
§ 1.
Wierzyciel ponosi wydatki związane z przekazaniem mu egzekwowanej należności lub przedmiotu.
§ 2.
Wydatki, o których mowa w § 1, organ egzekucyjny pokrywa z wyegzekwowanych kwot.
§ 3.
Wierzyciel, na rzecz którego organ egzekucyjny dokonał czynności egzekucyjnych, jest
obowiązany, z zastrzeżeniem § 4, do uiszczenia opłaty komorniczej.
§ 4.
Nie pobiera się opłaty komorniczej od:
1)
kwot wpłaconych po wystąpieniu wierzyciela z żądaniem zawieszenia albo umorzenia postępowania
egzekucyjnego;
2)
należności ściągniętych przez organ egzekucyjny będący jednocześnie ich wierzycielem;
353)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
należności dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez naczelnika
urzędu skarbowego, ministra właściwego do spraw finansów publicznych, ministra właściwego
do spraw instytucji finansowych albo ministra właściwego do spraw budżetu;
454)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
należności dochodzonych na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego
tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o
których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.
§ 5.
Opłata komornicza przypada na rzecz tego organu, który dokonał ściągnięcia należności
pieniężnej lub zastosował środki egzekucyjne, w wyniku których należność została zapłacona.
§ 6.
Do opłaty komorniczej stosuje się odpowiednio przepisy § 2 oraz art. 64c § 11 i 12.
§ 7.
Jeżeli wierzyciel uchyla się od uiszczenia opłaty komorniczej, opłata ta, w części,
w jakiej nie została potrącona przez organ egzekucyjny, podlega przymusowemu ściągnięciu
w trybie egzekucji administracyjnej, po uprzednim doręczeniu upomnienia z zagrożeniem
egzekucją, a następnie wystawieniu tytułu wykonawczego.
§ 8.
Państwowe jednostki budżetowe, których należności dochodzone w trybie egzekucyjnym
stanowią dochód budżetu państwa, z zastrzeżeniem § 4, są upoważnione do przeznaczania
odpowiedniej części uzyskanych z egzekucji wpływów na pokrycie opłaty komorniczej
i wydatków, o których mowa w § 1.
Rozdział 7
(uchylony)
Dział II
Egzekucja należności pieniężnych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 67.
§ 1.
Z zastrzeżeniem art. 68 § 1, podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których
mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego
u dłużnika zajętej wierzytelności albo protokół zajęcia prawa majątkowego, albo protokół
zajęcia i odbioru ruchomości, albo protokół odbioru dokumentu, sporządzone według
wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów
publicznych. Określając wzór, minister uwzględni uwarunkowania wynikające z elektronicznego
przetwarzania danych zawartych w tym zawiadomieniu lub protokołach.
§ 1a.
Zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą
być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków
komunikacji elektronicznej. W takim przypadku nie stosuje się wzoru, o którym mowa
w § 1.
§ 2.
Zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności
zawiera:
1)
oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego;
2)
oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności;
3)
określenie stosowanego środka egzekucyjnego;
4)
numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia;
5)
kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin
płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie
oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia;
6)
kwotę należnych kosztów egzekucyjnych;
7)
wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu
egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia;
8)
pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia;
9)
datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego
podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego.
§ 2a.
Jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności
przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji
elektronicznej:
1)
w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i
stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego;
255)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 56.)
zawiadomienie o zajęciu zawiera numer Powszechnego Elektronicznego Sytemu Ewidencji
Ludności (PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) zobowiązanego, o ile są
znane organowi egzekucyjnemu;
256)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.)
zawiadomienie o zajęciu zawiera numer PESEL lub NIP zobowiązanego, o ile są znane
organowi egzekucyjnemu;
357)W brzmieniu ustalonym przez art. 53 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 35.)
zawiadomienie o zajęciu opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
§ 2b.
W przypadkach, o których mowa w § 1a, organ egzekucyjny sporządza wydruk zawiadomienia
o zajęciu. Doręczenie zobowiązanemu wydruku zawiadomienia o zajęciu uznaje się za
doręczenie odpisu tego zawiadomienia.
§ 2c.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i dokonywania
doręczeń dokumentów przesyłanych w ramach stosowanego środka egzekucyjnego przy wykorzystaniu
systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej, mając
na względzie bezpieczeństwo posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej
oraz sprawność i skuteczność egzekucji.
§ 3.
Do protokołu zajęcia prawa majątkowego stosuje się odpowiednio § 4.
§ 4.
Protokół zajęcia i odbioru ruchomości zawiera treść określoną w § 2 pkt 1, 4-6 i 9
oraz w art. 53 § 1 pkt 5, a ponadto:
1)
wyszczególnienie zajętych ruchomości z podaniem ich ilości, rodzaju jednostki miary
i wartości szacunkowej ruchomości, jeżeli jej oszacowanie nie zostało zastrzeżone
dla biegłego skarbowego;
2)
adnotację, które z zajętych ruchomości mogą być sprzedane bezpośrednio po zajęciu,
a także które ruchomości poborca pozostawia pod dozorem zobowiązanego lub osoby zastępującej
zobowiązanego, a które odbiera;
3)
pouczenie zobowiązanego o skutkach zajęcia ruchomości i przysługującym mu prawie zaskarżenia
w postaci zgłoszenia zarzutów;
4)
pouczenie dozorcy o skutkach przyjęcia ruchomości pod dozór.
§ 5.
Protokół odebrania dokumentu zawiera treść określoną w § 2 pkt 1, 4-6 i 9 i § 4 pkt
3 oraz w art. 53 § 1 pkt 1, 2 i 4-6, a ponadto:
1)
oznaczenie lub opis odebranego dokumentu;
2)
wartość szacunkową prawa majątkowego związanego z tym dokumentem.
Art. 67a.
§ 1.
Organ egzekucyjny może z mocy samego zajęcia wierzytelności lub innego prawa majątkowego
albo ruchomości wykonywać wszelkie prawa zobowiązanego w zakresie niezbędnym do prowadzenia
egzekucji.
§ 2.
Zobowiązany udziela organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień, potrzebnych do dochodzenia
należności pieniężnej.
Art. 67b.
O ile dalsze przepisy nie stanowią inaczej, organ egzekucyjny zwraca się do biegłego
skarbowego o oszacowanie wartości zajętej ruchomości lub prawa majątkowego.
Art. 67c.
§ 1.
Uprawnienia do oszacowania wartości ruchomości lub prawa majątkowego zobowiązanego
mogą być nadane osobie, która:
1)
korzysta w pełni z praw publicznych;
2)
posiada:
a)
dyplom ukończenia wyższej, średniej lub zasadniczej szkoły o profilu technicznym lub
artystycznym lub dyplom mistrza, w zawodzie lub kierunku odpowiadającym rodzajowi
majątku, którego wartość podlega oszacowaniu,
b)
opinię właściwego stowarzyszenia, organizacji zawodowej, szkoły wyższej lub innej
instytucji stwierdzającej posiadanie przez tę osobę teoretycznych i praktycznych wiadomości
w danej gałęzi techniki, sztuki, rzemiosła, a także innych umiejętności niezbędnych
do oszacowania wartości majątku.
§ 258)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Z wnioskiem o nadanie uprawnień do szacowania wartości majątku zobowiązanego kandydat
na biegłego skarbowego występuje do dyrektora izby administracji skarbowej.
§ 3.
Do wniosku, o którym mowa w § 2, dołącza się:
1)
kopię dokumentu oraz opinię, o których mowa w § 1 pkt 2;
2)
informację określającą zakres uprawnień, o które kandydat się ubiega;
3)
dokumenty stwierdzające tożsamość kandydata oraz jego niekaralność;
4)
opinię zakładu pracy, jeżeli kandydat jest pracownikiem.
§ 459)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Na postanowienie dyrektora izby administracji skarbowej, odmawiające dokonania wpisu
na listę biegłych skarbowych, przysługuje zażalenie.
§ 559)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Podstawę do podjęcia czynności biegłego skarbowego stanowi wpis kandydata na listę
prowadzoną przez izbę administracji skarbowej.
§ 6.
W prowadzonej przez izbę administracji skarbowej liście biegłych skarbowych uwzględnia
się:60)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. c ustawy,
o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r.
1)
imię i nazwisko biegłego skarbowego i jego adres zamieszkania;
2)
zakres przyznanych uprawnień;
3)
termin wpisania na listę;
4)
wzór uwierzytelnionego podpisu biegłego skarbowego.
§ 7.
Lista biegłych skarbowych jest prowadzona według wzoru określonego przez ministra
właściwego do spraw finansów publicznych, dostosowanego do techniki informatycznej.
§ 861)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r..
Lista biegłych skarbowych jest dostępna dla zainteresowanych w siedzibie odpowiedniej
izby administracji skarbowej.
§ 961)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r..
W styczniu każdego roku izba administracji skarbowej przekazuje ministrowi właściwemu
do spraw finansów publicznych listę biegłych skarbowych, a także zawiadamia niezwłocznie
o każdym przypadku wpisania lub wykreślenia z listy biegłego skarbowego.
§ 10.
Skreślenie z listy biegłych skarbowych następuje:
1)
na własną prośbę;
2)
w przypadku:
a)
pozbawienia praw publicznych lub utraty innych warunków do pełnienia tej funkcji albo
stwierdzenia, że z chwilą dokonania wpisu na listę biegły skarbowy warunkom tym nie
odpowiadał i nadal nie odpowiada,
b)
śmierci biegłego skarbowego,
c)
stwierdzenia nienależytego wykonywania funkcji biegłego skarbowego.
§ 1162)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Na postanowienie dyrektora izby administracji skarbowej w sprawie skreślenia biegłego
skarbowego z listy biegłych skarbowych przysługuje zażalenie.
§ 1263)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r..
Biegły skarbowy może odmówić dokonania szacunku wartości majątku zobowiązanego znajdującego
się na terenie działania izby administracji skarbowej, na listę której został wpisany,
tylko z ważnych przyczyn.
§ 1363)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r..
Biegły skarbowy, wydając opinię, używa tytułu biegłego skarbowego z oznaczeniem izby
administracji skarbowej, na listę której został wpisany.
§ 14.
Biegły skarbowy jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić izbę administracji skarbowej
o:64)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. f ustawy,
o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r.
1)
każdej zmianie swojego adresu;
2)
zamierzonej przerwie w wykonywaniu czynności biegłego skarbowego przez okres dłuższy
niż 3 miesiące.
§ 15.
Biegłemu skarbowemu za oszacowanie wartości ruchomości lub prawa majątkowego zobowiązanego
przysługuje wynagrodzenie zgodne z zakresem wykonanej pracy w wysokości określonej
przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w drodze rozporządzenia. Określając
wysokość wynagrodzenia, minister uwzględnia rodzaj i czas pracy oraz wysokość poniesionych
przez biegłego skarbowego wydatków związanych z oszacowaniem wartości ruchomości lub
prawa majątkowego.
Art. 67d.
§ 1.
Organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wyznaczonym terminie oszacowania wartości
ruchomości lub prawa majątkowego przez biegłego skarbowego i przesyła zobowiązanemu
odpis protokołu oszacowania.
§ 2.
Jeżeli zobowiązany nie zgadza się z oszacowaniem przez biegłego skarbowego wartości
ruchomości lub prawa majątkowego, może wystąpić do organu egzekucyjnego z wnioskiem
o dokonanie tego oszacowania przez biegłego sądowego.
§ 3.
Jeżeli wartość zajętej ruchomości lub prawa majątkowego oszacowana przez biegłego
sądowego nie różni się co najmniej o 25% od wartości oszacowanej przez biegłego skarbowego,
koszty oszacowania przez biegłego sądowego ponosi zobowiązany.
§ 4.
Wniesienie przez zobowiązanego wniosku, o którym mowa w § 2, wstrzymuje sprzedaż zajętych
rzeczy.
Art. 68.
§ 1.
Jeżeli zobowiązany na wezwanie poborcy skarbowego płaci dochodzoną należność pieniężną,
poborca wystawia pokwitowanie odbioru pieniędzy. Pokwitowanie to wywiera ten sam skutek
prawny, co pokwitowanie wierzyciela. Za pokwitowaną należność pieniężną organ egzekucyjny
ponosi odpowiedzialność wobec wierzyciela.
§ 2.
Do czynności egzekucyjnych, o których mowa w § 1, nie stosuje się przepisów art. 53.
§ 3.
W przypadku odebrania pieniędzy w wyniku przeszukania pomieszczeń i schowków, środków
transportu oraz odzieży, teczek, waliz i podobnych przedmiotów stosuje się odpowiednio
przepis § 1.
Art. 68a.
Wpłata dokonana przez dłużnika zajętej wierzytelności do organu egzekucyjnego wywiera
ten sam skutek, co wpłata dokonana przez zobowiązanego do rąk wierzyciela.
Art. 68b.
§ 1.
Stwierdzenie nabycia w postępowaniu egzekucyjnym praw własności lub innych praw albo
ruchomości następuje w drodze postanowienia.
§ 2.
Postanowienie, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny wydaje na żądanie nabywcy, a
jeżeli do wykonywania praw lub dysponowania ruchomościami niezbędne jest posiadanie
dowodu nabycia - z urzędu.
Art. 68c.
(uchylony)
Art. 68d.
Prawa majątkowe i ruchomości nabyte w postępowaniu egzekucyjnym są wolne od obciążeń.
Art. 69.
§ 1.
Gdy zobowiązanym do uiszczenia należności pieniężnej jest państwowa jednostka budżetowa,
wierzyciel w celu otrzymania tej należności składa tytuł wykonawczy bezpośrednio tej
państwowej jednostce, z której działalnością wiąże się egzekwowana należność. Jednostka
ta jest obowiązana bezzwłocznie należność uiścić. Jeżeli należność nie zostanie uiszczona
w terminie 7 dni od dnia złożenia tytułu wykonawczego, jednostka nadrzędna zobowiązanego,
na wniosek wierzyciela, zarządza pokrycie należności ze środków zobowiązanego.
§ 2.
W zakresie zarządzenia, o którym mowa w § 1, jednostce nadrzędnej przysługują uprawnienia
jednostki budżetowej do dysponowania środkami zgromadzonymi na jej rachunku.
§ 3.
Przepis § 1 nie ma zastosowania do należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne,
zobowiązań podatkowych oraz należności, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 4.
Art. 69a.
§ 1.
W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo egzekucji administracyjnych
do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty nie wystarczają na pokrycie
egzekwowanych należności pieniężnych, dłużnik zajętej wierzytelności:
1)
przekazuje należność na rzecz tego organu, który pierwszy dokonał zajęcia, a w razie
niemożności ustalenia tego pierwszeństwa - na rzecz organu, który dokonał zajęcia
na poczet należności pieniężnych w wyższej kwocie;
2)
pod rygorem odpowiedzialności za szkodę, niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji
właściwe organy egzekucyjne, wskazując datę doręczenia zawiadomień o zajęciach dokonanych
przez te organy i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane.
§ 2.
W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo egzekucji administracyjnych
do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty nie wystarczają na pokrycie
egzekwowanych należności pieniężnych, zobowiązany w przypadku zbiegu egzekucji do
ruchomości albo prawa majątkowego, którego warunkiem wykonywania jest posiadanie dokumentu,
pod rygorem odpowiedzialności za szkodę, niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji
właściwe organy egzekucyjne, wskazując datę doręczenia zawiadomień o zajęciach dokonanych
przez te organy i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane.
Art. 70.
§ 1.
Dłużnik zajętej wierzytelności jest obowiązany do naliczenia odsetek z tytułu niezapłacenia
należności w terminie, należnych od następnego dnia po dniu wystawienia przez organ
egzekucyjny zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub prawa majątkowego do dnia przekazania
organowi egzekucyjnemu środków pieniężnych uzyskanych z zajęcia, z zastrzeżeniem §
2.
§ 2.
Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności przekazuje organowi egzekucyjnemu środki pieniężne
za pośrednictwem rachunku bankowego, nalicza odsetki, o których mowa w § 1, do dnia
obciążenia rachunku bankowego zobowiązanego przekazywaną kwotą.
§ 3.
Organ egzekucyjny w okresie realizacji zajęcia jest obowiązany powiadamiać dłużnika
zajętej wierzytelności o każdorazowej zmianie stawki odsetek z tytułu niezapłacenia
należności w terminie.
§ 4.
Dłużnik zajętej wierzytelności nie odpowiada za nieprawidłowe obliczenie odsetek,
jeżeli organ egzekucyjny nie powiadomił go w porę o zmianie, o której mowa w § 3.
§ 5.
Przepisy § 1-4 stosuje się do dłużników zajętej wierzytelności obowiązanych do prowadzenia
ksiąg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Art. 70a.
(uchylony)
Art. 70b.
(uchylony)
Art. 70c.
Zajęcie wierzytelności nie narusza uprawnień wynikających z zamieszczonej w umowie
klauzuli kompensacyjnej, o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych .
Art. 71.
§ 1.
Jeżeli egzekucja administracyjna należności pieniężnych staje się bezskuteczna, organ
egzekucyjny lub wierzyciel może zwrócić się do sądu o nakazanie zobowiązanemu wyjawienia
majątku, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego.
§ 2.
O nakazanie wyjawienia przez zobowiązanego majątku można zwrócić się także przed wszczęciem
egzekucji administracyjnej lub w toku tej egzekucji, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie,
że egzekwowana należność pieniężna nie będzie mogła być zaspokojona ze znanego majątku
zobowiązanego ani też z jego wynagrodzenia za pracę lub z przypadających mu okresowo
świadczeń za okres 6 miesięcy.
§ 3.
Podstawą żądania wyjawienia przez zobowiązanego majątku są dokumenty stanowiące podstawę
wszczęcia egzekucji administracyjnej lub dokonania zabezpieczenia w trybie przepisów
działu IV. W tym przypadku nie nadaje się sądowej klauzuli wykonalności.
Art. 71a.
§ 1.
Organy egzekucyjne uprawnione są do przeprowadzania u dłużników zajętej wierzytelności,
z wyłączeniem banków, kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego,
z zastrzeżeniem § 2.
§ 2.
Jeżeli środek egzekucyjny zastosowany został przez organ egzekucyjny, o którym mowa
w art. 19 § 3, 4, 7 i 8, kontrolę prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego
przeprowadza, z urzędu lub na wniosek tego organu, naczelnik urzędu skarbowego.
§ 3.
Udostępnienie organowi egzekucyjnemu dokumentów i informacji niezbędnych do przeprowadzenia
kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego nie narusza obowiązku
zachowania przez dłużników zajętej wierzytelności tajemnicy określonej w odrębnych
przepisach.
§ 4.
Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności dłużnika zajętej wierzytelności lub
osoby odpowiedzialnej za realizację zajęcia.
§ 5.
Osoba dokonująca czynności kontrolnych obowiązana jest okazać pisemne upoważnienie
organu egzekucyjnego do dokonywania tych czynności.
§ 6.
Kopię protokołu z czynności kontrolnych doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności
lub osobie odpowiedzialnej za realizację zajęcia.
§ 7.
Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w protokole,
może zgłosić niezwłocznie do protokołu odpowiednie wyjaśnienia lub zastrzeżenia albo
w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia przedłożyć je w formie pisemnej.
§ 8.
Przepisy § 1-7 stosuje się odpowiednio do zobowiązanego.
§ 9.
Jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie
uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi
egzekucyjnemu, organ ten wydaje postanowienie, w którym określa wysokość nieprzekazanej
kwoty. Na postanowienie w sprawie wysokości nieprzekazanej kwoty przysługuje zażalenie.
Art. 71b.
Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej
wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, zajęta wierzytelność
albo część wierzytelności może być ściągnięta od dłużnika zajętej wierzytelności w
trybie egzekucji administracyjnej. Podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest postanowienie,
o którym mowa w art. 71a § 9. Tytuł wykonawczy wystawia organ egzekucyjny, który dokonał
u dłużnika zajętej wierzytelności zajęcia wierzytelności.
Art. 71c.
§ 1.
Organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego może, w drodze decyzji, odroczyć termin
zapłaty należności pieniężnych albo rozłożyć na raty zapłatę należności pieniężnych
dochodzonych na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu
wykonawczego wraz z odsetkami naliczonymi zgodnie z przepisami działu III ustawy -
Ordynacja podatkowa.
§ 2.
Do udzielania ulg, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy działów
III i IV ustawy - Ordynacja podatkowa.
§ 3.
O udzieleniu ulg, o których mowa w § 1, organ egzekucyjny informuje państwo członkowskie
lub państwo trzecie.
Rozdział 2
Egzekucja z wynagrodzenia za pracę
Art. 72.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę przez przesłanie do pracodawcy
zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu tej części jego wynagrodzenia, która nie jest
zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z
odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Organ
egzekucyjny jednocześnie wzywa pracodawcę, aby nie wypłacał zajętej części wynagrodzenia
zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych
należności pieniężnych.
§ 2.
Zajęcie wynagrodzenia za pracę jest dokonane z chwilą doręczenia pracodawcy zawiadomienia
o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie to zachowuje moc również w przypadku zmiany
stosunku pracy lub zlecenia, nawiązania nowego stosunku pracy lub zlecenia z tym samym
pracodawcą, a także w przypadku przejęcia pracodawcy przez innego pracodawcę.
§ 3.
W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej nieważne są rozporządzenia wynagrodzeniem
przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po jego zajęciu, a także przed tym
zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.
§ 4.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny:
1)
zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wynagrodzenia za pracę, doręczając mu odpis
tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis wezwania przesłanego
do pracodawcy, pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać wynagrodzenia
poza częścią wolną od zajęcia ani rozporządzać nim w żaden inny sposób;
2)
wzywa pracodawcę, aby:
a)
w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył za okres 3 miesięcy poprzedzających
zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie, zestawienie otrzymanego w tym czasie wynagrodzenia
zobowiązanego z wyszczególnieniem wszystkich jego składników,
b)
składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia za pracę, oświadczenie
o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa
do zajętego wynagrodzenia, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o to wynagrodzenie
oraz czy i o jakie roszczenia została skierowana do tego wynagrodzenia egzekucja przez
innych wierzycieli;
3)
poucza pracodawcę o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach niestosowania
się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.
Art. 73.
(uchylony)
Art. 74.
(uchylony)
Art. 75.
§ 1.
Jeżeli w czasie prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę zobowiązany przestał
pracować u pracodawcy, u którego dokonano zajęcia wynagrodzenia, pracodawca ten niezwłocznie
zawiadamia o tym organ egzekucyjny oraz we wzmiance o zajęciu wynagrodzenia w wydanym
zobowiązanemu świadectwie pracy wskazuje organ egzekucyjny, numer sprawy egzekucyjnej
i wysokość potrąconych już kwot.
§ 2.
Jeżeli nowe miejsce pracy zobowiązanego jest znane dotychczasowemu pracodawcy, pracodawca
ten przesyła niezwłocznie dokumenty dotyczące zajęcia wynagrodzenia zobowiązanego
nowemu pracodawcy i zawiadamia o tym organ egzekucyjny. Doręczenie tych dokumentów
nowemu pracodawcy ma skutki prawne zajęcia wynagrodzenia zobowiązanego u tego pracodawcy.
§ 3.
Nowy pracodawca, któremu zobowiązany przedstawił świadectwo pracy ze wzmianką o zajęciu
wynagrodzenia, zawiadamia niezwłocznie o zatrudnieniu dawnego pracodawcę oraz organ
egzekucyjny.
Art. 76.
(uchylony)
Art. 77.
(uchylony)
Art. 78.
(uchylony)
Rozdział 3
Egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej
Art. 79.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia
społecznego zobowiązanego, a także z renty socjalnej, zwanych dalej „świadczeniami”,
przez przesłanie do organu rentowego właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń
zawiadomienia o zajęciu tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która
nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych
wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi.
Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa organ rentowy, aby nie wypłacał zajętej części
świadczenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego
pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych.
§ 2.
Zajęcie świadczeń jest dokonane z chwilą doręczenia organowi rentowemu zawiadomienia
o zajęciu. Zajęcie to zachowuje moc również w przypadku zmiany organu rentowego właściwego
do wypłaty świadczeń.
§ 3.
W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej nieważne są rozporządzenia świadczeniami
przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po ich zajęciu, a także przed tym
zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.
§ 4.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny:
1)
zawiadamia zobowiązanego o zajęciu przysługujących mu świadczeń, doręczając mu odpis
tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia przesłanego
do organu rentowego, pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać świadczeń
poza częścią wolną od zajęcia, ani rozporządzać nimi w żaden inny sposób;
2)
wzywa organ rentowy, aby:
a)
w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia podał wysokość przysługujących zobowiązanemu
miesięcznych świadczeń i zawiadamiał o każdej zmianie ich wysokości,
b)
składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia świadczeń, oświadczenie o
rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa
do zajętych świadczeń, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o te świadczenia oraz
czy i o jakie roszczenia została skierowana do tych świadczeń egzekucja przez innych
wierzycieli;
3)
poucza organ rentowy o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach niestosowania
się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.
§ 5.
Przy egzekucji ze świadczeń stosuje się odpowiednio przepis art. 75.
Rozdział 4
Egzekucja z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych
Art. 80.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie
do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku
bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu
niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ
egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał
wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie
przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności
albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o
przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego
zobowiązanego.
§ 2.
Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia
bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również kwoty, które
nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek
po dokonaniu zajęcia.
§ 3.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia
zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis
tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego
do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.
Art. 81.
§ 1.
Zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do rachunków bankowych zobowiązanego
prowadzonych przez bank, niezależnie od tego, czy organ egzekucyjny wskazał w zawiadomieniu,
o którym mowa w art. 80 § 1, numery tych rachunków.
§ 1a.
Zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do rachunku bankowego prowadzonego
dla kilku osób fizycznych, którego współposiadaczem jest zobowiązany. Przepis art.
80 § 2 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Jeżeli zobowiązanym jest jednostka budżetowa, zajęciu podlega wyłącznie rachunek wydatków.
§ 3.
Jeżeli wierzytelności z innych rodzajów rachunków bankowych zobowiązanego niż lokata
terminowa, nie pokrywają dochodzonej należności, bank realizuje zajęcie wierzytelności
z rachunku tej lokaty w ostatniej kolejności.
§ 4.
Wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zakaz wypłat z tego rachunku
bez zgody organu egzekucyjnego nie dotyczy wypłat na bieżące wynagrodzenia za pracę
oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze alimentacyjnym zasądzone tytułem
odszkodowania. Wypłata na wynagrodzenia za pracę może nastąpić po złożeniu bankowi
odpisu listy płac lub innego wiarygodnego dowodu, a wypłata alimentów lub renty o
charakterze alimentacyjnym - tytułu stwierdzającego obowiązek zobowiązanego do płacenia
alimentów lub renty. Bank dokonuje wypłat alimentów lub renty do rąk osoby uprawnionej
do tych świadczeń.
§ 5.
Przepis § 4 stosuje się również do podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek
na ubezpieczenie społeczne, należnych od dokonywanych wypłat na bieżące wynagrodzenia.
Art. 82.
(uchylony)
Art. 83.
(uchylony)
Art. 84.
§ 1.
Jeżeli przed zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego w trybie art.
80 zostanie ujawniony dokument potwierdzający posiadanie rachunku bankowego, zwany
dalej „dokumentem”, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego
związanego z tym dokumentem przez wpisanie jej do protokołu zajęcia.
§ 2.
W protokole, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny podaje wysokość egzekwowanej należności
pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami
egzekucyjnymi.
§ 3.
Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego związanego z dokumentem jest skuteczne
wobec zobowiązanego z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego protokołu zajęcia,
o którym mowa w § 1.
§ 4.
Organ egzekucyjny zawiadamia niezwłocznie zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności
w części, w jakiej nie została zwolniona spod egzekucji, doręczając mu odpis tytułu
wykonawczego oraz odpis protokołu zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego związanego
z dokumentem. Jednocześnie organ egzekucyjny poucza zobowiązanego, że nie może realizować
zajętej wierzytelności poza częścią wolną od egzekucji ani rozporządzać nią w żaden
inny sposób.
§ 5.
Niezależnie od zawiadomienia, o którym mowa w § 4, organ egzekucyjny przesyła do banku
zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego. Przepisy art.
80 stosuje się odpowiednio.
Art. 85.
§ 1.
Jeżeli dokument jest tego rodzaju, że bez jego okazania zobowiązany nie może realizować
wierzytelności z rachunku bankowego, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności
z rachunku bankowego związanego z tym dokumentem przez jego odbiór.
§ 2.
Organ egzekucyjny potwierdza odbiór dokumentu protokołem odbioru dokumentu. Przepisy
art. 84 § 2-4 stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Niezależnie od zajęcia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny przesyła do banku zawiadomienie
o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego. Przepisy art. 80 stosuje
się odpowiednio.
Art. 86.
§ 1.
Organ egzekucyjny poucza wierzyciela, żeby w terminie 14 dni od dnia zajęcia, o którym
mowa w art. 85 § 1, wystąpił do sądu o umorzenie dokumentu i zawiadomił o tym właściwy
oddział banku przez doręczenie mu w tym samym terminie odpisu złożonego do sądu wniosku
w sprawie wszczęcia postępowania o umorzenie dokumentu.
§ 2.
W przypadku nieotrzymania zawiadomienia o wszczęciu postępowania o umorzenie dokumentu
właściwy oddział banku, po upływie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu
wierzytelności z rachunku bankowego, odwołuje wstrzymanie wypłat z tego rachunku,
o czym zawiadamia posiadacza rachunku.
§ 3.
Sąd rozpatruje wniosek o umorzenie dokumentu na zasadach i w trybie przewidzianych
w przepisach o umarzaniu utraconych dokumentów. W postępowaniu w sprawie umorzenia
dokumentu nie mogą być zgłaszane zarzuty dotyczące zasadności roszczenia wierzyciela.
Koszty postępowania obciążają właściciela dokumentu. Sąd przesyła właściwemu oddziałowi
banku wypis prawomocnego postanowienia w sprawie umorzenia dokumentu.
§ 4.
W przypadku umorzenia dokumentu, właściwy oddział banku wystawia w jego miejsce nowy,
aktualny dokument, który wydaje właścicielowi. W przypadku nieuwzględnienia wniosku
o umorzenie dokumentu, właściwy oddział banku niezwłocznie odwołuje wstrzymanie wypłat
z rachunku bankowego i zawiadamia o tym właściciela.
Art. 86a.
§ 1.
Wskutek zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, bank wstrzymuje wszelkie wypłaty
z zajętego rachunku i niezwłocznie zawiadamia o zajęciu wierzytelności z rachunku
bankowego inne oddziały banku, inne banki, placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat zobowiązanemu z zajętego rachunku.
Zajęcie nie dotyczy kwot wolnych od egzekucji.
§ 2.
Inne banki, placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat, o których mowa w § 1, po zawiadomieniu
ich o zajęciu, ponoszą względem wierzyciela odpowiedzialność za dokonane wypłaty.
§ 3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw łączności i Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb
zawiadamiania oddziałów banków, placówek pocztowych w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe i innych podmiotów uprawnionych do dokonywania wypłat z zajętego rachunku w postępowaniu
egzekucyjnym w administracji, zapewniający prawidłowe orzekanie o ich odpowiedzialności
za dokonane wypłaty.
Art. 86b.
Zawiadomienia i wezwania, o których mowa w przepisach niniejszego rozdziału, przesyła
się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego
obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Jeżeli wykorzystanie tego
systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do przywrócenia
jego funkcjonowania zawiadomienia i wezwania doręcza się na piśmie.
Art. 87.
Przepisy dotyczące egzekucji z rachunków bankowych i wierzytelności z rachunku bankowego
związanego z dokumentem stosuje się odpowiednio w egzekucji z rachunków prowadzonych
przez spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, z wyłączeniem przepisu art. 86b.
Art. 88.
(uchylony)
Rozdział 5
Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych i innych praw majątkowych
Oddział 1
Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych
Art. 89.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona
w art. 72-85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności
pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby
należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu
niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego
nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na
pokrycie należności.
§ 2.
Zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności
zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw,
robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia,
a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług.
§ 3.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny:
1)
wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia
złożył oświadczenie dotyczące tego, czy:
a)
uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego,
b)
przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności
lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania,
c)
- i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się sprawa o zajętą
wierzytelność;
2)
zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też rozporządzać
nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem;
3)
doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony,
a także odpis wniosku, o którym mowa w art. 90 § 1.
Art. 89a.
§ 1.
Zajęcie wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa obejmuje także wierzytelności przyszłe, wynikające z nadpłaty lub zwrotu podatku
powstałych w ciągu roku od dnia dokonania zajęcia.
§ 2.
Dłużnik zajętej wierzytelności składa oświadczenie, o którym mowa w art. 89 § 3 pkt
1, jednocześnie z przekazaniem organowi egzekucyjnemu kwoty na pokrycie dochodzonych
należności albo informuje o braku swojej właściwości, jeżeli nie jest dłużnikiem wierzytelności.
§ 3.
Zawiadomienie o zajęciu i inne pisma w ramach egzekucji z nadpłaty lub zwrotu podatku
sporządza się i doręcza z użyciem środków komunikacji elektronicznej w sposób określony
w przepisach wydanych na podstawie art. 67 § 2c.
Art. 90.
§ 1.
Jeżeli organowi egzekucyjnemu jest wiadomo, że zajęta wierzytelność jest zabezpieczona
przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów,
składa on do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o zajęciu
wierzytelności lub o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów. Do wniosku organu
egzekucyjnego dołącza się odpis tytułu wykonawczego.
§ 2.
Jeżeli zajęta wierzytelność należy się zobowiązanemu od organów będących jednocześnie
jednostkami budżetowymi lub samorządowymi zakładami budżetowymi albo od funduszy,
których są dysponentami, za dłużnika zajętej wierzytelności uważa się organ właściwy
do wydania polecenia wypłaty.
Art. 91.
Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności uchyla się od przekazania zajętej kwoty organowi
egzekucyjnemu, mimo że wierzytelność została przez niego uznana i jest wymagalna,
stosuje się odpowiednio przepisy art. 71b.
Art. 92.
W egzekucji z kwot będących przedmiotem krajowych przekazów pocztowych stosuje się
odpowiednio przepisy dotyczące egzekucji z innych wierzytelności pieniężnych. Za wierzyciela
zajętej wierzytelności uważa się w tym przypadku adresata przekazu, a za dłużnika
zajętej wierzytelności - placówkę pocztową w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, która obowiązana jest wypłacić kwotę przekazu adresatowi.
Oddział 2
Egzekucja z praw z instrumentów finansowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych lub innych rachunkach oraz z wierzytelności z rachunków pieniężnych
Art. 93.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów
o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów wartościowych
lub innym rachunku, oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego zobowiązanego przez
przesłanie do podmiotu prowadzącego te rachunki, zwanego dalej „prowadzącym rachunki”,
zawiadomienia o zajęciu praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku
pieniężnego zobowiązanego do wysokości dochodzonych należności, o których mowa w §
2.
§ 2.
Organ egzekucyjny wzywa prowadzącego rachunki, aby przekazał organowi egzekucyjnemu
z rachunku pieniężnego zobowiązanego środki do wysokości egzekwowanej należności wraz
z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi,
a jeżeli środki na rachunku pieniężnym nie są wystarczające do pokrycia egzekwowanych
kwot, aby dokonał na żądanie organu egzekucyjnego sprzedaży zajętych instrumentów
finansowych i uzyskaną ze sprzedaży kwotę wpłacił organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił
ten organ w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przeszkodzie w dokonaniu
realizacji zajęcia, w tym również o nieprowadzeniu rachunku pieniężnego, rachunku
papierów wartościowych lub innego rachunku zobowiązanego.
§ 3.
Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego
jest dokonane z chwilą doręczenia prowadzącemu rachunki zawiadomienia o zajęciu tych
praw i obejmuje również prawa i wierzytelności, które nie zostały zapisane lub nie
znajdowały się na rachunkach zobowiązanego w chwili zajęcia.
§ 4.
Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego
jest skuteczne także wtedy, gdy zawiadomienie, o którym mowa w § 1, zawiera tylko
imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.
§ 5.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny:
1)
zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego praw z instrumentów finansowych i wierzytelności
z rachunku pieniężnego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został
wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do prowadzącego rachunki o
zajęciu praw z instrumentów finansowych i wierzytelności z rachunku pieniężnego, jak
również zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętymi prawami rozporządzać;
2)
wzywa zobowiązanego, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym
mowa w pkt 1, poinformował organ egzekucyjny, w jakiej kolejności i po jakiej cenie
instrumenty finansowe mają być zbywane.
§ 6.
W przypadku, o którym mowa w § 5 pkt 2, organ egzekucyjny, stosownie do dyspozycji
zobowiązanego, wystawia zlecenie sprzedaży instrumentów finansowych będących przedmiotem
obrotu zorganizowanego w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi.
§ 7.
Jeżeli zobowiązany w wyznaczonym terminie nie wskazał ceny lub kolejności zbycia instrumentów
finansowych lub jeżeli w terminie 5 kolejnych dni transakcyjnych sprzedaż instrumentów
finansowych zgodnie z dyspozycją zobowiązanego nie dojdzie do skutku, organ egzekucyjny
wystawia zlecenie sprzedaży instrumentów finansowych po cenie umożliwiającej realizację
zlecenia w obrocie zorganizowanym.
§ 8.
Organ egzekucyjny ustala zakres i kolejność sprzedaży instrumentów finansowych na
podstawie notowań z dnia poprzedzającego dzień zlecenia ich sprzedaży w obrocie zorganizowanym.
§ 9.
W pierwszej kolejności sprzedaży podlegają instrumenty finansowe, których ceny w dniu
poprzedzającym dzień zlecenia sprzedaży zapewniały najwyższy dochód lub najniższą
stratę liczoną w stosunku do wartości nominalnej tych instrumentów.
§ 10.
Jeżeli w pierwszym dniu transakcyjnym po upływie okresu, o którym mowa w § 7, sprzedaż
instrumentów finansowych nie dojdzie do skutku lub uzyskana ze sprzedaży kwota nie
wystarcza na pokrycie dochodzonych należności, organ egzekucyjny zleca dokonanie sprzedaży
uzupełniających, stosując zasady określone w § 8 i 9.
Art. 94.
§ 1.
Do zajęcia instrumentów finansowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych
lub innym rachunku, lecz niebędących przedmiotem obrotu zorganizowanego, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 93 § 1, 3, 4 i § 5 pkt 1.
§ 2.
Po otrzymaniu zawiadomienia o zajęciu instrumentów finansowych, o których mowa w §
1, prowadzący rachunki niezwłocznie przesyła organowi egzekucyjnemu wyciąg z rachunków
zobowiązanego.
§ 3.
Sprzedaż instrumentów finansowych, o których mowa w § 1, następuje na rzecz osób fizycznych
w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału 2.
Art. 94a.
Prowadzący rachunki dokonuje zapisu instrumentów finansowych nabywcy na jego rachunku
na podstawie postanowienia, o którym mowa w art. 68b.
Art. 94b.
W przypadku dokonania przez prowadzącego rachunki wypłaty zobowiązanemu zajętych kwot
lub kwot uzyskanych ze sprzedaży zajętych praw z instrumentów finansowych albo wykonania
rozporządzeń zobowiązanego powodujących nieskuteczność prowadzonej egzekucji, stosuje
się odpowiednio przepis art. 71b.
Art. 94c.
(uchylony)
Art. 94d.
Przepisów niniejszego oddziału nie stosuje się do rachunku zbiorczego w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi .
Oddział 3
Egzekucja z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych
Art. 95.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia papierów wartościowych niezapisanych na rachunku
papierów wartościowych przez odbiór dokumentu, którego posiadanie jest koniecznym
warunkiem wykonywania prawa z tych papierów. Przepisy art. 84 § 2-4 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Zajęte papiery wartościowe niezapisane na rachunku papierów wartościowych organ egzekucyjny
przekazuje do sprzedaży podmiotowi posiadającemu zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego
na podejmowanie czynności związanych z obrotem takimi papierami, a w przypadku jego
braku lub gdy sprzedaż w tym trybie wiązałaby się z poniesieniem zbyt dużych kosztów,
sprzedaje je w trybie określonym przepisami działu II rozdziału 6 oddziału 2.
§ 3.
Zlecając sprzedaż papierów wartościowych podmiotowi, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny
stosuje zasady określone w art. 93 § 8-9.
§ 4.
Jeżeli sprzedaż papierów wartościowych zobowiązanego następuje w trybie przepisów
działu II rozdziału 6 oddziału 2, a oszacowanie wartości zajętych papierów wartościowych
przez biegłego skarbowego wiązałoby się ze zbyt dużymi kosztami, organ egzekucyjny,
za zgodą zobowiązanego, przyjmuje cenę wywołania w wysokości ceny nominalnej papierów
wartościowych.
Oddział 4
Egzekucja z weksla
Art. 96.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia weksla, w rozumieniu ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe , przez odbiór weksla, stosując odpowiednio zasady określone w art. 84.
Art. 96a.
Jednocześnie z zajęciem weksla organ egzekucyjny:
1)
wzywa trasata, aby należnej od niego sumy wekslowej nie uiszczał prawnemu posiadaczowi
weksla, lecz należną sumę wpłacił w terminie wykupu weksla organowi egzekucyjnemu;
2)
zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętym wekslem ani też odebrać
od trasata sumy wekslowej.
Art. 96b.
§ 1.
Organ egzekucyjny może wykonywać wszelkie prawa zobowiązanego w zakresie realizacji
zajętego weksla.
§ 2.
Zobowiązany udziela organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień potrzebnych do dochodzenia
praw przeciwko trasatowi.
Art. 96c.
Organ egzekucyjny przedstawia weksel do zapłaty w trybie określonym w przepisach ustawy
- Prawo wekslowe lub sprzedaje w trybie określonym przepisami działu II rozdziału 6 oddziału 2.
Art. 96d.
§ 1.
Jeżeli egzekucja z weksla jest dokonywana w formie sprzedaży, organ egzekucyjny, z
zastrzeżeniem § 2, indosuje weksel na nabywcę. Dokonany przez organ egzekucyjny indos
wywiera skutki indosu wpisanego przez zobowiązanego.
§ 2.
Jeżeli na wekslu zostały umieszczone wyrazy „nie na zlecenie” lub inne zastrzeżenie
równoznaczne, organ egzekucyjny może przenieść weksel na nabywcę tylko w formie i
ze skutkami zwykłego przelewu.
Art. 96e.
(uchylony)
Art. 96f.
§ 1.
Jeżeli egzekucja z weksla w trybie określonym w art. 96c okaże się nieskuteczna, zajęcie
weksla staje się zajęciem wierzytelności zabezpieczonej wekslem.
§ 2.
Do wierzytelności, o której mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu II
rozdziału 5 oddziału 1.
Oddział 5
Egzekucja z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw własności przemysłowej
Art. 96g.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia:
1)
autorskiego prawa majątkowego i praw pokrewnych,
2)
patentu,
3)
prawa ochronnego na wzór użytkowy,
4)
prawa z rejestracji wzoru zdobniczego,
5)
prawa z rejestracji znaku towarowego,
6)
prawa do używania znaku towarowego powszechnie znanego niezarejestrowanego,
7)
prawa z rejestracji topografii układu scalonego,
8)
prawa do projektu racjonalizatorskiego
oraz korzyści z tych praw, przez wpisanie ich do protokołu zajęcia i podpisanie protokołu
przez poborcę skarbowego, a także zobowiązanego lub świadków.
§ 2.
Zajęcie praw, o których mowa w § 1 pkt 2-5, 7 i 8, może również nastąpić przez przesłanie
do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej zawiadomienia o zajęciu prawa.
§ 3.
Zajęciu nie podlega:
1)
autorskie prawo majątkowe służące twórcy za jego życia, z wyjątkiem wymagalnych wierzytelności;
2)
prawo do utworu nieopublikowanego, jeżeli spadkobiercy sprzeciwiają się egzekucji
z tego prawa i sprzeciw ten jest zgodny z ujawnioną wolą twórcy nierozpowszechniania
utworu;
3)
patent i prawo ochronne na wzór użytkowy o charakterze tajnym.
§ 4.
Zajęcie jest skuteczne z chwilą podpisania protokołu zajęcia przez osoby, o których
mowa w § 1, albo doręczenia Urzędowi Patentowemu Rzeczypospolitej Polskiej zawiadomienia
o zajęciu, jeżeli było wcześniejsze.
§ 5.
Organ egzekucyjny niezwłocznie po dokonaniu zajęcia:
1)
doręcza zobowiązanemu protokół zajęcia;
2)
doręcza odpis tytułu wykonawczego, jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony;
3)
zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętymi prawami;
4)
przesyła do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o dokonanie we właściwym
rejestrze wpisu o zajęciu prawa, jeżeli przedmiotem zajęcia są prawa objęte tymi rejestrami.
Art. 96h.
§ 1.
Poborca skarbowy zamieszcza w protokole zajęcia opis zajętych praw i jeżeli jest to
możliwe - wartość szacunkową zajętych praw.
§ 2.
Jeżeli oszacowanie przez poborcę skarbowego wartości zajętych praw nie jest możliwe
lub zajęcie jest dokonane przez doręczenie Urzędowi Patentowemu Rzeczypospolitej Polskiej
zawiadomienia o zajęciu, organ egzekucyjny zwraca się do biegłego skarbowego o oszacowanie
wartości tych praw.
§ 3.
Na oszacowanie dokonane przez poborcę skarbowego zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia
do organu egzekucyjnego zarzutu - w terminie 7 dni od dnia zajęcia. W przypadku nieuwzględnienia
zarzutu zobowiązanego, organ egzekucyjny zwraca się do biegłego skarbowego o oznaczenie
wartości zajętych praw.
§ 4.
Sprzedaż zajętych praw następuje w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału
2.
§ 5.
(uchylony)
Art. 96i.
W egzekucji z wierzytelności z praw, o których mowa w art. 96g § 1, stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące egzekucji z innych wierzytelności pieniężnych.
Oddział 6
Egzekucja z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
Art. 96j.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,
zwanej dalej „spółką”, oraz wierzytelności z tego prawa przez przesłanie do spółki
zawiadomienia o zajęciu udziału i wezwanie jej, aby żadnych należności przypadających
zobowiązanemu z tytułu zajętego udziału do wysokości egzekwowanej należności wraz
z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi
nie uiszczała zobowiązanemu, lecz należne kwoty przekazała organowi egzekucyjnemu
na pokrycie należności.
§ 2.
Zajęcie udziału oraz wierzytelności z tego prawa jest dokonane z chwilą doręczenia
spółce zawiadomienia, o którym mowa w § 1.
§ 3.
Organ egzekucyjny jednocześnie z przesłaniem spółce zawiadomienia o zajęciu:
1)
kieruje do sądu rejestrowego wniosek o dokonanie w Krajowym Rejestrze Sądowym wpisu
o zajęciu udziału;
2)
zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu odebrać należności, o których mowa w § 1,
ani rozporządzać zajętym udziałem;
3)
doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony,
a także odpis wniosku, o którym mowa w pkt 1.
Art. 96k.
§ 1.
Jeżeli egzekucja z należności przysługujących zobowiązanemu z tytułu zajętego udziału
nie prowadzi do pełnego pokrycia dochodzonej należności, organ egzekucyjny występuje
do właściwego sądu rejestrowego o zarządzenie sprzedaży zajętego udziału.
§ 2.
Jeżeli sąd nie zarządzi sprzedaży zajętego udziału, pozostają w mocy dokonane czynności
egzekucyjne.
§ 3.
Jeżeli sąd zarządzi sprzedaż udziału, a umowa spółki:
1)
nie zawiera ograniczeń zbycia udziału albo
2)
zawiera ograniczenia zbycia udziału, lecz spółka, w terminach i na zasadach określonych
w Kodeksie spółek handlowych, nie wystąpi o dokonanie oszacowania wartości zajętego udziału albo wystąpi o takie
oszacowanie, ale nie wskaże osoby, która nabędzie udział, albo osoba wskazana przez
spółkę nie wpłaci organowi egzekucyjnemu ustalonej ceny
- organ egzekucyjny sprzedaje zajęty udział, stosując odpowiednio przepisy rozdziału
6 oddziału 2, z zastrzeżeniem § 4.
§ 4.
Jeżeli sąd rejestrowy dokonał oszacowania wartości zajętego udziału, organ egzekucyjny
przyjmuje kwotę oszacowania jako cenę wywołania.
Oddział 7
Egzekucja z pozostałych praw majątkowych
Art. 96l.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia innych praw majątkowych niż określone w art. 89-96k,
przez:
1)
odbiór dokumentu, jeżeli warunkiem wykonywania prawa majątkowego jest posiadanie dokumentu,
albo
2)
zawiadomienie dłużnika zobowiązanego, jeżeli zajęte prawo majątkowe jest tego rodzaju,
że jest oznaczony podmiot obciążony względem zobowiązanego.
Art. 96m.
W egzekucji z pozostałych praw majątkowych stosuje się odpowiednio przepisy działu
II rozdziału 5 oddziału 1, z tym że w przypadku sprzedaży stosuje się przepisy dotyczące
sprzedaży ruchomości.
Rozdział 6
Egzekucja z ruchomości
Oddział 1
Zajęcie
Art. 97.
§ 1.
Do egzekucji z ruchomości zobowiązanego poborca skarbowy przystępuje przez ich zajęcie.
§ 2.
Zajęciu podlegają ruchomości zobowiązanego, znajdujące się zarówno w jego władaniu,
jak i we władaniu innej osoby, jeżeli nie zostały wyłączone spod egzekucji lub od
niej zwolnione.
§ 3.
Ruchomości przysłane jako krajowe przesyłki pocztowe pod adresem zobowiązanego podlegają
zajęciu w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe obowiązanej do doręczenia tych przesyłek. Zajęcie tych ruchomości jest równoznaczne
z ich doręczeniem adresatowi. Poborca skarbowy dokonuje otwarcia zajętej przesyłki
pocztowej w obecności przedstawiciela placówki pocztowej.
§ 4.
Można dokonać zajęcia ruchomości stanowiącej współwłasność łączną spółki nieposiadającej
osobowości prawnej lub współwłasność w częściach ułamkowych, której zobowiązany jest
współwłaścicielem, jeżeli pozostali współwłaściciele wyrażą zgodę na sprzedaż takiej
ruchomości. Po sprzedaży ruchomości każdemu z pozostałych współwłaścicieli organ egzekucyjny
przekazuje kwotę uzyskaną ze sprzedaży odpowiadającą ich części ułamkowej we współwłasności
lub udziałowi określonemu w umowie spółki.
§ 4a.
Jeżeli organ egzekucyjny nie uzyskał zgody, o której mowa w § 4, dokonuje zajęcia
udziału zobowiązanego we współwłasności. Zajęcie części ułamkowej współwłasności ruchomości
następuje w sposób przewidziany dla zajęcia ruchomości, lecz sprzedaży podlega tylko
zajęty udział zobowiązanego.
§ 4b.
Innym współwłaścicielom lub każdemu z nich przysługuje prawo nabycia zajętego udziału
zobowiązanego po cenie oszacowania tego udziału. Jeżeli zamiar nabycia zajętego udziału
zgłosi więcej niż jeden współwłaściciel, organ egzekucyjny sprzedaje udział temu współwłaścicielowi,
który zaoferował najwyższą cenę.
§ 5.
Nie podlegają zajęciu ruchomości o wartości ponad kwotę potrzebną do zaspokojenia
egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie
i kosztami egzekucyjnymi, jeżeli zobowiązany posiada inną podlegającą egzekucji ruchomość
o wartości wystarczającej na zaspokojenie tych należności, a sprzedaż egzekucyjna
tej ruchomości nie nastręcza trudności.
Art. 98.
§ 1.
Zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu zajęcia i podpisanie
protokołu przez poborcę skarbowego. Protokół podpisują także zobowiązany lub świadkowie.
§ 2.
Zobowiązanemu doręcza się odpis protokołu zajęcia, a także odpis tytułu wykonawczego,
jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony.
§ 3.
Na każdej zajętej ruchomości poborca skarbowy umieszcza znak, ujawniający na zewnątrz
jej zajęcie.
§ 4.
W przypadku zajęcia środka transportu podlegającego rejestracji na podstawie odrębnych
przepisów, organ egzekucyjny niezwłocznie zawiadamia właściwy organ prowadzący rejestrację
o dokonanym zajęciu.
Art. 99.
§ 1.
Poborca skarbowy zamieszcza w protokole zajęcia opis każdej zajętej ruchomości według
cech jej właściwych, a ponadto oznacza jej wartość szacunkową, o ile przepisy § 2
i 3 nie stanowią inaczej. Przy sporządzaniu protokołu zajęcia zobowiązanemu przysługuje
prawo przedstawienia rachunków i innych dowodów dla oznaczenia wartości szacunkowej
zajętej ruchomości.
§ 2.
Zobowiązanemu przysługuje w terminie 5 dni od daty zajęcia ruchomości prawo wniesienia
do organu egzekucyjnego skargi na oszacowanie dokonane przez poborcę skarbowego. W
tym przypadku organ egzekucyjny jest obowiązany wezwać biegłego skarbowego do oszacowania
wartości zajętej ruchomości.
§ 3.
Zajęte wyroby użytkowe ze złota, platyny i srebra nie mogą być oszacowane poniżej
wartości kruszcu, z którego zostały wytworzone. Oszacowanie wartości takich ruchomości
następuje przez biegłego skarbowego. Dotyczy to również oszacowania wartości zajętych
innych kosztowności, a także maszyn i innych urządzeń produkcyjnych oraz środków transportu.
§ 4.
Organ egzekucyjny może wezwać biegłego skarbowego dla oszacowania wartości innych
zajętych ruchomości, jeżeli uzna to za potrzebne. Organ egzekucyjny może również w
tych przypadkach zwrócić się o wyrażenie opinii do instytucji zajmującej się badaniem
cen.
Art. 100.
§ 1.
Poborca skarbowy pozostawi zajętą ruchomość w miejscu zajęcia pod dozorem zobowiązanego
lub dorosłego jego domownika albo innej osoby, u której ruchomość zajął. Jeżeli zajęta
ruchomość nie może być pozostawiona w miejscu zajęcia, a nie ma innej osoby, której
by można było oddać zajętą ruchomość pod dozór, zostanie ona wzięta pod dozór organu
egzekucyjnego.
§ 2.
Poborca skarbowy może po zajęciu ruchomości odebrać ją zobowiązanemu i oddać pod dozór
innej osoby lub organu egzekucyjnego, jeżeli zobowiązany nie daje rękojmi należytego
przechowania zajętej ruchomości, odmawia podpisania protokołu zajęcia, a także gdy
usuwał lub usuwa ruchomości zajęte albo zagrożone zajęciem.
§ 3.
Jeżeli zajęta ruchomość stanowi zabytek w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami , poborca skarbowy oddaje ją pod dozór państwowej lub samorządowej instytucji kultury.
Dozór nad zajętymi ruchomościami ze złota, platyny i srebra oraz innymi kosztownościami
niebędącymi zabytkami sprawuje organ egzekucyjny.
§ 4.
Osoba lub instytucja, pod której dozorem pozostają zajęte ruchomości, sprawuje obowiązki
dozorcy. Poborca skarbowy doręcza dozorcy odpis protokołu zajęcia.
Art. 101.
§ 1.
Zobowiązanemu albo domownikowi razem z nim mieszkającemu służy prawo zwykłego używania
zajętej ruchomości, pozostawionej pod ich dozorem, byleby przez to ruchomość nie straciła
na wartości. To samo stosuje się, gdy ruchomość zobowiązanego zajęto u innej osoby
i pozostawiono pod jej dozorem, jeżeli osoba ta była uprawniona do używania tej ruchomości.
§ 2.
W innych przypadkach dozorca nie ma prawa używania zajętej ruchomości, chyba że jej
używanie jest konieczne dla utrzymania jej wartości. W razie używania przez dozorcę
zajętego inwentarza żywego, wartość uzyskiwanych pożytków podlega zaliczeniu na koszty
dozoru.
Art. 102.
§ 1.
Dozorca obowiązany jest przechowywać zajętą ruchomość z taką starannością, aby nie
straciła na wartości, oraz wydać ją na wezwanie organu egzekucyjnego lub poborcy skarbowego.
Dozorca obowiązany jest zawiadomić organ egzekucyjny o zamierzonej zmianie miejsca
przechowania ruchomości.
§ 2.
Organ egzekucyjny przyzna, na żądanie dozorcy, zwrot koniecznych wydatków związanych
z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór, chyba że dozorcą jest jedna z osób
wymienionych w art. 101 § 1.
§ 3.
Organ egzekucyjny określa też wydatki i wynagrodzenie za dozór w razie przechowywania
zajętych ruchomości w pomieszczeniach przez ten organ utrzymywanych.
§ 4.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zwrotu wydatków związanych z wykonywaniem
dozoru oraz wynagrodzenia za dozór służy wierzycielowi, zobowiązanemu oraz dozorcy
zażalenie.
Art. 103.
§ 1.
Dozorca nie odpowiada za uszkodzenie, zniszczenie lub zaginięcie zajętej ruchomości,
wynikłe wskutek przypadku lub siły wyższej.
§ 2.
Za uszkodzenie, zniszczenie lub zaginięcie zajętej ruchomości w czasie transportu
odpowiada organ egzekucyjny, chyba że wynikły wskutek przypadku lub siły wyższej.
Oddział 2
Sprzedaż
Art. 104.
§ 1.
Sprzedaż zajętych ruchomości nie może nastąpić wcześniej niż siódmego dnia od daty
zajęcia.
§ 2.
Sprzedaż zajętych ruchomości może nastąpić bezpośrednio po zajęciu, jeżeli:
1)
ruchomości ulegają łatwo zepsuciu albo sprawowanie nad nimi dozoru lub ich przechowywanie
powodowałoby koszty niewspółmierne do ich wartości;
2)
zajęto inwentarz żywy, a zobowiązany odmówił zgody na przyjęcie go pod dozór;
3)
egzekucja dotyczy zobowiązania, na którego pokrycie organ egzekucyjny przyjął od zobowiązanego,
będącego rolnikiem, przelew jego należności za przyszłe dostawy towarowe, a dostawy
te z winy zobowiązanego w terminie nie zostały wykonane.
Art. 105.
§ 1.
Zajęte ruchomości, z zastrzeżeniem § 2 i 3, organ egzekucyjny:
1)
sprzedaje w drodze licytacji publicznej;
2)
sprzedaje po cenie oszacowania podmiotom prowadzącym działalność handlową;
3)
przekazuje do sprzedaży podmiotom prowadzącym sprzedaż komisową tego rodzaju ruchomości;
4)
sprzedaje w drodze przetargu ofert;
5)
sprzedaje z wolnej ręki.
§ 2.
Zajęte przedmioty stanowiące zabytek w rozumieniu przepisów ustawy, o których mowa
w art. 100 § 3, organ egzekucyjny, w uzgodnieniu z właściwym ze względu na miejsce
zajęcia tych przedmiotów wojewódzkim konserwatorem zabytków, a w przypadku materiałów
bibliotecznych - dyrektorem Biblioteki Narodowej w Warszawie, zgłasza w celu nabycia
instytucji, o której mowa w art. 100 § 3, lub przedsiębiorcy zajmującemu się obrotem
tymi przedmiotami. Oszacowanie wartości takich przedmiotów następuje w trybie przewidzianym
w art. 99 § 3.
§ 3.
Przekazanie, o którym mowa w § 1 pkt 3, i sprzedaż na warunkach określonych w § 2
następuje po cenie oszacowania.
§ 4.
Zajęte waluty obce lub inne wartości dewizowe organ egzekucyjny sprzedaje bankowi
prowadzącemu ich skup.
Art. 105a.
§ 1.
Licytacja publiczna odbywa się w terminie i miejscu wyznaczonym przez organ egzekucyjny.
§ 2.
Organ egzekucyjny ogłasza o licytacji przez obwieszczenie. Obwieszczenie zawiera:
1)
miejsce i termin licytacji;
2)
określenie ruchomości, które mają być sprzedane, z podaniem ich rodzaju i kwoty oszacowania;
3)
miejsce i termin, w którym można oglądać ruchomości przed licytacją;
4)
imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.
§ 3.
Najpóźniej na 3 dni przed dniem licytacji, a w przypadkach określonych w art. 104
§ 2 - najpóźniej na godzinę przed rozpoczęciem licytacji, organ egzekucyjny umieszcza
obwieszczenie o licytacji w miejscu, w którym ma odbyć się licytacja, na tablicy ogłoszeń
organu egzekucyjnego i w innych miejscach, gdzie umieszczenie takiego obwieszczenia
uzna za celowe.
§ 4.
Odpis obwieszczenia o licytacji organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu najpóźniej
na 3 dni przed dniem licytacji.
§ 5.
Jeżeli szacunkowa wartość sprzedawanej ruchomości przewyższa kwotę 4500 zł, organ
egzekucyjny zamieszcza ponadto obwieszczenie o licytacji w prasie, a w szczególności
w dzienniku poczytnym w danej miejscowości.
§ 6.
Przepisu § 5 nie stosuje się w przypadkach, gdy sprzedaż może nastąpić bezpośrednio
po zajęciu ruchomości.
§ 7.
Licytacji nie można rozpocząć później niż w dwie godziny po terminie oznaczonym w
obwieszczeniu o licytacji.
Art. 105b.
§ 1.
Jeżeli szacunkowa wartość sprzedawanej ruchomości przekracza kwotę 4500 zł, osoby
przystępujące do przetargu obowiązane są złożyć organowi egzekucyjnemu wadium w wysokości
1/10 kwoty oszacowania.
§ 2.
Wadium zalicza się na cenę sprzedaży lub zwraca, chyba że niniejsza ustawa stanowi
inaczej.
Art. 105c.
§ 1.
Licytacja odbywa się ustnie i rozpoczyna się od wywołania ceny. Zaoferowana cena przestaje
wiązać uczestnika licytacji, jeżeli inny uczestnik zaoferował cenę wyższą, zwaną dalej
„postąpieniem”. Poborca skarbowy przyzna własność sprzedanej ruchomości, zwane dalej
„przybiciem”, osobie, która zaoferowała najwyższą cenę, jeżeli po trzykrotnym wezwaniu
do dalszych postąpień nikt więcej nie zaoferował.
§ 2.
Licytację uważa się za niedoszłą do skutku, jeżeli nie weźmie w niej udziału przynajmniej
dwóch uczestników, jak również gdy żaden z uczestników nie zaoferował nawet ceny wywołania.
§ 3.
Ponowna licytacja może być wyznaczona po podaniu o tym do publicznej wiadomości w
terminach i w sposób określony w art. 105a § 3-5.
§ 4.
Jeżeli kwota uzyskana ze sprzedaży części zajętych ruchomości wystarcza na zaspokojenie
egzekwowanych należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie
i kosztami egzekucyjnymi, poborca skarbowy przerywa licytację, a organ egzekucyjny
zwalnia pozostałe ruchomości spod zajęcia.
§ 5.
Przepisu § 4 nie stosuje się do ruchomości zajętych w postępowaniu celnym.
Art. 105d.
§ 1.
Nabywca jest obowiązany uiścić natychmiast po udzieleniu mu przybicia przynajmniej
cenę wywołania lub przedłożyć poborcy skarbowemu czek potwierdzony wystawiony na organ
egzekucyjny na kwotę wynoszącą co najmniej cenę wywołania ruchomości. Jeżeli tej ceny
nie uiści lub nie przedłoży czeku potwierdzonego, traci prawo wynikłe z przybicia
i nie może uczestniczyć w dalszej licytacji. Poborca skarbowy wznawia niezwłocznie
licytację tej samej ruchomości, rozpoczynając ją od ceny wywołania.
§ 2.
Różnicę między ceną nabycia a kwotą, na którą wystawiony został czek potwierdzony
lub wpłaconą po udzieleniu przybicia, nabywca ureguluje, pod rygorem przewidzianym
w § 1, do godziny dwunastej dnia następnego. Nabywca, który w tym terminie nie zapłaci
reszty ceny, traci prawo wynikłe z przybicia i prawo do zwrotu kwoty uregulowanej
w czasie licytacji gotówką lub czekiem potwierdzonym.
§ 3.
Osoby, które utraciły prawo wynikłe z przybicia, tracą prawo do zwrotu kwoty wpłaconej
tytułem wadium.
Art. 106.
§ 1.
Cena wywołania w pierwszym terminie licytacji wynosi 3/4 wartości szacunkowej ruchomości.
Jeżeli licytacja w pierwszym terminie nie dojdzie do skutku, ruchomości mogą być sprzedane
w drugim terminie licytacyjnym. Cena wywołania w drugim terminie licytacyjnym wynosi
połowę wartości szacunkowej ruchomości. Sprzedaż licytacyjna nie może nastąpić za
cenę niższą od ceny wywołania.
§ 2.
O terminie i miejscu licytacji organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego najpóźniej
na trzy dni przed dniem licytacji. W przypadkach określonych w art. 104 § 2 zawiadomienie
takie następuje przed rozpoczęciem licytacji.
Art. 107.
§ 1.
Prawo własności zajętych ruchomości, będących przedmiotem licytacji, nabywa osoba,
która z zachowaniem przepisów o przeprowadzaniu licytacji zaoferowała najwyższą cenę,
uzyskała przybicie i zapłaciła całą cenę w terminie. Nabywca nie może domagać się
unieważnienia licytacji i nabycia ruchomości ani też obniżenia ceny jej nabycia z
powodu jej wad, mylnego oszacowania lub innej przyczyny.
§ 2.
Nabywca, który stał się właścicielem nabytej ruchomości, natychmiast ją odbiera, z
zastrzeżeniem § 2c. Jeżeli nabywca nie odbierze natychmiast nabytej ruchomości, obowiązany
jest uiścić koszty jej przechowywania od dnia licytacji do dnia odbioru. Wysokość
kosztów określa organ egzekucyjny.
§ 2a.
Zobowiązany, wierzyciel oraz uczestnik licytacji mogą zgłosić do protokołu licytacji
skargę na naruszenie przepisów o przeprowadzaniu licytacji. Skarga podlega rozpatrzeniu
w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia.
§ 2b.
W sprawie skargi na naruszenie przepisów o przeprowadzaniu licytacji postanowienie
wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę
służy zażalenie.
§ 2c.
Wniesienie skargi wstrzymuje wydanie sprzedanej rzeczy nabywcy do czasu rozpatrzenia
skargi. Nie dotyczy to rzeczy łatwo psujących się oraz rzeczy wydanych nabywcy przed
wniesieniem zażalenia.
§ 2d.
Nabywca może zrzec się nabytej rzeczy i żądać zwrotu zapłaconej ceny, jeżeli w terminie,
o którym mowa w § 2a, skarga nie została rozpatrzona, a nabywcy rzecz nie została
wydana.
§ 3.
Licytacja, przeprowadzona z naruszeniem przepisów o jej publicznym charakterze, o
cenie wywołania i nabycia oraz o wyłączeniu od udziału w licytacji, podlega unieważnieniu
przez organ egzekucyjny lub jego organ nadzorczy. Unieważnienie licytacji może jednak
nastąpić tylko wtedy, gdy ruchomości sprzedane znajdują się jeszcze we władaniu nabywcy.
§ 4.
W licytacji nie mogą uczestniczyć:
1)
zobowiązany;
2)
poborca skarbowy prowadzący licytację, jego małżonek i dzieci;
3)
pracownicy obsługujący organ egzekucyjny, ich małżonkowie i dzieci, a jeżeli w danej
miejscowości jest więcej organów egzekucyjnych - także pracownicy tych innych organów;
4)
osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym;
5)
osoby, które przekazały zajęte ruchomości na rzecz Skarbu Państwa, oraz członkowie
ich rodzin określeni w pkt 2.
Art. 107a.
§ 1.
Organ egzekucyjny organizuje, za zgodą wierzyciela i zobowiązanego, przetarg ofert,
jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w wyniku sprzedaży zajętej ruchomości
w drodze licytacji publicznej nie uzyska się korzystnej ceny.
§ 2.
W przetargu ofert nie mogą uczestniczyć osoby, o których mowa w art. 107 § 4.
§ 3.
Każdy oferent może złożyć jedną ofertę.
Art. 107b.
§ 1.
Organ egzekucyjny zaprasza do udziału w przetargu ofert, zamieszczając ogłoszenia
w sposób i w miejscach wskazanych w art. 105a § 3 i 5.
§ 2.
Ogłoszenie o przetargu ofert zawiera co najmniej:
1)
nazwę i adres organu egzekucyjnego;
2)
ruchomości, które mają być sprzedane, z podaniem ich rodzaju oraz wartości szacunkowej
i ceny wywołania;
3)
miejsce i termin składania ofert;
4)
miejsce i termin otwarcia ofert;
5)
miejsce i termin, w którym można oglądać ruchomości;
6)
imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.
§ 3.
Wyznaczony przez organ egzekucyjny termin do zgłaszania oferowanej ceny za ruchomości
zgłoszone do sprzedaży w drodze przetargu ofert nie może być krótszy niż 3 dni od
daty podania ogłoszenia o przetargu ofert do publicznej wiadomości.
§ 4.
Cena wywołania przy sprzedaży w drodze przetargu ofert wynosi 3/4 wartości szacunkowej
ruchomości. Sprzedaż ta nie może nastąpić za cenę niższą od ceny wywołania.
Art. 107c.
§ 1.
Oferty otwiera w miejscu i terminie określonym w ogłoszeniu o przetargu komisja powołana
przez organ egzekucyjny.
§ 2.
W przetargu ofert uczestniczą oferenci obecni przy otwieraniu ofert.
§ 3.
Imię i nazwisko lub firma oraz adres oferenta, którego oferta jest otwierana, a także
cena podana w ofercie ogłaszane są osobom obecnym oraz odnotowywane w protokole postępowania
przetargowego.
§ 4.
Przy dokonywaniu wyboru oferty wybiera się ofertę z najkorzystniejszą ceną.
§ 5.
Wynik przetargu ogłasza się niezwłocznie po otwarciu wszystkich ofert.
Art. 107d.
§ 1.
Przy sprzedaży zajętych ruchomości w drodze przetargu ofert stosuje się odpowiednio
przepisy art. 105b, 105c i art. 107 § 1-3, z tym że przez datę licytacji rozumie się
dzień otwarcia ofert.
§ 2.
Jeżeli sprzedaż zajętych ruchomości w drodze przetargu ofert nie dojdzie do skutku,
organ egzekucyjny sprzedaje je w drodze licytacji publicznej.
Art. 107e67)Dodany przez art. 4 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2018 r..
§ 1.
Licytacja publiczna może odbywać się w formie elektronicznej (licytacja elektroniczna).
§ 2.
Licytacja elektroniczna odbywa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego prowadzonego
przez:
1)
jednostkę podległą ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub przez niego
nadzorowaną lub
2)
podmiot wybrany w trybie przepisów o zamówieniach publicznych przez:
a)
ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub
b)
właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego - w przypadku licytacji elektronicznej
prowadzonej przez organ, o którym mowa w art. 19 § 2 i 2a, albo inny organ jednostki
samorządu terytorialnego uprawniony do prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie
odrębnych ustaw.
§ 3.
W przypadku licytacji elektronicznej organy egzekucyjne są uprawnione do przetwarzania
danych osobowych zobowiązanego w systemie teleinformatycznym.
§ 4.
W przypadku licytacji elektronicznej wadium składa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
Koszt złożenia wadium ponosi uczestnik licytacji elektronicznej.
§ 5.
Cenę nabycia ruchomości uiszcza się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego nie
później niż w dniu następującym po zawiadomieniu o przybiciu. Jeżeli ten dzień przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, cenę uiszcza się w dniu następującym po dniu lub dniach wolnych od
pracy. Koszt uiszczenia ceny ponosi nabywca.
§ 6.
Nabywca, który nie uiści ceny nabycia w terminie, o którym mowa w § 5, traci prawo
wynikłe z przybicia.
§ 7.
Ruchomość nabyta w drodze licytacji elektronicznej może być doręczona nabywcy, na
jego wniosek, za pośrednictwem wskazanego przez niego operatora pocztowego w rozumieniu
ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo innego podmiotu świadczącego usługi w zakresie doręczania ruchomości, jeżeli
przed jej wydaniem nabywca uiści koszty doręczenia, w tym koszty przygotowania ruchomości
do transportu oraz jej załadunku.
§ 8.
W przypadku, o którym mowa w § 7, momentem odbioru ruchomości jest jej wydanie operatorowi
pocztowemu albo innemu podmiotowi świadczącemu usługi w zakresie doręczania ruchomości.
§ 9.
W licytacji elektronicznej ruchomości, której posiadanie jest uzależnione jest od
spełnienia warunków określonych odrębnymi przepisami, może brać udział wyłącznie podmiot
dopuszczony do tej licytacji przez organ egzekucyjny. Wniosek o dopuszczenie do licytacji
elektronicznej wraz z elektroniczną kopią dokumentu potwierdzającego spełnienie tych
warunków składa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. O niedopuszczeniu
do licytacji elektronicznej rozstrzyga organ egzekucyjny, w drodze postanowienia,
na które służy zażalenie.
§ 10.
Dostęp do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w § 2 pkt 1, może zostać zawieszony
podmiotowi, który:
1)
uzyskał przybicie w drodze licytacji elektronicznej i nie zapłacił ceny nabycia;
2)
nie odebrał ruchomości nabytej w drodze licytacji elektronicznej.
§ 11.
Postanowienie o zawieszeniu dostępu do systemu teleinformatycznego wydaje organ egzekucyjny,
który przeprowadził licytację elektroniczną.
§ 12.
Na postanowienie o zawieszeniu dostępu do systemu teleinformatycznego przysługuje
zażalenie.
§ 13.
Zawieszenie dostępu, o którym mowa w § 10, obowiązuje przez okres 3 lat od dnia doręczenia
ostatecznego postanowienia o zawieszeniu.
§ 14.
Dostęp do systemu teleinformatycznego wygasa, jeżeli w okresie 5 kolejnych lat podmiot
nie korzysta z tego dostępu.
§ 15.
Do licytacji elektronicznej stosuje się odpowiednio przepisy art. 105a § 1, 2 i 4,
art. 105b, art. 105c § 2, art. 105d § 3, art. 106 § 1 oraz art. 107 § 1, 2, 3 i 4.
§ 16.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki udziału w licytacji elektronicznej,
2)
dodatkowe elementy, jakie powinno zawierać obwieszczenie o licytacji elektronicznej,
oraz warunki publikacji tego obwieszczenia,
3)
termin licytacji elektronicznej,
4)
tryb i sposób prowadzenia licytacji elektronicznej,
5)
warunki dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w § 2, w tym otrzymania,
zawieszenia i wygaśnięcia dostępu
- mając na względzie zapewnienie sprawnej obsługi systemu teleinformatycznego, ochrony
praw uczestników licytacji elektronicznej, sprawności i skuteczności egzekucji z ruchomości,
bezpieczeństwa posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej oraz dostępności
do systemu teleinformatycznego.
§ 17.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, w
dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jednostkę podległą
lub nadzorowaną wyznaczoną do prowadzenia systemu teleinformatycznego, o którym mowa
w § 2 pkt 1, lub podmiot wybrany w trybie przepisów o zamówieniach publicznych, o
którym mowa w § 2 pkt 2 lit. a.
Art. 108.
§ 1.
Zajęte ruchomości, które nie zostały sprzedane w trybie wskazanym w art. 105 § 1 pkt
1-4, a w przypadku sprzedaży licytacyjnej - w drugim jej terminie, organ egzekucyjny
sprzedaje z wolnej ręki po cenie określonej przez ten organ, jednak nie niższej od
1/3 ich wartości szacunkowej.
§ 2.
Zajęte ruchomości, niesprzedane w trybie § 1, organ egzekucyjny sprzedaje po cenie
stosowanej przy skupie przedmiotów używanych lub skupie surowców wtórnych jednostkom
organizacyjnym ochrony zdrowia i pomocy społecznej, placówkom oświatowym, instytucjom
kultury oraz organizacjom charytatywnym, jeżeli mogą być przez te podmioty wykorzystane
przy realizacji ich zadań statutowych.
§ 3.
Zajęte ruchomości, niesprzedane w trybie § 2, organ egzekucyjny sprzedaje jednostkom
prowadzącym skup przedmiotów używanych lub surowców wtórnych.
Art. 108a.
Zajęte ruchomości, które nie zostały sprzedane w trybie określonym w art. 108, organ
egzekucyjny zwraca zobowiązanemu.
Art. 109.
§ 1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczególny tryb postępowania przy:
1)
sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu, zapewniający ich niezwłoczną
sprzedaż;
2)
przechowywaniu i sprzedaży zajętych ruchomości ze szlachetnych metali, kamieni szlachetnych
i półszlachetnych, pereł naturalnych i hodowlanych, korali i bursztynów, zapewniający
prawidłową wycenę zajętych ruchomości oraz zapobiegający ich kradzieży.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia,
szczególny tryb postępowania przy przechowywaniu i sprzedaży zajętych broni, amunicji,
materiałów wybuchowych i innych przedmiotów, na których posiadanie jest wymagane zezwolenie,
wykluczający możliwość dostania się tych ruchomości do osób nieuprawnionych.
Art. 110.
(uchylony)
Art. 111.
(uchylony)
Rozdział 7
Egzekucja z nieruchomości
Oddział 1
Zasady ogólne
Art. 110.
§ 1.
(uchylony)
§ 1a.
(uchylony)
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
(uchylony)
§ 3a68)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Organ egzekucyjny podejmuje czynności egzekucyjne związane z egzekucją administracyjną
z nieruchomości po otrzymaniu zaliczki na pokrycie przewidywanych wydatków od wierzyciela
niebędącego naczelnikiem urzędu skarbowego, państwem członkowskim, państwem trzecim
lub Państwową Inspekcją Pracy, zwanego dalej „wierzycielem finansującym”. Przepis
art. 29a stosuje się odpowiednio.
§ 4.
Wierzyciel finansujący wpłaca zaliczkę do organu egzekucyjnego sukcesywnie, w miarę
podejmowania przez ten organ kolejnych czynności egzekucyjnych. Wysokość poszczególnych
wpłat zaliczki określa organ egzekucyjny na podstawie przewidywanych wydatków, z tym
że jeżeli do egzekucji z nieruchomości przystąpili kolejni wierzyciele finansujący
- również dla tych wierzycieli, rozdzielając kwotę zaliczki między wszystkich wierzycieli
finansujących w proporcji odpowiadającej stosunkowi ich należności pieniężnych do
łącznej kwoty należności pieniężnych wierzycieli finansujących, z zastrzeżeniem §
5.
§ 5.
Łączna kwota zaliczki należna od jednego wierzyciela finansującego nie może być większa
niż 5% egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia
jej w terminie i nie większa niż 11 400 zł, z tym że kwotę odsetek przyjmuje się na
dzień ustalenia pierwszej zaliczki.
§ 6.
Organ egzekucyjny zwraca zaliczkę wierzycielowi przy podziale kwot uzyskanych z egzekucji
do wysokości wyegzekwowanych kwot na pokrycie wydatków egzekucyjnych.
§ 7.
W przypadku niewpłacenia zaliczki, o której mowa w § 4, organ egzekucyjny wzywa wierzyciela
finansującego do jej wpłacenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a po
bezskutecznym upływie tego terminu nie przystępuje do egzekucji z nieruchomości.
Art. 110a.
Jeżeli nieruchomość położona jest na obszarze działania kilku organów egzekucyjnych,
organ prowadzący egzekucję powiadamia o wszczęciu, a następnie o ukończeniu egzekucji
inne organy egzekucyjne, na których obszarze działania nieruchomość jest położona.
Art. 110b.
Uczestnikami postępowania egzekucyjnego z nieruchomości są:
1)
zobowiązany;
2)
wierzyciele egzekwujący;
3)
osoby, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe lub roszczenia albo prawa osobiste zabezpieczone na nieruchomości;
4)
organ, który zawarł umowę o oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, jeżeli
przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste.
Oddział 2
Zajęcie
Art. 110c.
§ 1.
Organ egzekucyjny przystępuje do egzekucji administracyjnej z nieruchomości przez
zajęcie nieruchomości.
§ 2.
Zajęcie następuje przez wezwanie zobowiązanego, aby zapłacił egzekwowaną należność
pieniężną wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztami egzekucyjnymi
w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przystąpienia do opisu
i oszacowania wartości nieruchomości. Zobowiązanemu wraz z wezwaniem doręcza się odpis
tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony.
§ 3.
Równocześnie z wysłaniem zobowiązanemu wezwania, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny
składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu
egzekucji lub o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów.
§ 4.
Zajęcie nieruchomości jest dokonane z chwilą doręczenia zobowiązanemu wezwania, o
którym mowa w § 2, z tym że dla zobowiązanego, któremu nie doręczono wezwania, jak
też w stosunku do osób trzecich, nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu
w księdze wieczystej lub złożenia wniosku organu egzekucyjnego do zbioru dokumentów,
z zastrzeżeniem § 5.
§ 5.
Dla każdego, kto wiedział o wszczęciu egzekucji, skutki zajęcia powstają z chwilą,
gdy o wszczęciu egzekucji powziął wiadomość, chociażby wezwanie nie zostało jeszcze
zobowiązanemu wysłane ani wpis w księdze wieczystej nie był jeszcze dokonany.
§ 6.
W przypadku gdy miejsce pobytu zobowiązanego lub innego uczestnika postępowania egzekucyjnego
nie jest znane, organ egzekucyjny występuje do właściwego sądu o ustanowienie kuratora
do zastępowania osoby nieobecnej. Kurator wykonuje swoje czynności także w interesie
innych osób, którym w dalszym toku postępowania doręczenia nie będą mogły być dokonane.
Kurator może jednak reprezentować równocześnie tylko osoby, których interesy nie są
sprzeczne.
Art. 110d.
§ 1.
Organ egzekucyjny łączy postępowania egzekucyjne prowadzone co do kilku nieruchomości
tego samego zobowiązanego lub co do kilku części tej samej nieruchomości, jak również
postępowania egzekucyjne dotyczące części nieruchomości i jej całości, jeżeli odpowiada
to celowi egzekucji i nie ma przeszkód natury prawnej lub gospodarczej.
§ 2.
Jeżeli nieruchomości są położone na obszarze działania różnych organów egzekucyjnych,
połączenie zarządza ten organ, który pierwszy wszczął egzekucję.
§ 3.
Postępowanie egzekucyjne można rozdzielić, jeżeli w dalszym jego toku odpadną przyczyny,
które spowodowały połączenie.
Art. 110e.
§ 1.
Zajęcie obejmuje nieruchomość i to wszystko, co może stanowić przedmiot obciążenia
hipoteką, a także pożytki z nieruchomości.
§ 2.
Jeżeli egzekucję prowadzi się w celu dochodzenia należności z umów ubezpieczenia lub
wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, zajęcie obejmuje także prawa wynikające z
umów ubezpieczenia przedmiotów wymienionych w § 1.
Art. 110f.
§ 1.
Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze postępowanie
egzekucyjne. Nabywca może uczestniczyć w postępowaniu w charakterze zobowiązanego.
W każdym przypadku czynności egzekucyjne są ważne w stosunku do nabywcy.
§ 2.
Rozporządzenia przedmiotami podlegającymi zajęciu razem z nieruchomością po ich zajęciu
są nieważne. Nie dotyczy to rozporządzeń zarządcy nieruchomości w zakresie jego ustawowych
uprawnień.
§ 3.
Obciążenie nieruchomości przez zobowiązanego po jej zajęciu oraz rozporządzenie opróżnionym
miejscem hipotecznym jest nieważne. W razie wpisania hipoteki przymusowej po zajęciu
nieruchomości zabezpieczona nią wierzytelność nie korzysta z pierwszeństwa zaspokojenia
przewidzianego dla należności zabezpieczonych hipotecznie.
Art. 110g.
§ 1.
Zajętą nieruchomość pozostawia się w zarządzie zobowiązanego, do którego stosuje się
wówczas przepisy o zarządcy.
§ 2.
Jeżeli prawidłowe sprawowanie zarządu tego wymaga, organ egzekucyjny odbiera zobowiązanemu
zarząd i ustanawia innego zarządcę.
§ 3.
Przepis § 2 stosuje się również do zarządcy ustanowionego przez organ egzekucyjny.
§ 4.
Zarządca może zatrudnić zobowiązanego i jego rodzinę za wynagrodzeniem.
§ 5.
Zobowiązanemu, któremu odebrano zarząd, pozostawia się pomieszczenia w zajętej nieruchomości,
jeżeli z nich korzystał w chwili zajęcia. Organ egzekucyjny może jednak zarządzić,
w formie postanowienia, odebranie pomieszczeń, jeżeli zobowiązany lub jego domownik
przeszkadza zarządcy w wykonywaniu zarządu.
§ 6.
Zobowiązany, w stosunku do którego organ egzekucyjny zarządził odebranie pomieszczeń,
może wytoczyć powództwo o pozostawienie pomieszczeń w jego użytkowaniu. Do powództwa
stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące powództwa o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji administracyjnej.
§ 7.
Jeżeli sąd oddalił powództwo, o którym mowa w § 6, organ egzekucyjny występuje z wnioskiem
o odebranie pomieszczeń do właściwego organu egzekucyjnego w zakresie egzekucji administracyjnej
obowiązków o charakterze niepieniężnym. Podstawą wszczęcia egzekucji jest orzeczenie
sądowe oddalające powództwo, zaopatrzone w klauzulę wykonalności.
§ 8.
Organ egzekucyjny wydaje w sprawach dotyczących ustanowienia bądź odebrania zarządu
postanowienie, na które przysługuje zażalenie.
Art. 110h.
§ 1.
Jeżeli zarządca przy obejmowaniu zarządu napotyka przeszkody, organ egzekucyjny wprowadza
go w zarząd nieruchomością. Do wprowadzenia w zarząd nieruchomością stosuje się odpowiednio
art. 46.
§ 2.
Po ustanowieniu zarządcy organ egzekucyjny wzywa osoby korzystające z nieruchomości,
aby przypadające od nich zaległe, bieżące i przyszłe świadczenia, które stanowią dochód
z nieruchomości, uiszczały do rąk zarządcy. W wezwaniu należy uprzedzić, że uiszczenie
do rąk zobowiązanego będzie bezskuteczne w stosunku do wierzyciela.
Art. 110i.
§ 1.
Zarządca zajętej nieruchomości jest obowiązany wykonywać czynności potrzebne do prowadzenia
prawidłowej gospodarki. Ma on prawo pobierać zamiast zobowiązanego wszelkie pożytki
z nieruchomości, rozporządzać nimi w granicach zwykłego zarządu oraz prowadzić sprawy,
które przy wykonywaniu takiego zarządu okażą się potrzebne. W sprawach wynikających
z zarządu nieruchomością zarządca może pozywać i być pozywany.
§ 2.
Zarządcy wolno zaciągać tylko takie zobowiązania, które mogą być zaspokojone z pożytków
z nieruchomości i są gospodarczo uzasadnione.
§ 3.
Czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu zarządca może wykonywać tylko za
zgodą zobowiązanego, a w jej braku - za zezwoleniem organu egzekucyjnego, który przed
wydaniem postanowienia wysłuchuje zobowiązanego i zarządcę, chyba że zwłoka groziłaby
powstaniem szkody.
§ 4.
Zarząd nie ma wpływu na umowy dotyczące nieruchomości obowiązujące w chwili jego ustanowienia.
Zarządcy wolno jednak wypowiadać takie umowy z zachowaniem obowiązujących przepisów
oraz zawierać umowy na czas określony. Do zawarcia umowy dotyczącej nieruchomości
jest wymagana zgoda zobowiązanego, a w jej braku - zezwolenie organu egzekucyjnego.
Art. 110j.
§ 1.
Zarządca składa organowi egzekucyjnemu w wyznaczonych przez ten organ terminach, co
najmniej raz w roku oraz po ukończeniu zarządu, sprawozdania ze swoich czynności oraz
udokumentowane sprawozdania rachunkowe.
§ 2.
Organ egzekucyjny po wysłuchaniu wierzycieli, zobowiązanego i zarządcy oraz po rozpatrzeniu
sprawozdań zatwierdza sprawozdania zarządcy albo odmawia ich zatwierdzenia w całości
lub w części.
§ 3.
W przypadku odmowy zatwierdzenia sprawozdania przepisy art. 110g § 2 i 3 stosuje się
odpowiednio.
§ 4.
Zarządca jest odpowiedzialny względem wszystkich uczestników za należyte wykonywanie
swoich obowiązków.
Art. 110k.
§ 1.
Zarządca może żądać wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków, które w związku z zarządem
poniósł z własnych środków. Wysokość wynagrodzenia określa organ egzekucyjny odpowiednio
do nakładu pracy i dochodowości nieruchomości.
§ 2.
Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, nie należy się zarządcy, który jest zobowiązanym.
Może on tylko pokrywać z pożytków z nieruchomości najkonieczniejsze potrzeby własne
i rodziny w rozmiarze, jaki oznacza organ egzekucyjny, oraz swoje wydatki związane
z zarządem.
§ 3.
Organ egzekucyjny w sprawach dotyczących wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków zarządcy
wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie.
§ 4.
Roszczenia o wynagrodzenie za sprawowanie zarządu i o zwrot poniesionych w związku
z zarządem wydatków przedawniają się po upływie 30 dni od dnia ustąpienia z zarządu
lub jego ustania.
Art. 110l.
§ 1.
Z pożytków z nieruchomości zarządca pokrywa w następującej kolejności:
1)
koszty egzekucji wraz ze swoim wynagrodzeniem oraz zwrot własnych wydatków;
2)
bieżące należności pracowników zatrudnionych w nieruchomości lub w znajdującym się
na niej przedsiębiorstwie należącym do zobowiązanego;
3)
bieżąco przypadające w czasie zarządu alimenty przyznane prawomocnym wyrokiem sądu
od zobowiązanego, z wyjątkiem alimentów przysługującym członkom rodziny zobowiązanego
pozostającym z nim we wspólnym gospodarstwie domowym w chwili wszczęcia egzekucji;
4)
bieżące zobowiązania podatkowe oraz bieżące należności z tytułu ubezpieczenia społecznego
pracowników, o których mowa w pkt 2;
5)
zobowiązania związane z wykonywaniem zarządu;
6)
należności z tytułu ubezpieczenia nieruchomości, jej przynależności i pożytków.
§ 2.
Nadwyżkę dochodów, po pokryciu zobowiązań, o których mowa w § 1, zarządca przekazuje
do depozytu organu egzekucyjnego. Nadwyżkę dołącza się do kwoty uzyskanej przez organ
egzekucyjny za sprzedaż nieruchomości. Jeżeli egzekucja ulega umorzeniu, nadwyżkę
tę otrzymuje zobowiązany.
Oddział 3
Opis i oszacowanie wartości nieruchomości
Art. 110m.
§ 1.
Po upływie terminu określonego w wezwaniu zobowiązanego do zapłaty dochodzonych należności
organ egzekucyjny dokonuje opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości.
§ 2.
Przed przystąpieniem do opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości organ egzekucyjny
żąda od właściwych organów:
1)
wyciągu - a w przypadku potrzeby odpisu księgi wieczystej albo zaświadczenia sądu
wystawionego na podstawie zbioru dokumentów prowadzonego dla nieruchomości, zawierającego
wskazanie jej właściciela i wykaz ujawnionych w tym zbiorze obciążeń, jeżeli zaś nieruchomość
jest objęta ewidencją gruntów i budynków - także wyciągu z ich rejestru;
2)
podania adresów miejsc zamieszkania uczestników postępowania.
§ 3.
Jeżeli nieruchomość nie ma księgi wieczystej lub zbioru dokumentów, organ egzekucyjny
jest obowiązany uzyskać inny dokument stwierdzający własność nieruchomości zobowiązanego.
Art. 110n.
§ 1.
Jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze przeznaczonym w planie miejscowym na
cele publiczne, organ egzekucyjny przed przystąpieniem do opisu i oszacowania wartości
nieruchomości wzywa właściwą jednostkę samorządu terytorialnego do oświadczenia w
terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia wezwania, czy skorzysta z prawa pierwokupu.
Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego nie skorzystała z prawa pierwokupu albo
organowi egzekucyjnemu w wyznaczonym terminie nie zostanie doręczone oświadczenie
w tej sprawie, prawo pierwokupu wygasa.
§ 2.
Jeżeli oświadczenie, o którym mowa w § 1, zostało doręczone organowi egzekucyjnemu
w wyznaczonym terminie, organ ten oznacza cenę nabycia w wysokości odpowiadającej
wartości zajętej nieruchomości, określonej przez rzeczoznawcę majątkowego.
§ 3.
Postanowienie w sprawie wysokości ceny nabycia wywiera skutki przybicia. Do ceny nabycia
stosuje się odpowiednio art. 112 § 1.
§ 4.
Postanowienie w sprawie wysokości ceny nabycia doręcza się jednostce, o której mowa
w § 1, zobowiązanemu i wierzycielowi. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.
§ 5.
Jeżeli jednostce samorządu terytorialnego nie przysługuje prawo pierwokupu nieruchomości
lub prawo to wygasło, przepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio do prawa pierwokupu wpisanego
do księgi wieczystej na rzecz innych osób.
Art. 110o.
§ 1.
O terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości organ egzekucyjny zawiadamia
znanych mu uczestników postępowania egzekucyjnego.
§ 2.
Organ egzekucyjny wzywa ponadto, przez obwieszczenie publiczne wywieszone w siedzibie
urzędu skarbowego oraz urzędu właściwej jednostki samorządu terytorialnego, uczestników,
o których nie ma wiadomości, oraz inne osoby, które roszczą sobie prawa do nieruchomości
i jej przynależności, aby przed ukończeniem opisu zgłosiły swoje prawa.
§ 3.
Zawiadomienia i obwieszczenia dokonywane są nie później niż na 14 dni przed rozpoczęciem
opisu.
Art. 110p.
§ 1.
Na wniosek zobowiązanego, zgłoszony nie później niż podczas opisu i oszacowania wartości
nieruchomości, jak również z urzędu, może być wystawiona na licytację wydzielona na
podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami część zajętej nieruchomości, której
cena wywoławcza wystarcza na zaspokojenie wierzyciela egzekwującego. O prowadzeniu
egzekucji z wydzielonej części nieruchomości organ egzekucyjny rozstrzyga po oszacowaniu
wartości nieruchomości.
§ 2.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie prowadzenia egzekucji z wydzielonej
części nieruchomości i oszacowania jej wartości przysługuje zażalenie.
§ 3.
W przypadku prowadzenia egzekucji z wydzielonej części nieruchomości dalsze postępowanie
co do reszty nieruchomości zawiesza się do czasu zakończenia licytacji wydzielonej
części.
Art. 110r.
§ 1.
W protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości organ egzekucyjny podaje:
1)
oznaczenie nieruchomości, w tym numer ewidencyjny działki, obręb, powierzchnię, a
także oznaczenie księgi wieczystej lub w przypadku jej braku - zbioru dokumentów;
2)
obiekty budowlane ze wskazaniem ich przeznaczenia gospodarczego oraz przynależności
nieruchomości, jak również zapasy objęte zajęciem;
3)
stwierdzone prawa i obciążenia;
4)
umowy ubezpieczenia;
5)
osoby, w których posiadaniu znajduje się nieruchomość, jej przynależności i pożytki;
6)
sposób korzystania z nieruchomości przez zobowiązanego;
7)
określenie wartości nieruchomości z podaniem jego podstaw;
8)
zgłoszone prawa do nieruchomości;
9)
inne okoliczności istotne dla oznaczenia lub oszacowania wartości nieruchomości.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy sposób przeprowadzenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, mając
na uwadze zapewnienie prawidłowej wyceny nieruchomości i uwzględniając przepisy o
gospodarce nieruchomościami.
Art. 110s.
§ 1.
Do oszacowania wartości zajętej nieruchomości organ egzekucyjny wyznacza rzeczoznawcę
majątkowego, o którym mowa w przepisach o gospodarce nieruchomościami.
§ 2.
Przy oszacowaniu wartości nieruchomości podaje się wartość:
1)
gruntów;
2)
obiektów budowlanych;
3)
przynależności i pożytków.
§ 3.
W przypadku, o którym mowa w art. 110p, przy oszacowaniu wartości nieruchomości podaje
się wartość składników określonych w § 2 w odniesieniu do wydzielonej części nieruchomości.
§ 4.
Wartości, o których mowa w § 2 i 3, podaje się z uwzględnieniem oraz bez uwzględnienia
praw, które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia, oraz wartości praw nieokreślonych
sumą pieniężną obciążających nieruchomość, w szczególności świadczeń z tytułu takich
praw.
Art. 110t.
Jeżeli zostały zgłoszone prawa osób trzecich do gruntu, obiektów budowlanych, przynależności
lub pożytków albo gdy składniki takie znajdują się we władaniu osób trzecich, oznacza
się:
1)
wartość spornego składnika i wartość całości nieruchomości po wyłączeniu tego składnika;
2)
wartość całości nieruchomości z uwzględnieniem i bez uwzględnienia praw, które pozostają
w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia;
3)
wartości praw nieokreślonych sumą pieniężną, obciążających nieruchomość, w szczególności
świadczeń z tytułu takich praw.
Art. 110u.
§ 1.
Zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich
uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu
i oszacowania wartości nieruchomości. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie
opisu i oszacowania wartości nieruchomości przysługuje zażalenie.
§ 2.
Jeżeli w stanie nieruchomości, w okresie pomiędzy sporządzeniem opisu i oszacowaniem
jej wartości a wyznaczonym terminem licytacji, zajdą istotne zmiany, organ egzekucyjny
może przeprowadzić dodatkowy opis i oszacowanie wartości nieruchomości.
Oddział 4
Obwieszczenie o licytacji
Art. 110w.
§ 1.
Zajętą nieruchomość organ egzekucyjny sprzedaje w drodze licytacji publicznej.
§ 2.
Termin licytacji nie może być wyznaczony wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia
zobowiązanemu opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
§ 3.
O licytacji organ egzekucyjny zawiadamia przez publiczne obwieszczenie, w którym podaje:
1)
termin i miejsce licytacji;
2)
oznaczenie nieruchomości, która ma być sprzedana, ze wskazaniem miejsca jej położenia
i przeznaczenia gospodarczego oraz księgi wieczystej lub zbioru dokumentów ze wskazaniem
sądu, w którym są prowadzone;
3)
oszacowaną wartość nieruchomości i cenę wywoławczą;
4)
firmę lub imię i nazwisko zobowiązanego;
5)
wysokość wadium, jakie licytant przystępujący do przetargu powinien złożyć, z zaznaczeniem
że wadium składa się w gotówce albo w postaci czeku potwierdzonego wystawionego na
organ egzekucyjny;
6)
czas, w którym w terminie 14 dni przed dniem licytacji będzie wolno oglądać nieruchomość
oraz przeglądać w urzędzie skarbowym akta postępowania egzekucyjnego;
7)
wzmiankę, że prawa osób trzecich nie będą przeszkodą do licytacji i przyznania nabywcy
własności nieruchomości bez zastrzeżeń, jeżeli osoby te nie wystąpiły wcześniej o
wyłączenie nieruchomości lub jej przynależności spod egzekucji;
8)
wyjaśnienie, że użytkowanie, służebności i prawa dożywotnika, jeżeli nie są ujawnione
w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów i nie zostaną
zgłoszone najpóźniej na 3 dni przed rozpoczęciem licytacji, nie będą uwzględnione
w dalszym toku egzekucji i wygasną z chwilą, w której postanowienie o przyznaniu własności
stanie się ostateczne.
§ 4.
Obwieszczenie o licytacji doręcza się:
1)
uczestnikom postępowania;
2)
właściwej jednostce samorządu terytorialnego oraz organom ubezpieczeń społecznych
z wezwaniem, aby najpóźniej w dniu licytacji zgłosiły zestawienie podatków i innych
danin publicznych, należnych na dzień licytacji;
3)
osobom mającym prawo pierwokupu nieruchomości, jeżeli prawo to zostało wpisane do
księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości.
§ 5.
Obwieszczenie o licytacji wywiesza się w siedzibach urzędu skarbowego oraz urzędu
właściwej jednostki samorządu terytorialnego co najmniej na 30 dni przed jej terminem,
a jeżeli wartość nieruchomości została oszacowana na kwotę wyższą niż 83 600 zł -
także w dzienniku poczytnym w danej miejscowości.
§ 6.
Na wniosek i koszt zobowiązanego lub wierzyciela organ egzekucyjny może zarządzić
ogłoszenie o licytacji również w inny wskazany przez nich sposób.
§ 7.
W ogłoszeniu w dzienniku podaje się oznaczenie nieruchomości, termin i miejsce licytacji,
oszacowaną wartość nieruchomości i cenę wywoławczą oraz wysokość wadium, jakie licytant
powinien złożyć.
§ 8.
Jeżeli egzekucja dotyczy jednej lub kilku nieruchomości położonych na obszarze działania
różnych organów egzekucyjnych, obwieszczenie wywiesza się ponadto w siedzibach właściwych
urzędów skarbowych, a jeżeli obwieszczenie ma być także ogłoszone w prasie, ogłasza
się je w dziennikach poczytnych w miejscowościach, w których te urzędy się znajdują.
Art. 110y.
§ 1.
Z chwilą obwieszczenia o licytacji nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego
współwłaścicielowi tej nieruchomości, który nie jest dłużnikiem osobistym, przysługuje
prawo przejęcia nieruchomości na własność za cenę nie niższą od oszacowanej wartości
nieruchomości. Wniosek o przejęcie składa się nie później niż 3 dnia poprzedzającego
dzień licytacji.
§ 2.
Jeżeli kilku współwłaścicieli zgłosi wniosek o przejęcie, pierwszeństwo przysługuje
temu z nich, który prowadzi gospodarstwo rolne lub pracuje w nim. Jeżeli warunek ten
spełnia kilku współwłaścicieli albo nie spełnia go żaden z nich, organ egzekucyjny
przyznaje pierwszeństwo temu współwłaścicielowi, który daje najlepszą gwarancję należytego
prowadzenia gospodarstwa rolnego.
§ 3.
O pierwszeństwie przejęcia nieruchomości rozstrzyga organ egzekucyjny, wydając postanowienie
o przybiciu. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.
§ 4.
Jeżeli nikt nie skorzysta z prawa przejęcia nieruchomości na podstawie przepisów §
1-3, albo jeżeli przedmiotem egzekucji nie jest nieruchomość wchodząca w skład gospodarstwa
rolnego, organ egzekucyjny po dokonaniu obwieszczeń przedstawia akta organowi nadzoru.
W przypadku spostrzeżenia niedokładności lub wadliwości postępowania organ nadzoru
poleci organowi egzekucyjnemu ich usunięcie.
Art. 110z.
§ 1.
Na czynności organu egzekucyjnego dotyczące obwieszczenia o licytacji przysługuje
skarga. Skargę można wnieść w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia o licytacji.
§ 2.
W sprawie skargi, o której mowa w § 1, postanowienie wydaje organ egzekucyjny.
§ 3.
Na postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę przysługuje zażalenie.
Oddział 5
Wadium
Art. 111.
§ 1.
Wadium wynosi jedną dziesiątą części oszacowanej wartości nieruchomości.
§ 2.
Z zastrzeżeniem § 5 i 6, wadium składa:
1)
przystępujący do licytacji;
2)
osoba, która składa wniosek o przejęcie nieruchomości, o którym mowa w art. 110y §
1, art. 111h § 2 i art. 111i § 3.
§ 3.
Osoba, o której mowa w § 1 pkt 2, składa wadium w terminie złożenia wniosku o przejęcie
nieruchomości.
§ 4.
Wadium składa się w gotówce lub w postaci czeku potwierdzonego wystawionego na organ
egzekucyjny.
§ 5.
Nie składa wadium osoba, której przysługuje ujawnione w opisie i oszacowaniu prawo
do nieruchomości lub jej przynależności, jeżeli jego wartość nie jest niższa od wysokości
wadium i zostało ono stwierdzone w protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
§ 6.
Jeżeli wartość prawa, o którym mowa w § 5, jest niższa od wysokości wadium, wysokość
wadium obniża się do różnicy między pełnym wadium a wartością prawa.
Art. 111a.
Wadium złożone przez licytanta, któremu udzielono przybicia, zatrzymuje się; pozostałym
licytantom zwraca się je niezwłocznie.
Art. 111b.
§ 1.
Nabywca, który nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych co do zapłaty ceny, traci
wadium.
§ 2.
Od nabywcy nieskładającego wadium, który nie wykonał warunków licytacyjnych, ściąga
się wadium w trybie egzekucji administracyjnej.
§ 3.
Z wadium utraconego przez nabywcę lub od niego ściągniętego pokrywa się koszty egzekucji
związane ze sprzedażą.
Oddział 6
Licytacja
Art. 111c.
§ 1.
Licytacja odbywa się publicznie, w obecności i pod nadzorem kierownika komórki organizacyjnej
urzędu skarbowego prowadzącej egzekucję administracyjną, zwanego dalej „komornikiem
skarbowym”.
§ 2.
Po wywołaniu licytacji poborca skarbowy podaje do wiadomości obecnych:
1)
przedmiot licytacji;
2)
cenę wywoławczą;
3)
wysokość wadium;
4)
termin uiszczenia ceny nabycia;
5)
prawa obciążające nieruchomość, które będą utrzymane w mocy z zaliczeniem i bez zaliczenia
na cenę nabycia;
6)
zmiany w stanie faktycznym i prawnym nieruchomości, jeżeli zaszły po jej opisie i
oszacowaniu wartości.
§ 3.
Przedmiotem licytacji jest nieruchomość według stanu objętego opisem i oszacowaniem
wartości z uwzględnieniem zmian, o których mowa w § 2 pkt 6.
§ 4.
Jeżeli przedmiotem licytacji jest kilka nieruchomości lub kilka części jednej nieruchomości,
zobowiązany ma prawo wskazać kolejność, w jakiej ma być przeprowadzona licytacja poszczególnych
nieruchomości lub ich części.
Art. 111d.
§ 1.
W licytacji nie mogą uczestniczyć:
1)
zobowiązany;
2)
pracownicy obsługujący organ egzekucyjny;
3)
małżonkowie, dzieci, rodzice i rodzeństwo osób, o których mowa w pkt 1 i 2;
4)
osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym;
5)
licytant, który nie wykonał warunków poprzedniej licytacji tej samej nieruchomości;
6)
osoby, które mogą nabyć nieruchomość tylko za zezwoleniem organu administracji publicznej,
a zezwolenia tego nie przedstawiły.
§ 2.
Stawienie się jednego licytanta wystarcza do przeprowadzenia licytacji.
§ 3.
Pełnomocnictwo do udziału w licytacji stwierdzone jest dokumentem z podpisem urzędowo
lub notarialnie poświadczonym. Podpisy na pełnomocnictwach udzielonych przez państwowe
jednostki organizacyjne lub jednostki samorządu terytorialnego oraz na pełnomocnictwach
udzielonych adwokatom, radcom prawnym lub doradcom podatkowym nie wymagają poświadczenia.
Art. 111e.
Cena wywoławcza, za którą nieruchomość można nabyć w pierwszej licytacji, wynosi trzy
czwarte oszacowanej wartości nieruchomości.
Art. 111f.
§ 1.
Licytacja odbywa się ustnie.
§ 2.
Postąpienie nie może wynosić mniej niż jeden procent ceny wywołania, z zaokrągleniem
wzwyż do pełnych złotych.
§ 3.
Zaoferowana cena przestaje wiązać, gdy inny licytant zaoferował cenę wyższą.
§ 4.
Po ustaniu postąpień poborca skarbowy, uprzedzając obecnych, że po trzecim obwieszczeniu
dalsze postąpienia nie będą przyjęte, obwieszcza trzykrotnie ostatnio zaoferowaną
cenę, zamyka licytację i wymienia licytanta, który zaoferował najwyższą cenę.
§ 5.
Jeżeli należność wierzyciela wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie
i kosztami egzekucyjnymi zostanie uiszczona przed zamknięciem licytacji, poborca skarbowy
zamyka licytację, a organ egzekucyjny uchyla zajęcie nieruchomości.
Art. 111g.
Jeżeli przedmiotem licytacji jest kilka nieruchomości lub kilka części nieruchomości,
poborca skarbowy wstrzymuje licytację pozostałych nieruchomości lub ich części z chwilą,
gdy osiągnięto kwotę wystarczającą na zaspokojenie dochodzonej należności wraz z odsetkami
z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztami egzekucyjnymi, a organ egzekucyjny
uchyla zajęcie nieruchomości.
Art. 111h.
§ 1.
Jeżeli nikt nie przystąpił do licytacji, a przedmiotem licytacji jest nieruchomość
wchodząca w skład gospodarstwa rolnego, współwłaściciel tej nieruchomości niebędący
dłużnikiem osobistym, ma prawo przejęcia nieruchomości na własność za cenę nie niższą
od trzech czwartych oszacowanej wartości nieruchomości. Przepis art. 110y § 2 i 3
stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Wniosek o przejęcie nieruchomości należy zgłosić w terminie 7 dni od dnia licytacji.
§ 3.
Jeżeli nikt nie przystąpił do licytacji, a przedmiotem egzekucji jest własnościowe
spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego
lub prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, wierzyciel hipoteczny,
inny niż urząd skarbowy, może przejąć to prawo za cenę nie niższą od trzech czwartych
oszacowanej wartości nieruchomości; wniosek o przejęcie należy zgłosić w terminie
7 dni od dnia licytacji.
Art. 111i.
§ 1.
Jeżeli nikt nie zgłosił wniosku, o którym mowa w art. 111h, organ egzekucyjny wyznacza
drugą licytację, na której cena wywoławcza wynosi 70% oszacowanej wartości nieruchomości.
§ 2.
Jeżeli nikt nie przystąpił do drugiej licytacji, przejęcie nieruchomości na własność
może nastąpić za cenę nie niższą od 70% wartości nieruchomości, przy czym prawo przejęcia
przysługuje wierzycielowi egzekwującemu lub hipotecznemu, z wyjątkiem urzędu skarbowego,
oraz współwłaścicielowi.
§ 3.
Wniosek o przejęcie nieruchomości wierzyciel lub współwłaściciel składa do organu
egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia licytacji.
§ 4.
Jeżeli kilku wierzycieli składa wniosek o przejęcie, pierwszeństwo przysługuje temu,
kto zaoferował cenę wyższą, a przy równych cenach - temu, czyja należność jest większa.
Art. 111j.
§ 1.
Jeżeli po drugiej licytacji żaden z wierzycieli lub współwłaścicieli nie przejął nieruchomości
na własność, organ egzekucyjny wyznacza trzecią licytację, na której cena wywoławcza
wynosi 65% oszacowanej wartości nieruchomości.
§ 2.
Jeżeli nikt nie przystąpił do trzeciej licytacji, przejęcie nieruchomości na własność
może nastąpić przez osoby, o których mowa w art. 111i § 2, za cenę nie niższą od 65%
wartości nieruchomości. Do przejęcia nieruchomości na własność stosuje się odpowiednio
przepisy art. 111i § 3 i 4.
Art. 111k.
§ 1.
Jeżeli po trzeciej licytacji żaden z wierzycieli nie przejął nieruchomości na własność,
uchyla się zajęcie nieruchomości. Nowa egzekucja z tej samej nieruchomości może być
wszczęta nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od dnia uchylenia zajęcia nieruchomości.
§ 2.
Jeżeli wniosek o wszczęcie nowej egzekucji złożono przed upływem 3 lat od trzeciej
licytacji, organ egzekucyjny dokonuje nowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości
tylko na wniosek zobowiązanego. Zobowiązany może złożyć taki wniosek przed upływem
14 dni od dnia ponownego doręczenia mu wezwania do zapłaty, o czym należy go uprzedzić
przy doręczeniu wezwania.
Art. 111l.
Skargę na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji aż do jej zamknięcia zgłasza
się ustnie komornikowi skarbowemu, który przyjmuje skargę do protokołu i natychmiast
ją rozstrzyga, chyba że nie jest to możliwe. Rozstrzygnięcie komornika skarbowego
ma moc postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Oddział 7
Przybicie
Art. 111m.
§ 1.
Po zamknięciu licytacji organ egzekucyjny wydaje postanowienie o przybiciu na rzecz
licytanta, który zaoferował najwyższą cenę.
§ 2.
Postanowienie o przybiciu ogłasza się niezwłocznie po zamknięciu licytacji, z zastrzeżeniem
§ 3.
§ 3.
Jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego nie są jeszcze
ostatecznie rozstrzygnięte, organ egzekucyjny wstrzymuje wydanie postanowienia o przybiciu
do czasu ich rozstrzygnięcia.
§ 4.
Gdy przejęcie nieruchomości na własność ma nastąpić po niedojściu do skutku licytacji,
organ egzekucyjny udziela przybicia na rzecz przejmującego po wysłuchaniu wnioskodawcy.
§ 5.
Postanowienie o przybiciu zawiera firmę lub imię i nazwisko nabywcy, oznaczenie nieruchomości,
datę licytacji i cenę nabycia.
Art. 111n.
§ 1.
Organ egzekucyjny odmawia przybicia, jeżeli ostateczne rozstrzygnięcia skarg lub zażaleń
wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego potwierdzą naruszenie przepisów postępowania
w toku licytacji i jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik licytacji
albo, jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji, chyba że będąc na licytacji
nie wystąpił ze skargą na to uchybienie.
§ 2.
Organ egzekucyjny odmawia przybicia również wtedy, gdy postępowanie egzekucyjne podlegało
umorzeniu lub zawieszeniu.
§ 3.
Organ egzekucyjny wyznacza ponowną licytację:
1)
jeżeli odmówi przybicia z przyczyn, o których mowa w § 1;
2)
po ustaniu przyczyny zawieszenia.
Art. 111o.
§ 1.
Jeżeli przybicie nie następuje niezwłocznie po zamknięciu licytacji, organ egzekucyjny
na wniosek licytanta, który zaoferował najwyższą cenę, może, w przypadku gdy zarządcą
jest zobowiązany, odebrać mu zarząd i ustanowić innego zarządcę.
§ 2.
W sprawie odebrania zarządu organ egzekucyjny wydaje postanowienie na wniosek nabywcy.
Nabywca może być na własne żądanie ustanowiony zarządcą, jeżeli oprócz wadium złożył
w gotówce nie mniej niż piątą część ceny nabycia albo jeżeli do tej wysokości przysługuje
mu prawo zaliczenia swej wierzytelności na poczet ceny nabycia.
§ 3.
W przypadku wygaśnięcia skutków przybicia bez równoczesnego umorzenia egzekucji, organ
egzekucyjny wydaje postanowienie co do osoby zarządcy, jeżeli dotychczasowym zarządcą
był nabywca.
Art. 111p.
Jeżeli nabywca nie uzyska przyznania własności, należność przypadająca jemu z tytułu
zarządu pokrywa się z kwot pieniężnych złożonych na poczet ceny poza wadium.
Art. 111r.
§ 1.
Postanowienie o przybiciu doręcza się wierzycielowi, dłużnikowi, nabywcy i osobom,
które w toku licytacji zaskarżyły czynności związane z udzieleniem przybicia, jak
też zarządcy, który nie jest dłużnikiem, a postanowienie o odmowie przybicia - wierzycielowi,
dłużnikowi i licytantowi, który zaoferował najwyższą cenę.
§ 2.
Na postanowienie organu egzekucyjnego co do przybicia przysługuje zażalenie.
Art. 111s.
Jeżeli nabywca nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych co do zapłaty ceny, wygasają
skutki przybicia. Uiszczoną część ceny zwraca się. Następstwa te organ egzekucyjny
stwierdza postanowieniem, na które przysługuje zażalenie.
Art. 111t.
Wyznaczenie ponownej licytacji może nastąpić, gdy postanowienie stwierdzające wygaśnięcie
przybicia stanie się ostateczne.
Oddział 8
Przyznanie własności
Art. 112.
§ 1.
Z chwilą gdy postanowienie o przybiciu stało się ostateczne, organ egzekucyjny wzywa
licytanta, który uzyskał przybicie, aby w terminie 14 dni od otrzymania wezwania złożył
do depozytu organu egzekucyjnego cenę nabycia z potrąceniem wadium złożonego w gotówce.
Na wniosek nabywcy organ egzekucyjny może wyznaczyć dłuższy termin uiszczenia ceny
nabycia, nieprzekraczający jednak 3 miesięcy.
§ 2.
Nabywca może zaliczyć na poczet ceny własną wierzytelność lub jej część, jeżeli znajduje
ona pokrycie w cenie nabycia.
§ 3.
Za zgodą wierzyciela, którego wierzytelność znajduje pokrycie w cenie nabycia, nabywca
może tę wierzytelność zaliczyć na poczet ceny. Zgoda wierzyciela stwierdzona jest
dokumentem z podpisem urzędowo lub notarialnie poświadczonym albo wyrażona do protokołu
nie później niż w terminie, w którym nabywca ma obowiązek uiścić cenę nabycia.
Art. 112a.
Kwota przypadająca zobowiązanemu w chwili zajęcia na podstawie umowy ubezpieczenia
przechodzi na nabywcę w całości. O kwotę tę podwyższa się cenę nabycia.
Art. 112b.
§ 1.
Jeżeli postanowienie o przybiciu stało się ostateczne i nabywca uiścił cenę nabycia
albo postanowienie o ustaleniu ceny nabycia stało się ostateczne i jednostka lub osoba,
o których mowa w art. 110n, uregulowała całą cenę nabycia, organ egzekucyjny wydaje
postanowienie o przyznaniu własności.
§ 2.
Na postanowienie o przyznaniu własności przysługuje zażalenie.
§ 3.
Postanowienie o przyznaniu własności, które stało się ostateczne, przenosi własność
na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze
nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub podlega złożeniu do zbioru
dokumentów. Postanowienie o przyznaniu własności jest także tytułem egzekucyjnym do
wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości.
§ 4.
Z chwilą kiedy postanowienie o przyznaniu własności stało się ostateczne, do nabywcy
należą pożytki z nieruchomości. Od tej chwili nabywca ponosi również daniny publiczne
przypadające z nieruchomości, których płatność przypada w dniu, w którym postanowienie
o przyznaniu własności stało się ostateczne, lub po tym dniu.
§ 5.
(uchylony)
Art. 112c.
§ 1.
Z chwilą gdy postanowienie o przyznaniu własności staje się ostateczne, wygasają wszelkie
prawa i skutki ujawnienia praw i roszczeń osobistych, ciążące na nieruchomości. W
miejsce tych praw powstaje prawo do zaspokojenia z ceny nabycia w kolejności przewidzianej
w przepisach o podziale kwoty uzyskanej z egzekucji.
§ 2.
Pozostają w mocy bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia:
1)
prawa ciążące na nieruchomości z mocy ustawy;
2)
służebności, o których mowa w art. 1000 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego.
§ 3.
Pozostają również w mocy ujawnione przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie
dokumentu do zbioru albo nieujawnione w ten sposób, lecz zgłoszone najpóźniej na 3
dni przed terminem licytacji użytkowanie, służebności i prawa dożywotnika, jeżeli
przysługuje im pierwszeństwo przed wszystkimi hipotekami lub jeżeli nieruchomość nie
jest obciążona hipotekami albo jeżeli wartość użytkowania, służebności lub praw dożywotnika
znajduje pełne pokrycie w cenie nabycia. Jednakże w ostatnim przypadku wartość tych
praw będzie zaliczona na cenę nabycia.
Art. 112d.
Na wniosek właściciela nieruchomości władnącej, zgłoszony najpóźniej na 3 dni przed
terminem licytacji, organ egzekucyjny może postanowić, że służebność gruntowa, która
nie znajduje pełnego pokrycia w cenie nabycia, będzie utrzymana w mocy, jeżeli jest
dla nieruchomości władnącej konieczna, a nie obciąża w sposób istotny wartości nieruchomości
obciążonej.
Art. 112e.
Z chwilą gdy postanowienie o przyznaniu własności stało się ostateczne, nabywca wstępuje
w prawa i obowiązki zobowiązanego wynikające z umów dotyczących nieruchomości stosownie
do przepisów prawa normujących te umowy.
Art. 112f.
§ 1.
Postanowienie o przyznaniu własności, które stało się ostateczne, wraz z planem podziału
kwoty uzyskanej z egzekucji jest tytułem do wykreślenia w księdze wieczystej lub w
zbiorze dokumentów wszelkich praw, które według planu podziału wygasły.
§ 2.
Na podstawie postanowienia o przyznaniu własności wykreśla się wszystkie hipoteki
obejmujące nieruchomość, jeżeli w postanowieniu stwierdzono zapłacenie przez nabywcę
całej ceny nabycia gotówką lub czekiem potwierdzonym.
Art. 112g.
Nabywca nie może żądać unieważnienia nabycia ani zmniejszenia ceny z powodu wad nieruchomości
lub przedmiotów razem z nią nabytych.
Art. 113.
(uchylony)
Rozdział 8
Egzekucja z ułamkowej części nieruchomości oraz użytkowania wieczystego
Art. 114.
Do egzekucji z ułamkowej części nieruchomości i do egzekucji z użytkowania wieczystego
stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości, o ile przepisy niniejszego
rozdziału nie stanowią inaczej.
Art. 114a.
O zajęciu ułamkowej części nieruchomości organ egzekucyjny zawiadamia także pozostałych
współwłaścicieli, a o zajęciu użytkowania wieczystego - także właściciela nieruchomości
oraz właściwy organ administracji publicznej.
Art. 114b.
§ 1.
Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, zajęcie obejmuje użytkowanie
wieczyste gruntu wraz z jego pożytkami oraz znajdujące się na gruncie obiekty budowlane
stanowiące własność użytkownika wieczystego wraz z:
1)
ruchomościami, będącymi własnością użytkownika wieczystego, a potrzebnymi do korzystania
z przedmiotu użytkowania wieczystego zgodnie z jego przeznaczeniem, jeżeli pozostają
z tym przedmiotem w faktycznym związku, odpowiadającym temu celowi;
2)
wyposażeniem obiektów budowlanych stanowiących własność użytkownika wieczystego;
3)
prawami wynikającymi z umów ubezpieczenia przedmiotów zajęcia, a także należnościami
z tych umów już przypadającymi.
§ 2.
Zajęcie obejmuje także przedmioty, o których mowa w § 1 pkt 1 i 2, wprowadzone później
oraz później wzniesione obiekty budowlane i posadzone rośliny, jak również prawa z
umów ubezpieczenia później zawartych.
Art. 114c.
Gdy przedmiotem zarządu jest ułamkowa część nieruchomości, zarządca działa tylko w
granicach uprawnień zobowiązanego jako współwłaściciela.
Art. 114d.
W przypadku prowadzenia egzekucji z użytkowania wieczystego, jeżeli właściwy organ
wystąpił z żądaniem rozwiązania umowy użytkowania wieczystego, wstrzymuje się czynności
egzekucyjne w egzekucji z nieruchomości. Organ egzekucyjny podejmuje egzekucję z nieruchomości,
jeżeli sąd orzeknie, że brak jest podstaw do rozwiązania umowy użytkowania wieczystego.
W przypadku rozwiązania umowy użytkowania wieczystego organ egzekucyjny uchyla zajęcie
nieruchomości.
Art. 114e.
W przypadku prowadzenia egzekucji z ułamkowej części nieruchomości, opisowi i oszacowaniu
wartości podlega cała nieruchomość. Wartością takiej części nieruchomości jest odpowiednia
część oszacowanej wartości całej nieruchomości.
Art. 114f.
Jeżeli egzekucja jest prowadzona z użytkowania wieczystego, w protokole opisu i oszacowania
wartości nieruchomości podaje się końcową datę użytkowania wieczystego oraz ujawniony
w księdze wieczystej sposób korzystania z gruntu przez użytkownika wieczystego.
Art. 114g.
Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, postanowienie o przyznaniu
tego prawa nie narusza ograniczonych praw rzeczowych na nieruchomości powstałych przed jej oddaniem w użytkowanie wieczyste.
Art. 114h.
§ 1.
Jeżeli przedmiotem licytacji jest ułamkowa część nieruchomości, pozostają w mocy,
bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia, obciążenia tej części ułamkowej nieruchomości
ujawnione przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów.
§ 2.
Pozostają w mocy również obciążenia części ułamkowej nieruchomości nieujawnione w
sposób, o którym mowa w § 1, lecz zgłoszone najpóźniej na 3 dni przed terminem licytacji,
jeżeli zostały ustanowione przed dniem powstania współwłasności.
Art. 114i.
Postanowienie o przyznaniu własności ułamkowej części nieruchomości nie narusza obciążających
ją hipotek wpisanych przed powstaniem współwłasności.
Rozdział 9
Podział kwoty uzyskanej z egzekucji
Oddział 1
Zasady ogólne
Art. 115.
§ 1.
Z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej kolejności:
1)
koszty egzekucyjne i koszty upomnienia;
2)
należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku morskim;
3)
należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym
albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz prawa, które ciążyły na nieruchomości
przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem
do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu;
4)
należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, oraz
należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, o ile nie zostały zaspokojone
w trzeciej kolejności;
5)
(uchylony)
6)
inne należności i odsetki, z zastrzeżeniem § 2a i 3.
§ 2.
Przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości lub egzekucji przejętej
po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową, po kosztach egzekucyjnych
i kosztach upomnienia zaspokaja się należności alimentacyjne, a następnie należności
za pracę za okres 3 miesięcy, do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego
w odrębnych przepisach, oraz renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności
do pracy, kalectwa lub śmierci i koszty zwykłego pogrzebu zobowiązanego, a po należnościach
zabezpieczonych hipoteką morską, przywilejem na statku morskim, hipoteką, zastawem,
zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystających z ustawowego pierwszeństwa
oraz prawach, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej
wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie
takiego wpisu - należności za pracę niezaspokojone w kolejności wcześniejszej.
§ 2a.
Wraz z należnościami wymienionymi w § 1 pkt 2 i 3 są zaspokajane roszczenia o świadczenia
uboczne objęte zabezpieczeniem na mocy odrębnych przepisów.
§ 3.
Odsetki za zwłokę od należności pieniężnych, do których mają zastosowanie przepisy
działu III ustawy - Ordynacja podatkowa, zaspokaja się w kolejności określonej dla
tych należności.
§ 4.
Jeżeli przedmiotem egzekucji jest własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,
spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
mieszkaniowej, wierzytelność spółdzielni mieszkaniowej z tytułu niewniesionego wkładu
budowlanego związana z tym prawem zaspokaja się przed należnością zabezpieczoną hipotecznie
na tym prawie.
§ 5.
Należności wymienione w § 1 pkt 2 i 3 zaspokaja się do wysokości kwoty uzyskanej ze
sprzedaży rzeczy albo z realizacji prawa zbywalnego obciążonego. Jeżeli uzyskana kwota
nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich zabezpieczonych należności, należności te
zaspokaja się w kolejności odpowiadającej przysługującemu im pierwszeństwu, a jeżeli
mają równe pierwszeństwo albo nie stosuje się do nich zasady pierwszeństwa - proporcjonalnie
w stosunku, w jakim pozostają do siebie.
§ 5a.
Jeżeli z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokojeniu podlegają zarówno wierzytelności
zabezpieczone hipoteką, jak i prawa lub roszczenia ciążące na nieruchomości, o pierwszeństwie
między hipoteką a tymi prawami lub roszczeniami rozstrzyga chwila, od której liczy
się skutki wpisu hipoteki, prawa lub roszczenia do księgi wieczystej.
§ 5b.
Roszczenia nabywcy wynikające z odstąpienia od umowy deweloperskiej, o której mowa
w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego , lub z przekształcenia roszczenia z umowy deweloperskiej w toku postępowania restrukturyzacyjnego
lub upadłościowego, podlegają zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości,
na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie, na takich samych zasadach,
jak roszczenie z umowy deweloperskiej, z pierwszeństwem wynikającym z ujawnienia w
księdze wieczystej przysługującego nabywcy roszczenia z umowy deweloperskiej także
w przypadku, gdy wpis o ujawnieniu tego roszczenia został wykreślony.
§ 6.
Jeżeli kwota przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich
należności, należności dalszej kolejności zaspokaja się dopiero po zupełnym zaspokojeniu
należności wcześniejszej kolejności, a gdy kwota nie wystarcza na pokrycie w całości
wszystkich należności tej samej kolejności, należności te zaspokaja się proporcjonalnie
do wysokości każdej z nich.
Art. 115a.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży rzeczy albo wykonania
prawa majątkowego, do których wystąpił zbieg egzekucji.
§ 2.
Jeżeli kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy albo wykonania prawa majątkowego wystarczają
na zaspokojenie wierzycieli, organ egzekucyjny bezzwłocznie przekazuje wierzycielom
przypadające im kwoty.
§ 3.
W przypadku gdy kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy albo wykonania prawa majątkowego
nie wystarczają na zaspokojenie wierzycieli, organ egzekucyjny informuje wierzycieli
o sposobie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji.
§ 4.
Wierzyciel może złożyć wniosek o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej
z egzekucji. Wniosek składa się do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia
informacji, o której mowa w § 3. We wniosku wskazuje się przyczyny, z powodu których
wierzyciel nie zgadza się z podziałem.
§ 5.
Wniosek o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji rozpatruje
organ egzekucyjny po uprzednim zawiadomieniu wierzycieli uczestniczących w podziale
o złożonym wniosku i o możliwości wzięcia czynnego udziału w tym postępowaniu. Na
postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji
przysługuje wierzycielom i zobowiązanemu zażalenie.
§ 6.
W przypadku złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej
z egzekucji, kwoty uzyskane z egzekucji wpłaca się na wydzielony rachunek bankowy
organu egzekucyjnego z oprocentowaniem udzielanym przez bank dla wkładów wypłacanych
na każde żądanie.
§ 7.
Jeżeli nie złożono wniosku o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej
z egzekucji w terminie określonym w § 4 lub postanowienie w sprawie podziału kwoty
uzyskanej z egzekucji stało się ostateczne, organ egzekucyjny przekazuje wierzycielom
przypadające im kwoty.
§ 8.
Jeżeli egzekucja jest prowadzona z prawa majątkowego wykonywanego okresowo, organ
egzekucyjny informuje też, w jakim procencie przypada na każdego wierzyciela udział
w kwotach uzyskanych z egzekucji. Jeżeli nastąpiła zmiana podstaw podziału, organ
egzekucyjny informuje wierzycieli o nowym podziale udziałów wierzycieli w kwotach
uzyskanych z egzekucji. Przepisy § 4−7 stosuje się odpowiednio. Organ egzekucyjny
przekazuje wierzycielowi przypadające mu należności pieniężne, jeżeli wynoszą one
więcej niż 20 zł, chyba że dochodzone należności pieniężne nie przekraczają tej kwoty.
Oddział 2
Zasady szczególne dotyczące podziału kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości
Art. 115b.
Organ egzekucyjny sporządza plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości
niezwłocznie, gdy postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości staje się ostateczne.
Art. 115c.
§ 1.
W podziale kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości oprócz wierzycieli egzekwujących
uczestniczą:
1)
wierzyciele składający tytuł wykonawczy z dowodem doręczenia dłużnikowi wezwania do
zapłaty i wierzyciele, którzy uzyskali zabezpieczenie powództwa, jeżeli zgłosili się
najpóźniej w dniu uprawomocnienia się postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości;
2)
osoby, które przed zajęciem nieruchomości nabyły do niej prawa stwierdzone w protokole
opisu i oszacowania wartości nieruchomości lub prawa których zostały zgłoszone i udowodnione
najpóźniej w dniu uprawomocnienia się postanowienia o przyznaniu własności;
3)
pracownicy co do stwierdzonych dokumentem należności za pracę, jeżeli zgłosili swe
roszczenia przed sporządzeniem planu podziału.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
Jeżeli wierzytelność hipoteczna nie jest stwierdzona tytułem wykonawczym, należność
przypadającą wierzycielowi hipotecznemu pozostawia się w depozycie organu egzekucyjnego.
Art. 115d.
§ 1.
Jeżeli przy sporządzaniu planu podziału okaże się, że nabywca, uiszczając cenę, potrącił
wierzytelność, która się w niej nie mieści, organ egzekucyjny postanowieniem zobowiązuje
nabywcę do uzupełnienia ceny w terminie 7 dni. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.
§ 2.
W planie podziału organ egzekucyjny wymienia osoby, dla których jest przeznaczona
kwota przypadająca od nabywcy. W tej części plan podziału stanowi dla nich tytuł egzekucyjny
przeciwko nabywcy.
§ 3.
Wierzyciel, któremu przysługuje roszczenie przeciwko nabywcy, nabywa z mocy prawa
hipotekę na sprzedanej nieruchomości. Ujawnienie hipoteki w księdze wieczystej lub
w zbiorze dokumentów następuje na wniosek wierzyciela.
Art. 115e.
§ 1.
Jeżeli hipoteka nie jest wyczerpana i może jeszcze służyć zabezpieczeniu wierzyciela,
reszta kwoty pozostaje w depozycie organu egzekucyjnego aż do ustania stosunku prawnego
uzasadniającego korzystanie z hipoteki.
§ 2.
W przypadku hipoteki zabezpieczającej wiele wierzytelności, gdy łączna kwota wierzytelności
przewyższa sumę wymienioną we wpisie hipoteki, a wierzyciel nie wskazał do dnia, w
którym postanowienie o przyznaniu własności stało się ostateczne, które z wierzytelności
i w jakiej wysokości mają zostać zaspokojone, zaspokaja się wszystkie wierzytelności
proporcjonalnie do ich wysokości.
Art. 115f.
Jeżeli wierzytelność jest zabezpieczona na kilku nieruchomościach łącznie, wierzyciel
powinien przed uprawomocnieniem się postanowienia o przyznaniu własności złożyć oświadczenie,
czy i w jakiej wysokości żąda zaspokojenia z każdej ze sprzedanych nieruchomości.
Jeżeli w powyższym terminie tego nie uczyni, a podzielona ma być suma uzyskana tylko
z jednej nieruchomości, jego wierzytelność przyjmuje się do rozrachunku w całości;
jeżeli natomiast podziałowi podlegają kwoty uzyskane ze sprzedaży kilku łącznie obciążonych
nieruchomości, na wierzytelność łącznie zabezpieczoną przypada z każdej z kwot podlegających
podziałowi taka część, jaka odpowiada stosunkowi kwoty pozostającej po zaspokojeniu
należności z wcześniejszą kolejnością do sumy tych kwot.
Art. 115g.
§ 1.
Kwotę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której uiszczenie jest zależne od
warunku zawieszającego albo od wyniku sporu, w którym wierzyciel uzyskał zabezpieczenie
powództwa, pozostawia się w depozycie organu egzekucyjnego.
§ 2.
Kwotę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której uiszczenie jest zależne od
warunku rozwiązującego, wydaje się wierzycielowi bez zabezpieczenia. Jeżeli jednak
obowiązek zabezpieczenia zwrotu ciąży na wierzycielu z mocy istniejącego między nim
a zobowiązanym stosunku prawnego, organ egzekucyjny pozostawia wydzieloną kwotę w
depozycie organu egzekucyjnego.
Dział III
Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Rozdział 1
Przepisy wspólne
Art. 116.
(uchylony)
Art. 117.
Organy określone w art. 20 § 2, w granicach swojej właściwości do nakładania obowiązków
o charakterze niepieniężnym, mogą stosować środki egzekucyjne wskazane w art. 1a pkt
12 lit. b tiret drugie, trzecie i piąte również w celu wyegzekwowania wydanych bezpośrednio
ustnych poleceń, bez potrzeby wystawienia tytułu wykonawczego i doręczenia zobowiązanemu
postanowienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego, jeżeli zwłoka w wykonaniu obowiązku
groziłaby niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ciężkimi szkodami
dla gospodarstwa narodowego lub jeżeli wymaga tego szczególny interes społeczny.
Art. 118.
Zobowiązany do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym może być wezwany do
wyjawienia, gdzie znajduje się przedmiot, którego egzekucja dotyczy. Przepisy art.
71 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 2
Grzywna w celu przymuszenia
Art. 119.
§ 1.
Grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego
obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności
czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego.
§ 2.
Grzywnę nakłada się również, jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucji
obowiązków o charakterze niepieniężnym.
Art. 120.
§ 1.
Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana zarówno na osoby fizyczne, jak i osoby
prawne, a także na jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.
§ 2.
Gdy zobowiązanym jest osoba fizyczna działająca przez ustawowego przedstawiciela,
przedsiębiorstwo państwowe lub inna państwowa jednostka organizacyjna, organizacja
spółdzielcza, samorządowa, zawodowa lub inna społeczna osoba prawna lub jednostka
organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, grzywnę nakłada się na ustawowego
przedstawiciela zobowiązanego lub na osobę, do której należy bezpośrednie czuwanie
nad wykonywaniem przez zobowiązanego obowiązków tego rodzaju, jakim jest egzekwowany
obowiązek. Jednocześnie może być nałożona grzywna na zobowiązaną osobę prawną lub
jednostkę organizacyjną, jeżeli jest to niezbędne dla przymuszenia wykonania obowiązku.
Art. 121.
§ 1.
Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej
kwocie, z zastrzeżeniem § 4.
§ 2.
Z zastrzeżeniem § 5 każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać kwoty 10 000
zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości
prawnej kwoty 50 000 zł.
§ 3.
Grzywny nakładane wielokrotnie nie mogą łącznie przekroczyć kwoty 50 000 zł, a w stosunku
do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej kwoty
200 000 zł.
§ 4.
Jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów
prawa budowlanego, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa, chyba że dotyczy obowiązku utrzymania
obiektu budowlanego w stanie nieoszpecającym otoczenia.
§ 5.
Wysokość grzywny, o której mowa w § 4, stanowi, w przypadku obowiązku przymusowej
rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części,
objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej
dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych.
Art. 122.
§ 1.
Grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny, który doręcza zobowiązanemu:
1)
odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;
2)
postanowienie o nałożeniu grzywny.
§ 2.
Postanowienie o nałożeniu grzywny powinno zawierać:
1)
wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w oznaczonym terminie z pouczeniem, że w
przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji
administracyjnej należności pieniężnych;
2)
wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w terminie wskazanym
w postanowieniu, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku w terminie będą
nakładane dalsze grzywny w tej samej lub wyższej kwocie, a w przypadku obowiązku wynikającego
z przepisów prawa budowlanego lub z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy będzie orzeczone wykonanie zastępcze.
§ 3.
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia
postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie
o nałożeniu grzywny.
Art. 123.
Przepisy art. 122 z zastrzeżeniem art. 121 § 4 stosuje się również w przypadkach nakładania
dalszych grzywien w celu przymuszenia, gdy zobowiązany mimo wezwania nie wykonał obowiązku
określonego w tytule wykonawczym.
Art. 124.
§ 1.
Nałożone grzywny w celu przymuszenia, nieuiszczone w terminie, podlegają ściągnięciu
w trybie egzekucji należności pieniężnych, określonym w niniejszej ustawie.
§ 2.
Obowiązek uiszczenia nałożonych grzywien nie przechodzi na spadkobierców lub prawonabywców
zobowiązanego.
Art. 125.
§ 1.
W razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone
lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu.
§ 2.
Postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego.
Na postanowienie o odmowie umorzenia grzywny służy zażalenie.
Art. 126.
Na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte
w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w wysokości 75%
lub w całości. Państwowe organy egzekucyjne mogą zwrócić grzywnę po uzyskaniu zgody
organu wyższego stopnia.
Rozdział 3
Wykonanie zastępcze
Art. 127.
Wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności,
którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt.
Art. 128.
§ 1.
W celu zastosowania środka egzekucyjnego określonego w art. 127 organ egzekucyjny
doręcza zobowiązanemu:
1)
odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;
2)
postanowienie, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania
egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt
i niebezpieczeństwo.
§ 1a.
Postanowienie, o którym mowa w § 1 pkt 2, zawiera również wskazanie przybliżonej kwoty
kosztów wykonania zastępczego.
§ 2.
W postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego organ egzekucyjny może wezwać
zobowiązanego do wpłacenia w oznaczonym terminie określonej kwoty tytułem zaliczki
na koszty wykonania zastępczego, z pouczeniem, że w przypadku niewpłacenia kwoty w
tym terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności
pieniężnych.
§ 3.
W postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego organ egzekucyjny może również
nakazać zobowiązanemu dostarczenie posiadanej dokumentacji, a także posiadanych materiałów
i środków przewozowych, niezbędnych do zastępczego wykonania egzekwowanej czynności,
z zagrożeniem zastosowania odpowiednich środków egzekucyjnych w razie uchylenia się
zobowiązanego od dostarczenia tych dokumentów, materiałów i środków przewozowych.
§ 4.
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia
postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie
o zastosowaniu wykonania zastępczego.
Art. 129.
Organ egzekucyjny może wydawać postanowienia w sprawie wezwania zobowiązanego do wpłacenia
zaliczek na koszty wykonania zastępczego oraz w sprawie dostarczenia dokumentacji,
materiałów i środków przewozowych także w toku zastępczego wykonania egzekwowanego
obowiązku. Do tych postanowień stosuje się przepisy art. 128.
Art. 130.
Jeżeli w postanowieniu w sprawie wykonania zastępczego nie wskazano osoby, której
zostało zlecone zastępcze wykonanie egzekwowanego obowiązku, organ egzekucyjny zleci
wykonanie egzekwowanych czynności określonej przez siebie osobie w terminie nie dłuższym
niż miesiąc i zawiadomi o tym zobowiązanego.
Art. 131.
Wykonawca odpowiada wobec zobowiązanego za rzetelne wykonanie robót, celowe zużycie
materiałów dostarczonych przez zobowiązanego oraz prawidłowe korzystanie z jego środków
przewozowych. Zobowiązany może dochodzić swoich roszczeń bezpośrednio od wykonawcy.
Art. 132.
§ 1.
Zobowiązany ma prawo wglądu w czynności wykonawcy oraz zgłaszania do organu egzekucyjnego
wniosków co do sposobu wykonywania tych czynności.
§ 2.
Zobowiązany może w toku czynności egzekucyjnych zgłosić do organu egzekucyjnego wniosek
o zaniechanie dalszego stosowania wykonania zastępczego, jeżeli wykonawca na to się
godzi, a zobowiązany złożył oświadczenie, że egzekwowany obowiązek wykona w terminie
przez organ egzekucyjny wskazanym. Organ egzekucyjny uwzględni wniosek, jeżeli uzna
to oświadczenie za niebudzące wątpliwości. Organ egzekucyjny może uzależnić wyrażenie
zgody na wniosek zobowiązanego od złożenia przez niego zabezpieczenia wykonania egzekwowanego
obowiązku w formie, jaką uzna za wskazaną.
§ 3.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie wniosku o zaniechanie dalszego stosowania
wykonania zastępczego służy zobowiązanemu zażalenie.
Art. 133.
§ 1.
O zakończeniu czynności egzekucyjnych w drodze wykonania zastępczego i o wykonaniu
egzekwowanego obowiązku organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego. Równocześnie doręcza
mu wykaz kosztów wykonania zastępczego, z wezwaniem do uiszczenia na pokrycie tych
kosztów odpowiedniej kwoty w oznaczonym terminie, z uprzedzeniem, że w razie nieuiszczenia
tej kwoty w terminie, zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej
należności pieniężnych.
§ 2.
Jeżeli koszty wykonania zastępczego są wysokie albo gdy wykonanie zastępcze trwa dłuższy
okres, organ egzekucyjny może przed zakończeniem egzekucji doręczać zobowiązanemu
wykazy poczynionych już kosztów z wezwaniem do ich pokrycia w oznaczonym terminie.
Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 134.
Jeżeli zobowiązany nie wpłacił w oznaczonym terminie określonej w postanowieniu o
zastosowaniu wykonania zastępczego kwoty tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego
(art. 128 § 2) lub kwoty na pokrycie kosztów wykonania zastępczego wskazanej w wykazach
doręczonych zobowiązanemu w myśl art. 133, organ egzekucyjny wszczyna egzekucję tych
należności stosownie do przepisów o egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.
Art. 135.
W sprawach kosztów wykonania zastępczego, nieuregulowanych w art. 127-134, stosuje
się przepisy art. 64c-65.
Rozdział 4
Odebranie rzeczy ruchomej
Art. 136.
§ 1.
Jeżeli zobowiązany uchyla się od obowiązku wydania oznaczonej rzeczy ruchomej, rzecz
ta może być mu przez organ egzekucyjny odebrana w celu wydania jej wierzycielowi.
Dotyczy to również obowiązku wydania rzeczy na określony okres czasu.
§ 2.
Odrębne przepisy określają przypadki, w których środek egzekucyjny przewidziany w
§ 1 może być zastosowany przy egzekucji obowiązku wydania rzeczy ruchomej oznaczonej
tylko co do rodzaju lub gatunku.
§ 3.
Środek egzekucyjny określony w § 1 stosuje się również, gdy egzekwowany jest obowiązek
zniszczenia rzeczy ruchomej, nakazany ze względów sanitarnych lub innych względów
społecznych, a także gdy egzekwowany obowiązek polega na ujawnieniu posiadania oznaczonej
rzeczy ruchomej.
Art. 137.
§ 1.
Organ egzekucyjny stosuje środek egzekucyjny określony w art. 136 również, gdy podlegająca
odebraniu rzecz ruchoma znajduje się we władaniu innej osoby, jeżeli rzecz ta nie
została wyłączona spod egzekucji (art. 38).
§ 2.
Gdy egzekwowany jest obowiązek zniszczenia rzeczy ruchomej, nakazany ze względów sanitarnych
lub innych społecznych, rzecz ta podlega odebraniu w trybie określonym w art. 136
również, gdy własność rzeczy przeszła z zobowiązanego na inną osobę.
Art. 138.
Odebrania rzeczy dokonuje egzekutor wyznaczony przez organ egzekucyjny (art. 31).
Art. 139.
§ 1.
Egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu:
1)
odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;
2)
postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu zobowiązanego do wydania rzeczy określonej
w tytule wykonawczym, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku zostanie zastosowany
środek egzekucyjny w celu odebrania tej rzeczy.
§ 2.
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia
postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie
o zastosowaniu środka egzekucyjnego odebrania rzeczy.
Art. 140.
Odebraną rzecz wydaje się wierzycielowi lub osobie przez niego do odbioru rzeczy upoważnionej,
a gdy nie jest to możliwe, odebraną rzecz oddaje się na skład na koszt i niebezpieczeństwo
wierzyciela.
Rozdział 5
Odebranie nieruchomości. Opróżnienie lokalu i innych pomieszczeń
Art. 141.
§ 1.
Jeżeli egzekwowany jest obowiązek wydania nieruchomości albo opróżnienia lokalu mieszkalnego
lub użytkowego albo innego pomieszczenia, stosuje się środek egzekucyjny prowadzący
do odebrania zobowiązanemu nieruchomości albo usunięcia zobowiązanego z zajmowanego
lokalu lub pomieszczenia, w celu wydania tej nieruchomości lub opróżnionego lokalu
(pomieszczenia) wierzycielowi. Dotyczy to również obowiązku wydania nieruchomości
na oznaczony okres czasu.
§ 2.
Egzekucję prowadzi się przeciw zobowiązanemu, członkom jego rodziny i domownikom oraz
innym osobom zajmującym nieruchomość lub lokal (pomieszczenie), które mają być opróżnione
i wydane.
Art. 142.
Odebrania nieruchomości lub opróżnienia lokalu i pomieszczeń dokonuje egzekutor, wyznaczony
przez organ egzekucyjny.
Art. 143.
§ 1.
Egzekutor przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu:
1)
odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;
2)
postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu do wykonania obowiązku wydania nieruchomości
albo opróżnienia lokalu (pomieszczenia) określonego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem,
że w razie niewykonania obowiązku zostanie zastosowany środek egzekucyjny w celu odebrania
nieruchomości lub opróżnienia lokalu (pomieszczenia).
§ 2.
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia
postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie
w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego.
Art. 144.
Egzekutor usuwa z nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia), które mają być opróżnione
lub wydane wierzycielowi, znajdujące się tam ruchomości, z wyjątkiem tych, które łącznie
z nieruchomością (lokalem, pomieszczeniem) podlegają wydaniu wierzycielowi, i wzywa
osoby przebywające na tej nieruchomości lub w tym lokalu (pomieszczeniu) do jego opuszczenia,
z zagrożeniem zastosowania przymusu bezpośredniego, a w razie oporu podejmuje odpowiednie
kroki w celu zastosowania przymusu bezpośredniego.
Art. 145.
Gdy nieruchomość podlegająca wydaniu albo lokal (pomieszczenie) podlegające opróżnieniu
są zamknięte, egzekutor zarządzi ich otwarcie, przy zastosowaniu przepisów art. 46
i 51.
Art. 146.
Ruchomości usunięte z nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia) egzekutor oddaje zobowiązanemu
lub osobie dorosłej spośród jego członków rodziny i domowników albo na przechowanie
innej osobie lub na skład, na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego, albo zarządzi
przeniesienie tych ruchomości na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego na inną jego
nieruchomość lub do innego lokalu (pomieszczenia) zajmowanego przez zobowiązanego
lub przydzielonego mu w myśl obowiązujących przepisów.
Art. 147.
Jeżeli zobowiązany mimo wezwania nie odebrał w zakreślonym terminie ruchomości oddanych
na przechowanie lub złożonych na skład, a koszty przechowania lub składu mogą być
wyższe niż wartość tych ruchomości, organ egzekucyjny, na wniosek osoby, u której
znajdują się te ruchomości, może je sprzedać, stosując odpowiednio przepisy art. 105-107.
Rozdział 6
Przymus bezpośredni
Art. 148.
§ 1.
Przymus bezpośredni polega na doprowadzeniu do wykonania obowiązku podlegającego egzekucji
drogą zagrożenia zastosowania lub drogą zastosowania bezpośrednio skutecznych środków,
nie wyłączając siły fizycznej, w celu usunięcia oporu zobowiązanego i oporu innych
osób, które stoją na przeszkodzie wykonaniu obowiązku.
§ 2.
W szczególności przymus bezpośredni stosuje się w celu doprowadzenia do wykonania
przez zobowiązanego opuszczenia nieruchomości, lokalu (pomieszczenia), wydania rzeczy,
zaniechania czynności lub nieprzeszkadzania innej osobie w wykonywaniu jej praw, a
także w przypadkach, gdy ze względu na charakter obowiązku stosowanie innych środków
egzekucyjnych nie jest możliwe.
Art. 149.
Organ egzekucyjny wyznacza egzekutora (art. 31) w celu przeprowadzenia egzekucji przez
zastosowanie przymusu bezpośredniego.
Art. 150.
§ 1.
Egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu:
1)
odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;
2)
postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku
wskazanego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem zastosowania przymusu bezpośredniego.
§ 2.
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego
(art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania
środka egzekucyjnego.
§ 3.
Jeżeli zwłoka w wykonaniu obowiązku może zagrozić zdrowiu lub życiu albo spowodować
niemożność lub znaczne utrudnienie w dochodzeniu wykonania przez zobowiązanego obowiązku,
a także w innych przypadkach określonych w odrębnych przepisach, może być niezwłocznie
zastosowany przymus bezpośredni wykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa,
po ustnym wezwaniu organu egzekucyjnego, bez uprzedniego upomnienia zobowiązanego
oraz bez doręczenia mu odpisu tytułu wykonawczego i postanowienia o wezwaniu do wykonania
obowiązku (§ 1).
§ 4.
Określone w § 3 zasady stosowania przymusu bezpośredniego dotyczą również organów
celnych przy sprawowaniu kontroli celnej.
Art. 151.
Egzekutor może zastosować przymus bezpośredni również w toku postępowania egzekucyjnego,
które zostało wszczęte w celu zastosowania innego ze środków egzekucyjnych, wymienionych
w art. 1a pkt 12 lit. b, gdy ten środek egzekucyjny okazał się bezskuteczny, a zastosowanie
przymusu bezpośredniego może doprowadzić do wykonania egzekwowanego obowiązku. W tym
przypadku przepisu art. 150 § 1 nie stosuje się, natomiast egzekutor powinien ustnie
uprzedzić zobowiązanego, że w razie dalszego uchylania się od wykonania obowiązku
zastosuje przymus bezpośredni.
Art. 152.
Egzekutor może w toku czynności egzekucyjnych zastosować przymus bezpośredni również
do innej osoby niebędącej zobowiązanym, jeżeli jej działalność lub wstrzymywanie się
od działalności albo jej zachowanie się stanowi przeszkodę w doprowadzeniu do wykonania
egzekwowanego obowiązku.
Art. 153.
§ 1.
Przymus bezpośredni w stosunku do żołnierza w czynnej służbie wojskowej albo funkcjonariusza
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży
Granicznej może być zastosowany tylko przez odpowiednio Żandarmerię Wojskową lub wojskowy
organ porządkowy albo organ Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej.
§ 2.
Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy ze względów sanitarnych lub innych społecznych zachodzi
potrzeba natychmiastowego wykonania egzekwowanego obowiązku, a Żandarmerii Wojskowej
lub wojskowego organu porządkowego albo właściwego organu Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej nie ma na miejscu.
Art. 153a.
Jeżeli przepisy szczególne przewidują przymusowe doprowadzenie żołnierza w czynnej
służbie wojskowej, doprowadzenia tego dokonuje Żandarmeria Wojskowa lub wojskowy organ
porządkowy.
Dział IV
Postępowanie zabezpieczające
Rozdział 1
Przepisy wspólne
Art. 154.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia należności pieniężnej lub wykonania obowiązku
o charakterze niepieniężnym, jeżeli brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić
egzekucję, w szczególności jeżeli stwierdzono:
-
-brak płynności finansowej zobowiązanego,
-
-unikanie wykonania przez zobowiązanego obowiązku przez nieujawnianie zobowiązań powstających z mocy prawa lub nierzetelne prowadzenie ksiąg podatkowych,
-
-dokonywanie przez zobowiązanego wyprzedaży majątku,
-
-niezłożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 39 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, mimo wezwania do jego złożenia albo niewykazanie w złożonym oświadczeniu wszystkich rzeczy lub praw podlegających ujawnieniu.
§ 2.
Zabezpieczenie może być dokonane także przed terminem płatności należności pieniężnej
lub przed terminem wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym.
§ 3.
Zabezpieczenie należności pieniężnych może dotyczyć również przyszłych powtarzających
się świadczeń.
§ 4.
Zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne:
1)
z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie później niż
przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji lub innego orzeczenia
podlegającego wykonaniu w sprawie, w której dokonano zabezpieczenia, bądź doręczenia
postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności;
2)
z dniem wygaśnięcia decyzji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne pod warunkiem wystawienia tytułu wykonawczego nie później niż przed upływem 14 dni
od dnia jej wygaśnięcia;
3)
z dniem podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego w przypadkach określonych
w art. 32a § 2, art. 32c § 1 i art. 35 § 1, a także w przypadkach określonych w art.
79 ust. 5 ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 5.
W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego i wstrzymania wykonania decyzji,
o której mowa w § 4 pkt 1, zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne
z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie później niż
przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego orzeczenia o oddaleniu
lub odrzuceniu skargi bądź umorzeniu postępowania sądowego.
§ 6.
Zajęcie zabezpieczające nie przekształca się w zajęcie egzekucyjne w przypadku uchylenia
przez organ odwoławczy lub sąd administracyjny decyzji stanowiącej podstawę do dokonania
zabezpieczenia, o ile wydanie nowej decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu
w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie nastąpi w terminie
6 miesięcy od dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego lub prawomocnego orzeczenia
sądu administracyjnego organowi właściwemu do wydania decyzji.
§ 7.
W dniu przekształcenia się zajęcia, o którym mowa w § 4 i 5, powstają skutki związane
z zastosowaniem środka egzekucyjnego.
Art. 155.
Zabezpieczenie może być dokonane również przed ustaleniem albo określeniem kwoty należności
pieniężnej lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, jeżeli brak zabezpieczenia mógłby
utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji, a przepisy odrębne zezwalają
na takie zabezpieczenie.
Art. 155a.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia:
1)
na wniosek wierzyciela i na podstawie wydanego przez niego zarządzenia zabezpieczenia;
2)
na wniosek wierzyciela i na podstawie wydanego przez niego tytułu wykonawczego, w
przypadkach określonych w art. 32a § 3 i art. 35 § 2;
369)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
na wniosek państwa członkowskiego i na podstawie zarządzenia zabezpieczenia, zagranicznego
tytułu wykonawczego, dokumentu zabezpieczenia albo jednolitego tytułu wykonawczego
określonych w przepisach ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie należności pieniężnych,
o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f;
4)
na wniosek państwa członkowskiego lub państwa trzeciego i na podstawie zarządzenia
zabezpieczenia albo zagranicznego tytułu wykonawczego wystawionych zgodnie z przepisami
ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie należności, o których mowa w art. 2 § 1 pkt
9.
§ 1a.
Organ egzekucyjny może z urzędu dokonać zabezpieczenia na podstawie tytułu wykonawczego,
w przypadkach określonych w art. 32a § 3, art. 32c § 2 i art. 35 § 2 oraz w przypadkach
określonych w art. 79 ust. 5 ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 2.
§ 3.
Jeżeli wniosek o zabezpieczenie jest zgłaszany po wszczęciu albo zakończeniu postępowania
podatkowego lub kontrolnego, we wniosku tym wyszczególnia się składniki majątkowe
zobowiązanego, które mogą być przedmiotem zabezpieczenia.
Art. 155b.
§ 1.
Organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności zabezpieczających, doręcza
zobowiązanemu odpowiednio:
1)
odpis zarządzenia zabezpieczenia;
2)
dokument zabezpieczenia;
3)
odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, wraz z zawiadomieniem
o przystąpieniu do zabezpieczenia;
4)
zawiadomienie o przystąpieniu do zabezpieczenia, jeżeli odpis tytułu wykonawczego
został doręczony w egzekucji administracyjnej.
§ 1a.
W przypadku gdy doręczenie odpisu zarządzenia po doręczeniu decyzji o zabezpieczeniu,
o której mowa w art. 33 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, mogłoby utrudnić lub udaremnić dokonanie zabezpieczenia, organ egzekucyjny lub egzekutor
wraz z odpisem zarządzenia zabezpieczenia doręcza zobowiązanemu tę decyzję o zabezpieczeniu.
§ 2.
W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 4, nie stosuje się przepisów art. 33 i art. 34.
Art. 156.
§ 1.
Zarządzenie zabezpieczenia zawiera:
1)
oznaczenie wierzyciela;
2)
wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także NIP lub
PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;
3)
podanie treści obowiązku podlegającego zabezpieczeniu, podstawy prawnej tego obowiązku,
a w przypadku zabezpieczania należności pieniężnej - także określenie jej wysokości;
4)
wskazanie podstawy prawnej zabezpieczenia obowiązku;
5)
wskazanie okoliczności świadczących o wystąpieniu możliwości utrudnienia bądź udaremnienia
egzekucji;
6)
datę wydania zarządzenia zabezpieczenia, nazwę wierzyciela, który je wydał, oraz imię
i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;
7)
klauzulę organu egzekucyjnego o przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia do wykonania;
8)
pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do
organu egzekucyjnego zarzutów;
9)
sposób i zakres zabezpieczenia obowiązku o charakterze niepieniężnym.
§ 2.
W przypadku zabezpieczania należności pieniężnych, zarządzenie zabezpieczenia, o którym
mowa w § 1, sporządza się według wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra
właściwego do spraw finansów publicznych. Wzór zarządzenia zabezpieczenia powinien
zawierać dane, o których mowa w § 1, a ponadto umożliwiać elektroniczne przetwarzanie
tych danych.
Art. 157.
§ 1.
Jeżeli obowiązek, którego dotyczy zarządzenie zabezpieczenia, nie podlega zabezpieczeniu
w trybie administracyjnym lub zarządzenie zabezpieczenia nie zawiera treści określonej
w art. 156 § 1, organ egzekucyjny nie przystępuje do zabezpieczenia. Na postanowienie
organu egzekucyjnego odmawiające dokonania zabezpieczenia przysługuje wierzycielowi
niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym zażalenie.
§ 2.
Organ egzekucyjny może uzależnić nadanie klauzuli o przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia
do wykonania od złożenia przez wierzyciela kaucji na zabezpieczenie roszczeń zobowiązanego
o naprawienie szkód spowodowanych wskutek wykonania zarządzenia zabezpieczenia.
Art. 157a.
Organ egzekucyjny może w każdym czasie uchylić lub zmienić sposób lub zakres zabezpieczenia.
Na postanowienie w sprawie zmiany lub uchylenia zabezpieczenia służy zażalenie.
Art. 158.
W przypadku potrzeby organ egzekucyjny może stosować kilka sposobów zabezpieczenia.
Art. 159.
§ 1.
Organ egzekucyjny na żądanie zobowiązanego uchyla zabezpieczenie obowiązku o charakterze
niepieniężnym, jeżeli wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie został zgłoszony
w terminie 3 miesięcy od dnia dokonania tego zabezpieczenia.
§ 1a.
O uchyleniu zabezpieczenia organ egzekucyjny wydaje postanowienie. Na postanowienie
to przysługuje zażalenie zobowiązanemu i wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem
egzekucyjnym.
§ 2.
Termin określony w § 1 może być przez organ egzekucyjny przedłużony na wniosek wierzyciela
o okres do 3 miesięcy, jeżeli z uzasadnionych przyczyn postępowanie egzekucyjne nie
mogło być wszczęte.
§ 3.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie przedłużenia terminu określonego w
§ 1 lub odmowy przedłużenia tego terminu służy wierzycielowi i zobowiązanemu zażalenie.
Art. 160.
§ 1.
Zabezpieczenie nie może zmierzać do tego, aby stanowiło wykonanie obowiązku.
§ 2.
W drodze zabezpieczenia nie można stosować przeciw zobowiązanemu przymusu bezpośredniego.
Art. 161.
Zajęte w celu zabezpieczenia ruchomości, o których mowa w art. 104 § 2 pkt 1 i 2,
albo które mogą stracić na wartości w przypadku ich przechowywania, mogą być sprzedane
bezpośrednio po ich zajęciu. Zajęte w celu zabezpieczenia inne ruchomości mogą być
sprzedane w drodze egzekucji administracyjnej, jeżeli w razie niesprzedania straciłyby
znacznie na wartości albo jeżeli dozór zajętych przedmiotów powoduje znaczne koszty.
Dotyczy to również zajętego w celu zabezpieczenia inwentarza żywego, w razie gdy dłużnik
odmawia przyjęcia go pod dozór. Uzyskana ze sprzedaży kwota podlega złożeniu do depozytu
organu egzekucyjnego.
Art. 162.
§ 1.
W razie zbiegu postępowania zabezpieczającego prowadzonego przez organ egzekucji administracyjnej
i organ egzekucji sądowej, przepisów art. 62 nie stosuje się, chyba że w myśl przepisów Kodeksu postępowania cywilnego rzecz stanowiąca przedmiot zabezpieczenia podlega sprzedaży.
§ 2.
W razie zbiegu postępowania zabezpieczającego prowadzonego przez dwa lub więcej organów
egzekucji administracyjnej, ma odpowiednie zastosowanie art. 63.
Art. 163.
§ 1.
Przepisy art. 64c stosuje się odpowiednio do opłat za czynności zabezpieczenia i wydatków
związanych z postępowaniem zabezpieczającym, jeżeli postępowanie egzekucyjne zostało
wszczęte.
§ 2.
Organ egzekucyjny obciąża wierzyciela opłatami za czynności zabezpieczające oraz wydatkami
związanymi z zabezpieczeniem, jeżeli postępowanie egzekucyjne nie zostało wszczęte
wskutek braku wniosku, o którym mowa w art. 159 § 2, lub wniosek ten nie został uwzględniony,
a jeżeli nie zostało wszczęte z innych powodów - wydatkami związanymi z postępowaniem
zabezpieczającym. Przepisy art. 64c § 6a pkt 2 i § 7 stosuje się odpowiednio.
§ 2a.
Nie pobiera się opłat, o których mowa w § 2, jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem
egzekucyjnym dokonującym zabezpieczenia.
§ 3.
Organ egzekucyjny może zażądać od wierzyciela wpłaty zaliczki na pokrycie wydatków
związanych z postępowaniem zabezpieczającym i uzależnić zabezpieczenie od wpłacenia
tej zaliczki.
§ 4.
Przepisy art. 65 stosuje się również do wydatków postępowania zabezpieczającego.
Rozdział 2
Zabezpieczenie należności pieniężnych
Art. 164.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia należności pieniężnej przez:
1)
zajęcie pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, wierzytelności z rachunków bankowych, innych
wierzytelności i praw majątkowych lub ruchomości;
2)
obciążenie nieruchomości zobowiązanego hipoteką przymusową, w tym przez złożenie dokumentów
do zbioru dokumentów w przypadku nieruchomości, która nie ma urządzonej księgi wieczystej;
3)
obciążenie statku morskiego lub statku morskiego w budowie zastawem wpisanym do rejestru
okrętowego (hipoteka morska przymusowa);
4)
ustanowienie zakazu zbywania i obciążania nieruchomości, która nie ma urządzonej księgi
wieczystej albo której księga wieczysta zginęła lub uległa zniszczeniu;
5)
ustanowienie zakazu zbywania spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego
prawa do lokalu użytkowego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.
§ 2.
Jeżeli organ egzekucyjny nie jest jednocześnie wierzycielem, obciążenia nieruchomości
hipoteką przymusową lub statku morskiego (statku morskiego w budowie) hipoteką morską
przymusową dokonuje wierzyciel, a jeżeli wierzycielem jest państwo członkowskie lub
państwo trzecie - organ egzekucyjny działający we własnym imieniu i na rzecz tego
państwa.
§ 2a.
Podstawą wpisu hipoteki przymusowej dla zabezpieczenia należności państw członkowskich
lub państw trzecich jest: dokument zabezpieczenia państwa członkowskiego, jednolity
tytuł wykonawczy państwa członkowskiego, zagraniczny tytuł wykonawczy albo zarządzenie
zabezpieczenia określone w przepisach ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 2b.
W przypadku gdy dokument, o którym mowa w § 2a, przekazany został do organu egzekucyjnego
przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji
elektronicznej, podstawą wpisu hipoteki przymusowej jest wydruk tego dokumentu sporządzony
zgodnie z art. 26 § 1d.
§ 2c.
W przypadku gdy dokument, o którym mowa w § 2a, sporządzony jest w języku urzędowym
państwa członkowskiego lub państwa trzeciego albo języku uzgodnionym zgodnie z art.
32 ustawy o wzajemnej pomocy, do wniosku o wpis hipoteki przymusowej organ egzekucyjny
dołącza również tłumaczenie tego dokumentu sporządzone zgodnie z art. 31 ust. 1 lub
3 ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 3.
Przed skierowaniem wniosku do sądu o ustanowienie hipoteki przymusowej lub do izby
morskiej o ustanowienie hipoteki morskiej przymusowej wierzyciel występuje do organu
egzekucyjnego o nadanie tytułowi wykonawczemu lub zarządzeniu zabezpieczenia klauzuli
o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji lub zarządzenia zabezpieczenia do wykonania.
§ 4.
Do zajęcia zabezpieczającego stosuje się odpowiednio przepisy o zajęciu egzekucyjnym
pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia
społecznego, renty socjalnej, egzekucję z rachunków bankowych, innych wierzytelności
pieniężnych, praw z papierów wartościowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych
oraz z wierzytelności z rachunku pieniężnego, papierów wartościowych niezapisanych
na rachunku papierów wartościowych, weksla, autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych
oraz własności przemysłowej, udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, pozostałych
praw majątkowych oraz ruchomości.
§ 5.
Zajęcie zabezpieczające nie może dotyczyć rzeczy lub praw zwolnionych z egzekucji.
Art. 165.
§ 1.
Wydane w formie dokumentu papiery wartościowe zajęte w celu zabezpieczenia należności
pieniężnych podlegają złożeniu do depozytu organu egzekucyjnego.
§ 2.
Zajęte pieniądze w celu zabezpieczenia wpłaca się na wydzielony oprocentowany rachunek
bankowy organu egzekucyjnego z oprocentowaniem udzielonym przez bank dla wkładów wypłacanych
na każde żądanie, z zastrzeżeniem § 3.
§ 3.
Jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że zabezpieczenie trwać będzie dłużej niż 3 miesiące,
zajęte pieniądze, na wniosek zobowiązanego, wpłaca się na rachunek lokaty terminowej.
§ 4.
Zajęta wierzytelność po nadejściu terminu jej płatności przez dłużnika tej wierzytelności
zrealizowana jest w celu zabezpieczenia przez przekazanie jej na rachunek, o którym
mowa w § 2. Tak samo przekazywane są zajęte w celu zabezpieczenia wynagrodzenia za
pracę i inne należności płatne w przyszłości, bez ponawiania ich zajęcia aż do wysokości
należności zabezpieczonej.
Art. 166.
Na wniosek zobowiązanego, zabezpieczenie należności pieniężnej może być dokonane przez
złożenie kaucji. Jeżeli zobowiązany składa wniosek o przyjęcie kaucji w gotówce albo
wniosek o przyjęcie kaucji w innej postaci zostanie uwzględniony przez organ egzekucyjny,
organ ten określa kwotę kaucji, nie wyższą jednak od należności podlegającej zabezpieczeniu.
Art. 166a.
§ 1.
Zobowiązany nie może rozporządzać składnikiem majątkowym zajętym w celu zabezpieczenia,
z zastrzeżeniem § 2 i 3.
§ 2.
W okresie zabezpieczenia mogą być dokonywane za zgodą organu egzekucyjnego wypłaty
z zajętego w celu zabezpieczenia rachunku bankowego zobowiązanego, po przedstawieniu
przez niego wiarygodnych dokumentów świadczących o konieczności poniesienia tych wydatków
dla wykonywania działalności gospodarczej.
§ 3.
Zajęcie zabezpieczające nie pozbawia zobowiązanego prawa do polecenia zapłaty zabezpieczonej
należności pieniężnej ze środków pieniężnych znajdujących się na rachunku, o którym
mowa w art. 165 § 2.
Art. 166b.
W postępowaniu zabezpieczającym stosuje się odpowiednio przepisy działu I i art. 168d.
Art. 166c71)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
§ 1.
W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt
9, w postępowaniu zabezpieczającym nie stosuje się przepisów art. 154 § 1-3, 5 i 6,
art. 155, art. 156, art. 157 i art. 163 § 2-3.
§ 2.
W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, nie stosuje
się przepisów działu IV.
Rozdział 3
Zabezpieczenie obowiązków o charakterze niepieniężnym
Art. 167.
§ 1.
Organ egzekucyjny w zarządzeniu zabezpieczenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym
określa środek zabezpieczania lub inną czynność, które stosownie do okoliczności są
zastosowane.
§ 2.
Przy wyborze środka zabezpieczenia organ egzekucyjny uwzględni interesy stron w takiej
mierze, aby wierzycielowi zapewnić wykonanie obowiązku, a zobowiązanego nie obciążać
ponad potrzebę.
Art. 168.
Organ egzekucyjny może w razie potrzeby zastosować także środki zabezpieczenia przewidziane
w art. 164 § 1. W szczególności może być dokonane zajęcie pieniędzy, wynagrodzenia
za pracę, wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych oraz innych
wierzytelności, jeżeli w ten sposób zabezpieczy się pokrycie przez zobowiązanego kosztów
wykonania zastępczego.
Dział IVA
Odpowiedzialność za naruszenie przepisów ustawy
Rozdział 1
Odpowiedzialność odszkodowawcza
Art. 168a.
Osoba, która rości sobie prawo do rzeczy lub prawa majątkowego, z których przeprowadzono
egzekucję przez sprzedaż rzeczy lub wykonanie prawa majątkowego, może dochodzić od
zobowiązanego odszkodowania na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę.
Art. 168b.
§ 1.
Zobowiązany może dochodzić odszkodowania od organu egzekucyjnego lub wierzyciela na
podstawie przepisów Kodeksu cywilnego za szkody wyrządzone wskutek niezgodnego z przepisami prawa wszczęcia lub prowadzenia
egzekucji administracyjnej lub postępowania zabezpieczającego.
§ 2.
W przypadku należności pieniężnych określonych w art. 2 § 1 pkt 8 i 9 przez wierzyciela,
o którym mowa w ust. 1, rozumie się centralne biuro łącznikowe.
§ 372)Dodany przez art. 3 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2018 r..
Zobowiązany może dochodzić odszkodowania od wierzyciela lub organu prowadzącego rejestr,
na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego, za szkodę wyrządzoną na skutek niezgodnego z prawem ujawnienia w rejestrze danych,
o których mowa w art. 18b § 2.
Art. 168c.
§ 1.
Dłużnik zajętej wierzytelności, który nie wykonał lub nienależycie wykonał ciążące
na nim obowiązki, o których mowa w art. 69a § 1, lub obowiązki związane z realizacją
egzekucyjnego lub zabezpieczającego zajęcia wierzytelności lub prawa majątkowego,
odpowiada za szkody wyrządzone z tego powodu wierzycielowi na podstawie przepisów
Kodeksu cywilnego.
§ 2.
Wierzyciel może dochodzić odszkodowania od zobowiązanego na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego za szkody wyrządzone wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązku,
o którym mowa w art. 69a § 2.
Rozdział 2
Odpowiedzialność porządkowa
Art. 168d.
§ 1.
Na osobę, która wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi odmawia udzielenia organowi egzekucyjnemu
informacji lub wyjaśnień niezbędnych do prowadzenia egzekucji albo udziela fałszywych
informacji lub wyjaśnień, może być nałożona kara pieniężna do wysokości 3800 zł.
§ 2.
Jeżeli żądanie udzielenia informacji lub wyjaśnień było skierowane do osoby prawnej
lub innej jednostki organizacyjnej, karę pieniężną nakłada się na pracownika odpowiedzialnego
za udzielenie informacji lub wyjaśnień, a gdyby ustalenie takiego pracownika było
utrudnione - karę pieniężną nakłada się na odpowiedzialnego kierownika.
§ 3.
Karę, o której mowa w § 1, można nałożyć również na zobowiązanego, który nie powiadamia
organu egzekucyjnego o zmianie miejsca swego pobytu lub zajęciu przez inny organ egzekucyjny
ruchomości, a także prawa majątkowego, którego warunkiem wykonywania jest posiadanie
dokumentu, a także na zarządcę nieruchomości, który bez usprawiedliwionej przyczyny
nie składa sprawozdania lub nie wykonuje polecenia organu egzekucyjnego.
§ 4.
W przypadku uchybienia obowiązkowi, o którym mowa w § 1, przez żołnierza, zamiast
nałożenia kary pieniężnej występuje się do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz
ten pełni służbę, z wnioskiem o pociągnięcie go do odpowiedzialności dyscyplinarnej.
Art. 168e.
§ 1.
Na dłużnika zajętej wierzytelności, który nie wykonuje lub nienależycie wykonuje ciążące
na nim obowiązki związane z egzekucją lub zabezpieczeniem wierzytelności lub prawa
majątkowego, można nałożyć karę pieniężną do wysokości 3800 zł.
§ 2.
Kara, o której mowa w § 1, może być powtarzana w przypadku uchylania się od wykonania,
w dodatkowo wyznaczonych terminach, obowiązków wynikających z zajęcia egzekucyjnego
lub zabezpieczającego.
§ 3.
Jeżeli dłużnikiem zajętej wierzytelności jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna
nieposiadająca osobowości prawnej, karę pieniężną nakłada się na wyznaczonego pracownika,
a jeżeli nie został wyznaczony - kierownika bezpośrednio odpowiedzialnego za realizację
zajęcia, a w spółce prawa handlowego - odpowiedzialnego członka zarządu, natomiast
w spółce cywilnej - odpowiedzialnego wspólnika.
§ 4.
Postanowienie w sprawie nałożenia kary pieniężnej wydaje organ egzekucyjny, z zastrzeżeniem
§ 5.
§ 5.
Jeżeli egzekucję z wierzytelności prowadzi organ egzekucyjny, o którym mowa w art.
19 § 3, 4, 7 i 8, postanowienie w sprawie nałożenia kary pieniężnej wydaje naczelnik
urzędu skarbowego właściwy ze względu na siedzibę tego organu.
§ 6.
Na postanowienie o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje zażalenie.
§ 773)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Kara pieniężna nałożona w związku z egzekucją prowadzoną przez organ, o którym mowa
w art. 19 § 3, 4, 7 i 8, przypada na rzecz tego organu.
Rozdział 3
Odpowiedzialność karna
Art. 168f.
Kto występuje o udostępnienie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, bez
wymaganego upoważnienia zobowiązanego, o którym mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub
d, którego dane dotyczą albo oświadczenia podmiotu, na rzecz którego wyszukuje dane
w rejestrze, o posiadaniu takiego upoważnienia, podlega grzywnie do 30 000 zł.
Art. 168g.
Kto przechowuje uzyskane z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, z naruszeniem
przepisu art. 18s § 1, podlega grzywnie do 30 000 zł.
Art. 168h.
Kto ujawnił dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące zobowiązanego, o którym
mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, z naruszeniem przepisu art. 18s § 2 lub 4,
podlega grzywnie do 30 000 zł.
Dział V
Przepisy wprowadzające i końcowe
Art. 169.
Postępowanie egzekucyjne i zabezpieczające, toczące się w dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy, będzie prowadzone w dalszym ciągu w myśl przepisów tej ustawy i przez organy
w niej wskazane.
Art. 170.
§ 1.
Pozostają w mocy przepisy ustaw szczególnych dotyczące administracyjnego postępowania
zabezpieczającego na podstawie orzeczenia prokuratora, sądu, organów administracji
celnej lub organów kontroli administracji publicznej o zabezpieczeniu rzeczy, w stosunku
do których może być orzeczony przepadek.
§ 2.
W postępowaniu o zabezpieczenie, o którym mowa w § 1, postanowienie o wyłączeniu wydaje
naczelnik urzędu skarbowego, stosując przepisy niniejszej ustawy. Na postanowienie
o wyłączeniu przysługuje prawo wniesienia zażalenia organowi, który wydał postanowienie
o zabezpieczeniu, oraz wierzycielowi. Do czasu rozstrzygnięcia zażalenia dokonane
czynności egzekucyjne pozostają w mocy.
Art. 171.
(pominięty)
Art. 172.
(pominięty)
Art. 173.
(uchylony)
Art. 174.
Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, rozciągnąć stosowanie w całości lub
w części przepisów działu II rozdziału 6 w zakresie przechowywania, oszacowania i
sprzedaży zajętych ruchomości na określone ruchomości, które stały się własnością
Skarbu Państwa albo powiatu na podstawie przepisów o likwidacji mienia, o przepadku
mienia, z tytułu spadków lub z innych tytułów albo gdy Skarb Państwa na podstawie
szczególnych przepisów jest upoważniony do sprzedaży cudzej ruchomości. Rozporządzenie
to w szczególności określi przypadki, w których może nastąpić nieodpłatne przekazanie
ruchomości przez Skarb Państwa albo powiat lub ich niszczenie, a także sposób rozliczania
wydatków związanych z przechowywaniem lub sprzedażą ruchomości niestanowiących własności
Skarbu Państwa.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich:
1) dyrektywy 2001/44/WE z dnia 15 czerwca 2001 r. zmieniającej dyrektywę 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń wynikających z czynności stanowiących część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz opłat rolnych i ceł oraz w odniesieniu do podatku od wartości dodanej i podatków akcyzowych (Dz. Urz. WE L 175 z 28.06.2001);
2) dyrektywy 2002/94/WE z dnia 9 grudnia 2002 r. ustalającej szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów dyrektywy 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków (Dz. Urz. WE L 337 z 13.12.2002).
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
1) dyrektywy 2001/44/WE z dnia 15 czerwca 2001 r. zmieniającej dyrektywę 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń wynikających z czynności stanowiących część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz opłat rolnych i ceł oraz w odniesieniu do podatku od wartości dodanej i podatków akcyzowych (Dz. Urz. WE L 175 z 28.06.2001);
2) dyrektywy 2002/94/WE z dnia 9 grudnia 2002 r. ustalającej szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów dyrektywy 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków (Dz. Urz. WE L 337 z 13.12.2002).
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
2)
Dodany przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw
w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności (Dz. U. poz. 933), która weszła w życie
z dniem 1 czerwca 2017 r.; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 oraz z 2017 r.
poz. 379), która weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r.; wszedł w życie z dniem 2
grudnia 2016 r.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 1948, 1984 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 60, 191, 659, 933, 935 i 1089.
5)
Dodana przez art. 32 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników
w ramach świadczenia usług (Dz. U. poz. 868), która weszła w życie z dniem 18 czerwca
2016 r.
6)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,
str. 90.
7)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy
z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1228), która weszła w życie z dniem 20 sierpnia 2016 r.
8)
Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 7.
9)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 69 z 15.03.2016,
str. 1, Dz. Urz. UE L 87 z 02.04.2016, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 111 z 27.04.2016,
str. 1.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 3.
12)
Dodany przez art. 4 pkt 2 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
14)
Dodany przez art. 32 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
15)
Dodany przez art. 4 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
16)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 1948, 1997 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 85, 724, 768, 791 i 1089.
17)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 1948 i 1997 oraz z 2017 r. poz. 60, 85, 245, 768 i 1089.
18)
Obecnie przepisy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, stosownie
do art. 192 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887, 1948, 2036 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 2, 38
i 715).
19)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet
w ciąży i rodzin „Za życiem” (Dz. U. poz. 1860), która weszła w życie z dniem 1 stycznia
2017 r.
20)
Dodany przez art. 32 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
21)
Zdanie trzecie w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa
w odnośniku 3.
22)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
23)
Dodany przez art. 4 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
24)
Rozdział dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w
życie z dniem 1 stycznia 2018 r.
25)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255 oraz z 2017 r.
poz. 88, 244, 379, 708, 768 i 1086.
26)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
27)
Od dnia pierwszych wyborów do Rady m.st. Warszawy i do rad dzielnic w m.st. Warszawie
utworzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta
stołecznego Warszawy (Dz. U. poz. 361) - m.st. Warszawy, stosownie do art. 31 tej
ustawy.
28)
Przez art. 4 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
30)
Przez art. 4 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
31)
Dodany przez art. 32 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
32)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 33.
33)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie
w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.
34)
Dodany przez art. 32 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 53 pkt 1 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach
zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1579), która weszła w życie
z dniem 7 października 2016 r.
36)
Dodany przez art. 32 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
37)
Dodany przez art. 32 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
38)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
39)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
40)
Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
41)
Dodany przez art. 32 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
42)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
43)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
44)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
45)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
46)
Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 16 sierpnia 2016 r. w zakresie, w jakim
nie określa maksymalnej wysokości opłaty za dokonane czynności egzekucyjne, na podstawie
wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt SK 31/14 (Dz.
U. poz. 1244).
47)
Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 16 sierpnia 2016 r. w zakresie, w jakim
nie określa maksymalnej wysokości opłaty manipulacyjnej, na podstawie wyroku Trybunału
Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 46.
48)
Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 16 sierpnia 2016 r. w zakresie, w jakim
nie przewiduje możliwości obniżenia opłaty, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 4 i opłaty
manipulacyjnej w razie umorzenia postępowania z uwagi na dobrowolną zapłatę egzekwowanej
należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego,
o którym mowa w odnośniku 46.
49)
Dodany przez art. 32 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
50)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 12 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
51)
Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
52)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
53)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
54)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
55)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 56.
56)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie
w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.
57)
W brzmieniu ustalonym przez art. 53 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 35.
58)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
59)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
60)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. c ustawy,
o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r.
61)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
3; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r.
62)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
63)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku
3; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r.
64)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 11 lit. f ustawy,
o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 2 grudnia 2016 r.
65)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 1948 i 1997 oraz z 2017 r. poz. 724, 768, 791 i 1089.
66)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 397, 774 i 1505, z 2016 r. poz. 1330, 1887 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60 i 1086.
67)
Dodany przez art. 4 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wejdzie w życie z
dniem 1 stycznia 2018 r.
68)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
69)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
70)
Przez art. 4 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
71)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
72)
Dodany przez art. 3 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem
1 stycznia 2018 r.
73)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
74)
Rozdział dodany przez art. 3 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w
życie z dniem 1 stycznia 2018 r.