Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwościz dnia 13 kwietnia 2016 r.w sprawie określenia wzoru pouczenia o uprawnieniach tymczasowo aresztowanego w postępowaniu
karnym 1)Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa
do informacji w postępowaniu karnym (Dz. Urz. UE L 142 z 01.06.2012, str. 1).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 263 § 8 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego zarządza się, co następuje:
§ 1.
Określa się wzór pouczenia o uprawnieniach tymczasowo aresztowanego w postępowaniu
karnym, stanowiący załącznik do rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 kwietnia 2016 r.3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości
z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie określenia wzoru pouczenia o uprawnieniach tymczasowo
aresztowanego w postępowaniu karnym (Dz. U. poz. 885), które traci moc na podstawie
art. 28 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 437).
1)
Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa
do informacji w postępowaniu karnym (Dz. Urz. UE L 142 z 01.06.2012, str. 1).
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. poz. 931, z 2000 r.
poz. 580, 717, 852 i 1027, z 2001 r. poz. 1071 i 1149, z 2002 r. poz. 676, z 2003
r. poz. 155, 1061 i 1188, z 2004 r. poz. 514, 626, 889, 2405 i 2641, z 2005 r. poz.
70, 461, 680, 821, 1181, 1203, 1363, 1416 i 1479, z 2006 r. poz. 118, 467, 659, 708,
711, 1009, 1013, 1192, 1647 i 1648, z 2007 r. poz. 116, 432, 539, 589, 664, 766, 849
i 903, z 2008 r. poz. 162, 648, 686, 802, 1133, 1308, 1344, 1485, 1571 i 1651, z 2009 r.
poz. 39, 104, 171, 585, 716, 1051, 1178, 1323, 1375, 1474 i 1589, z 2010 r. poz. 46,
626, 669, 826, 842, 1228 i 1307, z 2011 r. poz. 245, 246, 273, 654, 678, 829, 1135,
1280, 1430, 1431, 1438 i 1645, z 2012 r. poz. 886, 1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i
1529, z 2013 r. poz. 480, 765, 849, 1247, 1262, 1282 i 1650, z 2014 r. poz. 85, 384,
694, 1375 i 1556, z 2015 r. poz. 21, 290, 396, 1185, 1186, 1334, 1788, 1855 i 2281
oraz z 2016 r. poz. 178 i 437.
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości
z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie określenia wzoru pouczenia o uprawnieniach tymczasowo
aresztowanego w postępowaniu karnym (Dz. U. poz. 885), które traci moc na podstawie
art. 28 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 437).
Załącznik - Pouczenie o uprawnieniach tymczasowo aresztowanego w postępowaniu karnym (wzór)
Tymczasowo aresztowanemu przysługują wymienione poniżej uprawnienia:
1.
Prawo do składania wyjaśnień, odmowy składania wyjaśnień lub odmowy odpowiedzi na
poszczególne pytania, bez konieczności podania przyczyn odmowy (art. 175 § 1)1)Jeżeli nie wskazano innej podstawy prawnej, przepisy w nawiasach oznaczają odpowiednie
artykuły ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. poz.
555, z późn. zm.)..
2.
Prawo do korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy. Jeżeli tymczasowo aresztowany
wykaże, że nie stać go na obrońcę, sąd może wyznaczyć obrońcę z urzędu (art. 78 §
1). Na żądanie tymczasowo aresztowanego, który nie ma obrońcy, i bez względu na jego
sytuację majątkową, sąd wyznacza obrońcę z urzędu do udziału w posiedzeniu sądu dotyczącym
przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania oraz rozpoznania zażalenia na zastosowanie
lub przedłużenie stosowania tego środka (art. 249 § 5). W wypadku skazania lub warunkowego
umorzenia postępowania karnego tymczasowo aresztowany może zostać obciążony kosztami
obrony z urzędu (art. 627, art. 629).
3.
Jeżeli tymczasowo aresztowany nie zna wystarczająco języka polskiego - prawo do korzystania
z bezpłatnej pomocy tłumacza (art. 72 § 1).
4.
Prawo do zawiadomienia osoby najbliższej lub innej wskazanej osoby, jak również pracodawcy,
szkoły, uczelni, dowódcy oraz osoby zarządzającej przedsiębiorstwem zatrzymanego albo
przedsiębiorstwem, za które jest on odpowiedzialny, o aresztowaniu (art. 261 § 1,
2 i 3). O zastosowaniu tymczasowego aresztowania sąd zawiadamia organ prowadzący przeciwko
aresztowanemu postępowanie w innej sprawie, o ile o nim wie (art. 261 § 2a).
5.
Jeżeli tymczasowo aresztowany nie jest obywatelem polskim - prawo do kontaktu z urzędem
konsularnym lub z przedstawicielstwem dyplomatycznym państwa, którego jest obywatelem
(art. 612 § 1). Jeżeli przewiduje to umowa konsularna między Polską a państwem, którego
tymczasowo aresztowany jest obywatelem, właściwy urząd konsularny lub przedstawicielstwo
dyplomatyczne zostaną poinformowane o aresztowaniu również bez jego prośby.
6.
Prawo do informacji o treści zarzutów, ich uzupełnieniu i zmianach oraz kwalifikacji
prawnej zarzucanego przestępstwa (art. 313 § 1, art. 314, art. 325a § 2 i art. 325g
§ 2).
7.
Prawo do przeglądania akt w części zawierającej dowody wskazane we wniosku o zastosowanie
albo przedłużenie tymczasowego aresztowania (art. 156 § 5a), z wyłączeniem zeznań
niektórych świadków (art. 250 § 2b).
8.
Prawo do wniesienia do sądu zażalenia na tymczasowe aresztowanie w terminie 7 dni
od dnia otrzymania odpisu postanowienia o zastosowaniu lub przedłużeniu tymczasowego
aresztowania (art. 252).
9.
Prawo do złożenia wniosku o uchylenie lub zmianę tymczasowego aresztowania na inny
środek zapobiegawczy, niełączący się z pozbawieniem wolności. Środkiem takim może
być dozór Policji lub dozór przełożonego wojskowego, poręczenie majątkowe lub osobiste,
zakaz opuszczania kraju, obowiązek opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie
z pokrzywdzonym, zawieszenie w czynnościach służbowych lub w wykonywaniu zawodu, powstrzymanie
się od określonej działalności lub od prowadzenia pojazdów. Wniosek zostanie rozstrzygnięty
w ciągu 3 dni przez prokuratora lub sąd. Na postanowienie prokuratora lub sądu tymczasowo
aresztowany może złożyć zażalenie tylko wtedy, gdy wniosek został złożony po upływie
co najmniej 3 miesięcy od dnia wydania poprzedniego postanowienia w przedmiocie środka
zapobiegawczego (art. 254 § 1 i 2).
10.
Prawo do zapewnienia niezbędnej pomocy medycznej.
Potwierdzam otrzymanie pouczenia
... (data, podpis)
1)
Jeżeli nie wskazano innej podstawy prawnej, przepisy w nawiasach oznaczają odpowiednie
artykuły ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. poz.
555, z późn. zm.).