Ustawaz dnia 11 marca 2016 r.o zmianie ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wprowadza się następujące zmiany:
1)
w odnośniku nr 1 do ustawy w pkt 1:
a)
lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r.
ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania
mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylającego rozporządzenie Rady
(WE) nr 820/97 (Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 30, str. 248, z późn. zm.),
”
,
b)
lit. g otrzymuje brzmienie:
„
g)
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/262 z dnia 17 lutego 2015 r. określającego,
na podstawie dyrektyw Rady 90/427/EWG i 2009/156/WE, zasady dotyczące metod identyfikacji
koniowatych (rozporządzenie w sprawie paszportu konia) (Dz. Urz. UE L 59 z 03.03.2015,
str. 1);
”
;
2)
w art. 2 w ust. 1:
a)
w pkt 2:
-
-lit. a otrzymuje brzmienie:„
a)
w odniesieniu do koniowatych - gospodarstwo w rozumieniu art. 2 lit. b rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/262 z dnia 17 lutego 2015 r. określającego, na podstawie dyrektyw Rady 90/427/EWG i 2009/156/WE, zasady dotyczące metod identyfikacji koniowatych (rozporządzenie w sprawie paszportu konia) (Dz. Urz. UE L 59 z 03.03.2015, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/262”,”, -
-lit. c otrzymuje brzmienie:„
c)
w odniesieniu do bydła - gospodarstwo w rozumieniu art. 2 tiret drugie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1760/2000 z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 30, str. 248, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1760/2000”,”,
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
koniowate - koniowate w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia 2015/262;
”
,
c)
w pkt 11 lit. d otrzymuje brzmienie:
„
d)
w odniesieniu do koniowatych - podmiot, o którym mowa w art. 2 lit. c rozporządzenia
2015/262;
”
,
d)
po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu:
„
11a)
właściciel koniowatego - podmiot, o którym mowa w art. 2 lit. d rozporządzenia 2015/262;
”
;
3)
w art. 3 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
elementy, o których mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia 2015/262 - w odniesieniu do
koniowatych;
”
;
4)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5.
Rejestry koniowatych prowadzą podmioty, o których mowa w art. 14 ust. 2, oraz, w przypadku
określonym w art. 14a ust. 3, podmiot prowadzący centralną bazę danych, o której mowa
w art. 39 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, lub podmiot upoważniony przez ministra właściwego
do spraw rolnictwa.
”
;
5)
rozdział 3 otrzymuje brzmienie:
„
Rozdział 3
Rejestracja i identyfikacja koniowatych
Art. 13.
W rejestrze koniowatych gromadzi się informacje określone w art. 38 ust. 1 rozporządzenia
2015/262 oraz:
1)
datę i nazwę państwa wysyłki koniowatego;
2)
datę unieszkodliwienia zwłok koniowatego - w przypadku gdy data śmierci jest nieznana;
3)
imię, nazwisko i adres lub nazwę i adres wszystkich właścicieli koniowatego;
4)
dane identyfikacyjne podmiotu, który dokonał uboju koniowatego;
5)
dane identyfikacyjne podmiotu, który dokonał unieszkodliwienia zwłok koniowatego;
6)
opis słowny koniowatego;
7)
informacje o statusie epizootycznym koniowatego.
Art. 13a.
1.
Centralną bazę danych, o której mowa w art. 39 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, zwaną
dalej „centralną bazą danych”, prowadzi podmiot, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt
2.
2.
Za przekazanie i wprowadzenie do centralnej bazy danych informacji, o których mowa
w art. 13, oraz ich przechowywanie pobiera się opłatę od podmiotów, o których mowa
w art. 14 ust. 2 pkt 1 i 3, oraz, w przypadku określonym w art. 14a ust. 3, od podmiotu
upoważnionego.
3.
Podmiot prowadzący centralną bazę danych zapewnia podmiotom, o których mowa w art.
14 ust. 2 pkt 1 i 3, oraz, w przypadku określonym w art. 14a ust. 3, podmiotowi upoważnionemu,
wgląd do tej bazy.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki przekazywania i wprowadzania do centralnej bazy danych informacji, o których
mowa w art. 13, mając na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania centralnej
bazy danych oraz wiarygodność informacji w niej zawartych;
2)
wysokość i sposób pobierania opłaty, o której mowa w ust. 2, mając na względzie koszty
ponoszone przez podmiot prowadzący centralną bazę danych, związane z utrzymaniem tej
bazy.
Art. 13b.
1.
Koszty związane z prowadzeniem, utrzymaniem i modernizacją centralnej bazy danych
mogą być dofinansowywane z budżetu państwa w formie dotacji celowej.
2.
Dofinansowania udziela się na wniosek podmiotu prowadzącego centralną bazę danych
na podstawie umowy zawartej między tym podmiotem a ministrem właściwym do spraw rolnictwa.
3.
Do umowy, o której mowa w ust. 2, stosuje się przepisy art. 150 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych .
Art. 14.
1.
Koniowate są identyfikowane i zaopatrywane w dokument identyfikacyjny, o którym mowa
w art. 7 rozporządzenia 2015/262, zwany dalej „dokumentem identyfikacyjnym”, zgodnie
z rozporządzeniem 2015/262.
2.
Dokument identyfikacyjny, z uwzględnieniem przepisu art. 14a ust. 3, jest wydawany
przez:
1)
właściwy podmiot prowadzący księgę lub rejestr, w rozumieniu przepisów o organizacji
hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich - w przypadku koniowatych, o których mowa
w art. 2 lit. e rozporządzenia 2015/262,
2)
podmiot prowadzący księgę koni rasy polski koń zimnokrwisty, w rozumieniu przepisów
o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich - w przypadku koniowatych,
o których mowa w art. 2 lit. g i h rozporządzenia 2015/262,
3)
podmiot inny niż określony w pkt 2, jeżeli spełnia warunki określone w art. 5 ust.
2 rozporządzenia 2015/262 - w przypadku koniowatych, o których mowa w art. 2 lit.
g rozporządzenia 2015/262
- wpisane do wykazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2015/262.
3.
Podstawą wydania dokumentu identyfikacyjnego jest wniosek właściciela koniowatego
zawierający numery identyfikacyjne rodziców koniowatego oraz oświadczenie potwierdzające,
że jest właścicielem koniowatego, a także:
1)
dla koniowatych, o których mowa w art. 2 lit. e rozporządzenia 2015/262:
a)
zaświadczenie o wykonaniu sztucznego unasienniania albo świadectwo pokrycia klaczy,
która jest matką identyfikowanego koniowatego, lub zaświadczenie o przeniesieniu zarodka
wydane na podstawie przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich
albo
b)
wynik badania markerów genetycznych potwierdzających pochodzenie koniowatego, o ile
dopuszcza to regulamin wpisu do danej księgi hodowlanej;
2)
w przypadku gdy wniosek o wydanie dokumentu identyfikacyjnego składa posiadacz, który
nie jest właścicielem koniowatego - oświadczenie posiadacza koniowatego potwierdzające,
że posiadacz działa za zgodą właściciela tego koniowatego.
4.
Wniosek o wydanie dokumentu identyfikacyjnego składa się podmiotowi, o którym mowa
w art. 5, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia urodzenia koniowatego.
5.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 3, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia
w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań.
6.
Właściciel koniowatego, dla którego dokument identyfikacyjny został wydany przez podmiot,
o którym mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, działający na terytorium innego
niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, przekazuje podmiotowi, o którym
mowa w art. 5, dokument identyfikacyjny zgodnie z art. 27 ust. 2 rozporządzenia 2015/262
wraz z wnioskiem o zarejestrowanie tego dokumentu w rejestrze koniowatych i tłumaczeniem
na język polski sekcji I tego dokumentu dokonanym przez tłumacza przysięgłego. Po
zarejestrowaniu dokumentu identyfikacyjnego w rejestrze koniowatych, dokument ten
jest zwracany właścicielowi koniowatego.
7.
Składając wniosek o wydanie lub zarejestrowanie dokumentu identyfikacyjnego, w przypadku,
o którym mowa w art. 15 rozporządzenia 2015/262, do dokumentu identyfikacyjnego wydanego
przez podmiot mający siedzibę w państwie trzecim dołącza się tłumaczenie tego dokumentu
na język polski dokonane przez tłumacza przysięgłego.
8.
Podmioty, o których mowa w art. 5, umożliwiają złożenie wniosku o wydanie dokumentu
identyfikacyjnego w postaci elektronicznej, z wyjątkiem przypadków, o których mowa
w ust. 6 i 7.
9.
W przypadku koniowatych, o których mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia 2015/262,
pochodzących z obszaru parku narodowego albo parku krajobrazowego, podstawą wydania
dokumentu identyfikacyjnego jest wniosek dyrektora parku narodowego albo dyrektora
parku krajobrazowego.
10.
Wniosek, o którym mowa w ust. 9, składa się podmiotowi, o którym mowa w art. 5, nie
później niż w terminie 150 dni przed dniem opuszczenia przez koniowatego obszaru parku
narodowego albo parku krajobrazowego.
11.
Posiadacz koniowatego, a w przypadku koniowatych, o których mowa w art. 13 ust. 1
rozporządzenia 2015/262 - dyrektor parku narodowego albo dyrektor parku krajobrazowego,
odbiera dokument identyfikacyjny osobiście, chyba że złoży podmiotowi wydającemu dokument
identyfikacyjny oświadczenie, w którym wyrazi zgodę na doręczenie mu tego dokumentu
identyfikacyjnego za pośrednictwem placówki pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu
ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru.
12.
Jeżeli dokument identyfikacyjny zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym
lub prawnym, posiadacz koniowatego w terminie 14 dni od dnia stwierdzenia tej niezgodności
zwraca ten dokument podmiotowi, który go wydał, w celu wydania nowego dokumentu identyfikacyjnego.
Koszt wydania nowego dokumentu identyfikacyjnego ponosi podmiot, który wydał dokument
identyfikacyjny zawierający informacje niezgodne ze stanem faktycznym lub prawnym.
13.
Identyfikacja koniowatego jest dokonywana przez osobę posiadającą co najmniej średnie
wykształcenie, która zawarła pisemną umowę z podmiotem, o którym mowa w art. 5.
14.
Przy dokonywaniu identyfikacji koniowatego w sposób określony w art. 18 ust. 1 rozporządzenia
2015/262 posiadacz koniowatego jest obowiązany udzielić osobie dokonującej tej identyfikacji
pomocy niezbędnej do wykonania tej czynności.
15.
Jeżeli obowiązek określony w ust. 14 nie został wykonany, można odstąpić od dokonania
identyfikacji koniowatego. W przypadku odstąpienia od dokonania identyfikacji koniowatego
osoba dokonująca identyfikacji informuje niezwłocznie o tym fakcie właściwego powiatowego
lekarza weterynarii.
16.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, inny
sposób identyfikacji koniowatych niż określony w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2015/262,
mając na względzie zapewnienie możliwości weryfikacji tożsamości koniowatych, zapobieżenie
wielokrotnemu wydawaniu dokumentów identyfikacyjnych oraz wykonanie wytycznych określonych
w art. 21 ust. 2 rozporządzenia 2015/262.
Art. 14a.
1.
Wpisu podmiotów, o których mowa w art. 14 ust. 2, do wykazu, o którym mowa w art.
6 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, dokonuje, w drodze decyzji administracyjnej, minister
właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek podmiotu ubiegającego się o wpis do tego wykazu.
2.
W przypadku naruszenia zakazu wydawania dokumentów identyfikacyjnych, o którym mowa
w art. 5 ust. 3 rozporządzenia 2015/262, lub w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust.
4 rozporządzenia 2015/262, na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii, minister właściwy
do spraw rolnictwa, w drodze decyzji administracyjnej, skreśla podmiot z wykazu, o
którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2015/262.
3.
W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 2, stanie się ostateczna, podmiot, który
dotychczas wydawał dokumenty identyfikacyjne, przekazuje niezwłocznie dokumentację
związaną z tymi dokumentami podmiotowi prowadzącemu centralną bazę danych, a w przypadku
gdy decyzja dotyczy podmiotu, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2 - innemu podmiotowi
upoważnionemu przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.
Art. 15.
1.
Za:
1)
zidentyfikowanie konia - w przypadku koni pełnej krwi angielskiej, koni czystej krwi
arabskiej, koni rasy kłusak oraz kuców szetlandzkich,
2)
identyfikację koniowatego przeprowadzoną w sposób określony w art. 18 ust. 1 rozporządzenia
2015/262,
3)
sprawdzenie tożsamości koniowatego - w przypadku koniowatego przywiezionego z państwa
członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska albo państwa trzeciego,
4)
sprawdzenie tożsamości koniowatego - w przypadku zwierzęcia, dla którego dokument
identyfikacyjny został wydany przez inny podmiot krajowy lub podmiot mający siedzibę
na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego,
5)
dokonanie opisu słownego i graficznego koniowatego,
6)
zarejestrowanie koniowatego,
7)
wydanie i doręczenie dokumentu identyfikacyjnego, w tym:
a)
duplikatu dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia
2015/262,
b)
tymczasowego dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 1 rozporządzenia
2015/262,
c)
zastępczego dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia
2015/262,
8)
dokonanie zmian w rejestrze koniowatych,
9)
sprawdzenie pochodzenia koniowatego, jeżeli nie dołączono zaświadczeń albo świadectwa,
o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 1 lit. a - w przypadku wydawania zastępczego dokumentu
identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia 2015/262,
10)
sprawdzenie pochodzenia koniowatego zgłoszonego do identyfikacji po opuszczeniu na
stałe gospodarstwa urodzenia, z wyłączeniem przypadku określonego w art. 12 ust. 1
rozporządzenia 2015/262, jeżeli dołączono zaświadczenia albo świadectwo, o których
mowa w art. 14 ust. 3 pkt 1 lit. a - w przypadku przemieszczania koniowatego razem
z matką
- podmioty, o których mowa w art. 5, pobierają opłaty.
2.
Opłaty nie są pobierane za czynności związane ze zmianą w rejestrze koniowatych dotyczącą
zarejestrowania rzeźni jako ostatniego właściciela koniowatego, podania daty uboju
koniowatego w rzeźni oraz daty unieszkodliwienia zwłok koniowatego w zakładzie przetwórczym
lub spalarni.
3.
Opłaty są pobierane przed dokonaniem czynności określonych w ust. 1.
4.
Opłata pobierana za wydanie dokumentu identyfikacyjnego obejmuje również koszty jego
zniszczenia po zwróceniu go do podmiotu, który go wydał.
5.
W przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 15, opłata podlega zwrotowi w wysokości
pomniejszonej o koszty poniesione przez podmiot dokonujący tej identyfikacji związane
z przystąpieniem do identyfikacji tego koniowatego.
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i
sposób pobierania opłat, o których mowa w ust. 1, oraz sposób i termin zwrotu opłat,
o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, 9 i 10, uwzględniając koszty ponoszone przez podmioty,
o których mowa w art. 5, oraz koszty modernizacji centralnej bazy danych.
Art. 16.
W przypadku zmiany właściciela koniowatego:
1)
dokument identyfikacyjny jest przekazywany nowemu właścicielowi koniowatego wraz z
przeniesieniem posiadania tego koniowatego;
2)
nowy właściciel koniowatego jest obowiązany zawiadomić o tej zmianie, w terminie 7
dni od dnia dokonania tej zmiany, podmiot, o którym mowa w art. 5, przedstawiając:
a)
umowę, na podstawie której zostało przeniesione prawo własności koniowatego, albo
pisemne oświadczenie o nabyciu koniowatego, w którym są zawarte imię i nazwisko, miejsce
zamieszkania i adres albo nazwa, siedziba i adres poprzedniego właściciela koniowatego,
b)
dokument identyfikacyjny;
3)
poprzedni właściciel koniowatego jest obowiązany zawiadomić o tej zmianie podmiot,
o którym mowa w art. 5, w terminie 7 dni od dnia dokonania tej zmiany;
4)
opłatę za dokonanie zmiany w zakresie danych nowego właściciela koniowatego w rejestrze
koniowatych i dokumencie identyfikacyjnym ponosi nowy właściciel koniowatego.
Art. 16a.
1.
Właściciel koniowatego jest uprawniony do uzyskania informacji zawartych w rejestrze
koniowatych w zakresie danych dotyczących koniowatych będących jego własnością.
2.
Jeżeli istnieją rozbieżności między informacjami zawartymi w rejestrze koniowatych
a stanem faktycznym, podmioty, o których mowa w art. 5, na wniosek właściciela koniowatego,
dokonują aktualizacji tych informacji.
3.
Podmioty, o których mowa w art. 5, na wniosek właściciela koniowatego lub posiadacza
koniowatego, aktualizują informacje, o których mowa w art. 27 ust. 1 i art. 37 ust.
1 rozporządzenia 2015/262.
4.
Wniosek o aktualizację informacji, o których mowa w ust. 2 i 3, może być składany
drogą elektroniczną.
Art. 16b.
1.
Wykaz, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, prowadzi minister właściwy
do spraw rolnictwa.
2.
Wykaz, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, oraz informacje określone
w art. 13 ust. 2, art. 21 ust. 3, art. 36 ust. 3 i art. 39 ust. 3 rozporządzenia 2015/262
są udostępniane na stronie internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ministra
właściwego do spraw rolnictwa.
3.
Główny Lekarz Weterynarii jest punktem kontaktowym, o którym mowa w art. 36 ust. 2
rozporządzenia 2015/262.
Art. 16c.
1.
W przypadku śmierci albo uboju z konieczności koniowatego dokument identyfikacyjny
tego koniowatego towarzyszy zwłokom albo tuszy odpowiednio do zakładu przetwórczego,
spalarni albo rzeźni.
2.
Podmiot prowadzący zakład przetwórczy, spalarnię albo rzeźnię unieważnia dokument
identyfikacyjny zgodnie z art. 34 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2015/262 oraz informuje
o śmierci koniowatego podmiot, który wydał dokument identyfikacyjny, nie później niż
w terminie 7 dni od dnia odpowiednio padnięcia, uboju z konieczności albo zabicia
koniowatego z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej.
3.
W przypadku uboju koniowatego w rzeźni przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4.
W przypadku gdy koniowaty został zbyty do rzeźni, podmiot prowadzący rzeźnię jest
rejestrowany w rejestrze koniowatych jako ostatni właściciel koniowatego.
”
;
6)
w art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Posiadacz bydła zgłasza kierownikowi biura fakt oznakowania zwierzęcia, zgodnie z
art. 17 ust. 2 pkt 1, w każdym przypadku przed opuszczeniem przez to zwierzę siedziby
stada, w której się urodziło, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia urodzenia
tego zwierzęcia, z zastrzeżeniem art. 22.
”
;
7)
w art. 29:
a)
w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
przeprowadzają kontrole na miejscu w gospodarstwie w odniesieniu do koniowatych i
w siedzibie stada dotyczące oznakowania i rejestracji zwierząt, w tym wypełniania
obowiązku prowadzenia księgi rejestracji i wyposażenia bydła oraz koniowatych odpowiednio
w paszporty albo dokumenty identyfikacyjne.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wojewódzki lekarz weterynarii właściwy ze względu na siedzibę podmiotu prowadzącego
rejestr koniowatych może przeprowadzać kontrole w miejscu prowadzenia działalności
przez podmioty, o których mowa w art. 5, w zakresie prowadzenia rejestrów koniowatych
i wydawania dokumentów identyfikacyjnych zgodnie z przepisami prawa.
”
;
8)
w art. 32:
a)
w ust. 2 w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
wprowadzania odpowiednio do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych informacji
o statusie epizootycznym zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad lub do
centralnej bazy danych informacji o statusie epizootycznym koniowatych oraz informacji,
o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. I rozporządzenia 2015/262,
”
,
b)
po ust. 2a dodaje się ust. 2b-2d w brzmieniu:
„
2b.
Podmiot prowadzący centralną bazę danych udostępnia Prezesowi Agencji informacje zawarte
w tej bazie. Prezes Agencji udostępnia podmiotowi prowadzącemu centralną bazę danych
informacje dotyczące padłych koniowatych, których właściciele wystąpili o dofinansowanie
kosztów ich zbioru, transportu i unieszkodliwienia przez Agencję, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji
Rolnictwa .
2c.
Prezes Agencji oraz podmiot prowadzący centralną bazę danych mogą udostępnić informacje
zawarte odpowiednio w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i centralnej bazie
danych do celów naukowych, statystycznych, hodowlanych lub na wniosek krajowych podmiotów
upoważnionych do prowadzenia oceny wartości hodowlanej lub użytkowej zwierząt gospodarskich
na podstawie przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich albo
instytutów badawczych, o których mowa w przepisach o instytutach badawczych.
2d.
Udostępnianie informacji, o których mowa w ust. 2b i 2c:
1)
jest nieodpłatne;
2)
odbywa się z zapewnieniem ochrony wynikającej z przepisów o ochronie danych osobowych.
”
,
c)
w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
sposób wprowadzania odpowiednio do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych informacji
o statusie epizootycznym zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad lub do
centralnej bazy danych informacji o statusie epizootycznym koniowatych oraz informacji,
o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. I rozporządzenia 2015/262,
”
;
9)
w art. 33 w ust. 1:
a)
pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
będąc posiadaczem zwierzęcia gospodarskiego lub podmiotem prowadzącym rzeźnię, miejsce
gromadzenia zwierząt, zakład przetwórczy lub spalarnię, nie zgłasza w terminie kierownikowi
biura siedziby stada, rzeźni, zakładu przetwórczego lub spalarni w celu nadania numeru
siedziby stada, numeru rzeźni lub numeru zakładu przetwórczego lub spalarni,
2)
będąc podmiotem prowadzącym rzeźnię, zakład przetwórczy lub spalarnię, nie informuje
podmiotu, który wydał dokument identyfikacyjny, o uboju koniowatego albo unieszkodliwieniu
zwłok koniowatego zgodnie z art. 16c ust. 2 albo będąc podmiotem prowadzącym zakład
przetwórczy lub spalarnię nie zgłasza kierownikowi biura unieszkodliwienia zwłok zwierząt
gospodarskich, w terminie 7 dni od dnia tego unieszkodliwienia,
”
,
b)
pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„
4)
będąc posiadaczem dokumentu identyfikacyjnego, wbrew przepisom art. 35 ust. 1 rozporządzenia
2015/262, nie zwraca go w terminie 30 dni od śmierci lub utraty koniowatego podmiotowi,
o którym mowa w art. 5,
5)
będąc posiadaczem zwierzęcia gospodarskiego, wbrew przepisom art. 19 ust. 1 lub art.
20 ust. 1 lub 2, nie zgłasza kierownikowi biura faktu jego oznakowania,
”
,
c)
pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„
8)
będąc posiadaczem bydła albo koniowatego, nie zaopatruje go odpowiednio w paszport
albo dokument identyfikacyjny,
”
,
d)
pkt 12 otrzymuje brzmienie:
„
12)
będąc posiadaczem zwierzęcia gospodarskiego albo koniowatego, nie przekazuje odpowiednio
Agencji, podmiotom, o których mowa w art. 5, albo organom Inspekcji Weterynaryjnej
informacji związanych z identyfikacją i rejestracją zwierząt,
”
,
e)
pkt 14-16 otrzymują brzmienie:
„
14)
wprowadza do obrotu zwierzęta nieoznakowane lub bez wymaganego dla bydła paszportu
lub duplikatu paszportu albo dokumentu identyfikacyjnego - w przypadku koniowatych,
15)
nabywa zwierzęta nieoznakowane lub bez wymaganego dla bydła paszportu lub duplikatu
paszportu albo dokumentu identyfikacyjnego - w przypadku koniowatych,
16)
prowadząc rejestr koniowatych lub wydając dokumenty identyfikacyjne, nie przekazuje,
wbrew przepisom art. 38 ust. 3 rozporządzenia 2015/262, do centralnej bazy danych
informacji, o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. a-j oraz l-o tego rozporządzenia,
”
,
f)
dodaje się pkt 17-19 w brzmieniu:
„
17)
będąc poprzednim albo nowym właścicielem koniowatego, wbrew obowiązkowi określonemu
w art. 16 pkt 2 i 3, nie zawiadamia podmiotu, o którym mowa w art. 5, o zmianie właściciela
koniowatego w terminie 7 dni od dnia dokonania tej zmiany,
18)
będąc właścicielem koniowatego, dla którego dokument identyfikacyjny został wydany
przez podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, działający na
terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, nie przekazuje
podmiotowi, o którym mowa w art. 5, dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z art. 14
ust. 6,
19)
zataja posiadanie dokumentu identyfikacyjnego w celu uzyskania kolejnego dokumentu
identyfikacyjnego
”
.
Art. 2.
1.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wykaz, o którym mowa w art. 16b ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, staje się wykazem prowadzonym przez
ministra właściwego do spraw rolnictwa zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Podmioty znajdujące się w wykazie, o którym mowa w art. 16b ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, uważa się za podmioty wpisane
do wykazu prowadzonego przez ministra właściwego do spraw rolnictwa, zgodnie z art.
16b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 3.
Centralna baza danych utworzona przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie
art. 13a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 staje się centralną bazą danych, o której
mowa w art. 39 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/262 z dnia 17
lutego 2015 r. określającego, na podstawie dyrektyw Rady 90/427/EWG i 2009/156/WE,
zasady dotyczące metod identyfikacji koniowatych (rozporządzenie w sprawie paszportu
konia) (Dz. Urz. UE L 59 z 03.03.2015, str. 1), prowadzoną przez podmiot, o którym
mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
Art. 4.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13a ust. 5 pkt 1 i 2, art. 14 ust. 13,
art. 15 ust. 4 i art. 32 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 13a ust. 4 pkt 1 i 2, art.
14 ust. 16, art. 15 ust. 6 i art. 32 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 1 stycznia 2017 r.
Art. 5.
1.
Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, będących skutkiem finansowym ustawy zmienianej
w art. 1, nie przekroczy:
1)
w 2016 r. kwoty 141 000 zł;
2)
w 2017 r. kwoty 144 000 zł;
3)
w 2018 r. kwoty 148 000 zł;
4)
w 2019 r. kwoty 152 000 zł;
5)
w 2020 r. kwoty 156 000 zł;
6)
w 2021 r. kwoty 160 000 zł;
7)
w 2022 r. kwoty 164 000 zł;
8)
w 2023 r. kwoty 168 000 zł;
9)
w 2024 r. kwoty 172 000 zł;
10)
w 2025 r. kwoty 176 000 zł.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa monitoruje przekroczenie limitu wydatków, o których
mowa w ust. 1, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizm korygujący.
3.
Mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 2, polega na ograniczeniu wydatków związanych
z realizacją zadań polegających na prowadzeniu, utrzymaniu i modernizacji centralnej
bazy danych, o której mowa w art. 39 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)
2015/262 z dnia 17 lutego 2015 r. określającego, na podstawie dyrektyw Rady 90/427/EWG
i 2009/156/WE, zasady dotyczące metod identyfikacji koniowatych (rozporządzenie w
sprawie paszportu konia).
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 938 i 1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877, z 2015 r. poz. 238, 532,
1045, 1117, 1130, 1189, 1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890 i 2150 oraz z 2016 r.
poz. 195.