Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 6 maja 2016 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz
ich rodzin
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz
ich rodzin
- Dział I - Przepisy ogólne
- Dział II - Świadczenia pieniężne
- Rozdział 1 - Emerytura policyjna
- Rozdział 1a - Emerytura funkcjonariusza przyjętego do służby po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2012 r.
- Rozdział 1b - Prawo wyboru emerytury
- Rozdział 2 - Renta inwalidzka
- Rozdział 3 - Renta rodzinna
- Rozdział 4 - Dodatki do emerytur i rent oraz zasiłki i świadczenia pieniężne
- Dział III - Inne świadczenia i uprawnienia
- Dział IV - Ustalanie prawa do zaopatrzenia emerytalnego
- Dział V - Ustanie i zawieszanie prawa do świadczeń oraz zmniejszanie ich wysokości
- Dział VI - Wypłata świadczeń
- Dział VII - Zwrot świadczeń nienależnych, potrącenia i egzekucje ze świadczeń oraz odsetki za opóźnienie w wypłacie świadczeń
- Dział VIII - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Dział IX - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy
zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin
oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych
ustaw ,
3)
ustawą z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach
handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 5 maja 2016 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 11 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym
żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz
ich rodzin oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., z wyjątkiem przepisów art. 18i
ustawy zmienianej w art. 1 i art. 18h ustawy zmienianej w art. 2, które wchodzą w
życie z dniem 1 stycznia 2025 r.
”
;
2)
art. 36 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych
innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 36.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 2 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 6, który
wchodzi w życie z dniem 1 marca 2016 r.
”
;
3)
odnośnika nr 1 oraz art. 56 i art. 57 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach
zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych
ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa uzupełnia wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie
zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych .
”
„
Art. 56.
Do odsetek należnych za okres kończący się przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 57.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 50, art. 51 i
art. 54, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 11)Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 10 marca 2015 r. w zakresie, w jakim wśród osób uprawnionych do świadczeń emerytalnych pomija funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy wykonują zadania określone w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1404 oraz z 2014 r. poz. 486, 1055, 1215, 1395 i 1662), na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt K 39/13 (Dz. U. poz. 334)..
Funkcjonariuszom Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej,
zwanym dalej „funkcjonariuszami”, zwolnionym ze służby, przysługuje z budżetu państwa,
na zasadach określonych w ustawie, zaopatrzenie emerytalne z tytułu wysługi lat lub
w razie całkowitej niezdolności do służby, a członkom ich rodzin - w razie śmierci
żywiciela.
Art. 2.
W ramach zaopatrzenia emerytalnego przysługują na zasadach określonych w ustawie:
1)
świadczenia pieniężne:
a)
emerytura policyjna,
b)
policyjna renta inwalidzka,
c)
policyjna renta rodzinna,
d)
dodatki do emerytury lub renty,
e)
zasiłek pogrzebowy;
2)
inne świadczenia i uprawnienia:
a2)Utracił moc, zgodnie z art. 170 pkt 27 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. poz. 153), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., w zakresie uregulowanym tą ustawą.)
świadczenia lecznicze,
b)
świadczenia socjalne,
c)
prawo do lokalu mieszkalnego albo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym.
Art. 3.
1.
Użyte w ustawie bez bliższego określenia pojęcia oznaczają:
1)
emerytura - emeryturę policyjną przyznawaną funkcjonariuszom;
2)
emeryt - emeryta policyjnego;
3)
renta inwalidzka - policyjną rentę inwalidzką przyznawaną funkcjonariuszom;
4)
renta rodzinna - policyjną rentę rodzinną;
5)
rencista - rencistę policyjnego;
6)
renta - policyjną rentę inwalidzką i policyjną rentę rodzinną;
7)
wysługa emerytalna - okresy służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży
Pożarnej lub Służbie Więziennej, z wyjątkiem okresów zawieszenia w czynnościach służbowych,
a także okresy im równorzędne, łącznie z okresami, o których mowa w art. 14 i 16;
8)
uposażenie - uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym i nagrodą
roczną, należne funkcjonariuszowi stosownie do przepisów o uposażeniu i nagrodach
funkcjonariuszy;
9)
najniższa emerytura lub renta - kwotę najniższej emerytury lub renty w rozumieniu
ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , zwanej dalej „ustawą o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych”;
10)
okresy składkowe i nieskładkowe - okresy uregulowane ustawą o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;
11)
(uchylony)
12)
płatnik składek - płatnika składek, o którym mowa w przepisach o systemie ubezpieczeń
społecznych.
2.
Emerytem policyjnym jest funkcjonariusz zwolniony ze służby w Policji, Urzędzie Ochrony
Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży
Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub w Służbie Więziennej,
który ma ustalone prawo do emerytury policyjnej.
3.
Rencistą policyjnym jest funkcjonariusz zwolniony ze służby w Policji, Urzędzie Ochrony
Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży
Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub w Służbie Więziennej,
który ma ustalone prawo do policyjnej renty inwalidzkiej.
Art. 4.
Okresy służby funkcjonariuszy, którzy nie nabywają prawa do zaopatrzenia emerytalnego
na podstawie ustawy, oraz służby określonej w art. 13 ust. 2 uważa się za okres składkowy w myśl przepisów ustawy o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 5.
1.
Podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej stanowi uposażenie należne funkcjonariuszowi
na ostatnio zajmowanym stanowisku, z zastrzeżeniem ust. 2-4 i art. 33b.
2.
Podstawę wymiaru renty inwalidzkiej dla funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej w służbie kandydackiej stanowi odpowiednie
uposażenie zasadnicze przewidziane dla najniższego stanowiska służbowego wraz z dodatkiem
za posiadany stopień, z miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze
służby.
3.
Jeżeli w okresie między zwolnieniem ze służby funkcjonariusza a ustaleniem prawa do
emerytury lub renty inwalidzkiej przypadały waloryzacje emerytur i rent inwalidzkich,
podstawę wymiaru tych świadczeń podwyższa się wskaźnikami wszystkich kolejnych waloryzacji
przypadających w tym okresie.
43)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1268), która weszła w życie z dniem 2 stycznia 2016 r..
Przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej nie uwzględnia się
zmniejszenia wysokości uposażenia, o którym mowa w ust. 1, w związku z przebywaniem
na zwolnieniu lekarskim, urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego
oraz urlopie rodzicielskim.
Art. 6.
Emerytury i renty oraz podstawy ich wymiaru podlegają waloryzacji na zasadach i w
terminach przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z tym że:
1)
waloryzacja, o której mowa w art. 88 tej ustawy, obejmuje emerytury i renty osób:
a)
którym prawo do świadczenia ustalono przed dniem 1 marca,
b)
które nabyły prawo do renty rodzinnej po funkcjonariuszach zmarłych nie później niż
w ostatnim dniu lutego.
2)
(uchylony)
Art. 7.
W razie zbiegu prawa do emerytury lub renty przewidzianych w ustawie z prawem do emerytury
lub renty albo do uposażenia w stanie spoczynku lub uposażenia rodzinnego przewidzianych
w odrębnych przepisach wypłaca się świadczenie wyższe lub wybrane przez osobę uprawnioną,
jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Wybór świadczenia przewidzianego
w odrębnych przepisach nie pozbawia osoby uprawnionej innych świadczeń i uprawnień
przysługujących emerytom i rencistom policyjnym.
Art. 8.
1.
Funkcjonariuszom oraz członkom rodzin pozostałym po zmarłych funkcjonariuszach, jeżeli
osoby te wskutek szczególnych okoliczności nie nabyły prawa do zaopatrzenia emerytalnego
przewidzianego w ustawie, odpowiednio Ministrowie: właściwy do spraw wewnętrznych,
Obrony Narodowej oraz Sprawiedliwości, każdy w zakresie swojego działania, mogą przyznać
w drodze wyjątku zaopatrzenie emerytalne w wysokości nieprzekraczającej odpowiednich
świadczeń przewidzianych w ustawie.
2.
Członkom rodzin pozostałym po osobach, którym przyznano emeryturę lub rentę inwalidzką
na podstawie ust. 1, organ emerytalny przyznaje rentę rodzinną na ich wniosek, jeżeli
spełniają warunki określone w ustawie.
2a.
Od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej
przyznania takiego świadczenia odwołanie nie przysługuje.
3.
Ministrowie: właściwy do spraw wewnętrznych, Obrony Narodowej oraz Sprawiedliwości
przedstawiają Prezesowi Rady Ministrów w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku
informację o świadczeniach przyznanych w drodze wyjątku w roku poprzednim.
Art. 9.
Do zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy oraz uprawnionych członków ich rodzin
stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie wypłaty świadczeń osobom uprawnionym do rent z instytucji zagranicznych.
Art. 10.
1.
Prawo do zaopatrzenia emerytalnego na podstawie ustawy nie przysługuje funkcjonariuszowi,
który został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo
skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem
czynności służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo
za przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych
za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, które zostało popełnione przed zwolnieniem
ze służby.
2.
Skazanie emeryta albo rencisty prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub
przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku
z wykonywaniem czynności służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,
albo za przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych
za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe popełnione przed zwolnieniem ze służby,
powoduje utratę prawa do zaopatrzenia emerytalnego na podstawie ustawy.
3.
O skazaniu emeryta lub rencisty wyrokiem, o którym mowa w ust. 2, prezes sądu zawiadamia,
w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, organ właściwy w sprawach zaopatrzenia
emerytalnego.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, emeryt albo rencista nabywa prawo do świadczeń
pieniężnych z ubezpieczenia emerytalnego i rentowych, jeżeli spełnia warunki określone
w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
5.
Przy ustalaniu prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia emerytalnego i rentowych
osoby, o której mowa w ust. 1 lub 2, która osiągnęła wiek emerytalny, o którym mowa
w art. 24 ust. 1a i 1b oraz w art. 27 ust. 2 i 3 ustawy, o której mowa w ust. 4, uwzględnia
się również okresy pobierania emerytury lub renty inwalidzkiej, jeżeli okresy składkowe
i nieskładkowe ustalone na zasadach określonych w art. 5-7 i 10 ustawy, o której mowa
w ust. 4, są krótsze od okresu wymaganego do przyznania tych świadczeń.
Art. 10a.
1.
W przypadku gdy emerytowi albo renciście nie przysługuje prawo do zaopatrzenia emerytalnego
na podstawie ustawy z przyczyn, o których mowa w art. 10 ust. 2, od uposażenia wypłaconego
funkcjonariuszowi po dniu 31 grudnia 1998 r. do dnia zwolnienia ze służby, od którego
nie odprowadzono składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przekazuje się składki
za ten okres przewidziane w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych .
2.
Kwota należnych, zwaloryzowanych składek stanowi przychody Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
3.
Składki, o których mowa w ust. 1, przekazuje się w terminie 60 dni od dnia, w którym
organ właściwy w sprawach emerytalnych otrzymał zawiadomienie prezesa sądu, o którym
mowa w art. 10 ust. 3.
4.
Organ, o którym mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia, w którym otrzymał zawiadomienie
prezesa sądu, informuje o nim jednostkę właściwą do przekazywania do Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych składek.
5.
Ustalenie podstawy wymiaru i kwoty składek, o których mowa w ust. 1, ich przekazanie
oraz waloryzacja następuje na zasadach i w trybie określonym w przepisach dotyczących
ustalenia podstawy i kwoty należnych składek, ich przekazywania oraz waloryzowania,
w przypadku gdy funkcjonariusz zwolniony ze służby nie spełnia warunków do nabycia
prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej.
Art. 11.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy o emeryturach i
rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Dział II
Świadczenia pieniężne
Rozdział 1
Emerytura policyjna
Art. 12.
Emerytura policyjna przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który w dniu
zwolnienia posiada 15 lat służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze
Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
lub w Służbie Więziennej, z wyjątkiem funkcjonariusza, który ma ustalone prawo do
emerytury określonej w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obliczonej z uwzględnieniem okresów służby i okresów z nią równorzędnych.
Art. 13.
1.
Jako równorzędne ze służbą w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze
Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i w Służbie Więziennej traktuje się:
1)
okresy służby w charakterze funkcjonariusza Urzędu Ochrony Państwa;
1a)
okresy służby w charakterze funkcjonariusza Policji państwowej, Milicji Obywatelskiej,
z wyjątkiem służby określonej w ust. 2;
1b)
okresy służby w charakterze funkcjonariusza w organach bezpieczeństwa państwa, o których
mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów , na zasadach określonych w art. 15b, z wyjątkiem służby określonej w ust. 2;
2)
służbę wojskową uwzględnianą przy ustalaniu prawa do emerytury wojskowej;
3)
okresy służby w charakterze funkcjonariusza Służby Ochrony Kolei, jeżeli funkcjonariusz
przeszedł bezpośrednio do służby w Milicji Obywatelskiej lub w Służbie Więziennej
w terminie do dnia 1 kwietnia 1955 r.;
4)
okresy zatrudnienia lub służby w zawodowych jednostkach ochrony przeciwpożarowej i
nauki w szkołach pożarniczych, w charakterze członka Korpusu Technicznego Pożarnictwa,
a także funkcjonariusza pożarnictwa w terminie do dnia 31 stycznia 1992 r.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do służby w latach 1944-1956 w charakterze funkcjonariusza
organów bezpieczeństwa państwa, porządku i bezpieczeństwa publicznego, jeżeli przy
wykonywaniu czynności służbowych funkcjonariusz popełnił przestępstwo przeciwko wymiarowi
sprawiedliwości lub naruszające dobra osobiste obywatela i za to został zwolniony
dyscyplinarnie, umorzono wobec niego postępowanie karne ze względu na znikomy lub
nieznaczny stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu lub został skazany z winy umyślnej
prawomocnym wyrokiem sądu.
Art. 13a.
1.
Na wniosek organu emerytalnego właściwego według niniejszej ustawy, Instytut Pamięci
Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu sporządza na podstawie
posiadanych akt osobowych i, w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, przekazuje
organowi emerytalnemu informację o przebiegu służby wskazanych funkcjonariuszy w organach
bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera dane osobowe funkcjonariusza, w tym imiona,
nazwisko, nazwisko rodowe, imię ojca oraz datę urodzenia. Wniosek zawiera również
określenie ostatniego stanowiska oraz formacji lub jednostki organizacyjnej, w której
funkcjonariusz pełnił służbę w dniu zwolnienia ze służby.
3.
Wniosek organu emerytalnego, o którym mowa w ust. 2, może być przekazany w formie
zbiorczej oraz w postaci elektronicznej.
4.
Informacja o przebiegu służby, o której mowa w ust. 1, zawiera:
1)
dane osobowe funkcjonariusza, o których mowa w ust. 2;
2)
wskazanie okresów służby w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów;
3)
informację, czy z dokumentów zgromadzonych w archiwach Instytutu Pamięci Narodowej
- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wynika, że funkcjonariusz
w tym okresie, bez wiedzy przełożonych, podjął współpracę i czynnie wspierał osoby
lub organizacje działające na rzecz niepodległości Państwa Polskiego.
5.
Informacja o przebiegu służby, o której mowa w ust. 1, jest równoważna z zaświadczeniem
o przebiegu służby sporządzanym na podstawie akt osobowych przez właściwe organy służb,
o których mowa w art. 12.
6.
Do informacji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 14.
1.
Emerytowi uprawnionemu do emerytury obliczonej na podstawie art. 15 dolicza się na
jego wniosek do wysługi emerytalnej, z zastrzeżeniem ust. 2, następujące okresy przypadające
po zwolnieniu ze służby:
1)
zatrudnienia przed dniem 1 stycznia 1999 r. w wymiarze czasu pracy nie niższym niż
połowa pełnego wymiaru czasu pracy;
2)
opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r.
lub okres nieopłacania składek z powodu przekroczenia w trakcie roku kalendarzowego
kwoty rocznej podstawy wymiaru składek na te ubezpieczenia.
2.
Okresy, o których mowa w ust. 1, dolicza się do wysługi emerytalnej, jeżeli:
1)
emerytura wynosi mniej niż 75% podstawy jej wymiaru oraz
2)
emeryt ukończył 55 lat życia - mężczyzna i 50 lat życia - kobieta albo stał się inwalidą.
3.
Okresy zatrudnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, dolicza się do wysługi emerytalnej
po ich przeliczeniu na okres zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.
4.
Za każdy rok okresów, o których mowa w ust. 1, doliczanych do wysługi emerytalnej
w myśl ust. 1-3 emeryturę obliczoną na podstawie art. 15 zwiększa się o 1,3% podstawy
jej wymiaru.
5.
Ponowne ustalenie wysokości emerytury przez doliczenie nieuwzględnionych dotychczas
w wymiarze świadczenia okresów, o których mowa w ust. 1, następuje z uwzględnieniem
pełnych miesięcy na wniosek zgłoszony nie wcześniej niż po zakończeniu kwartału kalendarzowego,
jeżeli emeryt pozostaje w ubezpieczeniu, chyba że ubezpieczenie ustało w kwartale
kalendarzowym.
6.
W razie przyznania zwiększenia, o którym mowa w ust. 4, umowa między członkiem otwartego
funduszu emerytalnego a tym funduszem ulega rozwiązaniu, a środki zgromadzone na rachunku
członka w otwartym funduszu emerytalnym są niezwłocznie przekazywane na dochody budżetu
państwa.
7.
Przekazanie środków, o których mowa w ust. 6, na dochody budżetu państwa następuje
na podstawie zawiadomienia organu emerytalnego.
Art. 15.
1.
Emerytura dla funkcjonariusza, który pozostawał w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.,
wynosi 40% podstawy jej wymiaru za 15 lat służby i wzrasta o:
1)
2,6% podstawy wymiaru - za każdy dalszy rok tej służby;
2)
2,6% podstawy wymiaru - za każdy rok okresów składkowych poprzedzających służbę, nie
więcej jednak niż za trzy lata tych okresów;
3)
1,3% podstawy wymiaru - za każdy rok okresów składkowych ponad trzyletni okres składkowy,
o którym mowa w pkt 2;
4)
0,7% podstawy wymiaru - za każdy rok okresów nieskładkowych poprzedzających służbę.
2.
Emeryturę podwyższa się o:
1)
2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze nurków
i płetwonurków oraz w zwalczaniu fizycznym terroryzmu;
2)
1% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio:
a)
w składzie personelu latającego na samolotach i śmigłowcach,
b)
w składzie załóg nawodnych jednostek pływających,
c)
w charakterze skoczków spadochronowych i saperów,
d)
w służbie wywiadowczej za granicą;
3)
0,5% podstawy za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających
życiu i zdrowiu.
3.
Emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia
służby na froncie w czasie wojny oraz w strefie działań wojennych.
3a.
Jeżeli w wysłudze emerytalnej są uwzględniane okresy służby wojskowej, o których mowa
w art. 13 ust. 1 pkt 2, emeryturę podwyższa się na zasadach przewidzianych w przepisach
o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych.
4.
Emeryturę podwyższa się o 15% podstawy wymiaru emerytowi, którego inwalidztwo pozostaje
w związku ze służbą.
5.
Przy ustalaniu prawa do emerytury i obliczaniu jej wysokości okresy, o których mowa
w ust. 1 i 2, ustala się z uwzględnieniem pełnych miesięcy.
5a.
Przepisy art. 14 ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio.
6.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki podwyższania
emerytury, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględniając dla poszczególnych grup normy
roczne: przebywania pod wodą i w podwyższonym ciśnieniu dla nurków i płetwonurków,
wykonywania lotu w składzie personelu latającego na samolotach tłokowych i śmigłowcach,
wykonania skoków spadochronowych, okres pełnienia służby na jednostkach pływających;
liczbę dni w roku:
1)
w rozminowaniu i oczyszczaniu terenu z przedmiotów wybuchowych, w służbie wywiadowczej
za granicą z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych lub kierowaniem takimi
czynnościami, działaniach ratowniczych, w fizycznej ochronie osób i mienia w warunkach
zagrożenia,
2)
bezpośredniej ochrony i opieki nad osadzonymi w oddziałach dla nosicieli wirusa HIV,
dla osadzonych wymagających stosowania szczególnych środków leczniczo-wychowawczych
i osadzonych szczególnie niebezpiecznych w okresie do dnia 31 sierpnia 1998 r. oraz
w oddziałach dla osadzonych niebezpiecznych i w oddziałach terapeutycznych dla skazanych
z zaburzeniami psychicznymi lub upośledzonych umysłowo po dniu 1 września 1998 r.,
oraz okresy pełnienia służby na froncie w czasie wojny i w strefie działań wojennych.
Art. 15a.
Emerytura dla funkcjonariusza, który został przyjęty do służby po raz pierwszy po
dniu 1 stycznia 1999 r., wynosi 40% podstawy jej wymiaru za 15 lat służby i wzrasta
na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2-5.
Art. 15b.
1.
W przypadku osoby, która pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa, o których
mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, i która pozostawała w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., emerytura wynosi:
1)
0,7% podstawy wymiaru - za każdy rok służby w organach bezpieczeństwa państwa w latach
1944-1990;
2)
2,6% podstawy wymiaru - za każdy rok służby lub okresów równorzędnych ze służbą, o
których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, 1a oraz pkt 2-4.
2.
Przepisy art. 14 i 15 stosuje się odpowiednio.
3.
Do okresów, o których mowa w art. 13 ust. 1, na żądanie wnioskodawcy, mogą być doliczone
w pełnym wymiarze okresy służby w latach 1944-1990 w organach bezpieczeństwa państwa,
jeżeli funkcjonariusz udowodni, że przed rokiem 1990, bez wiedzy przełożonych, podjął
współpracę i czynnie wspierał osoby lub organizacje działające na rzecz niepodległości
Państwa Polskiego.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, środkiem dowodowym może być zarówno informacja,
o której mowa w art. 13a ust. 1, jak i inne dowody, w szczególności wyrok skazujący,
choćby nieprawomocny, za działalność polegającą na podjęciu, bez wiedzy przełożonych,
czynnej współpracy z osobami lub organizacjami działającymi na rzecz niepodległości
Państwa Polskiego w okresie służby w organach bezpieczeństwa państwa w latach 1944-1990.
Art. 16.
1.
Funkcjonariuszom, którzy spełniają warunki określone w art. 12, zalicza się do wysługi
emerytalnej, uwzględnianej przy obliczaniu emerytury na podstawie art. 15, posiadane przed przyjęciem do służby okresy składkowe i nieskładkowe, w rozumieniu
ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
2.
Do wysługi emerytalnej zalicza się również okresy pozbawienia wolności i odbywania
kary pozbawienia wolności oraz okresy zawieszenia w czynnościach służbowych, w przypadku
gdy funkcjonariusz został uniewinniony lub postępowanie karne zostało umorzone, albo
gdy nie został ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.
Art. 17.
W razie zbiegu prawa do podwyższenia emerytury z kilku tytułów za ten sam okres, podwyższenie
przysługuje tylko z jednego tytułu; nie dotyczy to podwyższenia, o którym mowa w art.
15 ust. 4.
Art. 18.
1.
Kwota emerytury bez uwzględnienia dodatków, zasiłków i świadczeń pieniężnych, o których
mowa w art. 25, nie może przekroczyć 75% podstawy wymiaru emerytury. W przypadku zwiększenia
emerytury, o którym mowa w art. 15 ust. 4, kwota emerytury nie może przekroczyć 80%
podstawy wymiaru emerytury.
2.
Kwota emerytury lub renty bez uwzględnienia dodatków, zasiłków i świadczeń pieniężnych,
o których mowa w art. 25, nie może być niższa od kwoty najniższej emerytury lub renty,
z uwzględnieniem ust. 3.
3.
W przypadku gdy suma emerytury obliczonej na podstawie art. 15a przysługującej łącznie
z emeryturą z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych jest niższa od kwoty najniższej emerytury,
emeryturę policyjną podwyższa się w taki sposób, aby suma tych emerytur nie była niższa
od kwoty najniższej emerytury.
4.
Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio do renty rodzinnej.
Rozdział 1a
Emerytura funkcjonariusza przyjętego do służby po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2012 r.
Art. 18a.
11)Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 10 marca 2015 r. w zakresie, w jakim wśród osób uprawnionych do świadczeń emerytalnych pomija funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy wykonują zadania określone w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1404 oraz z 2014 r. poz. 486, 1055, 1215, 1395 i 1662), na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt K 39/13 (Dz. U. poz. 334)..
Funkcjonariuszowi przyjętemu po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2012 r. do służby
w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży
Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub w Służbie Więziennej
emerytura przysługuje na zasadach i w wysokości określonych w niniejszym rozdziale.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do funkcjonariusza przyjętego do służby po dniu 31
grudnia 2012 r., jeżeli przed tym przyjęciem:
1)
pełnił służbę w Policji, Urzędzie Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży
Pożarnej lub Służbie Więziennej, do której został przyjęty przed dniem 1 stycznia
2013 r.;
2)
pełnił zawodową służbę wojskową lub służbę kandydacką, do której został powołany przed
dniem 1 stycznia 2013 r.
Art. 18b.
11)Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 10 marca 2015 r. w zakresie, w jakim wśród osób uprawnionych do świadczeń emerytalnych pomija funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy wykonują zadania określone w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1404 oraz z 2014 r. poz. 486, 1055, 1215, 1395 i 1662), na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt K 39/13 (Dz. U. poz. 334)..
Emerytura przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który w dniu zwolnienia
posiada ukończone 55 lat życia i co najmniej 25 lat służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego,
Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej
Straży Pożarnej lub w Służbie Więziennej.
2.
Jako równorzędny ze służbą traktuje się okres służby wojskowej uwzględniany przy ustalaniu
prawa do emerytury wojskowej.
3.
Do wysługi emerytalnej zalicza się również okresy, o których mowa w art. 16 ust. 2.
Art. 18c.
Do okresów służby, od których uzależnione jest nabycie prawa do emerytury lub dalszych
okresów służby, za które wzrasta podstawa wymiaru emerytury, zalicza się okres urlopu
wychowawczego, udzielonego w trakcie pełnienia służby, w wymiarze łącznym nie większym
niż 3 lata.
Art. 18d.
1.
Funkcjonariusz, który w dniu zwolnienia ze służby osiągnął staż służby 25 lat, ale
nie osiągnął wieku 55 lat życia, nabywa prawo do emerytury w dniu osiągnięcia tego
wieku, w przypadku gdy zwolnienie ze służby nastąpiło z przyczyn określonych w:
1)
art. 41 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ;
2)
art. 54 ust. 3, art. 57 ust. 4 w związku z ust. 2 pkt 4 oraz art. 60 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 24 maja 2002 r.
o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu ;
3)
art. 13 ust. 3, art. 16 ust. 4 w związku z ust. 2 pkt 4 oraz art. 19 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r.
o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego ;
4)
art. 58 ust. 3, art. 61 ust. 4 w związku z ust. 2 pkt 4 oraz art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym ;
5)
art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży
Granicznej ;
6)
art. 35 ust. 1 pkt 1 i 9 oraz ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze
Ochrony Rządu ;
7)
art. 43 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej
Straży Pożarnej ;
8)
art. 96 ust. 2 pkt 3 i 4 oraz art. 97 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r.
o Służbie Więziennej .
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, okresów służby funkcjonariusza nie uważa się
za okresy składkowe oraz nie przekazuje się składek na ubezpieczenia emerytalne i
rentowe za te okresy, przewidzianych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli funkcjonariusz wystąpił z wnioskiem o zaliczenie
okresów służby jako okresów składkowych albo jeżeli śmierć funkcjonariusza nastąpiła
przed dniem nabycia prawa do emerytury.
Art. 18e.
1.
Emerytura dla funkcjonariusza wynosi 60% podstawy jej wymiaru za 25 lat służby i wzrasta
o 3% za każdy dalszy rok tej służby.
2.
Emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy jej wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia
służby na froncie w czasie wojny oraz w strefie działań wojennych.
3.
Przy ustalaniu prawa do emerytury i obliczaniu jej wysokości okresy, o których mowa
w ust. 1 i art. 18c, ustala się z uwzględnieniem pełnych miesięcy.
Art. 18f.
1.
Podstawę wymiaru emerytury stanowi średnie uposażenie funkcjonariusza należne przez
okres kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez funkcjonariusza.
2.
W przypadku niewskazania przez funkcjonariusza kolejnych lat kalendarzowych podstawę
wymiaru emerytury stanowi średnie uposażenie funkcjonariusza należne przez okres kolejnych
10 lat kalendarzowych, poprzedzających rok zwolnienia ze służby.
3.
W celu ustalenia podstawy wymiaru emerytury:
1)
oblicza się sumę kwot uposażeń należnych funkcjonariuszowi w okresie każdego roku
z wybranych przez niego lat kalendarzowych;
2)
oblicza się stosunek każdej z tych sum kwot do rocznej kwoty przeciętnego uposażenia
funkcjonariuszy obowiązującego w danym roku kalendarzowym wyrażając go w procentach,
z zaokrągleniem do setnych części procentu;
3)
oblicza się średnią arytmetyczną tych procentów, która stanowi wskaźnik wysokości
podstawy wymiaru emerytury;
4)
wskaźnik, o którym mowa w pkt 3, mnoży się przez kwotę przeciętnego uposażenia obowiązującego
w dniu zwolnienia funkcjonariusza ze służby.
4.
W przypadku funkcjonariusza, o którym mowa w art. 18d, wskaźnik wysokości podstawy
wymiaru emerytury, obliczony w sposób określony w ust. 3 pkt 1-3, mnoży się przez
kwotę przeciętnego uposażenia funkcjonariuszy obowiązującego w dniu osiągnięcia przez
tego funkcjonariusza 55 roku życia.
5.
W przypadku gdy funkcjonariusz w ciągu roku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, pełnił
również inną służbę uwzględnianą przy ustalaniu prawa do emerytury lub emerytury wojskowej,
stosunek, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, oblicza się proporcjonalnie do poszczególnych
okresów służby.
Art. 18g.
1.
Kwota emerytury bez uwzględnienia dodatków, zasiłków i świadczeń pieniężnych, o których
mowa w art. 25, nie może przekroczyć 75% podstawy jej wymiaru.
2.
Przepisy art. 18 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 1b
Prawo wyboru emerytury
Art. 18h9)Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2025 r., stosownie do art. 11 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 664), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2013 r..
1.
Funkcjonariusz, który został przyjęty po raz pierwszy przed dniem 1 stycznia 2013 r.
do służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie
Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym,
Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służbie Więziennej
lub do zawodowej służby wojskowej, ma prawo wyboru ustalenia emerytury na zasadach
i w wysokości określonych w rozdziale 1a.
2.
W przypadku funkcjonariusza, który dokonał wyboru, o którym mowa w ust. 1, do wysługi
emerytalnej dolicza się okresy równorzędne ze służbą określone w art. 13 ust. 1.
3.
W przypadku osoby, która pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa, o których
mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, przepis art. 15b ust. 1 pkt 1 stosuje się.
4.
Oświadczenie o wyborze składa się do organu emerytalnego najpóźniej w dniu złożenia
wniosku o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego.
Rozdział 2
Renta inwalidzka
Art. 19.
Renta inwalidzka przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który stał się
inwalidą wskutek stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu:
1)
w czasie pełnienia służby albo
2)
w ciągu 18 miesięcy po zwolnieniu ze służby, jeżeli inwalidztwo jest następstwem urazów
doznanych w czasie pełnienia służby lub chorób powstałych w tym czasie;
3)
w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby, jeżeli inwalidztwo jest następstwem wypadku
pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi
właściwościami lub warunkami służby.
Art. 20.
1.
Ustala się trzy grupy inwalidztwa funkcjonariuszy całkowicie niezdolnych do służby:
1)
I grupę - obejmującą całkowicie niezdolnych do pracy;
2)
II grupę - obejmującą częściowo niezdolnych do pracy;
3)
III grupę - obejmującą zdolnych do pracy.
2.
W zależności od przyczyny powstania inwalidztwa pozostaje ono w związku lub nie pozostaje
w związku ze służbą.
3.
Inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą, gdy powstało wskutek:
1)
zranienia, kontuzji lub innych obrażeń doznanych w czasie wykonywania obowiązków służbowych;
2)
wypadku pozostającego w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych;
3)
chorób zakaźnych panujących w miejscu służbowego pobytu funkcjonariusza;
4)
chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby;
5)
chorób i schorzeń, które istniały przed przyjęciem do służby, lecz uległy pogorszeniu
lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków
służby na określonych stanowiskach.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej oraz Minister Sprawiedliwości,
każdy w zakresie swojego działania, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia i ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określą, w drodze
rozporządzenia, wykazy chorób i schorzeń, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 5, oraz
właściwości i warunki służby powodujące ich ujawnienie lub pogorszenie stanu zdrowia,
uwzględniając w szczególności choroby i schorzenia, które powstały w związku ze szczególnymi
właściwościami lub warunkami służby oraz te, które istniały przed przyjęciem do służby,
lecz uległy nasileniu lub ujawniły się w czasie trwania służby, z zastrzeżeniem ust.
4a.
4a.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz schorzeń i chorób, o
których mowa w ust. 3 pkt 4 i 5, a także właściwość i warunki służby w Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego i Agencji Wywiadu powodujące ich ujawnienie lub pogorszenie stanu zdrowia,
z uwzględnieniem tych chorób i schorzeń, które powstały w związku ze szczególnymi
właściwościami lub warunkami służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencji
Wywiadu, oraz tych, które istniały przed przyjęciem do służby w Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego lub Agencji Wywiadu, lecz uległy nasileniu lub ujawniły się w czasie
trwania służby w tej formacji.
4b.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz schorzeń i chorób, o
których mowa w ust. 3 pkt 4 i 5, a także właściwość i warunki służby w Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym powodujące ich ujawnienie lub pogorszenie stanu zdrowia, z
uwzględnieniem tych chorób i schorzeń, które powstały w związku ze szczególnymi właściwościami
lub warunkami służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, oraz tych, które istniały
przed przyjęciem do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, lecz uległy nasileniu
lub ujawniły się w czasie trwania służby w tej formacji.
5.
Inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą, jeżeli:
1)
powstało z innych przyczyn niż określone w ust. 3;
2)
jest następstwem wypadku lub choroby, których wyłączną przyczyną było udowodnione
przez jednostkę organizacyjną właściwego resortu umyślne lub rażąco niedbałe działanie
albo zaniechanie funkcjonariusza naruszające obowiązujące przepisy lub rozkazy, jeżeli
jego przełożeni zapewnili warunki odpowiadające tym przepisom i rozkazom i sprawowali
we właściwy sposób nadzór nad ich przestrzeganiem, a funkcjonariusz posiadał potrzebne
umiejętności do wykonywania określonych czynności i rozkazów i był należycie przeszkolony
w zakresie ich znajomości;
3)
jest następstwem wypadku, którego wyłączną przyczyną było zachowanie się funkcjonariusza
spowodowane nadużyciem alkoholu;
4)
zranienie, kontuzja, obrażenia lub choroba zostały spowodowane przez funkcjonariusza
rozmyślnie.
Art. 21.
1.
Komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych orzekające
w sprawach kandydatów do służby oraz funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Biura
Ochrony Rządu, Służby Więziennej, Państwowej Straży Pożarnej, komisje lekarskie podległe
Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu, a także wojskowe
komisje lekarskie w stosunku do funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub
Służby Wywiadu Wojskowego orzekają także o:
1)
inwalidztwie funkcjonariuszy, emerytów i rencistów, związku albo braku związku inwalidztwa
ze służbą oraz o związku albo braku związku śmierci ze służbą;
2)
niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji funkcjonariuszy,
emerytów i rencistów na zasadach określonych w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
3)
(uchylony)
1a.
O inwalidztwie funkcjonariuszy, emerytów i rencistów komisje lekarskie orzekają na
podstawie wiedzy medycznej, biorąc pod uwagę rokowania odzyskania zdolności do służby.
1b.
(uchylony)
1c.
W stosunku do funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego właściwe w sprawach,
o których mowa w ust. 1, są komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
4a.
(uchylony)
5.
(uchylony)
5a.
(uchylony)
Art. 21a.
1.
Komisje lekarskie, o których mowa w art. 21, przeprowadzają badania kontrolne inwalidów
i wyznaczają terminy tych badań, kierując się przewidywanym przebiegiem chorób powodujących
inwalidztwo.
2.
Nie przeprowadza się badań kontrolnych inwalidów po ukończeniu przez kobiety 55 lat
życia, przez mężczyzn 60 lat życia lub gdy inwalidztwo trwa nieprzerwanie dłużej niż
10 lat.
3.
Komisja lekarska może orzec, że badanie kontrolne jest zbędne, jeżeli przebieg choroby
powodującej inwalidztwo wskazuje, że zmiana grupy inwalidzkiej ustalonej w orzeczeniu
nie nastąpi w ogóle.
4.
Inwalida może w każdym czasie zgłosić wniosek o przeprowadzenie badania w celu zaliczenia
go do innej grupy inwalidzkiej, jeżeli lekarz podstawowej opieki zdrowotnej stwierdził
w zaświadczeniu istotne pogorszenie stanu zdrowia.
Art. 22.
1.
Renta inwalidzka wynosi dla inwalidów zaliczonych do:
1)
I grupy - 80%,
2)
II grupy - 70%,
3)
III grupy - 40%
- podstawy wymiaru bez uwzględnienia dodatków, o których mowa w art. 18 ust. 1.
2.
Rentę inwalidzką zwiększa się o 10% podstawy wymiaru inwalidom, których inwalidztwo
powstało wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą lub wskutek choroby powstałej
w związku ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami tej służby, z tytułu których
przysługują świadczenia odszkodowawcze.
Rozdział 3
Renta rodzinna
Art. 23.
1.
Renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny:
1)
funkcjonariusza zmarłego albo zaginionego w czasie pełnienia służby;
2)
funkcjonariusza zmarłego w ciągu 18 miesięcy po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć
nastąpiła wskutek urazów doznanych w czasie pełnienia służby lub chorób powstałych
w tym czasie, albo w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby, jeśli śmierć nastąpiła wskutek
wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby powstałej w związku
ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby;
2a)
funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Wywiadu Wojskowego zmarłego
w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek urazów doznanych
w czasie pełnienia służby lub chorób powstałych w tym czasie, albo jeżeli śmierć nastąpiła
wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby powstałej
w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby;
3)
zmarłego emeryta lub rencisty policyjnego.
2.
Za uprawnionych członków rodziny zmarłego emeryta lub rencisty policyjnego uważa się
również członków rodziny funkcjonariusza zmarłego po zwolnieniu ze służby, jeżeli
w dniu śmierci spełniał on warunki wymagane do uzyskania emerytury lub renty inwalidzkiej,
chociażby jego prawo do zaopatrzenia nie zostało jeszcze ustalone.
Art. 24.
Renta rodzinna przysługuje na zasadach i w wysokości określonych w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z tym że:
1)
w razie śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza rentę rodzinną wymierza się od renty
inwalidzkiej I grupy, jaka przysługiwałaby temu funkcjonariuszowi w dniu śmierci albo
zaginięcia, bez uwzględnienia dodatku pielęgnacyjnego; przepis art. 22 ust. 2 stosuje
się odpowiednio;
1a)
w razie śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza:
a)
w czasie pełnienia służby w kontyngencie policyjnym wydzielonym do realizacji zadań,
o których mowa w art. 145a ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji,
b)
w czasie pełnienia służby poza granicami państwa, na terytorium państw w całości lub
części uznanych za strefę działań wojennych, jeżeli funkcjonariusz wykonywał czynności
operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 albo w art. 22 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu albo czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w art. 25 pkt 1 albo w art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz
Służbie Wywiadu Wojskowego , lub kierował wykonywaniem takich czynności,
c)
w czasie pełnienia służby w kontyngencie Straży Granicznej wydzielonym do realizacji
zadań, o których mowa w art. 147c pkt 1-3a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej,
d)
w czasie pełnienia służby poza granicami państwa, jeżeli funkcjonariusz wykonywał
zadania w warunkach, o których mowa w art. 60a ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu,
e)
w czasie pełnienia służby poza granicami państwa w grupie ratowniczej, o której mowa
w art. 49b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
- renta rodzinna przysługuje małżonkowi bez względu na wiek i stan zdrowia;
1b)
w razie śmierci funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Wywiadu
Wojskowego po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek urazów doznanych
w czasie pełnienia służby lub chorób powstałych w tym czasie, albo jeżeli śmierć nastąpiła
wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby powstałej
w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, rentę rodzinną wymierza
się od renty inwalidzkiej I grupy, jaka przysługiwałaby temu funkcjonariuszowi w dniu
śmierci, bez uwzględnienia dodatku pielęgnacyjnego; przepis art. 22 ust. 2 stosuje
się odpowiednio;
1c)
w razie śmierci funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Wywiadu
Wojskowego po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek wypadku albo choroby
powstałej w czasie wykonywania zadań służbowych, o których mowa w art. 25 pkt 1 lub w art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, lub kierowania wykonywaniem takich czynności, renta rodzinna przysługuje małżonkowi
bez względu na wiek i stan zdrowia;
2)
rentę rodzinną po zmarłym emerycie lub renciście wymierza się od kwoty świadczenia,
które przysługiwało zmarłemu, jednakże od kwoty nie niższej niż kwota renty inwalidzkiej
II grupy, która przysługiwałaby zmarłemu, z zastrzeżeniem pkt 1b;
3)
w razie niedoliczenia do wysługi emerytalnej zmarłego emeryta, o którym mowa w art.
15, okresów, o których mowa w art. 14 ust. 1, okresy te dolicza się na wniosek osoby
uprawnionej do renty rodzinnej do wysługi emerytalnej zmarłego, na zasadach określonych
w art. 14;
4)
o niezdolności do pracy i stopniu tej niezdolności oraz niezdolności do samodzielnej
egzystencji, w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, uprawnionych członków rodziny orzeka lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;
5)
jeżeli śmierć funkcjonariusza pozostająca w związku ze służbą jest następstwem czynu
karalnego, przy wypłacaniu renty rodzinnej nie stosuje się przewidzianego w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zawieszania lub zmniejszania tego świadczenia w razie osiągania przychodu z tytułu
działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego. W tym wypadku renta
rodzinna przysługuje małżonkowi bez względu na wiek i stan zdrowia;
6)
jeżeli śmierć funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Wywiadu Wojskowego
po zwolnieniu ze służby, pozostająca w związku z tą służbą, jest następstwem czynu
karalnego, przy wypłacaniu renty rodzinnej nie stosuje się przewidzianego w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zawieszania lub zmniejszania tego świadczenia w razie osiągania przychodu z tytułu
działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego. W tym wypadku renta
rodzinna przysługuje małżonkowi bez względu na wiek i stan zdrowia;
7)
w razie śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza w związku z pełnieniem służby, o której
mowa w pkt 1a, renta rodzinna przysługuje w wysokości uposażenia.
Rozdział 4
Dodatki do emerytur i rent oraz zasiłki i świadczenia pieniężne
Art. 25.
1.
Do emerytury lub renty przysługuje dodatek pielęgnacyjny i dodatek dla sierot zupełnych
na zasadach i wysokości określonych w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
2.
Dodatki oraz zasiłki i świadczenia pieniężne inne niż wymienione w ust. 1 przysługują
do emerytury lub renty, o ile zostały przyznane na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 26.
Zasiłek pogrzebowy przysługuje w wysokości i na zasadach określonych w przepisach
ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Dział III
Inne świadczenia i uprawnienia
Art. 27.
1.
Osobom uprawnionym do zaopatrzenia emerytalnego oraz członkom ich rodzin przysługuje
prawo do świadczeń socjalnych z tworzonego na ten cel funduszu socjalnego.
1a.
Tworzy się fundusz socjalny z corocznego odpisu w wysokości 0,5% rocznych środków
planowanych na emerytury i renty, z przeznaczeniem na finansowanie świadczeń socjalnych.
Środki funduszu niewykorzystane w danym roku kalendarzowym przechodzą na rok następny.
Środki funduszu gromadzi się na odrębnych rachunkach bankowych.
1b.
Środki funduszu socjalnego zwiększa się o:
1)
odsetki od środków tego funduszu na rachunku bankowym;
2)
darowizny oraz zapisy osób fizycznych i prawnych.
1c.
Równowartość dokonanego odpisu, naliczonego zgodnie z ust. 1a, na dany rok kalendarzowy
właściwy organ emerytalny przekazuje dysponentom na rachunki bankowe funduszu socjalnego
w terminie do dnia 30 września danego roku kalendarzowego, z tym że w terminie do
dnia 31 maja danego roku kalendarzowego przekazuje kwotę stanowiącą co najmniej 75%
równowartości odpisu.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej i Minister Sprawiedliwości
określą, każdy w zakresie swojego działania, w drodze rozporządzenia, sposób podziału
środków funduszu socjalnego pomiędzy jego dysponentów oraz zakres i sposoby korzystania
ze świadczeń z tego funduszu, uwzględniając rodzaje świadczeń, dysponentów środków
funduszu oraz tryb przyznawania świadczeń.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób podziału środków funduszu
socjalnego pomiędzy jego dysponentów oraz zakres i sposoby korzystania ze świadczeń
z tego funduszu w odniesieniu do emerytów i rencistów Urzędu Ochrony Państwa, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego
oraz członków ich rodzin, uwzględniając rodzaje świadczeń, dysponentów środków funduszu
oraz tryb przyznawania świadczeń.
Art. 282)Utracił moc, zgodnie z art. 170 pkt 27 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. poz. 153), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., w zakresie uregulowanym tą ustawą..
1.
Osobom uprawnionym do policyjnego zaopatrzenia emerytalnego oraz członkom ich rodzin
przysługuje prawo do bezpłatnych świadczeń leczniczych, położniczych i rehabilitacyjnych
oraz zaopatrzenia w protezy ortopedyczne i środki pomocnicze ze służby zdrowia podległej
Ministrowi Spraw Wewnętrznych 11)Obecnie ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, stosownie do art. 4 ust. 1, art.
5 pkt 24 i art. 29 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej
(Dz. U. z 2016 r. poz. 543), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r. albo wojskowej lub społecznej służby zdrowia.
2.
Zaopatrzenie w leki oraz w artykuły sanitarne przysługuje na zasadach i w zakresie
określonych w odrębnej ustawie.
3.
Minister Spraw Wewnętrznych11)Obecnie ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, stosownie do art. 4 ust. 1, art.
5 pkt 24 i art. 29 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej
(Dz. U. z 2016 r. poz. 543), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r. w porozumieniu z Ministrami Zdrowia i Opieki Społecznej12)Obecnie ministrem właściwym do spraw zdrowia, stosownie do art. 4 ust. 1, art. 5 pkt
28 i art. 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 11. oraz Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb
udzielania świadczeń, o których mowa w ust. 1.
Art. 29.
1.
Funkcjonariusze zwolnieni ze służby, uprawnieni do policyjnej emerytury lub renty,
mają prawo do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji odpowiednio ministra właściwego
do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub podległych im organów, albo Szefa
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Kontrwywiadu
Wojskowego i Szefa Służby Wywiadu Wojskowego w rozmiarze przysługującym im w dniu
zwolnienia ze służby. Do mieszkań tych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące
lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy.
2.
Prawo do lokalu mieszkalnego, określone w ust. 1, przysługuje również członkom rodzin
uprawnionym do renty rodzinnej po funkcjonariuszach, którzy w chwili śmierci spełniali
warunki wymagane do uzyskania emerytury lub renty policyjnej, oraz po zmarłych emerytach
i rencistach.
3.
Prawo do lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje osobom wymienionym
w ust. 2, do czasu przydzielenia zastępczego lokalu mieszkalnego, nie krócej jednak
niż na czas posiadania uprawnień do policyjnej renty rodzinnej.
Art. 30.
Emerytom i rencistom policyjnym zapewnia się pomoc w budownictwie mieszkaniowym na
zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy.
Art. 31.
Świadczenia i uprawnienia przewidziane w przepisach tego działu przysługują również
osobom pobierającym emeryturę lub rentę na podstawie innych przepisów, jeżeli ustalono
im prawo do emerytury lub renty przewidzianej w niniejszej ustawie.
Dział IV
Ustalanie prawa do zaopatrzenia emerytalnego
Art. 32.
1.
Prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego
zaopatrzenia ustala w formie decyzji:
1)
w stosunku do funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz członków ich rodzin - organ
emerytalny określony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
1a)
w stosunku do funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego
oraz członków ich rodzin - wojskowy organ emerytalny określony na podstawie art. 37 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
oraz ich rodzin ;
2)
w stosunku do funkcjonariuszy Służby Więziennej i członków ich rodzin - organ emerytalny
określony przez Ministra Sprawiedliwości.
2.
Decyzję, o której mowa w ust. 1, doręcza się zainteresowanemu na piśmie wraz z uzasadnieniem
oraz pouczeniem.
2a.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego i Szefa Agencji Wywiadu, oraz Minister Sprawiedliwości, każdy w zakresie
swojego działania, określą, w drodze rozporządzenia, organy, o których mowa w ust.
1 pkt 1 i 2, zakres ich działania, stopień dysponenta środków, siedzibę organu, strukturę
organizacyjną oraz sposób powoływania i odwoływania organu oraz jego zastępców, mając
na uwadze zapewnienie prawidłowego wykonywania czynności związanych z ustalaniem prawa
do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia.
3.
Postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego wszczyna się na
wniosek zainteresowanego.
3a.
Postępowanie, o którym mowa w ust. 3, powinno być zakończone nie później niż w terminie
60 dni od dnia zgłoszenia wniosku.
4.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego
sądu, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.
5.
Odwołanie do sądu przysługuje również w przypadku niewydania przez organ emerytalny
decyzji w terminie określonym w ust. 3.
6.
Jeżeli prawo do świadczenia pieniężnego zostało udowodnione, lecz wydanie decyzji
ulega zwłoce z powodu niemożności ustalenia wysokości świadczenia lub innych okoliczności,
organ emerytalny przyznaje osobie uprawnionej świadczenie w kwocie zaliczkowej.
Art. 32a.
1.
Organ emerytalny może przesyłać pisma i decyzje listem zwykłym.
2.
W razie sporu ciężar dowodu doręczenia pisma lub decyzji spoczywa na organie emerytalnym.
Art. 33.
Prawo do świadczeń pieniężnych z tytułu zaopatrzenia emerytalnego lub ich wysokość
ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej albo z urzędu, jeżeli po
uprawomocnieniu się decyzji w tej sprawie zostaną przedstawione nowe dowody lub ujawnione
nowe okoliczności, które mają wpływ na prawo do świadczeń albo ich wysokość.
Art. 33a.
Jeżeli po dniu, od którego przyznano emeryturę określoną w art. 12 albo w art. 18b
ust. 1, emeryt ponownie został przyjęty do służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego,
Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej
Straży Pożarnej lub Służbie Więziennej albo został powołany do zawodowej służby wojskowej,
wysokość emerytury zostaje ponownie ustalona w sposób określony w art. 33b i 33c.
Art. 33b.
1.
W przypadku ponownego przyjęcia emeryta do służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego,
Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej
Straży Pożarnej lub Służbie Więziennej i pełnienia tej służby nieprzerwanie przez
okres co najmniej 12 miesięcy, na wniosek emeryta ustala się nową podstawę wymiaru
emerytury, w sposób określony odpowiednio w art. 5 ust. 1 albo w art. 18f.
2.
Ponowne ustalenie podstawy wymiaru następuje nie wcześniej niż po zakończeniu służby.
Art. 33c.
Ponowne ustalenie wysokości emerytury przez doliczenie nieuwzględnionych dotychczas
w wymiarze świadczenia okresów służby, o której mowa w art. 33a, następuje na wniosek
emeryta zgłoszony po zakończeniu tej służby. Przepisy art. 15 i 15a albo art. 18f
stosuje się odpowiednio.
Art. 34.
1.
W celu ustalenia okoliczności mających wpływ na prawo do świadczeń pieniężnych z tytułu
zaopatrzenia emerytalnego lub ich wysokość oraz na wypłatę albo wstrzymanie tych świadczeń
organ emerytalny może:
1)
wzywać i przesłuchiwać zainteresowanych, świadków oraz zwracać się do biegłych o wydanie
opinii i do innych organów o dokonanie czynności związanych z toczącym się postępowaniem;
2)
żądać od osób zgłaszających wnioski o świadczenia przedstawiania dowodów uzasadniających
prawo do świadczeń i ich wysokość;
3)
żądać od osób uprawnionych do świadczeń przedstawiania dowodów uzasadniających dalsze
istnienie prawa do tych świadczeń oraz zawiadamiania o okolicznościach mających wpływ
na prawo do świadczeń lub ich wysokość albo na wstrzymanie wypłaty tych świadczeń;
4)
kierować osoby wymienione w pkt 2 i 3 do komisji lekarskich w celu stwierdzenia stopnia
ich niezdolności do pracy i służby oraz ustalenia niezdolności do samodzielnej egzystencji,
w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a w sprawach rent rodzinnych - do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
2.
Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane uczynić zadość żądaniu organu emerytalnego
przez zgłoszenie się na wezwanie, złożenie zeznań, przedstawienie wymaganych dowodów
lub poddanie się badaniom lekarskim.
3.
Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 4, bez uzasadnionej przyczyny nie uczyni
zadość żądaniu organu emerytalnego, organ ten wydaje decyzję na podstawie zebranych
dowodów.
4.
Osoby zgłaszające wnioski o świadczenia lub uprawnione do świadczeń albo składające
zeznania w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawach świadczeń, wezwane do stawiennictwa,
mają prawo do zwrotu kosztów przejazdu.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej oraz Minister Sprawiedliwości
określą, każdy w zakresie swojego działania, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb
zwrotu kosztów przejazdu osób, o których mowa w ust. 4, rodzaje środków transportu
i rodzaje dokumentów poświadczających uprawnienia do zwrotu kosztów przejazdu, wysokość
zwrotu kosztów przejazdu oraz terminy wypłaty, mając na uwadze rzeczywiste koszty
przejazdu najtańszymi dostępnymi środkami transportu.
Art. 35.
1.
Jeżeli wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania przez organ podległy odpowiednio
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Ministrowi Obrony Narodowej lub Ministrowi
Sprawiedliwości obowiązków wynikających z ustawy osoba uprawniona do świadczeń poniosła
szkodę, organ ten jest obowiązany do jej naprawienia stosownie do przepisów prawa cywilnego.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli emeryt albo rencista udaremnia lub utrudnia
przeprowadzenie postępowania określonego w ustawie.
Art. 36.
Organy administracji państwowej i samorządu terytorialnego, a także zakłady pracy
są obowiązane udzielać organom emerytalnym pomocy i informacji w sprawach świadczeń
przewidzianych w ustawie oraz wydawać bezpłatnie, na ich żądanie lub na wniosek osób
zainteresowanych, wszelkie dokumenty niezbędne do ustalenia prawa do świadczeń lub
ich wysokości.
Art. 36a.
Organy emerytalne wymieniają dane funkcjonariuszy zwolnionych ze służby i członków
ich rodzin, w zakresie określonym w art. 68a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w ramach Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących Zabezpieczenia Społecznego,
o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września
2009 r. dotyczącym wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji
systemów zabezpieczenia społecznego , za pośrednictwem punktu kontaktowego prowadzonego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 37.
W sprawach świadczeń przewidzianych w ustawie osoby zainteresowane i organy emerytalne
są zwolnione od wszelkich opłat.
Art. 38.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu i Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Minister
Obrony Narodowej po zasięgnięciu opinii Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Szefa
Służby Wywiadu Wojskowego oraz Minister Sprawiedliwości, każdy w zakresie swojego
działania, określą, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb postępowania i właściwość organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy
oraz uprawnionych członków ich rodzin, wskazując elementy wniosku o ustalenie prawa
do zaopatrzenia, dowody niezbędne do ustalenia prawa do świadczenia oraz sposób i
terminy wypłaty świadczeń,
2)
podmioty uprawnione do wypłaty zasiłku pogrzebowego i tryb jego refundacji,
3)
wzór i tryb wydawania legitymacji emeryta rencisty policyjnego, uwzględniając organ
uprawniony do wydawania, wymiany i dokonywania wpisów, w tym wpisu o niezdolności
do samodzielnej egzystencji, oraz przypadki wymiany legitymacji, mając na względzie
zapewnienie realizacji prawa emeryta i rencisty do zaopatrzenia emerytalnego oraz
zapewnienie sprawności postępowania w tym zakresie.
Dział V
Ustanie i zawieszanie prawa do świadczeń oraz zmniejszanie ich wysokości
Art. 39.
1.
Prawo do świadczeń ustaje:
1)
gdy przestanie istnieć którykolwiek z warunków wymaganych do uzyskania prawa do świadczeń;
2)
(uchylony)
3)
jeżeli osoba pobierająca świadczenie uzależnione od inwalidztwa lub niezdolności do
pracy, pomimo skierowania na badania lekarskie, nie poddała się tym badaniom bez uzasadnionej
przyczyny;
4)
w razie śmierci osoby uprawnionej;
5)
w razie skazania funkcjonariusza, który ma ustalone prawo do emerytury lub renty,
prawomocnym wyrokiem sądu, o którym mowa w art. 10 ust. 2.
2.
Prawo do renty rodzinnej po zaginionym funkcjonariuszu ustaje z upływem terminu, w
którym może nastąpić uznanie funkcjonariusza za zmarłego. Po uznaniu funkcjonariusza
za zmarłego sprawa renty rodzinnej podlega ponownemu rozpoznaniu.
Art. 40.
W razie ustania prawa do renty inwalidzkiej z powodu ustania inwalidztwa albo do renty
rodzinnej z powodu ustania niezdolności do pracy, prawo do tych rent powstaje ponownie,
jeżeli ponowne inwalidztwo lub niezdolność do pracy, z zastrzeżeniem art. 19 pkt 2
i 3 oraz art. 23 ust. 1 pkt 2 i 3, powstało wskutek pogorszenia się stanu zdrowia
w następstwie urazów lub chorób, które poprzednio uzasadniały prawo do renty.
Art. 40a.
Prawo do emerytury ulega zawieszeniu w razie ponownego przyjęcia emeryta do służby
w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży
Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służbie Więziennej
albo powołania emeryta do zawodowej służby wojskowej.
Art. 40b.
Prawo do emerytury lub renty może ulec zawieszeniu również na wniosek emeryta lub
rencisty.
Art. 41.
1.
W razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia
społecznego, emerytura lub renta inwalidzka ulega zmniejszeniu na zasadach określonych
w przepisach art. 104 ust. 1a-6, ust. 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, nie więcej jednak niż o 25% wysokości tej emerytury lub renty inwalidzkiej, z zastrzeżeniem
ust. 2 i 3.
2.
Przepisy art. 104 ust. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w ust. 1, stosuje się również
do renty inwalidzkiej III grupy.
3.
W razie osiągania przychodu, określonego w ust. 1, w kwocie przekraczającej 130% przeciętnego
miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego, kwota emerytury lub renty inwalidzkiej ulega zmniejszeniu
o 25% jej wysokości.
4.
Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się wobec osób, których emerytura stanowi 75% podstawy
jej wymiaru bez uwzględnienia podwyższenia z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku
ze służbą oraz wobec osób pobierających rentę inwalidzką z tytułu inwalidztwa powstałego
wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą lub wskutek choroby powstałej w
związku ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami służby, z tytułu których przysługują
świadczenia odszkodowawcze.
Art. 41a.
1.
Osoba uprawniona do zaopatrzenia emerytalnego jest obowiązana zawiadomić właściwy
organ emerytalny o podjęciu działalności, o której mowa w art. 104 ust. 1-4 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, o wysokości osiąganego z tego tytułu przychodu oraz o każdorazowej zmianie wysokości
tego przychodu i innych okolicznościach powodujących ustanie lub zawieszenie prawa
do świadczeń albo zmniejszenie ich wysokości.
2.
Obowiązki określone w ust. 1 spoczywają odpowiednio na pracodawcy i zleceniodawcy.
3.
Urząd skarbowy jest obowiązany zawiadomić organ emerytalny o podjęciu przez emeryta
lub rencistę działalności pozarolniczej.
Art. 41b.
1.
Rozliczenie emerytury i renty w związku z osiągnięciem przychodu, o którym mowa w
art. 41 ust. 1, następuje po upływie roku kalendarzowego w stosunku rocznym lub miesięcznym.
2.
Osoba uprawniona do emerytury lub renty inwalidzkiej jest obowiązana zawiadomić, do
końca pierwszego kwartału roku kalendarzowego, organ emerytalny o łącznej kwocie przychodu,
o którym mowa w art. 41 ust. 1, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym.
3.
Obowiązek określony w ust. 2 spoczywa odpowiednio na płatniku składek.
4.
Na podstawie zawiadomień, o których mowa w ust. 2 i 3, organ emerytalny dokonuje rozliczenia
rocznego lub na wniosek osoby uprawnionej miesięcznego, wypłaconych osobie określonej
w ust. 2 w poprzednim roku kalendarzowym kwot emerytur lub rent inwalidzkich.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej i Minister Sprawiedliwości
określą, każdy w zakresie swojego działania, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady dokonywania rozliczeń, o których mowa w ust. 4, a także sposób zmniejszania
emerytur i rent inwalidzkich w trakcie roku kalendarzowego, mając na uwadze konieczność
realizacji prawa emeryta i rencisty do zaopatrzenia emerytalnego oraz zapewnienie
sprawności postępowania w tym zakresie.
Dział VI
Wypłata świadczeń
Art. 42.
1.
Świadczenia pieniężne wypłaca się od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej
jednak niż od miesiąca, w którym złożono wniosek, o którym mowa w art. 32 ust. 3,
lub w którym wydano decyzję z urzędu.
2.
W razie zgłoszenia wniosku o rentę rodzinną w miesiącu przypadającym bezpośrednio
po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć lub zaginięcie funkcjonariusza albo w którym
nastąpiła śmierć emeryta lub rencisty, rentę rodzinną wypłaca się od dnia śmierci
lub zaginięcia, nie wcześniej jednak niż od dnia spełnienia warunków do renty przez
uprawnionych członków rodziny.
3.
Emerytury lub renty inwalidzkiej oraz dodatków nie wypłaca się za okres, za który
funkcjonariusz otrzymał uposażenie lub świadczenie pieniężne przysługujące po zwolnieniu
ze służby, określone odpowiednio w przepisach o uposażeniu funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej, chyba że emerytura
lub renta inwalidzka byłaby korzystniejsza. W tym przypadku organ emerytalny potrąca
z należnej emerytury lub renty inwalidzkiej oraz dodatków kwoty wypłacone z tytułu
uposażenia lub świadczenia pieniężnego przysługującego po zwolnieniu ze służby.
Art. 43.
W razie zbiegu prawa do emerytury i renty przewidzianej w ustawie, osobie uprawnionej
wypłaca się świadczenie wyższe lub przez nią wybrane.
Art. 44.
1.
Emerytury i renty wraz z dodatkami, zasiłkami i świadczeniami pieniężnymi, o których
mowa w art. 25, wypłacają organy emerytalne, określone w art. 32 ust. 1. Wypłaty dokonuje
się miesięcznie w dniu ustalonym jako termin płatności:
1)
na wniosek osoby uprawnionej na jej rachunek w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej;
2)
do rąk osoby uprawnionej za pośrednictwem:
a)
poczty,
b)
innych osób prawnych upoważnionych do prowadzenia działalności w zakresie doręczenia
świadczeń.
2.
Zasiłek pogrzebowy organ emerytalny wypłaca niezwłocznie po jego przyznaniu.
3.
Wydatki na świadczenia pieniężne wraz z odsetkami za opóźnienia w wypłacie świadczeń,
koszty obsługi i przekazywania świadczeń oraz inne świadczenia przewidziane w ustawie
pokrywa się z budżetu państwa w części pozostającej odpowiednio w dyspozycji ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Obrony Narodowej oraz Ministra Sprawiedliwości.
Art. 45.
1.
Wypłatę emerytury lub renty albo dodatków, zasiłków i świadczeń pieniężnych, o których
mowa w art. 25, wstrzymuje się, jeżeli:
1)
powstaną okoliczności uzasadniające zawieszenie prawa do świadczeń lub ustanie tego
prawa;
2)
okaże się, że:
a)
wskutek zbiegu prawa do świadczeń osobie uprawnionej przysługuje świadczenie wyższe
lub przez nią wybrane,
b)
świadczenia nie mogą być doręczone z przyczyn niezależnych od organu emerytalnego,
c)
prawo do świadczeń nie istniało;
3)
osoba pobierająca świadczenie, mimo pouczenia lub żądania organu emerytalnego, nie
przedłoży dowodów uzasadniających dalsze istnienie prawa do świadczeń.
2.
Wypłatę świadczeń pieniężnych wstrzymuje się, poczynając od miesiąca:
1)
przypadającego po miesiącu, w którym organ emerytalny wydał decyzję w przypadkach,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a i c oraz pkt 3;
2)
za który przysługiwało świadczenie niedoręczone w przypadku, o którym mowa w ust.
1 pkt 2 lit. b.
3.
Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli powstaną okoliczności uzasadniające
zmniejszenie wysokości świadczeń.
Art. 46.
1.
W razie ustania przyczyny powodującej wstrzymanie wypłaty świadczeń wypłatę wznawia
się od miesiąca, w którym przyczyna ta ustała, nie wcześniej jednak niż od miesiąca,
w którym zgłoszono wniosek o wznowienie wypłaty lub wydano decyzję z urzędu.
1a.
W przypadkach określonych w art. 45 ust. 1 pkt 2 lit. b wypłatę świadczeń wznawia
się od miesiąca, w którym ją wstrzymano, jednak za okres nie dłuższy niż trzy lata
wstecz, licząc od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o wznowienie wypłaty.
2.
Jeżeli wstrzymanie wypłaty świadczeń nastąpiło na skutek błędu organu emerytalnego,
wypłatę wznawia się poczynając od miesiąca, w którym ją wstrzymano, jednak za okres
nie dłuższy niż trzy lata wstecz, licząc od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o
wznowienie wypłaty lub wydano decyzję z urzędu.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie ponownego ustalenia prawa do świadczeń
lub ich wysokości, z tym że w przypadku wznowienia postępowania albo wskutek kasacji
okres jednego miesiąca lub trzech lat liczy się od miesiąca, w którym wniesiono wniosek
o wznowienie postępowania lub wniesiono kasację.
Art. 47.
1.
W razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia pieniężne, świadczenia
należne jej do dnia śmierci przysługują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, małżonkowi i
dzieciom, a w razie ich braku - kolejno: wnukom, rodzicom, dziadkom i rodzeństwu.
Osoby te mają prawo do udziału w nieukończonym postępowaniu prowadzonym dalej w sprawie
tych świadczeń.
2.
Świadczenia, o których mowa w ust. 1, wypłaca się:
1)
małżonkowi lub dzieciom osoby, która zgłosiła wniosek, zamieszkałym z nią w dniu jej
śmierci;
2)
małżonkowi lub dzieciom niespełniającym warunku określonego w pkt 1 albo innym członkom
rodziny, o których mowa w ust. 1, jeżeli pozostawali na utrzymaniu osoby, która zgłosiła
wniosek o świadczenia, lub osoba ta pozostawała na ich utrzymaniu.
3.
Prawo do świadczeń określonych w ust. 1 ustaje w ciągu 12 miesięcy od dnia śmierci
osoby, której świadczenia te przysługiwały, chyba że osoba, o której mowa w ust. 1,
wystąpi z wnioskiem o dalsze prowadzenie postępowania.
Art. 48.
(uchylony)
Dział VII
Zwrot świadczeń nienależnych, potrącenia i egzekucje ze świadczeń oraz odsetki za opóźnienie w wypłacie świadczeń
Art. 49.
1.
Osoby, które pobierały świadczenia pieniężne pomimo istnienia okoliczności powodujących
ustanie lub zawieszenie prawa do świadczeń albo ograniczenie ich wysokości, są obowiązane
do zwrotu nienależnych im świadczeń, jeżeli były pouczone w formie pisemnej przez
organ emerytalny o obowiązku zawiadomienia o tych okolicznościach.
213)W brzmieniu ustalonym przez art. 12 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1830), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r..
Osoba, która pobierała świadczenia pieniężne ustalone i wypłacone na podstawie nieprawdziwych
zeznań lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd organu
emerytalnego, jest obowiązana do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych,
wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami
prawa cywilnego.
2a.
Za nienależnie pobrane świadczenia pieniężne uważa się również świadczenia wypłacone,
z przyczyn niezależnych od organu emerytalnego, osobie innej niż wskazana w decyzji
tego organu.
3.
Nie można żądać zwrotu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych za okres:
1)
dłuższy niż 12 miesięcy od dnia wydania decyzji, jeżeli osoba pobierająca świadczenie
zawiadomiła właściwy organ emerytalny o okolicznościach powodujących ustanie lub zawieszenie
prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty, a mimo to świadczenia były jej nadal
wypłacane;
2)
dłuższy niż 3 lata od dnia wydania decyzji w pozostałych przypadkach.
3a.
Kwoty nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych w związku z osiągnięciem przychodów,
o których mowa w art. 41, podlegają zwrotowi za okres nie dłuższy niż jeden rok kalendarzowy
poprzedzający rok, w którym wydano decyzję o rozliczeniu świadczenia, jeżeli osoba
pobierająca to świadczenie powiadomiła organ emerytalny o osiągnięciu przychodu, w
pozostałych zaś przypadkach - za okres nie dłuższy niż trzy lata kalendarzowe poprzedzające
rok wydania tej decyzji.
4.
Organ emerytalny może odstąpić od żądania zwrotu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych
w całości lub w części, zmniejszyć wysokość potrąceń z tego tytułu ustaloną na podstawie
ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub zawiesić dokonywanie tych potrąceń na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy, jeżeli
zachodzą szczególnie uzasadnione okoliczności.
Art. 49a.
Jeżeli organ emerytalny nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia
w terminach określonych w ustawie, jest zobowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia
na zasadach określonych w art. 85 ust. 1, 1a i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych.
Art. 50.
Organ emerytalny dokonuje potrąceń ze świadczeń pieniężnych w wysokości i na zasadach
określonych w przepisach ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 51.
Ze świadczeń pieniężnych prowadzi się egzekucję w wysokości i na zasadach określonych
w przepisach ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Dział VIII
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 52-56.
(pominięte)
Dział IX
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 57.
(pominięty)
Art. 58.
1.
Osobom, którym w dniu wejścia w życie ustawy przysługują emerytury i renty na podstawie
przepisów dotychczasowych, wysokość tych świadczeń ustala się na nowo z urzędu, według
zasad określonych w ustawie, z tym że:
1)
emerytury i renty, do których prawo ustalono na podstawie przepisów dotychczasowych,
stają się emeryturami i rentami w rozumieniu ustawy;
2)
wysługa emerytalna funkcjonariuszy, zwolnionych ze służby do dnia poprzedzającego
dzień wejścia w życie ustawy, podlega zachowaniu i traktuje się ją jako okres służby,
z zastrzeżeniem przepisu art. 13 ust. 2;
3)
dotychczasowa podstawa wymiaru świadczeń pieniężnych podlega przeliczeniu na stawki
uposażenia obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy w następujący sposób:
a)
stawki uposażenia zasadniczego oraz dodatku za stopień z dnia zwolnienia ze służby
funkcjonariusza zastępuje się stawkami uposażenia zasadniczego i dodatku za stopień
z dnia wejścia w życie ustawy,
b)
ustala się wskaźnik relacji: sumy miesięcznej kwoty dodatków o charakterze stałym
(z wyjątkiem dodatku za stopień) i miesięcznej równowartości nagrody rocznej do uposażenia
zasadniczego i dodatku za stopień z dnia zwolnienia ze służby; wskaźnik ten wyraża
się w procentach z zaokrągleniem do setnych części procentu; do ustalenia powyższego
wskaźnika przyjmuje się dodatki o charakterze stałym, które stosownie do przepisów
o uposażeniu funkcjonariuszy obowiązują w dniu wejścia w życie ustawy,
c)
odtworzoną kwotę dodatków o charakterze stałym, nagrody rocznej lub premii oblicza
się mnożąc przeliczone na dzień wejścia w życie ustawy uposażenie zasadnicze i dodatek
za stopień przez wskaźnik wysokości dodatków;
4)
nie uwzględnia się podwyższeń, o których mowa w art. 15 ust. 2 i 3.
2.
Emerytury i renty w wysokości ustalonej stosownie do ust. 1 przysługują od pierwszego
dnia miesiąca następującego po miesiącu wejścia w życie ustawy. Realizacja podwyżki
następuje nie później niż w ciągu 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy.
3.
Jeżeli kwota emerytury lub renty, ustalona w myśl ust. 1 i 2, byłaby niższa od kwoty
świadczenia przysługującego na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia
w życie ustawy, zachowuje się świadczenie w dotychczasowej wysokości do czasu, gdy
jego wymiar, ustalony w myśl tych przepisów, przekroczy kwotę dotychczasowego świadczenia,
z uwzględnieniem ust. 4 i 5.
4.
Przy ustalaniu wysokości świadczenia uwzględnia się kwotę świadczenia ze wszystkimi
wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków określonych w art. 25 ust. 1.
5.
Emerytury i renty, o których mowa w ust. 1, podlegają waloryzacji na zasadach określonych
w ustawie.
6.
Jeżeli po dniu wejścia w życie ustawy zostanie zgłoszony wniosek o doliczenie nieuwzględnionych
dotychczas w wymiarze emerytury okresów składkowych lub nieskładkowych, do ustalenia
wysokości emerytury stosuje się przepisy art. 14 i art. 15 ust. 1.
7.
(uchylony)
Art. 58a.
1.
Emeryci i renciści Urzędu Ochrony Państwa oraz osoby uprawnione do renty rodzinnej
po funkcjonariuszach, emerytach i rencistach Urzędu Ochrony Państwa, z zastrzeżeniem
art. 39, zachowują prawo do świadczeń pieniężnych ustalonych na podstawie przepisów
ustawy.
2.
Funkcjonariusze Urzędu Ochrony Państwa nabywają prawo do świadczeń pieniężnych z zaopatrzenia
emerytalnego na warunkach określonych w przepisach obowiązujących w dniu zwolnienia
ze służby.
Art. 59.
Osobom, które w związku z art. 13 ust. 2 utraciły prawo do emerytury przewidzianej
w ustawie i nie spełniają warunków do zaopatrzenia emerytalnego na podstawie innych
przepisów - przysługuje świadczenie w wysokości najniższej emerytury, wypłacanej przez
organ emerytalny właściwy według niniejszej ustawy.
Art. 60.
(pominięty)
Art. 61.
1.
Funkcjonariuszom zwolnionym z Policji państwowej podstawę wymiaru świadczenia ustala
się przyjmując przeciętne uposażenie funkcjonariusza przysługujące na stanowisku porównywalnym
do stanowiska zajmowanego w dniu zwolnienia ze służby. Przepis art. 5 oraz przeliczenie,
o którym mowa w art. 58 ust. 1, stosuje się odpowiednio.
2.
Członkom Korpusu Technicznego Pożarnictwa i funkcjonariuszom pożarnictwa zatrudnionym
lub pełniącym służbę w zawodowych jednostkach ochrony przeciwpożarowej podstawę wymiaru
świadczenia ustala się przyjmując uposażenie funkcjonariusza przysługujące na stanowisku
porównywalnym do stanowiska zajmowanego w dniu zwolnienia ze służby. Przepis art.
5 oraz przeliczenie, o którym mowa w art. 58 ust. 1, stosuje się odpowiednio.
3.
W stosunku do funkcjonariuszy, którzy w dniu wejścia w życie ustawy pozostają w służbie
i spełniają na podstawie dotychczasowych przepisów warunki do ustalenia emerytury
policyjnej - w zakresie wysługi emerytalnej stosuje się przepisy art. 58 ust. 1 pkt
2.
4.
Funkcjonariusze inni niż wymienieni w ust. 1, zwolnieni ze służby przed dniem wejścia
w życie ustawy, którym na podstawie dotychczasowych przepisów prawo do zaopatrzenia
emerytalnego nie przysługiwało, prawa tego nie nabywają również na podstawie niniejszej
ustawy.
Art. 62.
Uznaje się ustalenia zawarte w orzeczeniach komisji do spraw inwalidztwa i zatrudnienia
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w stosunku do funkcjonariuszy wymienionych w art.
13 ust. 1 pkt 4, odnosząc je odpowiednio do jednej z grup inwalidzkich wymienionych
w art. 20 ust. 1.
Art. 63.
Osobom uprawnionym do zaopatrzenia emerytalnego na podstawie ustawy, przebywającym
na stałe za granicą, przekazuje się świadczenia pieniężne do państw, z którymi zostały
zawarte umowy międzynarodowe o wzajemnym przekazywaniu pracowniczych świadczeń emerytalno-rentowych.
Art. 64.
(pominięty)
Art. 65.
Traci moc ustawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji
Obywatelskiej oraz ich rodzin .
Art. 66.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia15)Ustawa została ogłoszona w dniu 25 kwietnia 1994 r., z wyjątkiem przepisów art. 41, art. 44 ust. 3 i art. 48, które wchodzą w życie z
dniem 1 stycznia 1995 r.
1)
Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 10 marca 2015 r. w zakresie, w jakim wśród
osób uprawnionych do świadczeń emerytalnych pomija funkcjonariuszy Służby Celnej,
którzy wykonują zadania określone w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia
2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1404 oraz z 2014 r. poz. 486, 1055,
1215, 1395 i 1662), na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 marca 2015 r.
sygn. akt K 39/13 (Dz. U. poz. 334).
2)
Utracił moc, zgodnie z art. 170 pkt 27 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym
ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. poz. 153), która weszła w życie z dniem 1 stycznia
1999 r., w zakresie uregulowanym tą ustawą.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy
- Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1268), która weszła w życie
z dniem 2 stycznia 2016 r.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 689, 978, 1037, 1066, 1240, 1268, 1269, 1506, 1649, 1735, 1830, 1893 i 2281 oraz
z 2016 r. poz. 34 i 615.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 529, 1045, 1066, 1217, 1268, 1890, 2023 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147 i 437.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1822, z 2015 r. poz. 1066, 1217, 1224, 1268 i 2023 oraz z 2016 r. poz. 147, 437
i 615.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1822, z 2015 r. poz. 529, 1045, 1066, 1217, 1268, 1322, 1336, 1607, 1642, 1830,
1890, 2023 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147, 437 i 615.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1822 oraz z 2015 r. poz. 529, 928, 1066, 1217, 1268 i 1830.
9)
Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2025 r., stosownie do art. 11 ustawy z dnia 11
maja 2012 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz
ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej
Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. poz. 664), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 502 i 1055, z 2015 r. poz. 1066 i 1224 oraz z 2016 r. poz. 147 i 437.
11)
Obecnie ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, stosownie do art. 4 ust. 1, art.
5 pkt 24 i art. 29 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej
(Dz. U. z 2016 r. poz. 543), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.
12)
Obecnie ministrem właściwym do spraw zdrowia, stosownie do art. 4 ust. 1, art. 5 pkt
28 i art. 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 11.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 12 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie
ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1830), która weszła w życie z dniem 1 stycznia
2016 r.
14)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1985 r.
poz. 85 i 181, z 1989 r. poz. 190 i 192, z 1990 r. poz. 206 i 540 oraz z 1992 r. poz.
254.
15)
Ustawa została ogłoszona w dniu 25 kwietnia 1994 r.