Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwaz dnia 6 maja 2016 r.zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich
niezbędnego wyposażenia 1)Minister Infrastruktury i Budownictwa kieruje działem administracji rządowej - transport,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada
2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury i Budownictwa
(Dz. U. poz. 1907 i 2094).
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Załącznik nr 1 - Wymagania dotyczące tabliczki znamionowej
- Załącznik nr 2 - Warunki szczegółowe dotyczące świateł zewnętrznych pojazdu samochodowego i przyczepy
- Załącznik nr 3 - Wymiary wyjść, przejść, siedzeń, stopni dla pasażerów oraz odstępów między siedzeniami w autobusach
- Załącznik nr 4 - Warunki szczegółowe dotyczące wyposażenia pojazdów samochodowych w lusterka
- Załącznik nr 5 - Warunki techniczne dotyczące przegrody oraz elementów do mocowania ładunków
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym zarządza się, co następuje:
§ 1.
W rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków
technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia wprowadza się następujące zmiany:
1)
w § 1:
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Pojazd, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy, powinien spełniać wymagania
i warunki techniczne w zakresie dokonanych zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów,
obowiązujące w dniu dokonania zmiany rodzaju pojazdu.
”
,
b)
w ust. 3:
-
-w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:„
a)
data pierwszej rejestracji pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, określona w dowodzie rejestracyjnym pojazdu lub pozwoleniu czasowym, z zastrzeżeniem lit. b i c,”, -
-uchyla się pkt 4;
-
-po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:„
5a)
dopuszczalnym nacisku osi - rozumie się przez to największy nacisk wywierany na podłoże przez koła danej osi pojazdu obciążonego, określony na podstawie przepisów o drogach publicznych oraz przepisów niniejszego rozporządzenia;”, -
-uchyla się pkt 10,
-
-w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu:„
12)
operacji transportu intermodalnego - rozumie się przez to:a)
operacje transportu kombinowanego w rozumieniu art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ,b)
operacje transportowe obejmujące transport wodny, których częścią jest transport drogowy o długości początkowego lub końcowego odcinka drogowego nieprzekraczającego 150 km na terytorium Unii Europejskiej; odcinek drogowy może być wydłużony do najbliższego terminala transportowego umożliwiającego obsługę pojazdu dokonującego operacji transportu intermodalnego.”;
2)
dział II otrzymuje brzmienie:
„
Dział II
Wymiary, masy i naciski osi pojazdu
§ 2.
1.
Długość pojazdu nie może przekraczać w przypadku:
1)
pojazdu samochodowego, z wyjątkiem autobusu oraz pojazdów samochodowych, o których
mowa w pkt 11 - 12,00 m;
2)
ciągnika rolniczego lub pojazdu wolnobieżnego - 12,00 m;
3)
przyczepy, z wyjątkiem naczepy - 12,00 m;
4)
pojazdu członowego - 16,50 m, z zastrzeżeniem ust. 16;
5)
zespołu złożonego z pojazdu silnikowego i przyczepy - 18,75 m;
6)
autobusu przegubowego - 18,75 m;
7)
autobusu o dwóch osiach - 13,50 m;
8)
autobusu o liczbie osi większej niż dwie - 15,00 m;
9)
zespołu złożonego z autobusu i przyczepy - 18,75 m;
10)
zespołu złożonego z trzech pojazdów, w którym pojazdem ciągnącym jest pojazd wolnobieżny
lub ciągnik rolniczy - 22,00 m;
11)
motocykla, motoroweru lub roweru, pojazdu czterokołowego oraz zespołu złożonego z
motocykla, motoroweru, roweru lub pojazdu czterokołowego z przyczepą - 4,00 m.
2.
Szerokość pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 13, § 45 ust. 3 pkt 1, § 54 ust. 3, nie może
przekraczać 2,55 m i nie obejmuje ona lusterek zewnętrznych, świateł umieszczonych
na bokach pojazdu oraz elementów elastycznych wykonanych z gumy lub z innych tworzyw
sztucznych. Szerokość nadwozia pojazdu, który jest przeznaczony do przewozu towarów
w określonej temperaturze, jeżeli jego ściany boczne wraz z izolacją termiczną mają
grubość nie mniejszą niż 45 mm każda, oraz klimatyzowanego kontenera lub wymiennego
nadwozia nie może przekraczać 2,60 m.
3.
Wymiary, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 6-8, nie obejmują bagażnika mocowanego
do tylnej ściany autobusu oraz platformy samozaładowczej lub innych urządzeń załadowczych
mocowanych z tyłu pojazdu samochodowego i przyczepy, przy czym nie mogą one powodować
przekroczenia tych wymiarów o więcej niż 0,30 m.
4.
Wysokość pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 12, nie może przekraczać 4,00 m.
5.
Wykaz urządzeń i wyposażenia, które nie muszą być uwzględniane przy określaniu wymiarów
zewnętrznych pojazdów, określa dodatek 1 do załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r.
w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady
w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów
silnikowych oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady .
6.
Odległość między osią sworznia siodłowego urządzenia sprzęgającego a tylnym obrysem
naczepy nie może przekraczać 12,00 m.
7.
Odległość mierzona równolegle do podłużnej osi zespołu pojazdów, między najdalej wysuniętym
do przodu punktem przestrzeni ładunkowej położonej za kabiną kierowcy a tylnym obrysem
przyczepy, po odjęciu odległości między tylnym obrysem samochodu a przednim obrysem
nadwozia przyczepy, nie może przekraczać 15,65 m.
8.
Odległość mierzona równolegle do podłużnej osi zespołu pojazdów, między najdalej wysuniętym
do przodu punktem przestrzeni ładunkowej położonej za kabiną kierowcy a tylnym obrysem
przyczepy, nie może przekraczać 16,40 m.
9.
Odległość między tylną osią pojazdu samochodowego a przednią osią przyczepy w zespole
pojazdów nie może być mniejsza niż 3,00 m.
10.
Odległość między osią sworznia siodłowego urządzenia sprzęgającego a dowolnym punktem
przedniej części naczepy nie może przekraczać 2,04 m.
11.
Wymienne nadwozia i znormalizowane kontenery nie mogą przekraczać wymiarów określonych
w ust. 1 pkt 1-10, ust. 2, 4, 6-8 i 10.
12.
Wysokość motocykla, motoroweru oraz niektórych pojazdów czterokołowych nie może przekraczać
2,50 m.
13.
Szerokość motocykla i motoroweru oraz niektórych pojazdów czterokołowych nie może
przekraczać 2,00 m, a jednośladowego motoroweru 1,00 m.
14.
Przepisy ust. 7-9, 12 i 13 stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy
po dniu 31 grudnia 1998 r.
15.
Przepisy ust. 10 stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy po dniu
31 grudnia 1993 r.
16.
Wymiary, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 6, mogą być przekroczone o 0,15 m w
przypadku pojazdu członowego lub naczepy przewożących jeden lub więcej załadowanych
lub niezaładowanych kontenerów lub wymiennych nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej
wynoszącej do 45 stóp (13,72 m), w operacjach transportu intermodalnego.
17.
W przypadku pojazdu uczestniczącego w ruchu drogowym podstawą sprawdzenia wymagań,
o których mowa w ust. 1-16, są wartości rzeczywiste wymienionych wymiarów, z uwzględnieniem
art. 61 ust. 6, 7 i 10 ustawy.
18.
Przez oś rozumie się element konstrukcji pojazdu stanowiący wspólną geometryczną oś
obrotu dwóch lub więcej kół zarówno napędzanych, jak i swobodnie obracających się,
niezależnie od tego, czy znajdują się w jednym czy wielu segmentach usytuowanych w
tej samej płaszczyźnie prostopadłej do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu; wyjątek
stanowią pojazdy kategorii L, w których geometryczna oś obrotu dotyczy jednego lub
więcej kół.
§ 3.
1.
Dopuszczalna masa całkowita pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2-20, nie może przekraczać
w przypadku:
1)
pojazdu składowego zespołu pojazdów:
a)
przyczepy o jednej osi, z wyjątkiem naczepy - 10 ton,
b)
przyczepy o dwóch osiach, z wyjątkiem naczepy - 18 ton,
c)
przyczepy o liczbie osi większej niż dwie, z wyjątkiem naczepy - 24 ton;
2)
zespołu pojazdów, złożonego z pojazdów mających łącznie co najmniej 5 osi, w którym
pojazdem ciągnącym jest pojazd samochodowy - 40 ton, z wyjątkiem pojazdu członowego
mającego 5 lub 6 osi składającego się z:
a)
ciągnika siodłowego o dwóch osiach i naczepy o trzech osiach, uczestniczących w operacjach
transportu intermodalnego, przewożących jeden lub więcej kontenerów lub wymiennych
nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej wynoszącej do 45 stóp (13,72 m) - 42 tony,
b)
ciągnika siodłowego o trzech osiach i naczepy o dwóch lub trzech osiach, uczestniczących
w operacjach transportu intermodalnego, przewożących jeden lub więcej kontenerów lub
wymiennych nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej wynoszącej do 45 stóp (13,72
m) - 44 tony,
c)
ciągnika siodłowego o dwóch osiach i naczepy o trzech osiach przystosowanej technicznie
do operacji transportu intermodalnego, uczestniczących w operacjach transportu intermodalnego
- 42 tony,
d)
ciągnika siodłowego o trzech osiach i naczepy o dwóch lub trzech osiach przystosowanej
technicznie do operacji transportu intermodalnego, uczestniczących w operacjach transportu
intermodalnego - 44 tony;
3)
zespołu pojazdów mającego 3 osie - 28 ton;
4)
zespołu pojazdów mającego 4 osie, składającego się z pojazdu samochodowego o dwóch
osiach i przyczepy o dwóch osiach - 36 ton;
5)
zespołu pojazdów mającego 4 osie, składającego się z pojazdu samochodowego o trzech
osiach i przyczepy o jednej osi - 35 ton; dopuszcza się 36 ton, jeżeli oś napędowa
jest wyposażona w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym
mowa w § 5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze,
a największy nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;
6)
pojazdu członowego mającego 4 osie, składającego się z ciągnika siodłowego o dwóch
osiach i naczepy o dwóch osiach, jeżeli odległość pomiędzy osiami naczepy:
a)
wynosi nie więcej niż 1,8 m - 36 ton,
b)
wynosi więcej niż 1,8 m - 36 ton; dopuszcza się 38 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona
w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa w § 5b;
7)
pojazdu członowego mającego 4 osie, składającego się z ciągnika siodłowego o trzech
osiach i naczepy o jednej osi - 35 ton; dopuszcza się 36 ton, jeżeli oś napędowa jest
wyposażona w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa
w § 5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze, a największy
nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;
8)
pojazdu samochodowego o dwóch osiach - 18 ton;
9)
autobusu o dwóch osiach - 19,5 tony;
10)
pojazdu samochodowego o trzech osiach - 25 ton; dopuszcza się 26 ton, jeżeli oś napędowa
jest wyposażona w koła bliźniacze lub koła pojedyncze wyposażone w szerokie opony
(typu „Super Single”) i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa w §
5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze, a największy
nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;
11)
pojazdu samochodowego o liczbie osi większej niż trzy - 32 tony;
12)
autobusu przegubowego o trzech osiach - 28 ton;
13)
ciągnika rolniczego lub pojazdu wolnobieżnego wyposażonego w koła ogumione:
a)
o dwóch osiach - 18 ton,
b)
o trzech i więcej osiach - 24 tony
- przy czym udział obciążenia osi kierowanej oraz osi napędowej w każdym stanie obciążenia
ciągnika nie może być mniejszy niż 20% jego masy własnej;
14)
zespołu pojazdów, w którym pojazdem ciągnącym jest wyposażony w koła ogumione pojazd
wolnobieżny lub wyposażony w koła ogumione ciągnik rolniczy - masy wynikającej z sumy
dopuszczalnych mas całkowitych pojazdów wchodzących w jego skład, która nie może przekraczać
40 ton.
2.
Udział masy na oś lub osie napędowe pojazdu lub zespołu pojazdów nie może być mniejszy
niż 25% ich rzeczywistej masy całkowitej.
3.
W przypadku pojazdu uczestniczącego w ruchu drogowym podstawą sprawdzenia wymagań,
o których mowa w ust. 1, są wartości rzeczywiste wymienionych mas.
4.
Dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów uczestniczącego w ruchu drogowym ustala
się dla:
1)
samochodu ciężarowego lub samochodu specjalnego z przyczepą - na podstawie sumy dopuszczalnych
mas całkowitych pojazdu ciągnącego i przyczepy; tak ustalona dopuszczalna masa całkowita
nie może przekraczać dopuszczalnej masy całkowitej określonej dla tego zespołu pojazdów
w ust. 1;
2)
samochodu ciężarowego lub samochodu specjalnego z przyczepą ze sztywnym dyszlem (łącznie
z przyczepą z osią centralną) - na podstawie sumy dopuszczalnych mas całkowitych pojazdu
ciągnącego i przyczepy ze sztywnym dyszlem, pomniejszonej o wyższą wartość dopuszczalnego
pionowego obciążenia sprzęgu pojazdu ciągnącego lub dopuszczalnego pionowego obciążenia
sprzęgu przyczepy ze sztywnym dyszlem, a przy takich samych wartościach, o tę wartość;
tak ustalona dopuszczalna masa całkowita nie może przekraczać dopuszczalnej masy całkowitej
określonej dla tego zespołu pojazdów w ust. 1;
3)
ciągnika siodłowego z naczepą - na podstawie sumy dopuszczalnych mas całkowitych ciągnika
siodłowego i naczepy, pomniejszonej o wyższą wartość dopuszczalnego pionowego obciążenia
sprzęgu ciągnika siodłowego lub dopuszczalnego nacisku naczepy na siodło ciągnika,
a przy takich samych wartościach, o tę wartość; tak ustalona dopuszczalna masa całkowita
nie może przekraczać dopuszczalnej masy całkowitej określonej dla tego zespołu pojazdów
w ust. 1.
5.
W przypadku gdy dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów uczestniczącego w ruchu
drogowym, określona w dokumencie rejestracyjnym pojazdu ciągnącego, jest mniejsza
niż dopuszczalna masa całkowita ustalona w sposób wskazany dla tego zespołu w ust.
4, za dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów należy przyjąć masę określoną w
dokumencie rejestracyjnym pojazdu ciągnącego.
6.
Dopuszczalna masa całkowita pojazdu nie może przekroczyć maksymalnej masy całkowitej
określonej przez producenta. Zasada ta dotyczy także dopuszczalnych nacisków osi,
przy czym:
1)
w przypadku pojazdów przeznaczonych do ciągnięcia przyczepy producent może określić
inną, wyższą wartość maksymalnego nacisku osi tylnej i maksymalnej masy całkowitej
stosowaną wyłącznie podczas ciągnięcia przyczepy;
2)
w przypadku wyposażenia pojazdu w urządzenia sprzęgające producent podaje w jego pobliżu
maksymalne statyczne obciążenia pionowe tego urządzenia;
3)
suma maksymalnych nacisków osi nie może być mniejsza niż maksymalna masa całkowita
pojazdu, a nacisk osi przedniej, przy maksymalnym nacisku na oś tylną oraz maksymalnej
masie całkowitej pojazdu, nie może być mniejszy niż 30% maksymalnej masy całkowitej.
7.
Dopuszczalna masa całkowita przyczepy z hamulcem, ciągniętej przez samochód osobowy,
samochód ciężarowy i specjalny o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, nie może
przekroczyć:
1)
wartości znamionowej urządzenia sprzęgającego,
2)
dopuszczalnej masy całkowitej tych pojazdów,
3)
maksymalnej masy ciągniętej określonej dla tych pojazdów przez producenta,
4)
3500 kg
- z tym że w przypadku samochodu terenowego, zgodnie z definicją zawartą w załączniku
II do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej
ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych
zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów , masa ta nie może przekroczyć 150% dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu ciągnącego
przy jednoczesnym spełnieniu warunków określonych w pkt 1, 3 i 4.
8.
Dopuszczalna masa całkowita przyczepy bez hamulca, ciągniętej przez samochód osobowy,
samochód ciężarowy i specjalny o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, nie może
przekroczyć:
1)
wartości znamionowej urządzenia sprzęgającego;
2)
maksymalnej masy ciągniętej określonej dla tych pojazdów samochodowych przez producenta
lub połowy ich masy własnej powiększonej o 75 kg, należy przyjąć mniejszą wartość;
3)
750 kg.
9.
Minimalne statyczne obciążenie pionowe urządzenia sprzęgającego nie może być mniejsze
niż 4% dopuszczalnej masy ciągniętej i mniejsze niż 25 kg, przy czym producent pojazdu
podaje w instrukcji obsługi następujące dane:
1)
maksymalne obciążenie urządzenia sprzęgającego;
2)
miejsce mocowania tego urządzenia do konstrukcji pojazdu;
3)
maksymalną odległość punktu sprzęgnięcia od osi tylnej pojazdu.
10.
Dopuszczalna masa całkowita przyczepy z hamulcem, ciągniętej przez autobus nie może
przekroczyć 3500 kg, a bez hamulca 750 kg, oraz nie może przekraczać dopuszczalnej
masy całkowitej autobusu.
11.
Zespół pojazdów składający się z samochodu osobowego i przyczepy, obciążonych do wartości
maksymalnych mas całkowitych, powinien ruszyć z miejsca co najmniej 5 razy w czasie
5 minut pod wzniesienie o nachyleniu 12%.
12.
Do motocykli, motorowerów, pojazdów czterokołowych oraz przyczep do tych pojazdów
objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia
2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz
czterokołowców stosuje się wymagania dotyczące mas określone w załączniku XI do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 44/2014 z dnia 21 listopada 2013 r. uzupełniającego
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 w odniesieniu do konstrukcji
pojazdów i wymogów ogólnych dotyczących homologacji pojazdów dwu- lub trójkołowych
oraz czterokołowców .
13.
Do motocykli, motorowerów, pojazdów czterokołowych oraz przyczep do tych pojazdów
objętych świadectwem homologacji typu WE pojazdu wydanym zgodnie z dyrektywą 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie
homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającą dyrektywę
Rady 92/61/EWG albo zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 1 stycznia
2016 r. stosuje się wymagania dotyczące mas określone w załączniku do dyrektywy Rady 93/93/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie mas i wymiarów dwu-
i trzykołowych pojazdów silnikowych, przy czym dopuszczalna masa całkowita motocykla jednośladowego nie może przekroczyć
maksymalnej masy całkowitej określonej przez producenta, a masa pojazdu nieobciążonego
trzy- i czterokołowego nie może przekraczać:
1)
w przypadku pojazdów trójkołowych:
a)
motorowery - 270 kg,
b)
motocykle - 1000 kg (bez uwzględniania masy akumulatorów przy napędzie elektrycznym);
2)
w przypadku pojazdów czterokołowych:
a)
pojazdy czterokołowe lekkie - 350 kg,
b)
pojazdy czterokołowe inne niż lekkie do przewozu osób - 400 kg,
c)
pojazdy czterokołowe inne niż lekkie do przewozu rzeczy - 550 kg (bez uwzględniania
masy akumulatorów przy napędzie elektrycznym).
14.
Dopuszczalna masa całkowita pojazdów trzy- i czterokołowych nie może przekroczyć maksymalnej
masy całkowitej podanej przez producenta.
15.
Dopuszczalna ładowność określona przez producenta dla pojazdów trzy- i czterokołowych
objętych świadectwem homologacji typu WE pojazdu wydanym zgodnie z dyrektywą 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie
homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającą dyrektywę
Rady 92/61/EWG albo zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 1 stycznia
2016 r. nie może przekraczać w przypadku:
1)
motoroweru trójkołowego - 300 kg;
2)
pojazdu czterokołowego lekkiego - 200 kg;
3)
motocykla trójkołowego:
a)
do przewozu rzeczy - 1500 kg;
b)
do przewozu osób - 300 kg;
4)
pojazdu czterokołowego innego niż lekki:
a)
do przewozu rzeczy - 1000 kg,
b)
do przewozu osób - 200 kg.
16.
Motocykle, motorowery i pojazdy czterokołowe mogą ciągnąć przyczepę o masie określonej
przez producenta, ale nieprzekraczającej 50% masy pojazdu nieobciążonego.
17.
Dopuszczalna masa całkowita ciągnika rolniczego o kołach ogumionych nie może przekraczać
14 ton, a jej udział na jedną z osi 10 ton. Udział obciążenia osi przedniej dla każdego
stanu obciążenia ciągnika nie może być mniejszy niż 20% jego masy własnej; przepis
stosuje się do pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy przed dniem 1 kwietnia 2011 r.
18.
Dopuszczalna masa całkowita przyczepy przeznaczonej do łączenia z ciągnikiem rolniczym
lub pojazdem wolnobieżnym nie może przekraczać sumy dopuszczalnej masy wynikającej
z dopuszczalnych nacisków osi i masy przypadającej na urządzenie sprzęgające.
19.
Maksymalne statyczne obciążenie pionowe urządzenia sprzęgającego w ciągniku rolniczym
nie może przekraczać 3000 kg, z wyjątkiem zaczepu kulowego, w przypadku którego wartość
maksymalna nie może przekraczać 4000 kg, przy czym:
1)
dopuszczalne statyczne obciążenie pionowe urządzenia sprzęgającego nie może przekraczać
wartości określonej przez producenta ciągnika rolniczego oraz wartości określonej
dla urządzenia sprzęgającego zgodnie z jego świadectwem homologacji;
2)
nie może być przekroczony maksymalny nacisk osi tylnej pojazdu, z uwzględnieniem ust.
1 pkt 14.
20.
Przepisy ust. 2 i 6 pkt 3 stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy
po dniu 31 marca 1998 r.
§ 4.
1.
Odległość (d) między dwiema sąsiednimi osiami wchodzącymi w skład tej samej grupy
osi nie może przekraczać 1,80 m.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy przed
dniem 13 marca 2003 r., dla których odległość (d) między dwiema sąsiednimi osiami
wchodzącymi w skład tej samej grupy osi nie może przekraczać 2,00 m.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do motocykli, motorowerów, pojazdów czterokołowych,
samochodów osobowych i ciągników rolniczych.
§ 5.
1.
Dopuszczalny nacisk osi nie może przekraczać w przypadku:
1)
pojedynczej osi nienapędowej - 10 ton;
2)
grupy osi składającej się z dwóch osi nienapędowych pojazdów silnikowych, przyczep
i naczep, przy odległości (d) między osiami składowymi:
a)
mniejszej niż 1,00 m (d < 1,00) - 11 ton,
b)
nie mniejszej niż 1,00 m i mniejszej niż 1,30 m (1,00 ≤ d < 1,30) - 16 ton,
c)
nie mniejszej niż 1,30 m i mniejszej niż 1,80 m (1,30 ≤ d < 1,80) - 18 ton,
d)
równej lub większej niż 1,80 m (1,80 ≤ d) - 20 ton;
3)
grupy osi składającej się z trzech osi nienapędowych pojazdów silnikowych, przyczep
i naczep, przy odległości (d) między osiami składowymi:
a)
nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 21 ton,
b)
większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,40 m (1,30 < d ≤ 1,40) - 24 tony,
c)
większej niż 1,40 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których
mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,40< d ≤ 1,80 lub 2,00) - 27 ton;
4)
grupy osi składającej się z więcej niż trzech osi nienapędowych pojazdów silnikowych,
przyczep i naczep, przy odległości (d) miedzy osiami składowymi:
a)
nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 7 ton dla każdej osi,
b)
większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których
mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 < d ≤ 1,80 lub 2,00) - 8 ton dla
każdej osi; dopuszcza się 9 ton dla każdej osi, jeżeli jest ona wyposażona w koła
bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne;
5)
pojedynczej osi napędowej pojazdów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2-14 - 11,5 tony;
6)
grupy osi składającej się z dwóch osi napędowych, przy odległości (d) między osiami
składowymi:
a)
mniejszej niż 1,00 m (d < 1,00) - 11,5 tony,
b)
nie mniejszej niż 1,00 m i mniejszej niż 1,30 m (1,00 ≤ d < 1,30) - 16 ton,
c)
nie mniejszej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których
mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 ≤ d ≤ 1,80 lub 2,00) - 18 ton; dopuszcza
się 19 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona w koła bliźniacze lub koła pojedyncze
wyposażone w szerokie opony (typu „Super Single”) i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne,
o którym mowa w § 5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze,
a największy nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;
7)
grupy osi składającej się z dwóch osi pojazdów silnikowych, w której jedna oś składowa
jest osią napędową, a druga osią nienapędową, przy odległości (d) między osiami składowymi:
a)
mniejszej niż 1,00 m (d < 1,00) - 11,5 tony,
b)
nie mniejszej niż 1,00 m i mniejszej niż 1,30 m (1,00 ≤ d < 1,30) - 16 ton,
c)
nie mniejszej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których
mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 ≤ d ≤ 1,80 lub 2,00) - 18 ton; dopuszcza
się 19 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne
lub równoważne, o którym mowa w § 5b, albo jeżeli każda z osi składowych jest wyposażona
w koła bliźniacze, a największy nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;
8)
grupy osi składającej się z trzech osi pojazdów silnikowych, w której co najmniej
jedna oś składowa jest osią napędową, przy odległości (d) między osiami składowymi:
a)
nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 21 ton,
b)
większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,40 m (1,30 < d ≤ 1,40) - 24 tony,
c)
większej niż 1,40 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których
mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,40 < d ≤ 1,80 lub 2,00) - 27 ton;
9)
grupy osi składającej się z więcej niż trzech osi pojazdów silnikowych, w której co
najmniej jedna oś składowa jest osią napędową, przy odległości (d) między osiami składowymi:
a)
nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 7 ton dla każdej osi,
b)
większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których
mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 < d ≤ 1,80 lub 2,00) - 8 ton dla
każdej osi; dopuszcza się 9 ton dla każdej osi, jeżeli jest ona wyposażona w koła
bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa w § 5b.
2.
Dopuszczalny nacisk każdej osi składowej wchodzącej w skład tej samej grupy osi, z
zastrzeżeniem ust. 1 pkt 4 i pkt 9 oraz ust. 5, nie może przekraczać wartości:
NS = NG / n,
gdzie:
NS - dopuszczalny nacisk osi składowej wchodzącej w skład grupy osi [t],
NG - dopuszczalny nacisk grupy osi [t],
n - ilość osi składowych wchodzących w skład tej samej grupy osi.
3.
W przypadku różnych odległości (d) między osiami składowymi wchodzącymi w skład tej
samej grupy osi, dopuszczalny nacisk grupy osi nie może przekraczać wartości dopuszczalnej
określonej w ust. 1 dla najmniejszej odległości (d) między osiami składowymi.
4.
W przypadku pojazdu uczestniczącego w ruchu drogowym podstawą sprawdzenia wymagań,
o których mowa w ust. 1-3 oraz ust. 5, są wartości rzeczywiste nacisków osi.
5.
Oś, której nacisk lub wysokość w stosunku do drogi mogą być zmieniane za pomocą urządzenia
zamontowanego na stałe w pojeździe, musi zostać odpowiednio automatycznie obciążona
lub obniżona, jeżeli nacisk najbliższej (najbliższych) osi lub osi przedniej pojazdu
samochodowego osiągnął wartość dopuszczalną. Obciążenie lub obniżenie osi powinno
nastąpić po ruszeniu pojazdu najpóźniej do osiągnięcia prędkości 30 km/h.
6.
Przez oś pojedynczą rozumie się oś, która nie może być uznana za oś wchodzącą w skład
grupy osi.
7.
Przez grupę osi rozumie się co najmniej dwie osie składowe o odległości (d) między
sobą, określonej w niniejszym rozporządzeniu, które oddziałują na siebie ze względu
na szczególną konstrukcję zawieszenia.
§ 5a.
Wymagania w zakresie zwrotności pojazdów i zespołów pojazdów określa pkt 7 w części
B, pkt 6 w części C, pkt 3 w części D oraz dodatek 3 do załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r.
w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady
w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów
silnikowych oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.
§ 5b.
Warunki równoważności zawieszeń osi napędowej lub osi napędowych pojazdu określa załącznik
III do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie wykonania
rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymagań
w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów silnikowych oraz zmieniającego
dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.
”
;
3)
w § 7 ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„
8.
Pojazd przystosowany do ciągnięcia przyczepy oraz przyczepa powinny być wyposażone
w odpowiednie urządzenia sprzęgające, o których mowa w Regulaminie nr 55 EKG ONZ.
Połączenia elektryczne urządzeń sprzęgających powinny być wykonane w sposób zgodny
z aktualnym poziomem wiedzy inżynierskiej zapewniający bezpieczeństwo w ruchu drogowym.
Poziom wiedzy jest opisany w normach: PN-ISO 1724, PN-ISO 3731, PN-ISO 3732, PN-ISO
1185.
”
;
4)
w § 8:
a)
w ust. 4:
-
-pkt 3a i 3b otrzymują brzmienie:„
3a)
każde miejsce siedzące pasażera pojazdu samochodowego wyposażone w poduszkę powietrzną powinno mieć ostrzeżenie przed montowaniem na tym miejscu fotelika bezpieczeństwa dla dziecka, tyłem do kierunku jazdy; takie ostrzeżenie w formie piktogramu, któremu może towarzyszyć wyjaśnienie słowne, powinno być trwale zamocowane i umieszczone w taki sposób, aby było widoczne dla osoby montującejfotelik; jeśli ostrzeżenie jest niewidoczne, podczas gdy zamknięte są drzwi pojazdu, należy umieścić dodatkową, stale widoczną wewnątrz pojazdu informację; dotyczy pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy po dniu 20 października 2007 r.;3b)
warunków, o których mowa w pkt 3a, nie stosuje się w odniesieniu do miejsca siedzącego wyposażonego w mechanizm, który automatycznie wykrywa obecność fotelika bezpieczeństwa dla dziecka, skierowanego tyłem do kierunku jazdy, a następnie uniemożliwia zadziałanie poduszki powietrznej;”, -
-pkt 7 otrzymuje brzmienie:„
7)
w samochodzie ciężarowym powinno być oddzielone od przestrzeni ładunkowej trwałą przegrodą o odpowiedniej wytrzymałości; przepis stosuje się do samochodu ciężarowego zarejestrowanego po raz pierwszy w okresie od dnia 30 maja 1999 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.;”, -
-w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 i 10 w brzmieniu:„
9)
w samochodzie ciężarowym o podrodzaju VAN, o maksymalnej masie całkowitej do 7,5 tony, powinno być oddzielone od przestrzeni ładunkowej trwałą przegrodą o wytrzymałości określonej w § 1 załącznika nr 14 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem pkt 10; spełnienie tych wymagań powinno być potwierdzone przez jednostkę uprawnioną do prowadzenia badań homologacyjnych typu WE pojazdu/typu pojazdu kategorii N; stosuje się do pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2016 r., w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym;10)
przestrzeń ładunkowa może być wyposażona tylko w elementy do mocowania ładunku przeznaczone do ochrony przewożonych osób w przypadku przemieszczenia się ładunku w czasie jazdy, w tym przy gwałtownym hamowaniu lub pokonywaniu zakrętu, o ile elementy te odpowiadają wymaganiom określonym w § 2 załącznika nr 14 do rozporządzenia; spełnienie tych wymagań powinno być potwierdzone przez jednostkę uprawnioną do prowadzenia badań homologacyjnych typu WE pojazdu/typu pojazdu kategorii N; stosuje się do pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2016 r., w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym.”,
b)
w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
powinny być umocowane w taki sposób lub sporządzone z takiego tworzywa, aby w razie
konieczności istniała możliwość wyjścia na zewnątrz pojazdu co najmniej przez jeden
otwór okienny z każdej strony pojazdu; nie dotyczy bankowozu;
”
;
5)
w § 9:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 3 otrzymuje brzmienie:„
3)
zadymienie spalin pojazdu z silnikiem o zapłonie samoczynnym, mierzone przy swobodnym przyspieszaniu silnika w zakresie od prędkości obrotowej biegu jałowego do maksymalnej prędkości obrotowej, wyrażone w postaci współczynnika pochłaniania światła, nie przekraczało wartości umieszczonej na tabliczce znamionowej pojazdu;”, -
-po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:„
3a)
w przypadku braku określenia na tabliczce znamionowej wartości, o której mowa w pkt 3, zadymienie spalin pojazdu z silnikiem o zapłonie samoczynnym, mierzone przy swobodnym przyspieszeniu silnika w zakresie od prędkości obrotowej biegu jałowego do maksymalnej prędkości obrotowej, wyrażone w postaci współczynnika pochłaniania światła, nie przekraczało: 2,5 m-1, 3,0 m-1 - w przypadku pojazdów wyposażonych w silnik z turbodoładowaniem, 1,5 m-1 - w przypadku pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 2008 r.;”,
b)
po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:
„
1b.
Pojazd samochodowy powinien być wyposażony w wytrzymały układ kierowniczy, pozwalający
kierującemu na łatwą, szybką i niezawodną zmianę kierunku ruchu pojazdu.
”
;
6)
§ 9a otrzymuje brzmienie:
„
§ 9a.
W samochodzie osobowym (kategorii M1) o rodzaju nadwozia AB, AC, AF mogą być wprowadzone
zmiany konstrukcyjne polegające na dostosowaniu do wymagań jak dla samochodów ciężarowych,
jeżeli pojazd spełnia
wymagania, o których mowa w pkt 3.5., pkt 3.6. oraz pkt 3.8. części A załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów
silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych
przeznaczonych do tych pojazdów , powodujące zmianę rodzaju pojazdu na samochód ciężarowy o podrodzaju van, o którym
mowa w przepisach o rejestracji pojazdów.
”
;
7)
po § 9a dodaje się § 9b-9e w brzmieniu:
„
§ 9b.
W samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony
(kategorii N1) i samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
7,5 tony (kategorii N2) o nadwoziu rodzaju BB mogą być wprowadzone zmiany konstrukcyjne
polegające na zmianie liczby siedzeń, jeżeli pojazd spełnia wymagania, o których mowa
w pkt 3.5., pkt 3.6. oraz pkt 3.8. dla pojazdów kategorii N1, części A załącznika II
do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r.
ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów,
części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów i spełnione są wymagania techniczne dotyczące wytrzymałości siedzeń i ich mocowania,
kotwiczenia pasów bezpieczeństwa, potwierdzone badaniami na zgodność z wymaganiami
Regulaminów nr 14, 17 EKG ONZ, wykonanymi przez jednostkę uprawnioną. Siedzenia powinny
być wyposażone w pasy bezpieczeństwa spełniające wymagania Regulaminu nr 16 EKG ONZ;
z zastrzeżeniem § 9c.
§ 9c.
W samochodzie ciężarowym (kategorii N1) o rodzaju nadwozia BB mogą być wprowadzone
zmiany konstrukcyjne polegające na zmniejszeniu liczby miejsc (bez zmiany położenia
pozostawionych siedzeń), jeżeli pojazd spełnia wymagania, o których mowa w pkt 3.5., pkt 3.6. oraz pkt 3.8. części A załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów
silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych
przeznaczonych do tych pojazdów.
§ 9d.
W samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony
(kategorii N1) i samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
7,5 tony (kategorii N2) o nadwoziu rodzaju BB mogą być wprowadzone zmiany konstrukcyjne
polegające na zmianie liczby siedzeń powodującej zmianę rodzaju pojazdu na autobus,
o którym mowa w przepisach o rejestracji pojazdu, jeżeli spełnione są wymagania techniczne
dotyczące wytrzymałości siedzeń i ich mocowania, kotwiczenia pasów bezpieczeństwa,
potwierdzone badaniami na zgodność z wymaganiami Regulaminów nr 14, 17 lub 80 EKG
ONZ, wykonanymi przez jednostkę uprawnioną. Siedzenia powinny być wyposażone w pasy
bezpieczeństwa spełniające wymagania Regulaminu nr 16 EKG ONZ.
§ 9e.
W przypadku czterokołowca moc silnika nie powinna przekraczać 15 kW, a w przypadku
czterokołowca lekkiego moc silnika innego niż o zapłonie iskrowym nie powinna przekraczać
4 kW.
”
;
8)
w § 10 w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
oznakowane są cechami producenta pojazdu, na który wystawiono świadectwo homologacji
typu pojazdu; ocechowanie to powinno być zgłoszone do jednostki uprawnionej w celu
ewidencji;
3)
oznakowane są cechami dostawcy producenta pojazdu, na który wystawiono świadectwo
homologacji typu pojazdu; ocechowanie to powinno być zgłoszone do jednostki uprawnionej
w celu ewidencji;
”
;
9)
w § 11 w ust. 1:
a)
pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
w prędkościomierz umieszczony w polu widzenia kierowcy, wyskalowany w km/h albo jednocześnie
w km/h i mph oraz w licznik przebiegu pojazdu (drogomierz);
”
,
b)
pkt 5e otrzymuje brzmienie:
„
5e)
w lusterka klasy IV i V po stronie pasażera - w odniesieniu do autobusu szkolnego
zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 2017 r., samochodu ciężarowego
i pojazdu specjalnego o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, zarejestrowanego
po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 2000 r., z tym że:
a)
przepisu nie stosuje się do samochodu ciężarowego i pojazdu specjalnego o dopuszczalnej
masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 t, w przypadku gdy nie jest możliwe zamontowanie
lusterek klasy V w sposób gwarantujący spełnienie następujących warunków:
-
-żadna część lusterka nie znajduje się w odległości mniejszej niż 2,00 m od podłoża, niezależnie od pozycji ustawienia lusterek, gdy pojazd znajduje się pod obciążeniem odpowiadającym jego dopuszczalnej masie całkowitej, oraz
-
-lusterko jest w pełni widoczne z miejsca kierowcy,
b)
obowiązek uważa się za spełniony, jeżeli dla pojazdu wyposażonego po stronie pasażera
w lusterka szerokokątne i bliskiego widzenia, kombinacja pola widzenia odpowiada co
najmniej 95% całkowite
go pola widzenia na poziomie podłoża lusterek klasy IV i co najmniej 85% pola widzenia
na poziomie podłoża lusterek klasy V; spełnienie tych wymagań powinno być potwierdzone
dokumentem wydanym przez jednostkę uprawnioną,
c)
jeżeli niemożliwe jest zainstalowanie lusterek klasy IV i V po stronie pasażera lub
ich instalacja powodowałaby nadmierne koszty, obowiązek uważa się za spełniony dla
pojazdu wyposażonego w dodatkowe lusterka lub inne urządzenia do pośredniego widzenia,
których kombinacja pola widzenia odpowiada co najmniej 95% całkowitego pola widzenia
na poziomie podłoża lusterek klasy IV i co najmniej 85% pola widzenia na poziomie
podłoża lusterek klasy V; spełnienie tych wymagań powinno być potwierdzone dokumentem
wydanym przez jednostkę uprawnioną;
”
,
c)
po pkt 5e dodaje się pkt 5f w brzmieniu:
„
5f)
w lusterka klasy VI po stronie kierowcy i pasażera - w odniesieniu do autobusu szkolnego
zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 2017 r., z tym że:
a)
lusterka powinny być tak umieszczone, aby kierowca siedzący na miejscu przewidzianym
dla niego w pozycji normalnej widział dokładnie i wyraźnie obszar drogi z przodu oraz
z boków pojazdu,
b)
lusterka powinny być widoczne dla kierowcy przez szybę przednią w polach oczyszczanych
przez wycieraczki; jeżeli z przyczyn konstrukcyjnych lusterka nie mogą być widoczne
przez szybę przednią, mogą być widoczne dla kierowcy przez szyby boczne pod warunkiem
spełnienia wymagań w zakresie widoczności określonych w niniejszym rozporządzeniu,
c)
jeżeli dolna krawędź lusterka znajduje się na wysokości nie większej niż 2,00 m od
podłoża, lusterko nie może wystawać poza obrys pojazdu więcej niż 250 mm,
d)
wartość promienia „r” dla lusterka nie może być mniejsza niż 200 mm,
e)
jeżeli ze względów konstrukcyjnych nie mogą być spełnione powyższe wymagania przy
zastosowaniu lusterek klasy VI, można wykorzystać w tym celu urządzenia widzenia pośredniego
typu kamera-monitor, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach Unii Europejskiej
dotyczących badań homologacyjnych lub Regulaminie nr 46 EKG ONZ
- spełnienie tych wymagań powinno być potwierdzone dokumentem wydanym przez jednostkę
uprawnioną.
”
,
d)
pkt 9 otrzymuje brzmienie:
„
9)
w zagłówki na każdym zewnętrznym przednim siedzeniu; przepis stosuje się do samochodu
osobowego (kategorii M1), samochodu ciężarowego o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 tony (kategorii N1), autobusu o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 tony (kategorii M2) oraz samochodu specjalnego o maksymalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 tony wymienionych kategorii, zarejestrowanych po raz pierwszy
po dniu 31 grudnia 1995 r.; pojazdy samochodowe mogą być wyposażone w zagłówki spełniające
wymagania Regulaminów nr 17 lub 25 EKG ONZ, na innych siedzeniach niż zewnętrzne przednie;
”
;
10)
w § 18:
a)
w ust. 1 w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 w brzmieniu:
„
15)
oznakowaną przestrzeń przeznaczoną dla pasażera niepełnosprawnego na wózku inwalidzkim,
która:
a)
umożliwia przewóz co najmniej jednej osoby na wózku inwalidzkim przodem lub tyłem
do kierunku jazdy,
b)
jest wyposażona w pas bezpieczeństwa ze zwijaczem i blokadą, umożliwiający zapięcie
pasażera wraz z wózkiem, a dostęp do niej jest zapewniony przez urządzenie do załadunku
i wyładunku będące na wyposażeniu autobusu
- w przestrzeni tej mogą być umieszczone siedzenia składane, o ile zachowane będą
powyższe warunki, gdy siedzenia są złożone; dotyczy autobusu miejskiego rejestrowanego
po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 2017 r.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Przepisów ust. 1 pkt 5, 6, 8 i 11 nie stosuje się do autobusu miejskiego używanego
w komunikacji miejskiej lub miejskiej i podmiejskiej lub w przewozach okazjonalnych
wykonywanych w granicach administracyjnych miasta i gminy.
”
;
11)
po § 20 dodaje się § 20a w brzmieniu:
„
§ 20a.
Wymiary wyjść, przejść, siedzeń, stopni dla pasażerów oraz odstępów między siedzeniami
w autobusach określa załącznik nr 7a do rozporządzenia.
”
;
12)
w § 22 w ust. 1 w pkt 6 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
umożliwia przewóz co najmniej jednej osoby na wózku inwalidzkim przodem lub tyłem
do kierunku jazdy,
”
;
13)
w § 23:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Autobus powinien być przebadany przez producenta z wynikiem pozytywnym w zakresie
stateczności ruchu po rozerwaniu jednej z opon kół osi przedniej; nie dotyczy typu
homologowanego w zakresie hamowania według Regulaminu nr 13 EKG ONZ zgodnie z co najmniej
11 serią poprawek.
”
,
b)
w ust. 4:
-
-pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:„
1)
przyrząd kontrolny - tachograf samochodowy o zakresie pomiarowym co najmniej do 125 km/h - o ile jest wymagany;2)
ogranicznik prędkości o nastawionej prędkości granicznej 100 km/h - o ile jest wymagany;”, -
-pkt 4 otrzymuje brzmienie:„
4)
opony homologowane według Regulaminu nr 54 EKG ONZ; nie dopuszcza się opon bieżnikowanych na osiach z kołami pojedynczymi, o ile osie te nie są osiami składowymi, oraz nie dopuszcza się na żadnej z osi opon o pogłębionych (nacinanych) rowkach bieżnika;”, -
-w pkt 7 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu:„
c)
pozostałych autobusów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony - po dniu 20 października 2007 r.;”;
14)
w § 24 w ust. 1:
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
co najmniej dwoje drzwi z każdego boku nadwozia lub dwoje drzwi z prawej strony, jedne
z lewej strony i jedne z tyłu nadwozia umożliwiające, tylko w razie konieczności,
wyjście na zewnątrz;
”
,
b)
pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
ogumione koło zapasowe lub zestaw naprawczy;
”
;
15)
w § 33 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Pojazd patrolu rozminowania saperskiego powinien być oznakowany pasem wyróżniającym
barwy białej i umieszczonym po obu stronach pojazdu napisem „PATROL SAPERSKI”. Na
dachu pojazdu może być umieszczony świetlny napis „PATROL SAPERSKI” barwy czarnej
na białym tle.
”
;
16)
w § 38 w ust. 2 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
hol giętki do holowania motocykla i hol sztywny do holowania pojazdu, o konstrukcji
wykluczającej potrzebę użycia niesprawnego układu kierowniczego lub niesprawnych hamulców
uszkodzonych pojazdów,
”
;
17)
w § 43 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Przepisu ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do ciągników rolniczych.
”
;
18)
w § 45:
a)
w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
maksymalna prędkość konstrukcyjna ciągnika rolniczego i leśnego nie przekraczała o
więcej niż 3 km/h wartości 40 km/h, zmierzonej zgodnie z przepisami o homologacji
pojazdów; nie dotyczy ciągnika kategorii T5.
”
,
b)
w ust. 3 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
przyczepy ciężarowej rolniczej o szerokości nieprzekraczającej 3,00 m, jeżeli jest
wyposażona w opony specjalne, a przekroczenie szerokości 2,55 m może wynikać jedynie
z szerokości zamontowanych opon specjalnych;
”
;
19)
w § 46:
a)
w ust. 1 w pkt 1 lit. d otrzymuje brzmienie:
„
d)
co najmniej dwa lusterka zewnętrzne, jedno po lewej, a drugie po prawej stronie pojazdu,
zapewniające strefę widoczności drogi do tyłu co najmniej:
-
-w przypadku pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy przed dniem 1 kwietnia 2011 r.:
-
-- o szerokości 2,5 m w lewo od bocznego obrysu pojazdu ciągniętego w odległości 10 m od oczu kierowcy,
-
-- o szerokości 3,5 m w prawo od bocznego obrysu pojazdu ciągniętego w odległości 30 m od oczu kierowcy, przy czym w odległości 4 m od oczu kierowcy odległość ta powinna wynosić 0,75 m,
-
-w przypadku pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 31 marca 2011 r.:
-
-- o szerokości 1 m po obu stronach od bocznego obrysu pojazdu ciągniętego w odległości 4 m od oczu kierowcy aż po horyzont oraz
-
-- o szerokości 5 m po obu stronach od bocznego obrysu pojazdu ciągniętego w odległości 30 m od oczu kierowcy aż po horyzont,
-
-
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Nie jest wymagane wyposażenie ciągnika rolniczego zarejestrowanego przed dniem 31
grudnia 1993 r. w lusterka zewnętrzne, jeżeli pojazd ten nie posiada kabiny lub ramy
ochronnej.
”
;
20)
w § 53:
a)
w ust. 2:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
jedno światło mijania barwy białej, umieszczone z przodu w pionowej płaszczyźnie symetrii pojazdu, nie niżej niż 500 mm oraz nie wyżej niż 1200 mm od powierzchni jezdni, oświetlające drogę na odległość co najmniej 30 m przed pojazdem przy dobrej przejrzystości powietrza oraz spełniające wymagania określone w § 13 ust. 1 pkt 4;”, -
-w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:„
5)
jedno światło hamowania „stop” barwy czerwonej, umieszczone z tyłu pojazdu nie niżej niż 250 mm i nie wyżej niż 1500 mm od powierzchni jezdni; dotyczy pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 2009 r.”,
b)
w ust. 3:
-
-pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:„
1)
jedno światło drogowe barwy białej, umieszczone z przodu, w pionowej płaszczyźnie symetrii pojazdu;2)
jedno światło pozycyjne przednie, barwy białej, umieszczone w pionowej płaszczyźnie symetrii pojazdu, umieszczone z przodu nie niżej niż 350 mm i nie wyżej niż 1200 mm od powierzchni jezdni;”, -
-uchyla się pkt 4;
21)
w § 57 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
W samochodzie ciężarowym do wywozu śmieci, którego tylna część jest przystosowana
do załadunku śmieci, dopuszcza się niespełnienie wymagań określonych w § 7 ust. 4,
§ 1 ust. 2 załącznika nr 5, § 4-6 załącznika nr 10 do rozporządzenia oraz w zakresie
świateł zewnętrznych pojazdu wymagań określonych w lp. 3b, 4, 7, 8, 12, 13, 14, 15,
21a § 2 załącznika nr 6 do rozporządzenia.
”
;
22)
w § 58 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Pojazdy zarejestrowane przed terminami określonymi w przepisach § 2 ust. 14 i 15,
§ 3 ust. 20, § 7 ust. 4 pkt 6, § 11 ust. 1 pkt 18 i 19 oraz § 23 ust. 4 pkt 7 mogą
spełniać wymagania zawarte w tych przepisach.
”
;
23)
załącznik nr 4 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do
niniejszego rozporządzenia;
24)
załącznik nr 6 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 2 do
niniejszego rozporządzenia;
25)
po załączniku nr 7 do rozporządzenia dodaje się załącznik nr 7a do rozporządzenia
w brzmieniu określonym w załączniku nr 3 do niniejszego rozporządzenia;
26)
załącznik nr 12 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 4
do niniejszego rozporządzenia;
27)
po załączniku nr 13 do rozporządzenia dodaje się załącznik nr 14 do rozporządzenia
w brzmieniu określonym w załączniku nr 5 do niniejszego rozporządzenia.
§ 2.
Do dnia 31 grudnia 2016 r. dopuszcza się wyposażenie motoroweru w światła drogowe,
mijania lub pozycyjne przednie o barwie żółtej selektywnej.
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r., z wyjątkiem § 1 pkt 2, który
wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
1)
Minister Infrastruktury i Budownictwa kieruje działem administracji rządowej - transport,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada
2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury i Budownictwa
(Dz. U. poz. 1907 i 2094).
2)
Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 29 grudnia
2015 r., pod numerem 2015/0726/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji
norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę
2015/1535/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą
procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad
dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241
z 19.09.2015, str. 1).
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1448, z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611, z 2014 r. poz. 312, 486, 529, 768,
822 i 970, z 2015 r. poz. 211, 541, 591, 933, 1038, 1045, 1273, 1326, 1335, 1830,
1844, 1893, 2183 i 2281 oraz 2016 r. poz. 266 i 352.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 486, 805, 915 i 1310 oraz z 2015 r. poz. 211, 390, 978, 1269, 1273, 1893 i 2183.
Załącznik nr 1 - Wymagania dotyczące tabliczki znamionowej
§ 1.
Tabliczka znamionowa powinna być umieszczona przez producenta albo przez jego upoważnionego
przedstawiciela. W przypadku braku tabliczki znamionowej mają zastosowanie odrębne
przepisy o tabliczce zastępczej.
§ 2.
1.
Tabliczka znamionowa powinna być trwale przymocowana w widocznym i łatwo dostępnym
miejscu na części, która nie daje się łatwo usunąć lub wymienić. Powinna ona podawać
w sposób czytelny i nieścieralny informacje w następującej kolejności:
1)
nazwa producenta;
2)
numer świadectwa homologacji typu WE pojazdu lub numer świadectwa homologacji typu
pojazdu;
3)
numer identyfikacyjny pojazdu VIN, a w razie jego braku - rozpoznawczy numer podwozia/nadwozia
pojazdu;
4)
maksymalna masa całkowita pojazdu, a w przypadku motocykli i motorowerów zamiast maksymalnej
masy całkowitej homologowany poziom hałasu zewnętrznego na postoju w dB (A) przy prędkości
obrotowej wyrażonej w obr/min;
5)
maksymalna masa całkowita zespołu pojazdów w przypadku pojazdu samochodowego przeznaczonego
do ciągnięcia przyczepy;
6)
maksymalne obciążenia osi podane w kolejności od przodu do tyłu;
7)
w przypadku przyczepy i naczepy, maksymalne obciążenie pionowe na urządzenie sprzęgające;
8)
jeżeli wartości maksymalne mas i obciążeń są większe niż dopuszczalne, to należy podawać
również te wartości; dane powinny być wówczas podane w dwóch kolumnach: dopuszczalne
- po lewej i maksymalne - po prawej stronie. W nagłówku lewej kolumny podaje się kod
państwa, w którym pojazd ma zostać zarejestrowany; dotyczy pojazdów zarejestrowanych
po raz pierwszy po dniu 1 maja 2016 r.;
9)
W przypadku pojazdów kategorii N3, O3 lub O4 podaje się również maksymalna masę całkowitą
na grupę osi. Pozycję dotyczącą „grupy osi” oznacza się literą „T”; dotyczy pojazdów
rejestrowanych po raz pierwszy po dniu 1 maja 2016 r.;
10)
producent może podać dodatkowe dane, zamieszczając je poniżej lub obok, poza wyraźnie
zaznaczonym prostokątem zawierającym jedynie dane przewidziane w pkt 1-8;
11)
w odniesieniu do ciągników rolniczych rejestrowanych po raz pierwszy po dniu 20 października
2007 r. mają zastosowanie pkt 1, 2 i 3, z zastrzeżeniem że numer powinien być umieszczony
na podwoziu lub innym podobnym podstawowym elemencie konstrukcyjnym na przedniej prawej
stronie pojazdu, oraz pkt 4 z zastrzeżeniem pkt 11;
12)
wysokość znaków dla numeru identyfikacyjnego pojazdu (VIN) nie powinna być mniejsza
niż 4 mm, dla pozostałych informacji nie powinna być mniejsza niż 2 mm;
13)
w odniesieniu do ciągników rolniczych rejestrowanych po raz pierwszy po dniu 20 października
2007 r. na tabliczce znamionowej powinny znajdować się także następujące dane:
a)
typ ciągnika,
b)
najmniejsza i największa wartość maksymalnej masy całkowitej ciągnika,
c)
maksymalny nacisk każdej osi ciągnika w zależności od możliwych typów opon, w jakie
można dany ciągnik wyposażyć,
d)
maksymalne masy ciągniętej przyczepy (przyczep).
2.
W przypadku motocykli i motorowerów obowiązuje podanie danych wymienionych w ust.
1 pkt 1-4, przy czym dane określone w ust. 1 pkt 2 i 4 mogą być umieszczone poza tabliczką
znamionową.
Załącznik nr 2 - Warunki szczegółowe dotyczące świateł zewnętrznych pojazdu samochodowego i przyczepy
§ 1.
1.
Zespół dwóch niezależnych lub zgrupowanych świateł, takich samych lub różnych, lecz
o jednakowym przeznaczeniu i jednakowej barwy, uważa się za jedno światło, jeżeli
rzut ich powierzchni świetlnych na płaszczyznę poprzeczną zajmuje co najmniej 60%
powierzchni najmniejszego prostokąta opisanego na rzutach tych powierzchni świetlnych
oraz pod warunkiem, że światła te zostały homologowane jako światło typu D (zgodnie
z oznaczeniem homologacyjnym); nie stosuje się do świateł drogowych, świateł mijania
i świateł przeciwmgłowych przednich.
2.
Ilekroć w niniejszych przepisach jest mowa o „odległości rozmieszczenia świateł”,
należy przez to rozumieć, że:
1)
największą wysokość mierzy się od płaszczyzny jezdni do najwyższego punktu powierzchni
świetlnej przy pojeździe nieobciążonym;
2)
najmniejszą wysokość mierzy się od płaszczyzny jezdni do najniższego punktu powierzchni
świetlnej przy pojeździe nieobciążonym;
3)
odległość od bocznego obrysu pojazdu mierzy się do najbardziej odległego od podłużnej
płaszczyzny symetrii pojazdu punktu powierzchni świetlnej;
4)
odległość od przedniego lub tylnego obrysu pojazdu mierzy się do najbardziej wysuniętego
odpowiednio do przodu lub do tyłu punktu powierzchni świetlnej;
5)
odległość między dwoma światłami skierowanymi w tę samą stronę mierzy się między najbliższymi
punktami rzutów ich powierzchni świetlnych na płaszczyznę prostopadłą do osi tych
świateł.
3.
Powierzchnia świetlna oznacza dla świateł widoczną powierzchnię wysyłającą światło,
a dla świateł odblaskowych - widoczną powierzchnię odbijającą światło.
4.
Boczny obrys pojazdu oznacza płaszczyznę równoległą do podłużnej płaszczyzny symetrii
pojazdu, przechodzącą przez najdalej wysunięty punkt na zewnątrz pojazdu, z wyjątkiem
lusterek, świateł bocznych i elementów elastycznych (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).
5.
Przedni lub tylny obrys pojazdu oznacza pionową płaszczyznę prostopadłą do podłużnej
płaszczyzny symetrii pojazdu, przechodzącą przez najdalej wysunięty odpowiednio do
przodu lub do tyłu punkt pojazdu.
6.
Przewidziane w § 2 kol. 12 i 13:
1)
kontrolny sygnał włączenia, który wskazuje, że urządzenie zostało włączone, ale nie
wskazuje, czy działa ono normalnie,
2)
kontrolny sygnał działania, który wskazuje, że urządzenie zostało włączone i działa
normalnie,
jeśli są to sygnały świetlne, powinny być umieszczone w miejscu zapewniającym kierowcy
dobrą ich widoczność i nie powinny utrudniać obserwacji drogi; kontrolny sygnał włączenia
może być zastąpiony kontrolnym sygnałem działania; jeżeli umieszczenie kontrolnego
sygnału włączenia jest zabronione, nie oznacza to, że zabronione jest umieszczenie
kontrolnego sygnału działania.
§ 2.
Światła zamontowane na pojeździe powinny odpowiadać warunkom podanym w poniższej tabeli:
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
* Jeżeli w wymaganiach określonych w tabeli stosuje się pojęcie „ciągnik”, to obejmują
one wymagania dla ciągnika rolniczego i leśnego oraz pojazdu wolnobieżnego.
1) Światła pojedyncze motocykla powinny być umieszczone w podłużnej płaszczyźnie symetrii
pojazdu, z wyjątkiem świateł drogowych i mijania umieszczonych obok siebie, które
powinny być symetryczne względem tej płaszczyzny; światła występujące parami powinny
być symetryczne względem podłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu.
2) Jeżeli szerokość pojazdu przekracza 1,3 m - liczba świateł jak w kol. 3.
3) Przy czterech światłach drogowych wymaganie to powinna spełniać przynajmniej jedna
para świateł.
4) Jeżeli szerokość pojazdu nie przekracza 1,3 m, odległość ta może być zmniejszona
do 400 mm.
5) Stosuje się do motocykla jednośladowego niewyposażonego w kierunkowskazy boczne oraz
motocykla trójkołowego z jednym kołem z tyłu.
6) Stosuje się do motocykla jednośladowego niewyposażonego w kierunkowskazy boczne oraz
motocykla trójkołowego z jednym kołem z przodu.
7) Jeżeli szerokość pojazdu nie przekracza 1,3 m (1,4 m dla światła hamowania „stop”
i pozycyjnego tylnego ciągnika), odległość ta może być zmniejszona do 400 mm (dla
ciągnika min. 500 mm).
8) Dla motocykla - 1200 mm.
9) Dopuszcza się odległość mniejszą niż 40 mm, ale większą niż 20 mm dla kierunkowskazów
o światłości w osi odniesienia większej od 250 cd oraz mniejszą lub równą 20 mm dla
kierunkowskazów o światłości w osi odniesienia większej od 400 cd.
10) Dla ciągników wyposażonych z przodu w urządzenia przenośne dopuszcza się dwa dodatkowe
światła mijania na wysokości nieprze-kraczającej 3000 mm, pod warunkiem że połączenia
elektryczne uniemożliwiają świecenie obu par świateł mijania jednocześnie i są wzajemnie
połączone z dodatkowymi światłami pozycyjnymi.
11) Jeśli kierunkowskazy boczne mają wspólne źródło światła z kierunkowskazami przednimi,
to dla zapewnienia dobrej widoczności mogą być zamocowane dwa dodatkowe kierunkowskazy
boczne.
12) Jeżeli motocykl nie jest wyposażony w kierunkowskazy przednie i tylne.
13) Dla samochodów osobowych, ciężarowych i specjalnych o mmc poniżej 3,5 t (kat. M1i NI) oraz dla pozostałych pojazdów, jeśli ich konstrukcja nie zapewni dobrej widoczności
kierunkowskazów przy odległości 1800 mm, może być ona zwiększona do 2500 mm (2600
mm w odniesieniu do ciągników).
14) Dla ciągników wyposażonych z przodu w urządzenia przenośne, które mogą zasłaniać
obowiązkowe przednie światła pozycyjne, dopuszcza się dwa dodatkowe światła pozycyjne
przednie na wysokości nieprzekraczającej 2300 mm.
15) Dla motocykla - 1200 mm, a dla ciągnika - 1900 mm; jeżeli konstrukcja pojazdu (z
wyjątkiem motocykla) nie pozwala na zachowanie wymaganej wysokości, dopuszcza się
2300 mm.
16) Dla motocykla - 560 mm, a dla ciągnika - 500 mm.
17) Co najmniej 2, jednak nie więcej niż 4 dla pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy
przed dniem 30 czerwca 2003 r.
18) Dla motocykla z jednym kołem z przodu dopuszcza się umieszczenie świateł w innym
miejscu, przy zapewnieniu wymaganej widoczności.
19) Dla przyczepy - 150 mm.
20) Dla motocykla z jednym kołem z tyłu dopuszcza się umieszczenie świateł w innym miejscu,
przy zapewnieniu wymaganej widoczności.
21) Jeżeli konstrukcja pojazdu (z wyjątkiem motocykla) nie pozwala na zachowanie tej
wysokości, dopuszcza się 1500 mm (dla ciągnika 1200 mm).
22) Dla motocykla - 900 mm.
23) Pod warunkiem, że jest ono połączone w jednym urządzeniu z innym tylnym światłem
sygnalizacyjnym.
24) Liczba świateł powinna zapewniać spełnienie wymagań dotyczących rozmieszczenia na
długości pojazdu.
25) Jeżeli konstrukcja pojazdu nie pozwala na zachowanie tej wysokości, dopuszcza się
2100 mm.
26) Stosuje się do pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 1976 r.
oraz motocykla wyposażonego w światła mijania z żarowymi źródłami światła oraz modułami
LED. W motocyklach dopuszcza się stosowanie symetrycznych świateł mijania z żarowymi
źródłami światła oraz modułami LED. Dodatkowo, w motocyklach o pojemności skokowej
silnika > 125cm3, mogą być zastosowane światła symetryczne wyposażone w wyładowcze źródła światła.
27) Przynajmniej jedno światło z każdej strony powinno być umieszczone w środkowej jednej
trzeciej długości pojazdu (długość przyczepy mierzy się razem z dyszlem); światło
wysunięte najbardziej do przodu powinno być umieszczone nie dalej niż 3 m od przedniego
obrysu pojazdu, a umieszczone najbardziej z tyłu nie dalej niż 1 m (3 m dla ciągnika)
od tylnego obrysu pojazdu; wzajemna odległość dwóch sąsiednich świateł umieszczonych
na tym samym boku pojazdu, z wyjątkiem samochodów osobowych, ciężarowych i specjalnych
o mmc poniżej 3,5 tony (kat. M1 i N1), nie może przekraczać 3 m (dopuszcza się 4 m, jeśli konstrukcja pojazdu nie pozwala
na zachowanie tej odległości), a dla ciągnika 6 m; dla motocykli światło lub światła
powinny być umieszczone w taki sposób, aby w normalnych warunkach nie mogły być zasłonięte
odzieżą kierowcy lub pasażera.
28) Dla samochodów osobowych (kat. M1), ciężarowych i specjalnych (kat. N1) brak wymagań odnośnie do wzajemnej odległości tych świateł.
29) Jeśli środkowa wzdłużna płaszczyzna pojazdu rozdziela ruchome części składowe pojazdu,
dopuszcza się dwa światła kategorii S3 lub S4 typu D, umieszczone po obu stronach,
możliwie najbliżej tej płaszczyzny, lub jedno światło S3 lub S4 przesunięte w lewo
lub prawo tak, aby odległość środka światła od tej płaszczyzny nie przekraczała 150
mm.
30) Dwa światła obowiązkowe i dwa dodatkowe we wszystkich pojazdach o długości przekraczającej
6 m, z wyjątkiem pojazdów kategorii Ml. Dodatkowo dopuszcza się 1 lub 2 światła przeciwmgłowe
przednie umieszczone z tyłu pojazdu dla pojazdów ciężarowych i specjalnych o mmc powyżej
3,5 t, dla autobusów i dla przyczep o mmc powyżej 750 kg (kat. N2, N3, M2, M3, O2, O3 i O4), skierowane do tyłu, tak aby nie powodowały olśnienia innych użytkowników drogi.
31) Warunek umiarkowania jest spełniony, jeżeli zastosowano do nich materiały odblaskowe
klasy D lub E według Regulaminu nr 104 EKG ONZ oraz: liczba znaków nie przekracza
15, wysokość liter lub znaków zawiera się między 300 mm a 1000 mm, a łączna powierzchnia
odblaskowa materiału klasy D nie przekracza 2 m2.
32) Dopuszcza się dwa dodatkowe kierunkowskazy tylne na samochodach ciężarowych i specjalnych
o mmc powyżej 3,5 t, autobusach oraz na przyczepach o mmc powyżej 750 kg (kat. N2, N3, M2, M3, O2, O3 i O4).
33) Jeśli nie ma zainstalowanych świateł kat. S3, dopuszcza się dwa dodatkowe światła
„stop” kat. S1 lub S2 na samochodach ciężarowych i specjalnych o mmc powyżej 3,5 t,
autobusach oraz na przyczepach o mmc powyżej 750 kg (kat. N2, N3, M2, M3, O2, O3 i O4).
34) Jeśli nie ma zainstalowanych świateł obrysowych tylnych, dopuszcza się dwa dodatkowe
światła pozycyjne tylne na samochodach ciężarowych i specjalnych o mmc powyżej 3,5
t, autobusach oraz na przyczepach o mmc powyżej 750 kg (kat. N2, N3, M2, M3, O2, O3 i O4).
35) Światła dodatkowe, jeśli występują, powinny być umieszczone na możliwie największej
wysokości pozwalającej na spełnienie wymagań dotyczących rozmieszczenia na szerokości
pojazdu i symetrii świateł oraz nie niżej niż 600 mm ponad światłami obowiązkowymi.
36) Światła obrysowe nie są wymagane dla pojazdów N1 zabudowanych miękką zabudową. Dopuszcza
się obecność dodatkowej pary świateł obrysowych tylnych i przednich, wystających poza
obrys pojazdu, umieszczonych z tyłu pojazdu, jeśli obowiązkowe światła obrysowe nie
wystają poza obrys pojazdu.
37) Warunek można uznać za spełniony dla świateł z halogenowym lub wyładowczym (ksenonowym)
źródłem światła, jeżeli natężenie oświetlenia każdego światła w punktach 50 R i 75
R, dla świateł asymetrycznych, spełnia wymagania pkt 6.2.5 dla klasy B Regulaminu
nr 112 EKG ONZ podczas pracy silnika przy średniej prędkości obrotowej.
38) Dopuszcza się dodatkową parę świateł umieszczonych na wysokości nie większej niż
4000 mm.
39) Tylko dla ciągników o długości poniżej 4,6 m i odległości pomiędzy zewnętrznymi krawędziami
powierzchni świetlnych poniżej 1,6 m.
40) Dla ciągników 400-1900 mm; jeżeli konstrukcja pojazdu nie pozwala na zachowanie wymaganej
wysokości, dopuszcza się 2300 mm (dla świateł postojowych - 2100 mm).
41) Dla ciągników dopuszcza się 4 światła, w tym: 2 światła umieszczone na wysokości
poniżej 900 mm i o minimalnej odległości pomiędzy nimi 400 mm oraz 2 światła umieszczone
na wysokości maksymalnie 2300 mm i o minimalnej odległości pomiędzy nimi 600 mm (dopuszcza
się 400 mm dla ciągników o szerokości poniżej 1,3 m).
42) Dopuszczalne tylko dla ciągników o szerokości powyżej 2,1 m.
43) Nieobowiązkowe, wymagania jak dla pojazdów samochodowych.
44) Obowiązkowe dla przyczep o szerokości 1,6 m i więcej.
45) Stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy po dniu 31 marca 2011 r.
46) Jeżeli ze względów konstrukcyjnych pojazdu nie jest możliwe osiągnięcie wartości
80%, to łączna długość może być zmniejszona do 60%; stosuje się do pojazdów zarejestrowanych
po raz pierwszy przed dniem 10 października 2011 r.
47) Jeżeli przednie światła pozycyjne motocykla są barwy żółtej samochodowej, to wymagane
są dwa takie światła umieszczone symetrycznie po jednym z każdej strony pojazdu.
48) Dla pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 2009 r. dopuszcza
się stosowanie przełącznika aktywującego lub dezaktywującego tę funkcję.
Załącznik nr 3 - Wymiary wyjść, przejść, siedzeń, stopni dla pasażerów oraz odstępów między siedzeniami w autobusach
1)
Klasy autobusów
Dla autobusów kategorii M2 i M3 mających nie więcej niż 22 miejsca oprócz siedzenia
kierowcy, występują dwie klasy pojazdów:
-
-aaa„klasa A”: pojazdy przeznaczone do przewozu pasażerów stojących; pojazd tej klasy ma siedzenia i powinien mieć przestrzeń dla pasażerów stojących,
-
-aaa„klasa B”: pojazdy nieprzeznaczone do przewozu pasażerów stojących; pojazd tej klasy nie ma przestrzeni dla pasażerów stojących.
Dla autobusów kategorii M2 i M3 mających więcej niż 22 miejsca oprócz siedzenia kierowcy
występują trzy klasy pojazdów:
-
-aaa„klasa I”: pojazdy, w konstrukcji których przewidziano przestrzeń dla pasażerów stojących, umożliwiającą częste przemieszczanie się pasażerów,
-
-aaa„klasa II”: pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu pasażerów siedzących, o konstrukcji umożliwiającej przewóz pasażerów stojących w przejściach i/lub na powierzchni dla pasażerów stojących, nieprzekraczającej powierzchni zajmowanej przez dwa podwójne siedzenia,
-
-aaa„klasa III”: pojazdy przeznaczone wyłącznie do przewozu pasażerów siedzących.
2)
Minimalne wymiary wyjść.
Poszczególne rodzaje wyjść mają następujące wymiary minimalne:
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Uwaga:
Wymiary drzwi głównych i drzwi awaryjnych nie mają zastosowania do pojazdu klasy B
z masą całkowitą nieprzekraczającą 3,5 tony i mieszczącego do 12 siedzeń dla pasażerów,
z których każdy ma swobodny dostęp do co najmniej dwojga drzwi.
3)
Przejścia.
Przejścia oznaczające przestrzeń zapewniającą pasażerom dostęp od każdego siedzenia
lub rzędu siedzeń, do każdego innego siedzenia lub rzędu siedzeń albo do każdego dojścia
do lub od każdych drzwi głównych lub schodów wewnętrznych oraz każdej powierzchni
przeznaczonej dla pasażerów stojących powinny spełniać następujące wymagania:
|
* Wysokość przejścia może być obniżona o 100 mm w dowolnej części przejścia w kierunku
tyłu poprzecznej płaszczyzny pionowej przebiegającej 1,5 m przed osią symetrii tylnej
osi pojazdu oraz poprzecznej płaszczyzny pionowej przebiegającej przez tylną krawędź
drzwi głównych lub najdalszych tylnych drzwi głównych, jeżeli jest więcej niż jedna
para drzwi głównych.
4)
Stopnie dla pasażerów.
Wysokość od powierzchni ziemi, pojazd bez obciążenia.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
1) 700 mm w przypadku drzwi awaryjnych. 1500 mm w przypadku drzwi awaryjnych na górnym
pokładzie pojazdu dwupokładowego.
2) 430 mm w przypadku pojazdu wyłącznie z zawieszeniem mechanicznym.
3) 300 mm w przypadku stopni w drzwiach za ostatnią osią.
4) 250 mm w przejściach w przypadku pojazdów mających nie więcej niż 22 miejsca.
5) W odniesieniu do co najmniej jednych drzwi głównych; 400 mm dla pozostałych drzwi
głównych.
6) 230 mm dla pojazdów mających nie więcej niż 22 miejsca.
5)
Minimalna szerokość siedzenia.
Minimalna szerokość poduszki siedzenia powinna wynosić:
|
* 400 mm dla autobusu o szerokości do 2,35 m
6)
Minimalna głębokość poduszki siedzenia powinna wynosić:
|
7)
Odstępy między siedzeniami.
W przypadku siedzeń zwróconych w tym samym kierunku, odległość między przednią powierzchnią
oparcia siedzenia a tylną powierzchnią oparcia znajdującego się przed nim, mierzona
w kierunku poziomym na wszystkich wysokościach ponad podłogą między górną płaszczyzną
poduszki siedzenia a punktem położonym na wysokości 620 mm ponad podłogą, nie powinna
być mniejsza niż:
|
W przypadku siedzeń zwróconych w przeciwnych kierunkach odległość między przednimi
powierzchniami oparć siedzeń, zwróconych ku sobie, mierzona w kierunku poziomym na
wysokości górnych płaszczyzn poduszek siedzeń, nie powinna być mniejsza niż 1300 mm.
Załącznik nr 4 - Warunki szczegółowe dotyczące wyposażenia pojazdów samochodowych w lusterka
§ 1.
Zależnie od kategorii pojazdu określonej w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 20 czerwca
1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz 1137, z późn. zm.), pojazdy
powinny być wyposażone w lusterka lub równoważne im inne urządzenia do widoczności
pośredniej umożliwiające obserwacje odpowiednich obszarów wokół pojazdu. Liczbę, klasę
oraz umieszczenie lusterek na pojeździe określono w § 2. Objaśnienia, wymagania i
ograniczenia znajdują się w Regulaminie nr 46 EKG ONZ.
§ 2.
Liczba, klasa oraz rozmieszczenie lusterek na pojeździe.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
* Kategorie pojazdów są określone w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.
- Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.)
** o których mowa w Regulaminie nr 46 EKG ONZ Jednolite wymagania dotyczące homologacji
urządzeń widzenia pośredniego oraz homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu
do instalacji tych urządzeń (Dz. Urz. UE L 177 z 10.07.2010).
*** Klasy lusterek określa Regulamin nr 46 EKG ONZ.
**** Lusterko/a należy zamontować w odległości co najmniej 2 m od podłoża.
Załącznik nr 5 - Warunki techniczne dotyczące przegrody oraz elementów do mocowania ładunków
§ 1.
Przegroda
1.
1.1.
Przegroda w pojazdach o nadwoziu zamkniętym powinna w pełni oddzielać kabinę kierowcy
i pomieszczenie przeznaczone do przewozu osób od przestrzeni ładunkowej z uwzględnieniem
wysokości i szerokości wewnętrznej pojazdu. W przypadku, gdy pojazd nie posiada innych
miejsc siedzących niż miejsce kierowcy, przegroda może dotyczyć tylko miejsca kierowcy
na wypadek przemieszczenia się ładunku.
1.2.
Odległość od przegrody do ścian wewnętrznych bocznych oraz sufitu pojazdu nie powinna
przekraczać 40 mm; dopuszcza się odległość większą niż 40 mm, w przypadku gdy na ścianach
bocznych lub suficie występują nierówności albo w celu zapewnienia właściwego działania
poduszek powietrznych.
1.3.
Przegroda poddana statycznemu obciążeniu, siłą odpowiadającą 50% maksymalnej ładowności
pojazdu na płaskiej powierzchni czołowej o wymiarach 1000 x 1000 mm oraz siłą odpowiadającą
30% maksymalnej ładowności pojazdu, jednak nie większą niż 10 kN na płaskiej powierzchni
o wymiarach 50 x 50 mm, nie powinna ulec trwałym odkształceniom większym niż 300 mm.
Po deformacji nie powinna posiadać ostrych krawędzi lub innych mogących doprowadzić
bezpośrednio do zranienia osób przebywających wewnątrz pojazdu.
1.4.
W przypadku gdy część przegrody wykonana jest z metalowej siatki to powierzchnia czołowa
o wymiarach 50 x 50 mm, poruszająca się równoległe do podłużnej osi pojazdu, nie powinna
przejść przez oczka siatki w żadnym możliwym położeniu.
1.5.
Dla celów badań wytrzymałościowych dopuszcza się badanie przegrody oraz elementów
mocujących ładunek, poza pojazdem, z wykorzystaniem ramy (konstrukcji zastępczej)
pod warunkiem, że ich system mocowań jest identyczny z rzeczywistym.
§ 2.
Wytrzymałość elementów do mocowania ładunku.
1.
Obciążenia elementów do mocowania ładunku. Tabela 1.
|
|||||||||||||||||||||
2.
Określenie liczby elementów do mocowania ładunku.
2.1.
Pojazdy o przestrzeni ładunkowej o długości do 1300 mm powinny posiadać co najmniej
dwie pary elementów do mocowania ładunku (dwa elementy na każdą stronę).
2.2.
Minimalna liczba par elementów do mocowania ładunku N powinna bazować na długości
przestrzeni ładunkowej L (w mm) i oblicza się według wzoru:
\(
N = {{L - (2 \times 250)} \over {800}} + 1
\)
3.
Określenie rozmieszczenia elementów do mocowania ładunku.
3.1.
Elementy do mocowania ładunku powinny być umieszczone na podłodze lub na ścianach
bocznych, możliwie jak najbliżej podłogi, ale nie wyżej niż 150 mm nad podłogą przestrzeni
ładunkowej. Elementy do mocowania ładunku powinny być umieszczone parami, naprzeciwko
siebie i rozmieszczone możliwie równomiernie wzdłuż przestrzeni ładunkowej.
3.2.
Odległość między parami elementów do mocowania ładunku Ls, wzdłuż przestrzeni ładunkowej, powinna wynosić Ls ≤ 700 mm; w przypadku gdy mocowanie tylnego zawieszenia pojazdu uniemożliwia spełnienie
tego wymagania, dopuszcza się Ls ≤ 1200 mm.
3.3.
Odległość użytkowej przestrzeni ładunkowej od przedniej i tylnej granicy przestrzeni
ładunkowej nie powinna być większa niż 250 mm.
3.4.
Odległość użytkowej przestrzeni ładunkowej od bocznej granicy przestrzeni ładunkowej
nie powinna być większa niż 150 mm.
Rys 1. Rozmieszczenie elementów do mocowania ładunku.
4.
Konstrukcja elementów do mocowania ładunku.
Tabela 2.
Rozmiar elementów do mocowania ładunku.
|
Rys 2. Kształt elementów do mocowania ładunku.
5.
Tabliczka informacyjna.
Wewnątrz przestrzeni ładunkowej powinna być umieszczona tabliczka o minimalnych wymiarach
100 x 130 mm zawierająca napisy wykonane czcionką w kolorze białym na niebieskim tle
oraz białą ramkę, na której powinny być zawarte informacje o maksymalnym obciążeniu
każdego z punktów mocowania ładunku (w kN).